Chapter on Going Forth

འདུལ་བ་གཞི།

Chapter on Going Forth

འདུལ་བ་གཞི།

Going Forth-->

EN
When the blessed Bodhisattva reached the age of twenty-nine, he ceased to revel in desires, for the sight of the elderly, the sick, and the dead had moved him deeply. He stole out in the middle of the night and fled into the forest, where he spent six years practicing austerities. But he came to see that those austerities would amount to nothing. He then breathed freely, in and out, and partook again of solid foods such as rice and porridge. He rubbed ghee and oil into his skin and took refreshing baths in warm water. When he came to the village of Senānī, the village headman’s daughters, Nandā and Nandabalā, gave him milk that had been churned sixteen times and mixed with honey to drink. He was lauded by the nāga king Kālika, and he accepted a bundle of auspicious golden-colored kūśa grass from a grassmonger. From there he went to what would be the site of his awakening. He arrived and settled cross-legged into an unshakable absorption on an unshakable bed of kuśa grass. Sitting straight and erect, he settled his mind and said:
BO
བདག་ཅག་ཀྱང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འཕགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་ ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་འཚོ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། རི་བྲགས་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ ཡིན་ནོ། ། འདིས་དེར་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཞལ་ཏ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་སོ། ། འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་ བྱས་ཤིང་གདུལ་བའི་དོན་ཆེན་པོ་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ། ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་ཡིན།
EN
“I shall not uncross my legs Until I have achieved the undefiled state.”
BO
ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ པར་སྨིན་པ་ཡང་འདྲེན་མ་ཡིན་ནོ། ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་དང་འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ལ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཀླུ་གཞོན་ནུ་སྤྲུལ་པས་དང་པོ་གང་དུ་དད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། སྟོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་དགེ་སློང་ཉི་ཁྲིའི་འཁོར་དང་། བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་ནགས་ན་ཉེ་བར་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་སོ། ། དེ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་དགེ་སློང་དག་དགོན་པ་དང་། ཤིང་དྲུང་དང་། ཁྱིམ་གྱིས་སྟོང་པ་དང་།
EN
His intention pledged, he said:
BO
རི་སུལ་དང་། རི་ཕུག་དང་། རྩ་ སྤྱིལ་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་དང་། ནགས་ཁྲོད་དང་། རི་དྲུང་དང་། བས་མཐའི་གནས་མལ་འདི་དག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱིས་ཤིག ། དགེ་སློང་དག་བག་ཡོད་པར་སྒྲུབས་ལ་ཕྱིས་འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་བར་གྱིས་ཤིག ། འདི་ནི་ངའི་གདམས་ངག་དང་རྗེས་ སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་དགོན་པ་དང་། ཤིང་དྲུང་དང་། ཁྱིམ་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། རི་སུལ་དང་། རི་ཕུག་དང་། རྩྭ་སྤྱིལ་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ དང་། དུར་ཁྲོད་དང་། ནགས་ཁྲོད་དང་། རི་དྲུང་དང་། བས་མཐའི་གནས་མལ་དག་ཏུ་ཞུགས་སོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་རི་རབ་ཀྱི་བང་རིམ་ན་བསམ་གཏན་བྱེད། ཁ་ཅིག་ནི་གསེར་གྱི་རི་བདུན་པོ་དག་ན། ཁ་ཅིག་ནི་མཚོ་ཆེན་པོ་མ་དྲོས་པ་ན། ཁ་ཅིག་ནི་རྫིང་བུ་དལ་གྱིས་ འབབ་ན། ཁ་ཅིག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གྲོང་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། ཡུལ་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེ་དག་ན་བསམ་གཏན་བྱེད་དོ། །
EN
“So long as I have not found an undefiled state, I shall not uncross my legs.”
BO
ཇི་ཙམ་ན་ཀླུ་གཞོན་ནུ་སྐྱེས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ཞིག་འདབ་ཆགས་ཀྱི་ རྒྱལ་པོ་འདབ་{བཟངས་ཀྱིས་,བཟང་གིས་}རི་རབ་ཀྱི་བང་རིམ་གྱི་སྟེང་དུ་དྲངས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་དེས་དགེ་སློང་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བས་བསམ་གཏན་དང་། ཀློག་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་ལ་རྗེས་སུ་བརྩོན་པ་དག་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེའི་སེམས་མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་སེམས་དད་པ་སྐྱེས་ནས་འཕགས་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བྱེ་བྲག་འདི་ལྟ་བུ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་དེ་དག་ལ་སེམས་མངོན་པར་དད་པར་བྱས་ནས་དུས་ལ་བབ་པ་དང་། ལས་དྲུག་ལ་བརྩོན་པའི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་ཞིག་ཏུ་ སྐྱེས་ནས་ཇི་ཙམ་ན་བསྲིངས་ཤིང་བསྐྱེད་དེ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དེས་བརྩོན་པ་དང་། འབད་པ་དང་། བརྩལ་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། བོང་བ་དང་གསེར་དུ་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་མཚུངས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་དང་སྟེའུར་མཉམ་པ།
EN
During the midnight hours, through the power of his loving kindness the Blessed One subdued Māra and his retinue of 360 million demonic spirits, and unsurpassed wisdom arose within him. At Brahmā’s request, he went to Vārāṇasī and turned the wheel of Dharma, revealing in three phases a teaching with twelve aspects. During that time, he converted the group of five, the five friends, and fifty high-born village brahmin youths, who then went forth and received full ordination.
BO
རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་དྲལ་ བར་གྱུར་ཅིང་། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པ་དང་། འདོད་པའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། རྗེད་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་དུ་སྨྲ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་བསམས་པ། བདག་ག་ལས་ཤི་འཕོས། གང་དུ་སྐྱེས། ལས་གང་གིས་བྱས་སྙམ་ན། དེས་དུད་འགྲོ་ནས་ཤི་འཕོས་ཤིང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་སེམས་མངོན་པར་དད་པར་བྱས་པས་སྐྱེས་པར་ མཐོང་ངོ་། ། དེས་ཕ་མ་ལ་བསམས་ཏེ། བདག་གི་ཕ་མ་ག་ལ་འདུག་སྙམ་ན། ཀླུའི་གནས་ན་འདུག་པར་མཐོང་ངོ་། ། ཅི་བྱེད་སྙམ་ན། ཀླུའི་སྐྱེ་གནས་ན་ངུ་ཞིང་འདུག་པར་མཐོང་ནས་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དེར་སོང་སྟེ་དྲི་བར་བརྩམས་པ། ཡབ་ཡུམ་ཅིའི་སླད་དུ་བཤུམ། དེ་གཉིས་ ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་ཅག་གི་ཀླུ་གཞོན་ནུ་སྐྱེས་ནས་རིང་པོ་མ་ལགས་པ་ཞིག་འདབ་ཆགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདབ་{བཟངས་ཀྱིས་,བཟང་གིས་}ཕྲོགས་ན། དེ་གར་མཆིས་མ་འཚལ་ཏོ། ། དེས་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ལགས་ཏེ།
EN
While passing through the Karpāsī forest, he convinced a noble band of sixty youths of the truths. While passing through the village of Senānī, he convinced the village headman’s daughters, Nandā and Nandabalā, of the truths. While passing through Uruvilvā, he inspired a group of one thousand dreadlocked ascetics to go forth, and ordained them. While passing by the Gayāśīrṣa stūpa, he instructed those one thousand monks by displaying three miracles, thereby freeing them from the wilds of saṃsāra and establishing them in the utterly final state of perfection and the unsurpassably blissful state of nirvāṇa. While passing through the Yaṣtī forest, he brought the King of Magadha, Bimbisāra of the Guilds, to the truths along with 80,000 gods and many hundreds of thousands of Magadhan brahmins and householders. While passing through Rājagṛha, he accepted the offering of a bamboo park. It was then that the Blessed Buddha took up residence at the Kalandakanivāpa in Rājagṛha’s Bamboo Park.
BO
ཤི་ཞིང་དུས་ལ་བབ་ནས་ལས་ དྲུག་ལ་བརྩོན་པའི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བགྱིས་སོ། ། འཕགས་པ་དེ་འདྲ་བར་སྐྱོན་ཆགས་པར་གྱུར་པ་དེ་བདག་ཅག་གིས་ བདེ་འགྲོར་མཆི་བར་ཡང་མ་བསམས་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་ངོ་མཚར་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལགས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དེ་ལྟ་བུ་བརྙེས་སམ། ཐོབ་བོ། ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ནི་བསོད་སྙོམས་བཞེད་པ་ལགས་ལ། བདག་ཅག་ནི་བསོད་ ནམས་འཚལ་བ་ལགས་ཀྱིས། ཁྱོད་འདི་ཉིད་དུ་གདུགས་རེ་རེ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ། ཞལ་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མཛོད་ལ་བཞུད་ཅིག ། དེས་དང་དུ་བླངས་ནས་དེས་རྟག་པར་ཀླུའི་གནས་སུ་བདུད་རྩི་ཟོས་ཤིང་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། ། དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་དགེ་ཚུལ་དེ་ལ་དགེ་ སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དགེ་ཚུལ་ཁྱོད་ཀྱི་མཁན་པོ་འདི་གང་དུ་ཟོས་ཤིང་འོང་། དེས་སྨྲས་པ། མ་འཚལ་ཏོ། ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀླུའི་གནས་སུ་ལྷའི་བདུད་རྩི་ཟོས་ཤིང་འོང་ན་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྲོ། དེས་སྨྲས་པ།
EN
Having set out into the realm, Upatiṣya and Kolita also arrived in Rājagṛha. They saw that Rājagṛha was utterly still and thought, “One of only two things could have brought utter quiet to this town: either fear of neighboring armies, or the presence of several ascetics and brahmins famed for their merit and majesty.”
BO
དེ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་མཐུ་ཆེ་བ་ལགས་པས་ དེས་མཆི་ན་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་མཆི། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གང་གི་ཚེ་འདི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་དེའི་ཚེ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདིའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་གྲྭ་ནས་ཟུང་ཤིག ། དེས་སྨྲས་པ། མི་ལྟུང་ངམ། བཞིན་{བཟངས་,བཟང་}གལ་ཏེ་དེའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་གྲྭ་ལ་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་བཏགས་ན་ དེ་ཡང་མི་ལྟུང་ན་ཁྱོད་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་དག་གིས་དེ་སྤྲོ་བར་བྱས་ནས། གནས་གང་དུ་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་དེར་སོང་སྟེ་བསྡད་པ་དང་། དེ་ཡང་མི་སྣང་བར་བྱེད་ནས། དེས་ཀྱང་ཆོས་གོས་ཀྱི་གྲྭ་ནས་བཟུང་སྟེ། དེ་གཉིས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་དོང་ངོ་། ། ཇི་ཙམ་ ན་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་སྟན་གཉིས་བཤམས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་གཉིས་བྱས་སོ། ། དེས་བསམས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་སྟན་བཤམས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་འདི་བྱས་སྙམ་ནས། དེས་རྒྱབ་ཏུ་བལྟ་བར་བརྩམས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་དགེ་ཚུལ་དེ་མཐོང་ནས། དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱང་འོངས་སམ། མཁན་པོ་མཆིས་སོ། ། ལེགས་སོ། ། ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། འཕགས་པ་འདི་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་པས་ལྷའི་བདུད་རྩི་ཞུ་བར་ནུས་ན།
EN
As they began to examine the stars, they acknowledged, “As neighboring armies present no imminent danger, tomorrow we shall know more.”
BO
འཕགས་པ་འདིས་ནི་ཞུ་བར་མི་ནུས་ཀྱིས། འདི་ལ་ཁ་ཟས་ཐ་མལ་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་ལ་ནི་ལྷའི་བདུད་རྩི་བྱིན་ནོ། ། དགེ་ཚུལ་ལ་ནི་ཁ་ཟས་ཐ་མལ་པ་བྱིན་ནོ། ། དགེ་ཚུལ་དེ་དེའི་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་པ་ཡིན་པས་དེས་མཁན་པོ་ལ་ལྷུང་བཟེད་བླངས་པ་དང་། དེ་འབྲས་ཅན་གྱི་གཟེགས་མ་ གཅིག་ཆགས་ནས། དགེ་ཚུལ་དེས་དེ་ཁར་བཅུག་སྟེ་མྱངས་ན་ལྷའི་བདུད་རྩི་ཡིན་ནས། དེས་བསམས་པ། ཀླུ་རྣམས་ནི་སེར་སྣ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཁོད་པ་གཉིས་ལ། གཅིག་ལ་ནི་ལྷའི་བདུད་རྩི་བྱིན་ལ། གཅིག་ལ་ནི་ཁ་ཟས་ཐ་མལ་པ་བྱིན་ནོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེས་པས་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡོན་གནས་བླ་ན་མེད་པ་འོད་སྲུང་གི་སྤྱན་སྔར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་གང་ཡིན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཀླུ་འདི་གནས་འདི་ནས་ཉམས་པར་བྱས་ཏེ་འདི་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་ལོག་པར་བཏབ་བོ། ། ལས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དག་ནི་ལུས་རྗེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པས། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་ལག་པ་གཉིས་ནས་ཆུ་འཛག་པར་གྱུར་ཅིང་།
EN
The two were in the habit of daubing three lines of ash across their foreheads and going out on their daily rounds. When they did so, many hundreds of thousands of creatures would always follow after them.
BO
ཀླུ་དེ་ཡང་ཀླད་པའི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པར་གྱུར་ནས་དེས་འཕྲིགས་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་ པ་དགེ་ཚུལ་འདིས་སེམས་མི་བཟང་བ་བསྐྱེད་ཀྱིས། འདི་ཟློག་ཤིག ། དེས་དགེ་ཚུལ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། བུ་འདི་དག་ལ་སེམས་མི་བཟང་བ་བསྐྱེད་པ་བཟློག་ཤིག ། དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། སེམས་ནི་ཐག་རིང་གྱུར་པ་སྟེ། ། འདི་ལྟར་འདི་ན་གནས་ བཞིན་དུ། ། བདག་གི་ལག་ཏུ་ཆུ་འཛགས་པས། ། བཟློག་པར་བགྱི་བར་མི་ནུས་སོ། ། དེས་ཀླུ་དེ་གནས་དེ་ནས་ཉམས་པར་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ཀླུ་གཞོན་ནུ་སྤྲུལ་པས་དང་པོར་དེར་དད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། ། ཇི་ཙམ་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞིག་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེས་དེ་ན་སྟན་བཟང་པོ་བཤམས་པ་དང་། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་བསོད་པའི་སྤྱི་བུངས་བཤམས་པ་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། ཟང་ ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་འདི་དག་གི་བཟང་ལ། ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་བདག་ཅག་གི་བཟང་བས་དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ།
EN
The next day they daubed three lines of ash across their foreheads and went out on their daily rounds. However, on that day not a single being followed after them. On returning they considered the matter. They saw that not a single being had followed after them and wondered, “In the past when we have gone out on rounds, many hundreds of thousands of creatures would follow after us. Why then has not a single being followed after us today?”
BO
ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་འདིར་བྱ་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་དེར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་དགེ་སློང་གི་གན་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འཚལ་ལོ། ། དེས་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། ། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་ནི་བཅུ་བཞི་པ་ཡིན་ལ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་ནི་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་པས་དེ་ཚེས་བཅུ་བཞི་ལ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་ ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། ཚེས་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་ལ་ནི་དགེ་སྦྱོང་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ཅི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཞག་བྲི་བར་གྱུར་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པ་ལ་བབ་པ་དང་། དེ་ལ་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཅི་དེར་འགྲོ་བར་བྱ་འམ། འོན་ཏེ་འདི་ཉིད་དུ་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་ མྱོང་བར་བྱ་སྙམ་པ་ལས། དེ་ལ་བློ་སྐྱེས་པ་ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་འདི་དག་ནི་དེས་པ་འགྲོགས་ན་བདེ་བ་ཡིན་ལ་བདག་གི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ངང་ཚུལ་ངན་པ་ཡིན་པས་གལ་ཏེ་མ་སོང་ན་བདག་གི་ཚུལ་ཤིང་ཡང་ཕྱུང་བར་འགྱུར། སྤང་ལེབ་ཁྲིའུ་ཡང་བསྒྱུར་བར་ འགྱུར། སློང་ཕོར་ཡང་ཁས་བུབ་པར་འགྱུར། ཁར་བ་ཡང་བོར་བར་འགྱུར།
EN
There is nothing, even in the slightest, the blessed buddhas do not know, do not see, are not aware of, or do not notice. Thus the Blessed Buddha subsists, alive and well, endowed with great compassion, engaged in actions to help the world; is its sole protector, its lone champion, one of a kind; does not speak duplicitously; is sustained by calm abiding and insight; illuminates the three types of knowledge; is well-trained in the three trainings; is skilled in the three approaches to discipline; has crossed the four rivers; is well-grounded in his use of the four foundations of miraculous conduct, and is one who long ago perfected the four means of attraction; who teaches the four noble truths; who, being fearless in four ways, is never frightened; who has abandoned the five branches, has transcended the five rebirths, teaches the five aggregates to be selfless, is in possession of the six branches, and has perfected the six perfections; who always abides by the six spheres, who binds the six sense gates; who accustoms himself to the six dharmas that elicit perfect joy; who is rich with the flower of awakening’s seven branches; who displays the seven treasures of a noble being; who is unstained by the eight mundane concerns; who knows the nine things that inspire aggression; who teaches the eight branches of the path; who is skilled in the nine stages of meditative absorption; who possesses the strength of the ten strengths; whose good name has spread in the ten directions; and who surpasses those who rule over the thousandfold universe.
BO
ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཀྱང་ཕྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་ངོ་། ། ཇི་ཙམ་ན་དགེ་སྐོས་རྒན་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་འགྲེང་སྟེ། དགེ་ སློང་རྣམས་བསྔོས་པ་ན་དེ་མི་སྣང་ནས་དེས་དྲི་བར་བརྩམས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འདིར་འོངས་སམ། དེའི་འདུན་པ་ཡང་འོངས་སམ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། མ་འོངས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟས་ནས་ གསོ་སྦྱོང་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱས་སོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་དགེ་སློང་དེ་འོངས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་གང་ནས་འོངས། དེས་སྨྲས་པ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་ སྤྱོད་པ་དག་གི་གན་ནས་སོ། ། ཁྱོད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དག་སུ་ཡིན། མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་ཁྱེད་ཅག་གི་གན་དུ་བྱེད་ལ། ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་དེ་དག་གི་གན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་ སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། དེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
As it is in the nature of such beings to watch over the world with their buddha eye during the three times of the day and night, they know and see who has fallen, who has flourished, who hurts, who wants, who is unhappy, who hurts, who wants, who is unhappy, who is headed for a miserable rebirth, who will fall into a miserable rebirth; who will decide to rise from his path towards a miserable rebirth and land in a high-status rebirth, liberation, or the fruition; who will reach out his hand to those sinking in the mud of desire; who lacks the riches of a noble being’s treasures; who will come to the magnificent wealth of a noble being’s treasures; whose buddhahood, with its attendant fruits, will ornament the world; whose latent roots of virtue will bud; whose budding roots of virtue will blossom; and who, having blossomed, will be freed.
BO
དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ པས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་ཟག་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་བསྙིལ་བར་བྱའོ། ། འགའ་ཞིག་གི་གན་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་པ་འོངས་ན། དེས་དེ་ལ་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། མ་དྲིས་པར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་ འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་བསྙིལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། བཙུན་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་གང་ཟག་ མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་བསྙིལ་བར་བགྱི་བ་ལགས། ཉེ་བ་འཁོར་གང་ཚུན་ཆད་ནས་རྒྱལ་མཚན་འདི་འཆང་ཞིང་ལྟ་བ་དེ་ལ་དགའ་བས་དེར་སྐྱ་རེངས་འཆར་བར་བྱེད་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་གང་ཟག་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་བསྙིལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
EN
It has been said:
BO
མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་འདུག་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། ། རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་བུ་བྱུང་ནས་དེས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་འུ་བུ་ཅག་གི་བུ་ལོན་འཁོར་བར་བྱེད་པ། ནོར་སྤྱོད་པ་བཙས་པས་ཁོ་བོ་ཟོང་ཐོགས་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། ། དེས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་དེ་བཞིན་མཛོད་ཅིག ། དེ་ཟོང་ ཐོགས་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་བ་དང་། དེ་ཉིད་དུ་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་ཀྱང་བུ་དེ་ཉེ་དུའི་སྟོབས་དང་ལག་མཐུས་བསྙོད་ཅིང་གསོས་ཏེ་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ནེའུ་ལྡངས་དང་ལྷན་ཅིག་ཁྱིམ་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་སོང་བ་ན། ཁྱིམ་དེའི་སྟེང་ན་བུ་མོ་ཞིག་ འདུག་པ་དེས་དེའི་སྟེང་དུ་མེ་ཏོག་གི་ཆུན་པོ་འཕངས་པ་དང་། དེས་བུ་མོ་དེ་མཐོང་ངོ་། ། ནེའུ་ལྡངས་དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱིམ་དེར་བརྡ་མ་བྱས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། དེ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོས་བརྡ་བྱས་སོ། ། དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱིམ་འདི་ན་ཡ་ང་བ་ཡིན་ གྱིས་མ་འཇུག་ཤིག །
EN
The home of noxious water beasts May in time evaporate, But the love of buddhas For their disciples shall not. As a mother holds dear And protects her only child, Tathāgatas too hold dear And protect their disciples. An omniscient mind’s compassion never wanes In its quest for the young calves it nurses, So its love for those who fall to the miserable realms and saṃsāra Is like the cow’s love for its fallen calf.
BO
ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་དེས་ཉིན་ཐོག་ཐག་ཏུ་འཕྱན་དུ་བཅུག་སྟེ། མའི་གན་དུ་ཁྲིད་ནས་སྨྲས་པ། མ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་འདིས་ཁྱིམ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་བརྡ་བྱས་པ། ཁོ་བོས་ཉིན་ཐོག་ཐག་ཏུ་བསྲུངས་ཀྱིས་མཚན་མོ་སྲུངས་ཤིག ། ཁྱིམ་དེ་ནི་ ཡ་ང་བ་ཡིན་གྱིས་འཇུག་ཏུ་མ་གཞུག་ཅིག ། ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་མོ་ལ་བསྙད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བྱས་སོ། ། དེས་ཁྱེའུ་དེ་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་མལ་བཅས་ཏེ་གྱོ་མོ་གཉིས་དང་། ཆུ་དང་། ས་དག་བཞག་ནས་ཁྱིམ་ དེར་བཅུག་སྟེ། བདག་ཉིད་སྒོར་ཁྲི་བཅས་ནས་ཉལ་ལོ། ། དེས་སྨྲས་པ། མ་སྒོ་ཕྱེ་ཤིག ། བུ་ཅིའི་ཕྱིར། གཅིར་འགྲོའོ། ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་འདི་ཉིད་དུ་ཁོ་མོས་གྱོ་མོ་བཞག་གིས་དེར་གཅིས་ཅིག ། དེས་ཡུད་ཙམ་ཞིག་བསྡད་དེ་སྨྲས་པ། མ་སྒོ་ཕྱེ་ཤིག ། བུ་ཅིའི་ཕྱིར། བཤང་དུ་འགྲོའོ། ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་འདི་ཉིད་དུ་ཁོ་མོས་གྱོ་མོ་དང་། ཆུ་དང་། ས་བཞག་གིས་འདི་ཉིད་དུ་བཤང་བ་བྱོས་ཤིག ། དེས་ཡང་ཡུད་ཙམ་ཞིག་བསྡད་དེ་སྨྲས་པ། མ་སྒོ་ཕྱེ་ཤིག ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་གང་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་ཁོ་མོས་མི་ཤེས་སམ་ ཅི།
EN
Thus the Blessed One watches over the world with his buddha eye. With this eye, the Blessed One saw that the minds of the wandering mendicants Upatiṣya and Kolita had been ripened through their service to past buddhas and the stores of virtue they had amassed, and thus he understood that the two wandering mendicants were like fruit ripe for the plucking. The time to train them had come. The Blessed One thought, “Will these two be captivated by the Teacher or by his disciples?” and saw they would be captivated by disciples.
BO
ཁོ་མོས་སྒོ་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། ། མ་ཁོ་བོས་ཁྱོད་བསད་དོ། ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཁོ་མོ་ཤི་བ་ནི་བླའི། ཁོ་མོ་བུ་ཤི་བ་ལ་ལྟ་ནི་མི་ཕོད་དོ། ། འདོད་པ་སྟེན་པས་ནི་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བཏང་བ་ དེས་རལ་གྲི་ཤུབས་ནས་ཕྱུང་སྟེ་དེའི་མགོ་དྲུངས་ནས་བཅད་དེ་ས་ལ་བསྒྱེལ་ཏོ། ། དེས་མ་བསད་ནས་སོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པ་འདར་བས། བུ་མོ་དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་འདི་ན་སུ་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། བདག་བུ་མོ་དང་གཉིས་སུ་བས་ཀྱིས་མ་ བསྙེངས་ཤིག ། དེས་བསམས་པ། དེ་འདི་ལ་སྨྲས་ན་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེས་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་ཁོ་བོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་བསད་དོ། ། དེས་སྨྲས་པ། ཅི་མ་མའམ། འོན་ཏེ་སྐྱེད་མ་མོ། དེས་སྨྲས་པ། སྐྱེད་མ་མོའོ། ། དེས་བསམས་པ། འདི་ཡོན་ ཏན་དག་མངོན་པར་མི་ཤེས་ཏེ་མ་གསོད་པར་བྱེད་པས་གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་ཁྲོ་བ་སྐྱེས་ན། བདག་ལ་གནས་སྐབས་ཅི་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་སྙམ་ནས། དེས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་བདག་སྟེང་གི་ཁང་ཐོག་ཏུ་འཛེགས་ནས་སླར་མཆི་བའི་བར་དུ་རེ་ཞིག་ཡུད་ཙམ་ཞིག་གཞེས་ཤིག ། དེས་སྨྲས་པ།
EN
He thought, “What will be their way into the renunciant order? Will they be drawn by miracles or by conduct?” Thinking that, he saw they would be drawn by conduct. The Blessed One summoned the venerable Aśvajit, whose conduct he saw would captivate them, for conduct like his captivated gods and men. Then the Blessed One instructed the venerable Aśvajit, “Aśvajit, consider the wandering mendicants Upatiṣya and Kolita.”
