The Hundred Deeds

ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ་པ།

The Hundred Deeds

ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ་པ།

Part Two

EN
1. The Chariot: Four Stories 2. The Story of Earnest 3. The Story of Gopā 4. The Story of Keśinī 5. The Story of Lotus Color 6. The Butcher 7. The Story of Golden Color 8. The Cowherds 9. A Band of Friends 10. The Story of Abhaya 11. The Story of Lake of Jewels 12. The Story of Wealth’s Delight 13. The Bear: Two Stories 14. The Story of Small Person with a Curving Spine 15. The Rākṣasa
BO
དེ་རྣམས་གང་གི་ཚེ་བཀྲེས་པ་ན་དེ་དག་ཆུའི་བྱིངས་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་ནང་ནས་གྱེན་དུ་འཐོན་ཏེ་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། ། ཆུའི་བྱིངས་གསུམ་པ་ལ་ནི་དཔག་ཚད་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་ཡོད་དོ། ། དེའི་ནང་ན་ནི་ཆུ་སྲིན་ཉ་མིད་མིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམས་གནས་ཏེ། དེ་དག་གི་ལུས་ ལ་ནི་དཔག་ཚད་ཉིས་སྟོང་ཆིག་བརྒྱ་ཡོད་དེ། གང་གི་ཚེ་དེ་རྣམས་བཀྲེས་པ་ན་ཆུའི་བྱིངས་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པའི་བར་ནས་འཐོན་ཏེ་ཁ་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། ། དེའི་ཚེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཆུ་སྲིན་ཉ་མིད་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་སྐྱེས་ནས། དེ་བས་ཆེས་ཆུང་བའི་ ཆུ་སྲིན་གཞན་རྣམས་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ཏེ། དེའི་ལུས་ལས་དུམ་བུ་དུམ་བུ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཙམ་དང་། རྒྱང་གྲགས་གཉིས་ཙམ་དང་། རྒྱང་གྲགས་གསུམ་ཙམ་དང་། དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བྱེད་དོ། ། རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་ བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་ནས་སྐྱབས་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐང་ལ་བྱུང་སྟེ། དེ་ཐང་ལ་བྱུང་བ་དང་དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་བརྒྱ་བྱུང་ནས།
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī, there lived a certain brahmin who wished to perform a ritual offering, so he climbed onto his chariot and rode into Śrāvastī. That morning, when the Blessed One donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, went for alms in Śrāvastī, the brahmin was filled with joy, circumambulated the Blessed One, and departed. At that moment, the Blessed One smiled.
BO
དེ་དག་གིས་ཞག་ལྔ་བརྒྱའི་ བར་དུ་སྟ་རེ་ལྔ་བརྒྱས་རྩིབ་མ་ཞེ་གཅིག་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གིས་ཐབས་དེ་ལྟ་བུས་དེའི་རྩིབ་མ་ཐམས་ཅད་བཅད་པ་དང་། དེ་ན་ཚ་མི་བཟོད་པས་སྐད་པོ་ཆེ་ཕྱུང་སྟེ། ཕྱིར་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་འགྲེས་ནས། འགྲེས་པའི་ཁྲག་གིས་རྒྱ་མཚོ་ ཆེན་པོ་འཁྲུགས་ཤིང་འདྲེས་ལ་ཁྲག་གི་མཚོ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་། ། དེ་དེའི་ནང་དུ་སོང་ནས་ཡང་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་གིས་བཟའ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ཐང་ལ་བྱུང་ཡང་རུང་ཆུའི་ནང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་འདི་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། སེམས་པ་ལ་ཞུགས་ནས་དེ་རབ་ཀྱི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་བར་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཀྱང་དེའི་ཚེ་རབས་ཀྱི་མཐའ་མ་རྟོགས་ ཏེ། དུད་འགྲོའི་ནང་ནས་ཤི་འཕོས་ནས། དུད་འགྲོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ཤིང་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་རྙེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པར་ཟད་ནས།
EN
Now it is the nature of the blessed buddhas’ smiles that when they smile, colorful beams of blue, yellow, red, and white light radiate from their mouths, with some traveling up and others traveling down.
BO
དེས་བསམས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་གཏོགས་པར་འདིའི་ལས་བདག་ལ་ལུང་སྟོན་པར་ནུས་པ་གཞན་སུ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ནི་ ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུས་བསམས་པ། འདི་ནི་བདག་གིས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བའི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་ གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་གི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བགྱིད། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ བགྱིད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དེ།
EN
Those that travel down go to the beings in the Reviving Hell, the Black Thread Hell, the Crushing Hell, the Shrieking Hell, the Screaming Hell, the Hot Hell, the Hell of Extreme Heat, the Hell of Ceaseless Agony, the Blistering Hell, the Bursting Blister Hell, the Hell of Chattering Teeth, the Hell of Lamentation, the Cold Whimpering Hell, the Splitting Open Like a Blue Lotus Hell, the Splitting Open Like a Lotus Hell, and the Splitting Open Like a Great Lotus Hell, and as they descend they cool the beings in the hot hells, and warm the beings in the cold hells.
BO
སླར་མཆིས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་ རྗོད་པར་བགྱིད་ལགས་སོ། ། སླར་མཆིས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་དེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེ་དག་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་འཐོབ་ པར་འགྱུར་ལགས་སོ། ། བཙུན་པ་བདག་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་མཆིས་པ་ལས། བཙུན་པ་བདག་དེ་ན་མཆིས་པ་ན་སེམས་ཅན་ལུས་དཔག་ཚད་ཉིས་སྟོང་ཆིག་བརྒྱ་མཆིས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་མཐོང་སྟེ། དེ་བས་ ཆེས་ཆུང་བའི་ཆུ་སྲིན་གཞན་རྣམས་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ནས།
EN
In this way they soothe the particular injuries of those beings, who wonder, “Have we died and been reborn somewhere other than this place?” Then, to engender faith in them, the blessed ones radiate an emanation, and when the beings see it, they think, “Alas, it is neither that we have died and left this place, nor that we have been born elsewhere. Rather it is because of the unprecedented appearance of this emanation that our particular injuries have been soothed.” They feel real joy toward the emanation, exhausting the deeds that brought them to experience the hells. Now, as fit vessels of the truths, they take rebirth among the gods and humans.
BO
དེའི་ལུས་དུམ་བུ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཙམ་དང་རྒྱང་གྲགས་གཉིས་ཙམ་དང་རྒྱང་གྲགས་གསུམ་ཙམ་དང་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བགྱིད་དེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་ བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལགས་སོ། ། དེ་ན་ཚས་ཉམ་ཐག་ནས་སྐྱབས་འཚལ་བའི་སླད་དུ་ཐང་ལ་བྱུང་སྟེ། དེ་ཐང་ལ་བྱུང་བ་དང་དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་བརྒྱ་བྱུང་ནས། དེ་དག་གིས་ཞག་ལྔ་བརྒྱའི་ བར་དུ་སྟ་རེ་ལྔ་བརྒྱས་རྩིབ་མ་ཞེ་གཅིག་གཅོད་པར་བགྱིད་དོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གིས་ཐབས་དེ་ལྟ་བུས་དེའི་རྩིབ་མ་ཐམས་ཅད་བཅད་པ་དང་དེ་ན་ཚ་མི་བཟོད་པས་སྐད་པོ་ཆེ་ཕྱུང་སྟེ་ཕྱིར་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་འགྲེས་ནས། དེ་འགྲེས་པའི་ཁྲག་གིས་རྒྱ་མཚོ་ ཆེན་པོ་འཁྲུགས་ཤིང་འདྲེས་ལ་ཁྲག་གི་མཚོ་བཞིན་དུ་གདའོ། ། དེ་དེའི་ནང་དུ་མཆིས་ནས་ཡང་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་གིས་ཟ་བར་བགྱིད་དེ། དེ་སྐམ་ལ་མཆིས་ཀྱང་རུང་ཆབ་ཀྱི་ནང་ན་མཆིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ལགས་ན་བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དེས་ ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ལ།
EN
The rays of light that travel up go to the following gods: those of the Abodes of the Four Great Kings, the Heaven of the Thirty-Three, the Strifeless Heaven, Tuṣita Heaven, the Delighting in Creation Heaven, the Heaven of the Masters of Others’ Creations, and the Heaven of Brahmā’s Assembly; those of the realms called Brahmin Priests, Great Brahmā, Limited Splendor, Immeasurable Splendor, Radiant Heaven, Lesser Virtue, Immeasurable Virtue, Extensive Virtue, and the Cloudless Heaven; and those of the realms called Increasing Merit, Great Result, None Greater, Sorrowless, Sublime Vision, Great Vision, and Supreme. There they sound a cry of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, and they echo the following two verses:
BO
དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་རྙེད་པར་གྱུར་ལགས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ ཏེ། དེས་སྡིག་པའི་ལས་མང་དུ་བྱས་སོ། ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལས་འདས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རི་བོའི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་ནས། དེས་དེ་ཉིད་ལས་ཆོས་ཐོས་ཏེ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེའི་ཆུང་མ་ནི་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་སྟེ། ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་བདག་གིས་ནི་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་གཞི་ལྔ་མནོས་ཟིན་གྱིས་གལ་ཏེ་ཁྱོད་འདི་ཉིད་ན་འདུག་ན་ཡང་། ངས་ཁྱོད་ལ་ཟས་དང་གོས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། འོན་ཏེ་སྐྱེས་པ་གཞན་འདོད་ན་ཡང་བདག་གིས་ཁྱོད་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་བདག་ལ་སྐྱེས་པ་ གཞན་ཅང་མི་འཚལ་གྱིས། བདག་ནི་ཇོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། །
EN
Cultivate renunciation, Practice the Buddha’s teaching— Trample the lord of death’s army Like an elephant in a house of reeds!
BO
བུད་མེད་དེ་ནི་བྱད་གཟུགས་བཟང་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་ཡིད་སྨོན་དུ་བྱ་བ་ཞིག་སྟེ། གནས་དེ་ཉིད་ན་སྣ་ལ་གཏོགས་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་བསམས་པ། མ་ལ་བདག་བུད་ མེད་དེ་དང་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལྟ་ཇི་ཡོད་སྙམ་ནས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེས་གསེར་དངུལ་མང་པོ་ཁྱེར་ཏེ་དབང་པོ་དག་དང་ཆས་ཏེ་དགེ་བསྙེན་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁོ་བོ་རྒྱལ་པོའི་སྐུ་དོན་ཞིག་ལ་ག་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ་རྫས་འདི་དག་བདག་གིས་དེར་བསྐུར་ མི་ནུས་ཀྱི། བདག་དེ་ནས་ཕྱིར་མ་ལོག་གི་བར་དུ་རེ་ཞིག་ཁྱོད་ལ་གདམས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དྲང་པོ་ཞིག་སྟེ། དེས་རྫས་དེ་དག་དབང་པོའི་མདུན་དུ་བླངས་སོ། ། དེ་ནས་སྣ་ལ་གཏོགས་པ་དེས་དེའི་ལག་ཏུ་རྫས་དེ་དག་གཏད་དེ། རང་གི་ཁྱིམ་ དུ་སོང་ནས་ཐང་ཅིག་ཙམ་ལོན་པ་དང་དགེ་བསྙེན་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ངས་ཁྱོད་ལ་རྫས་གཏམས་པ་དེ་དག་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། དགེ་བསྙེན་དེས་དེའི་རྫས་དཔང་པོ་མེད་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་དེས་རྫས་དེ་དག་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་བཞག་ནས་ ཕྱིར་ཡང་དབང་པོ་རྣམས་ཁྲིད་དེ་དགེ་བསྙེན་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ།
EN
Those who mind their way along the path Of this Dharma and Vinaya Will abandon the round of rebirth And put an end to suffering.
BO
ཁྱིམ་བདག་ཁོ་བོས་རྒྱལ་པོའི་དཀོར་ཁྱོད་ལ་གཏམས་པ་དེ་དག་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་དེས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཕྱིར་བྱིན་ཟིན་ནོ། ། སྣ་ལ་གཏོགས་པ་དེས་སྨྲས་པ། ངས་ཁྱོད་ལས་ ཅུང་ཟད་ཀྱང་བླངས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས། སྣ་ལ་གཏོགས་པ་དེས་དཔང་པོ་དེ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་དགེ་བསྙེན་འདིའི་བྱེད་སྟངས་ལ་ལྟོས་ཤིག ། བདག་གིས་དཔང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་འདི་ལ་རྫས་གཏད་ནས་འདིས་བདག་གཅིག་པུའི་ལག་ཏུ་ག་ལ་བྱིན་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེས་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཁྲིད་དེ་ཤགས་ཀྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ་འབྲེང་རློན་གྱིས་གཞུས་ནས་དམ་རབ་ཏུ་བྱས་ནས་དེའི་རྩིབ་མ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ནས་དེ་དེ་ཁོ་ནའི་རྐྱེན་གྱིས་ཤིའོ། ། དེ་ནས་སྣ་ལ་གཏོགས་པ་དེས་མི་དེ་བུ་ཡང་མེད་པས་ཁྱིམ་རྫས་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྡུས། ཆུང་མ་དེ་ཡང་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་ནས་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་གིས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱིས། ད་ནི་ཁྱིམ་འདིར་ད་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་ཡིན་ནོ། ། ཁྱོད་ནི་ངའི་ཆུང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་གྱི་ཆུང་ མས་སྨྲས་པ།
EN
Then the rays of light circle through the trichiliocosm and come back to the blessed ones. Should the blessed one wish to make a revelation about past deeds, they will disappear into the blessed one’s back. Should he wish to foretell the future, they will disappear into the chest. Should he wish to prophesy about a hell birth, they will disappear into the soles of the feet. Should he wish to prophesy about an animal birth, they will disappear into the heels. Should he wish to prophesy about birth as an anguished spirit, they will disappear into the big toe. Should he wish to prophesy about a human birth, they will disappear into the knees.
BO
བདག་གིས་འདིའི་རུས་བུའི་མཆོད་པ་ཡང་མ་བགྱིས་པར་ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་འདུ་བར་བགྱིས། རེ་ཞིག་བདག་གིས་སྔར་འདིའི་རུས་བུ་ལ་མཆོད་པ་བགྱིས་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་གདོད་ཇོ་བོ་ཇི་ལྟར་དགྱེས་པ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ སྣ་ལ་གཏོགས་པ་དེས་དགེ་བསྙེན་དེའི་རུས་བུ་དུར་ཁྲོད་དུ་ཁྱེར་ཏེ། རུས་བུ་བསྲེགས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང་བུད་མེད་དེས་མེ་འབར་བ་དེའི་ནང་དུ་མཆོངས་ནས་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་ཤིའོ། ། དེ་ནས་སྣ་ལ་གཏོགས་པ་དེ་རྒྱུ་དེས་སེམས་ཁོངས་སུ་ཆུད་དེ་བདག་གིས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ པ་འདི་ལྟ་བུ་ཅི་དང་ཅི་བྱ་བྱ། བདག་བུད་མེད་དང་ཕྲད་པ་ལ་ཡང་མ་ཕན་ལ་འདི་ལ་ཡང་བདག་གིས་མི་རིགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་ཀྱིས་མེད་དོ་སྙམ་མོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་སྣ་ལ་གཏོགས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆུ་སྲིན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་དགེ་བསྙེན་དེ་ འབྲེང་རློན་གྱིས་གཞུས་ཏེ་རྩིབ་མ་རྣམས་བཅོམ་ནས། དེ་ཡང་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཤི་བར་གྱུར་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྣ་ལ་གཏོགས་པ་དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ།
EN
Should he wish to prophesy about someone’s becoming a great universal monarch, they will disappear into the palm of the left hand. Should he wish to prophesy about someone’s becoming a universal monarch, they will disappear into the palm of the right hand. Should he wish to prophesy about a god birth, they will disappear into the navel. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the listeners, they will disappear into the mouth. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the solitary buddhas, they will disappear into the hair between the eyebrows. Should he wish to prophesy about an unexcelled, total, and complete enlightenment, they will disappear into the crown of the head.
BO
དེ་དེར་ལོ་མང་པོ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ནས་ཤི་འཕོས་ ཏེ་དུས་ལས་འདས་ནས་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ། དུད་འགྲོའི་ནང་ནས་ཤི་འཕོས་ཤིང་དུད་འགྲོའི་ནང་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་རྙེད་དོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དེ་ སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་ནམ་ཐར་བར་འགྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིད་{བཟངས་,བཟང་}ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་ འགྱུར་ཏེ། དེའི་རིང་ལ་སེམས་ཅན་འདིའི་ལས་དེ་ཟད་དེ། མིར་སྐྱེས་ནས་དེའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེར་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་ མང་པོ་དེ་དག་སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ།
EN
After these particular rays of light had circled the Blessed One three times, they disappeared into the hair between the Blessed One’s eyebrows. Then Venerable Ānanda joined his palms in reverence and praised the Blessed One with the following verse:
BO
དེས་ན་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྩེ་མོ་དང་བདེན་པ་དང་འཐུན་པའི་ བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་ འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བརྒྱ་ བྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་ཆོས་ལ་འབབ་དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ། ། ། །
EN
“From your mouth’s great gate spill forth Scores of thousand-colored spectra. Like the shining of the sun, They illumine everything.”
BO
གཅོད་པ་ཕྱི་མ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ནི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད། ཡི་ དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དེ། ཕྱིར་འོངས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། ། ཕྱིར་འོངས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ། སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་ པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །
EN
He then supplicated him with the following verses:
BO
དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་འགྲེང་བ་དང་དེས་དེར་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ལུས་ཆེ་ལ་རོ་སྨད་ནི་ཐ་མལ་པར་འདུག ། རྐེད་པ་ཡན་ ཆད་ནི་ལུས་གཉིས་སུ་འདུག་སྟེ། དེ་ཡང་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེ་ལ་དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྕགས་ཀྱི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་སེང་གེ་དང་སྟག་དང་གཟིག་དང་དྲེད་ལ་སོགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ནས། དེའི་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་ བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བྱེད་པ་དང་། ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་དག་ཀྱང་ལྷགས་ནས་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་དག་གིས་རོ་སྟོད་གཅོད་པར་བྱེད་དེ། དེའི་རོ་སྟོད་གཅིག་བཅད་ན་ཅིག་ཤོས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ་ཅིག་ཤོས་བཅད་ན་ཡང་གཅིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་ པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་ལ་སྐད་པོ་ཆེ་འཐོན་ཅིང་། ཕན་ཚུན་དུ་འབྲོས་ཏེ་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་དེ་དག་ཀྱང་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བ་ཞིག་མཐོང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ།
EN
“The lords of beings, the buddhas who cast off disconsolation, Are rid of savagery and pride, and are themselves the cause of all that’s good. These victors over every rival, in the absence of cause and condition Do not display their smiles, which are the color of conch and lotus root.
BO
སེམས་ཅན་འདིས་ལས་ཅི་ ཞིག་བྱས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་ཞིག་གུ་སྙམ་ནས། དེས་བལྟས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ནས། དེས་དགེ་སློང་དབྱར་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོས་ དང་རྙེད་པ་རྣམས་བཅད་དེ་དགུན་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ། དགུན་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོས་དང་རྙེད་པ་རྣམས་བཅད་དེ་དབྱར་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ། གཉི་ག་ལས་བཅད་དེ་ཁ་ཅིག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད། ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་དག་ལ་ཕུལ་བ་མཐོང་ ངོ་། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ། འདིའི་ལས་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུའོ་སྙམ་ནས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མཉན་དུ་ ཡོད་པར་སོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་། །
EN
“So if you know it’s time, for your mind never falters, Then come—ascetic, victor—quell your disciples’ hesitation. O sage, greatest of the herd, with speech unrivaled, sure, and good, Reassure those prone to doubt.
BO
མཐོང་ནས་ཀྱང་དེས་བསམས་པ་འདི་ནི་ བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ལུང་བསྟན་པ་ཞུ་བའི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་གི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བགྱིད། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། ལྷའི་ ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དེ། སླར་མཆིས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། ། སླར་མཆིས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་ པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་།
EN
“Mountain still, and vast as oceans, Buddha, fully awakened lord, Your smile is no mundane event. Hero, make it manifest so that many might pay heed.
BO
ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་དེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེ་དག་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། ། བཙུན་པ་བདག་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་ རྒྱུ་ཞིང་མཆི་མཆི་བ་ལས། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ལུས་ཆེ་བ་ལ་རོ་སྨད་ནི་ཐ་མལ་པར་མཆིས་རྐེད་པ་ཡན་ཆད་ནི་ལུས་གཉིས་སུ་མཆིས་ཏེ། དེ་ཡང་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་འབར་ཏེ། ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་ལ་དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྕགས་ཀྱི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་སེང་གེ་དང་སྟག་དང་ གཟིག་དང་དྲེད་ལ་སོགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ནས་དེའི་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བགྱིད་པ་དང་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་དག་ཀྱང་ལྷགས་ནས། རལ་གྲི་རྣོན་པོ་དག་གིས་རོ་སྟོད་གཅོད་པར་བགྱིད་དེ། དེའི་རོ་སྟོད་གཅིག་བཅད་ན་ཅིག་ཤོས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། ཅིག་ཤོས་བཅད་ན་ཡང་གཅིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་། ཚ་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་ལ་སྐད་པོ་ཆེ་འཐོན་ཅིང་ཕན་ཚུན་འབྲོས་ཏེ།
EN
“With speech like a clap of thunder, Graceful like a royal bull, Oh tell the fruits awaiting those, The peerless ones, who praise you!
BO
ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་དེ་དག་ཀྱང་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བ་ཞིག་ མཐོང་ལགས་ན། བཙུན་པ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དེས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་རྙེད་པར་གྱུར་ལགས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་བྱེད་པ་ ཡིན་ཏེ། དེས་སྡིག་པ་མང་དུ་བྱས་སོ། ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་ པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་བསྟན་པ་ལ་སེམས་ཅན་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་དེར་དགེ་སློང་དབྱར་གནས་ བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོས་དང་རྙེད་པ་རྣམས་བཅད་དེ་དགུན་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ།
EN
“Lord, if in the absence of the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile, what are the causes and conditions that make them smile?”
BO
དགུན་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོས་དང་རྙེད་པ་རྣམས་བཅད་དེ་དབྱར་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ་གཉི་ག་ལས་བཅད་དེ་ཁ་ཅིག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད། ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་དག་ལ་ཕུལ་ ལོ། ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་དེའི་ཚེ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་དབྱར་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོས་དང་རྙེད་པ་རྣམས་བཅད་དེ་དགུན་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ། དགུན་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོས་དང་ རྙེད་པ་རྣམས་བཅད་དེ་དབྱར་གནས་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ་བའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་རྐེད་པ་ཡན་ཆད་ལུས་གཉིས་སུ་འདུག་པར་གྱུར་ཏེ། ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་རྣམས་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ནས། དེ་དག་གིས་རལ་གྲི་རྣོན་པོས་དེའི་རོ་སྟོད་གཅོད་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ རོ་སྟོད་གཅིག་བཅད་ན་ཅིག་ཤོས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། ཅིག་ཤོས་བཅད་ན་ཡང་གཅིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེས་གཉི་ག་ལས་བཅད་དེ་ཁ་ཅིག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད། ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་དག་ལ་ཕུལ་བའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་ལྕགས་ཀྱི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་སེང་གེ་དང་ སྟག་དང་གཟིག་དང་དྲེད་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ནས།
EN
“Ānanda, so it is,” replied the Blessed One. “It is just as you say, Ānanda. Without the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile. Ānanda, did you see the brahmin who circumambulated the Tathāgata and departed?”
BO
དེ་དག་གིས་དེའི་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དེ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་ནམ་ཐར་བར་འགྱུར་ ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རིང་ལ་སེམས་ཅན་དེའི་ ལས་ཟད་ནས་མིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེར་དེའི་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་སྐྱོ་བ་ ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་དོ། །
EN
“Yes, Lord, I saw him,” Ānanda said.
BO
ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྩེ་མོ་དང་བདེན་པ་དང་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་ བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་ ཆོས་ལ་འབབ་དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ། ། ། ། ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ།
EN
“Ānanda, because of the root of virtue of this brahmin’s action, he will not fall to the lower realms for thirteen eons. For thirteen eons he will take rebirth among gods and humans. After circling in saṃsāra, in his final rebirth, his final dwelling place, he will take birth as a human being. Then he will go forth and manifest the thirty-seven wings of enlightenment without a teacher or any instruction. He will manifest the enlightenment of a solitary buddha and become the solitary buddha known as Circumambulating. That is what shall come of his act of generosity.”
BO
ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ནི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། དུད་འགྲོའི་ ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དེ། ཕྱིར་འོངས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། ། ཕྱིར་འོངས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་} རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་ པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས།
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī there lived a certain young brahmin who performed his sacrifice, climbed onto his chariot, and, attended by his host of servants, rode into Śrāvastī. As the Blessed One returned from Śrāvastī where he had gone for alms, the young man gazed at the Blessed One joyfully, and at that moment the Blessed One smiled.
BO
མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། རི་བྱིན་ཏྱའི་ནགས་ཁུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེས་དེར་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་ལ་དེ་གལ་ཏེ་ཐང་ལ་འགྲོ་ན་ནི་དེའི་ལས་ ལས་སྐྱེས་པའི་ལྕགས་ཀྱི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་སེང་གེ་དང་སྟག་དང་གཟིག་དང་དྲེད་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་དེའི་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བྱེད་དེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་ རྒྱུག་པ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། སེམས་ཅན་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་ནས། དེས་བལྟས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ནས་དེས་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ན། དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་ལ་ཅི་དགའ་མགུར་སྤྱད་ལ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་པ་མཐོང་ངོ་། །
EN
Now it is the nature of the blessed buddhas’ smiles that when they smile, colorful beams of blue, yellow, red, and white light radiate from their mouths, with some traveling up and others traveling down.
BO
དེ་ ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ་འདིའི་ལས་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུའོ་སྙམ་མོ། ། རི་བྱིན་ཏྱའི་ནགས་ཁུང་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ ནས་ཀྱང་དེས་བསམས་པ། འདི་ནི་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ལུང་བསྟན་པ་ཞུ་བའི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
EN
Those that travel down go to the beings in the Reviving Hell, the Black Thread Hell, the Crushing Hell, the Shrieking Hell, the Screaming Hell, the Hot Hell, the Hell of Extreme Heat, the Hell of Ceaseless Agony, the Blistering Hell, the Bursting Blister Hell, the Hell of Chattering Teeth, the Hell of Lamentation, the Cold Whimpering Hell, the Splitting Open Like a Blue Lotus Hell, the Splitting Open Like a Lotus Hell, and the Splitting Open Like a Great Lotus Hell, and as they descend they cool the beings in the hot hells, and warm the beings in the cold hells.
BO
བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་གི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བགྱིད་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་ལྷའི་ ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དེ། སླར་མཆིས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་ལགས་སོ། ། སླར་མཆིས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་ དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་ འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་དེ་རྒྱུ་དེས་ན་དེ་དག་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། ། བཙུན་པ་བདག་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ།
EN
In this way they soothe the particular injuries of those beings, who wonder, “Have we died and been reborn somewhere other than this place?” Then, to engender faith in them, the blessed ones radiate an emanation, and when the beings see it, they think, “Alas, it is neither that we have died and left this place, nor that we have been born elsewhere. Rather it is because of the unprecedented appearance of this emanation that our particular injuries have been soothed.” They feel real joy toward the emanation, exhausting the deeds that brought them to experience the hells. Now, as fit vessels of the truths, they take rebirth among the gods and humans.
BO
རི་བྱིན་ཏྱའི་ནགས་ཁུང་དུ་མཆིས་པ་ལས། བཙུན་པ་བདག་གིས་དེར་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ལུས་ཆེ་ལ་འབར་ཞིང་ཀུན་དུ་འབར་ཏེ། ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ལ་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་ཞིང་ཚིག་པ་དང་དེ་ཐང་ལ་མཆིས་ན། དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྕགས་ཀྱི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་སེང་གེ་དང་སྟག་དང་གཟིག་ དང་དྲེད་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གལ་ཏེ་ཆབ་ཀྱི་ནང་དུ་མཆིས་ན་ནི་ལྕགས་ཀྱི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་ཆུ་སྲིན་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་དེ་ནམ་མཁའ་ལ་མཆིས་ན་ནི་ལྕགས་ཀྱི་མཆུ་ཅན་གྱི་བྱ་རོག་རྣམས་དང་། ཆུན་ལག་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་དག་གིས་ དེའི་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བགྱིད་དེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་ཕན་ཚུན་རྒྱུག་པ་ཞིག་མཐོང་ལགས་ན། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དེས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་ སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་རྙེད་པར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་སྡིག་པའི་ལས་མང་དུ་བྱས་སོ། ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན།
EN
The rays of light that travel up go to the following gods: those of the Abodes of the Four Great Kings, the Heaven of the Thirty-Three, the Strifeless Heaven, Tuṣita Heaven, the Delighting in Creation Heaven, the Heaven of the Masters of Others’ Creations, and the Heaven of Brahmā’s Assembly; those of the realms called Brahmin Priests, Great Brahmā, Limited Splendor, Immeasurable Splendor, Radiant Heaven, Lesser Virtue, Immeasurable Virtue, Extensive Virtue, and the Cloudless Heaven; and those of the realms called Increasing Merit, Great Result, None Greater, Sorrowless, Sublime Vision, Great Vision, and Supreme. There they sound a cry of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, and they echo the following two verses:
BO
བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་ སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་སེམས་དད་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ་དེས་དེར་སྦྱིན་བདག་དང་སྦྱིན་པ་པོ་མང་པོ་དག་ལ་བསྐུལ་ནས་དགེ་འདུན་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་བསླངས་ཏེ། དེས་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་ དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་མ་ཐུབ་ནས་ཐམས་ཅད་ཅི་དགའ་མགུར་སྤྱད་ལ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་ཏེ། དེས་དེར་དགེ་འདུན་ལས་བཅད་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཅི་དགའ་མགུར་སྤྱད་ལ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་} ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ནས། དེར་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པ་དང་ཆུ་ལ་གནས་པ་དང་ཐང་ལ་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་བཟའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ།
EN
Cultivate renunciation, Practice the Buddha’s teaching— Trample the lord of death’s army Like an elephant in a house of reeds!
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་དེར་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྩེ་མོ་དང་བདེན་པ་དང་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་ གིས་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། །
EN
Those who mind their way along the path Of this Dharma and Vinaya Will abandon the round of rebirth And put an end to suffering.
BO
འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་ཆོས་ལ་འབབ་དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ། ། ། ། དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་ བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ནི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དེ། ཕྱིར་འོངས་ ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། ། ཕྱིར་འོངས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་ བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་ དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ།
EN
Then the rays of light circle through the trichiliocosm and come back to the blessed ones. Should the blessed one wish to make a revelation about past deeds, they will disappear into the blessed one’s back. Should he wish to foretell the future, they will disappear into the chest. Should he wish to prophesy about a hell birth, they will disappear into the soles of the feet. Should he wish to prophesy about an animal birth, they will disappear into the heels. Should he wish to prophesy about birth as an anguished spirit, they will disappear into the big toe. Should he wish to prophesy about a human birth, they will disappear into the knees.
BO
དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་རྒྱ་མཚོའི་ འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེས་དེར་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}མོ་སྒྲེན་མོར་འདུག་ལ་རང་གི་སྐྲས་ཡོག་པ་སྡོང་པོ་མེ་རེག་མ་འདྲ་ལ་དམུས་ལོང་དུ་འདུག་པ་དེའི་ཁ་སྣ་ནས་སྲིན་བུ་མང་པོ་བྱུང་བ་དང་དེས་དཔག་ཚད་དུ་མར་དྲི་མནམ་པས་གང་བར་བྱེད་དེ། ཕན་ཚུན་རྒྱུག་ལ་དེ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་ དེ་དང་དེར་ཁྱི་སྔོ་བཀྲ་ཅན་དག་གིས་གཙེས་ནས་རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་སྟེ། སྐད་པོ་ཆེ་འཐོན་པ་ཕན་ཚུན་རྒྱུག་པ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ། སེམས་ཅན་ འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། དེས་བལྟས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་མ་འཐབ་ཀྲོལ་ཅན་ཁ་ཚས་ངན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས།
EN
Should he wish to prophesy about someone’s becoming a great universal monarch, they will disappear into the palm of the left hand. Should he wish to prophesy about someone’s becoming a universal monarch, they will disappear into the palm of the right hand. Should he wish to prophesy about a god birth, they will disappear into the navel. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the listeners, they will disappear into the mouth. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the solitary buddhas, they will disappear into the hair between the eyebrows. Should he wish to prophesy about an unexcelled, total, and complete enlightenment, they will disappear into the crown of the head.
BO
དེས་དེར་དགེ་སློང་མ་མང་མོ་ཞིག་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐུར་པ་བཏབ་ སྟེ། དེ་དག་གི་རྙེད་པའི་བར་ཆད་བྱས་པ་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ་འདིའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུའོ་སྙམ་ནས། དེ་རྒྱ་མཚོའི་ འགྲམ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ ཀྱང་དེས་བསམས་པ་འདི་ནི་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ལུང་བསྟན་པ་ཞུ་བའི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
EN
After these particular rays of light had circled the Blessed One three times, they disappeared into the hair between the Blessed One’s eyebrows. Then Venerable Ānanda joined his palms in reverence and praised the Blessed One with the following verse:
BO
བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་གི་ལུགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བགྱིད་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ བགྱིད་མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དེ། སླར་མཆིས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་ལགས་སོ། ། སླར་མཆིས་ནས་ {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་དེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེ་དག་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། ། བཙུན་པ་ བདག་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ།
EN
“From your mouth’s great gate spill forth Scores of thousand-colored spectra. Like the shining of the sun, They illumine everything.”
BO
རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་མཆིས་ན། བཙུན་པ་བདག་གིས་དེར་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}མོ་སྒྲེན་མོར་མཆིས་ལ་རང་གི་སྐྲས་ཡོག་པ་སྡོང་པོ་མེ་རེག་མ་འདྲ་ལ་དམུས་ལོང་དུ་མཆིས་པ་དེའི་ཁ་སྣ་ནས་སྲིན་ བུ་མང་པོ་བྱུང་བ་དང་དེས་དཔག་ཚད་དུ་མར་དྲི་མནམ་པས་གང་བར་བགྱིད་དེ་ཕན་ཚུན་རྒྱུག་ལ་དེ་གང་དང་གང་དུ་མཆིས་པ་དེ་དང་དེར་ཁྱི་སྔོ་བཀྲ་དག་གིས་གཙེས་ནས། རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་སྟེ་སྐད་པོ་ཆེ་ འཐོན་ལ་ཕན་ཚུན་རྒྱུག་པ་ཞིག་མཐོང་ལགས་ན། བཙུན་པ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}མོ་དེས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་རྙེད་པར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགའ་བྱེད་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}མོ་དེ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་ ཡིན་ཏེ་དེས་སྡིག་པའི་ལས་མང་དུ་བྱས་སོ། ། དགའ་བྱེད་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་ པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ།
EN
He then supplicated him with the following verses:
BO
ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་ བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ ལོན་པ་དང་། བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་རིགས་དང་འཐུན་པའི་མིང་བཏགས་ཏེ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། དེས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་ནས། དེས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དེས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བསླབས་ཏེ་རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ། གོས་དང་ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་ དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་རྙེད་པར་གྱུར་ནས།
EN
“The lords of beings, the buddhas who cast off disconsolation, Are rid of savagery and pride, and are themselves the cause of all that’s good. These victors over every rival, in the absence of cause and condition Do not display their smiles, which are the color of conch and lotus root.
BO
དེས་སྦྱིན་བདག་དང་སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ལ་བསྐུལ་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་མཆོད་རྟེན་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ཏེ། དགེ་སློང་ མ་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལས། དེ་བྱད་གཟུགས་དང་ལང་ཚོ་དང་ཆོ་རིགས་ཀྱི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་མ་ནུས་ཏེ། དེས་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་ དཀོར་ཅི་དགའ་མགུར་སྤྱད་ནས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོར་ཏེ། དེ་དགེ་སློང་མའི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་བསྐྲད་ནས་དེ་ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། ཁྲོ་བའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་དགེ་སློང་མ་མང་མོ་ཞིག་ལ་ཚིག་ རྩུབ་ཅིང་བརླང་བའི་ཟུག་རྔུ་དག་གིས་སྤྱོས་ཏེ། ཁྱིམ་ཁྱིམ་དུ་ཡང་འདི་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་དང་སྡིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དག་གི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་ལ། དེ་དག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཡོད་པའི་བར་ཆད་ཀྱང་བྱས་སྡང་མིག་གིས་ཀྱང་བལྟས་ སོ། ། དགའ་བྱེད་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།
EN
“So if you know it’s time, for your mind never falters, Then come—ascetic, victor—quell your disciples’ hesitation. O sage, greatest of the herd, with speech unrivaled, sure, and good, Reassure those prone to doubt.
BO
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}མོ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་བར་ཆད་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་སྐྱེས་སོ། ། དེས་དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་ལ་ཚིག་རྩུབ་ཅིང་བརླང་བའི་ཟུག་རྔུས་སྤྱོས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་ཁ་སྣ་ནས་སྲིན་བུ་མང་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་ཁྱིམ་ཁྱིམ་དུ་དེ་དག་གི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་དཔག་ཚད་དུ་མར་དྲི་མནམ་ པས་གང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་སྡང་མིག་གིས་བལྟས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་དམུས་ལོང་དུ་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་ཅི་དགའ་མགུར་སྤྱད་པའི་ལས་ དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་ཁྱི་སྔོ་བཀྲ་དག་གིས་བཟའ་བར་གྱུར་ཏེ་དེས་ནི་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་སོ། །
EN
“Mountain still, and vast as oceans, Buddha, fully awakened lord, Your smile is no mundane event. Hero, make it manifest so that many might pay heed.
BO
དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་དེར་ཁ་ ཅིག་གིས་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྩེ་མོ་དང་བདེན་པ་དང་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་ཅིག་ ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་།
EN
“With speech like a clap of thunder, Graceful like a royal bull, Oh tell the fruits awaiting those, The peerless ones, who praise you!
BO
ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་ཆོས་ལ་འབབ་དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཅུ་གསུམ་པ། སྣག་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ནི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དེ། ཕྱིར་འོངས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་ བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། ། ཕྱིར་འོངས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་ དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་།
EN
“Lord, if in the absence of the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile, what are the causes and conditions that make them smile?”
BO
ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་ པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་ པ་དང་དེས་དེར་ཤའི་སྣག་བུ་འདྲ་བ་ལ་གཙང་ཁང་ཕྱུར་པོ་ཙམ་ཞིག་འདུག་སྟེ། དེ་ས་ལ་འདུག་ན་ནི་དེ་ལ་ཐོག་ཐག་ནས་སྲོག་ཆགས་ཁབ་ཀྱི་མཆུ་ཅན་ཤ་སྟག་ཟ་ཞིང་འདུག་ལ་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་ཟ་ཆེས་པས་དེ་གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ན་ཡང་དེའི་ལུས་ ཐམས་ཅད་མེར་འབར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མྱོང་ཞིང་འདུག་པ་ཞིག་མཐོང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ། སེམས་ཅན་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་བར་གྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ།
EN
“Ānanda, so it is,” replied the Blessed One. “It is just as you say, Ānanda. Ānanda, did you see the young brahmin who felt joy as he gazed at the Tathāgata?”
BO
དེས་བལྟས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་དེར་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་ བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་གང་ཟག་གཅིག་པུས་སྤྱད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་ཉེ་དུ་རྣམས་ལ་ཡང་བྱིན། ཁ་ཅིག་ནི་ཁྲོས་ནས་མེས་བསྲེགས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་དག་རྙེད་པར་གྱུར་པར་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ ཆེན་པོས་བསམས་པ་འདིའི་ལས་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུའོ་སྙམ་ནས། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་བ་དང་དེའི་ཚེ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ། འདི་ནི་བདག་གིས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བའི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས།
EN
“Yes, Lord, I saw him,” Ānanda said.
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་ དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་གི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་ སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བགྱིད། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དེ། སླར་མཆིས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་ སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་ལགས་སོ། ། སླར་མཆིས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་།
EN
“Ānanda, because of the root of virtue of this brahmin’s action, he will not fall to the lower realms for thirteen eons. For thirteen eons he will take rebirth among gods and humans. After circling in saṃsāra, in his final rebirth, his final dwelling place, he will take birth as a human being. Then he will go forth and manifest the thirty-seven wings of enlightenment without a teacher or any instruction. He will manifest the enlightenment of a solitary buddha and become the solitary buddha known as Joy. That is what shall come of his act of generosity.”
BO
ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་དེ་རྒྱུ་དེས་ན་དེ་དག་སྐྱོ་བར་ འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། ། བཙུན་པ་བདག་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་མཆིས་ན། བཙུན་པ་བདག་གིས་དེར་སེམས་ཅན་ཤའི་སྣག་བུ་ འདྲ་བ་ལ་གཙང་ཁང་ཕྱུར་པོ་ཙམ་ཞིག་མཆིས་ཏེ་དེ་ས་ལ་མཆིས་ན་ནི། དེ་ལ་ཐོག་ཐག་ནས་སྲོག་ཆགས་ཁབ་ཀྱི་མཆུ་ཅན་ཤ་སྟག་འཚལ་ཞིང་མཆིས་ལ། སྲོག་ཆགས་དེ་དག་འཚལ་ཆེས་པས་དེ་གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ན་ཡང་། དེའི་ལུས་ཐམས་ཅད་ ཞུགས་སུ་འབར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མྱོང་ཞིང་མཆིས་པ་ཞིག་མཐོང་ལགས་ན། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དེས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་རྙེད་པར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་སྡིག་པའི་ལས་མང་དུ་བྱས་སོ། །
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī, one morning he donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, went for alms in Śrāvastī, where there was a certain brahmin who had climbed into his chariot and set out to ride through the country. At first, thinking that the sight of the Blessed One was inauspicious, he rushed on ahead. Out of compassion for him the Blessed One simply stood still, and as the brahmin rode past all four of the city gates, he saw the Blessed One standing before each one.
BO
མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ནས། དེས་དེར་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་གང་ཟག་གཅིག་པུས་སྤྱད་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་བསགས་ཏེ་བཞག་པ་ལས་དེ་ཕྱི་ཞིག་ ན་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས་དེས་ནོར་དེ་དག་ཉེ་དུ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱས་པ་དང་། དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་མཐོང་ནས་བཀག་པ་ལས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་དག་གིས་བཀག་པ་ལྟ་ན། བདག་གིས་ཅི་ནས་དེ་དག་ལ་ཡང་མི་ཕན་ལ་བདག་ལ་ཡང་མི་ཕན་པར་བྱའོ་སྙམ་ མོ། ། དེ་ནས་དེ་ཁྲོས་པས་ནོར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མེས་བསྲེགས་སོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་ཤི་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་དེར་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་གང་ཟག་གཅིག་པུས་ སྤྱད་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། ལུས་ཤའི་སྣག་བུ་འདྲ་ལ་གཙང་ཁང་ཕྱུར་པོ་ཙམ་དུ་གྱུར་ནས་སྲོག་ཆགས་ཁབ་ཀྱི་མཆུ་ཅན་དག་གིས་བཟའ་བར་གྱུར་ཏོ། །
EN
Then the brahmin thought, “My, the ascetic Gautama is a person with great miracles and great power!” and he was filled with joy toward the Blessed One. In his joy he scattered a handful of flowers upon the Blessed One, and at that moment the Blessed One smiled.
BO
དེས་དེར་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་ དཀོར་མེས་བསྲེགས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གལ་ཏེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ན་ཡང་ལུས་མེར་འབར་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དེས་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་པས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ ཏུ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ་དེས་ན་དེར་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྩེ་མོ་དང་བདེན་པ་དང་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །
EN
Now it is the nature of the blessed buddhas’ smiles that when they smile, colorful beams of blue, yellow, red, and white light radiate from their mouths, with some traveling up and others traveling down.
BO
ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། འཁོར་དེ་དག་ གི་ནང་ནས་ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་ཆོས་ལ་འབབ་དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ། ། ། ། བུར་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བྲམ་ཟེ་རྒས་ཤིང་འཁོགས་ལ་གཏུགས་པ་ཞིག་ འདུག་པ་ལས། དེ་དོན་ཞིག་ལ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་བ་དང་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བུའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ཏེ། དེ་བུའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མགུལ་ནས་འཇུས་སོ། །
EN
Those that travel down go to the beings in the Reviving Hell, the Black Thread Hell, the Crushing Hell, the Shrieking Hell, the Screaming Hell, the Hot Hell, the Hell of Extreme Heat, the Hell of Ceaseless Agony, the Blistering Hell, the Bursting Blister Hell, the Hell of Chattering Teeth, the Hell of Lamentation, the Cold Whimpering Hell, the Splitting Open Like a Blue Lotus Hell, the Splitting Open Like a Lotus Hell, and the Splitting Open Like a Great Lotus Hell, and as they descend they cool the beings in the hot hells, and warm the beings in the cold hells.
BO
དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མགུལ་ནས་འཇུས་པ་མཐོང་ནས་བཀག་གོ། ། དེ་ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་ སློང་དག་བྲམ་ཟེ་འདི་ནི་བུ་ལ་བྱམས་པའི་ཕྱིར། ངའི་མགུལ་ནས་འཇུས་པ་ཡིན་གྱིས་མ་དགག་ཤིག ། གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་འདི་ངའི་མགུལ་ནས་འཇུར་མ་བཅུག་ན་ཁ་ནས་ཁྲག་དྲོན་པོ་བྱུང་སྟེ་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མགུལ་ནས་འཁྱུད་ ཟིན་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་རང་བཞིན་དང་ཤེས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་བྲམ་ཟེ་དེས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་ བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
EN
In this way they soothe the particular injuries of those beings, who wonder, “Have we died and been reborn somewhere other than this place?” Then, to engender faith in them, the blessed ones radiate an emanation, and when the beings see it, they think, “Alas, it is neither that we have died and left this place, nor that we have been born elsewhere. Rather it is because of the unprecedented appearance of this emanation that our particular injuries have been soothed.” They feel real joy toward the emanation, exhausting the deeds that brought them to experience the hells. Now, as fit vessels of the truths, they take rebirth among the gods and humans.
BO
བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་ པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས། དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཚིག་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པའི་མོད་ལ། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་ ལ་ཙམ་དུ་གྱུར། སྤྱོད་ལམ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པ་ལྟ་བུར་འདུག་པར་གྱུར། ལག་ན་ནི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆུ་སྣོད་ཐོགས་པར་གྱུར་ཏོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚུར་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། ། དེ་ནི་སྐྲ་བྲེགས་ལུས་ལ་སྣམ་སྦྱར་གྱོན། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་དགོངས་པས་གོས་བགོས་ནས། ། མོད་ལ་དབང་པོ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གནས། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ལུང་ཕོག་ནས། དེས་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས།
EN
The rays of light that travel up go to the following gods: those of the Abodes of the Four Great Kings, the Heaven of the Thirty-Three, the Strifeless Heaven, Tuṣita Heaven, the Delighting in Creation Heaven, the Heaven of the Masters of Others’ Creations, and the Heaven of Brahmā’s Assembly; those of the realms called Brahmin Priests, Great Brahmā, Limited Splendor, Immeasurable Splendor, Radiant Heaven, Lesser Virtue, Immeasurable Virtue, Extensive Virtue, and the Cloudless Heaven; and those of the realms called Increasing Merit, Great Result, None Greater, Sorrowless, Sublime Vision, Great Vision, and Supreme. There they sound a cry of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, and they echo the following two verses:
BO
གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ་ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ་རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ་རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གཟིགས་ལགས། མི་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ཡང་སུས་ཀྱང་བུ་ལ་བྱམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བུ་དང་ཕྲད་དོ་ཞེས་མཆི་ཞིང་བརྒྱུགས་ཏེ་མགུལ་ནས་འཇུ་བ་མ་བགྱིས་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་འདི་ནི་ང་འདས་མ་ཐག་པའི་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་ཕར་གྱུར་པས་ན། སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་དེ་ཁོ་ནས་འདི་ང་ལ་བུ་ལ་བྱམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བུ་དང་ཕྲད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་ངའི་མགུལ་ནས་འཇུས་པ་ཡིན་ནོ། ། དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འདས་མ་ཐག་པའི་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་ཡབ་ཏུ་གྱུར་པ་ལགས་ན།
EN
Cultivate renunciation, Practice the Buddha’s teaching— Trample the lord of death’s army Like an elephant in a house of reeds!
BO
ཅིའི་སླད་དུ་ད་ལྟར་ཡང་ཡབ་ཏུ་མ་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སྲེད་པ་ དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་སྲེད་པ་ཡིན་ན། ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་འདིས་ངའི་སྦྱིན་པའི་བར་ཆད་བྱས་ནས་དེར་ངས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཕྱིན་ཅད་འདི་ངའི་ཕར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཟས་གཙང་གིས་ཀྱང་ཀྱེ་མ་བདག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡབ་ཏུ་གྱུར་ ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཟས་གཙང་གིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ལ། ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་ཚོང་དཔོན་ཞིག་གིས་བཤོས་གསོལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ ཤོག་ཅིག ། སྐྱེས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལྟ་བུ་ཡང་བདག་གི་བུར་གྱུར་ནས་བདག་གིས་དེ་ཁོ་ན་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས།
EN
Those who mind their way along the path Of this Dharma and Vinaya Will abandon the round of rebirth And put an end to suffering.
BO
དེས་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དག་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བྲམ་ཟེ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་དབུལ་པོར་ཡང་གྱུར་ལ་རྒས་ནས་གདོང་རབ་ཏུ་བྱུང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སྲེད་པ་དང་ངེས་ པར་འབྱུང་བ་ལ་སྲེད་པ་ཡིན་ན། འདིས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ངའི་སྦྱིན་པའི་བར་ཆད་དང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་བར་ཆད་བྱས་ཏེ། འདིས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ངའི་སྦྱིན་པའི་བར་ཆད་དང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་བར་ཆད་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འདི་དབུལ་པོར་གྱུར་ལ་རྒས་ ནས་གདོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་བྲམ་ཟེ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་ སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ།
EN
Then the rays of light circle through the trichiliocosm and come back to the blessed ones. Should the blessed one wish to make a revelation about past deeds, they will disappear into the blessed one’s back. Should he wish to foretell the future, they will disappear into the chest. Should he wish to prophesy about a hell birth, they will disappear into the soles of the feet. Should he wish to prophesy about an animal birth, they will disappear into the heels. Should he wish to prophesy about birth as an anguished spirit, they will disappear into the big toe. Should he wish to prophesy about a human birth, they will disappear into the knees.
BO
དེར་འདིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་ པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན།
EN
Should he wish to prophesy about someone’s becoming a great universal monarch, they will disappear into the palm of the left hand. Should he wish to prophesy about someone’s becoming a universal monarch, they will disappear into the palm of the right hand. Should he wish to prophesy about a god birth, they will disappear into the navel. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the listeners, they will disappear into the mouth. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the solitary buddhas, they will disappear into the hair between the eyebrows. Should he wish to prophesy about an unexcelled, total, and complete enlightenment, they will disappear into the crown of the head.
BO
དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་ མཉམ་པ་དང་ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། ཞིང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་ མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་ཞིང་ལས་ཀྱིས་འཚོ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་དེའི་ཞིང་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་འདུག་ལ། བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་སྒྲུབ་ཕོད་པ་ཞིག་སྟེ་དེ་ནང་པར་སྔར་ཐོང་གཤོལ་ཐོགས་ནས་ ཞིང་གི་སྟེང་དུ་སོང་ངོ་། ། དེའི་ཆུང་མ་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་ཡང་བྲམ་ཟེ་དེའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་རྣམས་ཁྱེར་ཏེ། ཞིང་གི་སྟེང་དུ་སོང་ནས་དེ་གཉི་ག་ཟན་ཟོས་ཏེ་བྲམ་ཟེ་མོ་ནི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། ། བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་ཞིང་དེ་ཉིད་ན་ཞིང་ལས་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་ལས། དེ་ཕྱེམ་རེད་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བ་ ན་བྲམ་ཟེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱི་ནང་དུ་གཤེགས་པ་མཐོང་ངོ་།
EN
After these particular rays of light had circled the Blessed One three times, they disappeared into the hair between the Blessed One’s eyebrows. Then Venerable Ānanda joined his palms in reverence and praised the Blessed One with the following verse:
BO
། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་གཉིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་གཉིས་ དགའ་བར་གྱུར་ནས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ་བདག་ཅག་གཉིས་ད་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་བསོད་ནམས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་ཡང་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་བའི་ལས་ཅི་ཡང་མ་བྱས་ན་ནི། བདག་ཅག་གཉིས་ འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་། དབུལ་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་བདག་ཅག་གཉིས་ནོར་གང་གིས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ནོར་དེ་ལྟ་བུ་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་ཅི་ཡང་ཡོད་དམ། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་དེ་སྐད་མ་གསུང་ཤིག་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འདི་ནི་རྐང་གཉིས་ཀྱི་ནང་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ནི་བཀུར་སྟི་ཆུང་ངུ་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་འགྱུར་གྱིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འདི་ལ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་བཤོས་དབུལ་ བར་བྱའོ། ། འདི་ལ་ཕུལ་ན་བདག་ཅག་གཉིས་དབུལ་བའི་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ་ཁྱོད་ཅི་དགའ་བ་བཞིན་དུ་བྱས།
EN
“From your mouth’s great gate spill forth Scores of thousand-colored spectra. Like the shining of the sun, They illumine everything.”
BO
སོང་ལ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་དག་བཤམས་ཏེ། ནང་པར་ཕྱིར་བྱུང་ནས་གང་གི་ཚེ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་དེའི་ཚེ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཞིང་གི་སྟེང་ན་འདུག་བཞིན་དུ་བཤོས་དབུལ་ལོ། ། བྲམ་ཟེ་མོས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་ཇི་ལྟར་དགྱེས་པ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་ནས། བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་བཟའ་བ་དང་ བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་བཤམས་ཏེ། ནང་པར་སྔར་ལངས་ནས་ཞིང་གི་སྟེང་དུ་སོང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ལོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པ་ལ་སྡོད་ཅིང་འདུག་གོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ།
EN
He then supplicated him with the following verses:
BO
ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་ དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་དར་སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག་སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར་སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ་སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་ བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་ བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །
EN
“The lords of beings, the buddhas who cast off disconsolation, Are rid of savagery and pride, and are themselves the cause of all that’s good. These victors over every rival, in the absence of cause and condition Do not display their smiles, which are the color of conch and lotus root.
BO
དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། ། སངས་རྒྱས་ དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། བྲམ་ཟེ་དེ་དང་བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་གཉིས་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་བོ་སྙམ་དགོངས་ནས། སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ལོགས་སུ་ཆས་ཏེ་ གཤེགས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞིང་འདི་ཉིད་དུ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཕུལ་བའི་བཤོས་ཞལ་ཅིག་གསོལ་དུ་ཅི་གནང་ཞེས་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཟའ་བྲན་གཉིས་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གདན་བཤམས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་ཏེ།
EN
“So if you know it’s time, for your mind never falters, Then come—ascetic, victor—quell your disciples’ hesitation. O sage, greatest of the herd, with speech unrivaled, sure, and good, Reassure those prone to doubt.
BO
བྲམ་ཟེ་དེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་སོ། ། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་རྣམ་ གྲངས་དུ་མས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། གསང་སྡེར་ནི་གྱུ་ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་འཚམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ ནས་གཤེགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བྲམ་ཟེ་དེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་དབུལ་བའི་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཅིག ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ལས་ནས་ཀྱི་ མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསེར་གྱི་མྱུ་གུར་སྣང་བར་གྱུར་ལ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག ། གཞན་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས། དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་ཞིང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཐམས་ཅད་ གསེར་དུ་མཐོང་ངོ་། །
EN
“Mountain still, and vast as oceans, Buddha, fully awakened lord, Your smile is no mundane event. Hero, make it manifest so that many might pay heed.
BO
མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི་གྲུབ་ན། རྒྱལ་པོ་ལ་མ་གསོལ་བར་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བདག་ཅག་གི་ནས་ཞིང་ལས་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེས་ཀྱིས་ལྷས་སྐུ་སྐལ་བཞེས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བསམས་པ། མ་ལ་བྲམ་ཟེ་འདི་མ་སྨྱོས་སམ་སྙམ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ བལྟས་ན་བློ་གསལ་ཞིང་དབང་པོ་ཞི་བར་འདུག་པར་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཡང་བསམས་པ། མ་ལ་དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་སྲིད་དམ་སྙམ་ནས་དེས་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་བཏང་སྟེ། དེ་དག་དེར་དོང་ན་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་མ་མཐོང་ནས། དེ་དག་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་རྒྱལ་ པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་སེམས་ལ་དབང་མ་མཆིས་ཏེ་དེ་ན་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་ག་ལ་མཆིས་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་ཡང་ལན་ཅིག་སོང་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བདག་གིས་ནི་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་དེ་དག་ངེས་པར་མཐོང་གིས་ལྷའི་ སྐུ་སྐལ་བཞེས་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བསམས་པ།
EN
“With speech like a clap of thunder, Graceful like a royal bull, Oh tell the fruits awaiting those, The peerless ones, who praise you!
BO
ཡང་ན་ནི་བྲམ་ཟེ་འདི་སྔོན་བསོད་ནམས་བྱས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ན་ནི་འདིས་ད་ལྟར་ཞིང་བཟང་པོ་ཞིག་ལ་ས་བོན་བཏབ་བོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཞིང་གི་སྟེང་དུ་སོང་ནས་ དེས་ཀྱང་དེ་ན་ཡོད་པའི་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་མ་མཐོང་ནས། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་རྣམས་མཐོང་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་དེས་ཞིང་ཐོག་གི་ སྐལ་བ་བཅད་དེ་འདི་ནི་ལྷའི་བགྱིའོ། ། འདི་ནི་བདག་གི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་དེས་ཁྱོད་ཀྱི་དཔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར། བྲམ་ཟེས་གསོལ་པ། ལྷ་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་བཤོས་གསོལ་ཏོ། ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཞིང་བཟང་པོ་ལ་ས་བོན་བཏབ་ཀྱིས་སོང་ལ་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བ་མེད་པར་ སྤྱོད་ཅིག །
EN
“Lord, if in the absence of the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile, what are the causes and conditions that make them smile?”
BO
སྦྱིན་པ་དག་ཀྱང་བྱིན་ཅིག་བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་དཔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བརྟེན་ཏེ་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱིས། བདག་ གིས་དེ་ཁོ་ནའི་བཀའ་དྲིན་བསབ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས། དེས་ཁྱིམ་གྱི་འབྱོར་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཤམས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ནས་མཇུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་ འདུན་བཤོས་གསོལ་ཏེ། རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་ བསྟན་ཏེ། དེས་ན་བྲམ་ཟེ་འཁོར་དང་བཅས་པས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བསམས་པ་བདག་ཁྱིམ་ན་འདུག་ པ་བཏང་ལ།
EN
“Ānanda, so it is,” replied the Blessed One. “It is just as you say, Ānanda. Without the right causes and conditions the tathāgatas, arhats, totally and completely awakened buddhas do not smile. Ānanda, did you see the brahmin who scattered flowers on the Tathāgata?”
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བར་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེས་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བྲམ་ཟེ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན།
EN
“Yes, Lord, I saw him,” Ānanda said.
BO
ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་ པས་ཞིང་ལས་སྐྱེས་པའི་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་རྣམས་གསེར་གྱི་མྱུ་གུར་མཐོང་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་ དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདས་པའི་ལས་ཀྱི་ཤས་ཀྱང་ཡོད་ལ། ད་ལྟར་གྱི་ལས་ཀྱི་ཤས་ཀྱང་ཡོད་དེ། འདས་པའི་ལས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་ དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་ རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་བྲམ་ཟེ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ།
EN
“Ānanda, because of the root of virtue of this brahmin’s action, he will not fall to the lower realms for thirteen eons. For thirteen eons he will take rebirth among gods and humans. After circling in saṃsāra, in his final rebirth, his final dwelling place, he will take birth as a human being. Then he will go forth and manifest the thirty-seven wings of enlightenment without a teacher or any instruction. He will manifest the enlightenment of a solitary buddha and become the solitary buddha known as Flower Guru. That is what shall come of his act of generosity.”
BO
འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་ བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན།
EN
One day when the Blessed One was in Śrāvastī and was traveling from Śrāvastī to Rājagṛha, a brahmin riding in a chariot met him along the way. When the brahmin saw the Blessed One he climbed down from his chariot and offered him the chariot. Out of compassion for him the Blessed One hovered in the air above the chariot. This delighted the brahmin, and filled with such great delight, he took leave of the Blessed One. At that moment the Blessed One smiled.
BO
དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་ཐབས་ མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་ནོ། ། ད་ལྟར་གྱི་ལས་གང་ཞེ་ན། འདིས་ ང་ལ་ཞལ་ཟས་ཕུལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། འཕྲལ་ཁོ་ནར་བདག་གི་དབུལ་བའི་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཅིག ། བདག་གི་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་འདི་རྣམས་ཀྱང་གསེར་གྱི་མྱུ་གུར་སྣང་བར་གྱུར་ལ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག ། གཞན་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་འདི་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ ལས་ཡིན་ནོ། ། ། ། ཤི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གནས་པ་དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ཏེ།
EN
Now it is the nature of the blessed buddhas’ smiles that when they smile, colorful beams of blue, yellow, red, and white light radiate from their mouths, with some traveling up and others traveling down.
BO
རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ནས། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ སོ། ། དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་པ་དང་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་གཙང་སྦྲ་དང་ཆོ་ག་དང་ཐལ་བ་བླང་བ་དང་རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་ དང་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་སྦྱིན་པ་དང་བླང་བ་དང་ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས་ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་ཕྱི་ཞིག་ན་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ་ དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་དད་པར་གྱུར་ཏེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་ གོ། །
EN
Those that travel down go to the beings in the Reviving Hell, the Black Thread Hell, the Crushing Hell, the Shrieking Hell, the Screaming Hell, the Hot Hell, the Hell of Extreme Heat, the Hell of Ceaseless Agony, the Blistering Hell, the Bursting Blister Hell, the Hell of Chattering Teeth, the Hell of Lamentation, the Cold Whimpering Hell, the Splitting Open Like a Blue Lotus Hell, the Splitting Open Like a Lotus Hell, and the Splitting Open Like a Great Lotus Hell, and as they descend they cool the beings in the hot hells, and warm the beings in the cold hells.