BO
དེ་བཞིན་གྱིས་ཤིག ། དེ་ནས་དེ་སྟེང་གི་ཁང་ཐོག་ཏུ་འཛེགས་ནས་ཆོམ་རྐུན་པ་ཆོམ་རྐུན་པ་ཞེས་སྒྲ་ཕྱུང་བ་དང་། དེས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་བྲོས་ཏེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་སྒོ་དྲུང་དུ་རལ་གྲི་བཞག་སྟེ་ཆོམ་རྐུན་པ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོའི་མ་བསད་ནས་བྲོས་སོ་ ཞེས་སྒྲ་ཕྱུང་ནས་དེས་དེའི་མའི་རོ་དེ་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་སོང་ངོ་། ། སེམས་ཅན་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པས་ནི་བརྟན་པ་མི་རྙེད་པས་དེ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་དང་། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སོང་སྟེ་དྲིས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་སྡིག་པའི་ལས་ཟད་པར་འགྱུར། དེ་ན་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མེར་ཞུགས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དུག་ཟོ་ཤིག་ཅེས་ཟེར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཡང་སར་མཆོངས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཐག་པས་འགེགས་ཏེ་ཤི་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤི་བའི་ཐབས་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ ཐབས་སྟོན་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། ། དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་བ་དང་། དེས་དེ་ན་དགེ་སློང་ཞིག ། གང་གིས་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པ། ། དགེ་བ་ཡིས་ནི་འགོག་བྱེད་དེ། ། ཉི་ཟླ་སྤྲིན་ནས་བྱུང་བ་ལྟར། །
EN
Aśvajit’s silence indicated his assent to the Blessed One’s instruction. As Aśvajit was fully committed to acting on the Blessed One’s instruction, he praised and welcomed the Blessed One’s instruction. Bowing his head at the Blessed One’s feet, he said, “I go with the Blessed One’s guidance.”
BO
འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་དེར་སྣང་འགྱུར། ། ཞེས་ ཁ་ཏོན་ཟེར་བ་ཐོས་ནས། དེས་བསམས་པ། སྡིག་པའི་ལས་ཀྱང་དགག་པར་ནུས་ཀྱིས་འདི་དག་གི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ནས། དེ་དགེ་སློང་གི་གན་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འཚལ་ལོ། ། དེས་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ པར་བྱས་ནས། དེས་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ་བཀླག་པར་བརྩམས་སོ། ། དེས་ཀློག་ཅིང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བཀླགས་ཤིང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། རིགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ ལྡན་པ་ཁྱོད་བརྩོན་འགྲུས་འདིས་ཅི་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་དེས་སྨྲས་པ། སྡིག་པའི་ལས་ཟད་པར་བྱའོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྡིག་པའི་ལས་ཅི་བྱས། མ་བསད་དོ། ། ཅི་མ་མའམ། འོན་ཏེ་སྐྱེད་མ་མོ་ཡིན། དེས་སྨྲས་པ། སྐྱེད་མ་མོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་གང་ཟག་མ་བསད་པ་བསྙིལ་བར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ།
EN
Early the next morning, after the night had passed, the venerable Aśvajit put on his under robe and took up his begging bowl and robes. Clad in robes and bearing a begging bowl, he entered Rājagṛha to beg alms, radiant in his coming and going, his gazing ahead and his gazing to the side, the withdrawing and extending of his limbs.
BO
དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་མ་བསད་པ་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་དགེ་སློང་ དག་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་ཟག་མ་བསད་པ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་བསྙིལ་བར་བྱའོ། ། འགའ་ཞིག་གི་གན་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་པ་འོངས་པ་ན་དེས་དེ་ལ་མ་བསད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། མ་དྲིས་པར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེས་བསམས་པ། ཅི་འབབས་པར་བྱའམ། མཐའ་འཁོབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱ་སྙམ་ནས། དེ་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་སོང་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱས་སོ། ། དེས་མངོན་པར་དད་པས་དེའི་ཕྱིར་གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། དེ་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ན་འཁོད་ པའི་དགེ་སློང་དག་གནས་ཤིང་དེའི་གདམས་ངག་གིས་མང་པོ་དག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ན་བར་གྱུར་ནས་རྩ་བ་དང་། སྡོང་བུ་དང་། ལོ་མ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུའི་སྨན་དག་གིས་རིམ་གྲོ་བྱས་ན། ཉམ་དམས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ ནས། དེས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁོ་བོའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ལ་བསྲོ་ཁང་གྱིས་ཤིག ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཕྱིར་བསྲོ་ཁང་བགྱིས་སོ། ། བསགས་པ་ཀུན་གྱི་མཐའ་ཟད་ཅིང་། །
EN
Meanwhile the wandering mendicant Upatiṣya was out and about in Rājagṛha on some errand when he saw from afar the venerable Aśvajit, clad in robes and bearing a begging bowl, he entered Rājagṛha to beg alms, radiant in his coming and going, his gazing ahead and his gazing to the side, the withdrawing and extending of his limbs. On seeing him he thought, “So this is what the renunciants who come to live here in Rājagṛha are like. Never in my life have I seen anyone carry himself like this renunciant. I must approach him and ask, ‘Monk, who is your teacher? Why have you gone forth? Whose Dharma do you favor?’ ”
BO
མཐོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ལྟུང་འགྱུར། ། ཕྲད་པའི་མཐའ་ནི་ འབྲལ་བ་སྟེ། ། གསོན་པའི་མཐའ་ནི་འཆི་བ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་ཤི་ཞིང་དུས་ལ་བབ་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་སྐྱེས་སོ། ། དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་གིས་བདག་གི་མཁན་པོ་གང་དུ་སྐྱེས་ཞེས་སེམས་པར་ཞུགས་ནས་ དེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བརྩམས་ན་མ་མཐོང་ཞིང་མི་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རྣམ་པར་བལྟས་ན་དེ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ནང་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བརྩམས་ན། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་ སྐྱེས་པར་མཐོང་ནས། དེས་བསམས་པ། མཁན་པོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་མང་དུ་ཐོས་པ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་སྡུད་སྡུད་པ་ཡིན་ན།
EN
Knowing the monk was likely to pass by one of the main crossroads, Upatiṣya went there to wait. When the venerable Aśvajit reached the spot where Upatiṣya was, Upatiṣya asked this of Aśvajit: “Monk, who is your teacher? Why have you gone forth? Whose Dharma do you favor?”
BO
དེས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་སྐྱེས་སྙམ་ནས་བསམས་ན་མ་བསད་པ་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ་ དེ་མནར་མེད་པའི་འོད་ཟེར་དག་གིས་ཕོག་པ་དང་སྨྲས་པ་ཀྱེ་མ་བསྲོ་ཁང་འདི་མེ་རེ་ཚ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུང་མས་ཐོ་བ་བླངས་ཏེ་མགོར་བསྣུན་ནས་སྐལ་ཆད་ཁྱོད་ཀྱི་བསྲོ་ཁང་ག་ལ་ཡོད་འདི་ལྟར་འདི་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་སྨྲས་སོ། ། དེ་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དུས་ལ་བབ་ནས་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། ལྷའི་བུའམ། ལྷའི་བུ་མོའི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྐྱེས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ལ་སེམས་གསུམ་སྐྱེ་སྟེ། གང་ནས་ཤི་འཕོས་པ་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དང་ལས་གང་གིས་སྐྱེས་ པའོ། ། དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤི་འཕོས་པ་དང་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བསྲོ་ཁང་གི་ཁྲུས་བྱས་པས་སྐྱེས་པ་མཐོང་ངོ་། །
EN
“Gautama, the venerable monk and prince of the Śākyas, left the Śākya clan, shaved his head and beard, donned the saffron robes and, with perfect faith, went forth from home into homelessness. In his unsurpassed, perfect awakening, he has become a perfect buddha. My teacher is the Blessed One. It is because of him that I have gone forth. It is his Dharma that I favor.”
BO
དེ་ནས་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ བདག་ཞག་ལོན་པར་གནས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ནི་བདག་གི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཞག་ལོན་པར་མ་གནས་པ་ཁོ་ནར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འགྲོའོ་སྙམ་ མོ། ། དེ་ནས་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུ་རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་གཡོ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ་ཐོགས་ཏེ། དོ་ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པའི་ལུས་ཀྱིས་ལྷའི་ཨུཏྤལ་དང་། པད་མ་དང་། ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོ་དག་གིས་ཐུ་བ་བཀང་སྟེ་ཁ་དོག་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་མཚན་མོ་ ལ་བབ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མེ་ཏོག་དག་གིས་མངོན་པར་གཏོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང་། འདི་ལྟར་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུའི་ ཁ་དོག་གི་མཐུས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་དང་།
EN
“Monk, then you must share one of his teachings!”
BO
ཁམས་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་གང་ཐོས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ ལྷའི་བུས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་མཐོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟ་བུར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་དོ། ། དེས་ བདེན་པ་མཐོང་ནས། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གང་མཛད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་བདག་ལ་ཕས་ཀྱང་མ་བགྱིས། མས་ཀྱང་མ་བགྱིས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་མ་བགྱིས། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བགྱིས། སྔོན་གྱི་ཕ་མེས་དག་གིས་ཀྱང་མ་བགྱིས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དག་གིས་ཀྱང་མ་བགྱིས། བྱམས་པ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། རྩ་ལག་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བགྱིས་ཏེ། ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་བསྐམས། རུས་པའི་རི་དག་ལས་ནི་བསྒྲལ། ངན་སོང་གི་སྒོ་དག་ནི་བཀུམ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་སྒོ་དག་ ནི་ཕྱེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དག་ནས་ནི་རྐང་པ་ཕྱུང་། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ནི་བཞག་གོ་ཞེས་ལན་གསུམ་དུ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། ། ཡང་སྨྲས་པ།
EN
“Venerable, I am but young and a new renunciant so it would not be easy for me to fully and perfectly explain the teachings of the Blessed One, who is a tathāgata, an arhat, a perfect buddha. Thus I will share with you their import.”
BO
ཁྱོད་མཐུས་རབ་དྲག་ཉེས་པ་མང་ལྡན་པའི། ། ངན་སོང་ཤུལ་བཀག་བསོད་ ནམས་རབ་ལྡན་པའི། ། མཐོ་རིས་འགྲོ་བ་ཕྱེ་ཞིང་བདག་གིས་ནི། ། མྱ་ངན་འདས་པའི་ཤུལ་ཡང་ཐོབ་པར་གྱུར། ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཁྱོད་བརྟེན་བདག་གིས་ནི། ། དེ་རིང་སྐྱོན་བྲལ་དག་པའི་མིག་ཐོབ་ཅིང་། ། གོ་འཕང་ཞི་བ་འཕགས་པ་དགྱེས་ཐོབ་སྟེ། ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་ མཚོའི་ཕ་རོལ་རྒལ་བར་གྱུར། ། འགྲོ་བར་ལྷ་མིན་མི་དང་ལྷས་མཆོད་པ། ། སྐྱེ་དང་རྒ་དང་ན་འཆི་བྲལ་བ་པོ། ། སྲིད་པ་སྟོང་དུ་མཐོང་བར་རབ་དཀོན་པ། ། ཐུབ་པ་དེ་རིང་ཁྱོད་མཐོང་འབྲས་བུ་མཆིས། ། དེ་ནས་འདུད་བྱས་དོ་ཤལ་རབ་འཕྱང་བས། ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ རངས་པ་སྐྱེས་གྱུར་ནས། ། དགྲ་ཐུལ་གཡས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བྱས་ཏེ། ། ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་མངོན་ཕྱོགས་མཁའ་ལ་སོང་། ། དེ་ནས་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུ་ཚོང་པ་ཁེ་སྤོགས་རྙེད་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཞིང་པ་ལོ་ཏོག་འབྱོར་པ་ལྟ་བུ་དང་། དཔའ་བོ་གཡུལ་ ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལྟ་བུ་དང་། ནད་པ་ནད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ། ཆ་ལུགས་གང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འོངས་པའི་ཆ་ལུགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །
EN
“Monk, the import is what I need. What good is a lengthy explanation? Please teach me the import, whatever its length.”
BO
དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཟས་ཀྱི་གྲལ་དུ་འདུག་སྟེ། དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་གཞན་ཞིག་དགེ་འདུན་ལ་ཆུ་འགྲིམ་པར་བྱེད་དོ། ། ཇི་ཙམ་ན་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དེས་ཆུ་ཁ་ཕོར་དུ་བླངས་ནས་སོར་མོའི་རྩེ་མོས་རེག་ན་ཤིན་ཏུ་གྲངས་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ཅག་ནི་ཆུ་ཤིན་ཏུ་གྲང་མོ་འདི་ལྟ་བུ་འཐུང་ ན། མཁན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པ་ན་ཟངས་ཁུ་བསྐོལ་བ་འཐུང་ངོ་སྙམ་ནས། དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བརྩམས་ན་མི་སྣང་ངོ་། ། དུད་འགྲོ་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དང་། མི་དང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ གཞན་རྣམས་སུ་ཡང་རྣམ་པར་བལྟས་ན། དེ་རྣམས་ན་ཡང་མི་སྣང་ནས། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བར་གྱི་ནང་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བརྩམས་ན། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ་ལྷར་གྱུར་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བདེན་པ་མཐོང་བར་བྱས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ ན་འདུག་པ་མཐོང་ནས་འཛུམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པ་ཐོབ་ནས། ཀྱེ་མ་སངས་རྒྱས། ཀྱེ་མ་ཆོས། ཀྱེ་མ་དགེ་འདུན། ཀྱེ་མ་ཆོས་ཀྱི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཉིད།
EN
The venerable Aśvajit spoke this verse:
BO
འདི་ལྟར་སྡིག་པ་བྱེད་པ་ལོག་པར་ལྟུང་བར་སོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་དག་གིས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། ། མཁན་པོ་གཅིག་པ་དེས་དེ་རངས་ཤིང་མགུ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་མཁན་པོ་དུས་ལ་བབ་པས་བདག་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དུ་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་རངས་ཤིང་མགུ་ བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏམ། དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རེ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱི་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པའི་དུས་མ་ཡིན་གྱིས། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་དྲིས་ཤིག་དང་དེར་ཁྱོད་ཀྱི་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པའི་དུས་ལ་བབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཇི་ཙམ་ན་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དགེ་སློང་གི་དགེ་ འདུན་ཚོགས་ཤིང་འཁོད་པ་ན། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་མཁན་པོ་གཅིག་པ་དེ་ལ་དྲིས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཅི་སྨྲས་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་ཁོ་བོས་ཁྱོད་མཁན་པོ་དུས་ལ་བབ་པས་བདག་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དུ་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་རངས་ཤིང་མགུ་བ་ དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། ། དེས་སྐབས་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་དེ་ལ་རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་པ་དང་།
EN
“Those phenomena that arise from causes, The Tathāgata himself has taught That they have a cause and also a cessation. The Great Śramaṇa is the one who thus proclaims.”
BO
དེ་ཡང་ཡི་རངས་ཤིང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་ཀྱེ་མ་སངས་རྒྱས། ཀྱེ་མ་ཆོས། ཀྱེ་མ་དགེ་འདུན། ཀྱེ་མ་ཆོས་ཀྱི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ ཉིད་འདི་ལྟར་སྡིག་པ་བྱེད་པ་ལོག་པར་ལྟུང་བར་སོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་དག་གིས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། ། ། ། འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་བཅུ་གཅིག་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། ། མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་འདུག་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། ། རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་ མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་བུ་བྱུང་ནས། དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ནེའུ་ལྡངས་དང་ལྷན་ཅིག་ཁྱིམ་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་སོང་བ་ན་ཁྱིམ་དེའི་སྟེང་ན་བུ་མོ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་དེའི་སྟེང་དུ་མེ་ཏོག་གི་ཆུན་པོ་འཕངས་པ་དང་། དེས་བུ་མོ་དེ་མཐོང་ངོ་། ། ནེའུ་ལྡངས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱིམ་དེར་བརྡ་ མ་བྱས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། དེ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོས་བརྡ་བྱས་སོ། ། དེས་སྨྲས་པ།
EN
Once he had explained this aspect of the Dharma, Upatiṣya came to see phenomena through the unclouded and pristine eyes of Dharma. Upatiṣya saw the Dharma, heard the Dharma, knew the Dharma, plumbed the depths of the Dharma, overcame his skepticism, transcended doubt, could not be swayed by others, and was not reliant on others. With his newfound fearless confidence in the Dharma taught by the Teacher, he stood up from his seat, pulled his shawl from one shoulder, bowed to the venerable Aśvajit with his palms pressed together, and spoke in verse:
BO
གྲོགས་པོ་ཁྱིམ་འདི་ནི་ཡ་ང་བ་ཡིན་གྱིས་མ་འཇུག་ཤིག ། ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་དེས་ཉིན་ཐོག་ཐག་འཕྱན་དུ་བཅུག་སྟེ་ཕའི་གན་དུ་ཁྲིད་ནས་སྨྲས་པ། ཡབ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་འདིས་ཁྱིམ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ ཏུ་བརྡ་བྱས་པ། ཁོ་བོས་ནི་ཉིན་ཐོག་ཐག་ཏུ་བསྲུངས་ཀྱིས། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་མཚན་མོ་སྲུངས་ཤིག ། ཁྱིམ་དེ་ནི་ཡ་ང་བ་ཡིན་གྱིས་འཇུག་ཏུ་མ་གཞུག་ཅིག ། ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ལ་བསྙད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་ བྱས་སོ། ། དེས་ཁྱེའུ་དེ་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་མལ་བཅས་ཏེ། གྱོ་མོ་གཉིས་དང་། ཆུ་དང་། ས་དག་བཞག་ནས་ཁྱིམ་དེར་བཅུག་སྟེ། བདག་ཉིད་སྒོར་ཁྲི་བཅས་ནས་ཉལ་ལོ། ། དེས་སྨྲས་པ། ཡབ་སྒོ་ཕྱེ་ཤིག ། བུ་ཅིའི་ཕྱིར། གཅིར་འགྲོའོ། ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་འདི་ཉིད་དུ་ ཁོ་བོས་གྱོ་མོ་བཞག་གིས་དེར་གཅི་ཤིག ། དེས་ཡུད་ཙམ་ཞིག་བསྡད་དེ་སྨྲས་པ། ཡབ་སྒོ་ཕྱེ་ཤིག ། བུ་ཅིའི་ཕྱིར། བཤང་དུ་འགྲོའོ། ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་འདི་ཉིད་དུ་ཁོ་བོས་གྱོ་མོ་དང་། ཆུ་དང་། ས་དག་བཞག་གིས་འདི་ཉིད་དུ་བཤང་བ་བྱོས་ཤིག ། དེས་ཡང་ཡུད་ ཙམ་ཞིག་བསྡད་དེ་སྨྲས་པ། ཡབ་སྒོ་ཕྱེ་ཤིག །
EN
“This is the Dharma of saviors. For millions upon billions of eons I have neither seen it nor heard it. May I come to realize This immortal and peaceful state.”
BO
དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་གང་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་ཁོ་བོས་མི་ཤེས་སམ་ཅི། ཁོ་བོས་སྒོ་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། ། ཡབ་ཁོ་བོས་ཁྱོད་བསད་དོ། ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཁོ་བོ་ཤི་བ་ནི་བླའི། ཁོ་བོ་བུ་ཤི་བ་ལ་ལྟ་ནི་མི་ཕོད་དོ། ། འདོད་ པ་སྟེན་པས་ནི་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བཏང་བ་དེས་རལ་གྲི་ཤུབས་ནས་ཕྱུང་སྟེ། དེའི་མགོ་དྲུངས་ནས་བཅད་དེ་ས་ལ་བསྒྱེལ་ཏོ། ། དེས་ཕ་བསད་ནས་སོང་བ་དང་སེམས་ཅན་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པ་འདར་བས་བུ་མོ་ དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་འདི་ན་སུ་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། བདག་བུ་མོ་དང་གཉིས་སུ་བས་ཀྱིས་མ་བསྙེངས་ཤིག ། དེས་བསམས་པ། དེ་འདི་ལ་སྨྲས་ན་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། བཟང་མོ་ཁོ་བོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕ་བསད་དོ། ། དེས་སྨྲས་པ། ཅི་ཕ་བའམ། འོན་ ཏེ་སྐྱེད་ཕ། དེས་སྨྲས་པ། སྐྱེད་ཕའོ། ། དེས་བསམས་པ། འདི་ཡོན་ཏན་དག་མངོན་པར་མི་ཤེས་ཏེ་ཕ་གསོད་པར་བྱེད་པས་གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་ཁྲོ་བ་སྐྱེས་ན། བདག་ལ་གནས་སྐབས་ཅི་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་སྙམ་ནས་དེས་སྨྲས་པ།
EN
“Venerable, where is the Blessed One now?”
BO
རྗེའི་སྲས་བདག་སྟེང་གི་ཁང་ཐོག་ ཏུ་འཛེགས་ནས་སླར་མཆི་བའི་བར་དུ་རེ་ཞིག་གཞེས་ཤིག་དེས་སྨྲས་པ། དེ་ན་དེ་བཞིན་གྱིས་ཤིག་དེ་སྟེང་གི་ཁང་ཐོག་ཏུ་འཛེགས་ནས་ཆོམ་རྐུན་པ་ཆོམ་རྐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་ཕྱུང་བ་དང་། དེ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་བྲོས་ཏེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་སྒོ་དྲུང་དུ་རལ་གྲི་བཞག་སྟེ་ཆོམ་ རྐུན་པ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོའི་ཕ་བསད་ནས་བྲོས་སོ་ཞེས་སྒྲ་ཕྱུང་ནས། དེས་ཕའི་རོ་དེ་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་སོང་ངོ་། ། སེམས་ཅན་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པས་ནི་བརྟན་པ་མི་རྙེད་པས་དེ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་དང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སོང་སྟེ་དྲིས་པ། ཤེས་ལྡན་ དག་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་དེས་སྡིག་པའི་ལས་ཟད་པར་འགྱུར། དེ་ན་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མེར་ཞུགས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དུག་ཟོ་ཤིག་ཅེས་ཟེར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཡང་སར་མཆོངས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཆུར་མཆོངས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཐག་པས་འགེགས་ཏེ་ཤི་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤི་བའི་ཐབས་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཐབས་སྟོན་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། ། དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་བ་དང་།
EN
“Venerable, at the Kalandakanivāpa, in the Bamboo Park outside Rājagṛha.”
BO
དེས་དེ་ན་དགེ་སློང་ཞིག ། གང་གིས་སྡིག་པའི་ ལས་བྱས་པ། ། དགེ་བ་ཡིས་ནི་འགོག་བྱེད་དེ། ། ཉི་ཟླ་སྤྲིན་ནས་བྱུང་བ་ལྟར། ། འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་དེ་སྣང་འགྱུར། ། ཞེས་ཁ་ཏོན་ཟེར་བ་ཐོས་ནས་དེས་བསམས་པ། སྡིག་པའི་ལས་ཀྱང་དགག་པར་ནུས་ཀྱིས། འདི་དག་གི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དགེ་སློང་གི་གན་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འཚལ་ལོ། ། དེས་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་དེས་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ་བཀླག་པར་བརྩམས་སོ། ། དེས་ཀློག་ཅིང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བཀླགས་ཤིང་སྡེ་ སྣོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། རིགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་བརྩོན་འགྲུས་འདིས་ཅི་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར། དེས་སྨྲས་པ། སྡིག་པའི་ལས་ཟད་པར་བྱའོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྡིག་པའི་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས། ཕ་བསད་དོ་ཅི་ཕ་བའམ། འོན་ཏེ་སྐྱེད་ཕ་ཡིན། དེས་སྨྲས་པ། སྐྱེད་ཕ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
Upatiṣya then praised and welcomed what Aśvajit had said. After prostrating at Aśvajit’s feet, he circumambulated him three times and went to see Kolita.