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དེ་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས། དེ་རྩ་བ་དང་སྡོང་བུ་དང་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་སྨན་དག་གིས་རིམ་གྲོར་བྱས་ཀྱང་སོས་པར་བྱེད་མ་ནུས་ནས་ཤིའོ། ། དེ་ཤི་ འཕོས་ཏེ་དུས་ལས་འདས་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། དེ་ནས་བུ་དེས་ཀྱང་ཕའི་རུས་བུ་དེ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྲེགས་ནས་དེ་དུར་ཁྲོད་དེ་ཉིད་ན་འདུག་ཅིང་མྱ་ངན་བྱེད་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏེ་བྲང་རྡུང་ཞིང་ ཕ་ཅིག་ཕ་ཅིག་ཅེས་ཆོ་ངེས་འདེབས་ཏེ་ཕན་ཚུན་འཁྱམ་ཞིང་འདུག་གོ། ། ལྷའི་བུའམ་ལྷའི་བུ་མོ་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ནས་ཤི་འཕོས་གང་དུ་སྐྱེས་ལས་གང་གི་སྐྱེས་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་མི་ལས་ཤི་འཕོས་པ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་ གསུམ་པའི་ལྷར་སྐྱེས་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་པར་དེས་མཐོང་ངོ་། །
EN
In this way they soothe the particular injuries of those beings, who wonder, “Have we died and been reborn somewhere other than this place?” Then, to engender faith in them, the blessed ones radiate an emanation, and when the beings see it, they think, “Alas, it is neither that we have died and left this place, nor that we have been born elsewhere. Rather it is because of the unprecedented appearance of this emanation that our particular injuries have been soothed.” They feel real joy toward the emanation, exhausting the deeds that brought them to experience the hells. Now, as fit vessels of the truths, they take rebirth among the gods and humans.
BO
དེ་ནས་སྔོན་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཞག་ལོན་ནས་གཟོད་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དུ་འགྲོ་བ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཞག་མ་ལོན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོའོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་སྔོན་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུ་རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དག་ཅིང་འགུལ་བ་ཐོགས་པ་ ལུས་དོ་ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པའི་ཅོད་པན་ཅན་ལུས་གུར་གུམ་དང་ཏ་མའི་ལོ་མ་དང་སྤྲྀ་ཀ་ལ་སོགས་པས་བྱུགས་པ་དེས། དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་དང་མན་དཱ་ར་བ་རྣམས་ ཀྱིས་ཐུ་བ་བཀང་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ནང་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་དང་མན་དཱ་ར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །
EN
The rays of light that travel up go to the following gods: those of the Abodes of the Four Great Kings, the Heaven of the Thirty-Three, the Strifeless Heaven, Tuṣita Heaven, the Delighting in Creation Heaven, the Heaven of the Masters of Others’ Creations, and the Heaven of Brahmā’s Assembly; those of the realms called Brahmin Priests, Great Brahmā, Limited Splendor, Immeasurable Splendor, Radiant Heaven, Lesser Virtue, Immeasurable Virtue, Extensive Virtue, and the Cloudless Heaven; and those of the realms called Increasing Merit, Great Result, None Greater, Sorrowless, Sublime Vision, Great Vision, and Supreme. There they sound a cry of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, and they echo the following two verses:
BO
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་སྔོན་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པའི་ལྷའི་ བུ་དེས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་བལྟས་ན་བུ་དེ་དུར་ཁྲོད་ན་འདུག་ཅིང་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏེ། བྲང་རྡུང་ཞིང་ཕ་ཅིག་ཕ་ཅིག་ཅེས་ཆོ་ངེ་འདོན་ཏེ། ཕན་ཚུན་དུ་འཁྱམ་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་བུའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་ སྨྲས་པ། བུ་ང་ནི་མྱ་ངན་བྱར་མེད་པར་གྱུར་གྱིས་ངའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག ། བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སུ་ཞིག ། ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ཡིན་ནོ། ། བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་གང་དུ་སྐྱེས། ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ ལས་ཅི་ཞིག་བྱས། ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ།
EN
Cultivate renunciation, Practice the Buddha’s teaching— Trample the lord of death’s army Like an elephant in a house of reeds!
BO
སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་སོ། ། བུ་ངའི་མྱ་ངན་མ་བྱེད་པར་ཁྱོད་བདག་གི་མྱ་ངན་བྱོས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག་དང་། དེ་ ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས། ལྷའི་བུ་དེ་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ནང་དུ་སོང་ངོ་། ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ཀྱང་ཕའི་ངག་མཉན་ནས་ཕའི་མྱ་ངན་སྤངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་དགའ་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་ དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་བྲམ་ཟེ་དེས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས།
EN
Those who mind their way along the path Of this Dharma and Vinaya Will abandon the round of rebirth And put an end to suffering.
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན་བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་ བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །
EN
Then the rays of light circle through the trichiliocosm and come back to the blessed ones. Should the blessed one wish to make a revelation about past deeds, they will disappear into the blessed one’s back. Should he wish to foretell the future, they will disappear into the chest. Should he wish to prophesy about a hell birth, they will disappear into the soles of the feet. Should he wish to prophesy about an animal birth, they will disappear into the heels. Should he wish to prophesy about birth as an anguished spirit, they will disappear into the big toe. Should he wish to prophesy about a human birth, they will disappear into the knees.
BO
དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གཟིགས་ལགས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མ་དད་པ་འདི་ཕས་དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་བཞག་སྟེ། འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་ པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདི་མ་དད་པ་ལས་ཕས་ཇི་ལྟར་དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་བཞག་པ་དང་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་ བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གནས་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས།
EN
Should he wish to prophesy about someone’s becoming a great universal monarch, they will disappear into the palm of the left hand. Should he wish to prophesy about someone’s becoming a universal monarch, they will disappear into the palm of the right hand. Should he wish to prophesy about a god birth, they will disappear into the navel. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the listeners, they will disappear into the mouth. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the solitary buddhas, they will disappear into the hair between the eyebrows. Should he wish to prophesy about an unexcelled, total, and complete enlightenment, they will disappear into the crown of the head.
BO
དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་ པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་པ་དང་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་གཙང་སྦྲ་དང་ཆོ་ག་དང་ཐལ་བ་བླང་བ་དང་རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ དུ་གཞུག་པ་དང་སྦྱིན་པ་དང་བླང་བ་དང་ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས། ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཕ་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དགའ་ བར་གྱུར། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བཟུང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ཤི་འཕོས་ཏེ་དུས་ལས་འདས་ནས་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏེ། བྲང་རྡུང་ཞིང་ཕ་ ཅིག་ཕ་ཅིག་ཅེས་ཆོ་ངེ་འདོན་ཏེ་ཕན་ཚུན་འཁྱམ་ཞིང་འདུག་གོ། །
EN
After these particular rays of light had circled the Blessed One three times, they disappeared into the hair between the Blessed One’s eyebrows. Then Venerable Ānanda joined his palms in reverence and praised the Blessed One with the following verse:
BO
དེ་ནས་དེའི་ཕས་དེ་ཚོར་ནས་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། བུ་ཅིག་ང་ནི་མྱ་ངན་བྱར་མེད་པར་གྱུར་གྱིས་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག ། བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སུ་ཞིག ། དེས་སྨྲས་པ། ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ཡིན་ནོ། ། བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ གང་དུ་སྐྱེས། དེས་སྨྲས་པ། ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས། དེས་སྨྲས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་སོ། ། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ པར་ཁྱོད་བདག་གི་མྱ་ངན་བྱོས་ལ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག་དང་། དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས་ལྷའི་བུ་དེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ཀྱང་ཕའི་ངག་མཉན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ།
EN
“From your mouth’s great gate spill forth Scores of thousand-colored spectra. Like the shining of the sun, They illumine everything.”
BO
འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་བདག་གིས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཕར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བུ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདིས་ ཕ་ལས་བརྟེན་ཏེ་དད་པ་རྙེད་ནས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དོ། ། ད་ལྟར་ཡང་འདིས་ཕ་དེ་ཉིད་ལས་བརྟེན་ནས་དད་པ་རྙེད་དེ། ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་ པོ་བཅུ་བཞི་པ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།
EN
He then supplicated him with the following verses:
BO
གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་སབ་ཀང་རི་ལ་འཇིགས་བྱེད་མའི་ཚལ་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་ནགས་ན་གནས་ཏེ། སབ་ཀང་རི་ལ་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་བླ་མར་ བྱས་རི་མོར་བྱས་མཆོད་པར་བྱས་ཏེ། གོས་དང་ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་རྙེད་པར་གྱུར་ནས། དེས་དེར་དགེ་སློང་འོངས་སོ་ཅོག་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ། ། དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལྗོངས་ རྒྱུ་ཞིང་དོང་བ་ལས་སབ་ཀང་རི་ལ་ཕྱིན་ཏེ། འཇིགས་བྱེད་མའི་ཚལ་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་ནགས་ན་གནས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་སབ་ཀང་རི་ལ་ཕྱིན་ཏེ། འཇིགས་བྱེད་མའི་ཚལ་རི་ དགས་ཀྱི་ནགས་ན་འདུག་གོ་ཞེས་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀྱི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །
EN
“The lords of beings, the buddhas who cast off disconsolation, Are rid of savagery and pride, and are themselves the cause of all that’s good. These victors over every rival, in the absence of cause and condition Do not display their smiles, which are the color of conch and lotus root.
BO
ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ ནས་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། བདག་གིས་བཙུན་པ་ཁྱེད་གཉིས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ཐུགས་ཁྲལ་ཆུང་ངུར་བཞུགས་ཤིག ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ སབ་ཀང་རི་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་ཡིན་ཏེ་འདིར་གནས་མི་ཕོད་ཀྱིས། བདག་ཅག་གཉིས་ནི་དགོན་པ་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་སོང་སྟེ་གནས་པར་བྱའོ། ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་སྨྲས་པ། དེར་བཞུད་ན་ཡང་བདག་གིས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས། ཁྱེད་གཉིས་ ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛོད་ཅིག ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་དགོན་པའི་གནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་འདུག་གོ་ཞེས་སབ་ཀང་རི་འདིར་སུ་ལ་ཡང་མི་ཟེར་ན་ནི་བདག་ཅག་གཉིས་འདུག་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ལ་བྱས་ན་ནི་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་མ་སྦྲན་པར་གནས་དེ་ནས་གུད་དུ་འགྲོའོ། ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་སྨྲས་པ། སུ་ལ་ཡང་མི་མཆིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་དེ་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་ཁས་བླངས་སོ། །
EN
“So if you know it’s time, for your mind never falters, Then come—ascetic, victor—quell your disciples’ hesitation. O sage, greatest of the herd, with speech unrivaled, sure, and good, Reassure those prone to doubt.
BO
དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཁས་བླངས་ནས་དགོན་པའི་གནས་ དེར་སོང་སྟེ། འཁོད་ནས་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་དེ་གཉིས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་སབ་ཀང་རི་དེ་ཉིད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ནས། དེ་དེ་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་ བཀུར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དེ་ཉིད་ལས་བརྟེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་དེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། བདག་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་སྙམ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན།
EN
“Mountain still, and vast as oceans, O Buddha, fully awakened lord, Your smile is no mundane event. Hero, make it manifest so that many might pay heed.
BO
བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་གནང་ངམ། དེས་སྨྲས་པ་མ་གནང་ངོ་། ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་སྨྲས་པ། བུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་མ་གནང་བར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་ཡང་མི་མཛད། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་ཡང་མི་མཛད་ཀྱིས། སོང་ལ་ཕ་ མ་གཉིས་ལ་གསོལ་ཅིག་དང་དེའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་སླ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་འཕགས་པ་ཇི་ལྟར་དགྱེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཕ་མའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ་ ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་ཁྱོད་ཤི་སྟེ་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་ཀྱི། ཁྱོད་གསོན་བཞིན་དུ་གནང་བར་ནི་མི་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ལྗོངས་དག་ཏུ་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཞིག་བྱུང་ནས། དེས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལ་གཏད་དེ། བཙུན་པ་གཉིས་བདག་ནི་ལྗོངས་དག་ཏུ་བགྱི་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ལ་མཆིས།
EN
“With speech like a clap of thunder, Graceful like a royal bull, Oh tell the fruits awaiting those, The peerless ones, who praise you!
BO
དགེ་སློང་འདི་དག་བཙུན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལུང་དབོག་པ་དང་ཡིད་ལ་བགྱིད་པའི་ལུང་དང་ཞུ་བའི་གནས་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་ནས། དེས་དེ་གཉིས་ལ་འཁོར་ རྣམས་གཏད་དེ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་ངོ་། ། དེ་སོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀྱིས་བསམས་པ། དགེ་སློང་འདི་དག་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞིའི་དགེ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་དམ་མེད་ཅིག་གུ་སྙམ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་བལྟས་ནས་ཡོད་པར་ གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་བསྐུལ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་བསྐུལ་ནས། དེ་དག་གིས་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་ པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་དག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་ཀྱང་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ནས་དེ་དགེ་སློང་དེ་དག་གི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་གར་མཆིས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དེ་ཅི་ལ་དགོས། ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། བདག་དེ་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འཚལ་ལོ། །
EN
“Lord, if in the absence of the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile, what are the causes and conditions that make them smile?”
BO
དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ཅི་དགོས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་འདི་གཉིས་ནི་མཆོག་གི་ཟུང་། ཟུང་བཟང་པོ་ཡིན་གྱིས་དེ་གཉིས་ ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེ་དགའ་ཆེས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་ མདུན་དུ་འདུག་གོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཀྱང་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་རྟོགས་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་ཁྱེའུ་དེ་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་ བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །
EN
“Ānanda, so it is,” replied the Blessed One. “It is just as you say, Ānanda. Without the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile. Ānanda, did you see the brahmin who proffered his chariot to the Tathāgata?”
BO
བཙུན་ པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་ནས། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ ལ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་གནང་ངམ། དེས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་ནི་གནང་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཁྱེའུ་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཕ་མ་གཉིས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་བཀོད་དོ། ། སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའ་ལ་ཡང་བཙུད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སབ་ཀང་རི་ལ་སྒྲ་བསྒྲགས་ཏེ། ཀྱེ་ཁྱེད་ཀྱི་གྲོང་འདབ་ན་དགེ་སློང་ ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་འཁོད་བཞིན་དུ་ཁྱོད་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐད་དུ་མ་དོང་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཅི་རྙེད་ཅི་ཞིག་ནི་ལེགས་པར་རྙེད་ཅེས་བྱས་སོ། །
EN
“Yes, Lord, I saw him,” Ānanda said.
BO
དེ་ནས་སབ་ཀང་རི་ལ་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་ནས་སྡེ་ཚན་ནས་སྡེ་ཚན་དང་། ཕ་ཚན་ནས་ཕ་ཚན་ དང་། དགའ་སྡེ་ནས་དགའ་སྡེར་འདུས་ཤིང་ཚོགས་ཏེ་སབ་ཀང་རི་ལས་བྱུང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ལྷགས་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀྱིས་ བསམས་པ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱུང་གིས་གཅད་དགོས་སོ། ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ལ་དམ་བཅས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་གཉིས་དགོན་པ་འདི་ན་གནས་སོ་ཞེས་སུ་ལ་ཡང་མ་བསྙད་ན་ནི་བདག་ཅག་གཉིས་དགོན་པའི་གནས་འདིར་ གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་སྟེ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཞིག་བྱུང་བར་གྱུར་ན་ནི། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་ཡང་མ་སྦྲན་པར་དགོན་པའི་གནས་འདི་ནས་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ཟིན་ནོ་སྙམ་ནས་དགོན་པའི་གནས་དེ་ནས་དོང་ངོ་། ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀའི་སློབ་མ་དང་། ཉེ་གནས་དེ་དག་ གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གཉིས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་མཆིའོ། ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ།
EN
“Ānanda, because of the root of virtue of this brahmin’s action, he will not fall to the lower realms for thirteen eons. For thirteen eons he will take rebirth among gods and humans. After circling in saṃsāra, in his final rebirth, his final dwelling place, he will take birth as a human being. Then he will go forth and manifest the thirty-seven wings of enlightenment without a teacher or any instruction. He will manifest the enlightenment of a solitary buddha and become the solitary buddha known as He Who Gave a Chariot. That is what shall come of his act of generosity.”
BO
ཁྱེད་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དེང་ཤིག་ཁོ་བོ་ཅག་གཉིས་ནི་ལོགས་ཤིག་ནས་འདུལ་བར་བྱ་བའི་དོན་བྱེད་ཅིང་འགྲོ་དགོས་ལ། ཐམས་ཅད་དེར་དོང་ན་ཟས་ཀྱིས་ཀྱང་བྲེལ་ བར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་སློང་དེ་དག་ལམ་གུད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དོང་སྟེ་འཁོད་དོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ནི་ལམ་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ་དེ་གཉིས་ཆས་པ་ན་ཆར་པ་ཁད་ཀྱིས་དལ་ནས་དལ་ནས་བབ་བོ། ། རི་འགབ་དེ་ན་རིའི་ཕུག་ཅིག་ཡོད་དེ། དེར་མ་ཧེ་རྫི་མོ་ཞིག་སྔར་ནང་དུ་སོང་བ་ལས་དེ་མི་གཉིས་ཀྱིས་ཉལ་པོ་བྱས་ནས། དེ་གཉིས་དེ་ནས་ཕྱིར་སོང་བའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་དེར་འོངས་ནས་ཕུག་སྒོ་ན་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་དགོན་པའི་གནས་དེ་ནས་དོང་ བའི་འོག་ཏུ། དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ཡང་རང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་འོངས་ཏེ། དེ་དེར་འོངས་ན་སློབ་མ་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་མི་སྣང་ནས་དེས་དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་དྲིས་པ། བདག་གི་སློབ་མ་དང་ཉེ་གནས་དེ་དག་གར་དོང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་ བུ་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དོང་ངོ་། །
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī, there was a certain being who was reborn as a blind hell being. The entirety of his immense body was covered by a continuous mass of sores, and worms bored into him from the crown of his head to the soles of his feet. Unable to tolerate his condition, he ran to and fro.
BO
དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ། དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ཤས་ཆེར་ཁྲོས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ལ་མ་བཟླུགས་པར་སོང་བའི་སྟེང་དུ་བདག་གི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་ཁ་དྲངས་ཏེ་སོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་དེ་ན་འདུག་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་དེ་ཡང་ཐད་དུ་འོངས་ནས་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་ ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་དྲིས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་དེ་གར་སོང་། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། སུའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། ཤཱ་རིའི་བུའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ལྷག་པར་ཡང་དེ་གཉིས་ལ་རབ་ཏུ་ཁྲོས་སོ། ། གཞན་ཡང་སབ་ ཀང་རི་ལ་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་ན་བའི་ཚིག་གིས་ཞེར་བཏབ་སྟེ། བཙུན་པ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་འདིར་བྱོན་པ་ལྟ་ཞིག་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལ་མ་སྦྲན་ཏོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཡུལ་ཡུལ་པོར་གྱུར་ནས་དེས་བསམས་པ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ གི་འཁོར་ཁྲིད་དེ་སོང་མོད་ཀྱི། བདག་གིས་ཀྱང་རང་གི་འཁོར་ཡལ་བར་གཏང་དུ་མི་རུང་གིས། བདག་སོང་ལ་རང་གི་འཁོར་རྣམས་བཀུག་སྟེ་ཕྱིར་འོང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ཤམ་ཐབས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས།
EN
When he fled to the plains, there were iron-fanged lions, tigers, leopards, and bears that tore into his flesh over and over again and fed on him.
BO
དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་གར་དོང་བའི་ལམ་དེ་ ཉིད་དུ་ཆས་ནས་དེ་མཐར་གྱིས་ཕུག་དེ་ཁོ་ནའི་སྒོར་ཕྱིན་ཏེ། དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཕུག་སྒོ་དེ་ཉིད་ན་འཁོད་པ་མཐོང་ནས་དེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ། རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཀུན་དགའ་བའི་གཏམ་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་དེ་ རྣམས་ཀྱི་སྐད་མ་ཧེ་རྫི་མོ་དེས་ཐོས་ནས་ཕུག་དེ་ནས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་ལ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ཁུ་ཕྲིག་ཟོས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡང་མཚན་བརྟགས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་སྟེ། དེས་བལྟས་ན་མ་ཧེ་རྫི་མོ་དེ་ལ་མི་གཉིས་ཀྱིས་ཉལ་པོ་བྱས་པར་རིག་གོ། ། དེ་ནས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ལ་འདི་ ལྟ་བུའི་སྡིག་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་སྐྱེས་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་སྡིག་པ་ལ་དགའ་བ་སྡིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་རྩུབ་ཅིང་བརླང་བས་ཞེ་བཅད་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སོང་སྟེ་འོད་མའི་ཚལ་དུ་ཞུགས་ནས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བཞག་སྟེ། དགེ་སློང་མཐོང་ངོ་ཅོག་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱར་ཀ་བཏང་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་སྡིག་པ་ལ་དགའ་བ་སྡིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །
EN
When he submerged himself in the water, there were crocodiles with fangs of iron that tore into his flesh over and over again and fed on him.
BO
དེ་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། ། དེ་ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ཀོ་ཀ་ ལི་ཀ་ཁྱོད་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་དེས་པ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག ། ཁྱོད་ཡུན་རིང་པོར་གནོད་པ་དང་མི་ཕན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དེས་གསོལ་པ། བདག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་ཅིང་གློ་བ་ཆེས་ ཀྱིས་ཀྱང་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ནི་སྡིག་པ་ལ་དགའ་བ་སྡིག་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ལགས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀ ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ཁྱོད་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་ མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་དེས་པ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག ། ཁྱོད་ཡུན་རིང་པོར་གནོད་པ་དང་མི་ཕན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དེས་གསོལ་པ།
EN
When he fled into the sky above there were crows, vultures, and woodpeckers with beaks of iron that tore into his flesh over and over again and fed on him.
BO
བདག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་ཅིང་གློ་བ་ཆེས་ ཀྱིས་ཀྱང་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ནི་སྡིག་པ་ལ་དགའ་བ་སྡིག་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟར་མ་བྱས་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་སོང་ མ་ཐག་ཏུ་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དེའི་ལུས་ཐམས་ཅད་འབྲས་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་ཤ་སྟག་གིས་གང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འབྲས་རྒྱ་སྲན་ཙམ་དང་རྒྱ་ཤུག་གི་འབྲུ་ཙམ་དང་སྐྱུ་རུ་ར་ཙམ་དང་བིལ་བའི་འབྲས་བུ་ཙམ་དང་ཀ་པིད་ཏའི་འབྲས་བུ་ཙམ་ཤ་སྟག་གིས་གང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀའི་ཁ་ནས་ཁྲག་དྲོན་པོ་སྐྱུག་ཅིང་བདག་ནི་ཚིག་གོ་བདག་ནི་ཚིག་གོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་ལུས་ཐམས་ཅད་ནས་རྣག་ཁྲག་འཛག་ཅིང་འབབ་བཞིན་དུ་ལུས་དང་བྲལ་ཏེ། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་ སྐྱེས་སོ། ། དེ་དེར་སྐྱེས་ནས་ཆེར་གྱུར་ཏེ་ལུས་དཔག་ཚད་མང་པོ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་དག་གིས་ཁ་ནས་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ།
EN
When he fled into the dense forest, there were sword-leafed śālmali trees, and swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears that rose up on the wind and hailed down on him.
BO
ལྕགས་ཀྱིས་གཞི་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་བའི་སྟེང་དུ་ལྕགས་ཀྱི་ཕུར་པ་འབར་ཞིང་རབ་ ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་གིས་བརྒྱངས་ནས་དེའི་ལྕེ་དེ་ལ་རྨོན་པ་དོར་ལྔ་བརྒྱ་བྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་གོ། ། ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་རྨོན་གླང་དེ་དག་གི་རྨིག་པ་ཡང་སྤུ་ གྲིའི་སོ་འདྲ་སྟེ། འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་གོམ་པ་བོར་བའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེར་ཀུན་ཏུ་གཅོད་ཅིང་ཀུན་ཏུ་གཏུབ་ལ་ཀུན་དུ་དམྱལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེའི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ནས་ཀྱང་ལྕགས་ ཀྱི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་ཁྱི་དང་སེང་གེ་དང་སྟག་དང་གཟིག་དང་དོམ་དང་དྲེད་ལ་སོགས་པ་དག་ལྷགས་ནས། ལུས་ལས་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བྱེད་དོ། ། སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་ལྕགས་ཀྱི་མཆུ་ཅན་གྱི་བྱ་རྒོད་དང་བྱ་རོག་དང་ཆུན་ལག་རྣམས་ལྷགས་ནས་ཤ་ རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བྱེད་དེ།
EN
When he tried to flee behind walls or into mountain ravines or into any kind of shelter there were human beings who were there because of their past actions that took up swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears, and struck, cut, and sliced his entire body. This caused him dreadful suffering and extreme, unbearable, excruciating agony, and he wept and wailed in torment.
BO
གཞི་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ་སྐད་ངན་ཆེན་པོ་འདོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ལྷ་ཁ་དོག་འཕགས་པ་གསུམ་ནམ་སྲོས་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་ལྷ་གཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ནི་གུམ་ལགས་སོ། ། ལྷ་གཅིག་ གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་དེས་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལ་སྡང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་ལགས་སོ། ། ལྷ་གཅིག་གིས་ནི་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཅིག་སྐྱེས་པ་ན། ། ཁ་ནས་སྟ་རེ་བྱུང་བར་གྱུར། ། ཉེས་པར་སྨྲ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ། ། དེས་ནི་བདག་ཉིད་གཅོད་པར་བྱེད། ། གང་ཞིག་དམད་འོས་སྐྱེ་བོ་བསྔགས་པ་དང་། ། བསྔགས་པར་འོས་པའི་སྐྱེ་བོ་དམོད་བྱེད་པ། ། དེས་ནི་ཁ་ནས་རྩོད་པ་དེ་བསགས་ཏེ། ། རྩོད་པ་དེས་ན་བདེ་བ་མྱོང་མི་འགྱུར། ། འདི་ ན་ཆོ་ལོས་བདག་སྐུགས་ཕམ་པའི་ཚེ།
EN
The blessed buddhas, teachers of the one path to be traversed, with mastery over wisdom and the two types of knowable objects, in command of the three kinds of sterling equanimity, fearless by means of the fourfold fearlessness, freed from migration through the five destinies, keen in the six sense bases, practiced in the seven limbs of enlightenment, focused on the eight liberations, absorbed in the nine successive meditative absorptions, possessing all ten of the ten powers, whose proclamations are the great roaring of a perfect lion, by nature regard the world with their buddha eyes six times throughout the day and night—three times by day and three times by night.
BO
། རྩོད་པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཆུང་བ་ཡིན། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སེམས་སྡང་བ་ཡི། ། རྩོད་པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེ། ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་སྡིག་བྱས་འཕགས་ལ་དམད། ། དེས་ན་ལོ་གྲངས་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་འབུམ་དང་། ། བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་ སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔའི་བར། ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། ། ལྷ་གསུམ་གྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཚན་མོ་དེ་འདས་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། ། བཞུགས་ནས་ ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་མདང་སུམ་ནམ་སྲོས་ན་ལྷ་ཁ་དོག་འཕགས་པ་གསུམ་ང་ག་ལ་བ་དེར་འོངས་ཏེ་ལྷགས་ནས། ངའི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་ལྷ་གཅིག་ གིས་ང་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ནི་གུམ་ལགས་སོ། ། ལྷ་གཅིག་གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་དེས་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལ་སྡང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་པད་མ་ལྟར་ གས་པ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་ལགས་སོ། །
EN
These are their thoughts as they look out in wisdom: “Who is in decline? Who will flourish? Who is destitute? Who is in a dreadful state? Who is being harmed? Who is destitute, in a dreadful state, and being harmed? Who is veering toward the lower realms? Who is descending through the lower realms? Who has descended to the lower realms? Whom shall I pull up from the lower realms, and establish in the resultant state of heaven and liberation? Whom, mired in misdeeds, shall I lift up by the hand? Whom, lacking the seven jewels of the noble ones, shall I lead to command of the seven jewels of the noble ones? Whom, not having produced roots of virtue, shall I lead to produce them? Whom, having already produced roots of virtue, shall I lead to ripen their roots of virtue? Whom, having already ripened their roots of virtue, shall I slice open with the blade of wisdom? For whom shall I cause this world, adorned with a buddha’s presence, to be fruitful?”
BO
ལྷ་གཅིག་གིས་ནི་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཅིག་སྐྱེས་པ་ན། ། ཁ་ནས་སྟ་རེ་བྱུང་བར་གྱུར། ། ཉེས་པར་སྨྲ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ། ། དེས་ནི་བདག་ཉིད་གཅོད་པར་བྱེད། ། གང་ཞིག་དམད་འོས་སྐྱེ་བོ་བསྔགས་པ་དང་། ། བསྔགས་པར་འོས་པའི་སྐྱེ་བོ་དམོད་བྱེད་པ། ། དེས་ནི་ཁ་ནས་རྩོད་པ་དེ་བསགས་ཏེ། ། རྩོད་པ་དེས་ན་བདེ་བ་མྱོང་མི་འགྱུར། ། འདི་ན་ཆོ་ལོས་བདག་སྐུགས་ཕམ་པའི་ཚེ། ། རྩོད་པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཆུང་བ་ཡིན། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སེམས་སྡང་བ་ཡི། ། རྩོད་པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་ ཤིན་ཏུ་ཆེ། ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་སྡིག་བྱས་འཕགས་ལ་དམད། ། དེས་ན་ལོ་གྲངས་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་འབུམ་དང་། ། བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔའི་བར། ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། ། ཞེས་སྨྲས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ ཆུ་བུར་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེའི་ཚད་ཉན་པར་འདོད་དམ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆུ་བུར་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེའི་ཚད་བསྟན་པའི་དུས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལགས་སོ། །
EN
The ocean, home of creatures fierce, Could fail to send its tides on time. But when the time has come to tame Their offspring, buddhas never fail.
BO
བདེ་ བར་གཤེགས་པ་དུས་ནི་འདི་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མཉན་ནས། དགེ་སློང་དག་འོ་ན་ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་བཤད་དོ། ། དགེ་སློང་དག་དཔེར་ན། ཡུལ་ཀོ་ ས་ལའི་ཏིལ་གྱི་བང་བ། ཏིལ་ཁལ་བཅུ་ཚད་ཉི་ཤུ་ཤོང་བ་ཏིལ་གྱིས་བཀང་སྟེ། བྱུར་བུར་སྦྱུར་བ་དེ་ལས་མི་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ལོ་བརྒྱ་བརྒྱ་ལོན་ཞིང་ཏིལ་འབྲུ་གཅིག་གུད་དུ་བོར་ན། དགེ་སློང་དག་ཡུལ་ཀོ་ས་ལའི་ཏིལ་གྱི་བང་བ་ཏིལ་ཁལ་བཅུ་ཚད་ཉི་ཤུ་པ་དེ་ནི། ཐབས་ དེ་ལྟ་བུས་ཆེས་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་ཟད་ཅིང་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་གྱི། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆུ་བུར་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེའི་ཚད་ནི་ཟད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ང་མི་ཟེར་རོ། ། ཆུ་བུར་ཅན་ཉི་ཤུའི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ་ནི་ཆུ་བུར་རྡོལ་གཅིག་གི་ཚད་དོ། ། ཆུ་བུར་རྡོལ་ ཉི་ཤུའི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ་ནི་སོ་ཐམས་ཐམས་གཅིག་གི་ཚད་དོ། ། སོ་ཐམས་ཐམས་ཉི་ཤུའི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ་ནི་ཀྱི་ཧུད་ཟེར་གཅིག་གི་ཚད་དོ། ། ཀྱི་ཧུད་ཟེར་ཉི་ཤུའི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ་ནི་ཨ་ཆུ་ཟེར་གཅིག་གི་ཚད་དོ། །
EN
When the Blessed One focused his mind and the time had come to tame the inhabitants of Śrāvastī, he considered whether they would be tamed by subjugation, or whether they would be tamed by praise, or whether they would be tamed by disillusionment with saṃsāra. When the Blessed One saw that they would be tamed by disillusionment with saṃsāra, he miraculously summoned that same being to engender their disenchantment.
BO
ཨ་ཆུ་ཟེར་ཉི་ཤུའི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ནི་ཨུད་པ་ལ་ལྟར་གས་པ་གཅིག་ གི་ཚད་དོ། ། ཨུད་པ་ལ་ལྟར་གས་པ་ཉི་ཤུའི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ་ནི་པད་མ་ལྟར་གས་པ་གཅིག་གི་ཚད་དོ། ། པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཉི་ཤུའི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ་ནི་པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ཚད་ཡིན་ཏེ། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས། དགེ་སློང་ཤཱ་ རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལ། སེམས་སྡང་བར་བྱས་པས་དེར་སྐྱེས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་ཐ་ན་སྡོང་དུམ་མེ་རེག་མ་ལ་ཡང་སྙིང་ན་བ་མེད་པར་བྱ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་དག་གཞན་ ཡང་གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་གི་ཚོད་མ་བཟུང་ཤིག ། དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་གི་ཚོད་བཟུང་ན་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་ངའམ་ང་དང་འདྲ་བས་ནི་གང་ཟག་གི་ཚོད་གཟུང་དུ་རུང་ངོ་། ། དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན། གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་གི་ཚོད་ གཟུང་བར་བྱ་ན། གང་ཟག་དེས་ནི་གང་ཟག་དེ་ལ་རྒྱུ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ།
EN
He set him down on the bank of the Ajiravatī River, and there as well he was unable to tolerate his condition and ran to and fro.
BO
སྤྱོད་པ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དང་མཛའ་བོ་དང་གྲོགས་པོ་དང་འཚོ་བ་དང་ཐོས་པ་དང་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ངག་གི་ལས་ལས་བརྟག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བརྟགས་ན་དེ་ལ་སྙིང་ན་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཐ་ན་སྡོང་དུམ་མེ་རེག་མ་ལ་ཡང་བདག་ཅག་གིས་སེམས་སྡང་བར་མི་བྱ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེའི་སྐབས་སུ་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་བརྟག་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ་འོད་མའི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་སོང་ སྟེ་དེ་གཉིས་དེར་ཕྱིན་ནས་བལྟས་ན་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དེ་ལྟ་བུར་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དེ་གཉིས་ལ་ལྷག་པར་སྙིང་ན་བར་གྱུར་ཏེ།
EN
When he fled to the plains, there were iron-fanged lions, tigers, leopards, and bears that tore into his flesh over and over again and fed on him.
BO
བདག་འདིར་སྐྱེས་ན་ཡང་སྡིག་པ་ལ་དགའ་བ་སྡིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་མ་བཏང་ངོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེ་སེམས་འཁྲུགས་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་ལྕེ་ལ་རྨོན་པ་དོར་སྟོང་བྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ བསམས་པ། ཀྱི་ཧུད་མི་བླུན་པོ་འདི་ནི་གསོར་མེད་དོ་སྙམ་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་འོད་མའི་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་གཉིས་དེར་ཕྱིན་ནས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ན་དེའི་གནོད་པ་ཅི་འདྲ་བ་ དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བསྙད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་རྣམས་ཤས་ཆེར་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་དག་སྐྱོ་བར་གྱུར་པ་སེམས་ཀྱིས་རིག་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་འཁོར་དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་ གིས་ནི་རྩེ་མོ་དང་བདེན་པ་དང་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །
EN
When he submerged himself in the water, there were crocodiles with fangs of iron that tore into his flesh over and over again and fed on him.
BO
ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་ གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། འཁོར་ དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ། ཆོས་ལ་འབབ། དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གཟིགས་ལགས། དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ གཉིས་ལ་སེམས་སྡང་བར་བགྱིས་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་གྱུར་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
When he fled into the sky above there were crows, vultures, and woodpeckers with beaks of iron that tore into his flesh over and over again and fed on him.
BO
ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདིས་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་སེམས་སྡང་བར་བྱས་པས་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་གཞོལ་ བར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་འཐབ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ན། རྒྱལ་པོ་སྡེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། རྒྱལ་པོ་སྡེ་ཆེན་པོ་དེའི་མདུན་ན་འདོན་བྲམ་ཟེ་མཁས་ཤིང་གསལ་ལ་ཡིད་གཞུངས་པ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང་བླ་མར་བྱ་བ་དང་རི་མོར་བྱ་བ་དང་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་དགྲ་བཅོམ་པར་བཀུར་བར་གྱུར་ཏེ། རྙེད་པའི་མཆོག་དང་གྲགས་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་ནགས་ཁྲོད་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ གནས་ཏེ། དེ་ལ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཁས་ཤིང་གསལ་ལ་ཡིད་གཞུངས་པ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཤིག་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་དེས་བསམས་པ་བདག་གིས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཚལ་འདི་ན་འདུག་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་མི་ནུས་ ཀྱིས་མ་ལ་བདག་གིས་གྲོང་འདབ་ཏུ་གནས་བཅའ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས།
EN
When he fled into the dense forest, there were sword-leafed śālmali trees, and swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears that rose up on the wind and hailed down on him.
BO
གནས་དེ་ཉིད་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ཡལ་ག་དང་ལོ་མའི་སྤྱིལ་པོ་ཕུབ་ནས་འདུག་སྟེ། དེ་དེ་ན་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང་བླ་མར་བྱ་བ་དང་རི་མོར་བྱ་བ་དང་མཆོད་པ་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ དྲང་སྲོང་དེ་ཡང་རྒས་ནས་གནས་དེ་དག་ཏུ་འགྲོ་མི་ནུས་སོ། ། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ནི་དེར་འགྲོ་ཞིང་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་དང་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་དེད་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ཐད་ དུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་གཉིས་དེར་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང་བླ་མར་བྱ་བ་དང་རི་མོར་བྱ་བ་དང་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་དགྲ་བཅོམ་པར་བཀུར་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་མདུན་ན་འདོན་དེའི་སེམས་སྐྱེས་པ། སྔོན་བདག་ཡུལ་འདི་ཐམས་ཅད་དུ་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང་བླ་མར་བྱ་བ་དང་རི་མོར་བྱ་བ་དང་ མཆོད་པ་བྱ་བའི་གནས་ཡིན་ན། ད་ནི་བདག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་གང་ཡིན་པ་དེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདི་གཉིས་ལ་འཕོས་ན། ད་ཡང་འདི་གཉིས་མེད་ན་ནི་ཕྱིར་ཡང་བདག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་འོང་བར་འགྱུར་གྱིས་བདག་གིས་འདི་གཉིས་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ ཁ་ཕྱར་བཏང་བ་དང་།
EN
When he tried to flee behind walls or into mountain ravines or into any kind of shelter there were human beings who were there because of their past actions that took up swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears, and struck, cut, and sliced his entire body. This caused him dreadful suffering and extreme, unbearable, excruciating agony, and he wept and wailed in torment.
BO
དེ་གཉིས་བསྙེན་བཀུར་མེད་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་པས་གུད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། མདུན་ན་འདོན་དེས་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱར་ཀ་བཏང་སྟེ། འདི་གཉིས་ནི་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི། འདི་གཉིས་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐུར་པ་དེ་དྲང་སྲོང་དེས་མཐོང་ནས་མདུན་ན་འདོན་དེ་བཀག་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདི་གཉིས་ལ་སེམས་སྡང་བར་མ་བྱེད་ཅིག ། ཁྱོད་ཡུན་རིང་པོར་གནོད་པ་དང་མི་ཕན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བྱས་ སོ། ། དེ་ལྟར་དྲང་སྲོང་དེས་དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཀག་ཀྱང་བཟློག་པར་མ་ནུས་ནས་དེས་དེ་གཉིས་ལ་སེམས་སྡང་བར་བྱས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དྲང་སྲོང་རྒན་པོར་གྱུར་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་མདུན་ན་འདོན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ།
EN
All of Śrāvastī was filled with his cries. The people of Śrāvastī heard these dreadful sounds and thousands upon thousands of people emerged from Śrāvastī and headed toward the source of the cries by the Ajiravatī River. From a distance the people caught sight of the being that was in the throes of such agony, and when they saw him they wondered, “Who is this being in the throes of such agony?”
BO
དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་ངས་བཀག་བཞིན་དུ་འདི་ གཉིས་ལ་སེམས་སྡང་བར་བྱས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ད་ལྟར་ཡང་ངས་བཀག་བཞིན་དུ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལ་སེམས་སྡང་བར་བྱས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་དགེ་སློང་དེས་མང་པོའི་ནང་དུ་བདེན་པ་མ་ལགས་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པ་དང་གསོག་དང་རྫུན་གྱི་ཚིག་དང་གཞི་མ་མཆིས་པར་ཕམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐུར་པ་བཏབ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་གཉིས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་མེའི་ཁམས་དང་རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་ བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། ། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། ། བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། ། ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །
EN
Naturally, from time to time, to sustain themselves, the blessed buddhas make their way through the monasteries, charnel grounds, mountains, and rivers. This is why the Blessed One, who wanted to visit the river, said to Venerable Ānanda, “Ānanda, go and give a message to the monks that the Tathāgata will visit the river. Inform them that those who wish to travel with the Tathāgata should prepare their robes.” After he gave him these instructions and the monks were thus informed, the Blessed One set out for the Ajiravatī River surrounded and escorted by an assembly of monks.
BO
འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་ བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་རྡུལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་གཅིག་ཅིག་ན། དཀའ་ཐུབ་ཅན་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཤིག་འཁོད་དེ། གྲོང་ཁྱེར་དེ་ན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང་བླ་མར་བྱ་བ་དང་རི་མོར་བྱ་བ་དང་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་དགྲ་བཅོམ་ པར་བཀུར་བར་གྱུར་ཏེ། རྙེད་པའི་མཆོག་དང་གྲགས་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་རིའི་སུལ་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་མཐུ་ཆེ་བ་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ལ་མཉེས་གཤིན་པ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཞིག་སྟེ། དེས་བསམས་པ། དགོན་པའི་གནས་ན་འདུག་བཞིན་དུ་ནི་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་མི་ནུས་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་གྲོང་ཁྱེར་རྡུལ་ལྡན་དུ་རྟེན་བཅས་ཏེ་འདུག་ པར་བྱ་གོར་མ་ཆག་བདག་དེར་འདུག་པ་དང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དགོན་པའི་གནས་དེར་ཇི་སྲིད་དུ་དགའ་བ་དེ་སྲིད་དུ་གནས་ནས། གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཆས་ཏེ།
EN
When the people gathered there saw the Blessed One in the distance, those without faith said, “They say the mendicant Gautama takes no joy in spectacles, but such a spectacle as this lures even him.”
BO
{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་པགས་པ་དང་ཤིང་ཤུན་གྱི་གོས་དང་འཁར་བ་དང་རིལ་བ་དང་ དགང་གཟར་དང་བླུགས་གཟར་རྣམས་ཁྱེར་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་རྡུལ་ལྡན་དུ་ཕྱིན་ནས། དེ་ནགས་ཁྲོད་ཅིག་ཏུ་གནས་བཅས་ཏེ་ཡལ་ག་དང་ལོ་མའི་སྤྱིལ་པོ་ཕུབ་ནས་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་རྡུལ་ལྡན་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་དེ་ལུས་མཛེས་པ་དང་སེམས་མཛེས་པ་དང་གཡོག་ འཁོར་མཛེས་པར་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེ་བ་དེ་དག་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་ཤས་ཆེར་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། ། དེ་དག་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་བླ་མར་བྱེད་རི་མོར་བྱེད་མཆོད་པར་བྱེད་དེ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ། ། དྲང་སྲོང་དེས་ཀྱང་ དེར་འོང་བ་དེ་དག་ལ་དུས་དུས་སུ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ལས་ཆོས་ཐོས་ནས་ཁ་ཅིག་ནི་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་ཁྱིམ་ན་གནས་བཞིན་དུ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་ བླངས་ཏེ་གནས་ལ་དྲང་སྲོང་དེའི་ཐད་དུ་ཡང་དུས་དུས་སུ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འོངས་ཏེ། དེ་ཕྱིན་ཅད་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དེ་དག་གི་ཐད་དུ་ནི་མི་འོང་ངོ་། །
EN
Those with faith replied, “This being will surely be instrumental in an extraordinary Dharma teaching by the Blessed One.” They prepared a seat for the Blessed One, saying, “This way, Blessed One—if you please! Welcome, Blessed One, very good! O Blessed One, please have a seat on this cushion we have prepared for you!”
BO
དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། སྔན་ཅད་ནི་གྲོང་ཁྱེར་རྡུལ་ལྡན་དུ་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྣམས་བདག་ཅག་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་ བླ་མར་བྱེད་རི་མོར་བྱེད་མཆོད་པར་བྱེད་དེ་རྙེད་པའི་མཆོག་དང་གྲགས་པའི་མཆོག་དང་ཤིན་ཏུ་ལྡན་ན། དྲང་སྲོང་འདི་འོངས་ནས་བདག་ཅག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཆད་པར་གྱུར་གྱིས་བདག་ཅག་གིས་ཅི་ནས་ཀྱང་དྲང་སྲོང་འདི་གཡོག་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡུལ་འདིར་མི་འདུག་པར་བྱའོ། ། འདི་ མེད་ན་བདག་ཅག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཕྱིར་ཡང་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ། དྲང་སྲོང་འདི་འོངས་ནས་བདག་ཅག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཆད་པར་གྱུར་གྱིས། བདག་ཅག་གིས་གྲོང་ཁྱེར་ཐོག་ ཐག་ཏུ་འདིའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱར་ཀ་བཏང་སྟེ། དྲང་སྲོང་འདི་ནི་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་གྱིས། ཁྱེད་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པར་མ་སེམས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། དེ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་ཡང་ན་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ ཡང་ན་ནི་བདག་ཅག་འཆི་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །
EN
The Blessed One took his place on the seat prepared for him, and thought, “The best thing will be for me to enter into a meditation such that this being can remember his former lives and converse with me in a human tongue.” So the Blessed One entered into a meditation such that that being remembered his former lives and could converse with him in a human tongue.
BO
འདི་མེད་ན་བདག་ཅག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཕྱིར་ཡང་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་འོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་གཉིས་གཡོག་འཁོར་དང་བཅས་པ་གྲོང་ཁྱེར་རྡུལ་ལྡན་དུ་དོང་ནས་ལམ་པོ་ཆེ་དང་སྲང་དང་བཞི་མདོ་དང་སུམ་མདོ་དག་ཏུ་འཁོད་ནས་ དྲང་སྲོང་དེའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། དྲང་སྲོང་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་སྡིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཁྱེད་ལ་སྒྱུས་འདྲིད་པ་ཡིན་གྱིས་ཁྱེད་འདི་ལ་ཧ་ཅང་བཀུར་སྟི་བྱེད་པར་མ་སེམས་ཤིག ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། འདི་ནི་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། དེ་ཕྱིན་ཅད་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད་བླ་མར་མི་བྱེད་རི་མོར་མི་བྱེད་མཆོད་པར་མི་བྱེད་ལ་བལྟ་བའི་ ཕྱིར་ཡང་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་གིས་བསམས་པ། སྔན་ཅད་ནི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདི་དག་བདག་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་བླ་མར་བྱེད་རི་མོར་བྱེད་མཆོད་པར་བྱེད་ན། ད་ནི་འདི་དག་བདག་ལ་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད།
EN
Then the Blessed One addressed him, saying, “My friend, are you Earnest?”
BO
བླ་མར་མི་བྱེད་རི་མོར་མི་བྱེད་མཆོད་པར་མི་བྱེད་ན་འདི་ནི་ཅི་ལས་གྱུར་སྙམ་པ་དང་། དེས་ བལྟས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དེ་གཉིས་གཡོག་འཁོར་དང་བཅས་པས་གྲོང་ཁྱེར་རྡུལ་ལྡན་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱར་ཀ་བཏང་བར་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཡང་བསམས་པ་གྲོང་ཁྱེར་རྡུལ་ལྡན་འདིར་བདག་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱར་ཀས་ཕོག་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ ནི་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟིའི་གཅུགས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་འདི་ན་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་དགོན་པའི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་གནས་བཅའ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཁྲིད་དེ། སྔོན་གྱི་དགོན་པའི་གནས་ དེ་ཉིད་དུ་སོང་སྟེ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་སོང་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དེ་དག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ་གཞི་དེས་ན་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་གཡོག་འཁོར་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་ ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།
EN
“Yes, Blessed One, I am Earnest.”
BO
དེར་དེ་གཉིས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐུར་པ་བཏབ་པ་གང་ཡིན་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། ལོ་དུ་མ་ལོ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ རྣམས་སུ་བཙོས་སོ། ། དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐུར་པ་བཏབ་པས་ན། ད་ལྟར་སྲིད་པ་ཐ་མ་དང་གནས་ཐ་མར་གྱུར་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བར་དུ་ཡང་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་མང་པོའི་ནང་དུ་མི་བདེན་པ་དང་ཡང་དག་ པ་མ་ཡིན་པ་དང་གསོག་དང་{བརྫུན་,རྫུན་}གྱི་ཚིག་གིས་སྐུར་པ་བཏབ་བོ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་ལ་དེར་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་དེའི་ལྕེ་ལ་རྨོན་པ་ དོར་ལྔ་བརྒྱ་བྱུང་བར་གྱུར་ལགས། དེ་བཞིན་དུ་དེའི་གློ་གཡས་གཡོན་ནས་ལྕགས་ཀྱི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་ཁྱི་དང་སེང་གེ་དང་སྟག་དང་གཟིག་དང་དྲེད་ལ་སོགས་པས་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བགྱིད་ལགས།
EN
“My friend, are you Earnest?”
BO
དེ་བཞིན་དུ་སྟེང་ནས་ཀྱང་ལྕགས་ཀྱི་མཆུ་ཅན་གྱི་བྱ་རྒོད་དང་བྱ་རོག་དང་ ཆུན་ལག་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་རྣམས་བཅད་ཅིང་བཅད་ཅིང་ཟ་བར་བགྱིད་ལགས། དེ་བཞིན་དུ་གློ་གཡས་གཡོན་ནས་ལྕགས་ཀྱི་ཤིང་ཤལ་མ་ལིའི་ཚལ་གྲུབ་པར་གྱུར་ལ། གལ་ཏེ་དེ་ན་ཚ་མི་བཟོད་དེ་གློ་བསྒྱུར་ན་ཡང་སྟེང་ནས་ལྕགས་ཀྱི་མདུང་ཐུང་དང་མདའ་བོ་ཆེ་དང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་ མདུང་རྩེ་གཅིག་པ་རྣམས་འབབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དེས་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལ་སེམས་སྡང་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ། ། ཐང་བཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ནི་ལུགས་ཀྱིས་ དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དེ། ཕྱིར་འོངས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་ བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །
EN
“O Sugata, I am Earnest.”
BO
ཕྱིར་འོངས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་ རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་ པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མནར་མེད་པར་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་དེར་སེམས་ཅན་ལུས་ཆེ་ལ་ལུས་ཀྱིས་དཔག་ཚད་མང་པོ་ཁྱབ་པར་འདུག་ལ། དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཁ་ནས་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ། ལྕགས་ཀྱི་ས་གཞི་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བའི་སྟེང་དུ་བརྒྱངས་ནས་ལྕགས་ཀྱི་ཕུར་པ་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ།
EN
“Are you now experiencing the repercussions of your misconduct of body, speech, and mind?”
BO
མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་དག་གིས་ཐང་ བཅད་ནས། དེའི་ལྕེ་དེ་ལ་རྨོན་པ་དོར་སྟོང་བྱུང་སྟེ་རྨོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་ལ་རྨོན་གླང་དེ་དག་ཀྱང་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྨིག་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤུ་གྲིའི་སོ་འདྲ་ལ་འབར་ ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་གོམ་པ་བོར་བའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེར་ཀུན་དུ་གཅོད་ཅིང་ཀུན་དུ་གཏུབ་ལ་ཀུན་དུ་དམྱལ་བར་བྱེད་དེ། གཞི་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་ བཟད་པ་དང་ཚ་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ་སེམས་ཅན་འདིས་ལས་ཅི་བྱས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་རྙེད་པར་གྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། དེས་རབ་ཀྱི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་ བསམ་གཏན་གྱི་བར་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའི་རྩད་མ་ཆོད་དེ།
EN
“Indeed I am, Blessed One.”
BO
སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ནས་ཤི་འཕོས་ཤིང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཉི་ཚེ་ཞིག་མཐོང་བར་ཟད་དོ། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་བསམས་པ་འདིའི་ལས་ལུང་ བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་མངའ་བ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་སུ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ནས་མནར་མེད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་ནང་ ན་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་ནང་ན་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་ཅན་དེའི་ལུང་བསྟན་པ་ཞུ་བའི་དུས་ནི་ འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་ པ་འདི་ན་བདག་གི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བགྱིད།
EN
“Are the repercussions of your misconduct of body, speech, and mind hideous?”
BO
{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དེ། སླར་མཆིས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་ བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་ལགས་སོ། ། སླར་མཆིས་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་ གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་ སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། ། བཙུན་པ་བདག་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་འཚལ་ཏེ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མ་མཆིས་པར་མཆིས་ན།
EN
“Yes, Blessed One, they are.”
BO
བཙུན་པ་བདག་གིས་དེར་སེམས་ཅན་ ལུས་ཆེ་བ་ལུས་ཀྱིས་དཔག་ཚད་མང་པོ་ཁྱབ་པར་མཆིས་ལ། དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས། དེའི་ཁ་ནས་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ལྕགས་ཀྱི་ས་གཞི་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བར་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་བརྒྱངས་ནས་ལྕགས་ཀྱི་ཕུར་པ་འབར་ཞིང་ རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་དག་གིས་ཐང་བཅད་ནས། དེའི་ལྕེ་དེ་ལ་རྨོན་པ་དོར་སྟོང་བྱུང་སྟེ། རྨོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་ལ་རྨོན་གླང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྨིག་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤུ་གྲིའི་སོ་འདྲ་ལ། འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་གོམ་པ་བོར་བའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེར་ཀུན་ཏུ་གཅོད་ཅིང་ཀུན་དུ་གཏུབ་ ལ་ཀུན་དུ་དམྱལ་བར་བགྱིད་དེ། གཞི་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞིག་མཐོང་ལགས་ན། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དེས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན།
EN
“Who guided you to such nonvirtue?”
BO
ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་རྙེད་པར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་མ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་སྡེ་ སྣོད་གསུམ་པ་རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པ། ཆོས་སྨྲ་བ་འཁོར་དང་ལྡན་པ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཞིག་ན་རྟེན་ཅིང་གནས་ཏེ། དེ་དེ་ན་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང་བླ་མར་བྱ་བ་དང་རི་མོར་བྱ་བ་དང་མཆོད་པར་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏེ། གོས་དང་ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་ དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་རྙེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་སྨྲ་བ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དེ།
EN
“My own mind,” he replied.
BO
དེ་ཡང་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ནས། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་དེ་ལུས་ མཛེས་པ་དང་སེམས་མཛེས་པ་དང་གཡོག་འཁོར་མཛེས་པར་མཐོང་སྟེ། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་དེ་ཡང་དེར་གོས་དང་ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་བཀུར་སྟི་བྱ་བར་སེམས་ཀྱིས། སྔ་ ནས་འདུག་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དེ་ལ་ནི་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ་གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་འདི་གྲོང་འདབ་འདིར་མ་འོངས་པ་དེའི་ཚེ་ན་བདག་རྙེད་པའི་མཆོག་དང་གྲགས་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ལ་འདི་འོངས་ནས་བདག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཆད་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ མེད་ན་ནི་བདག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཕྱིར་ཡང་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་འོང་བར་འགྱུར་གྱིས། བདག་གིས་ཅི་ནས་ཀྱང་འདི་གཡོག་འཁོར་དང་བཅས་པ་གྲོང་འདབ་འདིར་མི་འདུག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དེས་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱར་ཀ་བཏང་སྟེ། དགེ་སློང་འདི་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་སྡིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱིས།
EN
Now, hearing this, the people wondered, “Who is this being who remembers his former lives and converses with the Blessed One in a human tongue?”
BO
འདི་ལ་ཁྱེད་བཀུར་སྟི་བྱེད་པར་མ་སེམས་ཤིག ། བདག་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་དང་གཡོག་འཁོར་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་འདི་ན་འདུག་པ་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་མི་ལྟ་བར་གྱུར་ཏེ། ཕྱིན་ཅད་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་བཀུར་སྟི་བྱ་བར་མི་སེམས་སོ། ། དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་བསམས་པ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདི་དག་ཅིའི་ཕྱིར་བདག་ལ་མི་ལྟ་བར་གྱུར་སྙམ་ནས་དེས་བལྟས་ན། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པས་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཕྱར་ཀ་བཏང་ བར་གྱུར་ནས། དེས་བསམས་པ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདི་དག་དང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པའི་འདི་ཤས་ཆེར་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འཕེལ་བར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་གཡོག་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་གྲོང་འདབ་དེ་ནས་སོང་ངོ་། ། དེ་སོང་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དེ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ད་ནི་བདག་གི་རྙེད་པ་དང་ བཀུར་སྟི་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་འོང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས་དེ་རྩ་བ་དང་སྡོང་བུ་དང་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་སྨན་དག་གིས་རིམ་གྲོ་བྱས་ཀྱང་སོས་པར་བྱེད་མ་ནུས་ནས་ཤིའོ། ། དེ་ཤི་འཕོས་ཏེ་དུས་ལས་འདས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ མནར་མེད་པར་སྐྱེས་ཏེ།
EN
The ears of the blessed buddhas are difficult to reach, so since they were not able to put their question to the Blessed One they inquired of Venerable Ānanda, “Lord Ānanda, who is this being who remembers his former lives and converses with the Blessed One in a human tongue?”
BO
དེར་དེའི་ལྕེ་ལ་རྨོན་པ་དོར་སྟོང་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང་ཤས་ཆེར་མངོན་པར་ཞེན་ནས་དགྲ་བཅོམ་ པ་དེ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་སྐྱེས་ནས། དེའི་ལྕེ་ལ་རྨོན་པ་དོར་སྟོང་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བགྲོད་པ་མི་ཉམས་པའི་རིང་ནས་ད་ལྟར་ངའི་རིང་གི་བར་དུ་ སེམས་ཅན་དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ནས་ཤི་འཕོས་ཤིང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་རྙེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དེ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་ནམ་ཐར་བར་འགྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་སེམས་ཅན་འདི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ།
EN
“Put your question to the Blessed One,” Venerable Ānanda replied.
BO
མིའི་ ལུས་ཐོབ་ནས་དེའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། ། སྐུར་པ་མང་བར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་སྐུར་པ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དེ་ཁོ་ནས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེར་དེའི་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པར་ཐུགས་སུ་ ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྩེ་མོ་དང་བདེན་པ་དང་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །
EN
“The ears of the blessed buddhas are difficult to reach, and his presence is overwhelming. We cannot ask the Blessed Buddha ourselves,” they said.
BO
ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འཁོར་ ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། ། འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ། ཆོས་ལ་འབབ་དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཅོ་ལྔ་པ། ཁམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ངས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཤེས་སུ་ཟིན་ན་ནི།
EN
Venerable Ānanda replied, “Though the ears of the blessed buddhas are difficult to reach for me as well, out of compassion for you I shall ask.”
BO
དེ་ལྟ་ན་ཁམ་གྱི་ཐ་མ་དང་ཁམ་གྱི་མཇུག་ལུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཡོན་གནས་ལེན་པ་པོ་རྙེད་ན་དེ་ལ་མ་བྱིན་ནམ་བགོ་བཤའ་ མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཟ་བར་མི་བྱེད་ལ། དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱང་སེར་སྣ་སྐྱེས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཇི་ལྟར་ངས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་ པའི་འབྲས་བུ་ཡང་མི་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མི་ཤེས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་མ་བྱིན་པའམ། བགོ་བཤའ་མ་བྱས་པར་ཟ་བར་བྱེད་ལ་དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱང་སེར་སྣ་སྐྱེས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་གོ ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། གཞན་ཡང་སྟོན་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། བགོ་བཤའ་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན། ། ཇི་ལྟར་དོན་ཆེན་འགྱུར་བ་དེ། ། དྲང་སྲོང་ཆེ་རྣམས་གསུངས་པ་བཞིན། ། སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ན་ནི། ། མ་བྱིན་བར་དུ་མི་ཟ་ཞིང་། ། སེར་སྣ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། ། དེ་དག་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས། །
EN
Venerable Ānanda drew down the right shoulder of his upper garment, bowed toward the Blessed One with palms pressed together, and inquired of the Blessed One, “Lord, who is this being who remembers his former lives and converses with the Blessed One in a human tongue?”
BO
ནམ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ན། ། གང་ཕྱིར་བྱིས་པ་གཏི་མུག་གིས། ། བསྒྲིབས་པ་ཀུན་གྱིས་མ་ཤེས་པས། ། དེ་ཕྱིར་ཀུན་དུ་འཛིན་སེམས་ཀྱིས། ། རྟག་ཏུ་མ་ བྱིན་ཟ་བར་བྱེད། ། དེ་དག་སེར་སྣ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་། ། སེམས་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གཟིགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་བསྔགས་པ་གསུང་བ་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ང་ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཟླ་ འོད་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་བདེ་བ་དང་ལོ་ལེགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་རྩོད་པ་དང་འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་འཁྲུག་པ་དང་ནང་འཁྲུག་དང་ཆོམ་རྐུན་དང་ནད་དང་མུ་གེ་མེད་པ་དང་འབྲས་སཱ་ལུ་དང་བུ་རམ་ཤིང་དང་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་ ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། གནོད་པ་མེད་ཅིང་ཚེར་མ་དཀྲུགས་ལ།
EN
At that, the Blessed One spoke to Venerable Ānanda, saying, “Ānanda, this being is one who committed nonvirtuous actions over and over again. The nonvirtuous actions he committed were manifold.