BO
དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་གང་ཟག་ཕ་བསད་པ་ བསྙིལ་བར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་ཕ་བསད་པ་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་ཟག་ཕ་བསད་པ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་བསྙིལ་བར་བྱའོ། ། འགའ་ཞིག་གི་གན་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་པར་འོངས་ན། དེས་ དེ་ལ་ཕ་བསད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། མ་དྲིས་པར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེས་བསམས་པ། ཅི་དེ་འབབས་པར་བྱའམ། མཐའ་འཁོབ་ཅིག་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱ་སྙམ་ནས། དེས་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་སོང་སྟེ་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་རྗེས་སུ་ འཇུག་པར་བྱས་སོ། ། དེས་མངོན་པར་དད་པས་དེའི་ཕྱིར་གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། དེར་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ན་འཁོད་པའི་དགེ་སློང་དག་གནས་ཤིང་དེའི་གདམས་ངག་གིས་མང་པོ་དག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ན་ བར་གྱུར་ནས་རྩ་བ་དང་། སྡོང་བུ་དང་། ལོ་མ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུའི་སྨན་དག་གིས་རིམ་གྲོ་བྱས་ན་ཉམ་དམས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས། དེས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁོ་བོའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ལ་བསྲོ་ཁང་གྱིས་ཤིག །
EN
From a long way off, Kolita saw Upatiṣya approaching. On meeting him, he said to Upatiṣya, “Venerable, your faculties are clear and your complexion lustrous. If your skin is so radiant, does that mean you have found ambrosia?”
BO
དེ་རྣམས་ ཀྱིས་དེའི་ཕྱིར་བསྲོ་ཁང་བྱས་སོ། ། བསགས་པ་ཀུན་གྱི་མཐའ་ཟད་ཅིང་། ། མཐོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ལྟུང་འགྱུར། ། ཕྲད་པའི་མཐའ་ནི་འབྲལ་བ་སྟེ། ། གསོན་པའི་མཐའ་ནི་འཆི་བ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་ཤི་ཤིང་དུས་ལ་བབ་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ མནར་མེད་པར་སྐྱེས་སོ། ། དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་གིས་བདག་གི་མཁན་པོ་གང་དུ་སྐྱེས་ཞེས་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་ནས། དེས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བརྩམས་ན་མ་མཐོང་ཞིང་མི་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་ བར་བརྩམས་ན། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་སྐྱེས་པར་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། མཁན་པོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། མང་དུ་ཐོས་པ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་སྡུད་སྡུད་པ་ཡིན་ན་དེས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་ སྐྱེས་སྙམ་ནས་བསམས་ན། ཕ་བསད་པ་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ་། ། དེ་མནར་མེད་པའི་འོད་ཟེར་དག་གིས་ཕོག་པ་དང་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་བསྲོ་ཁང་འདི་མེ་རེ་ཚ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུང་མས་ཐོ་བ་བླངས་ཏེ་མགོར་བསྣུན་ནས་སྐལ་ཆད་ཁྱོད་ལ་བསྲོ་ཁང་ག་ལ་ཡོད།
EN
“I have found someone worth venerating.”
BO
འདི་ལྟར་འདི་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། ། དེ་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དུས་བྱས་ནས་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། ལྷའི་བུའམ་ལྷའི་བུ་མོའི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྐྱེས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ལ་སེམས་གསུམ་སྐྱེ་ སྟེ། གང་ནས་ཤི་འཕོས་པ་དང་། གང་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། ལས་གང་གིས་སྐྱེས་པའོ། ། དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤི་འཕོས་པ་དང་། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བསྲོ་ཁང་གི་ཁྲུས་བྱས་པས་སྐྱེས་པ་མཐོང་ ངོ་། ། དེ་ནས་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཞག་ལོན་པར་གནས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ནི་བདག་གི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཞག་ལོན་པར་མ་གནས་ པ་ཁོ་ནར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འགྲོའོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུ་རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་གཡོ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ་ཐོགས་ཏེ། དོ་ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པའི་ལུས་ཀྱིས་ལྷའི་ཨུཏྤལ་དང་། པད་མ་ དང་།
EN
“Share this venerable one’s teaching.”
BO
ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོ་དག་གིས་ཐུ་བ་བཀང་སྟེ། ཁ་དོག་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་མཚན་མོ་ལ་བབ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མེ་ཏོག་གིས་མངོན་པར་གཏོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་ བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང་། འདི་ལྟར་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུའི་ཁ་དོག་གི་མཐུས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུའི་བསམ་པ་དང་། བག་ ལ་ཉལ་བ་དང་། ཁམས་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་གང་ཐོས་ནས་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་མཐོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟ་ བུར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་མཛད་དོ། ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གང་མཛད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་བདག་ལ་ཕས་ཀྱང་མ་བགྱིས། མས་ཀྱང་མ་བགྱིས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་མ་བགྱིས། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བགྱིས།
EN
Upatiṣya then spoke in verse:
BO
སྔོན་གྱི་ཕ་མེས་དག་གིས་ཀྱང་མ་བགྱིས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དག་གིས་ཀྱང་མ་བགྱིས། བྱམས་པ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། རྩ་ལག་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བགྱིས་ཏེ། ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་བསྐམས། རུས་པའི་རི་དག་ ལས་ནི་བསྒྲལ། ངན་སོང་གི་སྒོ་དག་ནི་བཀུམ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་སྒོ་དག་ནི་ཕྱེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དག་ནས་ནི་རྐང་པ་ཕྱུང་། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ནི་བཞག་གོ་ཞེས་ལན་གསུམ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། ། ཡང་སྨྲས་ པ། ཁྱོད་མཐུས་རབ་དྲག་ཉེས་པ་མང་ལྡན་པའི། ། ངན་སོང་ཤུལ་བཀག་བསོད་ནམས་རབ་ལྡན་པའི། ། མཐོ་རིས་འགྲོ་བ་ཕྱེ་ཞིང་བདག་གིས་ནི། ། མྱ་ངན་འདས་པའི་ཤུལ་ཡང་ཐོབ་པར་གྱུར། ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཁྱོད་བརྟེན་བདག་གིས་ནི། ། དེ་རིང་སྐྱོན་བྲལ་དག་ པའི་མིག་ཐོབ་ཅིང་། ། གོ་འཕང་ཞི་བ་འཕགས་པ་དགྱེས་ཐོབ་སྟེ། ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་རྒལ་བར་གྱུར། ། འགྲོ་བར་ལྷ་མིན་མི་དང་ལྷས་མཆོད་པ། ། སྐྱེ་དང་རྒ་དང་ན་འཆི་བྲལ་བ་པོ། ། སྲིད་པ་སྟོང་དུ་མཐོང་བར་རབ་དཀོན་པ། ། ཐུབ་པ་དེ་རིང་ཁྱོད་མཐོང་འབྲས་བུ་ མཆིས། །
EN
“Those phenomena that arise from causes, The Tathāgata himself has taught That they have a cause and also a cessation. The Great Śramaṇa is the one who thus proclaims.”
BO
དེ་ནས་འདུད་བྱས་དོ་ཤལ་རབ་འཕྱང་བས། ། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་རངས་པ་སྐྱེས་གྱུར་ནས། ། དགྲ་ཐུལ་གཡས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བྱས་ཏེ། ། ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་མངོན་ཕྱོགས་མཁའ་ལ་སོང་། ། དེ་ནས་སྔོན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྷའི་བུ་ཚོང་པ་ཁེ་སྤོགས་ རྙེད་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཞིང་པ་ལོ་ཏོག་འབྱོར་པ་ལྟ་བུ་དང་། དཔའ་བོ་གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལྟ་བུ་དང་། ནད་པ་ནད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ། ཆ་ལུགས་གང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འོངས་པའི་ཆ་ལུགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་གནས་སུ་ སོང་ངོ་། ། དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟས་ཀྱི་གྲལ་དུ་འདུག་སྟེ་དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་གཞན་ཞིག་དགེ་འདུན་ལ་ཆུ་འགྲིམ་པར་བྱེད་དོ། ། ཇི་ཙམ་ན་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དེས་ཆུ་ཁ་ཕོར་དུ་བླུགས་ནས་སོར་མོའི་རྩེ་མོས་རེག་ ན་ཤིན་ཏུ་གྲངས་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ཅག་ནི་ཆུ་ཤིན་ཏུ་གྲང་མོ་འདི་ལྟ་བུ་འཐུང་ན་མཁན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པ་ན་ཟངས་ཁུ་བསྐོལ་བ་འཐུང་ངོ་སྙམ་ནས། དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བརྩམས་ན་མི་སྣང་ངོ་། ། དུད་འགྲོ་དང་།
EN
“Venerable, please repeat it one more time. Venerable, say it again.”
BO
{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དང་། མི་དང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གཞན་རྣམས་སུ་ཡང་རྣམ་པར་བལྟས་ན་དེ་རྣམས་ན་ཡང་མི་སྣང་ནས། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བརྩམས་ན། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ། ལྷར་གྱུར་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བདེན་པ་མཐོང་བར་བྱས་ཏེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་འདུག་པ་མཐོང་ནས་འཛུམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པ་ཐོབ་ནས། ཀྱེ་མ་སངས་རྒྱས། ཀྱེ་མ་ཆོས། ཀྱེ་མ་དགེ་འདུན། ཀྱེ་མ་ཆོས་ཀྱི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཉིད། འདི་ལྟར་སྡིག་པ་བྱེད་པ། ལོག་པར་ལྟུང་བར་སོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་དག་གིས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། ། མཁན་པོ་གཅིག་པ་དེས་དེ་རངས་ཤིང་མགུ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་མཁན་པོ་དུས་ལ་བབ་པས་བདག་ནི་ དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དུ་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་རངས་ཤིང་མགུ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏམ། དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རེ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱི་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པའི་དུས་མ་ཡིན་གྱིས། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་དྲིས་ཤིག་དང་།
EN
“Those phenomena that arise from causes, The Tathāgata himself has taught That they have a cause and also a cessation. The Great Śramaṇa is the one who thus proclaims.”
BO
དེར་ཁྱོད་ཀྱི་དྲི་བའི་ལན་གདབ་པའི་དུས་ལ་ བབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཇི་ཙམ་ན་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཚོགས་ཤིང་འཁོད་པ་ན་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་མཁན་པོ་གཅིག་པ་དེ་ལ་དྲིས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཅི་སྨྲས། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་ཁོ་བོས་ཁྱོད་མཁན་པོ་དུས་ལ་བབ་པས་བདག་དགེ་ འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དུ་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་རངས་ཤིང་མགུ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། ། དེས་སྐབས་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་དེ་ལ་རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་པ་དང་དེ་ཡང་ཡི་རངས་ཤིང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་ཀྱེ་མ་སངས་རྒྱས། ཀྱེ་མ་ཆོས། ཀྱེ་མ་དགེ་འདུན། ཀྱེ་མ་ཆོས་ ཀྱི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཉིད། འདི་ལྟར་སྡིག་པ་བྱེད་པ། ལོག་པར་ལྟུང་བར་སོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་དག་གིས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། ། ། ། སྡོམ་ལ། དགྲ་བཅོམ་བསད་དང་དགེ་འདུན་དབྱེན། ། ངན་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཁྲག་ཕྱུང་དང་། ། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བཞི་པོ་ དང་། ། གནས་ནས་དབྱུང་བ་གསུམ་ཡིན་ནོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
EN
Once Upatiṣya had explained this aspect of the Dharma, Kolita too came to see phenomena through the unclouded and pristine eyes of Dharma. Kolita saw the Dharma, heard the Dharma, knew the Dharma, plumbed the depths of the Dharma, overcame his skepticism, transcended doubt, could not be swayed by others, and could not be led astray by others. Having gained a fearless confidence in the Dharma taught by the Teacher, he stood up from his seat, pulled his shawl from one shoulder, bowed to Upatiṣya with his palms pressed together, and spoke in verse:
BO
གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྟང་བྲང་གི་ཚལ་གསེབ་ཏུ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། མ་ག་དྷཱའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་བདེན་པ་དག་ལ་བཀོད་པ་ན། དེས་རང་གི་ཡུལ་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། ངའི་ཡུལ་དུ་སུས་ཀྱང་ཆོམ་རྐུན་མི་བྱའོ། ། གང་ཞིག་བྱེད་པ་ན་ངས་དེ་ཡུལ་མེད་པར་བྱ་ཞིང་སྐྱིན་པ་ ནི་ང་ཉིད་ཀྱི་མཛོད་དང་བང་བ་ནས་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོའོ། ། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གཞོན་ནུའི་དཔེའི་མདོ་སྡེས་བཏུལ་བ་དེའི་ཚེ་ན་དེས་ཀྱང་དྲིལ་བསྒྲགས་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། ངའི་ཡུལ་དུ་སུས་ཀྱང་ཆོམ་རྐུན་མི་བྱའོ། ། གང་ཞིག་བྱེད་ན་དེ་ གསད་པའི་གྱོད་ལ་བསྐྲིན་ཅིང་སྐྱིན་པ་ནི་ང་ཉིད་ཀྱི་མཛོད་དང་བང་བ་ནས་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོ་བ་དང་། དེ་ནས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་ཆོམ་རྐུན་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དང་། ཡུལ་ཀོ་ས་ལའི་ཆོམ་རྐུན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ས་མཚམས་ཀྱི་བར་དུ་དོང་སྟེ། འཁོད་ནས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་ནས་དོན་མཐུན་ འོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །
EN
“This is the Dharma of saviors. For millions upon billions of eons I have neither seen it nor heard it. May I come to realize This immortal and peaceful state.”
BO
ཡུལ་ཀོ་ས་ལ་ནས་དོན་མཐུན་འོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། ། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དོན་མཐུན་བསེལ་བ་དང་བཅས་པ་ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་ནས་ཡུལ་ཀོ་ས་ལར་འཕགས་པ་དང་། གང་གི་ཚེ་ས་མཚམས་ (གྱི་,ཀྱི་)བར་དུ་ཕྱིན་པ་དེའི་ཚེ་དེད་དཔོན་དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དེ་ནི་གདུག་པ་ཕ་རོལ་གནོན་པ་ཡིན་པས་བདག་ཅག་ལ་སྐྱིན་པ་སྦྱིན་དུ་འཇུག་ནུས་པ་ཡིན་ན། བདག་ཅག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་བསེལ་བ་ལ་གླ་སྦྱིན་པར་བྱ། འདི་དག་ ཉིད་ནས་ཕྱིར་བཟློག་གོ་ཞེས་དེ་དག་ཕྱིར་བཟློག་སྟེ་དོན་མཐུན་དེ་ཚོགས་ཉུང་ངུར་ཆས་པ་དང་། ཆོམ་རྐུན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བྱ་མ་རྟ་བཙུགས་ཏེ་བསྡད་པ་དང་། དེས་དེ་མཐོང་ནས་ཤེས་ལྡན་དག་དོན་མཐུན་ཚོགས་ཉུང་ངུས་འོངས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་སུ་འཁོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་ཆོམ་རྐུན་པ་དེ་དག་གིས་དེར་ཚོང་པ་ཁ་ཅིག་ནི་སྲོག་དང་ཕྲལ་ལོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་ཟོང་བོར་ཏེ་བྲོས་སོ། ། དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ནི་མ་བསམས་པར་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་མི་འཇུག་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་དོན་མཐུན་དེ་དང་འགྲོ་བ་ཞིག་ཀྱང་སྲོག་དང་ཕྲལ་ལོ། །
EN
“Venerable, where is the Blessed One now?”
BO
དེ་ན་དོན་མཐུན་གང་དག་བྲོས་པ་ དེ་དག་མགོ་དང་ལུས་རྡུལ་གྱིས་ཡོག་སྟེ་ཀླད་པའི་སྐྲ་ཡོགས་ནས་ཀུ་ཅོ་འདོན་ཅིང་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་སྨྲས་པ། ལྷ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བདག་ཅག་ཚོང་བར་མི་རུང་བར་རྣམ་པར་བཞག་གོ། ། ཅི་ཞིག་བྱས། བདག་ཅག་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གིས་ བཅོམ་མོ། ། ཕྱོགས་གང་དུ། ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུའོ། ། རྒྱལ་པོས་དམག་དཔོན་འཕགས་སྐྱེས་པོ་ལ་བསྒོ་བ། རྐུན་རྫས་དང་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་མྱུར་དུ་ཁུག་ཤིག ། དེས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་བསྒོ་ནས་ཕྱིར་བྱུང་བ་དང་ཆོམ་རྐུན་པ་དེ་དག་ཀྱང་གོ་ཆ་ཕུད་ནས་བག་ཡངས་ སུ་སཱ་ལའི་དགོན་པ་ཞིག་ན་རྐུན་རྫས་བགེད་ཅིང་འཁོད་པ་ལས། དམག་དཔོན་འཕགས་སྐྱེས་པོས་དེ་དག་ཕྱོགས་བཞིར་བསྐོར་ནས་དབུས་སུ་དུང་དང་། རྔ་པ་ཊ་ཧའི་སྒྲ་དག་གིས་སྐྲག་པར་བྱས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་རྐུན་རྫས་བོར་ཏེ་བྲོས་སོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་བསད་དོ། ། དྲུག་བཅུ་ནི་གསོན་པོར་བཟུང་སྟེ་དེས་རྐུན་རྫས་དེ་ཡང་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ལྷ་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་ནི་འདི་དག་ལགས་སོ། ། རྐུན་རྫས་ནི་འདི་དག་ལགས་སོ། །
EN
“At the Kalandakanivāpa, in the Bamboo Park outside Rājagṛha.”
BO
དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་དེ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོས་དྲིལ་བསྒྲགས་པ་ བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། ངའི་ཡུལ་དུ་སུས་ཀྱང་ཆོམ་རྐུན་མི་བྱའོ། ། གང་ཞིག་བྱེད་ན་དེ་གསད་པའི་གྱོད་ལ་བསྐྲིན་ཅིང་སྐྱིན་པ་ནི་ང་ཉིད་ཀྱི་མཛོད་དང་། བང་བ་ནས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་མ་ཐོས་སམ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཐོས་སོ། ། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཚོང་པ་དག་བཅོམ། ལྷ་འཚོ་བ་ མ་མཆིས་སོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་སྲོག་དང་ཕྲལ། འཇིགས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སླད་དུའོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིགས་པ་དེ་འདྲ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང་། ད་སྔོན་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་དེ་འདྲ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་ བ། ཤེས་ལྡན་དག་དེང་ལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སོད་ཅིག ། དེ་དག་གིས་ལམ་པོ་ཆེ་དང་། སྲང་དང་། ལམ་གྱི་བཞི་མདོ་དང་། སུམ་མདོ་རྣམས་སུ་རྗེས་སུ་སྒྲོགས་ཤིང་གསད་པར་ཁྲིད་པ་ན་ཆོམ་རྐུན་པ་ཞིག་ལམ་དོག་པར་བྲོས་ཏེ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དགེ་སློང་གི་གན་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་ པ། འཕགས་པ་བདག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འཚལ་ལོ། ། དེས་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། ། ཆོམ་རྐུན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བསད་དོ། །
EN
“Come. We must live the holy life under the guidance of the Blessed One.”
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་རང་གི་རྒུད་པ་དང་། གཞན་གྱི་རྒུད་པ་དང་། རང་གི་འབྱོར་པ་དང་། གཞན་གྱི་ འབྱོར་པ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་ཤིག ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་རང་གི་རྒུད་པ་དང་། གཞན་གྱི་རྒུད་པ་ནི་ཀུན་དུ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བའི་གནས་ཡིན་ལ། རང་གི་འབྱོར་པ་དང་། གཞན་གྱི་འབྱོར་བ་ཡང་ཀུན་དུ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་ གསུངས་པས་ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དགེ་སློང་རྣམས་དུར་ཁྲོད་རྒྱུར་འདོང་བ་ན་དགེ་སློང་དེ་ཡང་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་དུར་ཁྲོད་རྒྱུར་སོང་བ་ལས་དེས་ཆོམ་རྐུན་པ་དེ་དག་བསད་པ་མཐོང་ནས་མཆི་མས་བརྣངས་ཏེ་འདུག་པར་གྱུར་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ འདི་གསར་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ཡང་བསམ་པ་འདི་འདྲ་བར་བཟང་ངོ་། ། དེས་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་ངུ་བར་བརྩམས་པ་དང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོ་ངེས་འདེབས། དེས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་བདག་གི་ཕའོ། ། འདི་ནི་བདག་གི་ཕུ་ནུའོ། ། འདི་ནི་ཁུ་བོའོ། ། འདི་ ནི་ཞང་པོའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་རྣམས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་སྲོག་དང་ཕྲལ་ལམ། དེས་སྨྲས་པ།
EN
“But venerable, we must first see our followers; for it is only proper that knowledgeable and prominent people like us visit our followers.”
BO
ཕྲལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ དག་གང་ཟག་འདི་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་ཟག་དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་བསྙིལ་བར་བྱའོ། ། འགའ་ཞིག་གི་གན་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ བར་འདོད་པ་འོངས་ན། དེས་དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། མ་དྲིས་པར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གང་གིས་སྔོན་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཕྱེ་བ་དེ་གལ་ཏེ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཚལ་ན། རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བགྱི་འམ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་འགའ་ཞིག་གི་གན་དུ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་འདོད་པ་འོངས་ན།
EN
So the wandering mendicants Upatiṣya and Kolita went to the young brahmins and said, “Young brahmins, listen. What will you do if we two go to live the holy life under the guidance of the Blessed One?”
BO
དེས་དེ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། མ་དྲིས་པར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་ རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་གལ་ཏེ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཚལ་ན། རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བགྱིའམ། རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་འགའ་ཞིག་གི་གན་དུ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་འདོད་པ་འོངས་ན། དེས་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། མ་དྲིས་ པར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་སྔོན་གང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ན་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བཞི་ལས་ལྟུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་བྱུང་བ་དེ་གལ་ཏེ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཚལ་ན། རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བགྱིའམ། རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བགྱི།
EN
“Preceptors, the little we seek, we seek because of you; so if you two preceptors go to live the holy life under the guidance of the Blessed One and go forth, we too will go forth.”
BO
ཉེ་བ་འཁོར་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་འགའ་ཞིག་གི་གན་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོང་བ་འོངས་ན། དེས་དེ་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བཞི་ལས་ལྟུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། མ་དྲིས་པར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་ དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་གང་ཟག་མ་མཐོང་བས་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་བབས་པ་ཞིག་ཡང་ཕྱིར་འོངས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལྟུང་བ་མཐོང་གིས་བདག་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་གསོལ་ཞེས་ ཟེར་ན་དེ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བྱའོ། ། རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱས། བདག་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་ཟེར་ན་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། ཇི་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལྟུང་བ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་ ཚོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་མ་མཐོང་བས་གནས་ནས་དབྱུང་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་མེད་ལ་ཇི་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ན་ལེགས་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ།
EN
“Young brahmins, then know that the time has come.”
BO
འདི་ལྟར་གང་ཟག་གིས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མ་མཐོང་བས་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་མི་འཆོས་པས་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་དང་། སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་གཏོང་བས་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ། ། སྡོམ་ལ། ལག་ རྡུམ་དག་དང་རྐང་རྡུམ་དང་། ། ལག་སོར་ཟླུམ་པོར་འཇས་པ་དང་། ། མཆུ་མེད་ལུས་ལ་རྨ་མཚན་ཅན། ། རྒན་ཆེས་པ་དང་གཞོན་ཆེས་དང་། ། ཐེང་པོ་སྨད་འཆར་ཞར་བ་དང་། ། ལག་སོར་རྡུམ་སྒུར་མིའུ་ཐུང་དང་། ། ལྦ་བ་ལྐུགས་པ་འོན་པ་དང་། ། རྟེན་ འཕྱེ་དང་ནི་རྐང་འབམ་དང་། ། བུད་མེད་ཀྱིས་དུབ་ཁུར་གྱིས་དུབ། ། མི་གང་ལམ་གྱིས་དུབ་རྣམས་དང་། ། ཡ་ཟ་མ་ལུག་གཏའ་གམ་དང་། ། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་མི་རྣམས་ནི། ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོས་དགག་པ་མཛད། ། མཛེས་པ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བ་དང་། ། ཡོངས་སུ་དག་པ་བསྙེན་རྫོགས་ པར། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རབ་མཁྱེན་ཏེ། ། བདེན་པའི་མཚན་གྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །
EN
Upatiṣya and Kolita and their students, 250 apiece, then went to the Kalandakanivāpa in the Bamboo Park.
BO
དྲུག་སྡེ་དག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་གང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་ བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དེས་ཇི་སྲིད་དུ་འདི་དག་ནི་གནས་ངན་ལེན་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་ཤེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བྱེད་ལ། གང་གི་ཚེ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བྱེད་དེ། སྟོན་པའི་བཀའ་ལུང་གིས་དུས་གསུམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་བལྟ་བ་འབའ་ཞིག་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་གིས་གྲོས་བྱ་བར་བརྩམས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་ལྷུང་བཟེད་ནག་པོ་ཅན་འདི་དག་ནི་བཙས་འཕྲོག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། བདག་ཅག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བ་རྣམས་འདི་དག་གིས་འཕྲོག་ པར་བྱེད་ཀྱིས། ད་ནི་ལྷུང་བཟེད་ནག་པོ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དབྲོག་པར་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་བ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གྲོས་བྱས་སོ། ། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཉེ་དགའ་ཀུན་དུ་འཁྱམ་པས་མི་ལག་རྡུམ་ཞིག་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། བཞིན་{བཟངས་,བཟང་}ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མི་ འབྱུང་། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་ལག་པ་མ་ཚང་བ་སུ་ཞིག་གིས་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བགྱིད། ཉེ་{དགའས་,དགས་}སྨྲས་པ།
EN
At the time, the venerable Aśvajit was seated, taking shelter from the sun at the foot of a tree. The wandering mendicants Upatiṣya and Kolita saw the venerable Aśvajit from a long way off. On seeing him, Upatiṣya asked Kolita, “Kolita, do we first pay our respects to the Blessed One, or to the one from whom we have heard of his Dharma?”