BO
བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དོ། ། རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ་ཞིག་གོ། ། དེ་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་དེ། དེ་ཟས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱེད། སྐོམ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྐོམ་སྦྱིན་པར་བྱེད། གོས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་གོས་སྦྱིན་པར་བྱེད། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་བྱུག་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་བྱུག་པ་རྣམས་སྦྱིན་ པར་བྱེད་དོ། ། ནད་པ་ལ་མཁོ་བའི་ནད་བྲང་བཅས་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ། སྐྱེ་བོ་དམན་པ་དང་བཀྲེན་པ་དང་སྡུག་པ་དང་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་དོ། ། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མང་པོ་སྟ་གོན་བྱས་ནས། ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བ་རྣམས་དང་ཆུ་ན་གནས་པ་རྣམས་དང་ ཐང་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཀཱ་ཤིའི་ཡུལ་དུ་ཐན་པ་བྱུང་སྟེ། དེར་ལྟས་མཁན་བྲམ་ཟེ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོ་བ། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆར་འབབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཆར་མ་བབ་པས་མུ་གེ་བྱུང་སྟེ།
EN
“Ānanda, in times past when the one who transcended the levels of the listeners and solitary buddhas, the totally and completely awakened buddha, the blessed one, the tathāgata, the arhat, the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Prabhāvan was in the world, there was a certain arhat who, as he made his way through the countryside with a group of five hundred arhats, came to the royal palace, where they entered the royal gardens.
BO
སྐྱེ་བོ་མང་ པོ་དེ་དག་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱིས་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་ནང་ན་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདི་ཉིད་དུ་འཁོད་ཅིག ། མི་འབྱོར་པ་དེ་དག་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་དེང་ལ། ནམ་ལོ་ལེགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་ ཤོག་ཅིག ། ཡུལ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་ཡོད་ལ། སྲོག་ནི་ཕྱིས་མེད་དོ་ཞེས་བསྒོའོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་དོང་སྟེ་འཁོད་དོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ནས་དེ་ཉིད་ན་འཁོད་དེ། དེ་དག་དེ་ན་སུ་ལ་ཟན་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་དག་ ཟོས་པའི་འོག་ཏུ་བཀྲེས་པས་ཉམ་ཐག་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་ནི་བཀྲེས་ལགས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལ་འཚལ་མ་སྩལ་དུ་གསོལ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེས་བསམས་པ། འདིར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ཏུ་བགོ་བཤའ་བྱ་དགོས་སྙམ་ནས་ སྨྲས་པ། ཁྱེད་རེ་ཞིག་སྡོད་ཅིག་དང་ངས་མངན་རྣམས་ལ་སྨྲས་ཏེ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་མངན་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ང་དང་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདི་དག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བཟར་ཡོད་དམ།
EN
“One by one, according to age, they spread grass beneath a different tree, crossed their legs, and knew bliss as they entered states of concentration, liberation, meditation, and equipoise.
BO
མངན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་སྩང་བང་རྣམས་ གཡར་སྔར་བྲིམས་ཏེ་གདོད་གསོལ་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། མངན་རྣམས་ཀྱིས་སྩང་བང་རྣམས་གཡར་སྔར་བྲིམས་ནས། ཡུལ་ན་འཁོད་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྣམས་བགྲང་བ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མི་རེ་རེའི་སྐལ་བར་ཅི་ཐོབ་པ་རྩིས་ན། ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཁམ་རེ་རེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱལ་པོས་ནི་ཁམ་གཉིས་གཉིས་གསོལ་དུ་ཡོད་པར་རིག་ནས། དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་དགུང་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་གདུགས་གཅིག་བཞིན་དུ་ཁམ་རེ་རེ་ འཚལ་དུ་མཆིས་སོ། ། ལྷས་ནི་ཞལ་ཁམ་གཉིས་གཉིས་གསོལ་དུ་མཆིས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེས་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཉིན་གཅིག་ཅིང་ཁམ་རེ་རེ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དགེ་བ་བཅུའི་ ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་འཛུད་དོ། ། དེ་ནས་དེར་སུ་ཡང་རུང་འཆི་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་དེར་སྐྱེས་པས་ལྷའི་གནས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །
EN
“Now at this time, a certain King Earnest reigned in that very palace. The king rose early in the morning and went to the garden, attended by his harem. Arriving there he seated himself at one side as the women, hearts set on flowers and fruit, wandered about here and there. They happened upon the five hundred monks sitting beneath the trees as if asleep, legs crossed, their bodies drawn up like nāga kings. Delighted to have found them, they paid homage at their feet, and the eldest among them sat before the arhats to listen to the Dharma.
BO
དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། ལྷའི་གནས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ ཀྱིས་ཀུན་དུ་གང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ན། ཅི་ད་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བྱུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱུང་ཞིག་གུ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་བལྟས་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དེས་ བསམས་པ་འོ་ན་སུའི་མཐུས་ལྷའི་གནས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་གང་བར་གྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། དེས་བལྟས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱི་མཐུས་དེ་ལྟར་གྱུར་པར་རིག་ནས། དེས་བསམས་པ། ཅི་འདི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བའམ་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་བསྒྲུབ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། དེས་བལྟས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཅི་སེམས་ཅན་འདི་བརྟན་པོ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སེམས་ཅན་བརྟན་པོ་མ་ཡིན་པ་རེ་ཞིག་བདག་སོང་ལ་འདི་བརྟག་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་བརྟན་པོ་ ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་མཆོད་པ་བྱའོ། ། དེ་སྟེ་སེམས་ཅན་བརྟན་པོ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་བརྟན་པོར་བྱའོ། ། སྙམ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། ལྷ་བདག་ནི་བཀྲེས་ཀྱིས་འཚལ་མ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཅེས་སྨྲས་སོ།
EN
“When the king heard a man’s voice out in the gardens, he laid a sharp sword across his shoulders and went to where the monks were, spotting all five hundred monks from a distance. Seeing them he thought, ‘No monk should lay an eye on my harem!’ Consumed with fury at the sight of the monks, the king summoned the royal guard and commanded them, ‘Lash these monks!’ and they lashed the monks with whips for some time, until their bodies were like raw meat.
BO
། རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་བཅད་དེ་འདི་ལ་བྱིན་ན་ནི་གཅིག་གི་ སྲོག་སྲུངས་ལ་གཅིག་གི་སྲོག་མ་རུངས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་གྱིས། མ་ལ་བདག་གི་ཟན་ལས་ཁམ་གཅིག་ནི་བདག་གིས་ཟོས་ལ། ཁམ་གཅིག་ནི་འདི་ལ་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ཁམ་གཅིག་བྱིན་ཏེ། གཅིག་བདག་གིས་བཟའོ་སྙམ་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས་སྨྲས་ པ། ལྷ་བདག་ནི་ཁམ་གཅིག་གིས་འཚོ་བའི་རྔོ་མི་ཐོགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེས་བསམས་པ་གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདི་ལ་ཁམ་ཕྱི་མ་མ་བྱིན་ན་བྲམ་ཟེ་འདི་ལྟོགས་ཏེ། འཆི་ཡང་སྲིད་ལ་བདག་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་བདག་གིས་རང་གི་སྲོག་ བོར་ཏེ། གཞན་གྱི་སྲོག་བསྲུང་བར་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་མེད་པའི་ནང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ།
EN
“Once the king had slaked his passion by beating the monks, he handed them over to the executioners, saying, ‘Go now, take these ascetics. Impale some of them on stakes, and run them through with swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears while they yet live! Feed others alive to the dogs! Chop the rest into six pieces and scatter them in every direction!’
BO
ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་ སྨྲས་པ། སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེར་གྱུར་པ་འདི་ཡིས་ནི། ། སྲིད་གསུམ་སངས་རྒྱས་རང་བྱུང་གྱུར་པར་ཤོག ། བརྒལ་ནས་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བའི་དབང་རྣམས་ཀྱིས། ། སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེན་མ་བསྒྲལ་རྣམས་ཀྱང་བསྒྲལ། ། ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁམ་དེ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་ ཅན་ལ་བྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་འབད་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ། དེས་སྨྲས་ པ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་བོ། ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དེ་འདྲ་བ་ལས་ན། ཁྱོད་ནི་ངེས་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་གྱིས་ དེའི་ཚེ་བདག་དྲན་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དབང་ཆེན་གྱི་ཆར་ཕབ་སྟེ།
EN
“The king’s men replied, ‘As you wish,’ and they impaled some of the five hundred monks on stakes and pierced them with swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears while they yet lived. Others they fed alive to the dogs. They chopped the bodies of the rest into six pieces and scattered them in every direction.
BO
དེའི་ཚེ་འབྲུ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་ནས་ལོ་ལེགས་པར་གྱུར་ཏེ་ཀཱ་ཤིའི་ཡུལ་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཅེས་བྱ་ བར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ང་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་གྱུར་ན། ང་ད་ལྟར་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ད་ལྟར་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་ཅི་སྟེ་མི་མཛད། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ་ལས་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པ་རྫོགས་{སྷོ,སོ}། ། ། ། སྡོམ་ནི། བྱམས་པའི་སྟོབས་དང་རླུང་ནག་དང་། ། གྲོག་མ་གཉིས་དང་སྤྱོད་ ཡུལ་དང་། ། དགོན་པ་གླང་ཀླུ་སེང་གེ་དང་། ། དབྱེན་དང་ནགས་ཁུང་ཐོས་པ་རྣམས། ། བྱམས་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་མདོ་དབྱིག་དགའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ལས། གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་སྦྱར་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ།
EN
“O monks, what do you think? The one who was that king then is none other than this being now. The act of murdering the five hundred arhats ripened into his birth as a being in the Hell of Ceaseless Agony.
BO
བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་མཛད་ནས་གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ། གྲུབ་ པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་ལ་གཟིགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་ བཀོད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་བདེ་བ་དང་ལོ་ལེགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་རྩོད་པ་དང་འཐབ་པ་ཞི་བ་ དང་འཁྲུག་པ་དང་ནང་འཁྲུག་པ་དང་ཆོམ་རྐུན་དང་ནད་དང་མུ་གེ་མེད་པ་དང་འབྲས་སཱ་ལུ་དང་བུ་རམ་ཤིང་དང་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། གནོད་པ་མེད་ཅིང་ཚེར་མ་དཀྲུགས་ལ་བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དོ། ། རྒྱལ་པོ་དེ་ ཡང་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ། སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ་ཞིག་སྟེ།
EN
“The act of looking upon the monks with a feeling of hatred ripened into his taking birth as a blind person, and the act of lashing the monks with whips ripened into his entire body being covered by a continuous mass of sores, with worms boring into him from the crown of his head to the soles of his feet.
BO
དེ་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་དེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་བཀྲེན་པ་དང་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་དང་སློང་བ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་ལ། བཟའ་བ་དང་ བཅའ་བ་མང་པོ་བཤམས་ནས། སྲོག་ཆགས་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པ་དང་ཆུ་ན་གནས་པ་དང་སྐམ་ན་གནས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། ། ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། ། དེས་དེའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་ སྙེད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་འདུག་ནས། དེའི་མཐུས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་སུ་ཡང་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་མི་ནུས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་བཙོན་ར་ནས། གཟི་བྱིན་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་བྲོས་ཏེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ གཟི་བྱིན་འཕྲོག་པར་བྱེད་ཅིང་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་འོངས་ཏེ་དེར་ཕྱིན་ནས། ཡམས་ཀྱི་ནད་བཏང་བ་ལས་དེ་དག་གིས་ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡན་ཆད་སུའི་གཟི་བྱིན་ཡང་དབྲོག་པར་མ་ནུས་ནས། དེ་དག་གིས་བསམས་པ།
EN
“After he handed the monks over to their executioners, some of them were impaled on stakes and pierced with swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears while they yet lived. Others were fed alive to the dogs. The rest had their bodies chopped into six pieces while they were still alive and scattered in every direction.
BO
གང་གིས་ཡུལ་འདིར་བདག་ཅག་གིས་ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་ སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡན་ཆད་སུའི་གཟི་བྱིན་ཡང་དབྲོག་པར་མ་ནུས་པ་འདི་སུའི་མཐུ་ཡིན་པ་ཇེ་དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་བ་ལང་རྫི་དང་ཕྱུགས་རྫི་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། ཀྱེ་གང་གི་ཡུལ་འདིར་སུ་ལ་ཡང་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་མི་ནུས་པ་འདི་སུའི་མཐུ་ཡིན། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་ པོ་འདི་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེས་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་འདུག་པ་དེའི་མཐུས་ན། ཡུལ་འདིར་སུས་ཀྱང་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་མི་ནུས་སོ། ། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། རྒྱལ་ པོ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་ཆེ་བར་གྲགས་པ། བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་ཞིག་སྟེ། དེས་ནི་བདག་ཅག་འགྲངས་པར་བྱེད་ནུས་གོར་མ་ཆག་སྙམ་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། སྙིང་རྗེ་ ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། བདག་ཅག་ནི་བཀྲེས་ཀྱིས་འགྲངས་པར་མཛོད་ཅིག ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ངས་ཁྱེད་ཁ་ཟས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་འགྲངས་པར་བྱ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ།
EN
“Those actions ripened such that when he fled to the plains, there were iron-fanged lions, tigers, leopards, and bears that tore into his flesh over and over again and fed on him.
BO
ཁྲག་འཕྲལ་དུ་ཕྱུང་བས་འགྲངས་པར་མཛོད་ཅིག ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། མ་ལ་ཆ་ལུགས་འདི་ འདྲ་བ་ལ་ཁ་ཟས་དེ་འདྲ་བ་ལས་ན། འདི་དག་ནི་མི་ཡིན་པ་མི་འདྲ་སྟེ། འདི་དག་ནི་མི་མ་ཡིན་པ་དག་ཅིག་ཡིན་གོར་མ་ཆག་གིས་འདི་དག་ལ་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་སོ། ། གཞན་དག་གི་ལུས་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ནི་ངས་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཁ་ཟས་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་མི་ ནུས་ལ། གཞན་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་ཁྲག་འཕྲལ་དུ་ཕྱུང་བ་རྙེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་དག་བདག་གི་ཁྲག་གིས་ཁ་ཟས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ནུས་ན་ནི་བདག་གིས་འདི་རྣམས་ལ་བདག་གི་ཤ་དང་ཁྲག་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་ནས། གནོད་སྦྱིན་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ དག་ངའི་ཁྲག་གིས་ཁ་ཟས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ནུས་སམ། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་རྔོ་ཐོགས་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། གནོད་སྦྱིན་དེ་དག་མདུན་དུ་བཀད་དུ་བཅུག་ནས་སྨན་པ་རྣམས་བོས་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྭའི་ངའི་ལུས་ལ་ གཏར་ཀ་ལྔ་ཐོབ་ཤིག་དང་སེམས་ཅན་འདི་དག་ལ་ཁྲག་གིས་འགྲངས་པར་བྱའོ། ། སྨན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ།
EN
“When he submerged himself in the water, there were crocodiles with fangs of iron that tore into his flesh over and over again and fed on him.
BO
བདག་ཅག་གིས་ལྷའི་སྐུ་ལ་མཚོན་གྱིས་གདབ་པའི་རྔོ་མི་ཐོགས་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསམས་པ། འདི་དག་ནི་བདག་དང་འབྲལ་བ་ མཐོང་མི་འདོད་ཀྱིས་མ་ལ་བདག་གིས་བདག་གི་ཁྲག་དབྱུང་ངོ་སྙམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཅི་ལ་ཡང་བྱང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མེ་ལོང་བླངས་ནས། རང་གི་ལུས་ལ་གཏར་ཁ་ལྔ་བཏབ་སྟེ། གནོད་སྦྱིན་རེ་རེ་ལ་བསྟབས་ ནས་ངས་འདི་དག་འགྲངས་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་གཏར་ཀ་འདི་དག་གཅད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅས་སོ། ། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདིས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དཀའ་ བ་ཞིག་བརྩམས་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཧ་ཅང་ཡུན་རིང་དུ་འོ་བརྒྱལ་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། མ་ལ་བདག་གིས་འདིའི་ལུས་ཐམས་ཅད་དུ་གཟི་བྱིན་བསྣན་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷའི་གཟི་བྱིན་བསྣན་ནས། གཏར་ ཀ་དེ་དག་ཀྱང་ཆེ་རབ་ཏུ་སྤྲུལ་ཏོ། །
EN
“When he fled into the sky above there were crows, vultures, and woodpeckers with beaks of iron that tore into his flesh over and over again and fed on him.
BO
བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་གཟི་བྱིན་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་པོ་དེ་དག་དཀའ་བ་མེད་པར་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་ཅིང་ ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་མ་རྒལ་བ་རྣམས་སྒྲོལ་བ་དང་། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ འདི་ཡིས་ནི། ། འགྲོ་བར་རང་བྱུང་སངས་རྒྱས་གྱུར་པར་ཤོག ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་དབང་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྒྲལ་གང་། ། སྐྱེ་བོ་སྲིད་པའི་ཆུ་ལས་སྒྲོལ་བར་ཤོག ། ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་དེ་དག་གང་གི་ཚེ་འགྲངས་ཤིང་ངོམས་པར་གྱུར་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་ཚིམ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ སྨྲས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་རྩོལ་བ་འདིས་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་བོ། ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ།
EN
“When he fled into the dense forest, there were sword-leafed śālmali trees, and swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears that rose up on the wind and hailed down on him.
BO
འོ་ན་གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། འགྲོ་བ་རྣམས་བདུད་རྩིས་ཚིམ་ པར་མཛད་པ་དེའི་ཚེ། བདག་ཅག་ཁྱོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དང་པོར་གྱུར་ཅིག ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་རྣམས་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ཕ་རོལ་གྱི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ངས་དེ་འདྲ་བ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དང་པོར་བྱ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བདག་ཅག་ལ་བཀའ་ཅི་སྩལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་ པ། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་གྱིས་ཤིག ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གནོད་སྦྱིན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་གང་གི་ཚེ་འདི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ འཚང་རྒྱ་བ་དེའི་ཚེ། བདག་ཅག་འདིའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དང་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །
EN
“When he tried to flee behind walls or into mountain ravines or into any kind of shelter there were human beings who were there because of their past actions that took up swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears, and struck, cut, and sliced his entire body. This caused him dreadful suffering and extreme, unbearable, excruciating agony, and he wept and wailed in torment. Monks, from the time of the totally and completely awakened Buddha Prabhāvan until the present he has died as a hell being and transmigrated only to take rebirth as a hell being, and has known only suffering.”
BO
དེའི་ཚེ་གཟི་བྱིན་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དགེ་སློང་ ལྔ་སྡེ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་དག་ངས་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་དོ། ། ད་ལྟར་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། ། ། ། རླུང་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་ཟོང་ཁྱེར་ཏེ། ཡུལ་གཞན་དུ་ཆས་ནས་དེ་དག་མཐར་གྱིས་སོང་སོང་བ་ལས་ནགས་ཁུང་ཆེན་པོ་དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། ། ནགས་ཁུང་ དེ་ན་གཟི་བྱིན་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་དྲག་པོ་འཇིགས་པ། གཞན་གྱི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ཞིག་ཀྱང་གནས་ཏེ། དེས་རླུང་ནག་པོ་ཆེན་པོ་བཏང་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་བརྒྱུགས་ཏེ། དེ་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་པར་གྱུར་ནས། དེ་དག་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ སྟེ་ལྷའོ་ཅོག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དགེ་བསྙེན་ཞིག་ཀྱང་འདྲོན་པོ་དེ་དག་གི་ནང་ན་འདུག་སྟེ། དེས་ཚོང་པ་དེ་དག་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་པར་འདུག་པ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ།
EN
“Lord, when will this being be freed from these sufferings?”
BO
ཀྱེ་སྐྱབས་མ་ཡིན་པ་འདི་རྣམས་ལ་སྐྱབས་བཙལ་ཏེ་ཅི་རུང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ སྐྱབས་སུ་དེང་ཤིག་དང་དེས་ཁྱེད་དཀོས་ཐག་ཅིང་ཉམ་ང་ལ་ཕོངས་པར་གྱུར་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཚོང་པ་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་དོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཅི་ཡང་མི་གཟིགས་པ་དང་མི་མཁྱེན་པ་དང་ཐུགས་སུ་མི་ཆུད་པ་མི་མངའ་ན། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་དཀོས་ ཐག་ཅིང་ཉམ་ང་ལ་ཕོངས་པར་གྱུར་པ་ལས། ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པ་དང་སྲོག་ཕངས་པ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་ པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ།
EN
“This being will die as a hell being only to take rebirth as a hell being and know only suffering until five hundred buddhas have appeared in this fortunate eon. After that, once he has exhausted his sufferings as a hell being, he will take rebirth as a human being into a low caste household. When he is grown he will set out to hunt deer, and so doing will venture into a grove of perfect shade, full of perfect fruits and flowers. When he gets there he will think, ‘The deer must gather in places like this,’ and begin to set up mechanical traps, deadfall traps, and different types of snares.
BO
མཐར་ གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་དར་སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག་སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ་སུ་ནི་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་ བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ།
EN
“At that time there will have appeared in the world a certain solitary buddha who dwells in that forest at night. On that day, catching his scent, the deer will not enter the grove. When the hunter approaches and finds nothing more than the solitary buddha alone in the grove, he will think, ‘Ascetics love places like this! If he is staying here, he will do me harm. I should definitely kill him.’ The hunter will kill the solitary buddha and then take rebirth in the Hell of Ceaseless Agony after his own death. There he will experience the sufferings of the hell beings for thousands upon thousands and hundreds of thousands of years.
BO
སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་ དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། ། དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། ། སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ ནས། ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། ཕྱག་གླང་པོ་ཆེའི་སྣ་ལྟ་བུ་བརྐྱང་སྟེ། ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ནགས་ཁུང་དགོན་པ་དེ་ནས་བྲུངས་རྫས་དང་བཅས་ཏེ་བླངས་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་བཏོན་ཏེ་ བཀོད་དོ། ། དེ་ནས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་པའི་རྟགས་རྣམས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱབས་མཛད་དོ་སྙམ་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་དགའ་ བར་གྱུར་ནས་བསམས་པ། བདག་ཅག་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ།
EN
“Then, once he has exhausted those actions, he will again achieve a human birth, and the totally and completely awakened Buddha Guru will appear in the world. It is in his doctrine that this one will go forth, cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བར་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་མཉན་ དུ་ཡོད་པར་དོང་སྟེ། རང་རང་གི་ཁྱིམ་གྱི་འཁོར་བཏང་ནས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཞབས་ལ་མཆུས་ གཏུགས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་ཅག་ལ་དཀའ་བ་མཛད་པ་དང་། སྲོག་ཕངས་པ་སྩོལ་བ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ནས། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དག་གི་བསམ་ པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ།
EN
“After achieving arhatship he will go to the royal palace and establish a dwelling in the king’s garden, whereupon the king will go to the garden, attended by his harem, and the women, their hearts set on flowers and fruit, will wander here and there in the garden. They will happen upon him and sit before him to listen to the Dharma.
BO
བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ཅག་ལེགས་ པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་དག་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་ པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ།
EN
“The king, hearing the voice of a man, will draw near to them. Angry at the sight of the man, the king will lash him with a whip, chop his body into six pieces, impale him, run him through with swords, spears, lances, single-tipped vajras, and flat-bladed spears, and then feed him to the dogs. Only then will his suffering come to an end.”
BO
དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་ རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་རྣམས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབས་ཏེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་ལ་གཟིགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ངས་ཇི་ལྟར་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབས་ནས། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཀོད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་ བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཞིག་གིས་ཟོང་ཁྱེར་ཏེ། ཡུལ་གཞན་དུ་ཆས་ནས་དེ་དག་མཐར་གྱིས་སོང་སོང་བ་ལས་ནགས་ཁུང་ཆེན་པོ་དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། ། ནགས་ཁུང་དེ་ན་གཟི་བྱིན་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་དྲག་པོ་འཇིགས་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ཞིག་ ཀྱང་གནས་ཏེ། དེས་རླུང་ནག་པོ་ཆེན་པོ་བཏང་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་བརྒྱུགས་ཏེ།
EN
As soon as they heard this, the people gathered there welled up with grief. “Spiraling through saṃsāra we are sure to experience horrible sufferings such as these,” they thought.
BO
དེས་ན་ཚོང་པ་དེ་དག་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་པར་གྱུར་ནས་དེ་དག་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་གི་གནས་ཤིག་ན་དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཞིག་གནས་པ་དེས། ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་བྲུངས་རྫས་དང་བཅས་ཏེ། ནགས་ཁུང་དགོན་པ་དེ་ནས་བླངས་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་སུ་བཀོད་དོ། ། དེ་ནས་ཚོང་ པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་བདག་ཅག་འཚོ་བར་གྱུར་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དྲང་སྲོང་འདིའི་མཐུ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཅག་གིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དོ་སྙམ་ནས། ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ པོ་དེ་དག་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཚོང་པ་ལྔ་ བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྐྱབས་ནས།
EN
The Blessed One directly apprehended their grief and taught them the Dharma accordingly, and some among those assembled generated heat right where they sat. Some generated the peak, or generated the patience in accord with the truths, or generated the highest worldly dharma, or generated the attainment of seeing. Some manifested the resultant state of stream entry. Some manifested the resultant state of once-return. Some manifested the resultant state of non-return. Some went forth and manifested arhatship. Some sowed the seeds to become universal monarchs, some to become great universal monarchs, some to become Indra, some to become Brahmā, some for the enlightenment of the listeners, some for the enlightenment of the solitary buddhas, and some for unexcelled, total, and complete enlightenment. Among the assembled, most found themselves drawn to the Buddha, intent on the Dharma, and favoring the Saṅgha. Having established them in these states, the Blessed One returned to the monastery.
BO
བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཀོད་དོ། ། ད་ལྟར་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྐྱབས་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་ བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། ། གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་རྣམས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས། འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་ བདག་ཅག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དེ།
EN
When the Blessed One was in Kapilavastu, Devadatta killed Utpalavarṇā and was banished from the country by King Prasenajit. He then withdrew to Kapilavastu, thinking, “I was not able to kill the ascetic Gautama, nor have I achieved a buddha’s skillful means, so now I will go and lay hold of Siddhārtha’s harem and keep company with them. Once I have usurped his kingdom, I shall be king.”
BO
འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཅག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་གིས་ བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདི་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་ པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། གྲོག་མ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གྲོག་མ་དང་པོ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེར་གང་གི་ཚེ་ ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱས་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། ལྷ་བརྒྱད་ཁྲིས་ཀྱང་བདེན་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ།
EN
So he sent an envoy to Yaśodharā with the following message:
BO
བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་མཛད་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་ལ་གཟིགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་འདི་དག་ ཉིད་ངས་ཇི་ལྟར་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་སྲོག་ཕངས་པ་བྱིན་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་ཆུ་ཀླུང་ཞིག་གི་འགྲམ་ན། རུ་སྦལ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་ཞིག་གནས་པ་དེ་རེས་འགའ་ ནི་སྐམ་ལ་རྒྱུ། རེས་འགའ་ནི་ཆུའི་ནང་དུ་རྒྱུའོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཆུའི་ནང་ནས་བྱུང་སྟེ། སྐམ་ལ་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་སྐམ་ས་དེ་ཉིད་དུ་ཉལ་ལོ། ། དེ་ནས་གྲོག་ཚང་ཞིག་ནས་གྲོག་མ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། རུ་སྦལ་དེའི་ཐད་དུ་སོན་པ་དང་། དེས་རུ་སྦལ་སྐམ་ལ་ཉལ་བ་དེ་ མཐོང་ནས་དེ་ཚང་གི་ནང་དུ་སོང་སྟེ། གྲོག་མ་གཞན་དག་ལ་སྦྲན་ཏོ། ། གྲོག་ཚང་དེ་ན་ཡང་གྲོག་མ་བརྒྱད་ཁྲི་གནས་ཏེ། དེ་དག་གིས་གྲོག་མ་དེ་ལས་ཐོས་ནས་གྲོག་ཚང་དེའི་ནང་ནས་འཐོན་ཏེ།
EN
“Dear Yaśodharā,
BO
རུ་སྦལ་དེའི་ལུས་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་ཟ་བས་སད་དེ་ དེས་བལྟས་ན་ལུས་ཐོག་ཐག་གྲོག་མས་གང་བར་མཐོང་ངོ་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལུས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བསམས་པ། ངས་ཆུའི་ནང་དུ་འགྲོ་ནི་ནུས་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་ འདི་སྙེད་ཀྱི་སྲོག་མ་རུང་བར་འགྱུར་ལ། བདག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ཡིན་གྱིས་བདག་རང་གི་སྲོག་ཡོངས་སུ་བཏང་ཡང་སླའི། སེམས་ཅན་འདི་སྙེད་ཀྱི་སྲོག་མ་རུང་བར་བྱར་ནི་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མནགས་ཏེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་ནས། དེ་གྲོག་མ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་དེ་དག་གིས་བཟའ་བ་ན་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་སྟོན་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་མ་རྒལ་བ་རྣམས་སྒྲོལ་བ་དང་། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། ཡོངས་ སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ།
EN
Behold the work of one who delights in wrongdoing! What was the use of taking 60,000 women as his wives and calling them ‘beloved’? Why would anyone even bother keeping so many women if he has no interest in enjoying them? Now, if you like, I can become king and you will be restored to your former glory and fortune.”
BO
སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་ མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག ། ཇི་ལྟར་ངས་འདི་རྣམས་ད་ལྟར་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་སྲོག་ཕངས་པ་བྱིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་པ་ན་ཡང་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རུ་སྦལ་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་གྲོག་མ་བརྒྱད་ཁྲིར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་སྲོག་ཕངས་པ་བྱིན་ནོ། ། ད་ ལྟར་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། ། ། ། གྲོག་མ་གཉིས་པ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ།
EN
When Yaśodharā received the message, she related it to Gopā, saying, “Gopā, Devadatta sent me quite a message.”
BO
གཏན་ ཚིགས་རྒྱས་པར་ནི་དབྱིག་དགའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱས་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ལྷ་བརྒྱད་ཁྲིས་ཀྱང་བདེན་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་མཛད་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་སུ་ཡང་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ། ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་འདི་དག་ཉིད་ངས་ཇི་ལྟར་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། སྲོག་ཕངས་པ་བྱིན་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་ བ་འདས་པའི་དུས་ན། རི་ཁྲོད་ཅིག་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན། ཁུང་ཞིག་གི་ནང་ན་སྲོག་ཆགས་སྐྱིན་གོར་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་ཞིག་གནས་པ་དེ། རྩ་བ་དང་འབྲས་བུས་འཚོ་ཞིང་སུ་ལ་ཡང་འཚེ་མི་འདོད་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་ཕྱི་ཞིག་ ན་གཟས་ལ་སོང་སོང་བ་ལས།
EN
Gopā responded, “Let’s trick him into coming here. If we disgrace him and throw him out, he’ll know his place.” So they sent an envoy to Devadatta with the following response:
BO
རྔོན་པ་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་དེ་དེས་གསོན་པོར་བཟུང་སྟེ། པགས་པ་བཤུས་ནས་བཏང་སྟེ་རྔོན་པ་དེས་པགས་པ་དེ་ཁྱེར་ཏེ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་སྐྱིན་གོར་དེ་ན་ཚ་མི་བཟོད་དེ་ཆུ་འགྲམ་ཞིག་ཏུ་སོང་ནས་ས་གཞི་བསིལ་བའི་ཕྱོགས་སུ་ཉལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཧ་ ཅང་ཡང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་གྲོག་ཚང་ཞིག་ཡོད་དེ། གྲོག་ཚང་དེ་ན་གྲོག་མ་བརྒྱད་ཁྲི་གནས་ཏེ། གྲོག་ཚང་དེའི་ནང་ནས་གྲོག་མ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། གྲོག་མ་དེ་སྐྱིན་གོར་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་བལྟས་ན་སྐྱིན་གོར་པགས་པ་མེད་པ་དེ་མཐོང་ནས་རང་གི་ཚང་དུ་སོང་སྟེ། གྲོག་མ་ གཞན་དག་ལ་སྦྲན་ནས། གྲོག་མ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་དེ་དག་ཚང་ནས་འཐོན་ཏེ་སྐྱིན་གོར་དེའི་ལུས་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་ཟ་བས་སད་དེ་དེས་བལྟས་ན་ལུས་ཐོག་ཐག་གྲོག་མས་གང་བར་མཐོང་ངོ་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལུས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། སེམས་ ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བསམས་པ། ངས་བདག་ཉིད་ཐར་བར་ནི་ནུས་མོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདི་སྙེད་ཀྱི་སྲོག་མ་རུང་བར་འགྱུར་ལ། བདག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ཡིན་གྱིས་བདག་རང་གི་སྲོག་ཡོངས་སུ་བཏང་ཡང་ སླའི།
EN
“Dear Devadatta,
BO
སེམས་ཅན་འདི་སྙེད་ཀྱི་སྲོག་མ་རུང་བར་བྱར་ནི་མི་རུང་ངོ་། ། གཅིག་ཏུ་ན་བདག་ནི་གནོད་པ་འདི་ཁོ་ནས་ངེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་ལ། བདག་གི་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སྟེ། དེ་ནི་བདག་ལ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ བསྐུལ་ཏོ་སྙམ་ནས། བདག་ཉིད་ཀྱིས་མནགས་ཏེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་སྟོན་པ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་མེད་པར། སེམས་ཅན་མ་རྒལ་བ་ རྣམས་སྒྲོལ་བ་དང་མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བ་དང་དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག ། ཅི་ལྟར་ངས་འདི་རྣམས་ད་ལྟར་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ ནས། སྲོག་ཕངས་པ་བྱིན་པ་དེ་བཞིན་དུ།
EN
Please come to the royal palace. When you get here we can talk about how to make you king.”
BO
ང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཡང་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འགོད་ པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་སྐྱིན་གོར་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་གྲོག་མ་བརྒྱད་ཁྲིར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ ཚེ་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་སྲོག་ཕངས་པ་བྱིན་ནོ། ། ད་ལྟར་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། ། ། ། སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འདུ་བ་ཆེན་པོའི་དུས་གཉིས་ཡོད་དེ། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ལ་དབྱར་གནས་འཆའ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་། སྟོན་ཟླ་ཐ་{ཆུངས་,ཆུང་} ཉའོ། །
EN
When Devadatta got their message he was very pleased. “Now that the women are excited,” he thought, “the kingdom is within my grasp!”
BO
དེ་ལ་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ལ་དབྱར་གནས་འཆར་ཉེ་བའི་ཚེ་ནི། དགེ་སློང་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དག་མནོས་ནས་རིའི་སུལ་དང་། རིའི་ཕུག་དང་སོག་མའི་སྤྱིལ་པོ་དང་ཐང་དང་དུར་ཁྲོད་དང་ནགས་ཁྲོད་དང་བས་མཐའི་གནས་མལ་དག་ཏུ་དོང་སྟེ་དབྱར་གནས་འཆའ་ བར་བྱེད་དོ། ། སྟོན་ཟླ་ཐ་{ཆུངས་,ཆུང་}ཉ་ལ་ནི་ཕྱིར་འོངས་ནས་རྟོགས་ཟིན་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། ད་དུང་མ་རྟོགས་པ་ཡན་ཆད་ནི་ཞུ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་ཞིག་ལྗོངས་སུ་སྐབས་དབྱེ་བ་བྱས་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ནས། དེས་ལྷུང་བཟེད་དང་ ཆོས་གོས་བཞག་གོ། ། དེ་ནས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ངོ་། ། དེ་ཡང་གསར་དུ་འོངས་ལ་སྔན་ཅད་མ་ཕྱིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཆུང་ཞིང་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་མི་མཁས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཤིན་ཏུ་འཕྱི་བ་ཞིག་ན་ མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ནས་དེས་བལྟས་ན། དགེ་སློང་གཞན་དག་ལག་པ་གང་བ་དང་ལྷུང་བཟེད་བཀང་སྟེ། ཕྱིར་འོང་བར་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ།
EN
He traveled to the royal palace, but as he was preparing to sit on the Bodhisattva’s throne, the gods made it vanish. Gopā had taken a seat at the top of the staircase near the side door to the women’s quarters.
BO
དགེ་སློང་འདི་དག་ལ་འདི་ན་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ས་གང་ན་ཡོད་པ་དང་གང་དུ་བསོད་སྙོམས་སྐྱེན་པར་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ དེ་དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ཉེ་དགའ་བོའི་ཐད་དུ་དོང་སྟེ་དྲིས་པ། བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་བོ་བདག་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་རྒྱུས་མ་འཚལ་ན་བདག་གིས་གང་ནས་བསོད་སྙོམས་སྐྱེན་པར་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་ཡུལ་བདག་ལ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། ཉེ་དགའ་བོས་མཐོ་ བཙམ་པར་བསམས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་དགེ་མཚན་དང་བཀྲ་ཤིས་དང་སྦྱོར་བ་མི་སྲུན་ཅིང་མ་དད་པ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་བསྟན་ཏེ། ཁྱིམ་འདིར་སོང་ཤིག་དང་འདི་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཉེ་དགའ་བོ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་ཁྱིམ་དེའི་ནང་དུ་སོང་ བ་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་དོན་ཞིག་ལ་གྲོང་གཞན་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་བར་ཆས་པ་ལས་དེས་བསམས་པ། མགོ་རེག་གོས་ཚོན་ཅན་གྱོན་པ་བདག་གི་མདུན་དུ་འོངས་པ་འདི་ནི་བཀྲ་མི་ཤིས་སོ་སྙམ་ནས། དེ་དེས་བཟུང་ནས་ཁུ་ཚུར་དང་། རྡོག་པས་ཞེན་པར་བརྡེགས་ཏེ། བསྐྱུར་ཏེ་ བོར་ནས་དེ་ཀླད་པ་ནི་རྡོལ། ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་ནི་རལ། ལྷུང་བཟེད་ནི་ཞོམ། གསེག་ཤང་ནི་ཆག་སྟེ།
EN
“Devadatta, why don’t you have a seat!” she called down. “Come into the women’s quarters where we can talk.”
BO
ཁྱིམ་དེའི་ནང་ནས་ཕྱིར་བྱུང་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ཟན་མེད་ཀྱང་སླའོ་སྙམ་ནས་དེ་སྨྱུང་བར་འདུག་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་བཙུན་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཅི་ཁྱོད་མི་རྒོད་ཀྱིས་མ་བཅོམ་མམ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་མི་རྒོད་ཀྱིས་ནི་མ་བཅོམ་གྱི་ཉེ་དགའ་བོས་མཐོ་བཙམས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་ཞིག་དགེ་སློང་དག་གིས་མཐོང་ན་ཡང་དགག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཀག་ན་ནི་ལེགས། མ་བཀག་ན་ཉེས་ པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་བོས་དགེ་སློང་འདི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལགས་པར་བཏང་ནས། དགེ་སློང་འདི་ཡང་དེར་མཆིས་ཏེ། གནོད་པ་ཆེན་པོ་དང་མཇལ་བ་ལ་གཟིགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ།
EN
When he heard this, Devadatta sat down in front of her and interlaced his fingers. Then Gopā took his folded hands into her own and squeezed them so tight that blood ran from his fingers, and Devadatta was helpless with pain as she wrung them out. Gopā led him up the stairs, kicked him in the head, and threw him from the top of the staircase. Some of the other women smeared cow dung all over his body. Others poured scalding oil on him.
BO
སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་དགེ་སློང་འདི་ཉེ་དགའ་བོ་འདི་ཁོ་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བཏང་བ་དང་འདི་ཡང་དེར་སོང་སྟེ། གནོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཇི་ལྟར་ཕྲད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་ པད་མའི་མཚོ་ཞིག་གི་ནང་ན། སྲོག་ཆགས་རུ་སྦལ་ཞིག་གནས་ལ་ཝ་ཞིག་ཀྱང་སྐོམ་གྱིས་གདུངས་ནས་ཆུ་བཏུང་ངོ་སྙམ་སྟེ་པད་མའི་མཚོ་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང་། དེས་སྲོག་ཆགས་རུ་སྦལ་དེ་མཐོང་ནས་བཟའ་བར་ཆས་ཏེ། སོས་བཟུང་ནས་རུ་སྦལ་དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་བདག་མ་གསོད་ཅིག་བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཁམ་ཅིག་ཏུ་ཡང་མེད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གསོན་པོར་བཏང་ན་བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཁ་ཟས་མང་པོ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཝ་དེས་རུ་སྦལ་དེ་བཏང་སྟེ་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ག་ལས་བཟའ་བ་རྙེད་ པར་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་དེ་སྟོན་ཅིག ། རུ་སྦལ་གྱིས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཕྱོགས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་ཕུག་ཅིག་གི་ནང་ན་སྐྱིན་གོར་མ་སྨད་བརྒྱད་གནས་ཀྱིས། དེ་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱིས་སོད་ལ་ཟོ་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། ཕུག་དེའི་ནང་ན་སེང་གེ་མོ་ཞིག་ཀྱང་གནས་ཏེ།
EN
Then, his body wounded and weak, he went to see Kokālika, Khaṇḍadravya, Kaṭamorakatiṣya, and Samudradatta. When they saw him, they joked, “Ah, Devadatta! It seems you’ve experienced the pleasures of the royal harem!”
BO
དེ་ཡང་གསར་ དུ་བུ་བྱུང་ནས་དེ་ལ་སེང་གེའི་ཕྲུག་གུ་གཉིས་ཡོད་དེ། དེས་དེ་གཉིས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཕུག་དེའི་ནང་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་དུ་མི་བཏུབ་བོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཝ་དེ་ཡང་ཕུག་སྒོ་ལོགས་སུ་ཆས་པ་ལས། དེ་ཝ་གཞན་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་གར་འགྲོ ། དེས་ སྨྲས་པ། ཕུག་འདིའི་ནང་ན་སྐྱིན་གོར་མ་སྨད་བརྒྱད་གནས་ཏེ། དེ་དག་བདག་གིས་བསད་ལ་བཟའ་བར་བྱའོ། ། ཝ་དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ལྟོས་དང་ཁྱོད་འདིར་སོང་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཕྲད་ཏ་རེ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེས་དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། བདག་ ནི་འདི་ན་སྟོབས་ལྡན་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། ། བདག་དང་མཚུངས་པ་ག་ལའང་ཡོང་མེད་དེ། ། གླང་ཆེན་རྒྱལ་པོ་རྫིང་ལ་བབ་པ་བཞིན། ། དེ་རིང་སྐྱིན་གོར་སྨད་བརྒྱད་གཞོམ་པར་བྱ། ། ཞེས་སྨྲས་ནས། དེས་དེའི་ཚིག་མ་མཉན་ཏེ་ཕུག་དེའི་ནང་དུ་སོང་བ་ལས། དེ་སེང་གེའི་ ཕྲུ་གུ་གཅིག་གིས་ནི་རྣ་བ་ནས་བཟུང་། གཅིག་གིས་ནི་མཇུག་མ་ནས་བཟུང་སྟེ་མས་སྨྲས་པ། བུ་གཉིས་ཐེ་རེལ་ཟ་བ་འདི་མ་གསད་འདི་བསད་དེ་ཅི་རུང་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་མའི་ཚིག་མ་ཉན་ཏེ་གཅིག་གིས་ནི་རྣ་བ་བཅད་གཅིག་གིས་ནི་མཇུག་མ་བཅད་དེ་བོར་རོ། །
EN
When the monks heard about all this they asked the Blessed One, “Lord, tell us why Devadatta was humiliated by Gopā.”
BO
དེ་ ནས་ཝ་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དེ་ཕུག་སྒོ་ནས་བྱུང་བ་མཐོང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་འདི་ན་སྟོབས་ལྡན་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། ། ཁྱོད་དང་མཚུངས་པ་ག་ལའང་མེད་ཅེ་ན། ། དཔའ་བོ་ལུས་མཛེས་མ་རུང་གྱུར་པ་ལས། ། ཁ་ཚོ་བསྐྱེད་པ་དེ་དང་འཐུན་མ་གྱུར། ། དེ་ནས་དེས་དེ་ལ་སྨྲས་ པ་འདི་ནི་དེས་ཀྱང་མཉེས་ཀྱིས་བདག་གིས་དེའི་ཚིག་མཉན་ཏེ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་པ་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། སྐྱིན་གོར་སྨད་བརྒྱད་ཕུག་ན་སྐྱེས་སོ་ཞེས། བདག་ནི་རུ་སྦལ་ཚིག་ལ་ཡིད་ཆེས་པ། ། དེ་ནི་བདག་འདིར་བླུན་ཞིང་ དགོངས་ཀྱང་ཆུང་། ། མི་ཤེས་བྱུར་ངན་དམ་པས་དམད་པར་འོས། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་སྲོག་ཆགས་རུ་སྦལ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེ་དགའ་བོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་ཝར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་འདིས་ སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བཏང་སྟེ། འདི་ཡང་དེར་སོང་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་རྙེད་ལ་ད་ལྟར་ཡང་དེས་འདི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བཏང་སྟེ། དགེ་སློང་འདི་དེར་སོང་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་རྙེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། ། །
EN
“Not only now,” the Blessed One explained, “but in times past as well, and in the same way, Devadatta was humiliated by Gopā. Listen well!
BO
དགོན་པ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་མཉམ་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་ཡང་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། ཁྱིམ་དེའི་བསེན་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་བལྟས་ན་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱིམ་དེར་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བར་ མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་དེ་བརྟན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཅིག་པུ་ཟླ་མེད་ཅིང་གཡོག་མེད་པར་ཁྱིམ་དེར་སོང་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཞམ་རིང་མ་མཆིས་སམ་ཅི་ན། ཟླ་མ་མཆིས་པ་དང་ ཞབས་འབྲིང་མ་མཆིས་པར་གཅིག་པུ་གཤེགས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གི་གཡོག་ནི་ཁྱེད་ཅག་ལྟ་བུ་འབའ་ཞིག་གིས་བྱིན་པ་དེ་དག་བདག་ཅག་གི་གཡོག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཟད་པས་ན།
EN
“Monks, in times past King Brahmadatta reigned in the city of Vārāṇasī and King Mahendrasena reigned in Videha. The two did not agree with one another, and from time to time a great many people were killed.
BO
བདག་ཅག་གི་གཡོག་ནི་རྙེད་རྙེད་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། ། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་གི་མཆིས་བྲང་ལ་བུ་ཆགས་པ་མཆིས་ཀྱིས་དེ་ལས་གལ་ཏེ་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་པར་གྱུར་ན། དེ་བདག་གིས་འཕགས་པའི་ཞབས་འབྲིང་དུ་དབུལ་ལོ། ། མ་འགགས་པས་སྨྲས་པ། ཁོང་དགེ་བ་རྣམས་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་ཡང་གང་གི་ཚེ་བུ་ཆགས་པར་གྱུར་ནས། གཅིག་པུ་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་སོང་ནས་གནས་པར་བྱེད་དེ། ཕྱིན་ཅད་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ནང་དུ་འདུག་པར་མི་དགའོ། ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གིས་བསམས་པ། མ་ལ་བདག་ གི་ཆུང་མ་འདི་འབྱུང་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་མ་བརླམས་གྲང་སྙམ་ནས་ལྟས་མཁན་རྣམས་ལ་བསྟན་ནས་ལྟས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་འབྱུང་པོས་བརླམས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ལྟོ་ན་འདུག་པ་དེའི་མཐུ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་ནི་གཅིག་པུ་གར་བར་དགའ་བ་ཞིག་ གོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་མདོག་བཟང་བ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན་མགོ་བོ་གདུགས་ལྟར་འདུག་པ།
EN
“One day King Brahmadatta of Kāśi called together an assembly of his ministers and began a discussion on the topic of women. ‘Who among you has seen a woman who is well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful?’ he asked.
BO
ལག་པ་རིང་བ་དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ་སྣ་མཐོ་བ་སྣ་ལེགས་པ་ཞིག་ བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་མ་བཙས་པའི་སྔ་རོལ་ནས་གཅིག་པུ་གར་བར་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་དགོན་པ་པ་ ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་དགོན་པ་པ་དེ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་འགྲོ་བར་ནུས་པར་གྱུར་པ་དང་། ཁྱེའུ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཚེ་རབས་དྲན་ཏེ། དེས་བལྟས་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ན་བདག་གིས་འདུ་འཛིའི་ཉེས་པས་ སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་གཅིག་པུ་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་དེ་འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་གནས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་སྨྲས་ པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱེའུ་འདི་ནི་མ་བཙས་པའི་སྔ་རོལ་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་གཡོག་ཏུ་བྱིན་ཏེ། ཁོང་དགེ་བ་རྣམས་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་ན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དམ་མ་བཅས་སམ། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ།
EN
“Those who had seen such women told the king about them as he had requested. Then each of them said in turn, ‘Deva, you can forget them all! How could any woman ever compare to the face and form of the queen of Videha?’
BO
འཕགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དམ་བཅས་ལགས་སོ་ཞེས་ བྱས་ནས། ཁྱེའུ་དེ་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་ལ་ཕུལ་ནས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་མ་བཙས་པའི་སྔ་རོལ་ནས་འཕགས་པའི་ཞབས་འབྲིང་དུ་ཕུལ་གྱིས་སོང་ལ་འཕགས་པའི་ཞབས་འབྲིང་གྱིས་ཤིག ། ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་བདག་ལ་ཕན་གདགས་པ་ ལགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པའི་ཕྱི་བཞིན་སོང་ངོ་། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་ཀྱང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཆོས་བཤད་ནས་ཁྱེའུ་དེ་ཁྲིད་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། ། དེར་ཁྲིད་ནས་ཀྱང་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་ ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ།
EN
“When the king heard this an arrow of lust shot through him, and he thought, ‘Since I don’t get along with King Mahendrasena, there’s no way for me to have any contact with her. Let me enter into negotiations with him. After that it will be easy.’
BO
སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ་དབང་པོ་དང་ཉེ་ དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་དགོན་པ་དང་ནགས་ཁྲོད་དང་བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་རྟེན་ཅིང་། བདག་སུ་དང་ཡང་མི་ཕྲད་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགོན་པ་བས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་ མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། ནོངས་དམིགས་ཅི་ཞིག་མཐོང་ན་བྱིས་པ་ནས་འདུ་འཛི་སྤངས་ཏེ་གཅིག་པུ་མཆིས་པར་དགའ་བར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚེ་ རབས་དྲན་ལ། འཁོར་བར་འཁོར་བ་ན་འདིས་འདུ་འཛིའི་ཉེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཡང་མྱོང་བར་གྱུར་ཏེ། འདིས་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ན་གཅིག་པུ་གནས་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །
EN
“So it was that King Brahmadatta entered into negotiations with the king of Videha, whereupon he sent a messenger to King Mahendrasena’s queen with a message that said, ‘I want you to know that my negotiations with King Mahendrasena are all for your sake, so that you and I might meet face to face.’
BO
བཙུན་པ་འདིས་གང་དུ་འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་བསྐྱེད་ལགས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་འདུ་འཛི་མང་བར་གྱུར་ནས། འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ འཆལ་པར་གྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་དང་། དེས་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་། འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་མ་ཐུབ་ནས། ཅི་འདོད་པར་སྤྱད་དེ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་ནོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཞལ་ ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དགེ་སློང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་མ་ཐུབ་ནས།
EN
“After she received this message Mahendrasena’s queen told the king, ‘Deva, King Brahmadatta is making overtures to me. Deva, with your permission I wish to humiliate him.’
BO
ཅི་འདོད་པར་སྤྱད་དེ། གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་ནས། ཁོང་དགེ་བ་རྣམས་ལ་ངོར་ བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། འདི་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་སྐྱེས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། ། དེས་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ན་གཅིག་པུ་གནས་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་གི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་བསྲུངས་པ་དང་། དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ནི་ད་ལྟར་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེས་ཅུང་ཟད་ཆོས་བཞིན་དུ་ཞལ་ཏ་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་ པས་ནི། ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་སོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཅུ་དྲུག་པ། གླང་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་དབྱར་གནས་བཅས་ ཏེ། དབྱར་ཟླ་བ་གསུམ་འདས་ནས་ཆོས་གོས་མཛད་དེ། ཆོས་གོས་ཟིན་ནས་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཆས་ཏེ་གཤེགས་ནས།
EN
“ ‘As you wish,’ he replied. ‘But whatever you do, make sure he falls into my hands.’
BO
མཐར་གྱིས་གཤེགས་གཤེགས་པ་ལས་རི་དྲུང་ཤོད་ཅིག་ཏུ་བྱོན་པ་དང་། དེའི་ ཚེ་དགོན་པའི་གླང་པོ་ཆེ་ཞིག་སེང་གེས་འཇིགས་ནས་རང་གི་ཁྱུ་དེད་དེ། རི་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་རང་གི་ཁྱུ་སྐྱོང་ཞིང་འདུག་པ་ལས། གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་རི་ལ་སོང་བ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་གཤེགས་པ་མཐོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་གླང་པོ་ཆེའི་ གཙོ་བོ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས། དེ་རི་དེ་ལས་བབས་ཏེ་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཡལ་ག་དག་ཁྱེར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་གདུང་བར་མི་འགྱུར་ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཡལ་ག་འཛིན་ཅིང་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་ངོ་། ། དེ་ནས་གྲོང་གཞན་དུ་གཤེགས་ཀྱི་བར་དུ་བསྐྱལ་ཏེ། ཕྱིར་ལོག་ནས་དེ་ཕྱིར་ལྡོག་ཅིང་འོང་བ་ན། {རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེས་བསད་དེ་དེ་ཤི་འཕོས་ནས་དུས་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ། ལྷའི་བུའམ་ལྷའི་བུ་མོ་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ།
EN
“ ‘Not to worry, Deva,’ she said. ‘I shall act in accord with your wishes.’
BO
གང་ནས་ཤི་འཕོས་གང་དུ་སྐྱེས་ལས་གང་གིས་སྐྱེས་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དུད་འགྲོ་ལས་ཤི་འཕོས་པ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་ཡུལ་བཟང་པོར་སྐྱེས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་པར་དེས་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་སྔོན་གླང་པོ་ཆེར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཞག་ལོན་ནས་གཟོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཞག་མ་ལོན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བལྟ་བའི་ཕྱིར་ འགྲོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་སྔོན་གླང་པོ་ཆེར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུ་རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དག་ཅིང་འགུལ་པ་ཐོགས་པ་ལུས་དོ་ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པའི་ཅོད་པན་ཅན། ལུས་གུར་གུམ་དང་ཏ་མ་ལའི་ལོ་མ་དང་(སྤྲྀ་,སྤྲི་)ཀ་ལ་སོགས་པས་བྱུགས་པ་དེས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ མཚན་མོ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་དང་མན་དཱ་ར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུ་བ་བཀང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཐམས་ཅད་འོད་ཆེན་པོས་སྣང་བར་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མེ་ཏོག་གིས་གཏོར་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ འདུག་གོ། །
EN
“Then she sent an envoy with the following message:
BO
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་གླང་པོ་ཆེར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཐོས་ནས་སྔོན་གླང་པོ་ཆེར་གྱུར་པའི་ལྷའི་ བུས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་སྟེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་དགའ་བའི་ཚིག་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་གི་ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་བསྐམས་པ་དང་། རུས་པའི་ལ་བརྒལ་བ་དང་། ངན་སོང་གི་སྒོ་རྣམས་བཅད་པ་དང་། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་སྒོ་རྣམས་ཕྱེ་བ་དང་། བདག་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བཞག་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་བདག་ལ་ཕས་ཀྱང་མ་བགྱིས་མས་ཀྱང་མ་བགྱིས་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་མ་བགྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བགྱིས་ནང་མི་དང་གཉེན་གྱི་ཚོགས་ རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བགྱིས། སྔོན་གྱི་མཚུན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བགྱིས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བགྱིས་ལགས་སོ། ། ཡང་སྨྲས་པ། ཉེས་པ་མང་པོར་ལྡན་པའི་ངན་སོང་ལམ། ། ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ཁྱོད་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་བཅད། །
EN
“ ‘Dear Brahmadatta,
BO
བསོད་ནམས་རབ་ལྡན་མཐོ་རིས་འགྲོ་བ་ཕྱེ། ། མྱ་ངན་འདས་པའི་ལམ་ཡང་བདག་གིས་ཐོབ། ། བདག་གིས་དེ་རིང་ཉེས་པ་སྤངས་པའི་མིག ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ། ། བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་ཕ་རོལ་རྒལ། ། འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཞི་བའི་གོ་འཕང་འཐོབ། ། མི་མཆོག་དབང་པོ་མི་དང་ལྷས་མཆོད་པ། ། སྐྱེ་དང་རྒ་དང་འཆི་བའི་ནད་སྤངས་པ། ། སྲིད་པ་སྟོང་དུ་མཐོང་བར་དཀའ་བ་ཡི། ། ཐུབ་པ་ཁྱོད་ནི་དེང་མཐོང་འབྲས་བུ་ཡོད། ། དེ་ནས་དོ་ཤལ་འཕྱང་བ་དགར་གྱུར་ཏེ། ། བཏུད་ཅིང་ཞབས་གཉིས་ལ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། དགྲ་ཐུབ་ལ་ནི་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། ལྷ་ཡི་འཇིག་ རྟེན་ཁ་བལྟས་ལྷ་ཡུལ་སོང་། ། དེ་ནས་སྔོན་གླང་པོ་ཆེར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུ་དེ་ཚོང་པ་ཁེ་སྤོགས་ཕྱིན་པ་དང་། ཞིང་པ་འབྲུ་རྒྱལ་བར་གྱུར་པ་དང་། དཔའ་བོ་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བ་དང་། ནད་པ་ནད་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བ་བཞིན་དུ་འབྱོར་པ་གང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ འོངས་པའི་འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་མི་ཉལ་བར་བརྩོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ལ་གནས་པ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སྣང་བ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་མཐོང་ངོ་། །
EN
As my king yet lives, I shall not be able to meet you face to face. Dispatch with him! After that, I shall meet with you.’
BO
མཐོང་ནས་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས། མདང་སུམ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པའམ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནམ་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བལྟ་བའི་ཕྱིར་མཆིས་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་མི་མཇེད་ ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པའམ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནམ་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་ང་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་སྟེང་དུ་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཡལ་ག་བཟུང་བ་མཐོང་ངམ། བཙུན་པ་མཐོང་ལགས་སོ། ། དགེ་ སློང་དག་དེ་ནི་ངའི་ཐད་ནས་ཕྱིར་ལོག་པའི་འོག་ཏུ་སེང་གེས་བསད་དེ། དེ་ང་ལ་སེམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པས་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ་ལྷར་གྱུར་ནས་ངའི་ཐད་དུ་འོངས་ཏེ། དེ་ལ་ངས་ཆོས་བསྟན་ནས་དེས་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ་བཙུན་པ་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་དེས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གླང་པོ་ཆེར་སྐྱེས་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ལ།
EN
“Brahmadatta thought, ‘Failing some dispute, I cannot kill him. Let me then fabricate some dispute with him.’ So King Brahmadatta began a dispute with King Mahendrasena. He armed the four divisions of his army and advanced on Videha, where they besieged the city, massacring many of the inhabitants in the siege.
BO
དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ལ་ མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདས་པའི་ལས་ཀྱི་ཤས་ཀྱང་ཡོད་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་ཤས་ཀྱང་ཡོད་དེ། འདས་པའི་ལས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ ཉིད་ལ། སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་སློང་བསླབ་པ་ལ་མ་གུས་ཤིང་གཡེལ་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་དེར་བསླབ་པའི་གཞི་ཆེ་ཕྲ་ལས་འགལ་བ་མང་དུ་བྱས་སོ། ། དེས་བསླབ་པའི་གཞི་ཁ་ཅིག་ནི་བསྲུངས་ནས་འཆི་ ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ།
EN
“Thereupon Queen Mahendrasena sent an envoy with the following message:
BO
། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་བསླབ་པའི་གཞི་ཆེ་ཕྲ་མང་དུ་མ་བསྲུངས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། དེས་དེར་བསླབ་པའི་གཞི་ཁ་ཅིག་བསྲུངས་ནས། འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་ དེས་ནི་དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ད་ལྟར་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་པ་ནི་འདས་པའི་ལས་ཡིན་ནོ། ། ད་ལྟར་བྱུང་ བའི་ལས་གང་ཞེ་ན། དེ་གླང་པོ་ཆེར་གྱུར་ནས་ང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། སེམས་དགའ་བར་བྱས་པ་དེས་ན་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ་འདི་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ལས་ཡིན་ནོ། ། ། ། ཀླུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ།
EN
“ ‘Dear Brahmadatta,
BO
དེའི་ཚེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན་ ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དབྱིག་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེས་ཀླུའི་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བུ་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། བུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། བུ་འདི་དབྱིག་གི་བུ་ཡིན་པས་ན། འདིའི་མིང་དབྱིག་{བཟངས་,བཟང་}ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་བུ་དབྱིག་{བཟངས་,བཟང་}འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། དེ་ཆེར་སྐྱེས་ཏེ་འགྲོ་ནུས་པར་གྱུར་ ཏོ། ། ཀླུ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་ནི་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་དུ་ལུས་ལ་ཀླུའི་བྱེ་མ་འབབ་སྟེ། གཞི་དེས་ན་དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། བུ་དེ་བྱིས་པ་ཤེད་མ་བྱེ་བའི་བར་དུ་ནི་དེའི་ལུས་ལ་ཀླུའི་ བྱེ་མ་དེ་མི་འབབ་བོ། ། གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་ཤིང་ཤེད་བྱེ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དེའི་ལུས་ལ་ཡང་ཀླུའི་བྱེ་མ་འབབ་པར་འགྱུར་ཏེ།
EN
If you have come here and done all this for my sake, then what need have we for so many to die? By disguising yourself as an ordinary person you can come into the city to see me now.’