BO
བཞིན་{བཟངས་,བཟང་}བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཐུགས་རྗེས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱིས། ཁོ་བོས་ཁྱོད་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་དེས་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཞག་གཉིས་སམ་གསུམ་ཞིག་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་བསླབས་ནས་སྨྲས་པ། བཞིན་{བཟངས་,བཟང་}{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱིས་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}མི་སོས། མཉན་ཡོད་རྒྱ་ཆེ་ལ་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་བསོད་སྙོམས་རྒྱུས་ ལ་འཚོ་བར་གྱིས་ཤིག ། དེས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་ཇི་ལྟར་བསོད་སྙོམས་རྒྱུ་བར་བགྱི། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ཙམ་ཡང་མི་ཤེས་སམ། ངས་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་དེས་དེའི་ཤམ་ཐབས་ནི་སྲད་བུས་བཅིངས། ཆོས་གོས་ནི་ཚེར་མས་གཏུར་ཏེ་བསྐོན། དཔུང་ པ་གཡོན་པར་ནི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་སྣོད་བཞག ། དཔུང་པ་གཡས་པར་ནི་ཁར་གསིལ་བཏགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་མཉན་ཡོད་དུ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱིས་བྲང་བརྡུངས་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་སུས་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ལག་པ་གཉིས་བཅད། དེས་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་ ཁྱིམ་པ་ནས་ཁོ་བོའི་ལག་པ་ཆད་དེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཆད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། སུས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་། དེས་སྨྲས་པ།
EN
“To the one from whom we have heard of his Dharma.”
BO
མཁན་པོ་ཉེ་{དགའས་,དགས་}སོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གནས་ངན་ལེན་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དེ་མ་གཏོགས་པས་གཞན་སུ་ཞིག་འདི་ལྟ་བུ་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅེས་ཟེར་ བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཉེས་དམིགས་གང་ཅུང་ཟད་ཅི་བྱུང་བ་དེ་ནི་དགེ་སློང་དག་ལག་རྡུམ་རབ་ཏུ་འབྱིན་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་ སློང་གིས་ལག་རྡུམ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མི་བྱའོ། ། རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། ལག་རྡུམ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྐང་རྡུམ་དང་། ལག་སོར་ཟླུམ་པོར་འཇས་པ་དང་། མཆུ་མེད་པ་དང་། ལུས་ ལ་རྨ་མཚན་ཅན་དང་། རྒན་ཆེས་པ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། ། དགེ་སློང་དག་གཞོན་ཆེས་པ་དག་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ནས་དེ་དག་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་མལ་བཤང་གཅིས་མ་རུང་བར་བྱེད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། ། ཐེང་པོ་དག་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། །
EN
The two of them went to the venerable Aśvajit. Reaching him, they prostrated at his feet, before taking a seat off to one side.
BO
སྨད་འཆལ་དང་། ཞར་བ་དང་། ལག་སོར་རྡུམ་པོ་དང་། སྒུར་པོ་དང་། མིའུ་ཐུང་དང་། ལྦ་བ་ཅན་དང་། ལྐུགས་པ་དང་། འོན་པ་དང་། རྟེན་འཕྱེ་དང་། རྐང་འབམ་དག་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། ། རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་བུད་མེད་ཀྱིས་དུབ་པ་དང་། ཁུར་ གྱིས་དུབ་པ་དང་། ལམ་གྱིས་དུབ་པ་དང་། ཡ་ཟ་མ་ལུག་དང་། གཏའ་གམ་བ་དག་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། ། རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། བསྡུ་ བར་བྱ་བའི་སྐབས་སོ། ། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་གཞི་རྫོགས་{སྷོ,སོ}། ། ། ། {D1-2}གསོ་སྦྱོང་གི་གཞིའི་སྡོམ་ལ། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཀ་བི་ན། ། གནས་དང་རྒྱལ་པོ་སྦྱར་བ་མང་། ། སྡོམ་ལ། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་གསོལ་བ་དང་། ། གནང་བ་དང་ནི་འདུག་པ་དང་། ། བབ་ ཅོལ་སྤོང་དང་ཞལ་ཏ་དང་། ། བྱ་དང་གསོ་སྦྱོང་གནས་རྣམས་སོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །
EN
At that point, a brahmin who loved fire paid respect and homage. He then spoke a verse of the Blessed One’s:
BO
དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ནང་པར་ནང་པར་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ བལྟ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ད་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་མཛད་ལ། དགེ་སློང་ཡིད་དུ་འཐད་པ་རྣམས་ཀྱང་ནང་དུ་ཡང་ དག་འཇོག་པར་བྱེད་པས་བདག་ཅག་རེ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོང་བ་སྔས་ཀྱིས། བདག་ཅག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་གི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ངོ་སྙམ་མོ་དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གཞན་ མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་གི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་མངོན་དུ་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཡང་དག་པར་མགུ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞིག་གིས་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་འབའ་ཞིག་ལ་འདུག་པ་དང་བྱ་བ་དང་གསོ་སྦྱོང་ཡོད་དམ།
EN
“Like a pure brahmin does to fire, Bow with respect to the one, Whether he be young or old, Who tells you of the Dharma.”
BO
འོན་ཏེ་ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་དག་ལ་ཡང་ཡོད། དེ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞིག་གིས་མུ་སྟེགས་ཅན་ དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་འབའ་ཞིག་ལ་འདུག་པ་དང་བྱ་བ་དང་གསོ་སྦྱོང་ཡོད་ཀྱི། ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་དག་ལ་ནི་མེད་དོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་གིས་སྨྲས་པ་ལ་ མངོན་པར་བསྟོད་པར་ཡང་མི་བྱེད། ཕྱིར་ལྡོག་པར་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་མངོན་པར་བསྟོད་པ་ཡང་མ་བྱས། ཕྱིར་བཟློག་པར་ཡང་མ་བྱས་པར་སྟན་དག་ལས་ལངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གིས་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་བར་སྐབས་སུ་གཏམ་ཅི་བརྗོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་ནས་ འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་གསོལ་ཏོ། ། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བདག་ཅག་གི་ལ་ཡང་མཆིས་པ་དང་། བགྱི་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་བཅའ་བར་གསོལ།
EN
When Upatiṣya and Kolita had prostrated at the feet of Aśvajit, they left and went to where the Blessed One was.
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་ གནང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་དོང་ངོ་། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེང་ཕྱིན་ཆད་འདུག་པ་དང་། བྱ་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་ལ་ཏྲོན་བྱ་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེང་ཕྱིན་ ཆད་འདུག་པ་དང་། བྱ་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་ལ་ཏྲོན་བྱ་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་འདུག་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། བྱ་བ་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། གསོ་སྦྱོང་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཚུར་ཤོག ། འདུག་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ།
EN
At the time, the Blessed One was seated, teaching Dharma amidst many hundreds of monk followers. The Blessed One saw Upatiṣya and Kolita from a long way off. When he saw them, he said to the monks, “Monks, embrace your friends, bring them to the head of the assembly, let them come before you. Do you see Upatiṣya and Kolita, or do you see venerable ones? These two will become my disciples, my foremost and noblest pair, for one shall become the greatest of miracle workers, and the other shall become the wisest of the wise.”
BO
ལུས་འདི་ཉིད་རྐང་པའི་མཐིལ་ཡན་ཆད་ཀླད་པའི་སྐྲ་མན་ཆད་པགས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དང་། ཅི་ལྟར་བྱས་པ་ བཞིན་དུ་མི་གཙང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་སྟེ། ལུས་འདི་ལ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་དང་། སེན་མོ་དང་སོ་དང་། རྡུལ་དང་། དྲི་མ་དང་། པགས་པ་དང་། ཤ་དང་། རུས་པ་དང་། རྒྱུས་པ་དང་། རྩ་དང་། མཁལ་མ་དང་། སྙིང་དང་། མཆིན་པ་དང་། གློ་བ་དང་། རྒྱུ་ མ་དང་། གཉེ་མ་དང་། ཕོ་བ་དང་། ལོང་ཀ་དང་། ལྒང་པ་དང་། མཚེར་པ་དང་། ཕྱི་ས་དང་། མཆི་མ་དང་། སྣབས་དང་། ཞག་དང་། ཆུ་སེར་དང་། རྐང་དང་། ཚིལ་དང་། མཁྲིས་པ་དང་། བད་ཀན་དང་། རྣག་དང་། ཁྲག་དང་། ཀླད་པ་དང་། ཀླད་རྒྱས་དང་། གཅིན་དག་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་ཤིག ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དག་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་ན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་དེ་དག་གླང་པོ་ཆེ་འཁྲུལ་པ་དང་། རྟ་འཁྲུལ་པ་དང་། རྐང་ཐང་པ་འཁྲུལ་ པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་ནས་འགྱེལ་བ་དང་བུབ་པར་གྱུར་ནས་མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་མི་མཐོང་ངམ་ཅི་ཞེས་ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་པ་དང་།
EN
A monk then spoke a verse:
BO
དེ་དག་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་མོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ། སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཞུགས་པས་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་དག་སྒོ་ཁང་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་ཡུར་ནས་མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་ཅི་ཁྱེད་འདུ་བར་ཉལ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་ སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་ཁང་དུ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་དག་ཁྱམས་སུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་ཉེས་དམིགས་དེ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱམས་སུ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་ མི་བྱའོ། ། དེ་དག་གནས་ཁང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་བསམ་གཏན་དག་གི་ཚེར་མ་ནི་སྒྲ་ཡིན་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་ཐོབ་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནས་ཁང་དུ་རྣལ་ འབྱོར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་དག་དགོན་པར་དོང་སྟེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་ཆོམ་རྐུན་པ་རྣམས་དང་། གཡོན་ཅན་རྣམས་དང་། སེང་གེ་རྣམས་དང་། སྟག་རྣམས་དང་།
EN
“To what the Teacher knows there is no end, His mind the perfection of human capacity. The Blessed One has reached saṃsāra’s end, So before our friends Upatiṣya and Kolita Arrived in the Bamboo Park He foresaw their coming And said with certainty among this gathering: ‘These two will become The foremost among all my disciples. One will be the greatest Of miracle workers; The other will be The wisest of the wise.’ ”
BO
གུང་རྣམས་དང་། གཟིག་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོད་པར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་ སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགོན་པར་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་དག་གྲོང་དང་ཉེ་བར་ལྷགས་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་ཅི་ཁྱེད་ཅག་འགའ་ཞིག་ཤི་བ་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་ཏམ་ཞེས་ ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱོགས་དེ་ཡལ་ག་དག་གམ། སེག་དག་དང་། རེ་ལྡེ་དག་གིས་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་ཡལ་ག་དག་གམ། སེག་ དག་གམ། རེ་ལྡེ་དག་གིས་བསྐོར་བ་དང་མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་ཅི་འདི་རྒྱལ་མོ་ག་གོན་གྱི་ར་བའམ། ལ་ཕུག་གི་ར་བའམ་ཞེས་ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱོགས་དེ་རྩིག་པ་དག་གམ། འོབས་དག་གིས་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་དེ་རྩིག་པ་དག་གམ། འོབས་དག་གིས་བསྐོར་བ་དང་། མ་དད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་དག་ཅི་འདི་མ་དུ་ལུང་གའི་ར་བའམ། འོན་ཏེ་བལ་པོ་སེའུའི་ར་བ་ ཡིན།
EN
Upatiṣya and Kolita then approached the Blessed One, prostrated at his feet, and made the following request: “If we are permitted, reverend, we would receive the going forth, ordination, and monkhood in the well-proclaimed Dharma and Vinaya. We would live the holy life in the Blessed One’s presence.”
BO
དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པའོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྤོང་ཁང་བརྩིག་པར་གནང་ངོ་། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤོང་ཁང་ བརྩིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་སྤོང་ཁང་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྤོང་ཁང་ནི་གཉིས་ཏེ། ཆུང་ངུ་དང་། ཆེན་པོའོ། ། ཆུང་ངུ་ནི་གནས་ཁང་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྲང་བཏོད་པའོ། ། ཆེན་པོ་ནི་གནས་ཁང་བཅུའམ། བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྲང་བཏོད་པའོ། ། དགེ་སློང་དག་གིས་གནས་ཁང་བྱས་ནས་སྦྱང་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་སྒོ་དོད་པར་མི་བྱེད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་ གདོད་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་དག་སྒོ་གླེགས་མི་འཛུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་གླེགས་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དབྱེ་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལག་ཟུངས་གདགས་པར་བྱའོ། ། ཡང་མིག་སྒྲ་འཁྲོལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འོག་ཏུ་ཀོ་བའི་དུམ་བུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །
EN
The Blessed One allowed goings forth by saying the phrase, “Come, monk,” and so as soon as he said, “Come, monks, live the holy life,” their hair fell out and they were clad in robes, with but a week’s growth of hair and beard, begging bowls and water jars in hand, settled, with the composure of monks who had been ordained for one hundred years.
BO
གཅད་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནམ་གཟེར་དང་། འཁོར་གཏན་དང་། ཕྲེད་གཏན་གཞུག་པར་བྱའོ། ། མུན་གནག་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ། སྐར་ཁུང་གདོད་པར་བྱའོ། ། དམའ་བར་བཏོད་པ་ན་ཆོམ་རྐུན་པ་དང་། གཡོན་ཅན་དང་། སེང་གེ་དང་། སྟག་དང་། གུང་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོད་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དམའ་བར་གདོད་པར་མི་བྱའོ། ། མཐོན་པོ་གདོད་པ་ན་སྣང་ བ་མི་གསལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཐོན་པོར་གདོད་པར་མི་བྱ་བར་སུམ་གཉིས་དོར་བར་བྱ་ཞིང་སུམ་གཉིས་དོར་ནས་སུམ་ཆར་གདོད་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་གོང་དུ་སུམ་གཉིས་བོར་ཏེ་འོག་གི་སུམ་ཆར་དོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འོག་ཏུ་སུམ་གཉིས་བོར་ཏེ་གོང་དུ་སུམ་ཆ་བོར་བར་གདོད་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་དག་ཕྱི་ཡངས་ཤིང་ནང་རུབ་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐར་ཁུང་རྒྱ་མཚོའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་གདོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རུབ་ལ་ནང་ཡངས་པར་བྱའོ། ། ཁྭ་དང་། མཆིལ་ པ་དང་། ཕུག་རོན་དག་འཇུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐར་ཁུང་དྲ་བ་ཅན་དུ་བྱའོ། ། སྦྲང་བུ་ཏྲེ་མ་བུ་ཀ་དང་།
EN
Again it is said:
BO
ཏྲེ་ལ་ཏ་དག་འཇུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་གླེགས་གཞུག་པར་བྱའོ། ། རླུང་གིས་འབྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྲེད་གཏན་གཞུག་པར་བྱའོ། ། གཅད་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནམ་གཟེར་དང་འཁོར་གཏན་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དབྱེ་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དབྱུག་གུ་སྐམ་ཀ་བྱས་ཏེ་ཕྲེད་ གཏན་དང་། གནམ་གཟེར་དང་། འཁོར་གཏན་དག་གིས་ནི་གཅད་པར་བྱའོ། ། དབྱུག་གུ་སྐམ་ཀས་ནི་དབྱེ་བར་བྱའོ། ། དེར་སྟན་དགོས་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སའི་སྟེགས་བུ་དག་བྱའོ། ། མཁྲང་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྲིའུ་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྲིའུ་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་ཁྲིའུ་ཅི་འདྲ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཁྲུ་བཞིས་འཁོར་བའི་ཁྲིའུ་བྱ་ཞིང་དེ་ཐགས་མས་བླ་བར་ བྱའོ། ། དེ་དག་གིས་ཐགས་མ་དུ་ཡོད་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཐགས་མ་ནི་ལྔ་སྟེ། མུན་ཛའི་དང་། ཤ་ནའི་དང་། གྲེས་མའི་དང་། རས་མའི་དང་། སྦ་ཕྲ་མོའིའོ། ། དེ་དག་མཁྲང་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
Hair tonsured and body clad in robes By the Tathāgata’s call to come forth, That moment, their senses were perfectly stilled For then will your body be swathed in the Buddha’s mind.
BO
སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་གདིང་བར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་དག་གདིང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་ཅི་འདྲ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྲིད་དུ་ཁྲུ་བཞི་པ་ཞེང་ དུ་ཁྲུ་དོ་ཡོད་པ་ཉིས་ལྟབ་ཏུ་བྱས་ཏེ་དྲུབ་པར་བྱའོ། ། དེའི་ནང་དུ་ཤིང་བལ་གྱིས་དགང་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་གིས་ཤིང་བལ་དུ་ཡོད་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤིང་བལ་དག་ནི་ལྔ་སྟེ། ཨརྒའི་ཤིང་བལ་དང་། ཀ་ཤི་ཀའི་ཤིང་བལ་དང་། ཨེར་ ཀའི་ཤིང་བལ་དང་། སྤྲ་བའི་ཤིང་བལ་དང་། ཤལ་མ་ལིའི་ཤིང་བལ་དག་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་ལྔ་སྟེ། བལ་དང་། ཤ་ནའི་ཤིང་བལ་དང་། རས་བལ་དང་། རས་མ་དང་། ལོ་མའི་ཚོགས་དག་གིས་བཀང་བ་དག་ཡིན་ནོ། ། ཤིང་བལ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ གཅིག་ཏུ་འཆུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མདོ་མདོར་སྐུད་པས་བྱ་རོག་རྐང་གི་གཟུངས་གདབ་པར་བྱའོ། ། འཁོད་པ་ན་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གདོས་བུ་གདགས་པར་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་གདགས་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐུད་པ་བཏགས་ཏེ་རྣ་བ་ལ་གདགས་པར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
Early the next morning, a great many monks put on their under robes, took up their begging bowls and robes and entered Rājagṛha to beg for alms. When the people of Rājagṛha saw that members of Sañjayin’s tīrthika community had renounced it and joined the Buddha’s renunciant order, they quickly became disappointed and visibly upset. Vilifying the monks, they spoke in verse:
BO
དབྱུག་གུ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་དག་དབྱུག་གུ་སྨྱིག་གུའི་བཅད་འཕྲོ་ལྟ་བུས་འཛུགས་པ་ན་རྨ་བྱུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྲེའི་བཅད་འཕྲོ་ལྟ་བུར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་སྣད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རས་མ་དག་གིས་དཀྲིས་ནས་དལ་བུས་ཁད་ཀྱིས་ཁད་ཀྱིས་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕོ་ལོང་ འཕང་བར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་དག་གིས་མུན་ཁུང་དུ་འཕངས་པ་ན་དེ་འཁྱམས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཐག་གུས་བཏགས་ཏེ་འཕང་བར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་ཡང་ཕྱིར་དྲང་བར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མདུན་དུ་ མར་མེ་གཞག་པར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྐང་པ་གཅིག་བརྐྱང་བར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྐང་པ་ཡ་གཅིག་ཀྱང་བརྐྱང་བར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་ཡུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལངས་ཏེ་བཅག་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་དག་འཆག་པ་ན་འཐོམ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྲེད་དག་ལ་འཇུ་བར་བྱའོ། ། ལག་པས་ཆང་རྒྱུད་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
“The Buddha has come to Rājagṛha, Magadha’s premier city, And led away all Sañjayin’s students Only when there was naught else to lead away.”
BO
སྦུ་བུ་བསྐོན་ལ་སྐུད་པས་ བཏགས་པ་ལ་འཇུས་ཏེ་བཅག་པར་བྱའོ། ། མཆིལ་ལྷམ་དང་བཅས་པས་འཆག་པར་བྱེད་པ་ན་སྒྲ་བྱུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཆིལ་ལྷམ་ཅན་གྱིས་བཅག་པར་མི་བྱའོ། ། རྡུལ་གྱིས་རྐང་པ་གཉིས་མ་རུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ པ། པར་ཐང་གདིང་བར་བྱའོ། ། སྣུམས་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དགོངས་སྤོང་བ་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་དག་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་སྤོང་བ་པས་ཞག་གསུམ་ཞིང་གསུམ་ཞིང་རྐང་པ་གཉིས་བསྐུ་བར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་ སྤོང་བ་པས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་དག་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་དག་དེར་མི་ཤོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྟེང་དུ་རིམ་ཁང་གཉིས་པ་བྱའོ། ། འཛེག་དཀའ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཐེམ་སྐས་བྱའོ། ། ལྷུང་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁ་ཁྱེར་གྱིས་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། དེ་འཁྲུལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལྕགས་ཀྱི་གཟེར་བུ་དག་གིས་གདབ་པར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་མི་ཤོང་ ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
The monks were crestfallen, upset, and lost their fearlessness.
BO
ཕྱི་རོལ་དུ་སྤོང་ཁང་ཆེན་པོ་བྱའོ། ། དེ་དག་སྒོ་སྤྲོད་དག་ཏུ་བྱེད་པ་ན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་དག་ཏུ་སྣང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་སྣོལ་མར་གདོད་པར་བྱའོ། ། སྒོ་ཁང་བྱའོ། ། ཕུག་ཀྱང་བྱའོ། ། དེ་དག་དེ་ན་ཡུར་ ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་དྲུང་དུ་སྣམ་བུའམ་རས་དཔྱངས་ཏེ་ཉལ་བར་བྱ་ཞིང་འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་དག་དེ་ནས་སོང་ཞིང་ཡང་ཕྱིས་འོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་བསྐོ་ བར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་མི་བྱ་ལ། བསྐོས་པ་ཡང་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདུན་པས་འགྲོ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གིས་འགྲོ་བ་དང་། གཏི་མུག་གིས་འགྲོ་བ་དང་། འཇིགས་པས་འགྲོ་བ་དང་། སྤོང་བ་ ལ་ཏྲོན་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་མི་བྱ་ལ། བསྐོས་པ་ཡང་དབྱུང་བར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་བྱ་ལ། བསྐོས་ པ་ཡང་དབྱུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན།
EN
Having gone to collect alms in Rājagṛha, the great many monks ate what they had been given and, as alms are not sought after noon, packed their begging bowls and robes, washed their feet, and went, hurting and upset, to see the Blessed One. As they arrived, the great many monks prostrated at the Blessed One’s feet, sat off to one side, and told the Blessed One, “Reverend, early this morning a great many of us monks put on our robes, picked up our begging bowls and robes, and went to Rājagṛha to collect alms. There, when the people of Rājagṛha saw that members of Sañjayin’s tīrthika community had renounced it and joined the Buddha’s renunciant order, they quickly became disappointed and visibly upset. Vilifying us, they spoke in verse:
BO
འདུན་པས་མི་འགྲོ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གིས་མི་འགྲོ་བ་དང་། གཏི་མུག་གིས་མི་འགྲོ་བ་དང་། འཇིགས་པས་མི་འགྲོ་བ་དང་། སྤོང་བ་ལ་ཏྲོན་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་ཤེས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་ ལྡན་པ་ནི་མ་བསྐོས་པ་ཡང་བསྐོ་བར་བྱ་ལ། བསྐོས་པ་ཡང་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་བསྐོ་བར་བྱ་སྟེ། ཇེ་དང་པོར་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ། མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་སྤྲོའམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་སྤྲོ་ན་དེས་སྤྲོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་ འོག་ཏུ་དེས་གནས་མལ་བཤམས་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་པ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་ གསོལ། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་སྤྲོ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་།
EN
“The Buddha has come to Rājagṛha, Magadha’s premier city, and And led away all Sañjayin’s students Only when there was naught else to lead away.”
BO
དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བསྐོ་སྟེ། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་དོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་སྤྲོ་སྟེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་སློང་ མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བསྐོ་ཞིང་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བསྐོ་ཞིང་། དགེ་སློང་མིང་འདི་ ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས། དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པར་བསྐོས་ ཤིང་། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་དེ།
EN
“With this, we became crestfallen, upset, and lost our fearlessness.”
BO
འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། དགེ་སློང་དག་ངས་དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་ སྤོང་ཁང་དུ་ཆག་ཆག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཕྱག་དར་བྱའོ། ། ལྕི་བ་སར་པའི་བྱུག་པས་བསྐུ་བར་བྱའོ། ། སྟན་བཤམ་པར་བྱའོ། ། བཤང་བའི་ས་དང་གཅི་བའི་ས་བྱི་དོར་བྱའོ། ། ཆག་ཆག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཕྱག་དར་བྱའོ། ། ལྕི་བ་སར་པའི་བྱུག་པས་བསྐུ་བར་བྱའོ། ། ལོ་མའི་ ཆང་བུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། བོང་རྡོག་དང་། ས་དང་། ཆུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་རེ་རེའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་འབོད་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རེ་རེ་ནས་བོད་པར་མི་བྱ་བར་གཎྜཱི་བརྡུང་བར་བྱའོ། ། དེས་གཎྜཱི་རྒྱ་ཆེར་བརྡུངས་པ་དང་ཇི་ཙམ་ན་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གྲོང་མི་རྣམས་ཆོམ་རྐུན་པ་མ་ འོངས་སམ་ཞེས་སྔངས་ནས། དེ་རྣམས་གོ་བགོས་ཏེ་ལྷགས་ནས་འཕགས་པ་དག་ཅི་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་མཆིས་སམ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་མ་ལྷགས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྤོང་བ་ལ་ཏྲོན་བྱེད་དོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་ ཏྲོན་མཛད་ཀྱི།
EN
“Monks,” instructed the Blessed One, “say this to the people of Rājagṛha who say such things:
BO
འདི་ན་སྤོང་བ་ག་ལ་མཆིས་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཎྜཱི་རྒྱ་ཆེར་བརྡུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཎྜཱི་དེ་ནི་ལྔ་སྟེ། དགེ་འདུན་བསྡུ་བའི་གཎྜཱི་དང་། ལས་ཀྱི་གཎྜཱི་དང་། ཤི་བའི་གཎྜཱི་དང་། སྤོང་བའི་གཎྜཱི་དང་། གནོད་པ་བྱུང་བའི་གཎྜཱི་འོ། ། དེ་ལ་དགེ་འདུན་བསྡུ་བའི་གཎྜཱི་དེ་ནི་རྒྱུད་གསུམ་དང་ཏོག་གསུམ་མོ། ། ལས་ཀྱི་གཎྜཱི་དེ་ནི་རྒྱུད་གཅིག་དང་ཏོག་གསུམ་མོ། ། ཤི་བའི་གཎྜཱི་དེ་ནི་བྱི་བོའོ། ། སྤོང་བའི་གཎྜཱི་དེ་ནི་ཁར་ སིལ་ལོ། ། གནོད་པ་བྱུང་བའི་གཎྜཱི་དེ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པའོ། ། དེ་དག་དུས་རྟིང་ལ་ཐུག་པ་ན་ཅི་བདེར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྟིང་ལ་ཐུག་ན་ཅི་བདེར་མི་བྱ་བར་དུས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཅི་བདེར་བྱས་ཏེ། དགེ་འདུན་ལས་འཚལ་མ་ཐོབ་པ་གང་དག་ཡིན་ པ་དེ་དག་ཀྱང་ཁྲུས་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འདུ་ཁོམ་པ་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྐང་ལག་གཉིས་བཀྲུས་ནས་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་ཁོམ་པར་བྱའོ། །
EN
“ ‘Here the mighty sugatas Lead with the sublime Dharma. What wise man could reject Such noble leadership?’
BO
དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཅི་བདེར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཅི་བདེར་མི་བྱ་བར་རྒྱུད་ཆགས་གསུམ་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་ཧ་ཅང་མང་དུ་འདོན་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཧ་ཅང་མང་དུ་གདོན་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་དག་ཧ་ཅང་ཉུང་ངུར་འདོན་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཧ་ ཅང་ཉུང་ངུར་གདོན་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་རན་པར་གདོན་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་ཡོན་བཤད་པར་མི་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡོན་བཤད་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོན་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་སུས་ཡོན་བཤད་ པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཡོན་བཤད་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་ཡོན་བཤད་པ་ཧ་ཅང་མང་དུ་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡོན་བཤད་པ་ཧ་ཅང་མང་དུ་མི་བྱའོ། ། དེ་དག་ཡོན་བཤད་པ་ཧ་ཅང་ ཉུང་ངུར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡོན་བཤད་པ་ཧ་ཅང་ཉུང་ངུར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡོན་བཤད་པར་རན་པར་བྱའོ། །
EN
“That will dispel all the vanity and self-assurance of the people of Rājagṛha who speak like that.”
BO
དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འདུ་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་དུ་དགྱེས་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་དགྱེས་པར་བྱ་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་དུ་འདུ་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་རྐྱེན་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ན་དེས་ཕྱོགས་དབེན་པར་ལྡེ་མིག་སྦས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོས་ཕྱོགས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་ལྡེ་མིག་སྦས་ཀྱིས་ཕྱེ་ལ་ཞུགས་ཤིག་ ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྤོང་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་དག་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་མི་འཇུག་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནི་འདུག་པ་ཞེས་བྱའོ། ། བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ནི་བྱ་བ་ཞེས་བྱའོ། ། གསོ་སྦྱོང་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་ངས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་དེང་ཕྱིན་ཆད་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་གདོན་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་ སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས།
EN
Early the next morning, a great many monks put on their robes, took up their begging bowls and robes, and entered Rājagṛha to beg for alms. When the people of Rājagṛha saw that members of Sañjayin’s tīrthika community had renounced it and joined the Buddha’s renunciant order, they soon become disappointed and visibly upset. Vilifying the monks, they again spoke the same verse:
BO
དེ་དག་གིས་སུས་གདོན་པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དག་དེའི་གནས་ཁང་དུ་འདུ་བར་བྱེད་པ་ན་དེ་དག་དེར་མི་ཤོང་བའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་ དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནས་ཁང་དུ་གདོན་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་དག་ཁྱམས་སུ་གདོན་པར་བྱེད་པ་ན་དེར་ཡང་མི་ཤོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་ལ་བློ་མཐུན་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་ལ་བློ་མཐུན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེ་དག་གིས་གང་ལ་བློ་མཐུན་པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བྱས་པའམ། ཟིན་པ་ནང་མཚམས་དང་ ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་དགེ་འདུན་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བློ་མཐུན་པར་བྱའོ། །
EN
“The Buddha has come to Rājagṛha, Magadha’s premier city, And led away all Sañjayin’s students Only when there was naught else to lead away.”
BO
འདི་ལྟར་བློ་མཐུན་པར་བྱ་སྟེ། གནས་མལ་བཤམས་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ། དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་ དང་བཅས་པ་འདི་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བཞེད་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱིས་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་ འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་ལ། དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བགྱིའོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་ མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བཞེད་དེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ།
EN
One monk then replied:
BO
ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་ལ་དགེ་འདུན་ གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བགྱི་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བགྱི་བར་བཟོད་པ་ དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའམ། བགྱིས་པའམ། ལགས་པ་ནང་མཚམས་དང་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་འདོམ་གང་དང་བཅས་པ་འདི་ལ་དགེ་ འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བགྱིས་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། གང་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་བློ་མཐུན་པར་བྱས་པ་དེར་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདུག་ལ་གསོ་སྦྱོང་དང་། དགག་དབྱེ་དང་། གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱའོ། ། མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། ། ། འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་བཅུ་གཉིས་པ། སྡོམ་ལ། ཀ་པི་ན་དང་ཆོས་གོས་དང་། ། དགྲོལ་དང་མཚམས་ཆུང་མཚམས་ཆེན་དང་། །
EN
“Here the mighty sugatas Lead with the sublime Dharma. What wise man could reject Such noble leadership?”
BO
གནང་དང་བསྐྱུང་བསྐྱེད་དགྲོལ་བ་དང་། ། གཅད་དང་མི་འབྲལ་མ་གཅད་དང་། ། གྲོང་དགོན་ལས་དང་དགོན་པ་ཡི། ། སྡེ་ཚན་ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཡིན། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། ། དེའི་ཚེ་ ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་སྡེ་ཅན་མའི་ཕུག་ན་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་དགེ་འདུན་དང་མཐུན་པར་འཇུག་གོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་ནས། ཤས་ཆེར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ན་ལ་སྡོད་ཅིང་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ལ་བདག་དགེ་སློང་ཀ་པི་ནའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ན། ཅི་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་ འགྲོ་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱ།
EN
With that statement he dispelled all the vanity and self-assurance of the people of Rājagṛha who spoke like that.
BO
ཅི་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ་ བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་ བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། རྟག་ཏུ་དག་པ་སྙིང་པོ་སྟེ། ། རྟག་ཏུ་དག་པ་གསོ་སྦྱོང་ཡིན། ། གཙང་མའི་ལས་ནི་དག་གྱུར་པ། ། དེ་ཡི་བརྟུལ་ཞུགས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ པས་བདག་ནི་དག་ཅིང་མཆོག་ཏུ་དག་པ་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ནའི་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་འོད་མའི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་མཛད་དེ་སྡེ་ཅན་མའི་ཕུག་ཏུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ནའི་མདུན་ དུ་བཞུགས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །
EN
Some time later, the brahmin Māṭhara’s time came, as did his wife’s. The brahmin Tiṣya’s time came, as did Śārikā’s. Tiṣya’s son, Koṣṭhila, returned to the village of Nālada from the South where he had taken up with the Lokāyata ascetics. The village gatekeeper recognized him and asked, “Sir, are you Koṣṭhila?”
BO
ཀ་པི་ན་ཁྱོད་གཅིག་པུ་དབེན་པར་སོང་སྟེ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ལ་བདག་དགེ་སློང་ཀ་པི་ནའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ན། ཅི་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་ སུ་འགྲོ་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་ གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཅི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་ བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། རྟག་ཏུ་དག་པ་སྙིང་པོ་སྟེ། ། རྟག་ཏུ་དག་པ་གསོ་སྦྱོང་ཡིན། ། གཙང་མའི་ལས་ནི་དག་གྱུར་པ། ། དེ་ཡི་བརྟུལ་ཞུགས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །
EN
“People know me thus. What has become of the brahmin Māṭhara?”
BO
ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས་བདག་ ནི་དག་ཅིང་མཆོག་ཏུ་དག་པ་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་མ་བྱུང་ངམ། བཙུན་པ་བྱུང་ངོ་། ། ཀ་པི་ན་ཁྱོད་རེ་ཞིག་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་མི་འགྲོ་ན་གཞན་སུ་ཞིག་འགྲོ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་ བར་མི་བྱེད་ན། གཞན་སུ་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་མི་འགྲོ་ན་གཞན་སུ་ཞིག་འགྲོ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱེད། ན་གཞན་སུ་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། ཀ་པི་ན་དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་མི་འགྲོ་བར་མ་བྱེད་པར་སོང་ཤིག ། ཀ་པི་ན་ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བར་མ་བྱེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱོས་ཤིག ། ཀ་པི་ན་ཁྱོད་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་ དག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཏུ་མི་འགྲོ་བར་མ་བྱེད་པར་སོང་ཤིག ། ཀ་པི་ན་ཁྱོད་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་དང་།
EN
“His time came.”
BO
དགེ་འདུན་གྱི་བྱེད་པ་དག་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བར་མ་བྱེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱིས་ཤིག ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་ དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་ཀ་པི་ན་ཁྲིད་ནས་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ། ། བཞུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ ན་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པ་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཅད་ པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཇེ་དང་པོར་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་ མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་།
EN
“What has become of his wife?”
BO
བྱང་ཕྱོགས་ སུ་ཡང་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གནས་མལ་བཤམ་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་ བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་ མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ།
EN
“Her time came.”
BO
། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་ མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་ གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་ མལ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅོད་དོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ།
EN
“What has become of the brahmin Tiṣya?”
BO
གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་ བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་ མ་བརྟན་པོ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས་ཏེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་ སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅོད་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་།
EN
“His time came too.”
BO
གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་ གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་ གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། དགེ་འདུན་གྱིས་གང་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་པ་དེར་དགེ་ སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདུག་སྟེ། གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་དགག་དབྱེ་དང་། གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱའོ། ། མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ཆོས་གོས་གསུམ་ཐོགས་ཏེ་ཉིན་མོ་སྤྱོད་དུ་འདོང་བ་ན་སྐྱོ་ བར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་གོས་དག་དང་མི་འབྲལ་བའི་གནང་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ།
EN
“What has become of Śārikā?”
BO
། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། གནས་མལ་ བཤམ་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་པ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་འདིར་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་པ་ལས། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་གོས་དག་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩོལ་ཏོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་འདིར་ དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་དེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་།
EN
“Her time came too.”
BO
དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩོལ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་ བའི་གནང་བ་སྩལ་བར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩལ་ ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། དགེ་འདུན་གྱིས་གང་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་བྱིན་པ་དེར་དགེ་སློང་རྣམས་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པས་ འདོང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། ། དགེ་སློང་དག་ལ་བཞིའི་ཚོགས་ཀྱིས་ལས་བྱ་བ་དག་བྱུང་ཞིང་ལྔའི་ཚོགས་ཀྱིས་ལས་བྱ་བ་དག་དང་།
EN
“What has become of Śāriputra?”
BO
བཅུའི་ཚོགས་ཀྱིས་ལས་བྱ་བ་དག་བྱུང་ནས། དེ་དག་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ན། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དགེ་ བའི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཚམས་བུ་ཆུང་གཅད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་གཅད་པར་བྱ་སྟེ། ཇེ་དང་ པོར་མཚམས་ཆེན་པོ་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་དགྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། གནས་མལ་བཤམ་པར་བྱས་ནས། གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་ གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ། ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་འདིར་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་པ་གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་མཚམས་ཆེན་པོ་གཞིག་ཅིང་དགྲོལ་བར་མཛད་དོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ།
EN
“Shortly after a teacher named Sañjayin appeared in Rājagṛha, he went forth and joined his renunciant order. Lately it has become common for brahmins to go forth.”
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདིར་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོ་ སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་དེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚམས་ཆེན་པོ་གཞིག་ཅིང་དགྲོལ་བར་མཛད་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་མཚམས་ཆེན་པོ་གཞིག་ཅིང་དགྲོལ་བར་མཛད་པར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་ དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། འདི་ནི་ལས་བརྗོད་པ་དང་པོ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཤིག་ཅིང་བཀྲོལ་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་ འཛིན་ཏོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་བུ་ཆུང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པའམ། སྲད་བུ་བྲེས་པའམ། རྡོ་བཞག་པའམ། སྲོལ་བཏོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པའམ། སྲད་བུ་བྲེས་པའམ། རྡོ་བཞག་པའམ། སྲོལ་བཏོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། །
EN
Koṣṭhila then made his way to Rājagṛha, and when he arrived there he asked, “What has become of the teacher Sañjayin?”
BO
དེའི་འོག་ཏུ་གནས་མལ་བཤམ་ པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ། དགེ་སློང་གནས་པ་དང་གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་བུ་ཆུང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ ནི་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པའམ། སྲད་བུ་བྲེས་པའམ། རྡོ་བཞག་པའམ། སྲོལ་བཏོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པའམ། སྲད་བུ་བྲེས་པའམ། རྡོ་བཞག་པའམ། སྲོལ་བཏོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་ གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་བུ་ཆུང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྲད་བུ་བྲེས་པ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་རྡོ་བཞག་པ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྲོལ་བཏོད་པ་བརྟན་པོ་ ལགས་ན།
EN
“His time came.”
BO
གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་བུ་ཆུང་ གཅོད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་མཛད་དོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་བུ་ཆུང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་ མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྲད་བུ་བྲེས་པ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་རྡོ་བཞག་པ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྲོལ་བཏོད་པ་བརྟན་པོ་ལགས་ཏེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་ རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་བུ་ཆུང་བཅད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་མཛད་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་ བ་དང་།
EN
“What has become of his tīrthika community?”
BO
དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་བུ་ཆུང་བཅད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་མཛད་པར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདི་ལྟར་གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་བུ་ཆུང་བཅད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་མཛད་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་ དུ་འཛིན་ཏོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་གཅད་པར་བྱ་སྟེ། ཇེ་དང་པོར་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་ པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ།
EN
“They have all gone forth and joined the renunciant order around the ascetic Gautama.”
BO
ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གནས་མལ་བཤམ་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་ གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་ པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་།
EN
“It would have been good had the ascetic Gautama, who was prophesied to become king of the world, become royal priest.”
BO
གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཀ་བའི་མཚན་ མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས་ན། གལ་ཏེ་དགེ་ འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་ དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅོད་དོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་ པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ།
EN
Koṣṭhila, who had taken the name Dīrghanakha when he became a wandering mendicant, went to see the Blessed One. When he arrived, he and the Blessed One were clearly overjoyed to see one another and exchanged warm words of goodwill before Dīrghanakha sat off to one side. As he sat there off to one side, Dīrghanakha said to the Blessed One, “O Gautama, no self endures.”
BO
རྩིག་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས་ཏེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅོད་ན། ཚེ་ དང་ལྡན་པ་གང་དག་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག །
EN
“Son of a self-immolator, even that view you hold, which views all forms of self as unable to endure, does not itself endure.”
BO
དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་ དུ་འཛིན་ཏོ། ། དགེ་འདུན་གྱིས་གང་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་པ་དེར་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདུག་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་དགག་དབྱེ་དང་། གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱའོ། ། མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་ རོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་གོས་དག་དང་མི་འབྲལ་བའི་གནང་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། གནས་མལ་བཤམ་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ།
EN
“Agreed, O Gautama,” replied Dīrghanakha, “even that view which views all forms of self as unable to endure does not itself endure.”
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདིར་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་པ་ ལས། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩོལ་ཏོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདིར་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་ བཅད་དེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩོལ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་འདི་ ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་།
EN
“Son of a self-immolator, then know this: if you see it like that, that view too will be abandoned, discarded, and cease to be. Other views too will not be entertained, embraced, or arise.”
BO
དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩལ་བར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་ དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩལ་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། དགེ་འདུན་གྱིས་ གང་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་བྱིན་པ་དེར་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པས་འདོང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་ དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ལས་བགྱིད་པ་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་གཅིག་དང་ལས་བརྗོད་པ་གཅིག་གིས་མཚམས་ཀྱི་སྒོ་ནང་དང་། སླད་རོལ་དང་བཅས་པ་བསྐྱུང་བ་དང་བསྐྱེད་པར་རུང་ངམ། ཉེ་བ་འཁོར་རུང་སྟེ། དེ་ལ་བསྐྱུང་བ་ནི་ འདི་ཡིན་ཏེ་ཆུང་ངུའོ། ། དེ་ལ་བསྐྱེད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཆེན་པོའོ། ། འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ།
EN
“O Gautama, I know this, that if it is seen like that, that view too will be abandoned, discarded, and cease to be. Other views too will not be entertained, embraced, or arise.”
BO
ཇེ་དང་པོར་མཚམས་ཆེན་པོ་དགྲོལ་བར་བྱ་ཞིང་མཚམས་བུ་ཆུང་ཡང་དགྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་བ་གཞིག་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་དགྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། གནས་མལ་བཤམ་ པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་མཚམས་གཉི་གར་དགེ་འདུན་བཀོད་དེ། དགེ་སློང་ལས་བྱེད་པས་མཚམས་གཉི་གར་ཤིང་ངམ། དབྱུག་པའམ། སེག་གམ། རེ་ལྡེས་མནན་ནས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདིར་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་ཅིང་མཚམས་བུ་ཆུང་བཅད་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་ བར་བློ་མཐུན་པར་བགྱིས་པ་ལས། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་མཚམས་ཆེན་པོ་གཞིག་ཅིང་མཚམས་བུ་ཆུང་ཡང་གཞིག་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་བ་དགྲོལ་བར་མཛད་དོ། ། འདི་ནི་གསོལ་ བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ།
EN
The Blessed One replied at length, “Son of a self-immolator, you are like and akin to most people, for most people also view things thus and say such things, and in that you are just like them. Son of a self-immolator, in this world those ascetics and brahmins who discard this view, and those ascetics and brahmins who do not embrace other views, are said to be the fewest of the few.
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདིར་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་ཅིང་མཚམས་བུ་ཆུང་ཡང་བཅད་དེ། དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་བགྱིས་པ་ དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚམས་ཆེན་པོ་གཞིག་ཅིང་མཚམས་བུ་ཆུང་ཡང་གཞིག་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་བ་དགྲོལ་བར་མཛད་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་མཚམས་ཆེན་པོ་གཞིག་ཅིང་མཚམས་བུ་ཆུང་ཡང་གཞིག་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་བ་དགྲོལ་བར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་ གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། འདི་ནི་ལས་བརྗོད་པ་དང་པོ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚམས་ཆེན་པོ་གཞིག་ཅིང་མཚམས་བུ་ཆུང་ཡང་བཤིག་ནས་དཀྱིལ་ འཁོར་བ་བཀྲོལ་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གིས་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་ མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ།
EN
“Son of a self-immolator, there are three positions regarding the view. What are those three positions? Son of a self-immolator, regarding this point, some hold the view and argue that all selves endure. Others hold the view and argue that no self endures, while still others hold the view and argue that some selves endure and other selves do not endure.
BO
ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་ དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། མཚམས་བུ་ཆུང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པའམ། སྲད་བུ་བྲེས་པའམ། རྡོ་བཞག་པའམ། སྲོལ་བཏོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པའམ། སྲད་བུ་བྲེས་པའམ། རྡོ་བཞག་པའམ། སྲོལ་བཏོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་གཟུགས་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གནས་མལ་བཤམ་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་འཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ།
EN
“Son of a self-immolator, in holding that all selves endure, attachment will arise and attachment will not disappear; aversion will arise and aversion will not disappear; confusion will arise and confusion will not disappear; accumulation will occur and accumulation will not disappear; fetters will occur and fetters will not disappear; and defilement will arise and purification will not occur. With this view that holds that all selves endure, eager anticipation, pursuit, and excessive attachment will arise.
BO
ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མའམ། ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མའམ། ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མའམ། ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། མཚམས་བུ་ཆུང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པའམ། སྲད་བུ་བྲེས་པའམ། རྡོ་བཞག་པའམ། སྲོལ་བཏོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པའམ། སྲད་བུ་བྲེས་པའམ། རྡོ་བཞག་པའམ། སྲོལ་བཏོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་མཚམས་གཉི་གར་དགེ་འདུན་བཀོད་དེ་དགེ་སློང་ལས་བྱེད་པས་མཚམས་ གཉི་གར་ཤིང་ངམ། དབྱུག་པའམ། སེག་གམ། རེ་ལྡེས་མནན་ནས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་།
EN
“Son of a self-immolator, in holding that no self endures, attachment will disappear and attachment will not arise; aversion will disappear and aversion will not arise; confusion will disappear and confusion will not arise; accumulation will disappear and accumulation will not occur; one will be free of fetters and fetters will not occur; and purification will occur and defilement will disappear. With this view that holds that no self endures, there will be no eager anticipation, no pursuit, and excessive attachment will disappear.
BO
གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་ མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མ་ བརྟན་པོ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། མཚམས་བུ་ཆུང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྲད་བུ་བྲེས་པ་ ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་རྡོ་བཞག་པ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྲོལ་བཏོད་པ་བརྟན་པོ་ལགས་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་ གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་ཅིང་མཚམས་བུ་ ཆུང་ཡང་བཅད་དེ།
EN
“Son of a self-immolator, regarding the view that some selves endure and other selves do not endure, in holding that some selves do endure, attachment will arise and attachment will not disappear; aversion will arise and aversion will not disappear; confusion will arise and confusion will not disappear; accumulation will occur and accumulation will not disappear; fetters will occur and fetters will not disappear; and defilement will arise and purification will not occur. With this view that holds that some selves endure, eager anticipation, pursuit, and excessive attachment will arise. At the same time, in holding that some selves do not endure, attachment will disappear and attachment will not arise; aversion will disappear and aversion will not arise; confusion will disappear and confusion will not arise; accumulation will disappear and accumulation will not occur; one will be free of fetters and fetters will not occur; and purification will occur and defilement will disappear. With this view that holds that some selves do not endure, there will be no eager anticipation, no pursuit, and excessive attachment will disappear.
BO
དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་མཛད་དེ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདི་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་ ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕ་བོང་གི་མཚན་མའམ། རྩིག་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཀ་བའི་མཚན་མའམ། ཤིང་ལྗོན་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ར་བའི་མཚན་མའམ། བྱ་སྐྱིབས་ཀྱི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་མཚན་མའམ། ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་ལགས། མཚམས་བུ་ཆུང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བརྗོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་བཏབ་པ་ལགས། ལྷོ་ཕྱོགས་ སུ་ནི་སྲད་བུ་བྲེས་པ་ལགས། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་རྡོ་བཞག་པ་ལགས། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྲོལ་བཏོད་པ་བརྟན་པོ་ལགས་ཏེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་།
EN
“Learned noble disciples scrutinize the first position in this way: if one holds the view and argues that all selves endure, then the view and argument that no self endures and the view and argument that some selves endure while other selves do not endure would counter and undermine the self; if it counters, it would undermine, and if it undermines, it would debunk the self.
BO
དགེ་སློང་ རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་ཅིང་མཚམས་བུ་ཆུང་ཡང་བཅད་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་མཛད་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ གང་དག་མཚན་མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་། གནས་ མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་ཅིང་མཚམས་བུ་ཆུང་ཡང་བཅད་དེ། དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་མཛད་པར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་མཚན་ མ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པར་དགོན་པ་ལ་ཐུག་པ་དང་།
EN
“In correctly seeing the countering, the undermining, and the debunking thus done, that view too would be abandoned and other views would not be embraced. Thus that view of self too would be abandoned, discarded, and cease to be, while other views too would not be entertained, embraced, or arise.