BO
གཞི་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་ནས། ཕ་མ་ལ་དྲིས་པ། ཡབ་ཡུམ་བདག་གིས་ཡུན་ ཇི་སྲིད་ཅིག་གི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་བར་འགྱུར། ཕ་མས་སྨྲས་པ། བུ་ཇི་སྲིད་དུ་སྐལ་བ་མཉམ་པ་འདི་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་བུ་དེས་བལྟས་ན། ཀླུ་ཆེན་པོ་གཞན་དག་གི་ལུས་ལ་ཀླུའི་བྱེ་མ་མི་འབབ་པ་ མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཕ་མ་ལ་དྲིས་པ། ཡབ་ཡུམ་ལོག་པར་ལྟུང་བར་གྱུར་པ་འདྲ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཀླུ་ཆེན་པོ་འདི་དག་གི་ལུས་ལ་ནི་ཀླུའི་བྱེ་མ་མི་འབབ་ལ། བདག་ཅག་གི་ལུས་ལ་ནི་འབབ། ཕ་མས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀླུ་ཆེན་པོ་འདི་དག་ནི་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆེ་ བར་གྲགས་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་ལ་ནི་མི་འབབ་བོ། ། དེ་ནས་དེས་བལྟས་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དེའི་ནང་ན་ཀླུ་བདག་ཅག་པས་ཆེས་ངན་པ་དེ་དག་གི་ལུས་ལ་ཡང་ཀླུའི་བྱེ་མ་མི་འབབ་པར་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཕ་མ་ལ་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་ཁྱེད་གཉིས་ན་རེ་ཀླུ་ཆེན་པོ་འདི་དག་ནི་ ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ།
EN
“Now no sooner had King Brahmadatta of Kāśi heard this than he entered the royal palace by just the method she had suggested. When she saw him there, Queen Mahendrasena seized him, brought him before the king, and said, ‘Deva, here is Brahmadatta. Do with him as you please.’
BO
ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཡིན་པས་ན་འདི་དག་གི་ལུས་ལ་ཀླུའི་བྱེ་མ་མི་འབབ་བོ་ཞེ་ན། འདི་ན་བདག་ཅག་པས་ཆེས་ངན་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ནི་ཀླུའི་བྱེ་མ་མི་འབབ་ལ་བདག་ཅག་ལ་ནི་འབབ། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དེ་དག་ ནི་བདག་ཅག་བས་ཆེས་ངན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་དག་གིས་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ལུས་ལ་ཀླུའི་བྱེ་མ་མི་འབབ་བོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བུ་དེ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། སྨྲས་པ་ཡབ་ཡུམ་དེ་དག་གི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་ པའི་གཞི་རྣམས་ག་ལས་བྱུང་། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཡུལ་དབུས་འདིར་སངས་རྒྱས་བྱུང་སྟེ། དེ་ནི་བདུད་རྩིའི་ཆར་འབེབས་པས། དེ་ལས་དེ་དག་གི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བྱུང་ངོ་། ། ཀླུའི་བུ་དེས་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་བདག་མཆི་བར་གནང་བར་ མཛོད་ཅིག་དང་། གང་དག་གི་མཐུས་བདག་གི་ལུས་ལ་ཀླུའི་བྱེ་མ་འབབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་དེ་དག་བདག་གིས་བླང་བར་བགྱིའོ། ། ཕ་མས་སྨྲས་པ། བུ་མ་ལེན་ཅིག ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བྱེ་མའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཆུང་གི །
EN
“King Mahendrasena assembled all his princes and ministers, chiefs of merchandise, aristocrats, and caravan leaders, and they kicked Brahmadatta, King of Kāśi, in the head.
BO
སྐྱབས་སུ་ འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་དེ་དག་བླངས་པ་ལས་མ་བསྲུངས་ན། གཞི་དེ་ལས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་རྣམས་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འདིའི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་སྟོང་གི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་འབུམ་ གྱི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། ། ཀླུའི་བུས་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་བདག་གི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བྱེ་མའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཞི་བར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཅི་ནུས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཀླུའི་བུ་དེས་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་རྣམས་ ཀྱིས་ཐུ་བ་བཀང་སྟེ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་ནང་ན་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཀླུའི་བུ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འཐད་པ་དབང་པོ་དུལ་བ་ཐུགས་ཞི་བ་ཐུགས་དུལ་ཞིང་རྣམ་པར་ཞི་བའི་མཆོག་དང་ལྡན་པ། གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་ལྟར་དཔལ་དང་གཟི་བརྗིད་འབར་བ་མཐོང་ངོ་། །
EN
“ ‘Let’s kill him, so he can never sleep with another man’s wife again!’ they cried.
BO
མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་མནོས་ཏེ། ཆོས་ མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཀླུའི་བྱེ་མ་མེད་པར་གྱུར་ནས། དེས་བསམས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་པོ་སེལ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཐོབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ན་བདག་གིས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ཇི་ལྟར་བསབ་པར་བྱ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛད་ན། བདག་གིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་སྙམ་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
EN
Then the queen said to King Mahendrasena, ‘Deva, is this humiliation not worse than being killed? What need is there now to kill him? Let him go.’ So they released him and spared his life.
BO
ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ན་བཟའ་དང་ཞལ་ཟས་དང་གཟིམས་ཆ་དང་གདན་དང་སྙུན་ གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་སྦྱར་བར་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཞོན་ནུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཕན་གདགས་དགོས་ཀྱིས་ཐོང་ཤིག་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་དབྱར་ བཞུགས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་སོང་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡུལ་མ་ག་དྷཱར་ལྗོངས་སུ་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཀྱིས། སུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་འདོད་པ་དེ་ཆོས་གོས་དག་དང་ ཆོས་ཤིག་ཅེས་སྦྲོན་ཅིག ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་སྲིད་དགྱེས་པའི་བར་དུ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་བཞུགས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ག་ལ་བ་དེར་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་ཀླུའི་བུ་དེས་བསམས་པ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་གནང་མོད་ཀྱི། བདག་གིས་ལམ་འདིར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་སྙམ་ནས། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ།
EN
“O monks, what do you think? I am the one who was Mahendrasena, King of Videha then, and who lived the life of a bodhisattva. The one who was the queen then is none other than Gopā. The one who was King Brahmadatta of Kāśi then is none other than Devadatta. At that time many people kicked and humiliated him, just as they have now.”
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་བར་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ན་བཟའ་དང་ཞལ་ཟས་དང་གཟིམས་ཆ་དང་གདན་དང་སྙུན་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་ སྦྱར་བར་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀླུའི་བུ་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ནས་ཀླུའི་བུ་དེས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རི ག་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་བར་ གྱི་ལམ་ཐོག་ཐག་ཏུ་རྡོ་དང་གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ་རྣམས་བསལ་ཏེ། སྟོར་ཁུང་དང་ཕྱི་སའི་འདམ་དང་ཕྱག་དར་ཉལ་ཉིལ་དང་ཤིང་དང་བོང་བ་རྣམས་མེད་པར་བྱས་ནས། ས་གཞི་གསིང་མ་སྔོན་པོས་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས། སྤོས་ཆབ་ཀྱིས་ཆག་ཆག་བཏབ་པ། ངོས་གཡས་ གཡོན་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་དག་གིས་འཁྱམས་འདྲ་བར་དཀྲིགས་ཏེ། ནེ་ཙོ་དང་རི་སྐེགས་དང་རྨ་བྱ་དང་། ཤང་ཤང་ཏེའུ་རྣམས་སྐད་འབྱིན་པ་བཀོད་མ་དང་། མཚེའུ་དང་ལྟེང་ཀ་དང་རྫིང་རྣམས་མེ་ཏོག་དང་། པད་མ་དང་། ཨུད་པ་ལ་དང་། ཀུ་མུ་ད་ དང་།
EN
When the Bodhisattva was dwelling in Tuṣita Heaven, King Siṃhahanu reigned in Kapilavastu. As he and the queens enjoyed themselves and coupled, the queens gave birth to four sons named Śuddhodana, Śuklodana, Droṇodana, and Amṛtodana, and four daughters named Śuddhā, Śuklā, Droṇā, and Amṛtā.
BO
པད་མ་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གང་བར་འདུག་ལ། ངང་པ་དང་ངུར་པ་དང་ཟལ་མོ་རྣམས་སྐད་འབྱིན་པ་དག་སྤྲུལ་ཏེ། ལམ་ཐོག་ཐག་ཏུ་བུམ་པ་གང་བ་དང་ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་བུ་དང་ཕྲེང་བའི་མཆོག་རྣམས་ནི་ཚར་དུ་སྦྲེངས། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་རྣམས་ནི་བསྒྲེང་ རས་སྣ་ཚོགས་ནི་སྦྱངས་རྔ་ཡབ་སྣ་ཚོགས་ནི་བཙུགས་གློ་གཡས་གཡོན་དུ་ནི་གཟིམས་ཁྲི་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་རྣམས་བཤམས་དར་གྱི་བླ་རེ་རྣམས་ནི་བྲེས། ཟླ་བ་དང་ཟླ་བ་ཚེས་པ་དང་མེ་ལོང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྒྱན། མགུལ་ གདུབ་དང་གདུབ་བུ་རྒྱན་ཅན་དང་དཔུང་རྒྱན་དང་རྒྱན་ཕྲེང་དང་སེ་མོ་དོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཛེས་པར་བྱས། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཁེབས་པར་བྱས་ཏེ་སྤྲུལ་ཏོ། ། དེར་མི་མང་པོ་དག་ཀྱང་སྤྲུལ་ཏེ། ལ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ རྣམས་ལ་གདུགས་རྩིབས་བརྒྱ་པ་དག་འཛིན་པར་བྱེད། ལ་ལ་ནི་བླ་རེ་འཛིན་པར་བྱེད། ལ་ལ་ནི་རྔ་ཡབ་གསེར་གྱི་ཡུ་བ་ཅན་དང་། ནོར་བུའི་ཡུ་བ་ཅན་དག་གིས་གཡོབ་པར་བྱེད། ལ་ལ་ནི་ཨུད་པ་ལ་དང་། པད་མ་དང་། ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་རྣམས་འཐོར་བར་ བྱེད་དོ། །
EN
At the same time, as King Śākya Suprabuddha and his queens enjoyed themselves and coupled in Vṛji, the queens gave birth to two daughters. One they named Māyā, and the other Mahā­māyā. They reared them on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and they flourished like lotuses in a lake. When the priests versed in reading signs examined them, they predicted that their daughter Māyā would give birth to a child of marvelous character, and that Mahā­māyā would give birth to a universal monarch. Both daughters’ hair grew like a drop of sesame oil poured into water.
BO
ཀླུའི་བུ་དེ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདུག་པ་དང་ཕྱེ་མ་དང་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱེད་ཅིང་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་སྟེ། དེས་ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེལ་བསོ་བའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེར་གདན་རྣམས་སྤྲུལ་པར་བྱེད་དོ། ། སངས་རྒྱས་ལ་ སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་དང་། ཧྭགས་དང་། འདམ་བུ་ཁ་ར་དང་། ཁ་ར་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚིམ་པར་བྱེད་དོ། ། ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་དགོངས་མཛད་པའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེར་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་གཙུག་ལག་ ཁང་སྤྲུལ་པར་བྱེད་དོ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་རྐང་པ་བཀྲུ་བའི་སྤོས་ཆུ་དང་རྐང་པ་བསྐུ་བའི་ཏིལ་མར་སྤོས་ཅན་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་ ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་བླ་མར་བྱེད་རིམ་གྲོ་བྱེད་མཆོད་པ་བྱེད་ཅིང་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་ངོ་། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐར་གྱིས་གཤེགས་གཤེགས་པ་ལས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བྱོན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པར་བཞུགས་སོ། །
EN
When King Siṃhahanu heard this, he sent an envoy to King Śākya Suprabuddha with a message saying, “Betroth your two daughters to my son. Though the Śākyas have an agreement among themselves that no one may take two wives in marriage, if I can get them to agree to this then you can marry them both.” King Siṃhahanu made a request of all the Śākyas, and, in accord with the tradition among householders, Śuddhodana took both young women as his queens. After marrying them, King Śākya Suprabuddha granted them a young woman named Keśinī to look after their hair.
BO
དེ་ ནས་ཀླུའི་བུ་དེས་ཡང་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། འོད་མའི་ཚལ་འདི་ཉིད་དུ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ན་བཟའ་དང་ ཞལ་ཟས་དང་གཟིམས་ཆ་དང་གདན་དང་སྙུན་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་སྦྱར་བར་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀླུའི་བུ་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་སྟེ། ཀླུའི་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། འོད་མའི་ཚལ་དེ་ཉིད་དུ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས། ཐ་མའི་ཉིན་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་ གི་དགེ་འདུན་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འབུམ་རི་བའི་ན་བཟའ་ཕུལ་ལོ། ། དགེ་སློང་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སོ་སོར་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཕུལ་ནས་སེམས་དད་པར་བྱས་ཏེ། གྲལ་དཔོན་གྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེའི་སྐབས་སུ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛུམ་པ་མཛད་དེ།
EN
Seven days after the Bodhisattva’s birth, Mahā­māyā passed away and took rebirth in the Heaven of the Thirty-Three. Young Keśinī missed her so much that she clutched at strands of Mahā­māyā’s hair and flung herself on the ground in grief, wailing and beating her chest. She was inconsolable.
BO
འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་གང་གི་ཚེ་འཛུམ་པ་མཛད་པ་དེའི་ཆོས་ཉིད་དེ་དེའི་ཚེ་ཞལ་ནས་འོད་ཟེར་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་རྣམས་བྱུང་ནས། ཁ་ཅིག་ནི་འོག་ཏུ་འགྲོའོ། ། ཁ་ཅིག་ ནི་སྟེང་དུ་འགྲོའོ། ། འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡང་སོས་དང་། ཐིག་ནག་དང་། བསྡུས་འཇོམས་དང་། ངུ་འབོད་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་། ཚ་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་མནར་མེད་པ་དང་། ཆུ་བུར་ཅན་དང་། ཆུ་བུར་རྡོལ་ དང་། སོ་ཐམས་ཐམས་དང་། ཀྱི་ཧུད་ཟེར་དང་། ཨ་ཆུ་ཟེར་དང་། ཨུད་པལ་ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་སོང་ནས། ཚ་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་བོ། ། གྲང་ བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་བོ། ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་གནོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྩེ་ཞིལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་ཅི་བདག་ཅག་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་སམ་འོན་ཏེ་གཞན་དུ་སྐྱེས་སམ་ སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་དད་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྲུལ་པ་འགྱེད་པར་མཛད་དེ།
EN
When the Bodhisattva had grown, upon witnessing old age, sickness, and death, he went to live in the forest, where he practiced austerities for six years until he achieved unexcelled wisdom. His actions for the benefit of those to be tamed eventually led him to stay in Kapilavastu and he led many Śākyas there to go forth, including Mahā­prajāpatī Gautamī. Keśinī too was not only ordained, she also cast away all afflictive emotions and manifested arhatship, and the Blessed One commended her for her superlative efforts.
BO
དེ་དག་གིས་སྤྲུལ་པ་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་བདག་ཅག་ནི་འདི་ནས་ཀྱང་ཤི་འཕོས་པར་མ་གྱུར་ལ་གཞན་དུ་ཡང་མ་སྐྱེས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་ སེམས་ཅན་སྣང་བ་འདིའི་མཐུས། བདག་ཅག་གི་གནོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྩེ་ཞིལ་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་སྤྲུལ་པ་ལ་སེམས་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མྱོང་བར་གྱུར་པའི་ལས་དེ་ཟད་དེ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གང་དུ་བདེན་ པ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་བ་དེར་ཉིང་མཚམས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། ། སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་རྣམས་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་དང་། འཐབ་བྲལ་རྣམས་དང་། དགའ་ལྡན་རྣམས་དང་། འཕྲུལ་དགའ་རྣམས་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་རྣམས་དང་། ཚངས་རིས་རྣམས་དང་ཚངས་པའི་མདུན་ན་འདོན་པ་རྣམས་དང་། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། འོད་ཆུང་རྣམས་དང་། ཚད་མེད་འོད་རྣམས་དང་། འོད་གསལ་རྣམས་དང་། དགེ་ཆུང་རྣམས་དང་། ཚད་མེད་དགེ་རྣམས་ དང་། དགེ་རྒྱས་རྣམས་དང་། སྤྲིན་མེད་རྣམས་དང་། བསོད་ནམས་སྐྱེས་རྣམས་དང་། འབྲས་བུ་ཆེ་རྣམས་དང་། མི་ཆེ་རྣམས་དང་། མི་གདུང་རྣམས་དང་།
EN
Afterward, the monks asked the Blessed One, “Lord, what action did Keśinī take that ripened into her birth as a Śākya, into a family of great means, prosperity, and wealth? What action did she take that ripened into her becoming a servant of other women?”
BO
གྱ་ནོམ་སྣང་རྣམས་དང་། ཤིན་ཏུ་མཐོང་རྣམས་དང་། འོག་མིན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ ཀྱི་བར་དུ་སོང་ནས། མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པའི་སྒྲ་སྒྲོགས་སོ། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱང་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྩམ་པར་གྱིས། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་སྦྱོར་བར་གྱིས། འདམ་བུའི་ཁྱིམ་ལ་ གླང་ཆེན་བཞིན། ། འཆི་བདག་སྡེ་ནི་གཞོམ་པར་གྱིས། ། གང་ཞིག་ཆོས་འདུལ་འདི་ཉིད་ལ། ། བག་ཡོད་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ནི། ། སྐྱེ་བའི་འཁོར་བ་རབ་སྤངས་ནས། ། སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་འོད་ཟེར་དེ་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་ གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བསྐོར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་སྟེ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདས་པའི་ལས་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྣམ་ལོགས་སུ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། མ་འོངས་པའི་ལས་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ ན་ནི་མདུན་ལོགས་སུ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་དུ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །
EN
“It came about by the power of her prayers,” replied the Blessed One.
BO
དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བར་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་ཞབས་ཀྱི་རྟིང་པར་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་སྐྱེ་བར་ལུང་ སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོར་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། མིར་སྐྱེ་བར་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་པུས་མོ་གཉིས་སུ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་ཕྱག་གཡོན་པའི་མཐིལ་དུ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། འཁོར་ལོས་ སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་ཕྱག་གཡས་པའི་མཐིལ་དུ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། ལྷར་སྐྱེ་བར་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་ལྟེ་བར་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་ཞལ་དུ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུར་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་བཞེད་ན་ནི་དབུའི་གཙུག་ཏོར་དུ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་འོད་ཟེར་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་ བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུར་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །
EN
“Lord, where did she make these prayers?”
BO
དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། ཚོན་སྣ་སྟོང་གིས་སྤེལ་བ་སྣ་ཚོགས་ཅན། ། མང་པོ་ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་བྱུང་བར་གྱུར། ། དེ་ ཡིས་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བགྱིས། ། ཉི་མ་ཤར་བས་ཇི་ལྟར་བགྱིས་པ་བཞིན། ། ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་པ། རྒོད་དང་བྲལ་ཞིང་རྒྱགས་དང་མི་དགྱེས་སྤངས་པ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་འགྲོ་བ་དག་གིས་དམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། ། རྒྱལ་བ་དགྲ་ ཐུབ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་མཆིས་པར། ། པད་མའི་རྩ་དང་དུང་མདོག་ལྟ་བུའི་འཛུམ་མི་སྟོན། ། བརྟན་པོ་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཡིས་དུས་བབ་མཁྱེན་ལགས་ན། ། དགེ་སྦྱོང་རྒྱལ་དབང་ཉན་པ་སོམ་ཉི་འཚལ་བ་རྣམས། ། ཐུབ་པ་ཁྱུ་མཆོག་གི་ནི་གསུང་མཆོག་བརྟན་པ་དང་། ། བཟང་པོ་དག་གིས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པ་བསལ་བར་གསོལ། ། རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་རི་རྒྱལ་ལྟ་བུར་བརྟན་པ་ཡི། ། མགོན་པོ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་གྱིན་ད་འཛུམ་མི་སྟོན། གང་གི་དོན་དུ་དཔའ་བོ་འཛུམ་པ་སྟོན་མཛད་པ། ། དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཉན་ པར་འཚལ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ།
EN
“Monks, in times past, in the ninety-first eon, when the tathāgata, the arhat, the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Vipaśyin was in the world, after he fully and completely awakened unto unexcelled, total, and complete enlightenment, he visited the city of Bandhumatī.
BO
ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་འཛུམ་པ་མི་མཛད་དོ། ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀླུའི་བུ་འདིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ལམ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་འདིར་བཀུར་སྟི་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པ་མཐོང་ངམ། བཙུན་པ་མཐོང་ལགས་སོ། ། ཀུན་དགའ་བོ་ཀླུའི་བུ་འདི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བསྐལ་པ་བརྒྱའི་ བར་དུ་ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་ལྷ་དང་མིའི་ནང་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་ཞིང་འཁོར་བར་གྱུར་ནས་སྲིད་པ་ཐ་མ་དང་གནས་ཐ་མ་ལ་མིར་སྐྱེ་བ་ཐོབ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སློབ་དཔོན་མེད་པ་དང་། མན་ངག་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ དང་འཐུན་པའི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཏེ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས། རང་སངས་རྒྱས་སྨོན་ལམ་ལེགས་པར་བཏབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་དེའི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། ། ། ། སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་ཡངས་པ་ཅན་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྡེ་དཔོན་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ཆུང་མ་དང་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས།
EN
“Two women there offered him food, and one of them prayed, ‘May I give birth to one as precious as this. May I please and not displease him,’ while the other prayed, ‘Wherever I am born, may it be as your sibling. May I rear one as precious as this.’
BO
བུད་མེད་དེའི་ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་ལ། ཕྱི་ས་ཟ་བའི་སེམས་ཀྱང་སྐྱེས་ནས་ཆུང་ མས་སྡེ་དཔོན་སེང་གེ་ལ་བསྙད་དོ། ། དེ་ནས་སྡེ་དཔོན་སེང་གེས་བསམས་པ། མ་ལ་བདག་གི་ཆུང་མ་འདི་ལུས་སྲུལ་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་མ་བརླམས་གྲང་སྙམ་སྟེ། དེས་ལྟས་མཁན་རྣམས་ལ་བསྟན་ན་ལྟས་མཁན་རྣམས་ན་རེ། འདི་ལུས་སྲུལ་པོས་ བརླམས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ལྟོ་ན་འདུག་པ་དེའི་མཐུ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་ནམ་བཙས་པ་དེའི་ཚེ་འདིའི་སྐྱོན་དེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། དེའི་བུ་མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲངས་ {བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ནས། དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་དེ་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཕྱི་སའི་དྲིས་གང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བུད་མེད་དེ་དག་གིས་སྤོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བྱུགས་ཏེ། མལ་དུ་བཞག་ཀྱང་དེའི་ལུས་ལས་ཕྱི་སའི་དྲི་མེད་པར་མ་གྱུར་ནས། ཆུང་མས་ སྡེ་དཔོན་སེང་གེ་ལ་བུ་དེ་བསྟན་པར་མི་འདོད་པ་ལས་བུད་མེད་གཞན་དག་གིས་དེ་ལ་བསྙད་དེ། ཇོ་བོ་ཁྱོད་ཀྱི་སྲས་ནི་བལྟམ་མོད་ཀྱི་མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲང་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་སྟེ།
EN
“The young woman who looked after the two sisters’ hair was also there, and she overheard them making their prayers. As soon as she heard them, she began to venerate the totally and completely awakened Buddha Vipaśyin herself, praying, ‘Oh, but by this root of virtue, wherever these two are born, may I again look after their hair and serve them with great respect! May I please and not displease their precious children.’ Such were her prayers.”
BO
དེས་ན་ཁྱིམ་ཐོག་ཐག་ཕྱི་སའི་དྲིས་གང་ བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྡེ་དཔོན་སེང་གེ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་བསམས་པ། འདི་ལྟར་བདག་གི་བུ་བཙས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་ཁོ་ན་ལྟར་སྐྱོན་ཅན་དུ་གྱུར་ན། བུ་འདི་ལྟ་བུ་བདག་ལ་ཅི་དགོས་ཀྱིས་མུན་སྲོས་པའི་ འོག་ཏུ་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་སྟེ། ཁྱི་རྣམས་ལ་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེའི་བར་སྐབས་སུ་སྡེ་དཔོན་སེང་གེ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཕྲད་ནས་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་སྟེ། དེས་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་ནས། བསམས་པ། སེམས་ཅན་འདི་ནི་ལས་ ལས་སྐྱེས་ཏེ། སྔོན་མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ནས་ངན་ངོན་ཞིག་གསོས་ལ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། ། འོན་ཀྱང་ཚེ་རབས་གཞན་ དུ་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་གསོས་ནས་དེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དང་། ཕས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་སྔོན་གྱི་ལས་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་འདི་ལྟ་ བུར་སྐྱེས་ལ།
EN
“Lord, what action did she take that she pleased the Blessed One, and did not displease him; that she went forth in the doctrine of the Blessed One, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship; and that the Blessed One also commended her for her superlative efforts?”
BO
ད་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་རྐང་གཉིས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ནི་བཀུར་སྟི་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཆེ་ཞིང་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་འགྱུར་གྱིས། དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱོས་ལ་སྨོན་ལམ་ལེགས་པར་ཐོབ་ཤིག་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་ལས་དེ་ ཡང་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེས་ཀྱང་ཕའི་ངག་མཉན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱེའུ་དེས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་ དྲངས་ནས། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། གསང་སྡེར་ནི་གྱུ་ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས་སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་ཁྱེར་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་ཁྱེའུ་དེས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས།
EN
The Blessed One replied, “She went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa, and the preceptor who led her to go forth was also commended for her superlative efforts by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa.
BO
རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་ན་ནི་བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་རྒལ་བར་བྱ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པར་བྱ་བ་ཞིག་ན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེའི་བྱད་བཞིན་མི་སྡུག་ པ་དེ་དང་དྲི་མི་ཞིམ་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་དེ་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་།
EN
“Then after practicing pure conduct all her life, at the time of her death she prayed, ‘While I may not have attained any great virtues, still I have gone forth in the teaching of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa and practiced pure conduct all my life. Therefore, may I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship. Just as the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa commended my preceptor for her superlative efforts, may Buddha Śākyamuni, king of the Śākyas, also commend me for my superlative efforts.’
BO
འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་ པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་། གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་ སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་འདིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲངས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་སྐྱེས་ལ་ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བར་གྱུར་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་མི་སྡུག་པ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ཏེ། བཟང་པོར་གྱུར་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ།
EN
“O monks, what do you think? The one who went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa and became a nun then is this very Keśinī. There she practiced pure conduct all her life, and at the time of her death, she prayed, ‘May I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship. Just as the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa commended my preceptor for her superlative efforts, may Buddha Śākyamuni, king of the Śākyas, also commend me for my superlative efforts.’
BO
ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་གཟུགས་བཟང་ ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་གནས་པ་དེ། བྱད་གཟུགས་དང་ལང་ཚོའི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་ནས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དུ་མ་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ཁང་ཐོག་ཏུ་སོང་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་གིས་བསྐོར་ཞིང་འདུག་གོ། ། སངས་རྒྱས་ རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བའི་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ དེར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ནས། དེས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་བཟང་པོ་དག་རྙེད་དེ། དེ་ཁྱེར་ཞིང་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་དྲུང་ནས་ལམ་པོ་ཆེའི་ལོགས་སུ་ཆས་པ་དང་། དེ་བྲམ་ཟེ་དེས་མཐོང་ནས། བྲམ་ཟེ་དེའི་མདུན་ན་ཡང་གྱོ་མོ་ཕྱི་སས་གང་བ་ཞིག་འདུག་སྟེ།
EN
“So it is, monks, now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—that she has pleased me, not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship, and that I have now commended her for her superlative efforts.”
BO
དེས་ཐོ་བཙམ་པའི་བསམ་པས་རང་སངས་རྒྱས་དེའི་སྟེང་དུ་གྱོ་མོ་དེ་རྐང་པས་ཕུལ་ནས་དེའི་གོས་རྣམས་དང་དེའི་ལུས་དང་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་ལ་གོས་པར་གྱུར་ཏེ། རང་སངས་རྒྱས་དེས་ཡར་བལྟས་པ་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དགའ་ཆེས་ནས་བཞིན་མི་སྡུག་པར་བསྒྱུར་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ལས་ ཀྱིས་ཐོ་བཙམས་སོ། ། དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་བསམས་པ། ཉོན་མོངས་པ་འདི་ནི་དམས་ཤིང་ཉམས་པར་འགྱུར་གྱིས་འདིའི་ར་མདའ་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ། འབར་བ་དང་ལམ་མེར་འདུག་པ་དང་། ཆར་འབབ་ པ་དང་། གློག་འགྱུ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མྱུར་དུ་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ན། དེ་ཤིང་སོག་ལེས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། སྐལ་བ་ཆེན་པོ་མར་སྤྱོན། བདག་ཉེས་པར་སྤྱོད་ པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བའི་ར་མདའ་མཛོད་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ས་ལ་བབས་ནས། ། དེ་བྲམ་ཟེ་དེས་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། གོས་དེ་རྣམས་ནི་ཕུད་དེ་བཏང་ལུས་ནི་སྤོས་ཀྱིས་བྱུགས་ཏེ་སྤོས་ཆུས་ཁྲུས་བྱེད་དུ་བཅུག་ ནས་ཆོས་གོས་གཞན་དག་ཕུལ་ཏེ།
EN
Once when the Blessed One was in Śrāvastī, Venerable Upasena was making his way through the countryside in the country of Avanti, where in time he came to a mountainside hermitage.
BO
རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཟོད་པ་གསོལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། བདག་གིས་ཡོན་གནས་ཀྱི་ མཆོག་འདི་ལྟ་བུ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ལས་འདིའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་བདག་ཅི་ནས་ཀྱང་མ་གྱུར་ཅིག ། འདི་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ནི་ཅི་ནས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག ། འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ། བརྒྱ་ལ་ལས་མི་དགེ་བ་འདི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་གྱུར་ན། ཡང་ རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གི་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བཟང་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེང་གེའི་བུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།
EN
Now at that time in the mountainside hermitage there lived a certain householder, prosperous and wealthy, a person of vast and magnificent means, endowed with the wealth of Vaiśravaṇa—with wealth to rival Vaiśravaṇa’s.
BO
དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲངས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་སྐྱེས་ལ། ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དེར་སླར་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་ དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག ། འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ། བརྒྱ་ལ་ལས་མི་དགེ་བ་འདི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་གྱུར་ན་ཡང་། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གི་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་བཟང་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པས་ནི། དགེ་སློང་དག་འདིས་རང་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ནས་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས།
EN
When the time came for him to marry he took a wife, and they enjoyed themselves and coupled. But even though they enjoyed themselves and coupled, they had no children. Head in hands, the householder sat and brooded, thinking, “My house may be filled with all kinds of riches, but seeing as I have no heir, after I die, all I have will become property of the king.”
BO
དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་བཟང་པོར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་སྡེ་དཔོན་སེང་གེས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་ མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེར་འདིས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་ པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ། འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །
EN
The ascetics and brahmins, fortune tellers, his friends, his close family, and his other kin all told him, “You should supplicate a deity.” So, since he had no heir and desired a son, he supplicated the gods.
BO
མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡེ་དཔོན་སེང་གེ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་སྦྱིན་པ་བདག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ། འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་ འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ། ། ། ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མུ་གེ་བྱུང་ནས་ཕོངས་ཤིང་གནས་པར་གྱུར་ཏེ་སློང་མོ་བས་ཀྱང་ཁ་ཟས་མི་རྙེད་དོ། ། གཞན་ཡང་ཕ་མས་ཀྱང་རང་གི་བུ་སྨད་ལ་ཡང་ཁ་ཟས་ལེགས་པར་སྦྱིན་པ་དང་ལེགས་པར་བྱ་བར་མི་སེམས་ན་སློང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས།
EN
He prayed to Paśupati, Varuṇa, Kubera, Śakra, Brahmā, and the rest, and to the deities of the pleasure groves, the forest deities, the deities of the crossroads, the deities of forks in the road, the deities who receive strewn oblations, the deities of his inherited tradition, and the deities who are in constant attendance of righteous persons.
BO
དེ་ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་ དུ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པར་འདོད་ཀྱིས་བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་དེ་ཉི་ཚེ་དང་ཞལ་ཟས་སྐྱེལ་བ་མ་གཏོགས་པར་དགེ་སློང་སུ་ཡང་ཕྲད་དུ་མ་འོང་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་ སློང་རྣམས་ཀྱིས་ནང་ཁྲིམས་བཅས་ཏེ། བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་དེ་ཉི་ཚེ་དང་ཞལ་ཟས་སྐྱེལ་བ་མ་གཏོགས་པར་དགེ་སློང་སུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་མ་འགྲོ་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བསམས་པ། ད་ནི་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཉན་ ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་འཐུན་པའི་དབྱེན་བྱ་བ་དང་། འཁོར་ལོའི་དབྱེན་བྱ་བ་དེའི་དུས་ལ་བབ་བོ་སྙམ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རྣམས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ལ་གཟིགས། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟང་ དགོས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ།
EN
While it is often said that praying to the deities can cause a boy or a girl to be born, this is not true. If children could be made just by praying, every family would have them a thousand times over, like a universal monarch. In fact, there are three circumstances that allow for the birth of a child: a child is born when (1) lust arises in the parents and they have intercourse, (2) the mother still has her menstrual cycle and is approached by a gandharva, and (3) the gandharva’s mind is either attached or angry.
BO
ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་ཤིང་འདུག་གིས་དགེ་སློང་དག་ཚུར་ཤེག་བདག་གི་ཐད་དུ་འཁོད་ཅིག་དང་བདག་གིས་ཁྱེད་རྣམས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟང་ངོ་། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་དེའི་ཚིག་མཉན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ལ་མི་ལྟ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་བསྡུས་ནས་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དགོན་པར་གནས་ན་ནི་བདག་ཅག་གྲོང་འདབ་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་དགོན་པར་གནས་པ་ལ་ནི་ཉེས་དམིགས་ མང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཤ་ཟ་བར་གནང་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་དེ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་གསོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལན་ཚྭ་ཟ་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁུ་ཆུ་ལས་བྱུང་ བའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འོ་མ་འཐུང་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཏུང་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་དེ་ལས་བེའུ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཆོས་གོས་དྲས་པ་གྱོན་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བགོ་བར་མི་བྱའོ།
EN
Nevertheless, he remained intent on his prayers, and a great being took birth in his wife’s womb who was well renowned and had gained his final birth, had the good fortune to soon be liberated due to gathering the accumulations, had his sights set on nirvāṇa and had turned away from saṃsāra, had no desire for the states of rebirth in cyclic existence, and who had now assumed his final body.
BO
། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རྣམས་ཀྱི་ཞོ་ཤས་ བསྒྲུབས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གང་དག་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་འདི་ལྔ་ཐོབ་ནས་འདོད་ཅིང་བཟོད་ལ་འཐད་པ་སེམས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཐད་ནས་འབྱེ་བ་དང་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དང་འབྲལ་བར་འདོད་པ་དེ་དག་གིས་ནི་ཤིང་བུ་ལོང་ཤིག་ཅེས་ སྨྲས་ནས། དེ་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཤིང་བུ་བྲིམས་ཏེ། དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱས་ཤིང་བུ་བླངས་ནས་ཤིང་བུ་བྲིམས་པའི་འོག་ཏུ་གསོལ་བ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། བཙུན་པ་དགེ་འདུན་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་གཽ་ཏ་མ་དགོན་པར་གནས་ན་ནི་བདག་ཅག་གྲོང་འདབ་ཏུ་གནས་པར་ བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་དགོན་པར་གནས་པ་ལ་ནི་ཉེས་དམིགས་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཤ་ཟ་བར་གནང་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་དེ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་གསོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ ཏ་མ་ལན་ཚྭ་ཟ་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁུ་ཆུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འོ་མ་འཐུང་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཏུང་བར་མི་བྱའོ། །
EN
A woman wise in nature possesses five extraordinary qualities. She knows (1) whether a man is attracted to her, (2) the time of her menstrual cycle, (3) that she has conceived, (4) from whom she has conceived, and (5) whether the child is a boy or a girl, for if it is a baby boy it will stay on the right side of the womb, and if it is a girl it will stay on the left side of the womb.
BO
དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་དེ་ལས་བེའུ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་ མས་ཆོས་གོས་དྲས་པ་གྱོན་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་བགོ་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རྣམས་ཀྱི་ཞོ་ཤས་བསྒྲུབས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན། དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། དེས་ན་དགེ་འདུན་རྣམས་བརྟུལ་ཞུགས་ ཀྱི་གཞི་འདི་ལྔ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་བགྱིའོ་འདི་ནི་གསོལ་བའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ལྷས་བྱིན་གྱིས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཁྲིད་དེ་ཁྱིམ་བྱ་བའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཞེས་བྱ་བར་སོང་ནས་སློབ་མའི་མཆོག་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དང་ཁན་ད་དྲབ་བྱ་དང་ཀ་ཏ་མོ་ར་ཀ་དང་རྒྱལ་དང་རྒྱ་མཚོས་བྱིན་རྣམས་གཡས་ གྲལ་དང་གཡོན་གྲལ་དུ་བཞག་སྟེ། སྡེ་ཚན་གྱི་གུང་ལ་འདུག་ཅིང་སྟོན་པའི་བཙུན་ཆོས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། ད་ནི་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་འཐུན་པའི་དབྱེན་ཡང་བྱས་ཟིན་ལ། འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ཡང་བྱས་ཟིན་ནོ་སྙམ་ནས། སྡེ་ཚན་གྱི་གུང་ལ་འདུག་ ཅིང་སྟོན་པའི་བཙུན་ཆོས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །
EN
When the householder’s wife conceived a child she was overjoyed and told her husband, “My Lord, I have conceived a boy. He is staying on the right side of my womb, so rejoice, for it is sure to be a boy!”
BO
དགེ་འདུན་འབྱེད་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་མེད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ལུང་ནོད་པ་ཡང་མེད་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ལ། མདོ་སྡེ་སེམས་པ་དང་འདུལ་བ་སེམས་པ་དང་ཆོས་མངོན་པ་སེམས་པ་ཡང་མི་དྲན་ཏེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ བར་ཆད་དུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཅི་ཞིག་མཛད་མཛད་ན། ཕྲིན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་དགེ་འདུན་བྱེ་བར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ང་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་ གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ། གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། ང་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་མེའི་ཁམས་དང་རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།
EN
At this the householder too was very happy. He puffed out his chest, put his right hand in the air, and expressed his joy, saying, “I shall see the face of the son for whom I have prayed for so long! May everything be right with my son, may nothing go wrong with him, and may he carry on my work! As I care for him, may he care for me in return! May he enjoy my inheritance! May my lineage endure for a long time! And after our passing, when we die, may he give gifts, be they great or small, and make merit! When he does, may he dedicate the merit thus: ‘Wherever these two are born, may this go to them!’ ”
BO
ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། ། ལུས་ཅན་དག་ གི་ལས་རྣམས་ནི། ། བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། ། ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། ། འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་གི་གནས་ཤིག་ན་དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ། གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ཞིག་རྟེན་ཅིང་གནས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་བྲམ་ཟེ་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ཞིག་འོངས་ནས་དྲང་སྲོང་དེའི་གནས་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་བཏབ་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བྲམ་ཟེ་དག་གི་གསང་སྔགས་སློབ་པར་བྱེད་དོ། ། བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་རིག་པའི་གནས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞིག་སྟེ། སྔ་ནས་འདུག་པའི་དྲང་སྲོང་གི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེའི་རྒྱུས་རི་གནས་དེ་དག་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་བདག་ཅག་ལ་ཡང་ཕན་གདགས་པར་གསོལ། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ།
EN
Now that he knew his wife was pregnant, he ensconced her on the upper levels of their house in order to care for the baby. He provided her with what she needed for winter in the winter, what she needed for summer in the summer, with food that was not too bitter, too sour, too salty, too sweet, too spicy, or too astringent as instructed by the healer, and he served her food that was not bitter, sour, salty, sweet, spicy, or astringent. He draped her body with garlands and strings of precious stones, and he moved her from divan to divan and seat to seat like a goddess through a joyous garden, never letting her descend to the ground, and never letting her hear an unpleasant word even for a moment.
BO
ཁྱེད་ལ་ ཅི་ཞིག་གིས་ཕན་གདགས་པར་བྱ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་ཕན་གདགས་པར་གསོལ། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ང་ནི་གཞན་གྱི་སློབ་མ་ལ་སློབ་པར་མི་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གི་མཁན་པོས་ཀྱང་གོས་དང་ཟས་ ཀྱིས་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་ནི་མི་ནུས་ཀྱིས་བདག་ཅག་གིས་འདི་བོར་ལ་བྲམ་ཟེ་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཁ་ཏོན་བསླབ་པའི་ཕྱིར་འདུ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གི་མཁན་པོ་བོར་ཏེ་ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་བདག་ཅག་བརྟེན་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། བྲམ་ཟེ་དེས་ སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་གིས་ཁྱེད་གོས་ཟས་དང་ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་བསྟང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་དག་གིས་དྲང་སྲོང་དེ་གཅིག་པུ་གྲོགས་མེད་པར་བོར་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ཏོ། ། དེས་ཀྱང་དེ་དག་གོས་དང་ཟས་དང་ཁ་ཏོན་བསླབས་པས་བསྡུས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ཏེ།
EN
Then after nine or ten months had passed, she gave birth to a child who was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful, with a fine complexion the color of the center of a lotus, a well-rounded head, long arms, a broad brow, a fine and prominent nose, and eyebrows that met. At the elaborate feast celebrating his birth they asked, “What name should we give this child?” And they named him, saying, “Since this child has a complexion like the color of the center of a lotus, his name will be Lotus Color.”
BO
དེར་ངས་དྲང་སྲོང་དེའི་འཁོར་གྱི་དབྱེན་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ང་ལོ་གྲངས་མང་པོ་དང་། ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ དང་ལོ་འབུམ་ཕྲག་མང་པོར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་བཙོས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ང་ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ངས་འཁོར་དང་ཕྱེ་བ་མྱོང་ལ། ད་ལྟར་གྱི་བར་དུ་ཡང་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ང་འཁོར་དང་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཅུ་བདུན་པ། ནགས་ཁུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་དགོན་པ་ནགས་ཁུང་ཞིག་ཡོད་དེ། ནགས་ཁྲོད་དེ་ན་བཀོད་མའི་ཆུ་འཁྱིལ་བའི་མཚེའུ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་ལ། མཚེའུ་དེ་ན་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རྟེན་ཅིང་ དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་དེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་ལ་རག་པ་དང་འདྲ་བ་ཤ་སྟག་གོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ།
EN
They reared young Lotus Color on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and he flourished like a lotus in a lake. As he grew up, he studied letters, tallying, and arithmetic; the study of seals, lending, deposits, and commerce; and the examination of cloth, jewels, gems, incense, medicine, elephants, horses, and arms and armor. He became skilled in writing, skilled at reading, learned, decisive, and industrious, a master of the eight types of examination.
BO
བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་ པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་དར་སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག་སུ་ནི་ ཉམ་ང་བར་གྱུར་སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ་སུ་ནི་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ་སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་ བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ།
EN
Venerable Upasena was one of the householder’s relatives, and with his support, young Lotus Color found faith in the doctrine of the Blessed One. He asked for his parents’ permission, went forth as a novice, and received full ordination in the presence of Venerable Upasena. One day he left his mountainside hermitage on an errand without notifying his preceptor. He made his way through the countryside and eventually arrived in Mathurā, where he stayed at Donkey Grove. Then Venerable Lotus Color donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, went for alms in Mathurā.
BO
སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། ། དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་ སྲས་རྣམས་ལ། ། སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་བོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ནགས་ཁྲོད་དེར་གཤེགས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་ཐག་རིང་ པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ། ཀྱེ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་གཡེལ་བ་མང་དུ་ལེན་ཅིང་འཚོ་བ་སྤོང་བ་བཏང་བ་དེ་འདིར་འོངས་ཀྱིས། དེ་འོངས་ཀྱང་བདག་ཅག་གིས་ལག་བརྡས་སྤྱིལ་པོ་བསྟན་པ་མ་གཏོགས་པར་དེ་ལ་སྨྲ་བར་ མི་བྱ་ཀུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཅང་མི་ཟེར་བར་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་དབང་གིས་དེ་དག་གི་ཐད་དུ་གཤེགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་བཀའ་སྩལ་ན། དེ་དག་གིས་ལག་བརྡས་སྤྱིལ་པོ་བསྟན་པ་མ་གཏོགས་པར་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་ལན་མ་གསོལ་ཏོ། །
EN
Being unfamiliar with the area, he eventually came to the house of a sex worker while going for alms. The sex worker was well proportioned, pleasing to the eye, beautiful, and alluring. She saw Venerable Lotus Color in the distance, and an arrow of lust shot through her. Compelled by lust, she rose without delay, went up to Venerable Lotus Color, and said, “Noble one, please have a seat on this cushion.”
BO
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱིལ་པོ་དེའི་ནང་དུ་གཤེགས་ཏེ། རྩྭ་སྟན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་དྲང་བའི་ཕྱིར་བཀོད་མའི་ཆུ་འཁྱིལ་བའི་མཚེའུ་དེ་སྐམས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། ། དེ་ནས་དྲང་ སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་མཚེའུ་དེ་ན་ཆུ་མེད་པར་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་འདུག་གོ། ། འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་མཚེའུ་དེར་ཆུ་མ་བྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་དག་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལྷས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལ་རང་གི་ལུས་ བསྟན་ནས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་དག་ཁྱེད་བདག་ཅག་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་གདུངས་ཏེ་ཅི་བྱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལ་སྐྱབས་སུ་དེང་ཤིག་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུས་ཆུའི་མཚེའུ་འདི་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་ བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷས་བསྒོ་བ་ཐོས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། ། དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ།
EN
And as Venerable Lotus Color sat on the seat, wondering, “Who is this lay vow holder?” the intensity of her lust grew too much for her to bear, and she said to him, “Lord, your young body is in full bloom, and every inch of me is so enticing. Sleep with me.”
BO
ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་ འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་ཅིང་འཁོད་བཞིན་དུ་བདེན་པ་རྟོགས་ པའི་མོད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ ཅག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཅག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་དགེ་སློང་ ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་དག་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ།
EN
As soon as she said this Venerable Lotus Color covered his ears with his hands and said, “To commit such a sin would be to forsake all the Buddha has taught us. I could not bear it.”
BO
དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་ པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་ པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དེ་དག་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་ནགས་ཁྲོད་དེ་ནས་མི་སྣང་ བར་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་རྣམས་ནགས་ཁྲོད་དེ་ཉིད་ན་འཁོད་དོ་ཞེས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་ནགས་ཁྲོད་དེར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གཙུག་ ལག་ཁང་ཞིག་བརྩིགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཕུལ་ལོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན།
EN
“How dare you spurn me like this!” the woman said. “Why have you come to the house of a sex worker, if not to indulge your desires?”
BO
ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་ པས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་ གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། བཙུན་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་ གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས།
EN
“I’m new here,” Venerable Lotus Color replied, “and I’m not familiar with the area. That’s why I ended up here. I’m not chasing after desires. It wouldn’t be right for me to do such a thing.”
BO
ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ། བདག་ཅག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ནི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་ཅག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །
EN
“If you refuse me, I shall put a spell on you,” she said. “Come to bed.”
BO
དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན་དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་ པར་གྱུར་ནས། འདི་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས། ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱི་ཞིག་ན། དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་མདོག་བཟང་བ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན། མགོ་བོ་གདུགས་ལྟར་འདུག་པ་ལག་པ་རིང་བ།
EN
At this, Venerable Lotus Color rose from his seat in fear and returned to the monastery without taking alms. After all this had taken place and he was gone, the sex worker, searing with lust, sent for a woman of lower caste who had the power to cast spells.
BO
དཔྲལ་ བའི་དབྱེས་ཆེ་བ། སྣ་མཐོ་བ་སྣ་ལེགས་པ། སྨིན་མ་སྟུག་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ཏེ། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་རྫིང་གི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཡི་གེ་དང་ཁོང་རྩིས་དང་ཤོད་དགོད་པ་དང་ལག་རྩིས་དང་དབྱུང་བ་དང་སྦ་བ་དང་དགྲམ་པ་དང་གོས་བརྟག་པ་དང་ནོར་བུ་བརྟག་པ་དང་རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་སྤོས་བརྟག་པ་དང་སྨན་བརྟག་པ་དང་གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་རྟ་ བརྟག་པ་དང་གོ་མཚོན་བརྟག་པ་བསླབས་ཏེ། ཡི་གེ་མཁས་པ་དང་ཀློག་མཁས་པ་དང་མཛངས་པ་དང་བྱ་བ་ལ་གསལ་བ་དང་ཡིད་བཞུངས་པ་དང་བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཕས་དེའི་དགུན་ས་དང་སོས་ཀའི་ས་དང་དབྱར་སའི་ཁྱིམ་ཁ་གསུམ་དུ་ བརྩིགས་ཏེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཡང་ཁ་གསུམ་དུ་བཅས་ནས་ཆུང་མ་ཆེན་མ་དང་འབྲིང་མ་དང་ཆུན་མ་གསུམ་ཡང་བླངས་ཏེ། དེ་ཁང་{བཟངས་ཀྱི་,བཟང་གི་}སྟེང་ན་འདུག་ཅིང་བུད་མེད་འབའ་ཞིག་གི་རོལ་མོས་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དེ་རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་ངོ་། །
EN
She told her the story in detail and then said, “Bring me together with that monk, and I shall give you a great deal of gold.”
BO
དེ་ནས་ ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་ཤིང་ལྗོན་པ་མང་པོ་མེ་ཏོག་རྒྱས་ཤིང་། ནེ་ཙོ་དང་རི་སྐེགས་དང་ཁུ་བྱུག་དང་རྨ་བྱ་དང་ཤང་ཤང་ཏེའུ་རྣམས་སྐད་འབྱིན་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ནགས་ཁྲོད་དུ་གཡོག་འཁོར་དང་བཅས་པར་དོང་ནས། ཕེག་རྡོབ་པས་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་ མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ།
EN
“As you wish,” she replied. Then the woman of lower caste adorned herself, and once she had set up the house as a kind of temple, she spread a circle of cow dung on the floor. After setting forth the ritual incense, flowers, and food, she lit a fire, cast a mantra onto white mustard seeds, and tossed them into the flames.
BO
སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་དར་སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག་སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར་སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ་སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། ། དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་ སྲིད། ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། ། སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ནས།
EN
The venerable monk returned to the house of the sex worker, drawn there by the power of the mantra. When the woman of lower caste saw that Venerable Lotus Color had come to the house, she looked at him and said, “Lord, now that you have returned to this house, you have but two choices. Sleep with this sex worker, or leap into the fire!”
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གཅིག་ སྤྲུལ་ཏེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་ཚངས་པའི་གསུང་གིས་ཆོས་སྟོན་པར་བརྩམས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་གི་གདངས་གྲག་པ་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་བདག་གིས་སྔན་ཅད་མིར་གྱུར་པའི་སྐད་ ཀྱི་གདངས་འདི་ལྟ་བུ་མ་ཐོས་སོ་སྙམ་སྟེ་ངོ་མཚར་དུ་བཟུང་ནས། བདག་དེར་སོང་ལ་སྐད་ཀྱི་གདངས་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཡིན་པ་བརྟག་གོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་སྒྲ་གར་གྲག་པ་ལོགས་སུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེ་གཡོག་འཁོར་དང་བཅས་པས་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ། མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ། མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་ པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ།
EN
When he heard this, Venerable Lotus Color thought, “If the Tathāgata’s appearance in this world is so rare it can be likened only to the udumbara flower, and if birth as a human in a central land is also difficult to achieve, then it’s better for me to jump into the fire than to be with this woman.” With this thought he took off his garments and handed them to the woman of lower caste, saying, “Elder sister, take these garments to the monastery and offer them to my fellow practitioners of the holy life.”
BO
དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། ། དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་བ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་ བསྟན་ཏེ་དེ་ཐོས་ནས། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་སྟན་དེ་ཁོ་ན་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་ གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
EN
“Venerable One, what are you doing?” the woman of lower caste asked.
BO
བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་མ་ལ་བྱས་སམ། བཙུན་པ་མ་བགྱིས་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཞོན་ནུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཕ་མས་མ་གནང་བར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་མི་མཛད་ཀྱིས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ་ཕྱིར་ཤོག་ཅིག་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་སླ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེ་ཕ་ མའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། སྨྲས་པ་ཡབ་ཡུམ་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་བསམས་པ་བདག་ཅག་གིས་འདི་བཟློག་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་སྨྲས་པ། བུ་གནང་གིས་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་གི་ཚེ་ཅུང་ ཟད་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་ལ་ལྟར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །
EN
“Jumping into the fire,” Venerable Lotus Color replied.
BO
དེ་ནས་དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཁྱེའུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བླ་གོས་ ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ཕ་མས་གནང་བ་ལགས་ན། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན་བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་ གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས།
EN
When she heard his words, the woman of lower caste was distraught, and thought, “Alas, because of my poverty all I do is cause trouble for those worthy of offerings like him. It’s not my place to make such beings unhappy.” With this thought, she gave up performing all those rituals and prostrated herself at his feet with the greatest respect, saying, “Pure being, please forgive me! I am mired in misdeeds! Please reach down and lift me up!”
BO
གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ་ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་ སེམས་དང་ལྡན་པ་ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ་རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ་རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ་སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཕ་མ་གཉིས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་བཀོད་དེ། སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའ་རྣམས་ལ་ཡང་བཙུད་ནས་ཁྱིམ་དེ་ཆུ་དོང་ལྟ་བུར་གྱུར་པར་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ནས།
EN
“I forgive you,” Venerable Lotus Color said. “But you will not be forgiven by your actions.”
BO
འདི་ལྟར་འདི་ཉིད་ལས་བརྟེན་ཏེ་ཁྱིམ་གྱི་ནང་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། བཙུན་པ་འདིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་ དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ མཛད་ནས། ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གཉེན་ལྡན་གྱི་རྒྱལ་པོས་དེའི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ཏེ་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་སྲོག་ཤིང་གཟུགས་པར་བསམས་ནས་དེར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་འདུས་ པ་དང་།
EN
Seeing all this, the sex worker’s lust suddenly gave way, and she felt joy toward him. Full of such joy she prostrated herself at his feet and said, “Fortunate One, driven by my lust I’ve caused you such unhappiness. Please forgive me.”
BO
རྒྱལ་པོ་དེས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་ལ་བསྒོ་བ་སུ་མཆོད་རྟེན་འདི་ལ་ནོར་མང་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེས་མཆོད་རྟེན་འདི་ལ་སྲོག་ཤིང་ཚུགས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་ཞིག་ས་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེར་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་སྐད་ཅེས་བསྒོ་བ་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། བདག་གིས་མཆོད་རྟེན་འདི་ལ་ནོར་ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་དེ་སྲོག་ཤིང་གཟུགས་པར་བྱ་ན། བདག་ལ་དེ་ཙམ་གྱི་འབྱོར་པ་དག་ནི་མེད་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་ཉེ་དུ་རྣམས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ལ་བཙལ་ཏེ་ནོར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་ ཉེ་དུ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་བརྟན་པོར་བྱོས་ལ་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་ཅིག་དང་ཁྱོད་ཀྱིས་ནོར་ཇི་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་པ་དེ་སྙེད་ངེད་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེ་དང་རྒྱལ་པོ་དེས་གོང་ནས་གོང་དུ་བསྐྱེད་དེ། གསེར་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ཅུའི་ བར་དུ་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་གཞི་དེ་ལས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་གིས་བདག་ལ་གནོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ཅི་དང་ཅི་བྱ་སྙམ་ནས་ཡིད་མི་བདེ་ཞིང་འདུག་གོ། །
EN
The young sex worker and the woman of lower caste both sat down in front of Venerable Lotus Color to listen to the Dharma. Venerable Lotus Color taught them the Dharma particularly suited to them, and they manifested the resultant state of stream entry right where they sat. Having seen the truths, they requested, “Lord, if permitted we wish to go forth in Dharma and Vinaya so well spoken, complete our novitiates, and achieve full ordination. In the presence of the Blessed One, we too wish to practice the holy life.”
BO
དེ་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། ལྷ་བརྟན་པོར་མཛོད་ལ་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོར་བསྐྱེད་པར་གསོལ། བདག་ཅག་གིས་ལྷ་ལ་ནོར་དབུལ་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། ཁྱེའུ་དེ་ལ་ཡང་གཉེན་འདུན་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀག་སྟེ། རྒྱལ་པོ་འདིའི་ཐུགས་སྲུང་དགོས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དང་མ་འགྲན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེས་བཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་གཞི་དེ་ལས་ དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ཁྱེའུ་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་བྱིན་ནས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་སྲོག་ཤིང་བཙུགས་ཏེ། རིང་པོ་མ་ཐོགས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། ། མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བདུག་པ་དང་ཕྱེ་མ་དང་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་ དེའི་དུས་སྟོན་གྱི་ལུགས་བཅས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་བསམས་པ། མཆོད་རྟེན་འདི་ལ་བདག་གིས་གསེར་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་བསྔོས་པའི་རྫས་འདི་དག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད་མི་ཕོད་ཀྱིས་བདག་གིས་མཆོད་རྟེན་འདི་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་དབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས།
EN
Venerable Lotus Color brought them to the nunnery and presented them to the nuns. The nuns led them to go forth as novices, conferred on them full ordination, and instructed them. Casting away all afflictive emotions through diligence, practice, and effort, they manifested arhatship. As arhats, free from the attachments of the three realms, their minds regarded gold no differently than filth, and the palms of their hands as like space itself. They became cool like wet sandalwood. Their insight crushed ignorance like an eggshell. They achieved the insights, superknowledges, and discriminations. They had no regard for worldly profit, passion, or acclaim. They became objects of offering, veneration, and respectful address by Indra, Upendra, and the other gods.
BO
ཁྱེའུ་དེ་ ཉེ་དུ་དང་བཅས་པས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག ། གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་ཤོག་ཅིག ། སྟོན་པ་ འདི་ལྟ་བུ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཉེ་དུ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་ཇི་ སྐད་བཏབ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེས་དེ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་བསྙད་ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་ཁྱོད་ཁོ་ན་ལས་བརྟེན་ཏེ། སྟོན་པ་འདི་ལྟ་བུ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་ དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་གི་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་མཆོད་རྟེན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས།
EN
Venerable Lotus Color thought, “So far, I’ve been able to purify the mindstreams of others, but not my own mindstream. The Blessed One tells us, ‘Studying well has five benefits for those who undertake it: knowledge of the aggregates, knowledge of the elements, knowledge of the sense bases, knowledge of dependent arising, and knowledge of the proper and the improper.’ Thus, I too must strive to eliminate afflictive emotions.”
BO
གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ ནས། གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ང་མཉེས་ པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེའི་ཚེ་ཉེ་དུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཉེ་དུ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་ ཁྱོད་ཁོ་ན་ལས་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན་དགེ་སློང་དག་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ་ལས་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་ པ་རྫོགས་{སྷོ,སོ}། ། ། ། སྡོམ་ནི། མི་སྡུག་བདེ་བྱེད་གདོལ་པ་དང་། ། རབ་བཟང་དང་ནི་ལྷར་བཅས་གླང་། ། སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་གེལ་པོ་དང་། ། ནག་པོ་མདའ་ཐོགས་བརྫིས་དང་ཝ། །
EN
With this thought, he cast away all afflictive emotions through diligence, practice, and effort, and manifested arhatship. As an arhat, free from the attachments of the three realms, his mind regarded gold no differently than filth, and the palms of his hands as like space itself. He became cool like wet sandalwood. His insight crushed ignorance like an eggshell. He achieved the insights, superknowledges, and discriminations. He had no regard for worldly profit, passion, or acclaim. His state was such that Indra, Upendra, and the other gods worshiped and venerated him and addressed him with respect.
BO
མི་སྡུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་གར་ག་ཞེས་བྱ་བར་ལྗོངས་རྒྱུ་ ཞིང་གཤེགས་པ་ལས། ཤི་ཤུ་མ་རིའི་རི་ལ་བྱོན་ནས། ཤི་ཤུ་མ་རིའི་རི་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ། ། དེའི་ཚེ་ཤི་ཤུ་མ་རིའི་རི་ལ་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱི་ཞིག་ན། དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲངས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་དང་ལྡན་ པ་ཞིག་བཙས་ནས། དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཕ་མ་གཉིས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་བུ་བཙས་ནས་ཀྱང་འདི་ཁོ་ན་ལྟ་བུར་སྐྱོན་ཅན་དུ་གྱུར་ན། འདི་འདྲ་བ་ཅི་དགོས་ཀྱིས་འདི་ནི་ཤི་ཡང་སླས་ཕྱེམ་རེད་ནམ་སྲོས་པ་དང་ཁྱི་རྣམས་ལ་ སྦྱིན་ནོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མས་སྨྲས་པ། མི་གསོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་དམད་པའི་སྟེང་དུ།
EN
After achieving arhatship and staying long enough in Mathurā, he traveled to Śrāvastī. When he got there, he told the story in detail to the monks. The monks asked the Blessed One, “Lord, tell us why this young sex worker was driven by her lust to make Venerable Lotus Color unhappy, but then with his support went forth, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship.”
BO
སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ལས་བྱས་པར་འགྱུར་གྱིས་དེ་ལྟར་མི་བགྱིས་པར། བུ་འདི་དེ་ལྟར་སྐྱོན་ཅན་དུ་གྱུར་གྱིས་ཀྱང་འདི་བདག་གིས་དབེན་པའི་ཕྱོགས་ ཤིག་ཏུ་གསོས་ལ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དེ་བཏང་བ་དང་འདི་འཚོ་བ་ངན་ངོན་ཚོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་དབེན་པའི་ཕྱོགས་ཤིག་ཏུ་གསོས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དང་དེའི་མིང་མི་སྡུག་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། ། དེ་ནས་ དེ་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དེ་བཏང་ནས། དེ་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པས་ལུས་རིད་པར་གྱུར་ནས་འཁར་བ་དང་སྣོད་ཐོགས་ཏ་སློང་བ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཁྱིམ་སྒོའམ་ཟོང་བཞག་པའི་སའམ་ཚོང་ཁང་དུ་འོངས་པ་དེར་གྲོང་མིའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཁུ་ཚུར་དང་ཐལ་ལྕག་དང་དབྱིག་པ་ དང་བོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྡེགས་ཏེ། འདྲེ་འོངས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་སྐྲོད་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གིས་ལས་མི་དགེ་བ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་བར་གྱུར་ཞིག་གུ། བདག་གྲོང་ཁྱེར་ན་ གནས་པ་བཏང་ལ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་བྱུང་སྟེ།
EN
“For five hundred lifetimes this young woman was his wife,” the Blessed One explained. “It was on the basis of her previous habitual tendencies that she fell in love with him at first sight.”