BO
གནས་མལ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཚམས་ ཆེན་པོ་བཅད་ཅིང་མཚམས་བུ་ཆུང་ཡང་བཅད་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་མཛད་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། དགེ་འདུན་གྱིས་གང་དུ་མཚམས་ཆེན་པོ་དང་མཚམས་བུ་ཆུང་བཅད་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་བར་བློ་མཐུན་པར་བྱས་པ་དེར་ དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདུག་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་དགག་དབྱེ་དང་། གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱའོ། ། མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་འདོད་ན་བསྐྱེད་པར་ཡང་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་མི་འདོད་ ན་བསྐྱུང་བར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་མི་འབྲལ་བའི་གནང་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། མཚམས་བུ་ཆུང་གི་ནང་ནས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ་མཚམས་ཆེན་པོར་གནས་མལ་བཤམ་པར་བྱས་ནས་གཎྜཱི་ བརྡུངས་སྟེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ།
EN
“Learned noble disciples scrutinize the second position in this way: if one holds the view and argues that no self endures, then the view and argument that all selves endure and the view and argument that some selves endure while other selves do not endure would counter and undermine the self; if it counters, it would undermine, and if it undermines, it would debunk the self.
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདིར་དགེ་འདུན་ མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་པ་ལས། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་ པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩོལ་ལོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་འདིར་ དགེ་འདུན་མཐུན་པས་གསོ་སྦྱོང་གཅིག་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པས་མཚམས་ཆེན་པོ་བཅད་དེ། དེའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩོལ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བསྡུ་བ་དང་།
EN
“In correctly seeing the countering, the undermining, and the debunking thus done, that view too would be abandoned and other views would not be embraced. Thus that view of self too would be abandoned, discarded, and cease to be, while other views too would not be entertained, embraced, or arise.
BO
དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་ བའི་གནང་བ་སྩལ་བར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག ། དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་སྩལ་ ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། དགེ་འདུན་གྱིས་གང་དུ་མཚམས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དག་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནང་བ་བྱིན་པ་དེར་དགེ་སློང་རྣམས་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པས་འདོང་ བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་མཚམས་མ་བཀུམ་པའི་གནས་ཀྱི་མཚམས་གང་ལགས། ཉེ་བ་འཁོར་རྩིག་པས་བསྐོར་བ་ཡིན་ན་རྩིག་པ་མཚམས་ཡིན་ལ། རྩིག་པས་མ་བསྐོར་ན་ཝ་ཁ་ ནས་ཆུ་འཛག་པ་གང་དུ་བབ་པ་ཚུན་ཆད་དེ། དགེ་སློང་དེ་ན་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་འདུག་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་དགག་དབྱེ་དང་གསོལ་བ་དང་།
EN
“Learned noble disciples scrutinize the third position in this way: if one holds the view and argues that some selves endure while other selves do not endure, the view and argument that all selves endure and the view and argument that no selves endure would counter and undermine the self; if it counters, it would undermine, and if it undermines, it would debunk the self.
BO
གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱའོ། ། མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་རྒྱས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གྲོང་གི་མཚམས་ཀྱི་གནས་གང་ལགས། ཉེ་བ་འཁོར་ཉེ་འཁོར་གྱི་མཐའ་ཚུན་ཆད་དོ། ། དགེ་སློང་དེ་ན་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་འདུག་ཅིང་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་དགག་དབྱེ་དང་གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ དང་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱའོ། ། མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གྲོང་མ་མཆིས་པའི་དགོན་པའི་གནས་ཀྱི་མཚམས་གང་ལགས། ཉེ་བ་འཁོར་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་མཐའ་ ཚུན་ཆད་དེ། དགེ་སློང་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་ནང་ན་འཁོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་དགག་དབྱེ་དང་གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱའོ། ། མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གསོ་སྦྱོང་གི་ལས་དུ་མཆིས། ཉེ་བ་འཁོར་བཞི་སྟེ། ཆོས་མ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པར་བྱེད་པ་དང་།
EN
“In correctly seeing the countering, the undermining, and the debunking thus done, that view too would be abandoned and other views would not be embraced. Thus that view of self too would be abandoned, discarded, and cease to be, while other views too would not be entertained, embraced, or arise.
BO
ཆོས་མ་ཡིན་པས་མཐུན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱིས་མི་མཐུན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱིས་མཐུན་པར་བྱེད་པའོ། ། དེ་ལ་ གསོ་སྦྱོང་གི་ལས་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ནི་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་ཀྱིས་མཐུན་པར་བྱེད་པའོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་དུ་མཆིས། ཉེ་བ་འཁོར་ལྔ་སྟེ། གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གླེང་གཞི་བཏོན་ནས་ ལྷག་མ་ཐོས་པས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་སོ་སོར་ཐར་པ་བཏོན་ཅིང་གསོ་སྦྱོང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། ། གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གླེང་གཞི་ཡང་བཏོན། ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་ཡང་བཏོན་ནས་ལྷག་མ་ཐོས་པས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་སོ་སོར་ཐར་པ་བཏོན་ཅིང་གསོ་སྦྱོང་ བྱས་པ་ཡིན་ནོ། ། གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གླེང་གཞི་ཡང་བཏོན། ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་ཡང་བཏོན། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་ཡང་བཏོན་ནས་ལྷག་མ་ཐོས་པས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་སོ་སོར་ཐར་པ་བཏོན་ཅིང་གསོ་སྦྱོང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། ། གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ གླེང་གཞི་ཡང་བཏོན། ཕམ་པར་འགྱུར་པའི་ཆོས་བཞི་ཡང་བཏོན། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་ཡང་བཏོན།
EN
“Son of a self-immolator, as this body is composed of gross form and arises from the four great elements, noble disciples observe and dwell on its repeated arising and destruction. If noble disciples observe and dwell on its repeated arising and destruction, whatever aspirations, attachment, craving, obsessions, preoccupations, or excessive attachment may arise towards the body will be confronted and will not remain.
BO
མ་ངེས་པའི་ཆོས་གཉིས་ཀྱང་བཏོན་ནས་ལྷག་མ་ཐོས་པས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་སོ་སོར་ཐར་པ་བཏོན་ཅིང་གསོ་སྦྱོང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། ། སོ་སོར་ཐར་ པའི་འདོན་པ་རྒྱས་པར་བཏོན་པ་ནི་ལྔ་པ་ཡིན་ནོ། ། ། ། སྡོམ་ལ། གནས་དང་དབྱར་སྔ་ཕྱི་མ་དང་། ། གློ་བུར་བ་དང་རྒྱུ་བ་དང་། ། མཚན་ཡོལ་གསོ་སྦྱོང་གྱིས་ཤིག་དང་། ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིས་གསོ་སྦྱོང་བྱ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་ཤིག་ན་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་འཁོད་པ་དེ་དག་འདི་ལྟར་ དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་ངོ་། ། དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་ངོ་། ། སྙམ་པ་ལས་དེ་དག་གི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་སུ་ལ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པ་མི་སྣང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་གནས་བསྟབས་པ་ དང་། གནས་མལ་བསྟབས་པ་དང་། ལས་བསྟབས་པ་དང་། རྙེད་པ་བསྟབས་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བ་བསྟབས་པ་དང་། དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་གཉེར་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས།
EN
“Son of a self-immolator, there are three feelings. What are these three? Pleasure, pain, and that which is neither pleasant nor painful. Son of a self-immolator, when noble disciples experience feelings of pleasure, then feelings of pain and feelings which are neither pleasant nor painful come to a halt. At that time noble disciples experience only feelings of pleasure yet feelings of pleasure too are subject to impermanence, suffering, and cessation.
BO
འོན་ཏེ་མ་རྙེད་ན་དགེ་སློང་དེ་ དག་གིས་གནས་དེ་ཉིད་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཞན་ལ་བསྡད་པར་མི་བྱའོ། ། སྡོད་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་ཤིག་ན་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་དབྱར་སྔ་མར་གནས་པར་ཁས་བླང་བར་འདོད་ཅིང་དེ་དག་འདི་ལྟར་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་ངོ་། ། དགེ་ སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་ངོ་སྙམ་པ་ལས། དེ་དག་གིས་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་སུ་ལ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པ་མི་སྣང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་གནས་བསྟབས་པ་དང་། གནས་མལ་བསྟབས་པ་དང་། ལས་བསྟབས་པ་དང་། རྙེད་པ་བསྟབས་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བ་བསྟབས་པས་དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་གཉེར་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། འོན་ཏེ་མ་རྙེད་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་ གནས་དེ་ཉིད་དུ་དབྱར་སྔ་མར་གནས་པར་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། ། ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །
EN
“When noble disciples experience feelings of pain, then feelings of pleasure and feelings which are neither pleasant nor painful come to a halt. At that time, noble disciples experience only feelings of pain yet feelings of pain too are subject to impermanence, suffering, and cessation.
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་ཤིག་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་དབྱར་སྔ་མར་གནས་པར་ཁས་བླངས་ཤིང་དེ་དག་འདི་ལྟར་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་ སོར་ཐར་པ་སྣང་ངོ་། ། དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་ངོ་སྙམ་པ་ལས། དེ་དག་གིས་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་སུ་ལ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པ་མི་སྣང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་གནས་བསྟབས་པ་དང་། གནས་མལ་ བསྟབས་པ་དང་། ལས་བསྟབས་པ་དང་། རྙེད་པ་བསྟབས་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བ་བསྟབས་པས་དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་གཉེར་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། འོན་ཏེ་མ་རྙེད་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་ གིས་གནས་དེ་ཉིད་དུ་དབྱར་སྔ་མར་གནས་པར་མི་བྱའོ། ། གནས་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་ཤིག་ན་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་དབྱར་ཕྱི་མར་གནས་པར་ཁས་བླང་བར་འདོད་ཅིང་དེ་དག་འདི་ལྟར་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་ངོ་། ། དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་ངོ་སྙམ་པ་ལས།
EN
“When noble disciples experience feelings which are neither pleasant nor painful, then feelings of pleasure and pain come to a halt. At that time, noble disciples experience only feelings that are neither pleasant nor painful yet feelings that are neither pleasant nor painful too are subject to impermanence, suffering, and cessation.
BO
དེ་དག་གི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་སུ་ལ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པ་མི་སྣང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་གནས་བསྟབས་པ་དང་། གནས་མལ་བསྟབས་པ་དང་། ལས་ བསྟབས་པ་དང་། རྙེད་པ་བསྟབས་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བ་བསྟབས་པས་དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་གཉེར་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། འོན་ཏེ་མ་རྙེད་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་གནས་དེ་ཉིད་དུ་དབྱར་ཕྱི་མར་གནས་ པར་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། ། ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་ཤིག་ན་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་དབྱར་ཕྱི་མར་གནས་པར་ཁས་བླངས་ཤིང་དེ་དག་འདི་ལྟར་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་ངོ་། ། དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་ སྣང་ངོ་སྙམ་པ་ལས་དེ་དག་གིས་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་སུ་ལ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པ་མི་སྣང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་གནས་དེ་ཉིད་དུ་ཟླ་བ་གཉིས་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་གནས་པར་བྱའོ། །
EN
“Thus they think, ‘What is the basis for these feelings? What are their origins? What types of things are compatible with them? What has produced their arising?’ On reflection, the basis for these feelings is contact, their origins lie in contact, they are compatible with contact, what has produced them is contact. Thus contact of different types occurs, prompting feelings of different types to arise. Contact of different types cease, prompting feelings of different types to cease, to calm, to cool off, to fade away. Thus when they experience feelings that are pleasant, painful or neither pleasant nor painful, they thoroughly and precisely understand their origins, their fading, their flavor, their shortcomings, and their perfect renunciation.
BO
ཟླ་བ་གཉིས་འདས་ནས་དགེ་སློང་དེ་དག་ གིས་གནས་བསྟབས་པ་དང་། གནས་མལ་བསྟབས་པ་དང་། ལས་བསྟབས་པ་དང་། རྙེད་པ་བསྟབས་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བ་བསྟབས་པས་དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་གཉེར་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གང་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་སྣང་བ་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། འོན་ཏེ་མ་རྙེད་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་གནས་དེ་ཉིད་དུ་གསོ་སྦྱོང་གཞན་ལ་བསྡད་པར་མི་བྱའོ། ། སྡོད་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་དག་ གིས་དགེ་སློང་གློ་བུར་བ་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་མོ་འཛིན་པ་དག་མཆིའོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེ་དག་གིས་དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་གློ་བུར་བ་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་མོ་འཛིན་པ་དག་ གི་དོན་དུ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དང་གསུམ་དུ་གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་བསུ་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་འགྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། འོན་ཏེ་མི་འགྲུབ་ན་རྒྱང་གྲགས་ལྔར་གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་།
EN
“When they thoroughly and precisely understand their origins, their fading, their flavor, their shortcomings, and their perfect renunciation, they view and rest in the impermanence of any feeling that arises, they view its dwindling, they view its disintegration, they view it free of desirous attachment, they view its cessation, and view and rest in its utter abandonment.
BO
བ་དན་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་བསུ་བར་བྱའོ། ། གལ་ ཏེ་འགྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། འོན་ཏེ་མི་འགྲུབ་ན་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དམ། རྒྱང་གྲགས་གསུམ་མམ། རྒྱང་གྲགས་སམ། རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་དམ། ཐ་ན་ཁྱམས་སུ་ཡང་གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་བསུ་བར་བྱའོ། ། ངག་གིས་བཤེས་པའི་ཚིག་གིས་ བསུས་ནས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་དག་བླང་བར་བྱའོ། ། ཁྲུས་བྱ་ཞིང་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་སྣུམ་བག་གི་རྙེད་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་ལ་གནས་བསྟབས་པ་དང་། གནས་མལ་བསྟབས་པ་དང་། ལས་བསྟབས་པ་དང་། རྙེད་པ་བསྟབས་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་ བ་བསྟབས་པ་དང་། ཆོས་མཉན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་ལ་ལ་ཞིག་དེ་ན་འདི་སྐད་ཅེས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་ཏུ་འདྲ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་ནི་མཆོད་པར་འོས་པར་བྱེད་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་འོས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་ཟེར་ན་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྟོན་ པ་འདས་པའི་གསུང་རབ་ལ་འདི་ནི་སྟོན་པའོ། ། འདི་ནི་རྟེན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བ་དང་། མ་མོའོ། །
EN
“When they view and rest in the impermanence of any feeling that arises while viewing its dwindling, viewing its disintegration, viewing it free of desirous attachment, viewing its cessation, and viewing and resting in its utter abandonment, they are not taken in, even in the slightest, by the world. If they are not taken in, there will be no torment. If there is no torment, they will understand that their births have come to an end, that they have lived the holy life, that they have done what needed doing, and that they will know no lives after this one. Thus they themselves will altogether transcend misery. When they experience the body’s most basic feelings, they thoroughly and precisely understand them with the thought, ‘I am experiencing the body’s most basic feelings.’ When they experience the life-force’s most basic feeling, they thoroughly and precisely understand it with the thought, ‘I am experiencing the life-force’s most basic feeling.’
BO
དེ་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གིས་རྒྱ་ཆེར་བཀླགས་ཤིང་ཐོན་པས་དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ནི་མཆོད་པར་འོས་པ་ཡིན་གྱི་ཁྱོད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་དག་ལྗོངས་རྒྱུར་འདོང་བར་འདོད་ན། དེ་དག་ལ་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དག་གིས་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་གནང་བར་མི་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་རྐྱེན་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གནས་ཆེ་གེ་ མོ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དང་བཅས། སོ་སོར་ཐར་པ་དང་བཅས་ཤིང་། དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དེས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་ཅན་དག་འཁོད་ཀྱིས། དེ་དག་གིས་འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་ལ་སྐྱེས་པ་ནི་ སེལ་བར་འགྱུར་གྱིས་དེར་དེང་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་བསྟན་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་འཇུག་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ། ། བཞུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
“Since the life-force comes to an end after the body has perished, all of that life’s feelings, every last one of them, come to a halt, every last one of them fades away, every last one of them dwindles away, and every last one of them comes to an end. Thus they think, ‘When I experience feelings of pleasure, if the body should perish, that will be the end of suffering. When I experience feelings of pain and feelings that are neither pleasant nor painful, if the body should perish, that will be the end of suffering.’
BO
དགེ་སློང་དག་མཚན་མོ་ཡོལ་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་གྱིས་ཤིག ། དེ་ནས་དགེ་སློང་ཞིག་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་གནས་ཤིག་ན་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་ཞིག་མཆིས་ན་དེ་ལ་བདག་ཅག་གིས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླང་བར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བླང་བར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཅིག་ གིས་གཅིག་གི་དང་། གཅིག་གིས་གཉིས་ཀྱི་དང་། རབ་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་རུང་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་མིང་དག་བརྗོད་པར་ནུས་པའི་བར་དུའོ། ། དགེ་སློང་དག་ངས་དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབུལ་བར་བྱེད་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་རྣམས་བཅའ་བར་ བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབུལ་བར་བྱེད་པས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ།
EN
“Thus when they experience the feeling of pleasure, it is unaccompanied, it is not accompanied by experiences. When they experience the feeling of pain or a feeling that is neither pleasant nor painful, it is unaccompanied, it is not accompanied by experiences.
BO
མཆིལ་ལྷམ་གཉིས་ཕུད་ནས་རྒན་རིམས་བཞིན་དུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཙོག་ཙོག་པོར་འདུག་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ། བདག་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་བདག་མཆིའོ། ། བདག་གི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་སྟེ། ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། ། བརྗོད་པ་ཡང་རིག་པར་བགྱིད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས། དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབུལ་བས་གལ་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ རིག་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབུལ་བར་བྱེད་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཕུལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་འབུལ་བར་བྱེད་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཕུལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་འབུལ་བར་བྱེད་ན་ ཡོངས་སུ་དག་པ་ཕུལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །
EN
“What does not accompany their death? It is not accompanied by desire, aversion, or confusion. It is not accompanied by birth, aging, illness, death, mourning, cries of misery, pain, unease, or disturbance. It is not, I argue, accompanied by suffering.”
BO
ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་འབུལ་བར་མི་བྱེད། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་འབུལ་བར་མི་བྱེད་ན་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་དེར་དོང་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་དགེ་སློང་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་བླང་བར་ བྱའོ། ། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་དེར་དོང་བར་མི་བྱེད་དམ། དགེ་སློང་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལེན་པར་མི་བྱེད་པར་མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབུལ་བར་བྱེད་པས་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་རྣམས་ཡང་དག་ པར་བླངས་ཏེ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་ངས་དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལེན་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་རྣམས་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལེན་པས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་ནས་བརྒྱུག་པར་མི་བྱའོ། ། མགྱོགས་ པར་མི་བྱའོ། ། མཆོང་བར་མི་བྱའོ། ། ཕྱི་རོལ་ལ་མཆོང་བར་མི་བྱའོ། ། འོབས་ལ་མཆོང་བར་མི་བྱའོ། ། བང་རིམ་ལ་མཆོང་བར་མི་བྱའོ། ། སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། ། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། ། གོམ་པ་གཅིག་གིས་སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་གཉིས་ ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་གཟེག་པར་མི་བྱའོ། །
EN
During this talk, the venerable Śāriputra, who had been ordained two weeks earlier, sat, fanning the Blessed One. Śāriputra then had this thought: “The Blessed One has praised the abandonment of such phenomena along with the freedom from, the cessation of, and the utter abandonment of desire. I, too, should observe and abide by the abandonment of such phenomena, and should observe freedom from desire. I, too, should observe and abide by the abandonment of such phenomena, and its cessation. I, too, should observe and abide by its utter abandonment.”
BO
གོམ་པ་གཅིག་གིས་ཐེམ་སྐས་ཀྱི་ཐེམ་པ་གཉིས་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་གཟེག་པར་མི་བྱའོ། ། ཆུ་ལྐོག་མ་ནུབ་ཙམ་ལ་འབོག་པར་མི་བྱའོ། ། གཉིད་ལོག་པར་མི་བྱའོ། ། སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། ། གཉིད་ལོག་པར་བྱེད་པ་ དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་སྨད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཚ་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་། མ་ཀླས་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པས་སོ། ། གང་གི་ཚེ་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མ་ལྷགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྗོད་ཅིག ། བརྗོད་ པ་ཡང་རིག་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པའི་ཚེ་དེས་དགེ་སློང་དྲུང་ན་འདུག་པའི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ། གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་ བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་ཁོ་ན་ཉིད་མཆིའོ། ། དེའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་ཡོངས་སུ་ དག་གོ། །
EN
Śāriputra then observed and abided by the abandonment of such phenomena. He proceeded to observe freedom from desire, observe its cessation, and observe and abide by its utter abandonment. As he observed and abided by the abandonment of such phenomena and proceeded to observe freedom from desire, observe its cessation, and observe and abide by its utter abandonment, his mind, in the absence of grasping, was freed from defilements.
BO
ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། ། བརྗོད་པ་ཡང་རིག་པར་བགྱིད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས། ཡང་ན་དེས་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་རྒན་པའི་མཐར་འགྲེང་སྟེ་འདུད་པ་དང་བཅས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་ རྣམས་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ། གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་ བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་ཁོ་ན་ཉིད་མཆིའོ། ། དེའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་གོ། ། ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། ། བརྗོད་པ་ཡང་རིག་པར་བགྱིད་དོ། ། དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལེན་པས་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་ ཇི་ལྟར་བཅས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལེན་པས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་ཏེ།
EN
The wandering mendicant Dīrghanakha, too, came to see phenomena through the unclouded and pristine eyes of Dharma. Dīrghanakha saw the Dharma, heard the Dharma, knew the Dharma, plumbed the depths of the Dharma, overcame his skepticism, transcended doubt, could not be swayed by others, and could not be led astray by others.
BO
དེ་ཉིད་དུ་རྒྱུན་ ཆད་ཅིང་དུས་བགྱིད་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱིའམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་མ་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། ཁྱིམ་པ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་དམ། དགེ་ཚུལ་ཉིད་དམ། ཟ་མ་ཉིད་དམ། མ་ནིང་ཉིད་དམ། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མ་བསད་པ་ཉིད་དམ། ཕ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བགྱིས་པ་ཉིད་དམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་ པ་ཉིད་དམ། རྐུ་ཐབས་སུ་གནས་པ་ཉིད་དམ། ཐ་དད་པར་གནས་པ་ཉིད་དམ། གནས་པར་མི་བགྱིད་པ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱིའམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་མ་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལེན་པས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་ཏེ། ཤུལ་དུ་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་དུས་བགྱིད་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པ་བརྗོད་པར་བགྱིའམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་མ་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། ཁྱིམ་ པ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་དམ།
EN
With his new-found fearless confidence in the Dharma taught by the Teacher, he stood up from his seat, pulled his shawl from one shoulder, bowed to the Blessed One with his palms pressed together, and made the following request to the Blessed One: “If it is permitted, reverend, I would receive the going forth, ordination, and monkhood in the well-proclaimed Dharma and Vinaya. I would live the holy life in the Blessed One’s presence.”
BO
དགེ་ཚུལ་ཉིད་དམ། ཟ་མ་ཉིད་དམ། མ་ནིང་ཉིད་དམ། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མ་བསད་པ་ཉིད་དམ། ཕ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བགྱིས་པ་ཉིད་དམ། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་ཉིད་དམ། རྐུ་ཐབས་སུ་གནས་པ་ཉིད་དམ། ཐ་དད་པར་གནས་པ་ཉིད་དམ། གནས་པར་མི་བགྱི་བ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་ བགྱིའམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་མ་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལེན་པས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་དུས་བགྱིད་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱིའམ། མ་བླངས་ པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་མི་བྱའོ། ། ཁྱིམ་པ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་དམ། དགེ་ཚུལ་ཉིད་དམ། ཟ་མ་ཉིད་དམ། མ་ནིང་ཉིད་དམ། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མ་བསད་པ་ཉིད་དམ། ཕ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགྲ་བཅོམ་ པ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བགྱིས་པ་ཉིད་དམ།
EN
The Blessed One allowed goings forth by saying the phrase, “Come, monk,” and so as soon as he said, “Come, monks, live the holy life,” his hair fell out and he was clad in robes. With but a week’s growth of hair and beard, begging bowls and water jars in hand, having completed his approach to monkhood, he stood with the deportment of a monk who had been ordained for one hundred years.
BO
དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་ཉིད་དམ། རྐུ་ཐབས་སུ་གནས་པ་ཉིད་དམ། ཐ་དད་པར་གནས་པ་ཉིད་དམ། གནས་པར་མི་བགྱི་བ་ཉིད་དུ་ གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱིའམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་མི་བྱའོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གནས་གང་ན་དགེ་སློང་གཅིག་པུ་མཆིས་པ་དེས་གསོ་ སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་དགེ་སློང་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་ཆག་ཆག་གདབ་པར་བྱ། ཕྱག་དར་བྱ། བ་ལང་གི་ལྕི་བ་སར་པའི་བྱུག་པས་བྱུག་པར་བྱ། སེང་གེའི་ཁྲི་བཤམ་པར་བྱ། སྟན་བཤམ་པར་བྱ། མར་མེ་གཟུགས་པར་བྱ། ཆོས་མཉན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ ཕྱོགས་ཆེས་མཐོན་པོར་འདུག་སྟེ་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དེར་དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྟ་བ་མཐུན་པ་ལ་ལ་དག་འོང་ན་འདི་སྐད་ཅེས།
EN
Again it is stated:
BO
ཀྱེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཤོག་ཤིག་དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་ འགྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་མི་འགྲུབ་ན་དགེ་སློང་དེས་རང་གི་སྟན་ལ་འདུག་སྟེ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བདག་སྨྲས། བདག་ཡོངས་ སུ་དག་པར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་དུ་གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེང་གསོ་སྦྱོང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། ། གང་གི་ཚེ་དགེ་འདུན་ཚོགས་པ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་རྒྱ་ཆེར་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་ཞིང་། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་ པ་འདོན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཚིག་ཏུའང་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས།
EN
“Hair tonsured and body clad in robes By the Tathāgata’s call to come forth, That moment, his senses were perfectly stilled And body swathed in the Buddha’s mind.”