BO
སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སོང་ལ་སློངས་མོ་བྱས་ཀྱང་དེར་བདག་གིས་ལྟོ་གང་ཙམ་རྙེད་གྲང་སྙམ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ནས་བྱུང་སྟེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་རྒྱུ་བ་ལ་ཞུགས་ནས། དེར་ཡང་དེ་ལ་འདྲེ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེ་དག་གིས་ཁུ་ ཚུར་དང་ཐལ་ལྕག་དང་དབྱུག་པ་དང་བོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྡེགས་ནས་སྐྲོད་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་བརྡེགས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ལ་མིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། ཚང་ཚིང་དག་གི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཉིན་མོ་ཟད་པར་བྱེད་ལ། ཉི་མ་ནུབ་པའི་འོག་ཏུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་དང་དེ་དག་ ཏུ་སོང་ནས་དེ་དག་ཏུ་ཁ་ཟས་བྲུལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཙམ་གྱིས་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་སེམས་ཅན་བར་མ་དོར་འཆི་བ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་སྐབས་མེད་དོ། ། དེས་དེར་སྲོག་ཟུངས་ཅུང་ཟད་ཙམ་དག་རྙེད་དོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་ པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ་མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ།
EN
“Lord, what action did Venerable Lotus Color take that ripened into his birth into a family of great means, prosperity, and wealth, and that he pleased the Blessed One, did not displease him, went forth in the doctrine of the Blessed One, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship?”
BO
རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་ དུས་གསུམ་སྟེ་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་དར་སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག་སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར་སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ་སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ་ སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ་སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལ་གནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་ གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ།
EN
“It came about by the power of his prayers,” replied the Blessed One.
BO
སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། ། དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། ། སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། ། དེ་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ནས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་བཞེངས་ནས། དེ་ཁོ་ན་གདུལ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་མི་སྡུག་པ་ཞིག་ཏུ་ སྤྲུལ་ཏེ། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བས་གྱོ་མོ་བཀང་ནས་ས་ཕྱོགས་གང་ན་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་འདུག་པའི་ས་ཕྱོགས་དེར་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲོས་ཏེ་འདི་ཡང་འོངས་པ་དང་བདག་ལ་རྡེག་ཏུ་ འོང་ངོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ནས་དེ་འབྲོས་མི་ནུས་པ་དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ལྟ་འདོད་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་སུ་ཡིན་པ་དེ་རེ་ཞིག་བལྟའོ་སྙམ་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྟེ།
EN
“Lord, where did he make these prayers?”
BO
ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པས་སྤྲུལ་པ་ མཆོག་ཏུ་མི་སྡུག་པ་དེ་མཐོང་ནས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། འདི་ཁོ་ན་འདྲ་བ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཅེས་དྲིའོ་སྙམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དེ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་མཐོང་ནས། འབྲོས་པ་ལྟར་བྱས་པ་དང་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་མཐོང་ན་ཅི་ཕྱིར་འབྲོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་བདག་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་འདྲེ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ་བརྡེགས་སུ་དོགས་ནས་བདག་གིས་ཁྱོད་མཐོང་ནས་འབྲོས་སོ། ། ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་བདག་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འདི་ལྟར་མི་སྡུག་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་མི་སྡུག་པའི་ཕྱིར་ཕ་མས་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དེ། བདག་སློངས་མོ་ལ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་ཁུ་ཚུར་དང་ཐལ་ལྕག་དང་དབྱིག་པ་དང་བོང་ བ་དག་གིས་བརྡེགས་ཤིང་བསྐྲད་དེ། བདག་མིས་བརྡེགས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་ཚང་ཚིང་འདིའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་འདུག་གིས་ཁྱོད་ཀྱང་ཚུར་ཤོག་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་ཏེ་རྒྱུ་བར་བྱའོ། །
EN
“Monks, in times past, in this fortunate eon, when people lived as long as twenty thousand years and the tathāgata, the arhat, the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Kāśyapa was in the world, there lived a certain householder in Vārāṇasī who had two wives.
BO
དེ་ནས་སྤྲུལ་པ་དེས་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་སྟེ་དེས་དེ་ལ་ ཁ་ཟས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་བྱས་ནས། དེ་ཟོས་ཏེ་འགྲངས་ཤིང་ངོམས་ལ་དབང་པོ་བརྟས་ནས་སྤྲུལ་པ་དེ་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་མི་སྣང་བར་མཛད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་བསྟན་ནས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ་མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ། མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་ མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ཇི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ།
EN
“One day the householder found faith in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa, and told his wives, ‘My dears, I am going to go forth in the doctrine of the Buddha Kāśyapa. You should continue with your duties at home.’
BO
དེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་མི་སྡུག་པ་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་དེས་བདེན་པ་ མཐོང་ནས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་དུ་ཟིན་ན་བདག་ཀྱང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བར་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པར་བྱ་ བ་ཞིག་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེའི་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་བྱད་གཟུགས་བཟང་པོར་གྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་རྒྱས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་ བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
EN
“ ‘Lord, if you are going to go forth, then afterward we will go forth too,’ they said.
BO
བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་ དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན་བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་ པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ་རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ།
EN
“The householder replied, ‘If you also wish to go forth, then let you two go forth first, and I shall go forth after you.’ Having said this, the householder brought both his wives to the nunnery and presented them to the nuns.
BO
བཙུན་པ་མི་སྡུག་པས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། མི་སྡུག་ པའི་སྣ་གྲངས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས། འདི་མི་སྡུག་པའི་ཕྱིར་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་མི་སྡུག་པ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ཏེ། བྱད་གཟུགས་བཟང་པོར་གྱུར་ནས་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཤིང་། མི་ མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་མི་སྡུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ ཏེ་དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན། ཁྱིམ་བདག་སེར་སྣ་ཅན་འཇུངས་པ་ཡོ་བྱད་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་ཞིག་གནས་པ་ལས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མི་བཞུགས་པའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་ རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འོངས་ནས།
EN
“The nuns led them to go forth as novices and conferred on them full ordination. After they had gone forth, the householder gave gifts, made merit, and went forth in the doctrine of the Buddha Kāśyapa. Once he had gone forth, he studied the Tripiṭaka and became a proponent of the Dharma with all the eloquence of his wisdom and freedom. He acquired provisions of clothing, food, bedding, a seat, and medicines for the sick.
BO
ཁྱིམ་བདག་དེས་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་བ་ལས་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་བའི་འོག་ཏུ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གིས་ཟས་འདི་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་ལས་མེད་པ་འདི་ལ་བྱིན་པ་བས་ནི་ཚལ་ ཟའམ་ལས་བྱེད་པ་ལ་བྱིན་དང་རུང་བ་ཞིག་སྙམ་སྟེ། དེ་འགྱོད་པར་གྱུར་པས་ཁ་ཟས་དེ་ཕྱིར་ཕྲོགས་ནས་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཚུལ་མི་སྡུག་པ་ཐོ་བཙམས་ཏེ་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དོ། ། དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་བསམས་པ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ནི་དམས་ཤིང་ཉམས་པར་གྱུར་ཏེ། གཏན་དུ་དམས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་གིས་འདིའི་ར་མདའ་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ། འབར་བ་དང་ལམ་མེར་འདུག་པ་དང་ཆར་པ་འབབ་པ་དང་གློག་འགྱུ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མྱུར་དུ་དད་པར་བྱེད་ དེ། དེ་ཤིང་ལྗོན་པ་སོག་ལེས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨྲས་པ། སྐལ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་མར་གཤེགས། བདག་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བའི་ལག་ནས་དྲང་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། ། རང་སངས་རྒྱས་དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྙིང་བརྩེ་ བའི་ཕྱིར། ས་ལ་བབས་ནས་དེས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཟོད་པ་གསོལ་ནས། ཡང་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ།
EN
“After their going forth, the two women became quarrelsome and abusive. One of them called out to the other nuns, ‘You untouchables!’ and the other shouted ‘You whores!’ at them. The monk soon put a stop to the nuns being so quarrelsome, and he inspired them to give gifts and to share what they had.
BO
འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡོན་གནས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ལས་འདིའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་བདག་མ་གྱུར་ཅིག ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ ཕྱིར་ཡང་བཀུར་སྟི་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག ། འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་ གྱུར་ཅིག ། ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ། གལ་ཏེ་སྡིག་པའི་ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ན་ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གི་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་བྱད་གཟུགས་བཟང་པོར་གྱུར་ཅིག་ ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་སྡུག་པ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་བའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་ཕྲོགས་ཏེ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཚུལ་མི་སྡུག་པས་ཐོ་བཙམས་ནས། ཁྱིམ་ནས་ བསྐྲད་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་མི་སྡུག་པར་གྱུར་ཏེ་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དོ། །
EN
“After he had offered food to the Blessed Kāśyapa and the rest of the saṅgha of monks, he venerated the stūpas containing hair and nail relics, and prayed, ‘By this root of virtue, wherever I am born, may it be into a family of great means, prosperity, and wealth. May I be well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful. May I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’
BO
དེས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱིར་ཡང་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག ། འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་ དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་རང་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་བས་ཀྱང་ཆེས་ལྷག་པར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ང་ལྟ་བུ་འདིས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་ བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེས་འདིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ སྟེ།
EN
“When the two nuns saw him sitting there praying, they asked him, ‘Noble one, what kind of prayers are you making?’ He told them in detail, and after they listened, they prayed in the same way: ‘With your support, noble one, may we too please and not displease the Blessed Buddha. May we go forth in only his doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship. May we not meet with the results of the act of speaking harshly to the group of nuns.’
BO
འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་ པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་ཤུགས་མཉམ་པ་དང་མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་པ། བདེ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །
EN
“O monks, what do you think? The one who was that monk then is none other than Lotus Color. Those who were those two nuns then are none other than these two nuns now. The monk’s acts at that time of making offerings to the Buddha and the rest of the saṅgha of monks, venerating the stūpas containing hair and nail relics, and praying thus ripened into his birth into a family of great means, prosperity, and wealth.
BO
གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་ སཱི་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པར་གྱུར་ནས་དུས་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང་རྟའི་ཚོགས་དང་ ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང་དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་རྣམས་གོ་བསྐོན་ནས། གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ཐོག་ཏུ་དྲངས་ཏེ། ཆུ་ཀླུང་ཁང་ལྡན་གྱི་འགྲམ་དུ་ཕྲུ་མ་བཏབ་སྟེ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཡུལ་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས། གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་ཐོག་ཏུ་དྲངས་ཏེ། དེས་ཆུ་ཀླུང་ཁང་ལྡན་གྱི་འགྲམ་དུ་ཕྲུ་མ་བཏབ་སྟེ་འདུག་གོ་ཞེས་ཐོས་ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེས་ཀྱང་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས། གཡུལ་འགྱེད་ པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་སྟེང་དུ་དྲངས་ཏེ། དེས་ཀྱང་ཆུ་ཀླུང་ཁང་ལྡན་གྱི་འགྲམ་དུ་ཕྲུ་མ་བཏབ་སྟེ་འདུག་ནས། དེ་གཉིས་དེ་ན་འདུག་ཅིང་དུས་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དེ།
EN
“So it is, monks, now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—that he has pleased me, not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship.
BO
དེ་གཉི་ག་ཡང་མཐུ་ཆེ་བས་གཅིག་གིས་གཅིག་མི་ཐུབ་སྟེ། དེ་གཉིས་ དེར་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ལོན་ནོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ན་དེ་འཁོད་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་བཙུན་མོ་ལ་བུ་ཆགས་པར་གྱུར་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་བཙས་མ་ ཐག་ཏུ་ཕོ་བྲང་འཁོར་དེར་ཀུན་དགའ་བའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་བསྒྲགས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ཚངས་པས་བྱིན་དང་ གཉེན་དུ་བྱས་པའི་ཐབས་བདག་གིས་རྙེད་དོ། ། བུ་མོ་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འདི་དང་བདག་འཁོན་མེད་པར་བྱའོ་སྙམ་བསམས་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། གྲོགས་པོ་འཁོན་མེད་པར་བྱའོ། ། བུ་མོ་འདི་ལས་བརྟེན་ཏེ་བདག་ཅག་ འཁོན་མེད་པར་བྱ་ཡིས། བུ་མོ་འོ་ནི་བདག་གི་ཆུང་མར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ་བསམས་པ།
EN
“Monks, at that time the two nuns prayed, ‘With your support, noble one, may we too please and not displease the Blessed Buddha. May we go forth in only his doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’
BO
འདི་དང་བདག་གིས་དུས་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་ཀྱིས་བུ་མོ་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ། འདི་ དང་འཁོན་མེད་པར་བྱའོ་སྙམ་བསམས་ནས། དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ཕོ་ཉའི་ལན་བཏང་སྟེ། ཁྱོད་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། མཇལ་དུམ་བྱས་ཏེ། མགུལ་ནས་འཁྱུད་ནས་བུ་མོ་སྦྱིན་པར་བྱས་ཏེ་རང་གི་ཡུལ་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་རང་གི་ཡུལ་དུ་སོང་བ་དང་ བུ་མོ་འདིའི་བཙས་སྟོན་བྱས་ནས། བུ་མོ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོག་པར་བྱེད་དེ། བུ་མོ་འདི་བཙས་པ་ན་ཡུལ་ཁམས་གཉིས་བདེ་བར་གྱུར་པས་ན་བུ་མོ་འདིའི་མིང་བདེ་བྱེད་མ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་བུ་མོ་བདེ་བྱེད་མ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་ མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་སོ། ། འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཚྭ་ཆུ་དང་མཚུངས་ཏེ་ཇི་ཙམ་དུ་བརྟེན་པ་དེ་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་བཙུན་མོ་ལ་བུ་ཆགས་པར་གྱུར་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་ པ་དང་བུ་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ་དེའི་བཙས་སྟོན་ཡང་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོག་པར་བྱེད་དེ།
EN
“So it is that with his support these two have pleased and not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship. But one of them called out to the nuns, ‘You untouchables!’ and the other shouted, ‘You whores!’ so those actions ripened such that one was born into a family of lower caste, and the other became a sex worker.”
BO
ཁྱེའུ་འདི་སྲིང་མོ་བདེ་བྱེད་མའི་འོག་ཏུ་བཙས་པས་ན། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་བདེ་བྱེད་ཅེས་ གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་ལྟར་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་བུ་མོ་བདེ་བྱེད་མ་དང་ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ མཛའ་བར་གྱུར་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་གཅིག་མེད་པར་གཅིག་འདུག་མི་ཕོད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། བུ་མོ་བུ་ལ་བླང་ངོ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་ཕོ་ཉའི་ལན་བཏང་སྟེ། འདི་ལ་ཐོགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱིས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་ཉིན་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་དང་རྒྱལ་པོའི་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཡུལ་ ཀཱ་ཤིར་སོང་ནས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་བུ་མོ་བྱིན་ནོ། །
EN
“Lord, what action did Lotus Color take that ripened into his birth into a family of great means, prosperity, and wealth, and that he was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful, with a complexion the color of the center of a lotus?”
BO
དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བུ་མོ་ཁྱེར་ཏེ་རང་གི་ཡུལ་དུ་ཆས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་ཕ་མ་ལ་སྨྲས་པ། ཆེ་ཞེ་བདེ་བྱེད་མ་ མཆིས་པར་བདག་མཆི་མི་ཕོད་ཀྱིས་བདག་ཀྱང་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་མཆིའོ་ཞེས་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། བུ་ཁྱོད་ནི་ངའི་བུ་གཅིག་པ་སྡུག་ཅིང་ཕངས་པ་རྒྱལ་ཚབ་ཡིན་ཏེ་ང་འདས་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་བྱ་དགོས་སོ། ། དེ་བས་ན་ཁྱོད་ ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱས་ཏེ། དེ་རྒྱལ་པོས་ལན་མང་དུ་བཀག་ཀྱང་དགག་མ་ནུས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་གིས་འདི་མིང་སྲིང་གཉིས་བསྐྱང་བར་བགྱིས་མཆི་ཡང་མི་དངོའོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ གྱིས་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་བཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བུ་མོ་བདེ་བྱེད་མ་དང་ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་གཉིས་ཁྲིད་དེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་ དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བསླབས་ཏེ།
EN
“It came about by the power of his prayers,” replied the Blessed One.
BO
འདི་ལྟ་སྟེ་གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་རྟ་ཞོན་པ་དང་མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་འཕོང་དང་མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་ བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་བཟུང་བ་དང་། ཞགས་པ་བཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟངས་ དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲག་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་ཚབས་ཆེར་བཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ནན་ཏུར་མ་བྱས་པས་མ་ གྲངས་ཏེ་འཕྱོན་མ་ལ་ཡང་ཞུགས་སོ། ། དེས་ཡུལ་དེར་ཚུལ་མ་ཡིན་པ་བརྒྱ་ཙམ་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དང་སྲིང་མོ་བདེ་བྱེད་མས་ལན་མང་དུ་བཀག་ཀྱང་དགག་པར་མ་ནུས་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་འདི་ན་ འདུག་པས་མི་རིགས་པ་བརྒྱ་ཙམ་བྱས་ཏེ་དགག་ཀྱང་མ་ནུས་སོ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བུ་ལ་སྤྲིང་བ།
EN
“Lord, where did he make these prayers?”
BO
བུ་ཁྱོད་འོ་ནིར་མ་འདུག་པར་འདིར་ཤོག་ཅིག ། ང་འདས་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོའི་དབང་ཕྱུག་གི་མངའ་བདག་བྱ་དགོས་ཀྱིས། མི་རིགས་པ་མ་བྱེད་པར་འདིར་འདུག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། འོན་ཀྱང་དེ་ཕས་སྤྲིང་བ་ལྟར་རང་གི་ཡུལ་དུ་ཡང་མ་འོངས། བག་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་མ་སྤངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་དགག་པར་མ་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་བུ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲགས་སོ། ། རྒྱལ་པོ་གསལ་ རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་སྤངས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཡོང་དུ་མ་གནང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་ལས་ཆབ་སྒོ་བས་བཀག་པ་དང་ནན་གྱིས་ནང་དུ་སོང་སྟེ། སྲིང་མོ་དང་ཕྲད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་བཙུན་མོའི་སྒོར་འདུག་གོ། ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཡང་ བཙུན་མོ་བདེ་བྱེད་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་པི་བང་ལེན་ཅིང་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་ཚོར་ནས་ཁྱེའུ་དེའི་ལག་ཏུ་མདའ་གཞུ་ཡང་བཅང་སྟེ། དེ་ཁྲོས་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གསད་པའི་ཕྱིར་མདའ་འཕངས་པ་ལས་མདའ་དེས་པི་བང་གི་རྒྱུད་བཅད་དེ་ས་ལ་ལྟུང་ངོ་། ། དེ་ ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ་བྲོས་ནས་ཤས་ཆེར་ཁྲོས་ཏེ་དེས་བསམས་པ།
EN
“Monks, in times past the caretaker of a pleasure grove was dwelling on a mountainside in her grove of perfect shade. The grove was full of perfect fruits and flowers and all its perfect ponds teemed with blue lotus, lotus, white water lily, white lotus, and the cries of geese, ducks, and other waterfowl. In times when a blessed buddha has not arisen in the world, the solitary buddhas appear out of compassion for the destitute and suffering and take up residence in remote places. Solitary as the rhinoceros, they are the only ones in the entire world that are worthy of offerings. So it was that a solitary buddha had taken up residence in that pleasure grove.
BO
གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདི་གྱིན་དས་བསད་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་ཁྲེལ་བར་འོང་གིས། འདི་བདག་གིས་ཤགས་ཀྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ ཏེ་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། གལ་ཏེ་དོན་ཆུང་ངུ་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཤགས་འགྱེད་ན་ནི་དུང་སྒྲིལ་མ་འབུད་དུ་འཇུག་གོ། ། དེ་སྟེ་ཤགས་ཆེན་པོ་ཞིག་འགྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྔ་བོ་ཆེ་ཡང་རྡུང་ལ་དུང་སྒྲིལ་མ་ཡང་འབུད་དུ་འཇུག་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མཉན་ཡོད་ན་མིའི་གཙོ་བོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འདུས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་བུ་དེ་ཤགས་ཀྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ནས། ཀ་ར་བཱི་རའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་ མགུལ་པ་དཀྲིས་ཏེ་གཤེད་མ་ལ་གཏད་ནས། གཤེད་མའི་མི་གོས་སྔོན་པོ་བགོས་ལ་རལ་གྲི་ཕྱུང་སྟེ་རྔ་སྒྲ་དྲག་པོར་སྒྲོགས་པ་དག་གིས་ཁྲིད་ནས། ལམ་པོ་ཆེའི་མདོ་རྣམས་སུ་བསྒྲགས་ཏེ་གསོད་པའི་སར་ཕྱིན་དུ་ཉེ་བ་དང་། ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་བླ་ཞིང་ཕན་ཚུན་དུ་ ལྟ་སྟེ།
EN
“The caretaker of the pleasure grove rose early one morning and went into the grove. She happened upon the solitary buddha sitting beneath a tree as if asleep, legs crossed, his body drawn up like a nāga king, and she was delighted to have found him. Tenderly, she requested that the solitary buddha please take his food in that very pleasure grove and offered him something to eat.
BO
བདག་ཕོངས་ཤིང་དཀོས་ཐག་པ་དང་སྡུག་པའི་སྐྱབས་བྱེད་པ་དང་སྲོག་ཕངས་པ་སྦྱིན་པ་སུ་ཞིག་ཡོད་ཅིག་གུ་སྙམ་མོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་ པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་ རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་དར། སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག ། སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ།
EN
“Then she scattered lotus, blue lotus, white water lily, and white lotus over him, and prayed, ‘By this root of virtue, wherever I am born, may it be into a family of great means, prosperity, and wealth. May I be well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful. May my complexion be the color of the center of a lotus. May I please and not displease a teacher even more exalted than this. May I achieve such great virtues.’
BO
སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་ པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། ། དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། ། སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་བོ་ སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ནས་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ནས། ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་ སུ་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས།
EN
“O monks, what do you think? The one who was the caretaker of that pleasure grove then is none other than Lotus Color. The act of venerating that solitary buddha and saying that prayer ripened into his birth into a family of great means, prosperity, and wealth, as one who was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful, with a complexion the color of the center of a lotus. Monks, I am more exalted than even one hundred billion solitary buddhas, and now he has pleased and not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship.”
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དཀའ་བ་མཛད་ཅིང་སྲོག་ཕངས་པ་སྩོལ་བ་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཞོན་ནུ་མ་འཇིགས་ཤིག་ད་ཁྱོད་ཀྱི་སྲོག་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཤེད་མའི་མི་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བཞིན་{བཟངས་,བཟང་}དག་གཞོན་ནུ་འདི་ཐོང་ཤིག ། གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ལ་མགོ་གཉིས་མཆིས་སམ་ཅི་ན་བདག་ཅག་གིས་ཁྱེའུ་འདི་གཏང་བར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ དེ་དག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བཞིན་{བཟངས་,བཟང་}དག་ང་རྒྱལ་པོ་དང་མ་ཕྲད་ཀྱི་བར་དུ་རེ་ཞིག་ཟུང་ཤིག ། དེ་དག་གིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱེའུ་དེ་ཐོང་ཤིག ། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ན་ནི་གཏང་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་གསད་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་ཕུལ་ནས།
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī there lived a certain butcher, and when the time came for him to marry he took a wife. One day his wife conceived, and after nine or ten months had passed, she gave birth to a child who was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful. His parents loved and cherished him greatly, and held him dear to their hearts. At the elaborate feast celebrating his birth they named him according to their clan. They raised him on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and as he grew up his parents gave him many good, wholesome foods, and prevented him from doing any work.
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཁྲིད་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས། དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་སྟེ་དེས་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་ སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་རྒྱལ་པོའི་བུ་བདེ་བྱེད་མ་གྲངས་ཏེ་གསོད་དུ་བཏང་བ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐར་བར་མཛད་དེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལ་འདས་པ་ལ་གཞག་ པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་མ་གྲངས་ཤིང་གཡེམ་པར་གྱུར་ནས་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་གསོད་དུ་བཏང་བ་ལས། ངས་སྐྱབས་བྱས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་ཇི་ ལྟར་བཞག་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དེ་ཉིད་ན་མི་ཞིག་མ་གྲངས་ཤིང་གཡེམ་སྟེ། གཞི་དེ་ལས་གྲོང་ཁྱེར་པ་རྣམས་འཁྲུགས་ནས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྣམས་ ཀྱིས་དེ་བཟུང་སྟེ།
EN
One day, as his father started to teach him his trade, the young man exclaimed, “Father, I would rather kill myself than take a life!”
BO
རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ལ་ཕུལ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་གསོད་དུ་བཏང་སྟེ། དེ་གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིད་ནས་གསད་པའི་སར་ཕྱིན་ཏེ། དེ་གསད་པས་འཇིགས་སྐྲག་ནས་ཕན་ཚུན་ལྟ་ཞིང་འདུག་སྟེ། བདག་ལ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་དང་སྲོག་ཕངས་པ་ བྱིན་པར་བྱེད་པ་སུ་ཞིག་ཡོད་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཕྱོགས་ཤིག་ན་དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སོང་བ་ལས་མི་དེས་མཐོང་སྟེ། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་དག་བདག་ལ་དཀའ་བ་མཛད་ཅིང་སྲོག་ཕངས་པ་སྩལ་བར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་གཤེད་མ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བཞིན་{བཟངས་,བཟང་}དག་མི་འདི་མ་གསད་པར་ཐོང་ཤིག ། གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་བདག་ཅག་ལ་མགོ་བོ་གཉིས་ མཆིས་སམ་ཅི་ན། བདག་ཅག་གིས་འདི་བཏང་བར་བགྱི། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། ང་རྒྱལ་པོ་དང་མ་ཕྲད་ཀྱི་བར་དུ་རེ་ཞིག་ཟུང་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། དྲང་སྲོང་དེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མི་དེ་མ་གསད་པར་ཐོང་ཤིག །
EN
The butcher’s wife said, “Lord, please don’t harm the child! We can hire help to do this work,” so the butcher let the young man do as he liked.
BO
རྒྱལ་པོ་ ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན་ནི་བཏང་བར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་མི་དེ་ཕྲིན་གྱིས་གསད་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་ཕུལ་ནས། དྲང་སྲོང་དེས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་སུ་ཁྲིད་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། མི་དེས་ ཀྱང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་དེ་ཉིད་ན་འདུག་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་མི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱེའུ་བདེ་བྱེད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ ཚེ་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་དེས་འདི་གསོད་དུ་བཏང་བ་ལས་ངས་སྐྱབས་བྱས་ཏེ། རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཞག་གོ། ། ད་ཡང་འདི་རྒྱལ་པོ་གསལ་ རྒྱལ་གྱིས་གསོད་དུ་བཏང་བ་ལས་ངས་བསྐྱབས་ཏེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་། བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཞག་གོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་གཞོན་ནུ་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན།
EN
Soon after that, their son found faith in the doctrine of the Blessed One, and from time to time he would go to the garden of Prince Jeta to hear the Dharma from the Blessed One. One day the idea came to him to go forth, and he thought, “I will give up living at home to go forth in the doctrine of the Blessed One.”
BO
ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། བཙུན་པ་འདིས་གང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལགས། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་ པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་དེར་ཆོས་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བྱས་ནས། བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་བསྐྱེད་དོ། ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ།
EN
He asked for his parents’ permission, went forth as a novice in the doctrine of the Blessed One, and then received full ordination. Casting away all afflictive emotions through diligence, practice, and effort, he manifested arhatship. As an arhat, free from the attachments of the three realms, his mind regarded gold no differently than filth, and the palms of his hands as like space itself. He became cool like wet sandalwood. His insight crushed ignorance like an eggshell. He achieved the insights, superknowledges, and discriminations. He had no regard for worldly profit, passion, or acclaim. He became an object of offering, veneration, and respectful address by Indra, Upendra, and the other gods.
BO
ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ། བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་ དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་བདེ་བྱེད་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཆོས་བཞིན་དུ་ཞལ་ཏ་བྱས་པ་དང་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ཤིང་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ། གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པས་ན།
EN
Then, after achieving arhatship, he wondered, “Whom might I tame?” He looked out and saw that he could tame his two parents. Recognizing this he went to his parents and gave them a Dharma teaching, turning them away from nonvirtuous actions, establishing them in the truths, and leading them to go for refuge and maintain the fundamental precepts. He inspired them to give gifts and to share what they had, until their home became like an open well for those in need. They supplied their arhat monk son with many good, wholesome foods, and he partook of them himself and shared them with other practitioners of the holy life.
BO
དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་ པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེས་དེར་ཆོས་བཞིན་དུ་ཞལ་ཏ་བྱས་པ་དེས་ནི། ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་སོ། ། དེས་བྱམས་ པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་དེས་ན། གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ཏོ། ། ། ། གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲོང་ཁྱེར་གྱེན་དུ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ན། གྲོང་གི་བྱང་ཕྱོགས་ཤིང་ཤ་པའི་ཚལ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ གྱེན་དུ་རྒྱལ་ན་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། ། ཡུལ་སུ་བི་ར་ཞེས་བྱ་བ་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་འཆར་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེ་གཉིས་མཛའ་ཞིང་བཤེས་ལ་གཅུགས་ཏེ་དུས་དུས་སུ་ཕོ་ཉ་དང་སྐྱེས་ཀྱིས་འདྲུལ་ལོ། ། རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་གི་ཡུལ་ན་ཨ་མྲ་རབ་ཏུ་དཀོན་ཏེ། སུ་བི་ རའི་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།
EN
After that, the monks inquired of the Blessed One, “Lord, what action did this monk take that ripened into his birth into a butcher’s family, one of great means, prosperity, and wealth; that he did not think to commit nonvirtuous actions; that he pleased the Blessed One, did not displease him, went forth in the doctrine of the Buddha, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship; that after having been a householder, he went forth; and that he received such good, wholesome foods?”
BO
ཨ་མྲ་མང་པོ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་གིས་ཁ་ཅིག་ནི་བཙུན་མོ་ལ་བྱིན་ནོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་བུ་རྣམས་ལ་བྱིན་ནོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་ཨ་མྲ་ ཟོས་ནས་བློ་སྐྱེས་པ། བདག་གི་ཡུལ་འདི་ན་ཨ་མྲ་མེད་ཀྱིས་བདག་གིས་ཨ་མྲའི་ས་བོན་འདི་རྣམས་བདག་གིས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རྨོའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་ཨ་མྲའི་ས་བོན་དེ་དག་ཁྱེར་ཏེ། རང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རྨོས་ནས། དེ་དག་རིང་པོ་མ་ཐོགས་པར་སྐྱེས་ཏེ། ཆེར་གྱུར་ནས་རིང་པོ་མ་ཐོགས་པར་ཚལ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏེ་ཡལ་ག་རྣམས་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། ། ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་དག་མེ་ཏོག་རྒྱས་ཤིང་འབྲས་བུ་ཆགས་ནས། རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་གིས་དེ་དག་གཞན་དག་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གདོལ་པ་རྣམས་ཨ་མྲ་དེ་དག་གི་སྲུངས་མར་བསྐོས་ སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་གདོལ་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཨ་མྲ་དེ་རྣམས་ཟོས་ནས་རྐུན་པོ་བྱུང་ཞེས་བསྒྲགས་ཏེ། འདི་འདི་དག་ནི་རྐུན་པོས་ཟོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་འཕྲིགས་ཏེ། གདོལ་པ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཨ་མྲ་འདི་དག་ཟོས་གྲང་སྙམ་དུ་ བསམས་ནས།
EN
“It came about by the power of his prayers,” replied the Blessed One.
BO
དེས་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་བཏང་སྟེ། གདོལ་པའི་ཁྱིམ་ཚོལ་དུ་བཅུག་པ་ལས། དེ་དག་དེར་སོང་བ་དང་ཨ་མྲའི་རུས་པ་དེ་དག་མཐོང་ནས། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ལ་གསོལ་ཏོ། ། དེ་ནས་ གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ཁྲོས་པས་གདོལ་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་བཙུད་དེ། ཁྱིམ་གྱི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ནས་རྩྭ་སྤུངས་ཏེ་མེ་བཏང་ནས་བསྲེགས་སོ། ། གྲོང་དེའི་ནང་ནས་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་གཅིག་གདོལ་པའི་ལས་ཀྱིས་ངོ་ཚ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་། ། དེར་སོང་ནས་བྲམ་ ཟེའི་ཆ་ལུགས་སུ་ཞུགས་ཏེ་ལུས་མི་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་རིག་པ་བསླབས་སོ། ། དེས་དེ་བསླབས་ནས། ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་གྱེན་དུ་རྒྱལ་དུ་ཕྱིར་འོངས་ནས། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སོང་བ་ལས་དེ་བལྟས་ན་གྲོང་ཐམས་ཅད་མེས་ཚིག་པར་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་གྲོང་འདི་སུས་མ་རུང་ བར་བྱས་ཞེས་དྲིས་ན། དེས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་བྱས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཉེ་དུ་དེ་རྣམས་གར་སོང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ཁྲོས་པས་རྩྭ་སྤུངས་པས་བསྐོར་ཏེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་མེས་བསྲེགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །
EN
“Lord, where did he make these prayers?”
BO
དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་ཐེབས་ནས་དེས་བསམས་པ། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དངོས་སུ་ཉེས་པར་བྱས་པས། དེ་དག་ལ་ནི་དེས་ཁྲིམས་བཞིན་དུ་བྱས་ན། བྱིས་པ་དང་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་དེ་དག་ཀྱང་ མེས་བསྲེགས། ད་ནི་ངས་ཀྱང་དུས་ངན་པའི་རྒྱལ་པོ་དེས་བྱས་པའི་ཤ་གླན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བདག་ཉིད་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་ནས། དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་མགོ་ལྕག་གིས་གཞུས་ཏེ། དུས་ངན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལ་གདོལ་པ་དེ་དག་གིས་ཉེས་ པ་ཅི་བྱས། རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་སྨྲས་པ། དེ་དག་གིས་ངའི་ཨ་མྲ་རྣམས་མེད་པར་བྱས་སོ། ། གདོལ་པའི་ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་བུད་མེད་དང་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཅི་བྱས། ད་ནི་རྒྱལ་པོ་འཆལ་བ་ཁྱོད་ བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་དང་དོན་ཅི་ཡོད་པ་དེ་བྱོས་ཤིག ། ཁྱོད་གསོན་པའི་དུས་ཟད་དེ་ཞག་བདུན་ན་འཆི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འགྲོ་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ལ་རྡེག་ཅིང་འདི་སྐད་དུ།
EN
“Monks, in times past, a certain group of butchers was living on a mountainside. They had gone into a grove and set forth many good, wholesome foods when a solitary buddha came into the grove seeking alms, and one of the butchers happened upon him. The butcher was delighted to have found the solitary buddha, and cordially offered good, wholesome foods to him. Great persons teach the Dharma not with their words but through their actions, so the solitary buddha accepted the alms and then rose into the sky.
BO
ཆེ་གེ་མོའི་ཉིན་པར་ཁྱོད་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་ ཀྱང་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། ལྷ་མི་བསྙེངས་སུ་གསོལ། བདག་ཅག་གིས་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ལ་གསོལ་པ་གདབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བློན་པོ་རྣམས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནའི་ ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་བགྱིད་ན་དེའི་སྐྱབས་མཛད་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས། གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེའི་རིག་སྔགས་དེ་ཅི་ནས་ཕྱིན་ཆད་མི་སྣང་བར་བྱེད་མི་ ནུས་པར་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་གི་རིག་སྔགས་སུ་ཞིག་གིས་མ་རུང་བར་བྱས་ཞིག་གུ་སྙམ་ནས། བློན་པོ་དེ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་མི་མ་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་དེ་ལས་སུ་ཞིག་གིས་སྐྱབས་བྱས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་ པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་སླད་དུ་བདག་གིས་རིག་སྔགས་རེངས་པར་མཛད། ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས་སྨྲས་པ།
EN
This delighted the butcher, and, full of joy, he prayed, ‘By this root of virtue, wherever I am born, may it be into a butcher’s family, one of great means, prosperity, and wealth, where I may enjoy many good, wholesome foods. May I also not perform nonvirtuous actions. May I please and not displease a teacher even more exalted than this. May I achieve such great virtues. Going forth in his doctrine alone, may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’
BO
བུ་འདུག་ཤིག་དང་ཁྱོད་ལ་རྒྱས་པར་བསྙད་པར་ བྱའོ། ། དེ་ནས་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེས། འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མདུན་དུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས། དེ་ལ་མཐར་གྱིས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་དེས་སྟན་དེ་ཁོ་ན་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་ འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་ སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། །
EN
“O monks, what do you think? The one who was that butcher then is none other than this monk. The actions of offering food to the solitary buddha and saying that prayer ripened such that wherever he was born, it was into a family of great means, prosperity, and wealth where he could enjoy many good, wholesome foods, and where he was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful, and where he did not perform any nonvirtuous actions. Monks, I am more exalted than even one hundred billion solitary buddhas, and now he has pleased me and not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship.
BO
དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བློན་པོ་དེ་དག་གིས་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་ གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་ཁྱོད་གང་གིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡིད་དགའ་བར་གྱུར་ནས། ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། འཕགས་ པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ནི་བདག་ལ་དཀའ་བ་མཛད་པ་དང་། སྲོག་ཕངས་པ་སྩོལ་བ་ལགས་ཀྱིས།
EN
“Furthermore, he had gone forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa, and after practicing pure conduct all his life, at the time of his death, he prayed, ‘May I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’
BO
དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་དགུང་བདུན་བཤོས་གསོལ་བར་ཅི་གནང་། ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་གྱེན་དུ་རྒྱལ་འདི་ཉིད་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྱན་དྲོངས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་ པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག ། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཏམ་མཇུག་རྫོགས་པར་རིག་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནའི་སླད་དུ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་དགུང་བདུན་བཤོས་གསོལ་བར་ཅི་གནང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །
EN
“Monks, the monk who went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa then is none other than this monk. Back then, he practiced pure conduct all his life, and at the time of his death, he prayed, ‘May I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’
BO
དེ་ནས་ཅང་མི་གསུང་བས་ གནང་བར་རིག་ནས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེས་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་ སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བཤོས་གསོལ་ནས། ཐ་མའི་ཉིན་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ། ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་ཕུལ་ལོ། ། དགེ་ སློང་གཞན་རྣམས་ལ་ནི་རེ་རེ་ལ་རས་བཅོས་བུ་ཟུང་རེ་ཕུལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག ། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས་ གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ།
EN
“So it is, monks, now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—that he has pleased me and not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship.”
BO
བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་འདི་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་ དུས་ན། འདི་ནས་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ན་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་ དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་མཛད་ནས། ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ ངན་ལས་འདས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མཉན་ཡོད་ཀྱིས་ས་ཕྱོགས་གོ་སྐབས་ཡངས་པ་ཞིག་ཏུ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས། སྤོས་ཀྱི་ཤིང་རྣམས་སྤུངས་ནས་དེའི་རིང་བསྲེལ་ཞུགས་ལ་བཞེན་ཏོ། ། དེ་ནས་དེའི་སྐུ་གདུང་རྣམས་གཞན་གྱིས་མི་ཁྱེར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī, there lived a certain man who belonged to a lower caste. When the time came for him to marry he took a wife. One day his wife conceived, and after nine or ten months had passed, she gave birth to an exceptionally ugly baby who was ugly in eighteen different ways. As soon as they saw her, her parents were crestfallen.
BO
སྐུ་ གདུང་བཞུགས་པ་དེ་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་གདོལ་པ་དག་ཅིག་སྲུངས་མར་བསྐོས་ཏེ། གདོལ་པ་དེ་དག་ས་ཕྱོགས་དེར་ཉལ་བ་ལས་གདོལ་པ་ཞིག་སྟག་གིས་ཁྱེར་ནས། གདོལ་པ་གཞན་ཞིག་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ ལོ་ཞེས་བརྗོད་ནས། དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱབས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་དེར་རྒྱལ་པོ་མཉན་ཡོད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ ནས། དུས་སྟོན་གྱི་ལུགས་སུ་གཏོད་པ་དེའི་ཚེ་གདོལ་པ་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། བདག་གསོན་པོར་གྱུར་པ་ནི་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། དེས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་ རྩ་བ་འདིས་ན། འདི་ཁོ་ན་དང་འདྲ་བའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་ དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།
EN
“A daughter like this is no use to us,” her father said. “When night falls, we’ll toss her out to the dogs!”
BO
དེའི་ཚེ་གདོལ་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་དང་། ཤིན་ཏུ་ མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་ སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་འཐབ་ཀྲོལ་ཅན་ཁ་མི་མཁས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས། དེས་དེར་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་ལ་ཁྲོས་ཏེ། གདོལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བརྗོད་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་བཟོད་པ་གསོལ་ནས། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་སྟེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །
EN
“My lord, don’t say such things! Murder is disgraceful. Not only that but this child is our daughter. We can’t just abandon her as soon as she’s born, even if she is ugly in eighteen different ways. Wait until she’s grown—then we’ll throw her out. By that time she’ll be able to make a living for herself somehow.”
BO
མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གདོལ་པའི་ཁྱེའུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་དགེ་སློང་མང་པོ་ལ་གདོལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པའི་ ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་གདོལ་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་སོ། ། དེས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་།
EN
“Very well, that is what we’ll do.”
BO
ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་ པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། རབ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་ཁ་ལོ་པ་རབ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་ཀྱང་དེ་ལ་བུ་མེད་དེ། བུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ལྷ་གུ་ལང་དང་། ཆུ་ལྷ་དང་། ཀུ་བེ་ར་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཀུན་དགའ་ར་བའི་ལྷ་དང་། ནགས་ཚལ་ གྱི་ལྷ་དང་། ལམ་གྱི་བཞི་མདོའི་ལྷ་དང་། སུམ་མདོའི་ལྷ་དང་། གཏོར་མ་ལེན་པའི་ལྷ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། ཆོས་འཐུན་པ་དང་རྟག་ཏུ་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་ལྷ་རྣམས་ལ་ཡང་གསོལ་བ་འདེབས་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལྷུར་ལེན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བུ་ཡང་ མ་བྱུང་བུ་མོ་ཡང་མ་བྱུང་ངོ་། ། དེར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐུ་བལྟམ་པ་དེའི་ཚེ། མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ། གལ་ཏེ་ཁྱིམ་ན་གནས་ན་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། །
EN
Her parents raised her in secret and no one knew about her. When she was old enough to walk, she was still so ugly that her parents threw her out of the house and abandoned her. After that she begged for alms and lived where she could on the streets. She lived on the bare ground and ate wretched food, and as a result she became leprous and covered in sores. In time she became very sick, and collapsed in the street, near death. It was then that Venerable Ānanda saw her.
BO
གལ་ཏེ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། ཆོས་གོས་ཚོན་ ཅན་དག་བགོས་ནས་ཡང་དག་པའི་དད་པ་ཁོ་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གྲགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ནས་ཚིག་དེ་ཁ་ལོ་བ་རབ་བཟང་གིས་ཐོས་ ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་གི་བུ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་དེ་གཞོན་ནུའི་ཁ་ལོ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཁ་ལོ་པ་རབས་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ལྷག་པར་ཡང་ལྷ་སོ་སོ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་ ཞུགས་སོ། ། དེའི་ཚེ་དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒན་པོ་དང་ནད་པ་དང་ཤི་བ་མཐོང་ནས་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་ཏེ། དེ་དེར་སོང་ནས་ལོ་དྲུག་གི་བར་དུ་དཀའ་བ་སྤྱད་དེ། དེ་དེར་ལོ་དྲུག་གི་བར་དུ་དཀའ་བ་སྤྱད་ནས་སེ་རི་ཀའི་གྲོང་མིའི་བུ་མོ་དགའ་མོ་དང་དགའ་ སྟོབས་ལས་འོ་མ་ལན་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཉིང་གུར་བྱས་པའི་འོ་ཐུག་སྦྲང་རྩི་དང་སྦྱར་བ་བཞེས་སོ། ། དེ་ནས་རྩྭ་འཚོང་བཀྲ་ཤིས་ལྡན་ལས་རྩྭ་བཞེས་སོ། ། དེ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ནག་པོས་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་གཤེགས་ཏེ།
EN
As soon as he saw her, Venerable Ānanda was filled with compassion for her, and he went to her and asked, “Sister, what happened?”
BO
ཉིད་ཀྱིས་རྩྭ་རྣམས་མ་འཁྲུགས་ པར་བཏིང་ནས། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་བཞུགས་ནས། ནམ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་མི་བཤིག་གོ་ཞེས་ཐུགས་དམ་བརྟན་པོར་བསམས་སོ། ། དེས་དེར་བདུད་ཀྱི་འཁོར་འབྱུང་པོ་བྱེ་བ་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་བཅོམ་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་སོ། ། དེ་ནས་ཚངས་པས་བསྐུལ་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ། རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཚུལ་བཞིན་བསྐོར་ཏེ་ལྔ་སྡེ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཉེ་བའི་ལྔ་སྡེ་རྣམས་དང་བཟང་སྡེའི་ཕ་ཚན་པ་དྲུག་ཅུ་དང་གྲོང་གི་ བྱིས་པ་གཙོ་བོའི་མཆོག་ལྔ་བཅུ་དང་དགའ་མོ་དང་དགའ་སྟོབས་སྤུན་གཉིས་བདེན་པ་ལ་བཀོད་ནས། ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཆུ་ཀླུང་འོད་སྲུང་སྤུན་གཉིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་ག་ཡཱར་གཤེགས་ནས། ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བཏུལ་ཏེ་སྨྱིག་མའི་ནགས་ཁྲོད་དུ་གཤེགས་ནས་ རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ལ་བཀོད་དོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་ཏེ།
EN
“Lord Ānanda, I have failed to collect any merit. That’s how I came to be like this. Lord Ānanda,” she pleaded, “please help me put an end to all this nonvirtue, come what may.”
BO
འོད་མའི་ཚལ་བཞེས་ནས་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་རབ་ཏུ་ ཕྱུང་སྟེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་གཤེགས་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གཞོན་ནུ་ལྟ་བུའི་མདོ་སྡེས་བཏུལ་ཏེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་བཞེས་ནས་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་གཤེགས་ཏེ། ཡབ་སྲས་མཇལ་ནས་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་རྟེན་བཅས་ཏེ། གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ མཛད་ཅིང་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཁ་ལོ་པ་རབ་བཟང་གི་སེམས་སྐྱེས་པ། བདག་ནི་ད་ལྟར་བུ་མེད་དེ་བདག་ཤི་སྟེ་དུས་ལས་འདས་ན་ནི། ཅི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོ་དབང་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་བསྐྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་ཕྱི་དེ་ཉིན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། བསྩང་སྡེར་ནི་གྱུ་ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས། སྟན་ཆེས་ དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག ། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་དེ།
EN
“Don’t worry, sister,” Venerable Ānanda replied. “Take heart. I shall dispel your nonvirtuous actions.”
BO
ཆོས་ཀྱི་གཏམ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག ། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས། ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཁ་ལོ་པ་རབ་བཟང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་ མཇུག་རྫོགས་པར་རིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་འདི་ནི་བདག་གི་ཡུན་རིང་པོའི་སྟོན་པ་ལགས་ཏེ། ཀྱེ་མ་བདག་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ན་ནི། ཇི་ལྟར་བདག་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་ཁ་ལོ་པ་འཚལ་བ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཡང་གཞོན་ ནུའི་ཁ་ལོ་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་གྱུར་གྱིས་ཀྱང་གལ་ཏེ་ད་དུང་ཡང་བདག་གི་བུ་ཞིག་བྱུང་ན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་འབྲིང་དུ་དབུལ་བར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་འོངས་པའི་ཡོན་ཏན་གཟིགས་ ནས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁོང་དགེ་བ་རྣམས་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ནས། དེའི་ཁྱིམ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སླར་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁ་ལོ་པ་རབ་བཟང་གི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་བཙས་ཏེ་ ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ཏེ།
EN
With this, Venerable Ānanda went to find sesame oil and incense for her. He returned and said to her, “Rise, sister. Go and offer this incense to the stūpas containing the hair and nail relics of the Blessed One.” As she heard this, the young woman was filled with joy, and she rose and followed Venerable Ānanda. Then Ānanda led her to make offerings of sesame oil ointment, blended incense ointment, and saffron ointment to the Tathāgata’s stūpa.
BO
ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་རབ་བཟང་གི་བུ་ཡིན་པས་ན། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་བཟང་པོ་ཞེས་གདགས་སོ་ཟེར་རོ། ། དེ་ ནས་ཁྱེའུ་བཟང་པོ་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་དེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཡི་གེ་དང་། ཁོང་རྩིས་དང་། ཤོད་དགོད་པ་ དང་། ལག་རྩིས་དང་། དབྱུང་བ་དང་། སྦ་བ་དང་། དགྲམ་པ་དང་། གོས་བརྟག་པ་དང་། ནོར་བུ་བརྟག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། སྤོས་བརྟག་པ་དང་། སྨན་བརྟག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། རྟ་བརྟག་པ་དང་། གོ་མཚོན་བརྟག་པ་བསླབས་ཏེ། ཡི་གེ་ མཁས་པ་དང་། ཀློག་མཁས་པ་དང་། མཛངས་པ་དང་། བྱ་བ་ལ་གསལ་བ་དང་། ཡིད་གཞུངས་པ་དང་། བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་གཟིགས་ནས། ཁ་ ལོ་པ་རབ་བཟང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་རབ་བཟང་ཁྱེའུ་འདི་ནི་མ་བཙས་པའི་སྔ་རོལ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་ཕུལ་ཏེ།
EN
The householder Anāthapiṇḍada had also come to the region, and when he saw Venerable Ānanda, he asked him, “Lord Ānanda, what are you doing here?”
BO
ཁོང་དགེ་བ་རྣམས་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་ན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དམ་མ་བཅས་སམ། རབ་བཟང་གིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དམ་བཅས་ ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ནས། རབ་བཟང་གིས་ཁྱེའུ་དེ་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ནས། སྨྲས་པ་བུ་ཁྱོད་མ་བཙས་པའི་སྔ་རོལ་ནས་ངས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་གྱིས། སོང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་འབྲིང་གྱིས་ཤིག ། ཁྱེའུས་ སྨྲས་པ། དེ་ནི་བདག་ལ་ཕན་བཏགས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁྱེའུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁ་ལོ་པ་རབ་བཟང་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག ། ཡང་དག་པར་གཟེངས་ བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ཁྲིད་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཤེགས་སོ། ། དེ་དེར་ཁྲིད་ནས། རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་བསམས་པ།
EN
“I am putting an end to this young woman’s poverty,” said Venerable Ānanda.
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་པོ་སེལ་བར་མཛད་པ་དང་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་སྒྲུབ་པར་ མཛད་པ་དང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་སེལ་བར་མཛད་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ན་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ཇི་ལྟར་བསབ་པར་བྱ་སྙམ་སྟེ། དེས་བསམས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་ རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བར་ཟད་ཀྱི། མ་ལ་བདག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱའོ་སྙམ་སྟེ་བདག་གིས་འདུལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་འགའ་མཆིས་སམ་ཞེས་བསམས་ཏེ། དེས་བལྟས་ན་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ ཕ་མ་གཉིས་འདུལ་བར་འགྱུར་བར་རིག་ནས་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་མདུན་ནས་ས་བརྟོལ་ཏེ་བྱུང་ནས་དེ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་འདབ་མ་བརྐྱང་བ་ལྟར་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་མདུན་དུ་འབར་བ་དང་ ལམ་མེར་འདུག་པ་དང་ཆར་འབབ་པ་དང་གློག་འགྱུ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་བསྟན་ནས་ས་ལ་བབས་ཏེ།
EN
Anāthapiṇḍada saw her sitting there naked and gave her clothing.
BO
དེས་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་རྟོགས་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཐོས་ནས་ཕ་མ་གཉིས་སྟན་དེ་ཁོ་ན་ ལ་འདུག་བཞིན་དུ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། བུ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ། ཁྱོད་ རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱའོ། ། བཟང་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་གཉིས་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཟང་པོ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེའི་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱིམ་གྱི་འཁོར་བཏང་སྟེ། སྦྱིན་ པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཟང་པོས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ།
EN
The Blessed One also came to the region purely out of compassion for that young woman. She saw the Blessed One in the distance and he was beautiful and handsome, his senses were at peace, his heart was at peace, and his mind was perfectly tame. He was graced with tranquility, shining and brilliant like a golden pillar. Upon seeing him, the young woman was overcome with joy and thought, “If one can attain great results from just venerating a stūpa with his hair and nails, then surely I can attain an even greater result if I worship him in person!”
BO
གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་ མཉེས་པར་མ་བགྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། དེའི་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འདི་ཁོ་ན་ལས་བརྟེན་ནས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བཞི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བ་འཇིག་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ།
EN
Filled with joy, she took the clothes Anāthapiṇḍada had given her, approached the Blessed One, offered him the clothing, folded her hands, and sat there studying him. She died shortly thereafter with joy toward the Blessed One in her heart, transmigrated, and took rebirth in the womb of the foremost wife of a merchant householder there in Śrāvastī.
BO
དེ་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ མཛད་ནས་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མཛེས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་ལ་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་པ་བྱས་ནས། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་བྱས་པའི་མཆོད་ རྟེན་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་དཔག་ཚད་གཅིག་ཡོད་ལ་འཕང་དུ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཡོད་པ་ཞིག་བརྩིག་པར་བརྩམས་ཏེ། དེས་དེར་བློན་པོ་མ་དད་པ་ཞིག་ལག་དཔོན་དུ་བསྐོས་ནས། བློན་པོ་དེས་བུ་དེ་ལ་སྨྲས་པ་བུ་ངས་ནི་རྒྱལ་པོའི་བསྒྲུབ་པ་དང་རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་དག་བྱ་དགོས་ཏེ། ངས་གཉི་ག་ལག་གིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྟེང་དུ། འདི་འབའ་ཞིག་ལ་འཚལ་ན་བདག་གིས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་བྱ་བ་རྣམས་ཤོར་བར་འགྱུར་གྱིས། ཁྱོད་ཀྱིས་འདིར་མཆོད་རྟེན་གྱི་ལག་གི་ཞལ་ཏ་གྱིས་ཤིག་དང་ངས་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་བྱའོ། ། ཁྱེའུས་ སྨྲས་པ། ཡབ་ཇི་ལྟར་དགྱེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་དེ་ན་མཆོད་རྟེན་གྱི་ལག་གི་ཞལ་ཏ་བྱེད་ཅིང་འདུག་སྟེ། དེ་དེར་ལས་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །
EN
After nine or ten months had passed, the wife gave birth to a child with a golden complexion. At the elaborate feast celebrating her birth they asked, “What name should we give this child?” And they named her, saying, “Since this child is well proportioned, pleasing to the eye, beautiful, and has a golden complexion, her name will be Golden Color.” They reared young Golden Color on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids. Seven years after her birth, she found faith in the doctrine of the Blessed One, asked for her parents’ permission, went forth in the doctrine of the Blessed One, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship, becoming a person of great miracles and great power.
BO
དེ་དེ་ན་ལས་བྱེད་པ་ན་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་ གཞི་རྣམས་བླངས་སོ། ། དེས་དེར་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱང་དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་བཀོད་དེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་ཡང་བཀོད་དོ། ། དེར་གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་མཛེས་པས་མཆོད་རྟེན་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཟིན་པར་བྱས་ནས་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ བྱས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་གྱི་དུས་སྟོན་གྱི་ལུགས་གཏོད་པ་དེའི་ཚེ། བློན་པོ་དེ་གཟའ་བྲན་དང་བློན་པོའི་བུ་དེས་མཆོད་རྟེན་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཐོང་ནས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་དེ་དག་གིས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་ སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ། བློན་པོའི་བུ་དེས་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག ། གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་ སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ཅིག ། སྟོན་པ་འདི་འདྲ་བ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །
EN
After she had achieved arhatship she asked herself, “Whence did I die, that I have taken rebirth here?” She saw that she had previously taken rebirth there in Śrāvastī as a girl of lower caste who was ugly in eighteen different ways and that, with the help of Noble Ānanda, she had given up her births as a woman of lower caste. When she saw all this, she thought, “Look at the difficult task Venerable Ānanda has done for me!” And keeping this in mind, she continually went to venerate him.
BO
དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་ཇི་སྐད་བཏབ་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་དེ་གཉིས་ལ་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བསྙད་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱང་གང་ དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག ། འདི་ཉིད་བདག་ཅག་གི་བུར་གྱུར་ནས་འདི་ཁོ་ན་ལས་བརྟེན་ཏེ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་པ་འདི་འདྲ་བ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བློན་པོའི་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཟང་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་ཕ་མར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་ནི་ཕ་མ་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །
EN
The monks asked the Blessed Buddha, “Lord, what action did Golden Color take that ripened into her birth into a family of great means, prosperity, and wealth, and with a golden complexion, and that she pleased and did not displease the Blessed One, went forth in the Blessed One’s doctrine, cast away all her afflictive emotions, and manifested arhatship?”
BO
དེས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་ སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེར་ཕ་མ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། བུ་འདི་ཁོ་ན་ལས་བརྟེན་ཏེ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་པ་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། གཞན་ཡང་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཡང་འདི་གསུམ་ཆར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ།
EN
The Blessed One replied, “Did you see, right here in Śrāvastī there was a young woman of lower caste, who was ugly in eighteen different ways?”
BO
དེར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ་དེས་ན་ད་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་བཅུ་དགུ་ པ། ལྷར་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་འགྲམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། ། ཡུལ་ལྷ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེ་གཉིས་མཛའ་ཞིང་བཤེས་ལ་གཅུགས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་ པོ་སེང་གེ་འགྲམ་ཡིད་སྨོན་བྱེད་པ། ཀྱེ་མ་བདག་གི་རྒྱུད་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བྱུང་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་མཐར་གྱིས་དེའི་བུ་བཞི་བྱུང་སྟེ། ཟས་གཙང་དང་བྲེ་བོ་ཟས་དང་བདུད་རྩི་ཟས་དང་ཟས་དཀར་རྣམས་བྱུང་ངོ་། ། བུ་མོ་ཡང་བཞི་བྱུང་སྟེ། དག་ མ་དང་། བྲེ་མོ་མ་དང་། བདུད་རྩི་མ་དང་། དཀར་མོ་རྣམས་བྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་ཡིད་སྨོན་བྱེད་པ། ཀྱེ་མ་བདག་སེང་གེ་འགྲམ་དང་གཉེན་དུ་གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེ་ཡང་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་ པ་ལས་བུ་བཙས་ཏེ་དེའི་མིང་ལྷར་བཅས་ཞེས་བཏགས་སོ། །
EN
“Yes, Blessed One, we saw her.”
BO
དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་ པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་། འཕོང་དང་མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་པ་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་ པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟབས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲག་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་ ཚབས་ཆེར་གཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་འདྲ་བའི་ཟླ་གཞན་མེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་ལ་བུ་མོ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། དེ་ལ་གཅིག་གི་མིང་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞེས་བཏགས་སོ། ། གཅིག་གི་མིང་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་ཞེས་བཏགས་ཏེ། དེ་གཉིས་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ།
EN
“After she died, she transmigrated and took rebirth here. She made offerings of sesame oil ointment, blended incense ointment, saffron ointment, and other incense ointments to a reliquary stūpa. Then she offered me clothing and passed away, filled with joy toward me. Those acts ripened into her birth into a family of great means, prosperity, and wealth, and such that she is now well proportioned, pleasing to the eye, beautiful, and has a golden complexion.”
BO
གཅིག་ལ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བཙའ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཅིག་ཤོས་ལ་ནི་གཞོན་ནུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་བཙའ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་འགྲམ་གྱིས་ཐོས་ནས་ དེ་གཉིས་ཟས་གཙང་གི་བཙུན་མོར་བླངས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷའི་རིས་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ཏེ། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་སྲས་བལྟམ་སྟེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་ ནས་དེ་ཡི་གེ་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། ། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེས་རྟོགས་སོ། ། གར་དང་གླུ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་བསམས་པ། ད་ནི་གཞོན་ནུ་ལ་འཕོང་བསླབ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལ་དྲིས་ པ། འདི་ན་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་མཆོག་སུ་ཡོད་སུ་ལ་བསླབས་ན་གཞོན་ནུ་འཕོང་ལོབས་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་སོ། ། ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གཞན་ལྟ་ཞོག་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལེགས་རྟོགས་ཀྱི་བུ་ལྷར་བཅས་ཞེས་བགྱི་བ་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་ གྱི་མཆོག་ཅིག་མཆིས་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་ཟླ་གཞན་མ་མཆིས་སོ། །
EN
“Lord, what action did this young woman take that ripened into her birth into a family of lower caste, and that she was ugly in eighteen different ways?”
BO
དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་ལྷར་བཅས་ཕོ་ཉས་བཀུག་ནས་སྨྲས་པ། ལྷར་བཅས་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་འདི་ལ་འཕོང་སློབས་ཤིག ། ལྷར་བཅས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ལྷས་དགོངས་ པ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་གཞོན་ནུ་འཕོང་སློབ་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ། དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཅི་བྱའོ་ཅོག་བསྟན་ནས་ཐམས་ཅད་ལོབས་སོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་གང་ལ་ལྷར་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་གཞན་དག་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་ལྷར་བཅས་ ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་པ་དང་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་ཐབས་རྣམས་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། དེས་འཕོང་གི་ཐབས་དེ་དག་གི་སློབ་མ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་བསླབས་སོ། ། དེས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒན་པོ་དང་ནད་པ་དང་ཤི་བ་མཐོང་ནས། ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་པ་དེའི་ཚེ། ལྷར་བཅས་ནི་ཡངས་པ་ཅན་དུ་སོང་ནས་དེ་ན་འདུག་པ་དང་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་གཏད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་འདི་རྣམས་གནས་ལྔ་པོ་རྣམས་སློབས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། དེས་རིང་པོ་མ་ཐོགས་པར་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ལ་འཕོང་བསླབས་ཏེ། དེ་དག་གནས་ལྔའི་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །
EN
“Monks,” the Blessed One explained, “such are the actions that she committed and accumulated:
BO
དེ་ནས་དེ་དག་འདི་ལྟ་བུའི་རྒྱགས་པ་སྐྱེས་ཏེ། སུ་ཡང་བདག་ཅག་ལས་གཟུགས་དང་སྟོབས་དང་ཤེས་པས་མཚུངས་པ་ཡང་མེད་ན་ལྷག་པ་ལྟ་ཅི་ སྨོས་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་ལ་ལྷར་བཅས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བུ་དག་རྒྱགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག ། ཁྱོད་ནི་ཤཱཀྱ་དག་གི་ནང་དུ་གཞོན་ནུ་སྐྱེས་པ་དེའི་རྐང་པའི་རྡུལ་དང་ཡང་མི་མཚུངས་ན། བྱད་གཟུགས་སམ་སྟོབས་སམ་ཤེས་པས་མཉམ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ལྟ་འདོད་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་དོང་ལ་གཞོན་ནུ་དེ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། ། དེ་ནས་ལྷར་བཅས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་དེས་ནི་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་ཏེ། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ དེའི་བར་སྐབས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་དོན་མཛད་ཅིང་། མཐར་གྱིས་ཡངས་པ་ཅན་དུ་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་ལྷར་བཅས་ཀྱིས་དེ་ཐོས་ནས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ལ་སྦྲན་ཏེ། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལྟ་འདོད་ཆེས་ནས། ལྷར་བཅས་དང་ལྷན་ཅིག་ ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ནས།
EN
“Monks, in times past in this fortunate eon, when people lived as long as twenty thousand years and the totally and completely awakened buddha, the one endowed with perfect knowledge and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Kāśyapa was in the world, there lived a certain householder in Vārāṇasī.
BO
གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འཐད་ལ་དབང་པོ་ཞི་བ་ཐུགས་ཞི་བ་ཐུགས་མཆོག་ཏུ་དུལ་བ་དང་རྣམ་པར་ཞི་བ་དང་ལྡན་པ་གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་ལྟར་དཔལ་དང་གཟི་བརྗིད་འབར་བ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། འདི་བདག་ཅག་ལས་བྱད་གཟུགས་ཀྱིས་ནི་ཆེས་ལྷག་མོད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་བཅག་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་དགོངས་པ་བསྐྱེད་ དེ། ཀྱེ་མ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མདའ་གཞུ་བླངས་ཏེ་ང་ལ་ལྟར་འོངས་ན་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་བསྐྱེད་པའི་མོད་ལ། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མདའ་གཞུ་བླངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་འོངས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་གི་ང་རྒྱལ་བཅག་པའི་ཕྱིར།
EN
“When the time came for him to marry he took a wife, and they enjoyed themselves and coupled. One day his wife conceived, and after nine or ten months had passed, she gave birth to a child who was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful. At the elaborate feast celebrating her birth they named her according to their clan. They reared her on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and when she grew up, she found faith in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa.
BO
རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་མི་སྣང་བར་མཛད་དེ་ལྷའི་ལུས་ལྟ་བུར་སྤྲུལ་ནས། གཞོན་ནུ་དེ་དག་དང་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ལྕགས་ཀྱི་ཏ་ལ་བདུན་དང་། འཁོར་ལོ་བདུན་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་བདུན་དང་། ཕག་བདུན་ སྤྲུལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བུ་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་མདའ་གཞུ་འདི་ལོང་ལ་འབེན་འདི་ལ་མདའ་འཕོངས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གཞོན་ནུ་དེ་དག་གིས་གཞུ་བླངས་ཏེ་བདུང་ཞེས་བྱས་ན། བདུང་ཡང་མ་ནུས་ནས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་བདུངས་ཏེ། མདའ་ཡང་བླངས་ནས་མདའ་དེ་འབེན་དེ་དག་ལ་འཕངས་ཏེ། དེས་ལྕགས་ཀྱི་ཏ་ལ་བདུན་དང་། འཁོར་ལོ་བདུན་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་བདུན་དང་། ཕག་བདུན་ལས་ཐལ་ནས་མདའ་དེ་སའི་འོག་ཏུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ གཞོན་ནུ་དེ་དག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱགས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ཡིད་དགའ་བར་གྱུར་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ།
EN
“She asked for her parents’ permission and went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha, but soon she became quarrelsome and abusive. Arrogant about her well-proportioned body, youthfulness, and high caste, she spoke harshly to many nuns on the paths of learning and no more to learn, ridiculing their bodies as ugly and even calling them low class. In time she came to regret this.
BO
དེ་ནས་གཞོན་ནུ་ ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་སྟན་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ཅག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་ རུང་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་དག་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེ་དག་གིས་ ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་ དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ།
EN
“Then after practicing pure conduct all her life, she prayed, ‘While I may not have attained any great virtues, still I have gone forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa and practiced pure conduct all my life. Therefore, may I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone, may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship. May I not meet with the results of the wrongful act of speaking harshly to fellow practitioners of the holy life.’
BO
ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ་རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ་སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ་དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་ པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ལྷར་བཅས་ལས་བརྟེན་ཏེ། ང་རྒྱལ་བཅག་ནས་གཡུང་དྲུང་གི་ མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞག་པ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་རྣམས་ལྷར་བཅས་ལས་བརྟེན་ཏེ། དྲེགས་པ་བཅོམ་ནས། བསམ་གཏན་ བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཀོད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཙམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ན། རྒྱལ་པོ་གང་ཆེན་མཚོའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བཙུན་མོ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་ཟླ་བ་བཅུ་ལོན་ པ་དང་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཚན་པོ་ཆེའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ།
EN
“O monks, what do you think? The one who went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa and became a nun then is none other than the ugly girl. At that time, out of arrogance about her well-proportioned body, youthfulness, and high caste, she spoke harshly to many nuns, slandering them terribly by calling them ugly and saying they were low class. Those acts ripened such that wherever she was born, it was as a person of lower caste who was ugly in eighteen different ways.
BO
དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་གང་ཆེན་མཚོའི་ལྷའི་བུ་ཡིན་པས་ན་ཁྱེའུ་འདིའི་ མིང་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་། འཕོང་བ་དང་། མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་ པ་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟབས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲག་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་།
EN
“Then she practiced pure conduct all her life, and at the time of her death, she prayed, ‘May I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’
BO
ཚབས་ཆེར་གཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེས་བལྟས་ན། ཕ་ཆོས་བཞིན་དང་། ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་མཐོང་ནས་ དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། ཕ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བདག་གིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱ་དགོས་པར་འགྱུར་གྱིས། བདག་གིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅའ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཡབ་ལ་གསོལ་ཏེ་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་ སོ། ། དེས་དེར་སོང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱའི་བུ་བཙས་ནས། དེ་དག་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དག་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ་གནས་ལྔའི་བར་དུ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་དག་བློ་ འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེས་ཏེ་གཞན་སུ་ཡང་བྱད་གཟུགས་དང་སྟོབས་དང་ཤེས་པས་བདག་ཅག་དང་མཉམ་པ་ཡང་མེད་ན་ལྷག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། བུ་དག་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག །
EN
“So it is, monks, now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—that she has pleased and not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship.”
BO
ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བུ་རབ་ ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་པ་དེའི་བྱད་གཟུགས་དང་སྟོབས་དང་ཤེས་པའི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་སྟོང་གི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གཞོན་ནུ་དེ་དག་དྲང་སྲོང་དེ་ལྟ་འདོད་པར་གྱུར་ཏེ། འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དྲང་སྲོང་དེ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ ནས། གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་དྲང་སྲོང་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འཐད་ལ་དབང་པོ་ཞི་ཞིང་ཡིད་ཞི་བ་དེ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ འདིའི་བྱད་གཟུགས་མཛེས་པ་དང་ཡོན་ཏན་རྣམས་བསྔགས་པ་ལས། འདིའི་བྱད་གཟུགས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ན། འདིའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་ངེས་ཀྱིས། བདག་ཅག་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པར་སྤྱད་ པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།
EN
One time when the Blessed One was in Śrāvastī, King Prasenajit hosted the Buddha and the rest of the saṅgha of monks for three months in the garden of Prince Jeta and provided for all their needs. The garden of Prince Jeta was close to where the cows and water buffalo were penned, so all the monks enjoyed the cow and buffalo buttermilk. At the end of three months of respectfully providing for all the needs of the Buddha and the rest of the saṅgha of monks, King Prasenajit offered to the saṅgha foods of a hundred flavors and to the Blessed One very costly robes.
BO
དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷར་བཅས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་རྣམས་ལྷར་བཅས་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ། ངས་དྲེགས་པ་བཅོམ་ནས་བསམ་གཏན་ བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཀོད་དོ། ། ད་ལྟར་ཡང་འདི་རྣམས་ལྷར་བཅས་ཁོ་ན་ལས་བརྟེན་ཏེ། ངས་གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། ། གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་ དག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་ཅག་གིས་ མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །
EN
After he had provided each of the monks with everything they needed, the king discharged the cow herders and buffalo herders back to their homes and departed. The cowherds thought, “This king is a true sovereign and a consummate ruler. While he goes on giving gifts and making merit, we are but the servants of others, deferential toward them, and subsist by eating their food. Their achievement of such a state is entirely the result of these three things: generosity, self-control, and self-restraint. Oh, but doubtless then we should adopt and adhere to a bit of virtuous Dharma!”
BO
དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་དེའི་ཚེ། ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། ད་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚེ་གཅིག་གི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་ཅག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པ་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ ནས།
EN
The five hundred cowherds resolved to extend an invitation to the Buddha and the rest of the saṅgha of monks. They prepared many good, wholesome foods and in the morning they rose, filled the water pots, and sent a message to the Blessed One reminding him it was time for the midday meal: “Lord, the midday meal is upon us. Know that the time has come, Blessed One, and your presence is requested.”
BO
འདི་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། གླང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན། བ་ལང་གི་ཁྱུ་དག་ཅིག་འཁོད་དེ། དེར་གླང་ཁྱུ་མཆོག་གཉིས་འཐབས་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་བརྡུངས་ནས་གཅིག་གི་ལྟོ་དྲལ་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མ་ས་ལ་ལྷུང་ནས་ཟླ་དེ་ལ་སྡང་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་ས་ལ་ སྒྱེལ་ཏོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ།
EN
So that morning the Blessed One donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, he set out surrounded and escorted by an assembly of monks. They arrived at the appointed place near the cowherds’ pens and took a seat. Once the cowherds knew that the Buddha and the rest of the saṅgha of monks were comfortably seated, by their own hands they contented them with many good, wholesome foods and with buttermilk from the cows and buffalo, proffering all that they wished. When they knew that they had finished eating and that their bowls had been taken away and their hands washed, the cowherds brought in very low seats and sat before the Blessed One to listen to the Dharma.
BO
ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་དར། སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག ། སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་ པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་ རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། །
EN
The Blessed One directly apprehended the thoughts, habitual tendencies, temperament, capacity, and nature of all five hundred of the cowherds, and taught them the Dharma accordingly. When they heard it, the five hundred cowherds and their families destroyed with the thunderbolt of wisdom the twenty high peaks of the mountain of views concerning the transitory collection, and manifested the resultant state of stream entry right where they sat.
BO
དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། ། སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། གལ་ཏེ་གླང་དེ་ད་ལྟའི་སྐབས་སུ་ཤི་བར་གྱུར་ན་ནི། སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ངན་སོང་ལས་དབྱུང་བའི་དུས་ལ་བབ་པོ་སྙམ་ དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་གླང་གི་དྲུང་དུ་གཤེགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གླང་དེའི་རྒྱུ་མ་རྣམས་ཕྱིར་ལྟོའི་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ། རྨ་ཁ་དྲུབས་ནས་རྩྭ་དང་ཆུ་ཡང་བྱིན་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ། བཞིན་{བཟངས་,བཟང་}འདི་ ལྟར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་གོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་དོ། ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ། ། ང་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་ དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ཤི་འཕོས་ནས་དུས་ལས་འདས་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཚོང་དཔོན་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ནས།
EN
They saw the truths and implored the Blessed One, “Blessed One, let us give up living at home to go forth in the doctrine of the Blessed One, in order to ford the floodwaters and completely escape our fetters with diligence, practice, and effort.” They appealed to King Prasenajit, handed their herds of cattle over to other cowherds, and bid farewell to everyone at home.
BO
དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ ཏེ། རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ནས། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ལོ་བདུན་ལོན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་ནས། དེས་ཕ་མ་གཉིས་ལ་གསོལ་ ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེས་ལོ་བདུན་ལོན་པ་ཁོ་ན་ཉིད་ན་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་ཞིང་། གནས་གཞན་དང་གཞན་དག་ནས་ལོ་མའི་ ནང་དུ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་བཅུག་སྟེ། ཁྱེར་ཏེ་འོང་ཞིང་དགེ་འདུན་ལ་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏོ། ། ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དགེ་ཚུལ་པ་འདིས་ལོ་བདུན་ལོན་ལགས་ ན་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་པ་ལ་གཟིགས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་ཀྱིས་གླང་གི་རྒྱུ་མ་ངས་ལྟོར་བཅུག་ནས་ཆོས་ཚིག་གསུམ་བསྟན་པ་དེ་མཐོང་ངམ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་མཐོང་ལགས་སོ། ། བཀའ་སྩལ་པ།
EN
Then they approached the Blessed One, touched their heads to his feet, and made this request: “Lord, if permitted we wish to go forth in the Dharma and Vinaya so well spoken, complete our novitiates, and achieve full ordination. In the presence of the Blessed One, we too wish to practice the holy life.”
BO
དེ་ང་ལ་སེམས་དགའ་བར་བྱས་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་དུས་ལས་འདས་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པ་འདི་ཉིད་དུ་ཚོང་དཔོན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་ནས། དེ་ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ལོ་བདུན་ལོན་པ་ཁོ་ན་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་ དུ་བྱས་སོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་དགེ་ཚུལ་ཕ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གླང་དུ་སྐྱེས་ལགས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་མིར་སྐྱེས་ལ་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་ པར་མ་བགྱིས་ནས་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཕམ་པར་བགྱིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དེ་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ།
EN
The Blessed One replied, “Come, join me, monks!” As soon as the Blessed One had finished speaking there they stood, alms bowl and water pitcher in hand, with but a week’s worth of hair and beard, and with the deportment of a monk who had been ordained for one hundred years. As it is stated,
BO
བླ་ན་མེད་ པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དགེ་སློང་ཆུའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་དགེ་འདུན་ལ་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་ཀྱིས་ཆུ་འདྲིམ་པ་ལས། དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ གཞན་ཞིག་ཡེངས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་དེ་དང་ཐུག་ནས་ཆུའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེའི་རིལ་བ་ལག་ནས་ཤོར་ཏེ་ཆག་ནས། དེ་ཁྲོས་པས། དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། འདི་ནི་གླང་དིར་པོ་བཞིན་དུ་ཆེ་ཞིང་ཚོར་ཕྲིག་མེད་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེའི་ཚིག་དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་ ཐོས་ནས་དེས་དེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཁྲིད་དེ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁྱོད་བདག་སུ་ཡིན་པ་དང་ང་སུ་ཡིན་པ་ཤེས་སམ་དེས་སྨྲས་པ། ངས་ཤེས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། ང་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། དེས་སྨྲས་པ། འོ་བུ་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འདྲ་མོད་ཀྱི། ཁྱོད་ནི་བཅིང་ བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ལ། ང་ནི་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་ཀྱིས། ཉེས་པ་ལ་ཉེས་སོ་ཞེས་བཤགས་པར་གྱིས་ཤིག །
EN
Garbed in robes, with shaven heads, And senses stilled by Buddha’s will— From the very moment the One Thus Gone Spoke to them, saying, “Come, join me.”
BO
ཁྱོད་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཞིང་མི་སྡུག་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྙེད་ཏ་རེ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་དགེ་སློང་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཟོད་པ་གསོལ་ཏེ། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བདག་གིས་འདི་འདྲ་བའི་ཡོན་གནས་ཀྱི་མཆོག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པའི་ལས་འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་ བདག་ལ་སྨིན་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་ གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཆུའི་ཞལ་ཏ་ བྱེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་ཚུལ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ།
EN
The Blessed One conferred on them instruction, and, casting away all afflictive emotions through diligence, practice, and effort, they manifested arhatship. As arhats, free from the attachments of the three realms, their minds regarded gold no differently than filth, and the palms of their hands as like space itself. They became cool like wet sandalwood. Their insight crushed ignorance like an eggshell. They achieved the insights, superknowledges, and discriminations. They had no regard for worldly profit, passion, or acclaim. They became objects of offering, veneration, and respectful address by Indra, Upendra, and the other gods.
BO
དེས་དེར་ཁྲོས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་གླང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ང་མཉེས་པར་ བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་ཡངས་པ་ཅན་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡངས་པ་ཅན་ན་སྡེ་དཔོན་སེང་ གེ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འདུག་སྟེ།
EN
After attaining arhatship they wondered, “Whom might we tame?” They saw they could tame their relatives, and, recognizing this, they went to their relatives and taught them the Dharma. They led them to live lives of perfect faith, to go for refuge, to maintain the fundamental precepts, and inspired them to give gifts and share what they had.
BO
ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཚན་པོ་ཆེའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་མིང་སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་ཞེས་བཏགས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་ སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོའི་གནས་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་ སྟེ་གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་། འཕོང་དང་མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་པ་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་ བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟབས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲག་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་ པར་བྱ་བ་དང་།
EN
There was one cowherd among their relatives who did not have faith. Since she had not been able to go and see the Blessed One the other cowherds took her and brought her to the Blessed One. The cowherd saw the Blessed Buddha from a distance. His body, graced and resplendent with the thirty-two signs of a great person, looked like it was on fire, like flames stoked with ghee, like a lamp set in a golden vessel, and like a pillar adorned with all manner of jewels. He was immaculate, clear-minded, and pure of heart. When she saw the Blessed Buddha the sight of him filled her with supreme joy, for beings who have gathered the roots of virtue to see a buddha for the first time experience such rapture as is not to be had even by those who practice calm abiding meditation for twelve years.
BO
ཚབས་ཆེར་གཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་མ་གྲངས་ནས་འཕྱོན་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཞུགས་སོ། ། ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་དེ་ཕས་མཛའ་སྡེའི་ཁྲོད་དུ་བཏང་ནས་མཛའ་སྡེ་དེ་དག་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་ཤིང་གྲིབ་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ། ནེ་ཙོ་དང་རི་སྐེགས་ དང་རྨ་བྱ་དང་ཁུ་བྱུག་དང་ཤང་ཤང་ཏེའུ་རྣམས་སྐད་འབྱིན་པའི། སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ནགས་ཁྲོད་དུ་སྨད་འཚོང་མའི་གཙོ་མོ་ཁྲིད་དེ་སོང་ནས་དེ་དག་དེ་ན་འཁོད་པ་ལས་སྨད་འཚོང་མའི་ཕྱིར་ཐབ་མོ་བྱུང་སྟེ། ཁྱེའུ་སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་ཁྲོས་པས་མཛའ་སྡེ་གསུམ་བསད་ནས། མཛའ་སྡེ་ རྣམས་དོང་སྟེ་སྡེ་དཔོན་སེང་གེ་ལ་སྨྲས་སོ། ། དེ་ནས་སྡེ་དཔོན་སེང་གེས་དེ་ཐོས་ནས་བུ་དེ་བུ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲགས་ཏེ་ཁྱིམ་ནས་ཀྱང་བསྐྲད་དོ། ། དེ་ནས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལིཙྪ་བཱི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གསོད་དུ་བཏང་སྟེ། ཀ་ར་བཱི་རའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་མགུལ་པ་དཀྲིས་ནས། གཤེད་མ་ལ་ གཏད་དེ། གཤེད་མའི་མི་གོས་སྔོན་པོ་བགོས་ལ་རལ་གྲི་ཕྱུང་སྟེ་རྔ་སྒྲ་དྲག་པོ་སྒྲོགས་པ་དག་གིས། ཁྲིད་ནས་ལམ་པོ་ཆེའི་མདོ་རྣམས་སུ་བསྒྲགས་ཏེ།
EN
Experiencing such delight at the sight of the Blessed One, she looked around wondering, “Where can I get flowers to offer to the Blessed One?” Then she spotted some kośataka flowers not far in the distance. After gathering them up, she went to the Blessed One and scattered the kośataka flowers over him. She then touched her head to the Blessed One’s feet and sat before him to listen to the Dharma.
BO
གསད་པའི་སར་ཕྱིན་ཏུ་ཉེ་བ་དང་དེ་སྲོག་གི་ཕྱིར་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟ་སྟེ། བདག་ཕོངས་ཤིང་དཀོས་ཐག་པ་དང་ སྡུག་པའི་སྐྱབས་བྱེད་པ་དང་སྲོག་ཕངས་པ་སྦྱིན་པ་སུ་ཞིག་ཡོད་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིག་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་དར། སུ་ནི་ཕོངས་ ཤིང་འདུག ། སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་འབབ།
EN
The Blessed One thought, “This young woman’s life will be very short. It is not long before she will die.” Realizing this, he taught her the Dharma particularly suited to her, and when she had understood all that the Blessed One had said, she took leave of him. Not long after she had gone, her bodily elements fell into disequilibrium. She died with a mind filled with joy toward the Blessed One, transmigrated, and passed on to rebirth in the realm of the gods.
BO
སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་ སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། ། དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། ། སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱེའུ་སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་བོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་སྤྲེའུ་རྫིང་གི་ འགྲམ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ཁྱེའུ་སྙིང་རྗེ་བཟང་པོའི་མདུན་དུ་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་སྙིང་རྗེ་བཟང་པོས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་།
EN
Now when young gods and goddesses are born they possess three different types of innate knowledge. They know (1) whence they have died and transmigrated, (2) where they have been born, and (3) why they have taken birth there.
BO
། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ལ་དཀའ་བ་མཛད་ཅིང་སྲོག་ ཕངས་པའི་སྦྱིན་པ་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ད་ནི་སྲོག་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་བའི་འཇིགས་པ་མེད་ཀྱིས་མ་སྐྲག་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བཞིན་ {བཟངས་,བཟང་}དག་ཁྱེའུ་འདི་བསད་དེ་ཅི་རུང་གིས་ཐོང་ཤིག ། ཡངས་པ་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་བཏང་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས། དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་སྟེ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཁྱེའུ་སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་མ་གྲངས་པའི་སླད་དུ། ཡངས་པ་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གསོད་ དུ་བཏང་བ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐར་བར་མཛད་དེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ། གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཞག་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
When she saw that she had scattered kośataka flowers over the Blessed One and felt joy toward him in her past life, she thought, “It’s been a whole day since I approached the Blessed One and offered him my respect. This isn’t proper of me. Not a day should pass without my seeing the Blessed One and offering him my respect.”
BO
ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་མ་གྲངས་ ཤིང་གཡེམ་པར་གྱུར་ནས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེས་གསོད་དུ་བཏང་བ་ལས། ངས་སྐྱབས་བྱས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན། ཡུལ་མི་ཁ་མི་མཁས་ཤིང་གཡེམ་པ་ཞིག་ འདུག་ནས། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་གླགས་ཚོལ་ཞིང་འདུག་པ་ལས། དེ་དག་གིས་གླགས་རྙེད་ནས་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་བྱི་པོ་བྱེད་པ་ལས་བཟུང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ནས་རྒྱལ་པོས་དེ་གསོད་དུ་བཏང་སྟེ། དེ་གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིད་དེ་གསད་པའི་སར་ཕྱིན་དུ་ཉེ་བ་དང་། རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་དེ་ནས་ཐག་མི་ རིང་བ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་ཞིག་གནས་ཏེ། དྲང་སྲོང་དེ་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཆས་ནས་མི་དེ་དེས་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། སྨྲས་པ་དྲང་སྲོང་བདག་ལ་དཀའ་བ་མཛད་པ་དང་། སྲོག་གི་སྦྱིན་པ་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་ གཏོད་དུ་བཅུག་ནས། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་སུ་ཁྲིད་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས། དེར་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།
EN
So she decorated herself with earrings, garlands, and strings of precious stones, put on a crown decorated with various types of precious jewels, and perfumed her body with saffron, tamala, spṛka, and other herbs. Thus nobly attired, that night she filled the front of her long shirt with divine blue lotus, lotus, white water lily, white lotus, and mandārava flowers, and she approached the Blessed One. She scattered the divine blue lotus, lotus, white water lily, white lotus, and mandārava flowers over the Blessed One, touched her head to the Blessed One’s feet, and sat before him to listen to the Dharma.
BO
དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་མི་དེ་ནི་ ཁྱེའུ་སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེས་གསོད་དུ་བཏང་བ་ལས། ངས་སྐྱབས་བྱས་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཞག་གོ། ། ད་ལྟར་ཡང་འདི་མ་གྲངས་པའི་ཕྱིར་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གསོད་དུ་བཏང་བ་ལས་ ངས་དེ་ལས་ཐར་བར་བྱས་ནས་གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཕྱིན་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཞག་གོ། ། གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེར་འདིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།
EN
The Blessed One directly apprehended her thoughts, habitual tendencies, temperament, capacity, and nature, and taught her the Dharma accordingly. When she heard it, the goddess destroyed with the thunderbolt of wisdom the twenty high peaks of the mountain of views concerning the transitory collection, and manifested the resultant state of stream entry right where she sat. Having seen the truths, she rose from her seat, touched her head to the Blessed One’s feet, circumambulated the Blessed One three times, and disappeared on the spot.
BO
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་བཟང་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་ པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། གེལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གནས་པ་དེ་བུ་མེད་དེ་བུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་གནས་སོ་ཅོག་ཏུ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །
EN
When she did that, the monks committed to practicing earnestly by foregoing sleep from dusk to dawn noticed many great rays of light spreading forth from the garden of Prince Jeta and wondered, “What was this? Last night, did Sahāṃpati Brahmā, or Śakra, King of the Gods—or perhaps the four great kings—come to offer respect to the Blessed One?”
BO
དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ ཚོ་ཞིང་པགས་པ་དང་ཤ་དང་ཁྲག་རྒྱས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ་ཁྱེའུ་འདི་ཚོ་ཞིང་པགས་པ་དང་ཤ་དང་ཁྲག་རྒྱས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདི་གེལ་པོ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་གེལ་པོ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་། ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་ པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས་ ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ།
EN
They went to the Blessed One, and when they arrived, they touched their heads to his feet, and asked him, “Lord, we monks were maintaining our strict effort not to sleep at dusk and dawn, and we noticed many great rays of light spreading forth from the garden of Prince Jeta. Lord, what was this? Last night, did Sahāṃpati Brahmā, or Śakra, King of the Gods—or perhaps the four great kings—come to offer respect to the Blessed One?”
BO
དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་ཡང་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཁྱིམ་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་འདུག་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ཡང་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་འགྲོགས་ པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཕ་མ་གཉིས་ཤིའོ་དེ་གཉིས་ཤི་ནས་དེ་དོན་ཞིག་ལ་གྲོང་ཁྱེར་ཤུར་པ་ར་ཀར་ཆས་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་དང་ཤུར་པ་ར་ཀའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་བར་གྱི་རིའི་སུལ་ཞིག་ ན་ནགས་ཁུང་ཞིག་ཡོད་དེ། ནགས་ཁུང་དེ་ན་དྲང་སྲོང་ཞིག་གནས་པ་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ཤེས་ནས་དེ་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་འཐུན་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། དེ་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ནགས་ཁྲོད་དེ་ན་གནས་ཀྱང་དེས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་བོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་དེ་ཤི་ནས་གེལ་པོ་དེ་ཡང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་དེ་ཉིད་ན་གནས་སོ། །
EN
“Monks, last night it was neither Sahāṃpati Brahmā, nor Śakra, King of the Gods, nor the four great kings who came to see me. Did you see the cowherd who offered me worship with kośataka flowers, touched her head to my feet, heard the Dharma from me, and departed?”
BO
དེ་ནས་གང་ གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤུར་པ་ར་ཀར་གཤེགས་པ་ན། ཁྱེའུ་གེལ་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱང་ནས་གཤེགས་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་བསམས་པ། འདི་ནི་ཤཱཀྱའི་རིགས་དཀའ་བ་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། ལམ་འདི་ནས་ ཚུར་གཤེགས་ཀྱིས། བདག་གིས་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱར་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། ཡང་དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་བྲག་འདི་ལས་རྐང་གིས་བབས་ན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐལ་བར་འགྱུར་གྱིས། བྲག་ཀ་འདི་ནས་བདག་གིས་མཆོངས་པ་དང་བདག་གིས་བསྙེན་བཀུར་ བྱེད་ཁོམ་མོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བྲག་ཀ་དེ་ཉིད་ནས་མཆོངས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེར་ས་གཞི་སྟན་ཤིང་བལ་གྱི་ནང་ཚངས་ཅན་འདྲ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། དེ་ལྷུང་མ་ཐག་ཏུ་རྐང་པ་འགྲེང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་ངོ་། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ནས། དེས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ།
EN
“Yes, Blessed One, we saw her.”
BO
ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་གེལ་པོས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་མོད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་ བྱས་ཏེ་དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ།
EN
“Not long after she left, filled with joy at the thought of me, she died, transmigrated, and took rebirth as a god in the realm of the gods. Then she came here to see me and I taught the Dharma to her. Hearing the Dharma from me, she saw the truths, and having seen the truths, she went back to where she belongs.”
BO
ནམ་མཁའ་དང་ལག་ མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ་རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ་སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ་དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་ པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དད་པ་དང་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གེལ་པོས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་མཐོང་ནས། བྲག་ཀ་ནས་རང་གིས་མཆོངས་པ་དང་གཞན་ཡང་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ བགྱིས་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདིས་ཇི་ལྟར་ང་མཐོང་ནས་བྲག་ཀ་ནས་རང་གིས་མཆོངས་ཏེ། ངའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །
EN
“Lord, what action did this cowherd take that ripened into her birth into a family of poor cowherds? What action did she take that after she died, she transmigrated and took rebirth in the realm of the gods? What action pleased the Blessed One, and did not displease him?”
BO
དགེ་ སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། དྲང་སྲོང་ཞིག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ། དེ་བྲག་དྲུང་ལོགས་ནས་འགྲོ་བ་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། བྲག་དེའི་ཁ་ན་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ཞིག་འདུག་པ་ལས། དེས་དྲང་སྲོང་བྲག་དྲུང་དེ་ན་འདུག་པ་དེ་མཐོང་ནས། མཐོང་ མ་ཐག་ཏུ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་བསམས་པ། བདག་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་ནས། དེས་ཡང་བསམས་པ་གལ་ཏེ་བདག་རྐང་གིས་བབས་ན་ནི་དྲང་སྲོང་དེ་ཐལ་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་ནས། རང་གིས་བྲག་དེའི་ཁ་ནས་མཆོངས་པ་ལས། དྲང་སྲོང་ དེས་ལྷ་ལ་བསྒོ་ནས་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་ལ་བཞག་གོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་འཐུན་པའི་གཏམ་བྱས་ནས། དེ་དེའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། དེ་རབ་ ཏུ་བྱུང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །
EN
“Monks, it was partly her past actions, and it is partly her present actions as well,” the Blessed One replied.
BO
དེའི་ཚེ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གེལ་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདིས་ང་མཐོང་ནས་བྲག་ཀ་ནས་རང་གིས་མཆོངས་ཏེ། ངའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ་ད་ལྟར་ཡང་ང་མཐོང་ནས་བྲག་ཀ་ནས་རང་གིས་མཆོངས་ཏེ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གེལ་པོ་འདིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དད་པ་དང་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདིས་གང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ་དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན།
EN
“What actions did she commit in the past?”
BO
ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་ སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་ཞབས་འབྲིང་འཁོར་ཉི་ཁྲི་དང་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ལས་ ནགས་ཁྲོད་ཅིག་ཏུ་བྱོན་ཏེ། ནགས་ཁྲོད་དེ་ན་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་འཁོད་དེ་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་དག་དགའ་བར་གྱུར་ནས་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་འཁོར་དང་བཅས་པ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་སུ་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཕུལ་ལོ། ། དེ་ལྟར་ཕུལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས། དེ་དག་གི་བསམ་པ་དང་བག་ ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་མོད་ལ།
EN
“After she went forth in the doctrine of the totally and completely enlightened Buddha Kāśyapa and became a nun,” recounted the Blessed One, “she became quarrelsome and abusive. In anger she spoke harshly to a group of nuns, calling them cowherds.
BO
ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ཅག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་ རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གཏད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་དག་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེ་དག་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དྲང་སྲོང་གཅིག་གིས་ནི་དེར་ཐ་ན་དྲོ་ བ་ཙམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཐོབ་བོ། ། དེ་གང་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མཁན་པོ་དེ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས།
EN
“Then after practicing pure conduct all her life, at the time of her death she felt regret, and prayed, ‘While I may not have attained any great virtues, still I have gone forth like this in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa and practiced pure conduct all my life. Therefore, may I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. May I not meet with the results of the wrongful act of speaking harshly to fellow practitioners of the holy life.’
BO
དད་པ་དང་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་དེས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་ བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཇི་ལྟར་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བདག་གི་མཁན་པོ་དད་པ་དང་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཀྱང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་མཆོག་གིས་དད་པ་དང་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།
EN
“O monks, what do you think? The one who was that nun then is now this selfsame cowherd. At that time she practiced pure conduct all her life, and at the time of her death, she prayed, ‘May I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha.’
BO
དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གེལ་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་ཀྱང་བདག་དད་པ་དང་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས།
EN
“So it is, monks, now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—that she has pleased me and not displeased me. These were her past actions.
BO
ངས་འདི་དད་པ་དང་མོས་པ་དང་ལྡན་ པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་པ། ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བྲམ་ཟེ་འབྱུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འདུག་སྟེ། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་ པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ན་མདོག་ནག་པོར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་མདོག་ནག་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདི་ནག་པོ་ཁོ་ནར་གདགས་སོ་ཞེས་ ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་ནག་པོ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ་དེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་། ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་།
EN
“As for her present actions, the one who became that cowherd offered me worship with kośataka flowers, felt joy toward me, and took rebirth in the realm of the gods. Monks, these are her present actions.”
BO
སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་ དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས་ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ཕ་ནི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་བྲམ་ཟེའི་སྔགས་སློབ་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་རྒས་པར་གྱུར་ ཏེ་བསམས་པ། ད་ནི་བདག་རྒས་པས་ཕྱིན་ཅད་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་རྣམས་སྔགས་སློབ་མི་ནུས་ཀྱིས། བདག་གིས་ཁྱེའུ་འདི་སྡེ་ཚན་གྱི་སློབ་དཔོན་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ་སྙམ་ནས་བུ་ལ་བསྒོ་བ། བུ་ནག་པོ་ང་ནི་ད་རྒས་པས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཕྱིན་ཅད་སྔགས་སློབ་ མི་ནུས་ལ། ཁྱོད་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་གྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཤིག ། བུས་སྨྲས་པ། མཁན་པོས་ཇི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་ནས་དེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་སྔགས་སློབ་པ་ལ་ ཞུགས་སོ། །
EN
“Lord, what action did the other cowherds commit that ripened into their births into families of poor cowherds? What action did they take that ripened into their pleasing the Blessed One, not displeasing him, going forth in the doctrine of the Blessed One, casting away all afflictive emotions, and manifesting arhatship?”
BO
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དེ་ཉིད་དུ་བྲམ་ཟེ་གཞན་ཞིག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཡོན་མང་པོ་ཕུལ་ལོ། ། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེར་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཁོ་བོ་ཅག་ཡོན་དབང་གི་ཁྱེད་མི་དབང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། གྲོང་ན་གནས་པ་རྣམས་ན་རེ། ངེད་ནི་དག་པ་ ཡིན་གྱི་ཁྱེད་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཞམ་རིང་བའི་གཡོག་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན། ཡོན་འདི་རྣམས་ངེད་དབང་གི་ཁྱེད་མི་དབང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ནག་པོས་བསམས་པ། བྲམ་ཟེ་འདི་རྣམས་ཐབ་མོ་ཆེན་པོ་འབྱུང་སྟེ། གཞན་གྱིས་ནི་ཞི་བར་བྱེད་མི་ནུས་ཀྱིས་མ་ལ་ང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲིམ་དགོས་ སོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་དགག་པར་བརྩམ་པ་ལས་ཐབ་མོ་ཞི་བར་བྱེད་མ་ནུས་ནས། དེ་གཞི་དེ་ལས་ཤས་ཆེར་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གིས་འཁོར་རྣམས་གཏང་ལ་གཅིག་པུ་ནགས་ཁྲོད་དུ་གནས་བཅས་ཏེ་འདུག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེས་འཁོར་དེ་རྣམས་ བོར་ཏེ་ནགས་ཁྲོད་ཅིག་ཏུ་སོང་ངོ་། ། ནགས་ཁྲོད་དེ་ན་གནོད་སྦྱིན་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དྲག་ཅིང་འཇིགས་ལ་མདངས་འཕྲོག་པ་ཞིག་ཀྱང་གནས་ཏེ། དེས་སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་གྱིན་ད་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །
EN
“After they went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa,” recounted the Blessed One, “they became quarrelsome and abusive. In anger they spoke harshly to the other monks, calling them cowherds. Then they practiced pure conduct all their lives, and at the time of their deaths, they prayed, ‘May we please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. May we go forth in his doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship. And may we not meet with the results of the act of speaking harshly to those monks.’
BO
ནགས་ཁྲོད་དེ་ན་དྲང་སྲོང་ཞིག་ཀྱང་གནས་ཏེ་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་གནོད་ སྦྱིན་དེ་ཤིན་ཏུ་དགའོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ནག་པོས་དྲང་སྲོང་དེ་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དགའ་བར་གྱུར་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། དེས་དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་ལུང་ཕོག་ནས། དེས་དེར་བསམས་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་ པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་རྒན་པོ་དེ་ཤིའོ། ། དེ་ཤི་ནས་དྲང་སྲོང་ནག་པོ་གནས་དེ་ཉིད་དུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། བཙུན་པ་གནོད་སྦྱིན་ནག་པོ་འདི་ནི། བདག་ཅག་ལ་འཁོན་མ་མཆིས་པར་ འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལགས། དགྲ་ཟླ་མ་ལགས་པར་དགྲ་ཟླ་བགྱིད་པ་ལགས་ཏེ། སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་ལ་གནོད་པ་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་ཀླུ་མ་རུངས་པ་དགའ་བོ་དང་ཉེ་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་བཏུལ། གནོད་སྦྱིན་མ་རུངས་པ་ འབྲོག་གནས་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་བཏུལ་ལགས་ན། གནོད་སྦྱིན་ནག་པོ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བཏུལ་ན་ལེགས་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །
EN
“O monks, what do you think? The five hundred monks who went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa then are none other than these five hundred monks who gave up cowherding to go forth. At that time, after they went forth, at the time of their deaths they prayed, ‘May we please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. May we go forth in his doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’
BO
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་མི་རྣམས་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནོད་སྦྱིན་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བཀུག་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག ། སྡིག་པའི་ལས་འདི་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། དེས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་དེང་སླན་ཆད་བདག་གིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་མི་རྣམས་ལ་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་དེ་རང་གི་གནས་སུ་སོང་སྟེ་འདུག་གོ། ། དེ་དེ་ན་འདུག་ནས་བསམས་པ། དྲང་སྲོང་ནག་པོ་དེ་དཀའ་ཐུབ་དོན་མེད་པ། འདིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྟེང་དུ་ཞག་བདུན་ན་འཆི་བར་མཐོང་ནས། དེ་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཐད་དུ་ སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་ཁྱོད་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་འདི་ཅི་དགོས། དེའི་སྟེང་དུ་ཁྱོད་ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། །
EN
“So it is, monks, now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—that they have pleased me, not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship. At that time, in anger they spoke harshly to the other monks, calling them cowherds, and they also failed to give gifts. So it is that they became poor cowherds, subsisting on the food of others.”
BO
དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དྲང་སྲོང་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས། དེ་མྱ་ངན་གྱི་དབང་གིས་རྫུ་འཕྲུལ་དེ་ལས་ཉམས་ཏེ། དེ་གཞི་དེ་ལས་ལྷག་པར་ཡང་མྱ་ ངན་སྐྱེས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཅིང་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་དེས་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་ཧ་ཅང་མྱ་ངན་མ་བྱེད། ཧ་ཅང་མྱ་ངན་མ་བྱེད། ཉོན་མོངས་པར་མ་བྱེད། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་མ་བྱེད། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་ མཁྱེན་པ་ཡིན་གྱིས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག་དང་། དེས་ན་ཁྱོད་ལ་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཛད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དྲང་སྲོང་ནག་པོས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་འོད་མའི་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་ནག་པོས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ། མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ།
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī, there lived a band of five hundred friends. From time to time when the flowers were blooming, they would walk into the gardens for fun playing music, enjoying themselves, and coupling. Then one day, as the lotus, blue lotus, white water lily, and white lotus flowers were in bloom, to have some fun they clad themselves in every type of adornment; took up garlands of lotus, blue lotus, white water lily, and white lotus flowers; festooned themselves with hats, earrings, and flower arrangements; and, each carrying an arrangement of blue lotuses, left Śrāvastī, and walked to the gardens with a flourish of cymbals.
BO
མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ སེམས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ཇི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ དགའ་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་ སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་དེས་སྟན་དེ་ཁོ་ན་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་མོད་ལ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས།
EN
The Blessed One had come to the region purely out of compassion for them, and in the morning he donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, went for alms in Śrāvastī. The band of friends saw him from a distance. His body, graced and resplendent with the thirty-two signs of a great person, looked like it was on fire, like flames stoked with ghee, like a lamp set in a golden vessel, and like a pillar adorned with all manner of jewels. He was immaculate, clear-minded, and pure of heart.
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་ འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ་དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །
EN
When they saw the Blessed Buddha the sight of him filled them with supreme joy. Full of such joy, they approached him, touched their heads to the Blessed One’s feet, scattered lotus, blue lotus, white water lily, and white lotus flowers over him, struck the cymbals, then circumambulated him three times and departed. At that moment the Blessed One smiled.
BO
དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དྲང་སྲོང་འདི་ འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་མཆིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ། གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཞག་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ ཏེ། ཇི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་ཉིད་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་ངས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཀོད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཞིག་གནས་པ་དེའི་སློབ་མ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལེ་ལོ་ཅན་ཚེ་ཐུང་ངུ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེས་དེ་ལ་ལུང་ཕོག་ཀྱང་དེ་ལེ་ལོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སྒྲིམ་དུ་མི་བཏུབ་བོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་དེས་བལྟས་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ཞག་བདུན་ན་འཆི་བར་འགྱུར་བར་མཐོང་ ལ། དེས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་པར་རིག་ནས། དེས་དེ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལེ་ལོ་མ་བྱེད་ཅིག །
EN
Now it is the nature of the blessed buddhas’ smiles that when they smile, colorful beams of blue, yellow, red, and white light radiate from their mouths , with some traveling up and others traveling down.
BO
ཁྱོད་ཞག་བདུན་ན་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། མི་དགའ་བར་གྱུར་པ་དེས་ན་བསམ་གཏན་ བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནག་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་འཆི་བས་ འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། ངས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བཞག་གོ། ། ད་ལྟར་ཡང་འདི་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་ངས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཞག་གོ། ། གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། དེར་འདིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་དང་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ན་ད་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ། ། མདའ་ཐོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཤཱཀྱ་དབྱུག་ ཐོགས་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ།
EN
Those that travel down go to the beings in the Reviving Hell, the Black Thread Hell, the Crushing Hell, the Shrieking Hell, the Screaming Hell, the Hot Hell, the Hell of Extreme Heat, the Hell of Ceaseless Agony, the Blistering Hell, the Bursting Blister Hell, the Hell of Chattering Teeth, the Hell of Lamentation, the Cold Whimpering Hell, the Splitting Open Like a Blue Lotus Hell, the Splitting Open Like a Lotus Hell, and the Splitting Open Like a Great Lotus Hell, and as they descend they cool the beings in the hot hells, and warm the beings in the cold hells.
BO
ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས། རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་ སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་འདི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་དབྱུག་ཐོགས་ཀྱི་བུ་ ཡིན་པས་ན། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་མདའ་ཐོགས་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་མདའ་ཐོགས་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་དེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ ཚེ། ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཟོའི་གནས་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་། འཕང་བ་དང་། མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་།
EN
In this way they soothe the particular injuries of those beings, who wonder, “Have we died and been reborn somewhere other than this place?” Then, to engender faith in them, the blessed ones radiate an emanation, and when the beings see it, they think, “Alas, it is neither that we have died and left this place, nor that we have been born elsewhere. Rather it is because of the unprecedented appearance of this emanation that our particular injuries have been soothed.” They feel real joy toward the emanation, exhausting the deeds that brought them to experience the hells. Now, as fit vessels of the truths, they take rebirth among the gods and humans.
BO
གཡུལ་ལས་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་པ་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་ པའི་སྟངས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲགས་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་། ཚབས་ཆེར་གཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ནས། གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཡང་ཤཱཀྱ་དབྱུག་ ཐོགས་ཀྱི་ཆུང་མ་ལ། བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ། ཤཱཀྱ་ལག་ན་དབྱུག་ཐོགས་ཀྱི་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཁ་དོག་རྒྱས་པ། མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ བཙས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སེར་སྐྱའི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་སོ། ། དེ་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་བུ་མོ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། བུ་མོ་འདི་བཙས་པ་ན་སེར་སྐྱའི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་གཏམ་སྙན་པ་གྲགས་པས་ན།
EN
The rays of light that travel up go to the following gods: those of the Abodes of the Four Great Kings, the Heaven of the Thirty-Three, the Strifeless Heaven, Tuṣita Heaven, the Delighting in Creation Heaven, the Heaven of the Masters of Others’ Creations, and the Heaven of Brahmā’s Assembly; those of the realms called Brahmin Priests, Great Brahmā, Limited Splendor, Immeasurable Splendor, Radiant Heaven, Lesser Virtue, Immeasurable Virtue, Extensive Virtue, and the Cloudless Heaven; and those of the realms called Increasing Merit, Great Result, None Greater, Sorrowless, Sublime Vision, Great Vision, and Supreme. There they sound a cry of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, and they echo the following two verses:
BO
བུ་མོ་འདིའི་མིང་གྲགས་ འཛིན་མར་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་བུ་མོ་གྲགས་འཛིན་མ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་དེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཙུན་མོར་ ཕུལ་ལོ། ། དེ་ནས་གྲགས་འཛིན་མའི་རྐྱེན་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱེའུ་མདའ་ཐོགས་དང་ཤིན་ཏུ་མཛའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒན་པོ་དང་ནད་པ་དང་ཤི་བ་གཟིགས་ནས་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་བཅས་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱེའུ་མདའ་ཐོགས་ཤིན་ཏུ་མི་ དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ཅི་ཞིག་མཐོང་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་དང་བདག་གི་སྲིང་མོ་བོར་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ནས། གདུལ་བར་བྱ་བའི་དོན་མཛད་ཅིང་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་གཤེགས་ཏེ། ཡབ་ སྲས་གདན་འཛོམ་པར་མཛད་པ་དེར། ཤཱཀྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོང་ངོ་། ། ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ནི་སྔར་མི་དགའ་བར་གྱུར་པས།
EN
Cultivate renunciation, Practice the Buddha’s teaching— Trample the lord of death’s army Like an elephant in a house of reeds!
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟ་ཞིང་འགྲོར་མ་བཏུབ་ནས་དེ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ནན་ གྱིས་ཁྲིད་ནས། གཞོན་ནུ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་མནོས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་སྔོན་མི་དགའ་བའི་ཕྱིར་བློ་སྐྱེས་པ། བདག་གིས་དེ་ལས་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་བླངས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བདག་གིས་དེའི་ བསླབ་པའི་གཞི་ལྔར་མཚར་ཅིག་བསྲུང་མི་དགོས་སོ་སྙམ་ནས། དེས་སྔོན་མི་དགའ་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་ཉམས་པར་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེར་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོར་ཏེ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་དེས་འདི་ལྟར་ཉམས་པར་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། དེ་དག་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ་འདིས་ བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཉམས་པར་བྱས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཤཱཀྱ་མང་པོ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ འཁོད་དོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
EN
Those who mind their way along the path Of this Dharma and Vinaya Will abandon the round of rebirth And put an end to suffering.
BO
བཙུན་པ་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་ནི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཉམས་པར་བགྱིས་ཏེ་སྐྱེམས་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་ངན་སོང་དུ་མི་མཆི་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤཱཀྱ་མང་པོ་རྣམས་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་ཤཱཀྱ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་དོང་ངོ་། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། དེའི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རེ་ཞིག་དེ་ལ་ཅི་ཡང་བཀའ་མ་སྩལ་པ་ལས། ཚེའི་ལྷག་མ་ཞག་བདུན་ལུས་ པར་གཟིགས་ནས། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ནི་དེ་ནས་ཞག་བདུན་ན་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། དེ་ནས་སྒྲ་དེ་འབྲུ་མར་བཙིར་བ་བཞིན་དུ་གྲགས་མ་ཐག་ཏུ་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས། བདག་ཞག་བདུན་ན་ འཆི་བར་ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་ནས། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མ་དད་པར་གྱུར་ཏེ།
EN
Then the rays of light circle through the trichiliocosm and come back to the blessed ones. Should the blessed one wish to make a revelation about past deeds, they will disappear into the blessed one’s back. Should he wish to foretell the future, they will disappear into the chest. Should he wish to prophesy about a hell birth, they will disappear into the soles of the feet. Should he wish to prophesy about an animal birth, they will disappear into the heels. Should he wish to prophesy about birth as an anguished spirit, they will disappear into the big toe. Should he wish to prophesy about a human birth, they will disappear into the knees.
BO
ཁང་{བཟངས་ཀྱི་,བཟང་གི་}སྟེང་ན་འདུག་ཅིང་སྐྱེས་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་རོལ་མོའི་སྒྲས་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ངས་དེ་ལ་ཇེ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ དག་བཏང་ལ་ཕྱིས་ང་ཉིད་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མ་འགགས་པ་ཁྱོད་སོང་ལ་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ལ་སོམས་ཤིག ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་བཙུན་པ་དེ་ལྟར་འཚལ་ལོ་ ཞེས་གསོལ་ནས། ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་སློང་ཞིག་དང་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་འགགས་པ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་ཕུ་ནུ་བོ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་ མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་དེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་གཏམ་བྱས་ནས་ཕྱིར་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཕྱིས་ཉིན་ཞག་གཉིས་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་བཏང་ངོ་། ། ཞག་གསུམ་པ་ལ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་ པོ་བཏང་ངོ་། །
EN
Should he wish to prophesy about someone’s becoming a great universal monarch, they will disappear into the palm of the left hand. Should he wish to prophesy about someone’s becoming a universal monarch, they will disappear into the palm of the right hand. Should he wish to prophesy about a god birth, they will disappear into the navel. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the listeners, they will disappear into the mouth. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the solitary buddhas, they will disappear into the hair between the eyebrows. Should he wish to prophesy about an unexcelled, total, and complete enlightenment, they will disappear into the crown of the head.
BO
ཞག་བཞི་པ་ལ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཏང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས། དེ་ལ་ཅི་ནས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་ནས་དེ་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཞག་ལྔ་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ དེའི་སེམས་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས། ཉིད་མདའ་ཐོགས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དགའ་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་གདན་བཤམས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚུར་གཤེགས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ ལ་བཞུགས་ནས། ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མདའ་ཐོགས་འདི་ལྟར་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་འདི་ནི་འཇིགས་པ་ རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཕྲན་ཚེགས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ།
EN
After these particular rays of light had circled the Blessed One three times, they disappeared into the hair between the Blessed One’s eyebrows. Then Venerable Ānanda joined his palms in reverence and praised the Blessed One with the following verse:
BO
སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱི་ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་འདི་ནི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། དེས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཁྲིད་དེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་བསྟན་ནས། དེས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ལས་གང་གིས་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྲོག་གཅོད་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཅིང་ བསྒོམས་ཏེ། མང་དུ་བྱས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་འདིར་སྐྱེས་ན་ཡང་ཚེ་ཐུང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དེ་ལ་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། དེ་ ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ལྷག་པར་ཡང་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་པ་ལས་མ་བསྲུངས་ན། བདག་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་གྲང་སྙམ་དུ་བསམས་ན ས། དེས་བསླབ་པ་ཉམས་པ་དེ་དག་ བཤགས་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །
EN
“From your mouth’s great gate spill forth Scores of thousand-colored spectra. Like the shining of the sun, They illumine everything.”
BO
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་སྟེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་ཤི་ནས་ལྷར་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལྷར་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་བསམས་པ། བདག་གང་ནས་ཤི་འཕོས་སྙམ་པ་དང་དེས་མི་ལས་ཤི་འཕོས་པར་མཐོང་ངོ་། ། གང་དུ་སྐྱེས་སྙམ་པ་དང་ལྷར་སྐྱེས་པ་མཐོང་ངོ་། ། ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་སྙམ་པ་དང་འཆི་ཀར་བསླབ་ པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་སེམས་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་མཐོང་ནས། དེས་བསམས་པ། བདག་ཞག་ལོན་ནས་གདོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དག་ཅིང་འགུལ་ པ་ཐོགས་པ། ལུས་དོ་ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པའི་ཅོད་པན་ཅན། ལུས་གུར་གུམ་དང་ཏ་མ་ལའི་ལོ་མ་དང་སྤྲྀ་ཀ་ལ་སོགས་པས་བྱུགས་པ་དེས།
EN
He then supplicated him with the following verses:
BO
དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་ དང་མན་དཱ་ར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུ་བ་བཀང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ལྷའི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དེས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་མཇུག་རྫོགས་པར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ཤི་བའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཤཱཀྱ་ མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་ཏེ་ཆང་འཐུངས་ན། དེའི་འགྲོ་བ་ནི་གང་ཡིན་སྐྱེ་གནས་ནི་གང་ཡིན་ཚེ་ཕྱི་མ་ནི་གང་ཡིན་ཞིག་གུ་མ་ལ་བདག་ཅག་གིས་དོན་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལ་ཇི་སྐད་ལུང་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་ བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཤཱཀྱ་མང་པོ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །
EN
“The lords of beings, the buddhas who cast off disconsolation, Are rid of savagery and pride, and are themselves the cause of all that’s good. These victors over every rival, in the absence of cause and condition Do not display their smiles, which are the color of conch and lotus root.
BO
ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་ཤཱཀྱ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བགྱིས་ཏེ་སྐྱེམས་འཚལ་ན། བཙུན་པ་དེའི་འགྲོ་བ་ནི་གང་ལགས་སྐྱེ་གནས་ནི་གང་ལགས་ཚེ་ཕྱི་མ་ནི་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གྲོགས་པོ་དག་ལྷར་སྐྱེས་སོ། ། དེ་དག་གིས་ གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བགྱིས་ཏེ་སྐྱེམས་འཚལ་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ལྷར་སྐྱེས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་ཀྱིས་འཆི་ཀར་བསླབ་པ་ཉམས་པ་བཤགས་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་ ལྷར་སྐྱེས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་རྣམས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་སངས་རྒྱས། ཀྱེ་མ་ཆོས། ཀྱེ་མ་དགེ་འདུན། ཀྱེ་མ་ཆོས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་འདི་ལྟར་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཅན་དག་ཀྱང་ངན་སོང་ ནས་ཕྱུང་སྟེ། མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ནས། ལྷག་པར་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ།
EN
“So if you know it’s time, for your mind never falters, Then come—ascetic, victor—quell your disciples’ hesitation. O sage, greatest of the herd, with speech unrivaled, sure, and good, Reassure those prone to doubt.
BO
བཙུན་པ་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་འཆི་བས་ འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱབས་མཛད་དེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཞག་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། ཞག་བདུན་བསླབ་པ་བསྲུངས་ཏེ། གཞི་དེ་ལས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཚོང་པ་ དབུལ་པོ་ཞིག་འདུག་པ་དེས། ཕྱི་ཞིག་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་དོ། ། ཚོང་པ་དེ་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སྲེད་པ་ཞིག་སྟེ། སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་འདོད་ནས་དེས་བསམས་པ།
EN
“Mountain still, and vast as oceans, Buddha, fully awakened lord, Your smile is no mundane event. Hero, make it manifest so that many might pay heed.
BO
ཅི་བདོག་པ་འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་བདག་ གིས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་མི་ནུས་ཀྱིས། བདག་གིས་རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་བསྒྲུབ་བོ། ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་ལན་ཅིག་ཙམ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་ནུས་ན་ཡང་། བདག་གིས་ཕ་མའི་བདུན་རྒྱུད་ཀྱི་བར་དུ་དར་བར་བྱེད་ནུས་པར་ འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཟོང་ཁྱེར་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་ནས། དེས་རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་བསྒྲུབས་ཏེ། སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ཡང་ཚེ་ཐུང་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་དེ་ཉིད་སྐྱོ་བ་ བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞག་བདུན་ན་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ཚོང་པ་ཆེ་གེ་མོ་ནི་ཞག་བདུན་ན་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། སྒྲ་དེ་འབྲུ་མར་བཙིར་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་གྲགས་སོ། ། ཚོང་པ་དེས་ཀྱང་ཐོས་ནས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་ཇི་ལྟར་བདག་ཞག་བདུན་ན་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ། དེ་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ།
EN
“With speech like a clap of thunder, Graceful like a royal bull, Oh tell the fruits awaiting those, The peerless ones, who praise you!
BO
དེ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་ནས། དེ་ཤི་འཕོས་ཏེ་དུས་ལས་འདས་ནས་ལྷར་སྐྱེས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཚོང་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤཱཀྱ་མདའ་ཐོགས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་འཆི་བས་འཇིགས་ཞིང་སྐྲག་ནས་བསླབ་པའི་ གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། ། ད་ལྟར་ཡང་འདི་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ་གཞི་དེ་ལས་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ཐར་བར་འགྲོ་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། ། ། བརྫིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་འདུག་སྟེ། དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱི་ཞིག་ན། དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ཏེ། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་རིགས་དང་འཐུན་པའི་མིང་བཏགས་ཏེ།
EN
“Lord, if in the absence of the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile, what are the causes and conditions that make them smile?”
BO
འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་ དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་། ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས། ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་དང་བསྟན་ བཅོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཏེ་གཞུང་གིས་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་དོ། ། དེ་ནས་དེས་གཞུང་གིས་རྩོད་པའི་དམ་བཅས་ཏེ། ང་དང་མཚུངས་པ་ཡང་མེད་ན་ལྷག་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་ཟེར་ཞིང་དེ་གཞུང་གིས་རྩོད་པའི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་ནས་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་བསད་དོ། ། དེ་ ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གིས་སེམས་སྐྱེས་པ།
EN
“Ānanda, so it is,” the Blessed One replied. “It is just as you say, Ānanda. Without the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile. Ānanda, did you see the band of friends who were venerating me?”
BO
དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དེ་ནི་མ་དུལ་བ་འདུལ་བ་ཡིན་གྱིས། ཁྱེའུ་འདི་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་དེས་འདི་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཡང་སྲིད་དེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་བདག་ཅག་འདི་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཁྱད་དུ་བསད་པའི་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གིས། ཁྱེའུ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྒྱུས་བསྟན་ཏེ། ཁྱོད་ནི་བདག་ཅག་གི་བུ་དང་འདྲ་ན་ང་དང་མཚུངས་པ་ཡང་མེད་ན། ལྷག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་ཤིང་འདུག་སྟེ་ཅི་བྱ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འདི་ནི་ལུས་ཀྱང་ མཛེས་ལ་སེམས་ཀྱང་མཛེས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡིན་པས་ན། ཁྱོད་ནི་དེ་ཡི་བྱད་གཟུགས་དང་ཤེས་པའི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད། སྟོང་གི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད། འབུམ་གྱི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྟ་འདོད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ།
EN
“Yes, Lord, I saw them,” replied Ānanda.
BO
མེ་ ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ། མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ། མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་ ལྟར་མཐོང་ནས་བྱད་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་བསམས་པ། འདི་བདག་པས་ཆེས་བཟང་མོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བདག་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། འོན་ཀྱང་རེ་ཞིག་འདི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་པ་དེ་བགམ་མོ་སྙམ་ནས། སེམས་ཀྱིས་དྲི་བ་བསྔོགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱ་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །
EN
“Ānanda, because of their roots of virtue, their states of mind, and the wholeheartedness of their generosity, they will not fall to the lower realms for thirteen eons. For thirteen eons they will take rebirth among gods and humans. After circling in saṃsāra, in their final rebirth, their final dwelling place, they will take birth as human beings. Then they will go forth and manifest the thirty-seven wings of enlightenment without a teacher or any instruction. They will manifest the enlightenment of a solitary buddha and become the solitary buddhas known as The Wishless Ones. That is what shall come of their act of generosity.”
BO
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ སེམས་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས། སེམས་ཀྱི་དྲི་བ་བསྔོགས་པ་དེ་ལུང་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡིན་པར་ངེས་སོ་སྙམ་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་ གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་བཤོས་གསོལ་བར་ཅི་གནང་། དེ་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་སོང་ངོ་། ། དེ་ ནས་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཁྱིམ་དུ་བཤོས་གསོལ་ནས་ཐ་མའི་ཉིན་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་ཕུལ་ ལོ། །
EN
The monks asked the Blessed One, “Lord, what wondrous actions did the Blessed One perform that ripened into the band of five hundred friends venerating him with lotus, blue lotus, white water lily, and white lotus flowers?”