BO
གང་ན་དགེ་སློང་གཉིས་འཁོད་པ་དེར་ནི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གང་ན་དགེ་སློང་གསུམ་འཁོད་པ་དེར་ཡང་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྗོད་ པར་བྱའོ། ། གང་ན་དགེ་སློང་བཞི་པ་འཁོད་པ་དེར་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། ། དེར་ནི་ནད་པའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླང་བར་མི་བྱའོ། ། གང་ན་དགེ་སློང་ལྔའམ། ལྷག་པར་འཁོད་པ་དེར་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། ། ནད་པའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། ། ། འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་བཅུ་གསུམ་པ། སྡོམ་ལ། རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་བཟུང་བ་དང་། ། བྱ་བ་ཡོད་ཀྱིས་མ་ལྡང་དང་། ། སྨྱོས་པ་གནང་བ་སྦྱིན་པ་དང་། ། དྲན་པ་བཅུ་པོ་དག་ཡིན་ནོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་རྒྱལ་པོའམ། ཆོམ་རྐུན་པའམ། གསོད་པའམ། ཕྱིར་རྒོལ་བའམ། དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་བཟུང་ན། དགེ་སློང་དེའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུའམ་ཕྲིན་པ་གཏང་ཞིང་དགེ་སློང་འདི་བདག་ཅག་གི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱིས། འདི་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས།
EN
With this going forth, Dīrghanakha went to live alone in solitude, diligent and persevering, devoted to his resolve. While living alone in solitude, diligent and persevering, devoted to his resolve, he perceived that he had, in that very life, actualized the unsurpassed aim of the holy life for which the sons of noble families, with perfect faith, cut their hair, shave their beards, don the saffron robes, and go forth from home into homelessness. With his achievement, he understood, “My births have come to an end, I have lived the holy life, I have done what needed doing, I will know no lives after this one.” Thus the venerable one achieved the all-knowing state of an arhat whose mind had been utterly freed.
BO
ཇི་སྟེ་མི་གཏོང་ན་དགེ་སློང་འདི་དང་བདག་ཅག་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ཀྱིས། དགེ་སློང་འདི་ཐོང་ཤིག་ཅེས་ཕྲིན་པ་གཉིས་པ་གཏང་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་མི་གཏོང་ན་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ དཀྱིལ་འཁོར་བར་དོང་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་དགེ་སློང་དེ་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་འབད་པར་བྱེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་འབད་པར་མི་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསོ་སྦྱོང་ {བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་ནས། དགེ་འདུན་གྱི་སོ་སོར་ཐར་པ་བཏོན་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་ ཅུང་ཞིག་ཡོད་ཀྱིས་རེ་ཞིག་མ་ལྡང་ཤིག ། དེ་ནས་དགེ་སློང་ཞིག་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
EN
An intervening summary:
BO
བཙུན་པ་གནས་ཤིག་ན་དགེ་སློང་ བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མཆིས་པ་དེའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་ན་དེ་ལ་བདག་ཅག་གིས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དེས་དགེ་སློང་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཕུལ་བ་དེའི་འདུན་པ་ བླང་བར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུན་པ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བླང་བར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཅིག་གིས་གཅིག་གི་དང་། གཅིག་གིས་གཉིས་ཀྱི་དང་། རབ་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་ ཀྱི་ཡང་རུང་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་མིང་དག་བརྗོད་པར་ནུས་པའི་བར་དུའོ། ། དགེ་སློང་དག་ངས་དགེ་སློང་འདུན་པ་འབུལ་བར་བྱེད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་འདུན་པ་འབུལ་བར་བྱེད་པས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ་མཆིལ་ ལྷམ་གཉིས་ཕུད་ནས་རྒན་རིམས་བཞིན་དུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཙོག་ཙོག་པོར་འདུག་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ།
EN
“All selves do not endure”; “You who view things thus, You are just like them”; Worldly persons, ascetics, and brahmins, And their three positions on the view; Learned noble disciples; Body, feelings, and the cessation of the basis for feelings; Understanding their origin and the like; Transcending misery, the most basic of body and life-force; Life ends unaccompanied, With the perishing of the body, And the end of suffering; And, lastly, Śāriputra.
BO
བདག་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་བདག་མཆིའོ། ། དགེ་འདུན་ཆོས་བཞིན་དུ་མཛད་པ་ལ་འདུན་པ་འབུལ་ ལོ། ། བདག་གི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་གོ། ། འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། ། བརྗོད་པ་ཡང་རིག་པར་བགྱིད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས། དགེ་སློང་འདུན་པ་འབུལ་བས་གལ་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་འདུན་པ་འབུལ་ བར་བྱེད་ན་འདུན་པ་ཕུལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་འདུན་པ་འབུལ་བར་བྱེད་ན་འདུན་པ་ཕུལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་འདུན་པ་འབུལ་བར་བྱེད་ན་འདུན་པ་ཕུལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ལུས་ ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་འབུལ་བར་མི་བྱེད། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་འབུལ་བར་མི་བྱེད་ན་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་དེར་དོང་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་དགེ་སློང་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་བླང་བར་བྱའོ། །
EN
The Blessed One said to the monks, “Monks, among my monk disciples who have gained the knowledge of perfect discernment, the monk Koṣṭhila is supreme.”
BO
དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་དེར་འདོང་བར་མི་བྱེད་དམ། དགེ་སློང་ དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལེན་པར་མི་བྱེད་པར་མི་མཐུན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་འདུན་པ་འབུལ་བར་བྱེད་པས་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་མི་འཇུག་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་ དག་ངས་དགེ་སློང་འདུན་པ་ལེན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་རྣམས་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་འདུན་པ་ལེན་པས་འདུན་པ་བླངས་ནས་བརྒྱུག་པར་མི་བྱའོ། ། མགྱོགས་པར་མི་བྱའོ། ། མཆོང་བར་མི་བྱའོ། ། ཕྱི་རོལ་ལ་མཆོང་བར་མི་བྱའོ། ། འོབས་ལ་མཆོང་བར་མི་བྱའོ། ། བང་རིམ་ལ་མཆོང་བར་མི་བྱའོ། ། སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། ། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། ། གོམ་པ་གཅིག་གིས་སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་གཉིས་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་འཛེག་པར་མི་བྱའོ། ། གོམ་པ་གཅིག་གིས་ཐེམ་སྐས་ཀྱི་ཐེམ་པ་གཉིས་ལ་ཐོད་རྒལ་ དུ་གཟེག་པར་མི་བྱའོ། ། ཆུ་ལྐོག་མ་ནུབ་ཙམ་ལ་འབོག་པར་མི་བྱའོ། ། གཉིད་ལོག་པར་མི་བྱའོ། ། སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། ། གཉིད་ལོག་པར་བྱེད་པ་དང་།
EN
In doubt, the monks went to him who severs all doubts, the Blessed Buddha, and asked, “Reverend, what is it that the venerable Śāriputra has done, that the ripened fruit of that action has made his intellect sharper, finer, and more incisive?”
BO
སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་སྨད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཚ་མེད་པ་ཉིད་གང་ ཡིན་པ་དང་། མ་ཀླས་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པས་སོ། ། གང་གི་ཚེ་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མ་ལྷགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བརྗོད་ཅིང་བརྗོད་པར་ཡང་རིག་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པའི་ཚེ། དེས་དགེ་སློང་དྲུང་ན་འདུག་པའི་མདུན་ དུ་འདུག་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ། གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ ན་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་ཁོ་ན་ཉིད་མཆིའོ། ། དགེ་འདུན་ཆོས་བཞིན་དུ་མཛད་པ་ལ་འདུན་པ་འབུལ་ལོ། ། དེའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་གོ། ། འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་ དག་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། ། བརྗོད་པ་ཡང་རིག་པར་བགྱིད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས།
EN
“Monks,” replied the Blessed One, “Śāriputra himself discovered the store of action, mastered conditions, tended to them as one does an irrigation channel, and emerged without indecision. As he himself acted and accumulated thus, no one else experiences the results of actions and accumulations as Śāriputra has done. Monks, actions committed and accumulated do not ripen in the external element of earth. Neither do they ripen in the element of water, nor the element of fire, nor the element of wind. Actions committed and accumulated, whether virtuous or non-virtuous, ripen only into the appropriated aggregates, constituent elements, and seats of the senses.
BO
ཡང་ན་དེས་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་རྒན་པའི་མཐར་འགྲེང་སྟེ་འདུད་པ་དང་བཅས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ། གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་བྲོ་ཚབས་ཆེ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ དེ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་ཁོ་ན་ཉིད་མཆིའོ། ། དགེ་འདུན་ཆོས་བཞིན་དུ་མཛད་པ་ལ་འདུན་པ་འབུལ་ལོ། ། དེའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་གོ། ། འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། ། བརྗོད་པ་ཡང་རིག་པར་བགྱིད་དོ། ། དགེ་སློང་འདུན་ པ་ལེན་པས་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལེན་ པས་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་ཏེ།
EN
“Actions never waste away, Not even after one hundred eons. When the time and the conditions Are right, they alight upon embodied beings.
BO
དེ་ཉིད་དུ་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་དུས་བགྱིད་ན་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱིའམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་མ་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། ཁྱིམ་པ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་ འཆེ་བར་བགྱིད་དམ། དགེ་ཚུལ་ཉིད་དམ། ཟ་མ་ཉིད་དམ། མ་ནིང་ཉིད་དམ། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མ་བསད་པ་ཉིད་དམ། ཕ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བགྱིས་པ་ཉིད་དམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་ཉིད་དམ། རྐུ་ཐབས་སུ་གནས་པ་ཉིད་དམ། ཐ་དད་པར་གནས་པ་ཉིད་དམ། གནས་པར་མི་བགྱི་བ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་ན་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་ པར་བརྗོད་པར་བགྱིའམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་མ་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལེན་པས་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་ཏེ་ཤུལ་དུ་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་དུས་བགྱིད་ ན་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱིའམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་མ་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ།
EN
“Monks, long ago a brahmin who lived in a remote mountain range took a wife of equal caste and together they played with, took pleasure in, and amused one another. From their play, pleasure, and amusement, there came a boy whom they named Śūrpī. Again, they played with, took pleasure in, and amused one another, producing a girl, whom they named Sūkṣmā. After a while, their brahmin father’s time came, as did his wife’s. The young brahmin Śūrpī, because he loved solitude, took his sister to live in a remote forest.
BO
ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། ཁྱིམ་པ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆ་བར་བགྱིད་དམ། དགེ་ཚུལ་ཉིད་དམ། ཟ་མ་ཉིད་དམ། མ་ནིང་ཉིད་དམ། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མ་བསད་པ་ཉིད་དམ། ཕ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བགྱིས་པ་ཉིད་དམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ ཅན་ཞུགས་པ་ཉིད་དམ། རྐུ་ཐབས་སུ་གནས་པ་ཉིད་དམ། ཐ་དད་པར་གནས་པ་ཉིད་དམ། གནས་པར་མི་བགྱི་བ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་ན་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི་འམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་ མ་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལེན་པས་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་དུས་བགྱིད་ན་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི་འམ། མ་ བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་མི་བྱའོ། ། ཁྱིམ་པ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་དམ། དགེ་ཚུལ་ཉིད་དམ། ཟ་མ་ཉིད་དམ། མ་ནིང་ཉིད་དམ། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ།
EN
“At a certain point, his sister Sūkṣmā grew into a woman and at the time, beset by disturbing emotions, said, ‘Brother, I cannot be sustained by the medicinal plants in this forest. Let us go to the outskirts of town.’
BO
མ་བསད་པ་ཉིད་དམ། ཕ་བསད་ པ་ཉིད་དམ། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་ཉིད་དམ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བགྱིས་པ་ཉིད་དམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཉིད་དམ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཞུགས་པ་ཉིད་དམ། རྐུ་ཐབས་སུ་གནས་པ་ཉིད་དམ། ཐ་ དད་པར་གནས་པ་ཉིད་དམ། གནས་པར་མི་བགྱི་བ་ཉིད་དུ་གཡར་གྱིས་འཆེ་བར་བགྱིད་ན་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱིའམ། མ་བླངས་པར་བརྗོད་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་བླང་བར་མི་བྱའོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གནས་གང་ན་དགེ་སློང་གཅིག་པུ་མཆིས་པ་དེས་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་དགེ་སློང་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་ཆག་ཆག་གདབ་པར་བྱ། ཕྱག་དར་བྱ། བ་ལང་གི་ལྕི་བ་སར་ པས་བྱུག་པར་བྱ། སེང་གེའི་ཁྲི་བཤམ་པར་བྱ། སྟན་བཤམ་པར་བྱ། མར་མེ་གཟུགས་པར་བྱ། ཆོས་མཉན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་ཆེས་མཐོན་པོར་འདུག་སྟེ་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟ་བར་བྱའོ། །
EN
“So Śūrpī took his sister to the outskirts of town, and as they approached a house to beg alms, a brahmin sitting in his home heard the voice of a man speaking to a woman. On hearing this, the brahmin came out and asked, ‘What is a sage doing traveling with a wife?’
BO
དེར་དགེ་སློང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྟ་བ་མཐུན་པ་ལ་ལ་དག་འོང་ན་འདི་ སྐད་ཅེས་ཀྱེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཤོག་ཤིག ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་འགྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་མི་འགྲུབ་ན་དགེ་སློང་དེས་རང་གི་སྟན་ལ་འདུག་སྟེ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བདག་སྨྲས། བདག་ཡོངས་སུ་དག་པར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་དུ་ གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེང་གསོ་སྦྱོང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། ། གང་གི་ཚེ་དགེ་འདུན་ཚོགས་པ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་རྒྱ་ཆེར་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་ པ་གདོན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཚིག་ཏུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས།
EN
“ ‘This is not my wife. This is my younger sister. Would you give us a little something to eat?’
BO
གང་ན་དགེ་སློང་གཉིས་འཁོད་པ་དེར་ནི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གང་ན་དགེ་སློང་གསུམ་འཁོད་པ་དེར་ཡང་ རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གང་ན་དགེ་སློང་བཞི་འཁོད་པ་དེར་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། ། དེར་ནི་ནད་པའི་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བླང་བར་མི་བྱའོ། ། གང་ན་དགེ་སློང་ལྔའམ། ལྷག་པར་ འཁོད་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། ། ནད་པའི་འདུན་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་བླང་བར་བྱའོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། ། དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ བྱེ་མ་སྐྱེས་སྒྲེན་མོར་བྱུང་སྟེ་སྨྱོས་ཤིང་སེམས་འཁྲུགས་ཏེ་དེ་དང་དེར་འཁྱམ་ཞིང་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་རེས་འགའ་ནི་འོང་། རེས་འགའ་ནི་མི་འོང་། དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་རེས་འགའ་ནི་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། རེས་འགའ་ནི་ཉམས་སུ་ མྱོང་བར་མི་བྱེད། དགེ་འདུན་གྱི་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དང་བྱ་བ་རྣམས་ལ་རེས་འགའ་ནི་འོང་། རེས་འགའ་ནི་མི་འོང་།
EN
“ ‘I will not. And if I refuse, would you give me your sister?’
BO
དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་རེས་འགའ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། རེས་འགའ་ནི་ཉམས་ སུ་མྱོང་བར་མི་བྱེད་པས་དགེ་སློང་རྣམས་བདག་ཅག་མཐུན་པར་མ་གྱུར་ཅེས་ལས་རྣམས་མི་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ཁྱེད་ཀྱིས་དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་དང་གཞན་ ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་ལ་སྨྱོས་པའི་གནང་བ་བྱིན་ཅིག ། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། གནས་མལ་བཤམ་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་ གཅིག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་དགོངས་སུ་གསོལ། དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་སྒྲེན་མོར་བྱུང་ནས་སྨྱོས་ཤིང་སེམས་འཁྲུགས་པ་དེ་དང་དེར་འཁྱམ་ཞིང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་རེས་འགའ་ནི་མཆི། རེས་འགའ་ནི་མི་ མཆི། དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་རེས་འགའ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱིད། རེས་འགའ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བགྱིད།
EN
“ ‘That would be a sin and I reject such ignoble principles.’
BO
དགེ་འདུན་གྱི་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དང་བགྱི་བ་རྣམས་ལ་རེས་འགའ་ནི་མཆི། རེས་འགའ་ནི་མི་མཆི། དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་ དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དང་བགྱི་བ་རྣམས་རེས་འགའ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱིད། རེས་འགའ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བགྱིད་པས་དགེ་སློང་རྣམས་བདག་ཅག་མཐུན་པར་མ་གྱུར་ཅེས་ལས་རྣམས་མི་བགྱིད་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་ བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་སྨྱོས་པ་ལ་སྨྱོས་པའི་གནང་བ་སྩལ་ཅིང་། གལ་ཏེ་ཚུར་མཆི་ཡང་བཟློག་པར་མི་བགྱི། ཕར་མཆི་ཡང་བཟློག་པར་མི་བགྱི་བར་དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་ཚུར་མཆི་འམ། ཕར་མཆི་ཡང་རུང་། དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་ དང་། དགག་དབྱེ་དང་། གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བགྱི་སྟེ། དེས་དགེ་འདུན་མི་མཐུན་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། ལས་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་ བྱེ་མ་སྐྱེས་འདི་ལྟར་སྒྲེན་མོར་བྱུང་ནས་སྨྱོས་ཤིང་སེམས་འཁྲུགས་ཏེ་དེ་དང་དེར་འཁྱམ་ཞིང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་གནས་སུ་རེས་འགའ་ནི་མཆི།
EN
“Sūkṣmā said, ‘Brother, the medicinal plants in this forest do not sustain me, so it was I who suggested we go to the edge of town. Why did I suggest it? Incapacitated as I am by emotions, I trusted you would know what to do.’
BO
རེས་འགའ་ནི་མི་མཆི། དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་རེས་འགའ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱིད། རེས་འགའ་ནི་ ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བགྱིད། དགེ་འདུན་གྱི་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དང་བགྱི་བ་རྣམས་ལ་རེས་འགའ་ནི་མཆི། རེས་འགའ་ནི་མི་མཆི། དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་དགེ་འདུན་གྱི་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བགྱི་བ་རྣམས་རེས་འགའ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱིད། རེས་ འགའ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བགྱིད་པས་དགེ་སློང་རྣམས་བདག་ཅག་མཐུན་པར་མ་གྱུར་ཅེས་ལས་རྣམས་མི་བགྱིད་ན། དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་སྨྱོས་པ་ལ་སྨྱོས་པའི་གནང་བ་སྩལ་ཅིང་། གལ་ཏེ་ཚུར་མཆི་ཡང་བཟློག་པར་མི་བགྱི། ཕར་མཆི་ཡང་ བཟློག་པར་མི་བགྱི་བར་དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་ཚུར་མཆིའམ། ཕར་མཆི་ཡང་རུང་། དགེ་འདུན་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་དང་། དགག་དབྱེ་དང་། གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བགྱི་སྟེ། དེས་དགེ་འདུན་ མི་མཐུན་པར་མི་འགྱུར་བར་མཛད་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་སྨྱོས་པ་ལ་སྨྱོས་པའི་གནང་བ་སྩལ་བར་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག ། གང་དག་མི་བཟོད་པ་དེ་དག་ནི་གསུང་ཤིག །
EN
“ ‘I will give a large dowry and take her as my bride,’ said the brahmin.
BO
དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་ དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་སྨྱོས་པ་ལ་སྨྱོས་པའི་གནང་བ་སྩལ་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་ལྟུང་བ་དྲན་ན་དགེ་སློང་དེས་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་ལྟུང་བ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱ་ སྟེ། དགེ་སློང་དེས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ་མཆིལ་ལྷམ་གཉིས་ཕུད་དེ་རྒན་རིམས་བཞིན་དུ་ཕྱག་འཚལ་ནས། དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་ཙོག་ཙོག་པོར་འདུག་སྟེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་ དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་ལྟུང་བ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བྱུང་སྟེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལྟུང་བ་དེ་དག་པའི་མཐའ་ཚུན་ཆད་ནས་བཟུང་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པའི་མདུན་དུ་མཐོལ་ལོ་བཤགས་སོ། ། མི་འཆབ་བོ། ། མཐོལ་ཞིང་བཤགས་ན་བདག་བདེ་བ་ལ་རེག་ པར་གནས་པར་འགྱུར་གྱི། མ་མཐོལ་མ་བཤགས་ན་ནི་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས། དེས་ལྟུང་བ་མཐོང་ངམ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། མཐོང་ངོ་། །
EN
“ ‘Brother, let us leave,’ said Sūkṣmā, and together they stepped away.
BO
དེས་ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་མམ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། སྡོམ་མོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས། ལེན་པས་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། འཆགས་པས་ལེགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་གསོ་སྦྱོང་བྱའི། ང་ནི་གསོ་སྦྱོང་གི་བར་གཅད་པར་མི་སྨྲའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་ གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་ལྟུང་བ་ལ་དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེས་དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་མོ་འཛིན་པ་དག་ལ་དྲིས་ཏེ། ལྟུང་བ་ལ་དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་བསལ་ནས་དགེ་སློང་གི་མདུན་ དུ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་གསོ་སྦྱོང་བྱའི་ང་ནི་གསོ་སྦྱོང་གི་བར་གཅད་པར་མི་སྨྲའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལྟུང་བ་དྲན་ན། དགེ་སློང་དེས་ལྟུང་བ་དེ་དགེ་ སློང་དྲུང་ན་མོ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ།
EN
“Śūrpī said, ‘It is because I do not pursue desires that I have gone to remote places.’
BO
བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དགེ་འདུན་ གྱི་ནང་དུ་ལྟུང་བ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་དྲན་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས། ལྟུང་བ་འདི་ཚེ་དང་ལྡན་པའི་མདུན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དེང་གསོ་སྦྱོང་བགྱིའོ། ། སང་ནང་པར་ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་སླར་བགྱིའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེའི་ འོག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་གསོ་སྦྱོང་བྱའི་ང་ནི་གསོ་སྦྱོང་གི་བར་གཅད་པར་མི་སྨྲའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལྟུང་བ་ལ་དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེས་ལྟུང་བ་དེ་དགེ་སློང་དྲུང་ ན་མོ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལྟུང་ བ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་ན།
EN
“ ‘Then, brother, should you attain even the slightest store of qualities, you must come share them with me.’
BO
བདག་ལྟུང་བ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པའི་མདུན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དེང་གསོ་སྦྱོང་བགྱིའོ། ། སང་ནང་པར་དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་དྲིས་ཏེ་དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ བསལ་ལ། ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་སླར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་གསོ་སྦྱོང་བྱའི་ང་ནི་གསོ་སྦྱོང་གི་བར་གཅད་པར་མི་སྨྲའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་ སློང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པས་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལྟུང་བ་དྲན་ན། དགེ་སློང་དེས་ལྟུང་བ་དེ་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ལ། བདག་དགེ་སློང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་གསོ་སྦྱོང་ ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལྟུང་བ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་དྲན་ཏེ།
EN
“Śūrpī went off into the wilds and, without a preceptor or instructor, gave rise to the thirty-seven qualities conducive to awakening and actualized his own awakening. He then thought, ‘I promised to share any such attainment with my sister, so I must do so.’
BO
བདག་དགེ་སློང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བས་ལྟུང་བ་དེ་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་ དེང་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ། ། སང་ནང་པར་ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་གསོ་སྦྱོང་བྱའི་ང་ནི་གསོ་སྦྱོང་གི་བར་གཅད་པར་མི་སྨྲའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་ སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལྟུང་བ་ལ་དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེས་ལྟུང་བ་དེ་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ལ། བདག་དགེ་སློང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་ པ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་དགེ་སློང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ལྟུང་བ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་ན། བདག་དགེ་སློང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བས་ལྟུང་བ་དེ་ རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དེང་གསོ་སྦྱོང་བྱའོ།
EN
“Great persons teach the Dharma through their actions and not their words. So, out of the great love and compassion Śūrpī felt, like a swan spreading its wings, he flew up into the sky above and began to miraculously invoke flashes and bursts of light, clouds and lightning. Now, because ordinary beings are swift to pay heed to miracles, Sūkṣmā dropped like a felled tree at the pratyekabuddha’s feet and said, ‘Noble one! Have you found such a store of qualities?’
BO
། སང་ནང་པར་དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་དྲིས་ཏེ་དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་བསལ་ལ། ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་ བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་གསོ་སྦྱོང་བྱའི་ང་ནི་གསོ་སྦྱོང་གི་བར་གཅད་པར་མི་སྨྲའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གི་མདུན་དུ་དེ་རྣམས་ལྟུང་བ་དེ་ ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱ་བའི་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་གནས་གཞན་དུ་སོང་ལ་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུར་སྤྲོ་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་འགྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་མི་འགྲུབ་ན་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་ བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དེང་དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ། བདག་ཅག་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ནི་ལྟུང་བ་དག་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན།
EN
“ ‘I have.’