BO
དགེ་སློང་གཞན་རྣམས་ལ་ནི། རེ་རེ་ལ་ཡང་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་ པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་འཁོར་དང་བཅས་པས་སྟན་དེ་དག་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། །
EN
“Monks,” replied the Blessed One, “the Tathāgata committed and accumulated the actions himself at a previous time. The actions I committed and accumulated did not ripen into the element of earth. They did not ripen into the external element of water, nor the element of fire, nor the element of wind. The actions I committed and accumulated, both virtuous and nonvirtuous, ripened into nothing but my own aggregates, sense bases, and constituent elements.
BO
དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་ པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུ་ བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་ གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཏེ། གཞུང་གིས་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་ནས། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས།
EN
“When the time arrives—and even if A hundred eons pass— Fruit is born of every act That sentient beings amass.
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདིས་གང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཟིན་ནས། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་དེའི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་དཔག་ཚད་གཅིག་ཡོད་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བརྩིགས་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ བྱས་ཏེ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ནས་དུས་སྟོན་གྱི་ལུགས་བཏོད་དོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་འདི་ན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་གནས་པ་དེ་དག་མཆོད་རྟེན་གྱི་དུས་སྟོན་ལ་བབ་པ་ན་དེར་དོང་ལ་བཀུར་སྟི་གྱིས་ཤིག །
EN
“Monks, in times gone by, two incalculable eons ago, the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Dīpaṃkara was in the world.
BO
སུ་དེར་མ་སོང་བ་དེ་ཅི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ སླར་བཞེས་སོ་ཞེས་བསྒོའོ། ། རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་མདུན་ན་འདོན་ནི་མ་དད་པ་ཞིག་སྟེ། མདུན་ན་འདོན་དེའི་བུ་རྒྱལ་པོའི་བུ་དང་མཛའ་ཞིང་བཤེས་ལ་གཅུགས་སོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་མ་དད་པ་སྟེ་སྡང་བའི་སེམས་ཀྱིས་དེར་མ་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་ཐོས་ནས་མདུན་ན་འདོན་ གྱིས་ངའི་བཀའ་བཅག་གོ་སྙམ་ནས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཁྲོས་ནས། ངས་དེའི་ཅི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཕྲོགས་ཏེ་སུ་མི་བཏང་ངོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཚིག་དེ་རྒྱལ་པོའི་བུས་ཐོས་ནས་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་ལ་སྦྲན་ཏེ། ཁྱོད་སོང་ལ་ཕ་ལ་མཆོད་རྟེན་གྱི་དུས་སྟོན་ལ་སྐྱེན་ པར་སོང་ཤིག ། རྒྱལ་པོས་ཁྱོད་ཅི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཕྲོགས་ས་རེ་ཞེས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་དེར་སོང་ནས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་མཆོད་རྟེན་གྱི་མཆོད་པ་ལ་ བརྩོན་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུས་དེ་མཐོང་ནས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་དད་པ་རྙེད་དོ། ། དད་པ་རྙེད་ནས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ།
EN
“One day as the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara was traveling through the countryside, he came to the royal palace known as Dīpavatī. During King Dīpa’s reign at Dīpavatī, the kingdom was prosperous, flourishing, happy, and well populated. The harvest was good, quarreling and arguments had ceased, there was no fighting or infighting, and there were no robbers, thieves, illness, or famine. Rice, sugarcane, cattle, and buffalo were plentiful. His was a reign in accord with the Dharma. He ruled the kingdom gently and mercifully, as a parent cares for a beloved only child.
BO
ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན། བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག ། གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ཅིག ། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིག ། གཞུང་གིས་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་ཆོད་པར་གྱུར་ཅིག ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཁྱེའུ་དེས་དེ་སྐད་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས། ཁྱེའུ་དེ་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་བརྫིས་ཏེ་ཤི་ནས་དེ་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་སེམས་དགའ་བཞིན་དུ་ཤི་འཕོས་ཏེ་དུས་ལས་འདས་ནས་ལྷར་སྐྱེས་སོ། ། ལྷའི་བུའམ་ལྷའི་བུ་མོ་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། བདག་གང་ནས་ཤི་འཕོས་གང་དུ་སྐྱེས་ལས་གང་གིས་སྐྱེས་སྙམ་མོ། །
EN
“King Dīpa invited the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara into the city so that his feet might touch the ground there. In addition to King Dīpa, there was another king named Vāsava. King Dīpa sent him an envoy with a message that stated, ‘I am requesting the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara to come to the city so that his feet might touch the ground here. Come, for we must worship him.’
BO
དེ་ནས་དེས་མི་ལས་ཤི་འཕོས་པ་དང་ལྷར་སྐྱེས་པ་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་མཆོད་རྟེན་ལ་སེམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པས་དེར་སྐྱེས་པར་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ལྷའི་བུ་དེས་སྔོན་གྱི་དྲིན་ཡང་དག་པར་དྲན་ནས། རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དག་ཅིང་འགུལ་བར་ཐོགས་པ། ལུས་དོ་ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པའི་ཅོད་པན་ཅན། ལུས་གུར་གུམ་དང་ཏ་མ་ལའི་ལོ་མ་དང་སྤྲྀ་ཀ་ལ་ སོགས་པས་བྱུགས་པ་དེས། དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་དང་མན་དཱ་ར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུ་བ་བཀང་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་མཆོད་རྟེན་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་མཆོད་རྟེན་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་པད་མ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་ནས། ཨ་ག་རུའི་ཕྱེ་མ་དང་རྒྱ་སྤོས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་དང་ལྷའི་མེ་ཏོག་མན་དཱ་ར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་ནས་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ་འདུག་གོ། །
EN
“King Vāsava had been performing twelve years of ritual offerings, and at the end of them he was to set forth five magnificent offerings: a golden staff, a small golden vase, a golden basin, a bed ornamented with four precious gems, five hundred gold coins, and a young woman wearing every type of adornment.
BO
དེ་དེ་ན་འདུག་པ་ན་དེའི་ཕས་ བདག་གི་བུ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བརྫིས་ཏེ་ཤི་བའི་གཏམ་ཐོས་སོ། ། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེར་སོང་སྟེ། བུའི་རུས་བུ་པང་དུ་འཁྱུད་ནས་ངུ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་ལྷའི་བུ་དེས་མཐོང་ནས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཕ་ཅིག་བདག་ནི་མྱ་ངན་བྱར་མེད་པར་གྱུར་གྱིས་མྱ་ངན་ མ་བྱེད་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་མ་འདུག་ཅིག་སྨྲེ་སྔགས་མ་འདོན་ཅིག་བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སུ་ཞིག ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་དེ་ཡིན་ནོ། ། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་གང་དུ་སྐྱེས། དེས་སྨྲས་པ། ལྷར་སྐྱེས་སོ། ། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས། དེས་སྨྲས་པ། མཆོད་ རྟེན་འདི་ཉིད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་སེམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་བོར་ལ་མཆོད་རྟེན་འདི་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ་སེམས་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག་དང་། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁྱོད་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ལྷའི་བུ་ དེ་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་བུའི་མྱ་ངན་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །
EN
“At the same time there were two young brahmins from another province who were learning Vedic recitation from their teachers. They knew that they were expected to make offerings not only to the preceptor who instructed them in the Dharma, but also to their spiritual master as well, and they sat wondering how this might be done.
BO
དེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་གང་ དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག ། བུ་འདི་ཉིད་ལས་བརྟེན་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་ པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་ཕར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བྲམ་ཟེ་འདི་ཁོ་ན་ ཡིན་ཏེ། ཁྱེའུ་དེས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ནས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ རྟོགས་ཏེ།
EN
“Then they heard that King Vāsava was to distribute five magnificent offerings at the end of his offering ritual, and that he would be granting them to the brahmin with the greatest mastery of recitation. Because the two of them had studied and memorized so much, they thought that they might go and win the offerings, as well as find out for certain which of them was the best. With all this in mind they set out for the city of King Vāsava.
BO
གཞུང་གིས་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་ནས་དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་། ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་ པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེའི་ཕས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས། སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། བུ་འདི་ཁོ་ནའི་རྐྱེན་གྱིས་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་གཅིག་པ། ཝ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས།
EN
“The gods informed the king about this, saying, ‘Two young brahmins named Sumati and Mati are coming here. You should make your magnificent offerings to the one called Sumati. Great King, the fruits of making such magnificent offerings to Sumati will be much greater than the fruits of all the ritual offerings you have performed these last twelve years.’
BO
ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་ མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱི་ཞིག་ན། དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེའི་ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་མནམ་པར་གྱུར་ལ་ཡིད་ལ་འདོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡང་བྱུང་སྟེ། ཕྱི་ས་དང་གཅིན་བཟའ་ཞིང་འཐུང་ངོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེས་ཁྱིམ་ཐབ་ལ་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་བདག་གི་ཡིད་ལ་འདོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ ངོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གི་ཆུང་མ་འདི་ལུས་སྲུལ་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐེབས་པར་མ་གྱུར་གྲང་སྙམ་ནས། དེས་མཚན་མཁན་རྣམས་ལ་བསྟན་ཏེ། མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་འདི་ ལུས་སྲུལ་པོས་ཐེབས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ལྟོ་ན་འདུག་པའི་སེམས་ཅན་དེའི་དབང་གིས་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དེ་བཙས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་བུད་མེད་འདིའི་ལུས་ལ་ཕྱི་སའི་དྲི་དང་ཡིད་ལ་འདོད་པ་འདི་འདྲ་བ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཆུང་ མའི་ལུས་སྤོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བྱུགས་ཏེ། དེ་ཕྱི་ས་དང་གཅིན་ཟ་ཞིང་འཐུང་དུ་དོགས་ནས། བུད་མེད་དེའི་རིམ་གྲོ་བ་དང་སྲུངས་མ་རྣམས་བསྐོས་སོ། །
EN
“The king thought, ‘These two young men must truly be great if the gods themselves are informing me about them.’ The king saw the young brahmins from a distance, their faces sweet and beautiful. When they arrived at the ritual offering site, they took their seats in the row reserved for brahmins. When King Vāsava saw the two of them, he thought, ‘No doubt this is the Sumati the gods were telling me about.’
BO
དེ་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་ཕྱི་ས་དང་གཅིན་གྱིས་ཡོག་པ་ཞིག་བཙས་ནས། དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་དེ་ཐོག་ཐག་ ཏུ་ཕྱི་སའི་དྲིས་གང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲུས་ཏེ་མལ་དུ་བཞག་ཀྱང་། དེའི་ལུས་ལས་ཕྱི་སའི་དྲི་དེ་མེད་པར་མ་གྱུར་ཏེ། མས་ཁྱེའུ་དེ་སྤོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐུས་ཏེ་བཞག་གོ། ། དེ་ནས་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་མའི་ཡིད་ལ་འདོད་པ་སྔ་མ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་རིགས་དང་འཐུན་པའི་མིང་བཏགས་ཏེ། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་འགྲོ་ནུས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བདག་གི་ཕྱི་ས་བླངས་ནས། ཁ་ཅིག་ནི་ཟ་བར་བྱེད་ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་ལ་སྐུད་པར་ བྱེད་དེ་བུད་མེད་དེ་དག་གིས་བཀག་གོ། ། དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། དེ་མཁན་པོའི་ཐད་དུ་བཏང་བ་ལས། ཕྱི་སའི་འདམ་སྙག་སྙིག་ག་ལ་ཡོད་པར་སོང་ནས། ཕྱི་ས་ཟ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཚོར་ནས་དེས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏེ།
EN
“The king went to the row and asked the young brahmin Sumati, ‘Are you the brahmin Sumati?’
BO
བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་བུ་བྱུང་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྐྱོན་འདི་ལྟ་བུས་མ་རུང་བར་གྱུར་ན། འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་དམད་པ་འདི་ལྟ་བུ་བདག་ཅག་ལ་ཅི་དགོས་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེ་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་དེ་བཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་མི་གཙང་བའི་འདམ་སྙག་སྙིག་དེ་དག་ཉིད་དུ་གནས་བཅས་ཏེ། ཕྱི་ས་དང་གཅིན་ཟ་ཞིང་འཐུང་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་མི་གཙང་བ་ཟ་བ་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ། ཁྱེའུ་འདི་ནི་ཝ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ས་དང་གཅིན་ཟ་ཞིང་འཐུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ནས། དེའི་མིང་སྔ་མ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཝ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ས་ དང་གཅིན་ཟ་ཞིང་འཐུང་བའི་ཕྱིར་མིང་ཝ་ཉིད་དུ་བཏགས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ཅག་ནི་བ་ལང་གི་ལྕི་བ་ཟ་བའི་ཡི་དམ་བྱེད་པར་ཟད་ན། ཁྱེའུ་འདི་ནི་བདག་ཅག་པས་ཆེས་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་བདག་ གི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་འདིར་འདི་ལ་བསོད་ནམས་མང་པོ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཁྱེའུ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱེའུ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ཡི་དམ་དུ་བཅས་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་གོམས་པའི་ཚུལ་ཅན་དུ་ཟད་དམ། ཁྱེའུས་སྨྲས་པ།
EN
“ ‘I am he,’ he replied.
BO
བདག་ནི་ཡི་དམ་དུ་བཅས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཡང་མི་ ཤེས་ཏེ། བདག་ནི་ཕྱི་ས་ཟ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྲེད་ཀྱི་ཟས་སྐོམ་དག་ལ་ནི་མི་སྲེད་དོ། ། འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱེའུ་ངའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་ཡི་དམ་དུ་ལོང་ཤིག་དང་གཞི་དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཇི་ལྟར་དགྱེས་པ་བཞིན་ དུ་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁྱེའུ་དེ་དེའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲངས་ཏེ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེས་གནས་ཁང་དུ་ཁྲིད་ནས་སྐྲ་བཏོགས་ཏེ། ཕོར་པ་དང་རྨ་བྱའི་མདོངས་ཀྱི་ཕྱགས་མ་བྱིན་ནས། ཕྱི་ས་ཟ་བའི་ཡི་དམ་བྱིན་ཏེ་བཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་ཕྱི་སའི་འདམ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་འདུག་གོ། ། དེའི་ཚེ་ མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་འཁོད་པ་རྣམས་མཚན་མོ་གང་གི་ཚེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཉལ་བ་དེའི་ཚེ་ཕྱི་སའི་འདམ་གཞན་ནས་གཞན་དག་ཏུ་དོང་ནས། ཕྱི་ས་དང་གཅིན་ཟ་ཞིང་འཐུང་བར་བྱེད་དོ། ། ཁྱེའུ་དེས་ཀྱང་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཐོས་ལ་གཟུགས་མི་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་དེ་ལ་བརྟགས་ཏེ།
EN
“Then King Vāsava placed the young brahmin at the head of the row, gave him food, and presented him with the five magnificent offerings. The young brahmin Sumati accepted four of the great gifts: the golden staff, the vase, and so forth. But he left one of the magnificent offerings aside—the only gift he did not accept was that of the young woman. He explained, ‘I am practicing the holy life.’
BO
བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་ཡི་དམ་དུ་བླངས་པ་འདིས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ལྟ་ཐོབ་བམ། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷའི་གཟུགས་ལྟ་བུ་ལྟ་མཐོང་ངམ། ལྷའི་སྒྲ་སྐད་ལྟ་ཐོས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ལྷའི་གཟུགས་ལྟ་བུ་ནི་མ་མཐོང་གི་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་སྒྲ་སྐད་དག་ཐོས་ན། འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་དེ་མ་མཐོང་ངོ་། ། རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དེ་དག་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ཡང་ཡི་དམ་བཅས་ པ་འདི་ཉིད་ཡི་དམ་དུ་བགྱིས་ཏེ་འདུག་ཤིག་དང་ཅི་སྟེ་ན་དེ་དག་གིས་ལུས་སྟོན་ཀྱང་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། ཇི་ལྟར་བདག་ཅག་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་འདིར་སྐྱེས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཁྱེའུ་འདི་ ཡང་སྔོན་གྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་གིས་འདི་ལ་ལུས་བསྟན་པར་ཅིས་མི་བྱ་ཞེས་ཟེར་ནས། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ལ་ལུས་བསྟན་ཏེ། དེ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོགས་སོ།
EN
“The young woman saw that the young brahmin Sumati was well proportioned and beautiful, and she became quite attached to him and fell in love. She said to the young brahmin Sumati, ‘Brahmin Sumati, please, accept me.’
BO
། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་འོད་སྲུང་ རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་ཡང་དེ་ལ་བརྟགས་ཏེ། བུ་ཁྱོད་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་པ་དེ་དག་གིས་ལུས་ཅུང་ཟད་ཙམ་བསྟན་ཏམ། དེས་སྨྲས་པ་ལུས་ནི་བསྟན་མོད་ཀྱི་མི་སྡུག་པའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་ཏོ། ། འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ད་དུང་ཡི་དམ་དུ་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ཡི་དམ་དུ་གྱིས་ཏེ་འདུག་ཤིག་ དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གཟུགས་སྟོན་པར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བསམས་པ། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}འདི་རྣམས་ལས་ཟད་དེ་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་གྱིས། བདག་གིས་འདི་རྣམས་གདུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡི་ དགས་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། བཞིན་{བཟངས་,བཟང་}དག་འདི་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་གོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ། ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ། ། ང་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་སྐྱེ་གནས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཡང་ སྲིད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སོང་ངོ་། །
EN
“ ‘It wouldn’t be right for me to do so,’ he said.
BO
{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དེ་རྣམས་ཀྱང་ཚེ་ཟད་ནས་དེ་དག་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་བཞིན་དུ་ཤི་ནས་ལྷའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་སོ། ། ལྷའི་བུའམ་ལྷའི་བུ་མོ་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། བདག་གང་ནས་ཤི་འཕོས་གང་དུ་སྐྱེས་ལས་གང་གིས་སྐྱེས་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ལས་ཤི་འཕོས་པ་དང་ལྷར་སྐྱེས་པ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་གིས་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་སྔོན་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཅག་ཞག་ལོན་ནས་གཟོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ནི་བདག་ཅག་གི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཅག་ཞག་མ་ལོན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོའོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་སྔོན་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུ། རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དག་ཅིང་འགུལ་བ་ཐོགས་པ། ལུས་དོ་ ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པའི་ཅོད་པན་ཅན་ལུས་གུར་གུམ་དང་ཏ་མ་ལའི་ལོ་མ་དང་སྦྲྀ་ཀ་ལ་སོགས་པས་བྱུགས་པ་དེ་དག་གིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་། པད་མ་དང་།
EN
“Since the king had set her at liberty, expecting to give her away, and the young brahmin Sumati had refused her as well, the young woman traveled to Dīpavatī, the royal city of King Dīpa. When she got there, she removed all the adornments from her body and handed them to a flower-garland maker.
BO
ཀུ་མུ་དཱ་དང་། པད་མ་དཀར་པོ་དང་། མན་དཱ་ར་རྣམས་ཀྱིས་ཐུ་བ་ བཀང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ལྷགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་གིས་གཏོར་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་ངོ་། ། དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་སོང་སྟེ། རང་གི་གནས་སུ་དོང་བ་ན་དེ་དག་གིས་ཁྱེའུ་ཝ་ཡིད་ལ་དྲན་ནས་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་ནི་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལས་བརྟེན་ཏེ། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་སྐྱེ་གནས་དང་བྲལ་ནས། ལྷར་སྐྱེས་ཀྱིས་བདག་ཅག་དོང་སྟེ་ཝའི་དོན་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བརྟེན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། མཉན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་གང་ན་ཝ་འདུག་པའི་ཕྱོགས་དེའི་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་ལྷའི་གཞལ་མེད་ཁང་དང་བཅས་པར་འཁོད་དེ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ཐོག་ ཐག་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཝས་ལྷ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཁྱེད་སུ་དག་ཅི་བྱེད་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ།
EN
“ ‘These adornments are very valuable,’ she said, ‘so now, every day, you must give me a blue lotus so that I can worship my deity.’ After handing him the golden adornments just as she had said, she began her veneration of the deity.
BO
བདག་ཅག་ནི་སྔོན་ཁྱོད་ཀྱི་གྲོགས་པོ་དེ་དག་ཡིན་ནོ། ། ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། སྔོན་ནི་ངས་ཁྱེད་རྣམས་ཚུལ་དེ་ལྟ་མ་ ཡིན་པར་མཐོང་ལ། ད་ནི་ཚུལ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་གནས་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། ཝས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་བརྟུལ་ཞུགས་ཡི་དམ་དུ་བླངས་པ་དེ་ཁོ་ནས་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་སམ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བརྟུལ་ཞུགས་ཡི་དམ་དུ་བླངས་པ་དེས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྔོན་ངས་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་སྐྱེས་པ་ལས། ངེད་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལས་བརྟེན་ནས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་སྐྱེ་གནས་དང་བྲལ་ཏེ་ལྷའི་སྐྱེ་གནས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། ཁྱོད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་ སུ་སོང་ཤིག་དང་ཁྱོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་ལྷ་དེ་དག་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ལྷ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཝའི་ཐད་དུ་སོང་བ་མཐོང་ནས་གཞན་དག་ལ་བསྙད་དེ། འདི་ལྟར་འདི་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་ལུས་སྟོན་པར་བྱེད་ ཅིང་འོང་བ་ལས་ན།
EN
“Meanwhile, the young brahmin Sumati gathered up all four of the other magnificent offerings and approached his preceptor. When he got there he presented all four of those magnificent offerings to his preceptor. Of those four, the preceptor likewise kept only three and gave the five hundred gold coins back to Sumati.
BO
བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིས་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་མང་པོ་དག་གིས་ཕྱི་ས་བཟའ་བར་ཡི་དམ་བླངས་སོ། ། ཁྱེའུ་ཝས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་ཐོས་ནས་བསམས་པ། བདག་སོང་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་བདག་གི་ལུས་འདི་ཁོ་ན་ལྟར་ཕྱི་སས་ཡོག་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟར་འགྲོ་བ་ནི་མི་ཕོད་དོ་སྙམ་སྟེ། ཆུ་ཀླུང་ཁང་ལྡན་གྱི་འགྲམ་དུ་སོང་ནས་ལུས་ཐམས་ཅད་སས་དྲུད་དེ་ཁྲུས་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་ཝས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ། མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ་བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ། རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས།
EN
“That night Sumati had ten different dreams: that he was drinking a great ocean; that he was flying; that he touched the radiant sun and moon and took them up into his arms; that he caused kings to carry a chariot; and that he rode atop a sage, a white elephant, a swan, a lion, and a great boulder. He awoke from these dreams, and when he did, he wondered who might prophesy about their significance.
BO
དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ཅི་ འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་ འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་རང་བཞིན་དང་ཤེས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་ཝས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ། འཇིག་ཚོགས་ ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ།
EN
“Not far off there lived a sage who had all the five superknowledges. The young brahmin Sumati approached the sage to dispel his doubts about his dreams. He made pleasant conversation with him, told him about his dreams, and made his request, saying, ‘Please divine the meaning of these ten dreams.’
BO
། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་ འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་ པ་ཐོབ་པ་སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཝས་ལས་ཅི་བགྱིས་ ཤིང་བསགས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། བཙས་མ་ཐག་ཏུ་ལུས་ཐམས་ཅད་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བ་དང་ཕྱི་ས་འཚལ་བ་དང་ཕྱི་སའི་འདམ་དུ་གནས་པར་གྱུར་ལགས།
EN
“ ‘I cannot divine your dreams,’ the sage told him. ‘You should go to the royal palace of Dīpavatī instead. King Dīpa has invited the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara so that his feet might touch the ground there. He will divine these dreams for you.’
BO
ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། འདིས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དེ་ལྟ་བུ་ བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན། ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་ བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་བ་དང་ཆོས་ལ་དགའ་བ་དང་དགེ་འདུན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས།
EN
“King Vāsava, heeding King Dīpa’s message, had gone to King Dīpa’s palace with a suite of eighty thousand ministers. After seven days had passed, King Dīpa thought, ‘I shall invite the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara into the city so that his feet might touch the ground here.’ He began to gather all the flowers from the city and the surrounding countryside. Then the day arrived on which King Dīpa had invited the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara to come to the city so that his feet might touch the ground there.
BO
སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ལ་ བུ་ཡང་མེད་བུ་མོ་ཡང་མེད་པས་ཤི་སྟེ་དུས་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བདག་ལ་ཅི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར་ན། མ་ལ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ བརྩིགས་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་དེར་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བ་ལ་བསྐོས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། ཞལ་ཏ་བ་དེ་ལྗོངས་སུ་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་བཟླུགས་ནས་སོང་ངོ་། ། དེ་དེར་སོང་བའི་ འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་ཕྱིན་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེས་དེ་མཛེས་ཤིང་གཡོག་འཁོར་མཛེས་པ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་དེ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དགའ་བར་གྱུར་ནས་དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་ བདག་གིས་འདི་གཅིག་པུ་སྤྱན་དྲངས་ན་ནི་གནང་བར་མི་འགྱུར་ན།
EN
“This was also the same day on which the young brahmin Sumati arrived. The king had already gathered up all the flowers, so when the young woman, thinking to venerate her deity, went to the flower-garland maker and said, ‘One blue lotus, please, for the veneration of my deity,’ the garland maker replied, ‘Today the king has gathered up all the flowers for the Buddha’s arrival.’
BO
མ་ལ་བདག་གིས་དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ལ་བཤོས་གསོལ་ལོ་སྙམ་ནས་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པར་སང་བདག་གི་ ཁྱིམ་དུ་བཤོས་གསོལ་བར་ཅི་གནང་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས་ན་ནི་དགེ་སློང་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྙེད་པའི་བར་ཆད་དུ་ཡང་འགྱུར་ལ། སྦྱིན་བདག་འདིའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེས་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་ བས་གནང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཕྱི་དེ་ཉིན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར། ཁྱིམ་དུ་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་བཤམས་ཏེ། ཆུ་ར་བཅས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྤྱན་འདྲེན་བཏང་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་གདུགས་ཚོད་དང་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུས་ལ་བབ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་བསྐུལ་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ལྷགས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེས་འདྲེག་མཁན་བཀུག་སྟེ། དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྲ་འདྲེག་ཏུ་བཅུག་ནས་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུས་ཀྱིས་ཁྲུས་བྱེད་དུ་ བཅུག་སྟེ།
EN
“ ‘Go and look in that flower pond, there,’ she replied, ‘for, because of my merit, you may find a blue lotus there that has not been plucked.’
BO
རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་པ་དེ་ཡང་ལྗོངས་སུ་དོན་བསྒྲུབས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དེར་ཕྱིར་འོངས་སོ། ། དེ་ཕྱིར་འོངས་ནས། དེ་དགེ་སློང་དེ་དག་མི་སྣང་ན་གར་དོང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་དེ་ དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་གིས་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་སོ། ། དེས་སྨྲས་པ། སུའི་ཕྱིར་སྤྱན་དྲངས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་ཞིག་གསར་དུ་འོངས་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་དྲངས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ཤས་ཆེར་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ བྱེད་པ་ནི་ང་ཡིན་ན། དགེ་སློང་གསར་དུ་འོངས་པ་ཞིག་གི་ཕྱིར། དེས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་སོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་ཁྲོས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་དེར་སོང་ནས་བལྟས་ན་ཁྱིམ་བདག་དེ་རང་ཉིད་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་གུས་པར་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་མཐོང་ ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཕྲག་དོག་གི་ཕྱིར་ཁྲོས་སོ། ། དེར་དགེ་སློང་རྣམས་བཤོས་གསོལ་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དོང་བ་དེའི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་འདི་ལྟར་བྱེད་པ་འདི་སུ་ཡིན་ཤེས་སམ། དགྲ་བཅོམ་པས་སྨྲས་པ།
EN
“By the power of Sumati’s merit, seven blue lotuses had indeed appeared in the lotus pond. The garland maker went there and saw them, and the young woman asked him, ‘Can you pluck those blue lotuses for me?’
BO
ངས་ ཤེས་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཡིན་ནོ། ། ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལས་སྐྲ་བྲེགས་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་བས་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་སྐྲ་བཏོགས་ཀྱང་སླའོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལས་ཁྲུས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་བླངས་པ་བས་ནི། ཁྱོད་ཕྱི་སའི་འདམ་དུ་བྱིང་ཡང་སླའོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ ལས་ཟས་དང་སྐོམ་བླངས་པ་བས་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱི་ས་དང་གཅིན་ཟོས་ཤིང་འཐུངས་ཀྱང་སླའོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་བསམས་པ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ནི་དམས་ཤིང་ཉམས་པར་གྱུར་ཏེ། གཏན་ཏུ་ཉམས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་གིས་འདིའི་ར་མདའ་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས། དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་སུ་ཡིན་པ་དང་ཁྱོད་བདག་སུ་ཡིན་པ་ཤེས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཤེས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ང་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། དགྲ་བཅོམ་པས་སྨྲས་པ། འོ་བུ་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འདྲ་མོད་ཀྱི། ཁྱོད་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བཅིང་བ་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཡིན་ཏེ། ང་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་བཅིང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་ཀྱིས། ཉེས་པ་ལ་ཉེས་སོ་ཞེས་བཤགས་པར་གྱིས་ཤིག །
EN
The garland maker responded, ‘I cannot pluck them. His Highness will punish me.’
BO
ཁྱོད་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་རྙེད་ཏ་རེ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་སློང་ དེ་འགྱོད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་སོ། ། དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཟོད་པ་གསོལ་ཏོ། ། དེ་ནས་དེས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་འདི་ལྟར་བདག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་ཚིག་རྩུབ་སྨྲས་པའི་ལས་ དེ་བདག་ལ་འོང་བར་མ་གྱུར་ཅིག ། ཕྱིས་བདག་གིས་ཆོས་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བྱས་པ་དང་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན། བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ གྱུར་ཅིག ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་ པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།
EN
“ ‘You plucked all the flowers before to offer to the king, didn’t you?’ she asked.
BO
དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཝ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལས་ སྐྲ་བྲེགས་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་བས་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་སྐྲ་བཏོགས་ཀྱང་སླའོ་ཞེས་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་སྐྲ་བཏོགས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དེར་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལ་ཁྲུས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་བླངས་པ་བས་ནི་ཁྱོད་ཕྱི་སའི་འདམ་དུ་བྱིང་ཡང་སླའོ་ཞེས་ བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱི་སའི་འདམ་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དེར་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལས་ཟས་དང་སྐོམ་བླངས་པ་བས་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱི་ས་དང་གཅིན་ཟོས་ཤིང་འཐུངས་ཀྱང་སླའོ་ཞེས་བྱས་པའི་ལས་ དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ལུས་ལས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བ་དང་ཕྱི་ས་ཟ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དེར་ཆོས་བཞིན་དུ་ཞལ་ཏ་བྱས་པ་དང་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ།
EN
“ ‘Yes, I did,’ he replied.
BO
གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་ པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྷར་སྐྱེས་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་ པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ།
EN
“ ‘Then it is by the power of my merit that these have grown,’ said the young woman, ‘so pluck them, please, and give them to me.’
BO
དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ། སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་ ནས། དེ་དག་གི་ཐད་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་འགྲོ་ཞིང་། གོས་དང་ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་ཡང་དང་ཡང་དུ་སློང་ནས་དེ་དག་སེར་སྣའི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་འོད་སྲུང་གི་དགེ་སྦྱོང་འདི་དག་ནི་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}བཞིན་དུ་ཁོར་ཟུག་ཏུ་གཞན་ལ་རེ་བ་ ལྷུར་བྱེད་ཅིང་རྒྱུའོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།
EN
The garland maker asked her, ‘How will you carry them away from the lake without His Highness seeing you?’
BO
དེ་དག་གིས་དེར་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་ པས་ནི་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་སྐྱེས་སོ། ། དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ལས་ བརྒྱ་ཐམ་པ་ལས་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་པ་རྫོགས་{སྷོ,སོ}། ། ། ། སྡོམ་ནི། བྱ་གཉིས་དང་ནི་ལུས་འཕགས་དང་། སྟོན་པ་འོད་སྲུང་ཀུན་དགའ་བོ། ། འཛིན་བྱེད་བུ་དང་རབ་བཟང་དང་། ཡོན་རབས་དང་ནི་རྒན་ཞུགས་གཉིས། ། བྱ་གཉིས་ ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱ་དང་པོ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན། བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས་ཏེ། དེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་ནས། རྨ་བྱ་བལྟ་ན་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་འོངས་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་ལྡིང་བ་ལས།
EN
“ ‘They grew by the power of my merit,’ said the young woman, ‘so please pick them. I’ll hide them in my water jug, and carry them that way.’ Reassured, the garland maker plucked the flowers and gave them to the young woman. She took them and put them inside her water jug, then filled the jug with water and set out for the city.
BO
བྱ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་པ་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་ས་ལ་བབས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་དྲུང་དུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་ཚིག་གསུམ་བསྟན་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་གོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་དོ། ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ། ། ང་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་ ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བྱ་དེ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ་ཡུན་རིང་དུ་ཞལ་དུ་བརྟགས་ནས་སོང་བའི་འོག་ཏུ་དེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལས་ཁྲས་བསད་དེ། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བཞིན་དུ་ཤི་འཕོས་ཏེ། དུས་ལས་འདས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དེ་ཉིད་དུ་ཚོང་དཔོན་ཞིག་གི་ ཁྱིམ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ཏེ། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་བྱུང་ནས་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ཏེ། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་ པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་། ཁོང་རྩིས་དང་། ཤོད་དགོད་པ་དང་། ལག་རྩིས་དང་། དབྱུང་བ་དང་། སྦ་བ་དང་།
EN
“Sumati had already arrived in the city, and he thought to himself, ‘It’s not right of me to be without an offering for the Blessed One.’ He went around to the homes of all the flower-garland makers, hoping for any kind of flower, but he could not find a single one. When at last he emerged from the western gate of the city, he circled from garden to garden, hoping for any kind of flower, but still he could not find a single one.
BO
དགྲམ་པ་དང་། གོས་བརྟག་པ་དང་། ནོར་བུ་བརྟག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། སྤོས་བརྟག་པ་དང་། སྨན་བརྟག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། རྟ་བརྟག་པ་ དང་། གོ་མཚོན་བརྟག་པ་བསླབས་ཏེ། ཡི་གེ་མཁས་པ་དང་། ཀློག་མཁས་པ་དང་། མཛངས་པ་དང་། བྱ་བ་ལ་གསལ་བ་དང་། ཡིད་གཞུངས་པ་དང་། བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་བ་དང་། ཆོས་ལ་དགའ་བ་ དང་། དགེ་འདུན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་དེས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ན་ཚོད་ཀྱིས་ལོ་བདུན་ལོན་པ་ཁོ་ན་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བར་ གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་ཞིང་གནས་གཞན་དང་གཞན་དག་ཏུ་སོང་ནས་ལོ་མའི་ནང་དུ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་བཅུག་སྟེ་ཁྱེར་ཏེ་འོང་ཞིང་དགེ་འདུན་ལ་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དགེ་ཚུལ་བ་འདི་ལོ་བདུན་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ།
EN
“Then, after circling all about, the young brahmin Sumati was walking into a garden just as the young woman was coming out of it and he bumped right into her. By the power of Sumati’s merit, all the blue lotus flowers rose out of the water jar.
BO
ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་པ་ལ་གཟིགས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ཉིད་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་ཀྱིས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་ ཚེ། བྱ་ཞིག་ནམ་མཁའ་ལས་བབས་ནས་ངའི་མདུན་དུ་འདུག་པ་མཐོང་ངམ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ལགས་སོ། ། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྱ་དེ་ང་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་ནས་སོང་བ་ལས་ཁྲས་བསད་དེ། དེ་ང་ལ་སེམས་དགའ་བཞིན་དུ་ཤི་འཕོས་ནས་ རྒྱལ་པོའི་ཁབ་འདི་ཉིད་དུ་ཚོང་དཔོན་གྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། ཆེར་སྐྱེས་པ་དང་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ན་ཚོད་ཀྱིས་ལོ་བདུན་པ་ཁོ་ན་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་ཚུལ་བ་འདིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བྱར་སྐྱེས་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་དེ་ལས་ཤི་འཕོས་ནས་མིར་སྐྱེས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ།
EN
“When he saw the flowers, Sumati said to the young woman, ‘I’ll pay you five hundred gold coins to give me all those blue lotuses.’
BO
དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། ཡུལ་ཀཱ་ཤིའི་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་ པས་བྱིན་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། ། ཡུལ་ལུས་འཕགས་ན་ནི་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བི་དེ་ཧ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། ། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་ནས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་གཡུལ་ འགྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་ཐོག་ཏུ་དྲངས་སོ། ། ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་། བི་དེ་ཧའི་རྒྱལ་པོས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར། བདག་གི་ཐོག་ཏུ་དྲངས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་དེས་ཀྱང་དཔུང་གི་ ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས། གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་བི་དེ་ཧའི་རྒྱལ་པོའི་ཐོག་ཏུ་དྲངས་པ་ལས། དེ་བི་དེ་ཧའི་རྒྱལ་པོས་དེ་ཐུབ་ཅིང་བརྡུངས་པར་བྱས་ཏེ། ཕམ་པར་བྱས་ཤིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུ་ཐར་ཏེ་བྲོས་ནས་ནགས་ཁྲོད་ཅིག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ།
EN
“ ‘You wouldn’t accept me before,’ the young woman replied. ‘Now you want my lotuses? I won’t offer them to you.’ But having said this, she asked the young brahmin Sumati, ‘What do you want them for?’
BO
དེ་ལུས་ངལ་བ་དང་ལུས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ལུས་ཤིག་ཤིག་པོར་གྱུར་ནས་རྟ་ལས་བབས་ཏེ། དགྲ་ཞུ་དང་འཐབ་བེར་ཕུད་དེ་ས་ལ་བཏིང་བའི་སྟེང་དུ་འདུག་གོ། ། ས་ཕྱོགས་དེ་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ནི། རྨ་བྱ་ཞིག་རྨ་བྱ་མོ་དག་གིས་བསྐོར་ཏེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དེ། དེ་དེས་ མཐོང་ནས་དེ་ལ་སྨོན་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ནི་འདོད་པ་ཡང་སྤྱོད་ལ་འདི་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན་སྐྱེ་གནས་འདི་ནི་བཟང་པོ་ཞིག་གོ་སྙམ་མོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མི་བཞུགས་པའི་ཚེ་ན། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ ཞིག་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཐད་ནས་རྒྱང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན། ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་ན་རྟེན་ཅིང་འདུག་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་དེ་དྲང་བའི་ཕྱིར་ལུད་པ་བསལ་བའི་སྒྲ་ཕྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ་ལངས་ནས། འདིར་ཡང་ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་མ་འོངས་གྲང་སྙམ་ པ་ལས། རྒྱལ་པོ་དེས་ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་ན་རང་སངས་རྒྱས་རྟེན་ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ།
EN
“ ‘To offer to the Blessed One,’ Sumati replied.
BO
འདི་དེ་ལྟར་མི་མེད་པའི་ནགས་ཁྲོད་དུ་དགའ་བ་ལས་ན་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་རྒྱལ་ པོ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། གང་གི་ཚེ་གཡུལ་འགྱེད་དུ་འགྲོའམ་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཤོར་དུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཚེ་རྟའི་འཕོངས་ལ་ཁ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་བཏགས་ཏེ་འགྲོའོ། ། རྒྱལ་པོ་དེའི་རྟའི་འཕོངས་ལ་ཡང་ཁ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་བཏགས་པ་ཡོད་དེ། དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་བཤོས་གསོལ་ཏོ། ། རང་སངས་རྒྱས་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་དེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱེར་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་གོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་རྨ་བྱར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག ། འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།
EN
The young woman said, ‘I don’t need your gold coins. I want the result of offering you these blue lotuses to be that throughout all our lives I become your queen. I’ll give them to you if you’ll pray, ‘By giving me this gift, in all our lives may she be my wife.’
BO
དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བཤོས་གསོལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ན། ད་ལྟར་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ། ། ། ། བྱ་གཉིས་ པ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་ལ་བྱ་ཀུ་མུ་དཱའི་དུས་སྟོན་སྣ་ཚོགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནད་པ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་འདུག་གོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སྟོན་པ། རྣམ་པ་གཉིས་ ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། མ་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་མི་འཇིགས་པ། འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ་མཚན་དུས་ གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ།
EN
“ ‘I’m a person who takes joy in giving,’ Sumati said, ‘one who would give away his wife and child. I would even give away my own flesh.’
BO
སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་དར། སུ་ནི་ཕོངས་ཤིང་འདུག ། སུ་ནི་ཉམ་ང་བར་གྱུར། སུ་ནི་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ཕོངས་པ་དང་ཉམ་ང་བ་དང་གནོད་པ་དང་ལྡན། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་གཞོལ། སུ་ནི་ངན་ སོང་དུ་འབབ། སུ་ནི་ངན་སོང་དུ་བབ། སུ་ནི་ངས་ངན་སོང་ནས་ཕྱུང་སྟེ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། སུ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་ལག་ནས་དྲང་བར་བྱ། སུ་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་མེད་པ་ལས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་ དུ་གཞུག་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། སུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་བརྟོལ་བར་བྱ། སུ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་བརྒྱན་ པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་གོ། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། ། དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད། ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། ། སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ པ། བྱ་དེ་ལུང་བསྟན་པའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ།
EN
“ ‘First, pray that it be so,’ the young woman said. ‘After that, you can give me to whomever you please.’ With this, the young woman handed five lotuses to Sumati. She took the remaining two herself and recited the following verse:
BO
འདི་ལས་བརྟེན་ནས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དྲང་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་གིས་ཕྱོགས་བྱ་དེ་འདུག་པ་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་བྱོན་ཏེ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ནས་བྱ་ཙ་ཤ་ལྔ་བརྒྱ་ལྷགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐོར་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། ། དེ་ནས་བྱ་དེས་བྱ་ཙ་ཤ་ལྔ་བརྒྱ་ལྷགས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐོར་བ་བྱེད་པར་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་། ཀྱེ་མ་བདག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ལ་བསྐོར་བ་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེའི་འདོད་པ་སྐྱེས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་བཞིན་དུ་ཤི་ནས་ལྷར་སྐྱེས་སོ། ། དེ་ལྷར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས་དེས་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ། བདེན་པ་མཐོང་ནས་ དེ་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱ་དེའི་རོ་ལས་བརྟེན་ཏེ། དགེ་སློང་གི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
“ ‘Whenever your prayers are fulfilled And you become a guide, a buddha, May I be your queen—a constant aide To your Dharma practice.’
BO
ཤཱ་རིའི་བུ་བྱ་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བྱར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཐོས་མ་ ཐག་ཏུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེ་རབ་ཀྱི་མཐའི་བསམ་གཏན་གྱི་བར་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཀྱང་དེའི་རྩད་མ་ཆོད་དེ། བྱ་རྣམས་ལས་ཤི་འཕོས་ཤིང་བྱ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་འབའ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ནས་བླ་གོས་ཕྲག་ པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་བྱ་འདིའི་རྩད་མ་ཁུམས་ཏེ། བྱ་རྣམས་ལས་ཤི་འཕོས་ཤིང་བྱ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་འབའ་ ཞིག་མཐོང་ལགས་སོ། ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ལགས་ན། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་འདིས་ལས་ཅི་བགྱིས་པ་དང་། ལས་གང་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བྱ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ སྐྱེས་པ་ལུང་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྱ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན།
EN
“Meanwhile, after having the entire city cleared of stones, pebbles, and gravel, the king ordered that banners and flags be hoisted, archways festooned, silk tassels hung, and fragrant water and incense powder scattered about. And when the stones, pebbles, and gravel had been cleared from the city gates up to the monastery, and banners, flags, and pediments set in place, silk tassels hung, and fragrant water and incense powder scattered about, the king, carrying a hundred-ribbed parasol, went out to receive the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara.
BO
ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་ རབ་ལ་བྱ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ནས། དེས་སྦྱིན་བདག་དང་སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ལས་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་བསླངས་ཏེ། ཁྱིམ་པ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་ནས་དགེ་སློང་མང་པོས་བཀག་པ་ལས་དེ་ཁྲོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ནི་དུད་འགྲོ་བཞིན་ དུ་བསམ་མནོ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གིས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ལྟར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱིས་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་ལས་དེ་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་སོ་ཞེས་བཤགས་ནས། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་སེམས་ཅན་དག་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པའི་ལས་འདི་བདག་ལ་འོང་བར་མ་གྱུར་ཅིག ། སྟོན་པ་འདི་ཁོ་ན་དང་འདྲ་བ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ།
EN
“The ministers likewise went out to receive him, as did King Vāsava and his ministers. The king touched his head to the feet of the Blessed One and implored him, ‘Blessed One, may it please you to enter the city.’ The Blessed One, accompanied by the saṅgha of monks, turned to face the city, and began to walk, as King Dīpa held the hundred-ribbed parasol steady over the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara.
BO
། དགེ་སློང་དག་ཇི་ སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་དུད་འགྲོ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དོན་གཟིགས་ཀྱི་རིང་ནས། ངའི་རིང་གི་བར་དུ་དུད་འགྲོ་རྣམས་ལས་ཤི་འཕོས་ཤིང་དུད་འགྲོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ། ། ད་ནི་ང་ལ་སེམས་དགའ་བ་སྐྱེས་པས་ཤི་འཕོས་ཏེ། དུས་ལས་འདས་ནས་ལྷར་སྐྱེས་སོ། ། ལྷར་གྱུར་ནས་ཀྱང་ངའི་ཐད་དུ་འོངས་ཏེ་དེ་ལ་ངས་ཆོས་བསྟན་ཏོ། ། དེས་ང་ལས་ཆོས་ཐོས་ ནས་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་ངོ་། ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། ། དེས་དེར་ཆོས་བཞིན་དུ་ཞལ་ཏ་བྱས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། བདག་གིས་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་བུ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དོན་གཟིགས་དང་། ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ སོ། །
EN
“The ministers, along with King Vāsava and his ministers, also all held their parasols over him, and the Blessed One emanated himself in such a way that each of them thought, ‘I’m the one holding a parasol over the Blessed One!’ The Blessed One, in all his splendor, came to the city gate, assumed authority, and placed his foot upon the threshold. The moment that the Blessed One placed his foot upon the threshold the earth quaked six different ways: it quivered, shuddered, and jolted; it trembled, shook, and swayed.
BO
དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་སློང་དེ་དག་སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ་དེས་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། ལུས་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན། བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་ བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ལུས་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ཏེ། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་ བཅུ་ལོན་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་མདོག་བཟང་ལ། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན་མགོ་བོ་གདུགས་ལྟར་འདུག་པ་ལག་པ་རིང་བ། དཔྲལ་པའི་དབྱེས་ཆེ་བ། སྣ་མཐོ་བ་སྣ་ལེགས་པ་སྨིན་མ་སྟུག་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས།
EN
“Whenever the blessed ones assume authority and set foot upon the threshold of a city gate all manner of marvels naturally take place. Persons with psychosis find their minds regain their function. Persons with blindness find their eyes can see. Persons with deafness find their ears can hear. Persons with speech disabilities find themselves able to speak. Persons with impediments to their mobility find that they can walk. Persons unable to have children find themselves happily bringing forth. Sentient beings who are pilloried, or whose feet are bound or locked in stocks, find themselves liberated from bondage. Persons of lifelong enmity achieve, in an instant, minds of love. Calves break their ropes and go to their mothers. Elephants trumpet. Horses bray. The head of every herd sounds a signal cry. Parrots, mountain birds, cuckoos, and jīvaṃjīva birds each call out their songs.
BO
ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱི་བུ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ལྷག་འཕགས་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་ལྷག་འཕགས་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་ གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཡི་གེ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་ལམ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་། ཆོ་ག་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། རིལ་བ་ཐོགས་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་ བསླབས་ནས་ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་{བཅྭ་,བཅོ་}བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ལ་གཞུང་གིས་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚར་བཅད་དོ། །
EN
“Musical instruments resound without being played. Ornaments jingle inside their containers. The highlands sink down and the lowlands rise up. Stones, pebbles, and gravel all disappear. The gods in the sky let fall divine blue lotus, white water lily, and white lotus flowers, and scatter agaru powder, fragrant tagara powder, sandalwood powder, tamala powder, and divine mandārava flowers as well. The east sinks down and the west rises up. The west sinks down and the east rises up. The south sinks down and the north rises up. The north sinks down and the south rises up. The middle sinks down and the edges rise up. The edges sink down and the middle rises up.
BO
དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་པ། མཆོད་སྦྱིན་བྱའོ་ སྙམ་མོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་སེམས་སྐྱེས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཅི་ཡང་མི་གཟིགས་པ་དང་མི་མཁྱེན་པ་དང་ཐུགས་སུ་མ་ཆུད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། བདག་ གི་མཆོད་སྦྱིན་ཡང་ཡན་ལག་འགའ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཉམས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་གིས། བདག་ཇེ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཐད་དུ་སོང་ལ་དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། རྒོད་མ་དཀར་མོ་དང་སྦྱར་བའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ཏེ། གསེར་གྱི་འཁར་བ་དང་གསེར་གྱི་རིལ་བ་ཐོགས་ཤིང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། ། ཇི་སྲིད་དུ་བཞོན་པས་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་ས་དེ་སྲིད་དུ་བཞོན་པས་སོང་ནས་བཞོན་པ་ལས་བབས་ཏེ། རྐང་པས་ཀུན་དགའ་ར་བར་སོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་དག་པར་དགའ་བ་དང་ཡང་དག་པར་མགུ་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ། མཇུག་བརྟུལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །
EN
“At the royal palace of Dīpavatī, a crowd of hundreds of thousands of beings worshiped the Blessed One with flowers and burning incense sticks and cones. Sumati, Mati, and the young woman approached the totally and completely awakened Dīpaṃkara carrying their lotuses, but the place was crowded with worshipers, and they could not join the Blessed One’s audience.
BO
ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་ གསོལ་ཏོ། ། ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་འདིར་བདག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་བརྩམས་ཏེ། མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་བགྱི་བའི་སླད་དུ། ཁྱུ་མཆོག་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་སྡོང་པོ་ལ་བཏགས། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་། མ་ཧེ་མོ་དང་། བཞོན་པ་དང་། བེའུ་དང་། བེའུ་ཆུང་ངུ་དང་། ར་དང་། ལུག་དང་། སྲོག་ཆགས་ ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་སྡོང་པོ་ལ་བཏགས་སོ། ། མཆོད་སྦྱིན་བགྱི་བའི་སླད་དུ། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མང་པོ་དག་ཀྱང་བཤམས་སོ། ། ཉི་འོག་གི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་གཞན་དང་གཞན་དག་དང་ལྗོངས་གཞན་དང་གཞན་དག་ནས། བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་ དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱི་བའི་སླད་དུ། མཉན་དུ་ཡོད་པར་ལྷགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མས་ཅི་ནས་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་ཡན་ལག་འགའ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་བསྟན་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ མཆོད་སྦྱིན་དེ་ཁོ་ན་ལས་བརྩམས་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ།
EN
“Thereupon the Blessed One thought, ‘The young brahmin Sumati’s merit will increase more than that of all those in this great crowd,’ and he emanated a strong, gusty rain. After the great crowd of people had their chance, the young brahmin Sumati’s turn finally came.
BO
དེས་ན་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་དང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྷག་འཕགས་གཉིས་ཀྱིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་ བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ལྷག་འཕགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཕྱིན་ཅད་བདག་ཅག་བྲམ་ཟེ་རྣམས་སྟོན་མོ་སྩལ་ཅི་འཚལ། བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷག་འཕགས་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཤོས་གསོལ་ཏེ། ཡོན་ ཕུལ་བའི་འོག་ཏུ། དེའི་ལྷག་མ་ལས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷག་འཕགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་ཇི་ལྟར་དགྱེས་པ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་ བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ། སང་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་བཤོས་གསོལ་བར་ཅི་གནང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ལུས་ འཕགས་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ནས།
EN
“As he beheld the captivating Blessed One he was elated. In his joy he scattered all five of his lotuses over the Blessed One, whereupon the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara performed a miracle of transforming them all into a canopy above him, the size of a chariot wheel, that moved when the Blessed One moved and remained still when he was still.
BO
བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་ ཕྱིན་ནས་ཁྱུ་མཆོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཏང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་། མ་ཧེ་མོ་དང་། བཞོན་པ་དང་། བེའུ་དང་། བེའུ་ཆུང་ངུ་དང་། ར་དང་། ལུག་དང་། སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་བཏང་ནས་སྨྲས་པ། ཕྱོགས་བཞི་ནས་རླུང་བསིལ་བར་ལྡང་གིས་ཁྱེད་སོང་ལ་དེང་ཕན་ཅད་རྩི་མཆོག་མ་ ཉམས་པ་ལ་ནི་ཟོ་ཤིག ། ཆུ་མ་གློངས་པ་རྙོག་པ་མེད་ཅིང་དང་བ་ལ་ནི་འཐུང་ཤིག་ཅེས་བྱས་ཏེ། དེས་སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་ཀྱང་བཀྱེ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་སྟ་གོན་བྱས་ ནས། ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་གདན་བཤམས་ནས་ཆུ་ར་བཀང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྲིན་གྱིས་གདུགས་ཚོད་བསྐུལ་པ། བཙུན་པ་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་སྟེ་བཤོས་གསོལ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ཏེ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བསྐུལ་ ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ།
EN
“When the young woman saw what had taken place, she was also filled with joy. After she scattered her two blue lotuses over the Blessed One, they were also blessed so that they transformed into two canopies the size of chariot wheels over the Blessed One’s ears.
BO
ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ཅིང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས། མདུན་དུ་བདར་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱི་བཀད་ས་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་ འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྷག་འཕགས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་ པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་སོ། ། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས་རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ་བསྩང་སྡེར་ ནི་གྱུ་ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དེ་གཉིས་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག ། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས་གདན་ ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ནས།
EN
“The strong, gusty rain had turned the whole area to mud, and as the Blessed One started to walk across the muddy area, the young brahmin Sumati spread his hair on the muddy ground before the Blessed One, and said in verse,
BO
མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་དེར་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཁྲོས་ཏེ་འདི་སྐད་དུ་ལྟོས་དང་བདག་ཅག་གི་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་བརྩམས་པ་ལས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་བྱིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་ཀྱིས་ བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་བདག་ཅག་ལ་ཇི་ལྟར་ཁྲོས་པ་དེ་ཐོས་ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ལ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཅི་གནོད། བདག་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་ཡོན་བཤམས་པ་ནི་ཁྱེད་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ངེད་ ལ་ཕྱིན་ཅད་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་སྤད་གཉིས་གསད་པར་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་སྤད་གཉིས་ཀྱིས་བསམས་པ། འདི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་གསད་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་ནས་བྲོས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གཏམ་དེ་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། ། འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ཅག་གཉིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ངོ་། ། བཙུན་པ་བདག་ཅག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན།
EN
“ ‘O brilliant Awakened One— That I might awake, I request You with your ageless, unborn feet Upon my hair to quickly tread.’
BO
བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ ནས་དེ་གཉིས་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བྲམ་ཟེ་ ལུས་འཕགས་དང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྷག་འཕགས། བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གིས་དགུམ་པར་བགྱིས་པ་དང་། དེ་ཁོ་ནས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་། འདི་གཉིས་བྲམ་ཟེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་གསད་པར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ཁོ་ནས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས། རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན།
EN
“Then the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara placed his feet upon the young brahmin Sumati’s hair.
BO
ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་བརྩམས་པ་ལས། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེར་བྲམ་ཟེ་གཞན་ཞིག་གིས་འཐབ་མོ་བརྒལ་ཏེ་དེ་ཁྲོས་པས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ལག་ཆས་བསྣུན་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་ལག་ཆས་བསྣུན་ པ་དེས་ཤིའོ། ། གཞི་དེ་ལས་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཁྲོས་ཏེ། ཕྱིན་ཅད་ངེད་ཁྱོད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལོངས་སྤྱད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཟེར་ཞིང་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པར་རྩིས་ནས་དམོད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ་གསད་པར་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་སྤད་གཉིས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གིས་འཇིགས་ནས་བྲོས་ཏེ། དེ་གཉིས་ དྲང་སྲོང་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་སོང་ནས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེར་ཚེ་གཅིག་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ལས། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ།
EN
“Then Mati, who had accompanied the young brahmin Sumati and sat with him, said in anger, ‘See how the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara tramples the hair of this young brahmin as if it were an animal hide!’ Then the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara issued the following prophecy of the young brahmin Sumati’s awakening:
BO
འདི་ལྟར་ བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་ པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་ སེམས། དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཐད་དུ་བྲམ་ཟེ་སྤད་གཉིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་ནི། བྲམ་ཟེ་ལུས་འཕགས་དང་ལྷག་འཕགས་འདི་སྤད་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་གཉིས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་གསད་པར་བྱས་ ནས་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དོ། ། ད་ལྟར་ཡང་འདི་གཉིས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་གསད་པར་བྱས་ནས་འཆི་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ།
EN
“ ‘For the good of all the world, at this very place you will Become the teacher, the sovereign, liberated from the triple world, The Śākya prince who shall be known as Śākyamuni, Beating heart of the triple world and a lamp for beings.’
BO
དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་གཉིས་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ། བདག་ ཅག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་། ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདི་གཉིས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་གཉིས་པ། སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་ཏེ། དེས་ཐབས་ ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས།
EN
“The very moment that the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara prophesied of the young brahmin Sumati’s awakening, Sumati rose into the sky to the height of seven palm trees. His old hair fell away, and in its place a halo of new hair appeared. The great crowd saw him hovering in the sky, and they began to pray, ‘When he achieves unexcelled wisdom, may we become his disciples.’ The young woman also recited the following prayer:
BO
དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་ བདག་དེའི་བུ་སྔ་ཕྱིར་གཉིས་དང་གསུམ་དང་དེ་བཞིན་དུ་བུ་བདུན་བཙས་ནས་དེས་དེ་དག་གི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ཏེ། རིགས་དང་འཐུན་པར་མིང་བཏགས་ནས། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་ ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང་། ཁོང་རྩིས་དང་། ཤོད་དགོད་པ་དང་། ལག་རྩིས་དང་། དབྱུང་བ་དང་། སྦ་བ་དང་། དགྲམ་པ་དང་། གོས་བརྟག་པ་དང་། ནོར་བུ་བརྟག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། སྤོས་བརྟག་པ་དང་། སྨན་བརྟག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། རྟ་བརྟག་པ་དང་། གོ་མཚོན་བརྟག་པ་ལ་བསླབས་ཏེ། ཡི་གེ་མཁས་པ་དང་། ཀློག་མཁས་པ་དང་། མཛངས་པ་དང་། བྱ་བ་ལ་གསལ་བ་དང་། ཡིད་གཞུངས་པ་དང་། བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། ཕྱི་ཞིག་ན་ཕས་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ངའི་ཚིག་གིས་ཁྱེད་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་རྟེན་ཆོས་ཤིག་དང་།
EN
“ ‘Whenever your prayers are fulfilled And you become a guide, a buddha, May I be your queen—a constant aide To your practice of Dharma.
BO
དེས་ཁྱེད་ཚེ་འདི་དང་། ཚེ་ཕྱི་མའི་ཕན་པ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་ལས། དེའི་བུ་དྲུག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་རྟེན་བཅའ་ཅི་དགོས་ཞེས་ཟེར་ནས། དེའི་ཚིག་ མ་མཉན་ཏེ་བུ་གཅིག་ནི། འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། གསུམ་པ་ནི་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། བཞི་པ་ནི་མི་འཕམ་སྐྲའི་ལ་བ་ཅན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ལྔ་པ་ནི་ཀ་ཏྱའི་བུ་ནོག་ཅན་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དྲུག་པ་ནི་གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། བདུན་པ་ནི་ཕའི་ངག་མཉན་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་རྟེན་བཅས་ཏེ། དེས་དེ་ལ་བརྟེན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། སྐྱབས་ སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་དེའི་བུ་ཆེ་བས་འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། ། གཉིས་པས་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུ་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། །
EN
‘When the day dawns that you wholly Awaken and become the chief Who guides the world, May I become your disciple too.
BO
གསུམ་པས་ནི་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་ གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། ། བཞི་པས་ནི་མི་འཕམ་སྐྲའི་ལ་བ་ཅན་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། ། ལྔ་པས་ནི་ཀ་ཏྱའི་བུ་ནོག་ཅན་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། ། དྲུག་པས་གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུ་གཡར་དྲངས་ཏེ་ཟན་བྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་བུ་བདུན་པས་ཕུ་བོ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ ཀྱིས་རང་རང་གི་སྟོན་པ་ལ་ཟན་བྱིན་ཏེ། བདག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་གྱིས། དེར་ཁྱེད་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་བདག་གི་གྲོགས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་སོ། ། སྤྱན་དྲངས་ ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུབ་མོ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་མང་པོ་སྟ་གོན་བྱས་ཏེ། ནང་པར་སྔར་ལངས་ནས། གདན་བཤམས་ཏེ་ཆུ་ར་བཀང་སྟེ་བཞག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྲིན་གྱིས་གདུགས་ཚོད་བསྐུལ་བ། བཙུན་པ་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་སྟེ་བཤོས་གསོལ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ཏེ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བསྐུལ་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས།
EN
“ ‘Now hundreds and thousands watch as A young brahmin sits in the sky. Below, all of them make wishes One day to be your disciple.
BO
ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེའི་བཀད་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། དགེ་ སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་དང་བུ་འཁོར་དང་བཅས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་ པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་སོ། ། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། གསང་སྡེར་ནི་གྱུ་ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས། སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་བུ་དང་འཁོར་དང་བཅས་པའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་ ཁྱིམ་བདག་དེ་བུ་དང་འཁོར་དང་བཅས་པས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས།
EN
“ ‘When the day dawns that you wholly Awaken and become the chief Who guides the world—when that time comes, May we all become your disciples.’