BO
གང་གི་མདུན་དུ་བདག་ཅག་ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་སླར་བགྱི་བ་བདག་ཅག་ལས་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་གནས་གཞན་ དུ་མཆིས་ལ་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་སླར་བགྱིད་པར་སྤྲོ་བ་སུ་ཡང་མ་མཆིས་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་དེང་ལྟུང་བ་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་མཛད་ལ། སླད་ ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་སླར་མཛད་དོ། ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་གསོ་སྦྱོང་བྱའི་ང་ནི་གསོ་སྦྱོང་གི་བར་གཅད་པར་མི་སྨྲའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལྟུང་བ་ ལ་དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གི་མདུན་དུ་དེ་རྣམས་ལྟུང་བ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱ་བའི་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་གནས་གཞན་དུ་སོང་ལ་དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་དྲིས་ཏེ། ལྟུང་བ་ལ་དོགས་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་བསལ་ནས་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུར་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །
EN
“ ‘Noble one, accept these alms. I seek merit, so please stay here and let me provide you all the provisions you need.’
BO
གལ་ཏེ་འགྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟ་མི་འགྲུབ་ན་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དེང་ དགེ་འདུན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་ལགས་ལ། བདག་ཅག་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལྟུང་བ་ལ་དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན། གང་གི་མདུན་དུ་བདག་ཅག་བཤགས་པར་བགྱི་བ་བདག་ཅག་ལས་དགེ་སློང་གནས་གཞན་དུ་མཆིས་ལ། དགེ་ སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་དྲིས་ཏེ། དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་བསལ་ལ་ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་སླར་བགྱིད་པར་སྤྲོ་བ་སུ་ཡང་མ་མཆིས་ན། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་དེང་ལྟུང་བ་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་མཛད་ལ། སླད་ཀྱིས་དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་དྲིས་ཏེ། དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་བསལ་ལ་ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་སླར་མཛད་དོ། ། འདི་ནི་གསོལ་ བའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་གསོ་སྦྱོང་བྱའི་ང་ནི་གསོ་སྦྱོང་གི་བར་གཅད་པར་མི་སྨྲའོ། །
EN
“ ‘Sister, first ask your husband.’
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པ་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེ་ དགེ་སློང་གཏམ་འདྲེས་པ་དང་། ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་དང་། སྨོས་འདྲིན་དང་། འགྲོགས་བཤེས་གང་ཡིན་པ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་དང་འདི་ལྟར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་དེ་ལ་ཅིར་འགྱུར། ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། ། འོ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་། འདི་དང་འདི་ལྟར་བྱས་སམ་བྱས་སོ། ། འོ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡང་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོ་གཅིག་པུར་མ་ཟད་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་དོན་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། ། ཀྱེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཇེ་ཁྱོད་རང་གི་ལྟུང་བ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་ གྱིས་ཤིག ། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་འཆགས་ན་དེས་དེ་གང་དུ་དགེ་སློང་གཞན་དག་ཀྱང་མཐོང་ན་འཆགས་པར་འགྱུར་བའི་སྣང་བའི་ཕྱོགས་སུ་བཞག་སྟེ་འཆགས་སུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་འགྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་མི་འགྲུབ་ན་དེས་དགེ་སློང་དེ་ལ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གླེང་བར་མི་བྱ།
EN
“She went to the brahmin, her husband, and said, ‘Son of a lord, my brother has gone forth, accomplished his vow, and become a great being. Please allow him to stay and I will offer him all the provisions he needs.’
BO
མི་འདོད་བཞིན་དུ་དྲན་པར་མི་བྱའོ། ། མི་འདོད་བཞིན་དུ་གླེང་བར་བྱེད། མི་འདོད་བཞིན་དུ་དྲན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་ འོངས་པ་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པ་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེ་དགེ་སློང་གཏམ་འདྲེས་པ་དང་། ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་དང་། སྨོས་འདྲིན་དང་། འགྲོགས་བཤེས་གང་ཡིན་པ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་ པ་འདི་དང་འདི་ལྟར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་དེ་ལ་ཅིར་འགྱུར། ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། ། འོ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་འདི་དང་འདི་ལྟར་བྱས་སམ་བྱས་སོ། ། འོ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡང་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོ་གཅིག་པུར་མ་ཟད་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཐམས་ ཅད་དོན་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། ། ཀྱེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཇེ་ཁྱོད་རང་གི་ལྟུང་བ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་གྱིས་ཤིག ། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །
EN
“Her husband replied, ‘If I give to laymen without being asked, why would I not give to a renunciant who has lived up to his vows and become a saint? Go, do as you please and offer him all the provisions he needs.’
BO
གལ་ཏེ་འཆགས་ན་དེས་དེ་གང་དུ་དགེ་སློང་གཞན་དག་ཀྱང་མཐོང་ན་འཆགས་པར་འགྱུར་བའི་སྣང་བའི་ ཕྱོགས་སུ་བཞག་སྟེ་འཆགས་སུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་འགྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་མི་འགྲུབ་ན་དེས་དགེ་སློང་ལ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གླེང་བར་མི་བྱ། མི་འདོད་བཞིན་དུ་དྲན་པར་མི་བྱའོ། ། མི་འདོད་བཞིན་དུ་གླེང་བར་བྱེད། མི་འདོད་བཞིན་དུ་དྲན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། ། ། སྡོམ་ལ། སྦྱར་བ་མང་དང་མི་མཐུན་དང་། ། རྣམ་པ་དང་ནི་འགྲོ་བ་དང་། ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་གསོ་སྦྱོང་ངོ་། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་ དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་ དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས།
EN
“After three months, during which she offered the pratyekabuddha all the provisions he needed, she offered him a piece of cotton cloth large enough to be worn as a robe, a needle, a razor, and thread. He accepted the cotton cloth, needle, razor, and thread, and began to cut the cloth in front of her. As he sharpened the razor’s blade, Sūkṣmā prostrated at his feet and said this prayer: ‘Just as this razor’s blade becomes sharper and sharper, may these roots of virtue sharpen my intellect.’
BO
དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཀྱང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་ པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་ སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་ པའི་མདོ་འདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། །
EN
“The pratyekabuddha began to poke holes with the needle and as the needle made finer and finer holes, Sūkṣmā prostrated at his feet and said this prayer: ‘Just as this needle pokes finer and finer holes, may these roots of virtue refine my intellect.’
BO
དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་ གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན། དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་ གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་ པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན།
EN
“The pratyekabuddha began to sew with the thread and as the thread passed through the cloth unhindered, Sūkṣmā prostrated at his feet and said this prayer: ‘Just as this thread passes unhindered through cloth, may these roots of virtue help me develop an incisive intellect.’
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་ པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་ དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས།
EN
“Monks, at that time the monk Śāriputra was the brahmin’s daughter Sūkṣmā. That action of making offerings and prayers to the pratyekabuddha ripened so that now his intellect is sharp, fine, and incisive.
BO
ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་ གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་ འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་།
EN
“Monks, the ripened fruits of wholly negative actions are wholly negative, and the ripened fruits of mixed actions are mixed, but the ripened fruits of wholly positive actions are wholly positive.
BO
སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་ པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ།
EN
“Monks, therefore abandon wholly negative and mixed actions and seek wholly positive actions. Monks, this is how you should train.”
BO
དགེ་ སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་ པས་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་།
EN
Still in doubt, the monks questioned him who severs all doubts, the Blessed Buddha, “Reverend, what has the venerable Śāriputra done that the ripened fruit of his action has led to his birth into a family that is neither extremely rich nor extremely poor, but into a family of moderate means with many renunciants?”
BO
ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་ སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་ འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་ དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན།
EN
The Blessed One replied, “Monks, Śāriputra himself discovered the store of action, mastered conditions, tended to them as one does an irrigation channel, and emerged without indecision. He himself acted and accumulated this store, and so no one else experiences Śāriputra’s actions and accumulations for themselves. Monks, actions and accumulations do not ripen upon the external elements. They do not ripen upon the element of water, upon the element of fire, nor upon the element of wind. Virtuous and nonvirtuous actions performed and accumulated come to ripen upon the aggregates, elements, and seats of the senses of the one who performed them:
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་ སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་ མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་ པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། །
EN
“Actions never waste away, Not even after one hundred eons. When the time and the conditions Are right, they alight upon embodied beings.
BO
དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་ གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་ རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་ སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་ སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན།
EN
“Monks, long ago a king who lived in a remote mountain range took a wife of equal caste and together they played with, took pleasure in, and amused one another. From their play, pleasure, and amusement, there came a boy, whom they nurtured and raised until he grew into a man. Seeing that his father ruled in ways compatible with the principles of justice, the boy thought, ‘When my father passes, I will become king. If I exercise my royal authority in ways compatible with the principles of justice, in a later life I will go to hell.’
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་ གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་ མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་ སྙམ་ནས།
EN
“He went to the king and said, ‘Father, grant me leave. I wish to go forth in the well-proclaimed Dharma and Vinaya.’
BO
ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་ བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་ མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་ བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན།
EN
“The king replied, ‘Son, the royal authority, for which you have made offerings to the gods, performed fire pūja, and suffered through austerities, is within reach. Having been born into a caste borne about by elephants, why would you renounce it?’
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་ པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་ གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་མང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་ མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །
EN
“And with that his father refused to let him go forth.
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་ པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ ཏེ།
EN
“Some time later, the boy set out, riding astride the neck of an elephant, when he saw a poor man on his begging rounds holding a staff and a broken beggar’s bowl. The prince went to him and said, ‘Householder, because I was born into a wealthy family, I could not get consent to go forth. You are poor, so why have you not joined such an order?’
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་ གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་ མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས།
EN
“ ‘Prince,’ he replied, ‘how could I go forth if I don’t have a begging bowl or robes?’
BO
རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་ པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་ བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་ངམ་སྙམ་ནས།
EN
“ ‘Good man, come,’ said the prince. ‘I will give you a begging bowl and robes.’
BO
ཡིད་གཉིས་ ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་ བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་ མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་ བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན།
EN
“The prince then took him to the sanctuary of a sage endowed with the five types of heightened awareness. The prince got down from his perch atop the elephant’s neck and said calmly, ‘Sir, this noble son wishes to go forth. Allow him to do so, and I shall provide his begging bowl and robes.’
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་ སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་ སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་ དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་ པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །
EN
“So the sage allowed the beggar to go forth. The prince then washed a begging bowl and had robes cut, sewn, and dyed. He handed them over to the former beggar and said, ‘Noble one, should you attain even the slightest store of qualities, you must tell me.’
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་ སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་ མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །
EN
“He promised the prince he would do so and went off into the wilds. Without a preceptor or instructor, he gave rise to the thirty-seven qualities conducive to awakening and actualized his own awakening. He then thought, ‘This small store of qualities I have attained, I have attained with the help of the prince. I promised to share any such attainment with him, so I must do so.’
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་ པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་ གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་ པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན།
EN
“Great persons teach the Dharma through their actions and not their words. So out of the great love and compassion he felt, like a swan spreading its wings, he flew up into the sky above and miraculously invoked flashes and bursts of light, clouds and lightning. Now, because ordinary beings are swift to pay heed to miracles, the prince dropped like a felled tree at the pratyekabuddha’s feet and said, ‘Noble one! Have you found such a store of qualities?’
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་ བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་ གནས་པ་ཆེས་མང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས།
EN
‘I have.’
BO
ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་ བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་ སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་ པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན།
EN
“The prince thought, ‘If the small store of qualities this noble being has attained, he has attained with my help, then this noble being’s failure to get consent to go forth was due to his birth into a lowly family like his. My own failure to get consent to go forth was due to my birth into a high family such as mine.’
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་ བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། ། ། འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་བཅུ་བཞི་པ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་ བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་ བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །
EN
“With that thought, he prostrated at the pratyekabuddha’s feet and made this prayer:
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་ མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་ པ་ན།
EN
“ ‘By these roots of virtue, May I be born, not in a wealthy house Nor in one that is poor; Let it be rather in a house of moderate means And always among many renunciants.’
BO
དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་ དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན། དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་ པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས།
EN
“Monks, the monk Śāriputra was at that time the prince. That action of making offerings and prayers to the pratyekabuddha ripened so that now he was not born into too rich a family, nor into too poor a family, but rather into a family of moderate means in which there were many renunciants.
BO
རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་ དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་ གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས།
EN
“Monks, thus the ripened fruits of wholly negative actions are wholly negative while the ripened fruits of wholly positive actions are wholly positive and the ripened fruits of mixed actions are mixed.
BO
དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན། དེ་དག་ འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །
EN
“Monks, therefore abandon wholly negative and mixed actions and seek wholly positive actions. Monks, this is how you should train.”
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་ སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་ བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན།
EN
Still in doubt, the monks questioned him who severs all doubts, the Blessed Buddha, “Reverend, what has the venerable Śāriputra done that the ripened fruit of his action has led him to be singled out by the Blessed One as the foremost of those with great wisdom and the foremost of those with great confident eloquence?”
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་ གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་ བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས།
EN
The Blessed One replied, “It is the prayers he made. What did he pray for? Monks, long ago during this fortunate eon, when the lifespan of beings was twenty thousand years, the blessed Buddha Kāśyapa appeared in the world, a teacher, a tathāgata, an arhat, a perfectly awakened buddha, a knowledgeable and venerable one, a sugata, one who knew the world, an unsurpassed guide who tamed beings, a teacher to gods and men, who lived and dwelt in the Ṛṣipatana Deer Park near Vārāṇasī.
BO
དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་ སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་ བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན།
EN
“A monk, he who would later become Śāriputra, went forth into Kāśyapa’s teachings and was singled out by the tathāgata, the arhat, the perfectly awakened Buddha Kāśyapa as the foremost of those with great wisdom and the foremost of those with great confident eloquence.
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་པ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་ སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་ སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་ གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། །
EN
“He lived the holy life for the rest of his days, but he did not attain any store of qualities. Later, as he was dying, he made this prayer: ‘Although I have spent my entire life living the holy life under Kāśyapa, an arhat, a blessed tathāgata, a perfectly awakened buddha and unsurpassed object of veneration, I have not attained any store of qualities. May the roots of virtue, accumulated through living the holy life for my entire lifetime, ensure that I may go forth into the teachings of Buddha Śākyamuni, about whom the arhat and blessed tathāgata and perfectly awakened Buddha Kāśyapa has prophesied to the young brahmin Uttara, saying, ‘Young brahmin, in the future, when the lifespan of beings is one hundred years, you will become the tathāgata, the arhat, the perfectly awakened Buddha, the knowledgeable and venerable one, the sugata, the one who knows the world, the unsurpassed guide who tames beings, the teacher to gods and men known as the Blessed Buddha Śākyamuni,’ and that I may go on to abandon all disturbing emotions and actualize arhatship. And just as I, this preceptor, was singled out by the tathāgata, the arhat, and perfectly awakened Buddha Kāśyapa as the wisest of the wise and the most confident of the confident, may I too be singled out by the blessed sage of the Śākyas, lion of the Śākyas, king of the Śākyas, as the foremost of those with great wisdom and the foremost of those with great confident eloquence.’
BO
དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་ རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་ བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་ པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན།
EN
“Because of that prayer, Śāriputra has now been singled out by the Tathāgata as the foremost of those with great wisdom and the foremost of those with great confident eloquence.”
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་ བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས།
EN
“Reverend, what has the venerable, the great Maudgalyāyana done that the ripened fruit of his action has led to him being the most powerful and the greatest miracle worker?”
BO
ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་ པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་ རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་།
EN
The Blessed One replied, “Monks, Maudgalyāyana himself discovered the store of action, mastered conditions, tended to them as one does an irrigation channel, and emerged without indecision. He himself acted and accumulated thus, so no one else experiences Maudgalyāyana’s actions and accumulations for themselves. Monks, actions and accumulations do not ripen upon the external elements, the element of water, the element of fire, nor upon the element of wind. The virtuous and nonvirtuous actions performed and accumulated come to ripen upon the aggregates, elements and seats of the senses of the one who performed them:
BO
སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་ དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ།
EN
“Actions never waste away, Not even after one hundred eons. When the time and the conditions Are right, they alight upon embodied beings.
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་།
EN
“Monks, long ago, in a sanctuary not very far from the city of Vārāṇasī, there lived a sage who personified loving kindness. Endowed with compassion, he was kind to all sentient beings. One day, a poor man arrived at the sanctuary carrying a bundle of wood. The sage saw him put down his bundle of wood before sitting down to rest. Feeling compassion for him, he thought, ‘He has been born a human, but because of faults committed in the past, this afflicted man must struggle very hard to make a living. I shall allow his going forth.’
BO
ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་ བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་ འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན།
EN
“The sage called out, ‘Son, who are you?’
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་ སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་ པས་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། །
EN
“ ‘Noble one, I am a poor man who makes his living from wood.’
BO
དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་ བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན།
EN
“ ‘Well then, why do you not go forth?’
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ ཅག་གིས་གསོལ་པ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་ པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་ སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས།
EN
“ ‘Noble one, if I am a poor man who must work very hard to forge a living by selling wood, who would allow me to go forth?’
BO
ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་ བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་ གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན།
EN
“Because the sage was the very personification of loving kindness, he felt tremendous compassion for the man and asked, ‘Son, do you wish to go forth?’
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་ དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་ སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་ སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །
EN
“ ‘Noble one, I want to go forth, so I ask that you, out of compassion, allow me.’
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་ སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །
EN
“The sage allowed him to go forth, then washed a begging bowl and dyed robes and gave them to him, saying, ‘Good man, should you attain even the slightest store of qualities, you must tell me.’
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན།
EN
“The man promised to do so and he went off into the wilds. Without a preceptor or instructor, he gave rise to the thirty-seven qualities conducive to awakening and actualized his own awakening. Then he thought, ‘I promised to share any such attainment with that sage, so I must do so.’
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་ པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་ རུང་ངམ།
EN
“Great persons teach the Dharma through their actions and not their words. So out of the great love and compassion he felt, like a swan spreading its wings, he flew up into the sky above and miraculously invoked flashes and bursts of light, clouds and lightning. As ordinary beings are swift to pay heed to miracles, the sage dropped like a felled tree at the pratyekabuddha’s feet and said, ‘Noble one! Have you found such a store of qualities?’
BO
འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་ དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་ གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས།
EN
“ ‘I have.’
BO
དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་ བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་ སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་ གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་ བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན།
EN
“The sage thought, ‘The small store of qualities this noble being has attained, he has attained with my help,’ and with that he prostrated at the pratyekabuddha’s feet and made this prayer, ‘Just as this noble being is powerful and a great miracle worker, through these roots of virtue may I too become powerful and a great miracle worker.’
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་ མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་ དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། །
EN
“The ripened fruits of wholly negative actions are wholly negative, while the ripened fruits of wholly positive actions are wholly positive, and the ripened fruits of mixed actions are mixed.
BO
དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་ པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་མཉམ་པ་དག་ ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ དང་།
EN
“Monks, therefore abandon wholly negative and mixed actions and seek wholly positive actions. Monks, this is how you should train.”
BO
གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་ སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ། གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་ མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན།
EN
In doubt, the monks questioned him who severs all doubts, the Blessed Buddha, “Reverend, what is it that the venerable, the great Maudgalyāyana has done, that the ripened fruit of his action has led the Blessed One to declare him to be the foremost of great miracle workers and of those with great power?”
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་ གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་ པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་།
EN
The Blessed One replied, “It is the prayers he made. What did he pray for? Monks, long ago during this fortunate eon, when the lifespan of beings was twenty thousand years, the blessed Buddha Kāśyapa appeared in the world, a teacher, a tathāgata, an arhat, a perfectly awakened buddha, a knowledgeable and venerable one, a sugata, one who knew the world, an unsurpassed guide who tamed beings, a teacher to gods and men, who lived and dwelt in the Ṛṣipatana Deer Park near Vārāṇasī.
BO
ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་ གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་ སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་ པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས།
EN
“A monk, he who would later become Maudgalyāyana, went forth into Buddha Kāśyapa’s teachings and was singled out by the tathāgata, the arhat, the perfectly awakened Buddha Kāśyapa as the foremost of great miracle workers and of those with great power.
BO
དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་ སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་ སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ། གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་ པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན།
EN
“He lived the holy life for the rest of his days, but he did not attain any store of qualities. Later, as he was dying, he made this prayer: ‘I have spent my entire life living the holy life under Kāśyapa, the blessed tathāgata, the arhat, and perfectly awakened Buddha and unsurpassed object of veneration, but I have not attained any store of qualities. May the roots of virtue accumulated through living the holy life for my entire lifetime ensure that I may go forth into the teachings of Buddha Śākyamuni, about whom the blessed tathāgata and perfectly awakened Buddha Kāśyapa has prophesied to the young brahmin Uttara, saying ‘Young brahmin, in the future, when the lifespan of beings is one hundred years, you will become the tathāgata, the arhat, the perfectly awakened buddha, the knowledgeable and venerable one, the sugata, the one who knows the world, the unsurpassed guide who tames beings, the teacher to gods and men known as the Blessed Buddha Śākyamuni,’ and that I may go on to abandon all disturbing emotions and actualize arhatship. And just as I, this preceptor, was singled out by the tathāgata, the arhat, and perfectly awakened Buddha Kāśyapa as the most powerful of the powerful and the greatest of miracle workers, may I too be singled out by the blessed sage of the Śākyas, lion of the Śākyas, king of the Śākyas, as the foremost of great miracle workers and the foremost of those with great power.’
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་ གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་ གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །
EN
“Because of that prayer, Maudgalyāyana has now been singled out by the Tathāgata as the foremost of foremost of great miracle workers and the foremost of those with great power.”
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་ པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་ གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་ མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན།
EN
Still in doubt, the monks questioned him who severs all doubts, the Blessed Buddha, “Reverend, what is it that the venerable Koṣṭhila has done, that the ripened fruit of his action has led him to be singled out by the Blessed One as the foremost among those who have attained discerning wisdom?”
BO
དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་ པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་།
EN
The Blessed One replied, “It is the prayers he made. What did he pray for? Monks, long ago during this fortunate eon, when the lifespan of beings was twenty thousand years, the blessed Buddha Kāśyapa appeared in the world, a teacher, a tathāgata, an arhat, a perfectly awakened buddha, a knowledgeable and venerable one, a sugata, one who knew the world, an unsurpassed guide who tamed beings, a teacher to gods and men, who lived and dwelt in the Ṛṣipatana Deer Park near Vārāṇasī.
BO
ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་ པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་མཉམ་པ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་ འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་ གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་མང་བ་དག་ལྷགས་ན།
EN
“A monk, he who would later become Koṣṭhila, went forth into Buddha Kāśyapa’s teachings and was singled out by the tathāgata, the arhat, the perfectly awakened Buddha Kāśyapa as foremost among those who have attained discerning wisdom.
BO
དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་མི་རུང་སྙམ་ནས། ཡིད་གཉིས་ ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། །
EN
“He lived the holy life for the rest of his days, but he did not attain any store of qualities. Later, as he was dying, he made this prayer: ‘I have spent my entire life living the holy life under Kāśyapa, the blessed tathāgata, the arhat, and perfectly awakened Buddha, and unsurpassed object of veneration, but I have not attained any store of qualities. May the roots of virtue accumulated through living the holy life for my entire lifetime ensure that I may go forth into the teachings of Buddha Śākyamuni, about whom the blessed tathāgata, the arhat, and perfectly awakened Buddha Kāśyapa has prophesied to the young brahmin Uttara, saying, ‘Young brahmin, in the future, when the lifespan of beings is one hundred years, you will become the tathāgata, the arhat, the perfectly awakened Buddha, the knowledgeable and venerable one, the sugata, the one who knows the world, the unsurpassed guide who tames beings, the teacher to gods and men known as the blessed Buddha Śākyamuni,’ and that I may go on to abandon all disturbing emotions and actualize arhatship. And just as this preceptor was singled out by the tathāgata and perfectly awakened Buddha Kāśyapa as foremost among those who have attained discerning wisdom, may I too be singled out by the blessed sage of the Śākyas, lion of the Śākyas, king of the Śākyas, as foremost among those who have attained discerning wisdom.’
BO
དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ ལྷག་པ་དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་རུང་། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་རུང་། སོ་སོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་། ཐག་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྙམ་ ནས། དབྱེན་གྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དབྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་ སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་དབྱེན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་།
EN
“Because of that prayer, he has now been singled out by the Tathāgata as foremost among those who have attained discerning wisdom.”
BO
གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་དག་ འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། རྟོག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅན་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཆེས་ཉུང་བ་དག་ལྷགས་ན། དེ་དག་གིས་ཡང་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་ སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་སྔ་མ་དག་ལ་ནི་རྟོག་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་གསོ་སྦྱོང་{བཅྭ་,བཅོ་}ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པ་བཞིའམ་ལྷག་པ་ དག་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དག་ཡོད་ན། དགེ་སློང་གང་དག་མ་ལྷགས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་གདོན་དུ་རུང་ངམ།

English translation published by 84000: Translating the Words of the Buddha (https://84000.co), CC BY-NC-ND 3.0. Translated by Robert Miller.

Source