BO
སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་ གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ལས་ནི་ཕྱུང་། ལྷ་དང་མིའི་ ནང་དུ་ནི་གོམ་པ་འདོར་དུ་སྩལ། ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་རྣམས་ནི་བསྐམས། རུས་པའི་རི་རྣམས་ནི་བསྒྲལ། ངན་སོང་གི་སྒོ་རྣམས་ནི་བཅད་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་སྒོ་རྣམས་ནི་ཕྱེ། ཡུན་རིང་པོ་ནས་གོམས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་མཐར་གཏུགས་ཏེ། ཞི་བ་དང་ སྤངས་པ་དང་བོར་བར་གྱུར་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདག་ལས་ན་བཟའ་དང་ཞལ་ཟས་དང་གཟིམས་ཆ་དང་གདན་དང་སྙུན་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་བཞེས་པར་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་དག་གི་དོན་ཡང་བྱ་དགོས་ཀྱིས་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སླར་གཤེགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སླར་གཤེགས་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་བུས་བསམས་པ། བདག་གིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ ངོ་སྙམ་ནས་ཕ་མ་ལ་བཟླུགས་ཏེ།
EN
“King Dīpa picked up the hair that had fallen away after the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara had prophesied about the young brahmin Sumati’s awakening, and King Vāsava said, ‘Give me that hair.’ King Dīpa gave the hair to him, and King Vāsava took it and counted it. There were eighty thousand strands of hair, so the king’s ministers beseeched him, ‘Deva, we would like to request that you give each of us one strand of hair, for we wish to make stūpas of them.’
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་ སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ། ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་ གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ།
EN
“The king gave a strand of hair to each of his ministers, who returned to their provinces and built stūpas. When the young brahmin Sumati’s unexcelled, total, and complete enlightenment was prophesied, King Dīpa, King Vāsava, and the inhabitants of the cities and the countryside, seeing the great good that would come of building the stūpas, provided all that was necessary for the ministers to do so.
BO
སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ་དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱིམ་བདག་འདིའི་བུ་དྲུག་ལྟ་བ་དུ་མ་འཚལ་ཏེ། ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་བ་ལས་ནུ་བོ་ཐ་{ཆུངས་ཀྱིས་,ཆུང་གིས་}ལྟ་བ་གཅིག་ཏུ་འཐུན་པ་ལ་བཀོད་ནས། དེ་དག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་པ་ལ་གཟིགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་སྤུན་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པ་ལས། ནུ་བོ་ཐ་{ཆུངས་,ཆུང་}འདི་ཁོ་ནས་གཅིག་ཏུ་ འཐུན་པ་ལ་བཀོད་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱང་དྲང་སྲོང་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བདུན་རང་རང་གི་ཡུལ་ན་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པ་ལས།
EN
“Then Sumati asked the young brahmin Mati, ‘What was going through your mind as he prophesied my unexcelled, total, and complete enlightenment?’
BO
དེ་རྣམས་ཕན་ ཚུན་མི་འཐུན་ཏེ་དུས་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཡུལ་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་བློ་སྐྱེས་པ། བདག་གིས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཅི་ཞིག་གིས་བསྡུམ་པར་བྱ་སྙམ་མོ། ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་ བྱིན་གྱི་ཡུལ་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ཞིག་ན། དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཞིག་གནས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། བདག་གིས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་བཅོལ་ན། དེས་འདི་རྣམས་ཀྱི་བསྡུམས་བྱེད་ནུས་པར་ འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དྲང་སྲོང་དེ་ག་ལ་འདུག་པ་དེར་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨྲས་པ། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་ཏེ། དུས་དུས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐམས་ ཅད་བསྡུམ་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་གནང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས། དྲང་སྲོང་དེས་ཅང་མི་སྨྲ་བས་གནང་བར་རིག་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ངོ་། །
EN
“ ‘What I thought wasn’t right,’ he replied.
BO
དེ་ནས་ཕྱི་ ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ཏེ། ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལྷགས་ནས། གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སྦྲན་ཏེ། དེ་ཐོས་ མ་ཐག་ཏུ་དྲང་སྲོང་དེ་གནས་དེ་ཁོ་ན་ནས་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་གང་ན་འཁོད་པ་དེར་ནམ་མཁའ་ལ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དགའ་བར་གྱུར་ནས་དྲང་སྲོང་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ། ལྷགས་ ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་དེ་དག་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས་ཐམས་ཅད་མཇལ་དུམ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ། ། དེ་དག་གིས་མཇལ་དུམ་བྱས་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་སོ། ། དེ་ནས་ དེ་དག་གིས་གཅིག་ལ་གཅིག་བཟླུགས་ནས་ཡུལ་ཡུལ་དུ་དོང་སྟེ། རང་རང་གི་བུ་རྒྱལ་པོར་བཅུག་ནས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །
EN
“ ‘What was so wrong about it?’ asked the young brahmin Sumati.
BO
དེ་དག་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། དགེ་ སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དྲུག་པོ་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྤུན་དྲུག་པོ་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་འདི་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནུ་བོ་ཐ་{ཆུངས་,ཆུང་}འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་དྲང་སྲོང་དེས་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པ་དེ་དག་བསྡུམས་ནས་དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། ། ད་ལྟར་ཡང་ འདིས་སྤུན་དྲུག་པོ་ཕན་ཚུན་ལྟ་བ་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལྟ་བ་གཅིག་ཏུ་འཐུན་པར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཁྱིམ་བདག་བུ་དང་གཡོག་འཁོར་དུ་བཅས་པ་འདིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན།
EN
“ ‘I got angry when the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara stepped on your hair, and I said, ‘See how the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara tramples the young brahmin Sumati’s hair with his foot as if it were an animal hide!’
BO
ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདི་རྣམས་ཀྱིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་བུ་བདུན་ཡང་ རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལགས། བཀའ་ སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་ སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་པ་དེའི་བུ་སྤུན་དྲུག་ཕན་ཚུན་ལྟ་བ་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ཁྱིམ་བདག་དེའི་བུ་ཐ་{ཆུངས་,ཆུང་}ནི་ སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་སྟེ།
EN
“Sumati replied, ‘Come! Let us go forth in the presence of the Blessed Buddha.’
BO
དེས་ཕུ་བོ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་བཙུད་ནས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེ་དག་གིས་དེར་ཚེ་གཅིག་ ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་ཅག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་ པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། ཁྱིམ་བདག་དེས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག ། དེའི་ཚེ་ཡང་བུ་བདུན་པོ་འདི་དག་ཉིད་བདག་གི་བུར་གྱུར་ ཅིག ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས།
EN
Sumati and Mati both went forth in the teaching of the totally and completely awakened Buddha Dīpaṃkara. Having gone forth, Sumati studied the Tripiṭaka and gathered disciples in accord with the Dharma. Then the young brahmin Sumati died, transmigrated, and took rebirth in the Tuṣita Heaven. As for the young brahmin Mati, after he died, he transmigrated and took rebirth as a hell being.
BO
བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་ སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཅིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། གང་དང་ གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། འདི་དག་ཀྱང་འདིའི་བུ་ཁོ་ནར་གྱུར་ཏོ། ། བུ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ།
EN
“O monks, what do you think? I am the one who was the young brahmin Sumati then, and who was established in the bodhisattva practice. The act of my offering blue lotuses to Buddha Dīpaṃkara ripened and caused me to experience great happiness in saṁsāra. That root of virtue became the sole cause, condition, and accumulation of my unexcelled, total, and complete enlightenment, and up to this day the ripening of that action is the reason that the band of five hundred friends have made offerings to me in the same way.”
BO
མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་ པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དགོན་པའི་གནས་མལ་ཞིག་ཏུ་ཡུན་རིང་དུ་ ལོན་ཏེ། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་རིང་ཞིང་གོས་རྙིངས་པར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ལ་བརྙས་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགེ་སློང་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་རིང་ཞིང་གོས་ངན་ལ་མ་བརྟགས་པའི་ཆ་ལུགས་ཅན་འདི་ག་ལས་འོངས་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དེ་ དག་གི་བསམ་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་འདི་ནི་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ། ངའི་བསྟན་པའི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ།
EN
As the Blessed One was traveling from Śrāvastī to Rājagṛha, he came to a certain place in the wilderness where, under the shade of the trees, he paused to rest a moment before continuing.
BO
མདོ་སྡེ་དང་ཆོས་མངོན་པ་དང་འདུལ་བ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དགེ་སློང་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདི་ ལ་ཤིན་ཏུ་བརྙས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས། མ་ལ་ངས་འདི་རྣམས་ལ་གྱོད་གདབ་པར་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་འདི་ལྷ་དང་མི་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ཁྱེད་ཀྱིས་དགེ་སློང་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྙས་པའི་སེམས་མ་སྐྱེད་ཅིག ། འདི་ནི་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ངའི་བསྟན་པའི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འོད་སྲུང་ཚུར་ཤོག་འོད་སྲུང་འོངས་པ་ལེགས་སོ། ། སྟན་ཕྱེད་འདི་ལ་འདུག་ཤིག ། བདག་ཅག་གཉིས་ལས་ཁྱོད་སྔར་རབ་ཏུ་བྱུང་ངམ། ང་སྔར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བརྟག་གོ་ཞེས་བཀའ་ སྩལ་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དག་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ལ་འགྱོད་དེ་སྐྱི་བུང་ཞེས་བྱེད་ནས།
EN
Up ahead, Venerable Ānanda saw a fork in the path. There was great danger of lions on the path, so he asked the Blessed One, “Lord, the road forks here. One way is direct but dangerous; the other is meandering but safe. Lord, by which path should we proceed?”
BO
ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་སྟེ། ད་སྟོན་པས་ཉན་ཐོས་ལ་གདན་གྱི་ཕྱེད་བསྟབས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཏོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་ སྲུང་ཆེན་པོས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་གི་སྟོན་པ་ལགས། བདག་ནི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ལགས་སོ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་བདག་གི་སྟོན་པ་ལགས། བདག་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འོད་སྲུང་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། ང་ནི་འོད་སྲུང་ཁྱོད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཡིན། ཁྱོད་ ནི་ངའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་ནོ། ། འོད་སྲུང་ཁྱོད་བདག་གི་སྟན་གང་ཡིན་པ་ལ་འདུག་ཤིག ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷག་པར་ཡང་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ པར་བཞེད་པ་དང་།
EN
The Blessed One replied, “Ānanda, wherever the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas dwell there is nothing to fear, and no need to be scared or anxious, so lead us down the direct path.”
BO
ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཆེ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་གཞག་པར་བཞེད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་གལ་ཏེ་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ། ། རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་ པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་། ང་ནི་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ། མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གལ་ཏེ། འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། གནས་པར་འདོད་ན་ ཡང་། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ ཏུ་གྱུར་པས།
EN
Two children from the village were playing not far from where the Blessed One stood. One of them was holding a tiny drum. The other clasped a bow and arrow. The two of them saw the Blessed One from a distance, graced and resplendent with the thirty-two excellent marks of a great person. They looked at the Blessed Buddha, and the sight of him filled them with happiness. Happily they approached the Blessed One, and when they arrived they touched their heads to the Blessed One’s feet and requested of him, “Lord, though there is great danger of lions on this path, please allow us to escort the Blessed One.”
BO
རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་ བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་། ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས། རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་ པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གནས་དེས། ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་ལ་གནས་པ།
EN
The Blessed One asked, “Children, what will you do if the threat of lions becomes imminent?”
BO
བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དགའ་བ་མེད་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ ན་ཡང་ང་ནི་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གལ་ཏེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་དྲན་པ་ དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ། དགའ་བ་མེད་པ། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གནས་ དེས། ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་གལ་ཏེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ། སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ ཡང་ནུབ་པས་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་ང་ནི་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ།
EN
The first one replied, “Lord, I’ll scare them with the sound of my drum!”
BO
གཉིས་ སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གལ་ཏེ་བདེ་བ་སྤངས་ཏེ། སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་། ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ ཡོངས་སུ་དག་པ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ ང་ནི་གལ་ཏེ་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་འཁོན་མེད་པ་འགྲན་ཟླ་མེད་པ་གནོད་པ་མེད་པ་ཡངས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཚད་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མོས་ཏེ་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་ དང་དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་བཞི་པ་དང་བླ་དང་འོག་དང་ཐད་ཀར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་འཁོན་མེད་པ་འགྲན་ཟླ་མེད་པ་གནོད་པ་མེད་པ་ཡངས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཚད་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་ བསྒོམས་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མོས་ཏེ།
EN
And the other replied, “I’ll scare them with the sound of my bow and arrow!”
BO
ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གལ་ཏེ། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་འཁོན་མེད་པ་འགྲན་ཟླ་མེད་པ་གནོད་པ་མེད་པ་ཡངས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཚད་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མོས་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་ གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ། གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་དེ་དང་ འདྲ་བར་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། ཐོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ནུབ་པར་གྱུར་ཅིང་། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ སོ་སྙམ་ནས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་།
EN
The children walked on ahead of the Blessed One, and the Blessed One thought, “These two have already produced roots of virtue.” With this thought, the Blessed One told them, “Children, by your mere happiness the two of you have already escorted me to safety. You may be on your way now,” and the two children departed. At that moment, the Blessed One smiled.
BO
ང་ནི་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་ གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། ཐོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཡང་དག་པར་ནུབ་པར་གྱུར་ཅིང་། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་ནས། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་ནས། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་། ང་ནི་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ། མཚན་གཅིག་གམ། ཉིན་ཞག་གཅིག་ གམ། གཉིས་སམ། གསུམ་འམ། ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ།
EN
Now it is the nature of the blessed buddhas’ smiles that when they smile, colorful beams of blue, yellow, red, and white light radiate from their mouths, with some traveling up and others traveling down.
BO
རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་ནས། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་གལ་ ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་། ང་ནི་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་ སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་ པར་འདོད་ན་ཡང་། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་ པར་འདས་ནས།
EN
Those that travel down go to the beings in the Reviving Hell, the Black Thread Hell, the Crushing Hell, the Shrieking Hell, the Screaming Hell, the Hot Hell, the Hell of Extreme Heat, the Hell of Ceaseless Agony, the Blistering Hell, the Bursting Blister Hell, the Hell of Chattering Teeth, the Hell of Lamentation, the Cold Whimpering Hell, the Splitting Open Like a Blue Lotus Hell, the Splitting Open Like a Lotus Hell, and the Splitting Open Like a Great Lotus Hell, and as they descend they cool the beings in the hot hells, and warm the beings in the cold hells.
BO
འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་། ང་ནི་གནས་དེས། ཉིན་གཅིག་གམ་མཚན་གཅིག་གམ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ འོད་སྲུང་ཡང་གལ་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་འདོད་ན་ཡང་། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གནས་དེས་ཉིན་གཅིག་གམ་ཉིན་ ཞག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་འམ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་གལ་ཏེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་རྣམ་པ་དུ་མ་མྱོང་བར་བྱེད་འདོད་ན་ཡང་། ང་ནི་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་མང་པོར་འགྱུར་བ་དང་། མང་པོར་གྱུར་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་སྣང་བར་ གྱུར་ཅིང་མི་སྣང་བར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། ། རྩིག་པ་ལ་ཡང་ཐད་ཀར་འགྲོའོ། ། ར་བ་ལ་ཡང་ཐད་ཀར་འགྲོའོ། ། རི་ལ་ཡང་མི་ཐོགས་པར་ལུས་ཀྱིས་འགྲོ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། ། ས་ལ་ཡང་སྟེང་དུ་འབྱུང་བ་དང་བྱིའུ་ཟུལ་ བྱེད་དེ་དཔེར་ན་ཆུ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །
EN
In this way they soothe the particular injuries of those beings, who wonder, “Have we died and been reborn somewhere other than this place?” Then, to engender faith in them, the blessed ones radiate an emanation, and when the beings see it, they think, “Alas, it is neither that we have died and left this place, nor that we have been born elsewhere. Rather it is because of the unprecedented appearance of this emanation that our particular injuries have been soothed.” They feel real joy toward the emanation, exhausting the deeds that brought them to experience the hells. Now, as fit vessels of the truths, they take rebirth among the gods and humans.
BO
ཆུ་ལ་ཡང་མི་ནུབ་པར་འགྲོ་སྟེ་དཔེར་ན་ས་ཆེན་པོ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་འཆའ་བར་བྱེད་དེ་དཔེར་ན་འདབ་ཆགས་བྱ་བཞིན་ནོ། ། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་འདི་གཉིས་འདི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་འདི་ལྟར་ མཐུ་ཆེ་བ་འདི་ལྟར་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་ལ་ཡང་ལག་པས་འཛིན་ཅིང་ཀུན་དུ་ཉུག་པར་བྱེད་དོ། ། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་ཡང་ལུས་ཀྱིས་དབང་སྒྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གལ་ཏེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་རྣམ་པ་དུ་མ་མྱོང་བར་བྱེད་འདོད་ན་ཡང་། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་གཅིག་ཏུ་ གྱུར་ནས་མང་པོར་འགྱུར་བ་དང་། མང་པོར་གྱུར་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། སྣང་བར་གྱུར་ཅིང་མི་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། ། རྩིག་པ་ལ་ཡང་ཐད་ཀར་འགྲོའོ། ། ར་བ་ལ་ཡང་ཐད་ཀར་འགྲོའོ། ། རི་ལ་ཡང་མི་ཐོགས་པར་ལུས་ཀྱིས་འགྲོ་ སྟེ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། ། ས་ལ་ཡང་སྟེང་དུ་འབྱུང་བ་དང་བྱིའུ་ཟུལ་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། ། ཆུ་ལ་ཡང་མི་ནུབ་པར་འགྲོ་སྟེ་དཔེར་ན་ས་ཆེན་པོ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་འཆའ་བར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་འདབ་ ཆགས་བྱ་བཞིན་ནོ།
EN
The rays of light that travel up go to the following gods: those of the Abodes of the Four Great Kings, the Heaven of the Thirty-Three, the Strifeless Heaven, Tuṣita Heaven, the Delighting in Creation Heaven, the Heaven of the Masters of Others’ Creations, and the Heaven of Brahmā’s Assembly; those of the realms called Brahmin Priests, Great Brahmā, Limited Splendor, Immeasurable Splendor, Radiant Heaven, Lesser Virtue, Immeasurable Virtue, Extensive Virtue, and the Cloudless Heaven; and those of the realms called Increasing Merit, Great Result, None Greater, Sorrowless, Sublime Vision, Great Vision, and Supreme. There they sound a cry of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, and they echo the following two verses:
BO
། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་འདི་གཉིས་འདི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ། འདི་ལྟར་མཐུ་ཆེ་བ་འདི་ལྟར་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་ལ་ཡང་ལག་པས་འཛིན་ཅིང་ཀུན་ཏུ་ཉུག་པར་བྱེད་དོ། ། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་ཡང་ལུས་ཀྱིས་དབང་སྒྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་ངས་ ནི་ལྷའི་སྙན་རྣམ་པར་དག་པ། མི་ལས་འདས་པས་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་གཉི་གའི་སྒྲ་ཡང་རིང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་ཉེ་བ་གང་ཡིན་པ་ཡང་ཐོས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་གིས་ཀྱང་ལྷའི་སྙན་རྣམ་པར་དག་པ། མི་ལས་འདས་པས་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་ གཉི་གའི་སྒྲ་ཡང་རིང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་ཉེ་བ་གང་ཡིན་པ་ཡང་ཐོས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ངས་ནི། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་རྣམས་དང་གང་ཟག་ཕ་རོལ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ སེམས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། ། ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་། གཏི་མུག་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་། བསྡུས་པ་དང་། འཕྲོས་པ་ དང་། ཞུམ་པ་དང་། བསྡམས་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་། རྒོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང་།
EN
Cultivate renunciation, Practice the Buddha’s teaching— Trample the lord of death’s army Like an elephant in a house of reeds!
BO
ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། རྣམ་པར་ཞི་བ་དང་། རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་དང་། མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་དང་། བསྒོམས་པ་དང་། མ་བསྒོམས་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་སེམས་ ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་ལ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་ཡིན་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་རྣམས་དང་། གང་ཟག་ཕ་ རོལ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། ། ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་། གཏི་མུག་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་། བསྡུས་པ་དང་། འཕྲོས་པ་དང་། ཞུམ་པ་དང་། བསྡམས་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་། རྒོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། རྣམ་པར་ཞི་བ་དང་། རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་དང་། མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་། མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་དང་། བསྒོམས་པ་དང་། མ་བསྒོམས་པ་དང་།
EN
Those who mind their way along the path Of this Dharma and Vinaya Will abandon the round of rebirth And put an end to suffering.
BO
རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་སེམས་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་ལ་ ཡང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་ཡིན་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ངས་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་རྣམ་པ་དུ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྐྱེ་བ་གཅིག་དང་། གཉིས་དང་། གསུམ་དང་། བཞི་དང་། ལྔ་དང་། དྲུག་དང་། བདུན་དང་། བརྒྱད་དང་། དགུ་དང་། བཅུ་དང་། ཉི་ཤུ་དང་། སུམ་ཅུ་དང་། བཞི་བཅུ་དང་། ལྔ་བཅུ་དང་། སྐྱེ་བ་བརྒྱ་དང་། སྐྱེ་བ་སྟོང་དང་། སྐྱེ་བ་འབུམ་དང་། སྐྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་དང་། སྐྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་། སྐྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དང་། འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དང་། འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་དང་། འཇིག་པ་དང་འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་དང་། འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དུ་མ་དང་། འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་དུ་མ་དང་། འཇིག་པ་དང་འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་དུ་མ་དང་། སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར། ག་གེ་མོ་ ཞིག་ན་བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར། རིགས་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་རུས་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། ཟས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཟ་ཟ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་མྱོང་།
EN
Then the rays of light circle through the trichiliocosm and come back to the blessed ones. Should the blessed one wish to make a revelation about past deeds, they will disappear into the Blessed One’s back. Should he wish to foretell the future, they will disappear into the chest. Should he wish to prophesy about a hell birth, they will disappear into the soles of the feet. Should he wish to prophesy about an animal birth, they will disappear into the heels. Should he wish to prophesy about birth as an anguished spirit, they will disappear into the big toe. Should he wish to prophesy about a human birth, they will disappear into the knees. Should he wish to prophesy about someone’s becoming a great universal monarch, they will disappear into the palm of the left hand. Should he wish to prophesy about someone’s becoming a universal monarch, they will disappear into the palm of the right hand. Should he wish to prophesy about a god birth, they will disappear into the navel. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the listeners, they will disappear into the mouth. Should he wish to prophesy about the enlightenment of the solitary buddhas, they will disappear into the hair between the eyebrows. Should he wish to prophesy about an unexcelled, total, and complete enlightenment, they will disappear into the crown of the head.
BO
ཡུན་ནི་འདི་སྲིད་ཅིག་གནས་གནས། ཚེ་ནི་འདི་ལྟར་རིང་། ཚེ་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་ཐུབ། ང་དེ་ནས་ ཤི་འཕོས་ནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས། ག་གེ་མོ་ཞིག་ནས་ཡང་ཤི་འཕོས་ནས་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཡུལ་ཕྱོགས་དང་བཅས་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་དང་བཅས་པར་རྣམ་པ་དུ་མར་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་གིས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་གནས་རྣམ་པ་དུ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེ་བ་གཅིག་དང་། གཉིས་དང་། གསུམ་དང་། བཞི་དང་། ལྔ་དང་། དྲུག་དང་། བདུན་དང་། བརྒྱད་དང་། དགུ་དང་། བཅུ་དང་། ཉི་ཤུ་དང་། སུམ་ཅུ་དང་། བཞི་བཅུ་དང་། ལྔ་ བཅུ་དང་། སྐྱེ་བ་བརྒྱ་དང་། སྐྱེ་བ་སྟོང་དང་། སྐྱེ་བ་འབུམ་དང་། སྐྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་དང་། སྐྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་། སྐྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དང་། འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དང་། འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་དང་། འཇིག་པ་དང་འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་ དང་། འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དུ་མ་དང་། འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་དུ་མ་དང་། འཇིག་པ་དང་འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་དུ་མ་དང་། སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར། ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར།
EN
After these particular rays of light had circled the Blessed One three times, they disappeared into the hair between the Blessed One’s eyebrows. Then Venerable Ānanda joined his palms in reverence and praised the Blessed One with the following verse:
BO
རིགས་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། རུས་ནི་ འདི་ཞེས་བྱ། ཟས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཟ་ཟ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་མྱོང་། ཡུན་ནི་འདི་སྲིད་ཅིག་གནས་གནས། ཚེ་ནི་འདི་ལྟར་རིང་། ཚེ་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་ཐུབ། ང་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཡང་ འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཡུལ་ཕྱོགས་དང་བཅས་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་དང་བཅས་པར་རྣམ་པ་དུ་མར་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། ། དགེ་སློང་དག་ངས་ནི་ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་མི་ལས་འདས་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་འཆི་ འཕོ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། སྐྱེ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང་། ཁ་དོག་ངན་པ་དང་། བཟང་པོ་དང་ངན་པ་དང་། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཡང་རུང་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ ཤེས་སོ། ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ངག་གིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ།
EN
“From your mouth’s great gate spill forth Scores of thousand-colored spectra. Like the shining of the sun, They illumine everything.”
BO
ལོག་པར་ལྟ་ བའི་ལས་དང་ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་ན་ལུས་དང་བྲལ་ཏེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ངག་གིས་ ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པ་ཡིན། ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ལྟ་བའི་ལས་དང་ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་ལུས་དང་བྲལ་ཏེ། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་མཐོང་ངོ་། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་གིས་ཀྱང་ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་མི་ལས་འདས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཆི་འཕོས་ཤིང་འདུག་པ་དང་། སྐྱེ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང་། ཁ་དོག་ངན་པ་དང་། བཟང་པོ་དང་ངན་པ་དང་། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཡང་རུང་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །
EN
He then supplicated him with the following verses:
BO
སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱིས་ཉེས་པར་ སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ངག་གིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པར་ལྟ་བའི་ལས་དང་ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་ དེས་ན་ལུས་དང་བྲལ་ཏེ། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ངག་གིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་ པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པ་ཡིན། ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ལྟ་བའི་ལས་དང་ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་ལུས་དང་བྲལ་ཏེ། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལྷ་རྣམས་ ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མཐོང་ངོ་། ། དགེ་སློང་དག་ངས་ནི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པས། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། རང་གི་མངོན་པར་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། བསྒྲུབས་ནས་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད་དོ། །
EN
“The lords of beings, the buddhas who cast off disconsolation, Are rid of savagery and pride, and are themselves the cause of all that’s good. These victors over every rival, in the absence of cause and condition Do not display their smiles, which are the color of conch and lotus root.
BO
ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱད་ཟིན་ཏོ། ། བྱ་བ་ནི་བྱས་སོ། ། འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་གིས་ཀྱང་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པས། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། རང་གི་མངོན་པར་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་བསྒྲུབས་ནས། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད་དོ། ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱད་ཟིན་ཏོ། ། བྱ་བ་ནི་བྱས་སོ། ། འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། ། དེར་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་ནང་དུ་བདག་ཉིད་དང་འདྲ་བར་ཆེ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་བཞག་པ་དེའི་ཚེ། ལྷག་པར་ཡང་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བླ་མར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་གི་ཚེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་བདག་ཉིད་དང་འདྲ་བར་ཆེ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་བཞག་པ། དེའི་ཚེ་ལྷག་པར་ཡང་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བླ་མར་གྱུར་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ།
EN
“So if you know it’s time, for your mind never falters, Then come—ascetic, victor—quell your disciples’ hesitation. O sage, greatest of the herd, with speech unrivaled, sure, and good, Reassure those prone to doubt.
BO
ཇི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་། གང་གི་ཚེ་ངས་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་པ་དེའི་ཚེ། ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་མར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། གྲོང་ཁྱེར་བཱ་ རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་བདེ་བ་དང་ལོ་ལེགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་རྩོད་པ་དང་འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་འཁྲུག་པ་དང་ནང་འཁྲུག་དང་ཆོམ་རྐུན་པ་དང་ནད་དང་མུ་གེ་མེད་པ་དང་འབྲས་སཱ་ལུ་དང་བུ་ རམ་ཤིང་དང་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། གནོད་པ་མེད་ཅིང་ཚེར་མ་དཀྲུགས་ལ། བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་སོ། ། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བཙུན་མོ་མང་སྟེ་བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དོ། ། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་ སྤྱོད་ཀྱང་བུ་མེད་ནས། བུ་འདོད་དེ་ལྷ་འོ་ཅོག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། ། དེ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལྷུར་བྱེད་ཀྱང་བུ་ཡང་མ་སྐྱེས། བུ་མོ་ཡང་མ་སྐྱེས་སོ། ། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ། བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱགས་ཤིང་བག་མེད་པར་གནས་པ་ཤ་སྟག་གོ། །
EN
“Mountain still, and vast as oceans, Buddha, fully awakened lord, Your smile is no mundane event. Hero, make it manifest so that many might pay heed.
BO
དེའི་བློན་པོའི་ མཆོག་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་མཁས་ཤིང་གསལ་ལ་ཡིད་གཞུངས་པ་གཞུང་ལུགས་ཅན་དུལ་བ་དང་ལྡན་པ་བག་ཡོད་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་དང་མི་འཐུན་པར་གྱུར་ནས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། བདག་གིས་བློན་པོ་གང་ཉི་འོག་གི་ཡུལ་དེར་བཞག་ན། རྒྱལ་པོ་དེ་དང་མཇལ་དུམ་བྱས་ནས། ཡུལ་སྲུང་ནུས་པར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེས་བལྟས་ན་བློན་པོའི་མཆོག་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ། མཁས་ཤིང་གསལ་ལ་ཡིད་གཞུངས་པ། གཞུང་ལུགས་ཅན་ དུལ་བ་དང་ལྡན་པ། བག་ཡོད་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་རྒྱལ་པོ་དེ་དང་མཇལ་དུམ་བྱས་ནས། བདག་གི་ཡུལ་སྲུང་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་མཐའ་འཁོབ་རི་ཁྲོད་ཀྱི་ཡུལ་དེར་བསྐོས་ཏེ། ཁྱོད་སོང་ལ་དེར་འདུག་སྟེ་ངའི་ཡུལ་སྲུངས་ཤིག ། དེས་གསོལ་པ། ལྷས་ཇི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་རི་ཁྲོད་དེར་སོང་ནས་འདུག་གོ། ། དེ་དེར་སོང་ནས་ཀྱང་ཉི་འོག་གི་ཡུལ་དེ་བཟུང་ནས། ཅི་ནས་ཡུལ་དེར་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་མི་ནུས་པར་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་ པས་བྱིན་རྒས་པའི་འོག་ཏུ་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས།
EN
“With speech like a clap of thunder, Graceful like a royal bull, Oh tell the fruits awaiting those, The peerless ones, who praise you!
BO
དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་རིགས་དང་མཐུན་པར་མིང་བཏགས་ཏེ། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་ མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་འགྲོ་ནུས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ད་ནི་བདག་རྒས་པས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་ན། བདག་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བྱིས་པ་གཞོན་ནུ་འདིས། རྒྱལ་སྲིད་ འཛིན་མི་ནུས་ན་འདིས་ན་བདག་ཤི་བའི་འོག་ཏུ། བདག་གི་བློན་པོའི་ནང་ན་གང་ཞིག་གིས་བདག་གི་བུ་དང་རྒྱལ་སྲིད་སྲུང་ནུས་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེས་བལྟས་ན་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱགས་ཤིང་བག་མེད་པར་གནས་ན། གཞན་སུ་ ཡོད་སྙམ་སྟེ། བརྟགས་ན་བློན་པོའི་མཆོག་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་མཁས་ཤིང་གསལ་ལ་ཡིད་གཞུངས་པ་གཞུང་ལུགས་ཅན་དུལ་བ་དང་ལྡན་པ་བག་ཡོད་པ་དེས་ནི་བདག་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བུ་དང་རྒྱལ་སྲིད་སྲུང་ནུས་སོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེས་བསམས་པ།
EN
“Lord, if in the absence of the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile, what are the causes and conditions that make them smile?”
BO
བདག་གིས་ཅི་ནས་དེ་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་བཀུར་སྟི་བྱའོ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། ང་ཁྱོད་དང་ཕྲད་པར་འདོད་ཀྱིས་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྤྲིང་ངོ་། ། དེ་ནས་བློན་པོའི་མཆོག་མཛོད་ཅེས་བྱ་བས་དེ་ཐོས་ མ་ཐག་ཏུ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཆས་སོ། ། རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལམ་དང་གྲོང་ཁྱེར་མཛེས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས། རང་ཉིད་ཀྱིས་བློན་པོའི་མཆོག་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་བསུ་ནས། རྒྱལ་པོ་ ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་བར་སྐབས་གང་དུ་དེ་དང་ཕྲད་པའི་བར་སྐབས་དེར། གླང་པོ་ཆེ་ལས་བབས་ནས་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱས་ཏེ། མགུལ་ནས་འཇུས་ནས་བཞོན་པ་གཅིག་ལ་ཞོན་ཏེ། འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་ནས་སྟན་གཅིག་ ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ་ཁ་ཟས་གཅིག་ཏུ་གཡོས་པ་དང་སྡེར་གཅིག་ཏུ་ཟན་ཟོས་ནས་ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་བྱིན་ནོ། ། བྱིན་ནས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། མཛོད་ད་ནི་ང་རྒས་ཏེ། རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་ལ།
EN
“Ānanda, so it is,” replied the Blessed One. “It is just as you say, Ānanda. Without the right causes and conditions the tathāgatas, the arhats, the totally and completely awakened buddhas do not smile. Ānanda, did you see those two children who offered to serve me?”
BO
བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ ང་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་བྱིས་པ་ཡིན་སྙམ་སྟེ། གཞོན་ནུ་ལ་བརྙས་པར་འགྱུར་དུ་འོང་ལ། ང་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བུ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་སྲུང་ནུས་པས་ན་ངས་ཁྱོད་ལ་བུ་དང་རྒྱལ་སྲིད་གཏད་ཀྱིས། ང་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་འདི་གཉིས་བསྲུང་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ སོ། ། བློན་པོའི་མཆོག་མཛོད་ཀྱིས་གསོལ་པ། ལྷས་ཇི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས། དེ་རྩ་བ་དང་སྡོང་བུ་དང་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་སྨན་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་བྱས་ཀྱང་སོས་པར་བྱེད་མ་ ནུས་ནས། དེས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་སར་བཅུག་སྟེ། བློན་པོའི་མཆོག་མཛོད་ལ་གཏད་ནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོའི་བུ་དང་ཡུལ་བསྲུངས་ནས་ཕྱོགས་སུ་བསྒྲགས་སོ། ། དེ་ནས་དེས་རྒྱལ་པོ་བགྲེས་པོ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ། དེས་དེའི་འདབ་བཏང་ནས་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་བསྡུས་ཏེ་བསྒོ་བ། ཁྱོད་ཇི་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་པོ་བགྲེས་པོ་ནོངས་པས་གཞན་སུ་ཡང་བདག་ཅག་སྡུད་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག ། ངས་ཁྱེད་ཀུན་ལ་ཡུལ་གྱི་བགོ་བཤའ་བྱའོ། །
EN
“Yes, Lord, I saw them,” said Ānanda.
BO
བདག་ཅག་གིས་ཅི་ནས་རྒྱལ་པོ་འདི་བྱིས་པ་ཡིན་ཡང་སུས་ཀྱང་མི་ཚུགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེས་བློན་པོ་ ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལ་ཡུལ་གྱི་བགོ་བཤའ་བྱས་སོ། ། རྒྱལ་པོའི་བུ་དེ་ཡང་ནང་མི་དང་བཅས་པར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྲུངས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། བློན་པོའི་མཆོག་མཛོད་ཀྱིས་གསོལ་པ། ལྷ་རྒྱལ་པོ་ཡབ་ཀྱིས་ལྷ་དང་རྒྱལ་སྲིད་བདག་ལ་གཏད་ནས། ཡབ་ནོངས་པའི་འོག་ཏུ་བདག་གིས་ལྷ་དང་རྒྱལ་སྲིད་བསྲུངས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བློན་པོའི་མཆོག་མཛོད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འོད་སྲུང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེར་ཡང་གང་གི་ཚེ་ངས་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་བཀུར་སྟི་བྱས་པ་དེའི་ཚེ། ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་མར་གྱུར་ཏོ། ། ད་ལྟར་ཡང་གང་གི་ཚེ་ངས་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ། བདག་ཉིད་དང་འདྲ་བར་ཆེ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་བཞག་པ་དེའི་ཚེ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་མར་གྱུར་ཏོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་གསུམ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།
EN
“Ānanda, by the roots of the virtue of these children’s actions, the happiness they felt toward me, and the wholeheartedness of their generosity, they will not fall to the lower realms for thirteen eons. For thirteen eons they will take rebirth among gods and humans. After circling in saṃsāra, in their final rebirth, their final dwelling place, they will take birth as a human being. Then they will go forth and manifest the thirty-seven wings of enlightenment without a teacher or any instruction. One will manifest the enlightenment of a solitary buddha and become the solitary buddha known as Dundubhisvara, and the other will be known as Abhaya. That is what shall come of their act of generosity.”
BO
གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལོབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། ཐོས་པ་འཛིན་པ་རྣམས་དང་ཐོས་པ་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ཡང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་དང་འདྲ་བར་ཆེ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་བར་སྟོན་པ་དེའི་ཚེ། དེ་གཉི་ག་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་བླ་མར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། དགེ་སློང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་བསྟན་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་གིས་ནི་ཐོས་པའི་མཛོད་སྲུང་བར་ནུས་སོ། ། གཅིག་གིས་ནི་བསྟན་པའི་དོན་ བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུ་ཤའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཆས་ཏེ་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚེ། འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ་གལ་ཏེ་མི་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་བསྟན་པ་གཏད་དེ། མི་མ་ཡིན་པ་ རྣམས་ལ་མ་གཏད་ན་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མི་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་གཏད་དེ་མི་རྣམས་ལ་མ་གཏད་ན་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མི་འགྱུར་གྱིས།
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī, there lived a certain householder, prosperous and wealthy, a person of vast and magnificent means, endowed with the wealth of Vaiśravaṇa—with wealth to rival Vaiśravaṇa’s. When the time came for him to marry, he took a wife and they enjoyed themselves and coupled.
BO
མ་ལ་ངས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་དང་དགེ་སློང་དེ་གཉིས་ལ་བསྟན་པ་གཏད་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཟུང་ལ་དགེ་སློང་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འོད་སྲུང་ཁྱོད་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བསྟན་པའི་དོན་བྱས་ཏེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ནས་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག ། དེར་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱང་དྲང་སྲོང་ཉི་མའི་གུང་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག ། དེ་ལ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གྱིས་ཤིག ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ། ཧུ་ལུ་རུ་བཏུལ་ཏེ། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་བཙུགས་ནས་དེར་བསྟན་པ་གནས་པར་བྱས་ཏེ། རྒྱས་པར་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་བདག་གསོ་མ་ཅན་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། དེས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ།
EN
One day his wife conceived, and when she did she found herself suddenly adorned by all manner of adornments. Parasols, banners, and flags fluttered from the top of the palatial house; different kinds of flowers had been strewn and sundry fragrances sprinkled about; and as she sat upon her bed she found she was surrounded by a retinue of women.
BO
དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་པ་རྣམས་མ་གཏད་ཀྱི་ བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག ། གསོ་མ་ཅན་ལ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་གྱིས་ཤིག ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་གར་མཁན་དང་དཔའ་བོ་གཉིས་བཏུལ་ཏེ། གར་མཁན་དང་དཔའ་བོའི་དགོན་པའི་གནས་བཙུགས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་བཅོམ་བརླག་ཏུ་ སྤོས་འཚོང་སྲུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེའི་བུ་ཉེ་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས། དེས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས། དེ་ལ་ཡང་ཐོས་པ་རྣམས་མ་གཏད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག ། ཉེ་སྲུང་ལ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་གྱིས་ཤིག ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུ་བློ་ལྡན་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་དེས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཐོས་པ་རྣམས་མ་གཏད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག ། དེ་ལ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་ གྱིས་ཤིག ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡུལ་དམར་ཅན་གྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བར་ཟས་དུག་ཅན་གྱི་བསམ་པ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་སོ། །
EN
“Oh my! Has my wife been possessed by a ghost?” the householder wondered, and he brought her to the soothsayers.
BO
དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ དགའ་བོ་སྟན་ལས་ལངས་ནས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ། ། དེར་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འོད་སྲུང་ཁྱོད་སོང་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་འདུན་དག་ཁྲིད་དེ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་ཤིག་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་དེའི་སྔ་རོལ་ཏུ་འཁྲུག་ལོང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བར་གྱིས་ཤིག ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་འདུན་དག་ཁྲིད་དེ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་སོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་ རྟེན་པའི་དགོངས་པ་བསྐྱེད་དེ། ཀྱེ་མ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་དང་འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང་མིག་མི་བཟང་དང་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་རྣམས་ང་ལ་ལྟར་འོངས་ན་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས།
EN
“No,” the soothsayers told him, “she has not been possessed by a ghost. All this has taken place on account of the being in her womb.”
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ནས་ལྷའི་དབང་ པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ལྷའི་ནང་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་པད་མ་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ གཏོར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དེ། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དབང་པོ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་གྱིས། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པའི་འོག་ཏུ། ཁྱེད་ཀྱིས་བསྟན་པ་བསྲུང་བར་གྱིས་ཤིག ། དབང་པོ་དག་ལོ་སྟོང་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བསྟན་པ་ནུབ་ཏུ་ཆ་བའི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཤས་ཆེ་ཞིང་ དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མི་བདེ་བའི་རླུང་ལྡང་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་བདེ་བའི་རླུང་ལངས་པས་ཆར་འབབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །
EN
Then after nine or ten months had passed, she gave birth to a child who was well proportioned, pleasing to the eye, beautiful, and decorated with adornments, who bore no trace of the womb, or of the placenta, or of blood.
BO
ཆར་མ་བབ་པས་ཆུ་ཀླུང་དང་ཁྲོན་པ་རྣམས་ཆུ་ཉུང་བར་འགྱུར་ཞིང་ཤིང་ལྗོན་པ་ རྣམས་ཀྱང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། ལོ་ཏོག་རྣམས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མེད་པ་དང་མཐུ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སེར་བས་མེད་པར་བྱེད་དོ། ། འབྲུ་རྣམས་ཀྱང་མ་རུང་བར་གྱུར་པས་མུ་གེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། མུ་གེ་བྱུང་ནས་མི་རྣམས་ ཟས་སུ་ཁྲེ་རྒོད་ཟ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉམ་སྟོབས་ཆུང་ཞིང་གཟི་བྱིན་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ། ། ཤ་ཀའི་མི་དང་ཡ་བ་ན་དང་བ་ལྷི་ཀ་དང་རྒྱལ་པོ་དང་ཆོམ་རྐུན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། ། ཤ་ཀའི་མི་དང་ཡ་བ་ན་དང་བ་ལྷི་ཀ་དང་རྒྱལ་པོ་དང་ཆོམ་ རྐུན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཙུག་ཏོར་དང་མཆེ་བ་དང་ལྷུང་བཟེད་མཆོད་རྟེན་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཁྱེར་བའི་འོག་ཏུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཤ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་གཡོག་འཁོར་འབུམ་དང་ལྡན་པ་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་། མཆོད་རྟེན་རྣམས་འདྲལ་བར་བྱེད་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་གསོད་པར་བྱེད་དོ། །
EN
Every time the women wanted to bathe him and would remove one of his adornments, another would appear. When they so much as loosened one and moved it aside, another would appear in its place.
BO
ནུབ་ཕྱོགས་ནས་ནི་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བ་ལྷི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་གཡོག་འཁོར་འབུམ་དང་ལྡན་པ་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་ འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་། མཆོད་རྟེན་རྣམས་འདྲལ་བར་བྱེད་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་གསོད་པར་བྱེད་དོ། ། བྱང་ཕྱོགས་ནས་ནི་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་གཡོག་འཁོར་འབུམ་དང་ལྡན་པ་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ ལག་ཁང་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་མཆོད་རྟེན་རྣམས་འདྲལ་བར་བྱེད་ལ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་གསོད་པར་བྱེད་དོ། ། དེས་ན་མི་དང་ཆོམ་རྐུན་དང་རྒྱལ་པོའི་ནན་གྱིས་དཔྱས་གནོད་པར་གྱུར་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འདོང་བར་འགྱུར་རོ། ། དབང་པོ་དག་ དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ། གཡོག་འཁོར་འབུམ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་བུ་ལུས་གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལག་པ་ཁྲག་ཅན་ཚན་པོ་ཆེའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙའ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཁོ་ནའི་ཉིན་པར་རྒྱལ་པོ་དེའི་བློན་པོ་ ལྔ་བརྒྱའི་བུ་ཡང་། ལུས་གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལག་པ་ཁྲག་ཅན་ཚན་པོ་ཆེའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་བཙའ་བར་འགྱུར་ཏེ།
EN
“These adornments have arisen as a result of his merit,” his mother told them. “Don’t remove them. Just wash him with the adornments on.”
BO
དེ་ཁོ་ནའི་ཉིན་པར་ཡུལ་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་ཁྲག་གི་ཆར་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་མཚན་མཁན་རྣམས་ལ་སྨྲས་ན། དེ་དག་ན་རེ་ལྷ་འདི་ ནི་ས་སྟེང་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ལགས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཁ་འདོག་པར་འགྱུར་ལགས་སོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་བཙས་སྟོན་བྱས་ནས་བུ་དེ་ཆེ་བར་གྲགས་པ་དང་བཟོད་པར་དཀའ་བ་ཞིག་སྟེ། དེའི་མིང་ བཟོད་པར་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བར་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་ཅིང་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དབང་ ཆེན་སྡེས་དེ་ཐོས་ཏེ། འཇིགས་ཤིང་མི་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས། དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ། གཞོན་ནུ་བཟོད་པར་དཀའ་བ་རྒྱལ་སར་ཆུག་ཤིག་དང་། དེས་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་ཚར་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་ སྡེས་མགོ་བོ་ལས་ཅོད་པན་དང་དབུ་རྒྱན་ཕུད་དེ། གཞོན་ནུ་བཟོད་པར་དཀའ་བ་རྒྱལ་སར་བཅུག་པར་འགྱུར་རོ། །
EN
So the nurses bathed him with the adornments on. When they placed him on his bed it disappeared and a celestial bed appeared in its place. Also, in place of their palatial home, there appeared a multistoried celestial palace, with fluttering parasols, banners, and flags, and different kinds of flowers and fragrances strewn and sprinkled all about. In that multistoried palace, on the pillows of his celestial bed, a divine pillar appeared as well, made of gold inlaid with precious stones. In front of the pillar four great treasures appeared, brimming with jewels that never seemed to increase or decrease, even if hundreds or thousands of them were removed.
BO
དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བཟོད་པར་དཀའ་བས་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱའི་བུ་དེ་དག་བློན་པོའི་མཆོག་ཏུ་བཅུག་ནས། བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གོ་ བགོས་ཏེ། མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་འདྲེན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གསུམ་པོ་གཡོག་འཁོར་འབུམ་འབུམ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ཁ་བཏགས་ནས། སའི་སྟེང་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུར་འགྱུར་ཏེ། བཀའ་འོག་ཏུ་བཅུག་ནས་ཕྱིར་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་འོང་བར་འགྱུར་རོ། ། དབང་པོ་དག་དེའི་ཚེ་ཡུལ་དམར་ཅན་གྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བར་བྲམ་ཟེ་མེས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ། རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་ མ་བླངས་ནས་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ལ། སེམས་ཅན་གཞན་ཞིག་ཀྱང་དེའི་ཆུང་མའི་ལྟོར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་ཡིད་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། གཞུང་གིས་རྩོད་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྨྲ་ཡང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་མོ། ། དེ་ ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་མཚན་མཁན་རྣམས་ལ་བསྟན་ནས། མཚན་མཁན་རྣམས་ན་རེ་ལྟོ་ན་འདུག་པའི་སེམས་ཅན་དེ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་།
EN
When his parents saw all this they were ecstatic. At the elaborate feast celebrating his birth they asked, “What name should we give this child?” And they named him, saying, “Since the house filled up like a lake of jewels when this child was born, his name will be Lake of Jewels.”
BO
གཞུང་གིས་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་ཆོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མཐུས་ན་བྲམ་ཟེ་མོའི་ཡིད་ལ་འདོད་པ། གཞུང་གིས་རྩོད་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྨྲ་ཡང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། བསྟན་བཅོས་ ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཞུང་གིས་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་ཆོད་པར་འགྱུར་ལ། བྲམ་ཟེ་ལྔ་བརྒྱ་བྲམ་ཟེའི་སྔགས་སློབ་པའི་སློབ་དཔོན་བྱེད་དེ། དེ་ལ་སློབ་མ་མང་པོ་ཡོད་པས་ན། དེའི་མིང་སློབ་མ་ཅན་ཞེས་བཏགས་སོ། ། དེ་ནས་དེས་ཕ་མ་ལ་ གསོལ་ནས། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལོབས་པར་འགྱུར་ཏེ། རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྨྲ་བར་འགྱུར་ལ་འཁོར་མང་པོ་འདུ་བར་འགྱུར་རོ། ། དབང་པོ་དག་དེ་ཁོ་ནའི་ཚེ་ཡུལ་དམར་ཅན་གྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བར་ཚོང་དཔོན་ ནོར་{བཟངས་,བཟང་}ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ལ།
EN
Young Lake of Jewels was brought up by eight nurses—two nurses to hold him in their laps, two wet nurses, two nurses to bathe him, and two nurses to play with him. They reared him on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids. They raised him with a protection cord and the eye of a female peacock feather, and he flourished like a lotus in a lake. Wherever he walked, nonhuman spirits unfurled great lengths of new, untouched cloth and strewed different kinds of flowers on the ground before him.
BO
སྲིད་པ་ཐ་མའི་སེམས་ཅན་ཞིག་ཀྱང་དེའི་ཆུང་མའི་ལྟོར་ཞུགས་ནས། བུད་མེད་དེ་བཟོད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་དེས་ལ་ ཁ་མཆུ་ཉུང་ཞིང་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་ནོར་{བཟངས་ཀྱིས་,བཟང་གིས་}མཚན་མཁན་རྣམས་ལ་བསྟན་ན། དེ་དག་ན་རེ་སེམས་ཅན་ལྟོར་ཞུགས་པ་དེ་དེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མཐུས་ན་ཆུང་མ་འདི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་དེས་ལ་ཁ་མཆུ་ཉུང་ཞིང་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙའ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མིང་དེས་པ་ཞེས་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ནས། ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ འགྱུར་ཏེ། དེས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་འདོད་པ་ཆུང་ལ་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པ་དང་བས་མཐའི་གནས་མལ་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་བཟོད་པར་ དཀའ་བའི་ཡབ་དབང་ཆེན་སྡེ་ཤི་ནས། རྒྱལ་པོ་བཟོད་པར་དཀའ་བས་ཕའི་རུས་བུ་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་པང་དུ་བླངས་ཏེ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ།
EN
As he grew up, he studied letters, tallying, and arithmetic; the study of seals, lending, deposits, and commerce; and the examination of cloth, jewels, gems, incense, medicine, elephants, horses, and arms and armor. He became skilled in writing, skilled at reading, learned, decisive, and industrious, a master of the eight types of examination.
BO
སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་དེ་སུ་ཡང་དེའི་མྱ་ངན་སེལ་ནུས་པ་མེད་དོ། ། དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་གནས་བརྟན་ སློབ་མ་ཅན་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་དང་ཡུལ་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྒྱལ་པོ་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཕའི་མྱ་ངན་ཡང་སངས་པར་འགྱུར་ལ། བསྟན་པ་ལ་ཡང་དད་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་དད་པར་གྱུར་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དེས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཤིག་ནས་ཇི་སྲིད་ལོན། དེ་དག་ན་རེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་ཏེ། ངས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལོ་ལྔ་པའི་དུས་སྟོན་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་ལོ་ལྔ་པའི་དུས་སྟོན་གྱི་ལུགས་གཏོད་དེ། གང་གི་ཉིན་པར་ལོ་ལྔ་པའི་དུས་སྟོན་ བརྩམས་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ཉིན་པར་ཆར་འབབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སའི་སྟེང་རྒྱ་མཚོའི་མཐས་གཏུགས་པ་ཆུས་ངོམས་པར་འགྱུར་རོ། །
EN
The houses and gardens that his father had prepared for them to live in during winter, spring, and summer all also became celestial gardens with parasols, banners, and flags, and different kinds of flowers and fragrances strewn and sprinkled about. When he was old enough for sensual pleasures, divine goddesses appeared. If he went to sit on the roof of the house, women came and played music for him, and all of the enjoyment and coupling in which he partook was the ripening of his own merit.
BO
དེ་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྣམས་ལྷག་པར་ཡང་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་ལོ་ལྔ་པའི་དུས་སྟོན་བྱེད་དུ་འགྲོ་ཞིང་། དགེ་སློང་ རྣམས་ཀྱི་མཆོད་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་ལ་ཞེན་ནས་དེ་དག་གིས་དད་པས་བྱིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། ། ལུང་མནོད་པར་མི་བྱེད་ཀློག་པར་མི་བྱེད། ཁ་ཏོན་མི་བྱེད། ཉིན་མོ་ནི་བྲེ་མོ་གཏམ་གྱིས་ དུས་འདའ་བར་བྱེད། མཚན་མོ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱིས་དུས་འདའ་བར་བྱེད་ཅིང་ཁེ་དང་བཀུར་སྟི་འདོད་ལ། ལུས་ཀྱི་བྱི་དོར་གྱིས་གཡེན་སྤྱོ་ཞིང་གོས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ལ་བརྩོན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་དབེན་པ་དང་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ བྲལ་ཞིང་། ཆ་བྱད་འབའ་ཞིག་གཅེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཡོན་ཏན་དང་བྲལ་བ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགྲར་གྱུར་པ། རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་བསྙལ་བར་འགྱུར། བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེང་བར་ འགྱུར། ཆོས་ཀྱི་མེ་ལྕེ་གསོད་པར་འགྱུར་ཉོན་མོངས་པའི་མེ་སྦར་བར་འགྱུར། ཆོས་ཀྱི་རྔ་འདྲལ་བར་འགྱུར།
EN
Then, after some time, he began to deeply admire the Buddha, deeply admire the Dharma, and deeply admire the Saṅgha. He thought, “I have experienced every pleasure, human and divine. I must go forth in the Dharma and Vinaya so well spoken, in order to ford the floodwaters and completely escape my fetters with diligence, practice, and effort!”
BO
དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཕྱེ་མར་རློག་པར་འགྱུར། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་སྐེམས་པར་འགྱུར། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རི་བོ་རྣམ་པར་འཐོར་བར་ འགྱུར། ཆོས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་འཇིགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། ཆོས་ཀྱི་ཤིང་ལྗོན་པ་དྲུང་ནས་འབྱིན་པར་འགྱུར། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་སྤོང་བར་བྱེད། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱན་རྣམས་གཅོད་པར་བྱེད། ལམ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། དེ་ནས་དེ་དག་ལ་ལྷ་ རྣམས་དང་ཀླུ་རྣམས་དང་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དམོད་པར་འགྱུར་སྤང་བར་འགྱུར་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་ཐ་ཆད་འདི་ལྟ་བུ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་རབ་མི་མཛེས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། ། འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ། ད་ནི་མ་ བསྡམས་ངན་སྤྱོད་དང་། ། ལོག་པར་ལྟ་བས་ཉམས་པའི་བདག ། རྨོངས་པ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་གྱི། ། བསྟན་པའི་ལྗོན་ཤིང་བཅད་ཀྱིས་མེད། ། ད་ནི་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་དང་། ། ཆོས་ལུགས་བོར་ཞིང་བདེན་ཆོས་སྤངས། ། བརྐམ་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་གྱི། ། བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་བསྙལ་གྱིས་མེད། ། ད་ནི་གདུལ་དཀའ་མ་གྲངས་པ། ། སྡིག་པའི་ལས་ལ་དགའ་བའི་མི། ། སྡིག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པ་ཡི། ། བསྟན་པའི་ཟམ་པ་བཅད་ཀྱིས་མེད། །
EN
He gave gifts and made merit, and after he had made many poor people wealthy, he went forth in the doctrine of the Blessed One. After his going forth, wherever he traveled, there celestial beds would appear. Wherever he walked, nonhuman beings unfurled great lengths of new, untouched cloth and strewed different kinds of flowers on the ground before him. He found all this very embarrassing, so the Blessed One told him, “If you sincerely stop being concerned with them, they will go away.” As soon as he heard this, he stopped being so concerned with them, and they went away.
BO
ད་ནི་མགོ་རེག་ངན་པ་པོ། ། སྤྱོད་འཆལ་སྨད་པ་ཚུལ་འཆོས་གནས། ། ངན་གཡོ་ཅན་གྱིས་ཐུབ་པ་ཡི། ། བསྟན་པའི་ཚོང་འདུས་བཅོམ་གྱིས་མེད། ། ད་ནི་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་དང་། ། རྒྱགས་པས་བརླམས་ཤིང་རྙེད་ལ་ཞེན། ། སྙིང་རྗེ་མེད་པ་དེ་དག་གིས། ། སྡིག་པ་མི་བྱེད་ཅི་ཡང་མེད། ། ད་ནི་དམ་ཆོས་འཇིག་པའི་ཚེ། ། རྟགས་མཚན་ ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། ། དགེ་བ་རྣམས་ནི་སྐྱོ་འགྱུར་བ། ། སྟོན་པ་དེ་ཉིད་གཟིགས་པ་པོ། ། དྲང་སྲོང་དམ་པས་གང་གསུངས་པ། ། དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྣང་བར་འགྱུར། ། ད་ནི་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ཡང་། ། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་ལུས་པར་ཟད། ། ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་གང་ཆེན་མཚོ། ། རིང་ པོར་མི་ཐོགས་སྐམས་པར་འགྱུར། ། མ་རབས་ཤེས་རབ་འཆལ་པ་དང་། ། ལས་མེད་གནས་པས་གནོད་པར་བྱས། ། ཚུལ་ཅན་དག་དང་སྟེན་མི་ཤེས། ། ཉེས་པ་འཛིན་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྤངས། ། བྱིས་པ་དབེན་པས་འཇིགས་པ་དང་། ། མི་དབེན་པ་དང་མི་ མཁས་དང་། ། བསླབ་ཉེས་སློབ་དཔོན་ངན་པ་དང་། ། རྗེས་སུ་སྟོན་པ་རྨོངས་པ་དང་། ། ངན་པ་དག་ལ་ཡིད་རྟོན་པས། ། དམ་ཆོས་འདི་ནི་མ་རུང་བྱས། ། དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་ཞིང་མི་མགུ་ལ་མ་རངས་ནས།
EN
Then, casting away all afflictive emotions through diligence, practice, and effort, he manifested arhatship. As an arhat, free from the attachments of the three realms, his mind regarded gold no differently than filth, and the palms of his hands as like space itself. He became cool like wet sandalwood. His insight crushed ignorance like an eggshell. He achieved the insights, superknowledges, and discriminations. He had no regard for worldly profit, passion, or acclaim. He became an object of offering, veneration, and respectful address by Indra, Upendra, and the other gods.
BO
ཕྱིན་ཅད་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྲུང་བ་དང་སྦེད་པར་མི་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཞག་བདུན་ན་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ན། ལྷ་རྣམས་ཡིད་མི་དགའ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཁོད་དེ་སྐད་འབྱིན་ཅིང་སྒྲ་བསྒྲགས་ཏེ། གྲོགས་པོ་དག་ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་ལ་བབ་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཐབ་ མོས་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་ནས་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་གནས་པའི་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དོང་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་འཐབ་པ་དང་མཚང་འདྲུ་བ་དང་འགྱེད་པ་དང་རྩོད་པ་བྱུང་ངོ་ཅོག་ཞི་བར་བྱེད་དེ། འདི་སྐད་དུ་ཀྱི་ཧུད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཐབ་མོས་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བདེ་བྱེད་པ། ། ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་བསྟན་པ་ནི། ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་རབ་བཅོམ་ནས། ། མྱུར་བ་ཉིད་དུ་འཇིག་པར་འགྱུར། ། གང་དག་འདི་འདྲའི་དུས་བབ་ ཚེ། ། སྙིང་ནི་སྟོང་དུ་མ་གས་པ། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི། ། སྙིང་གི་ལྕགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཟད། ། ཞི་བའི་དུས་ནི་འདས་པར་གྱུར། ། མི་བཟད་དུས་ནི་བྱུང་གིས་མེད། ། ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ནི། །
EN
The monks asked the Blessed One, “Lord, what action did Lake of Jewels take that ripened into his birth into a family of great means, prosperity, and wealth, and that he was of good form, pleasing to the eye, and beautiful, adorned with every type of adornment, and born without any trace of the womb, or of the placenta, or of blood; that upon his birth a multistoried celestial mansion, a celestial bed, and a divine pillar appeared; that wherever he walked, nonhuman beings unfurled great lengths of new, untouched cloth and strewed different kinds of flowers on the ground before him; that when he grew up, there came to him glories both human and divine; and that he pleased the Blessed One, did not displease him, went forth in the doctrine of the Blessed One, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship?”
BO
འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཟད་པར་འགྱུར། ། ས་སྟེང་རྟགས་རྣམས་ཅི་ འདྲ་བར། ། རྣམ་པ་དུ་མ་སྣང་བ་ལས། ། ངེས་པར་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ནི། ། རིང་པོ་མི་ཐོགས་འཇིག་པར་འགྱུར། ། བདེ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་པའི་དོན། ། ད་ནི་ལེགས་པར་བརྟག་པར་རིགས། ། ད་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པས། ། མཆོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལས། ། ཚད་ ཡོད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་བས་ན་བདག་ཅག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས། གང་གི་ཉིན་པར་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཁོ་ནའི་ཉིན་པར་གཙུག་ལག་ཁང་ལྔ་བརྒྱ་ཞལ་སྲོ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་ལ་བབ་པ་ན་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་བྲེལ་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འགྲོ་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་དེས་པ་རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་ན་གནས་པ་ལས་གང་དུ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་སྙམ་སྟེ། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བལྟས་ན། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་འདུས་པར་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དེ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེར་དགེ་སློང་འབུམ་གསོ་སྦྱོང་ལ་འདུ་བར་འགྱུར་ཏེ།
EN
“It came about by the power of his prayers,” the Blessed One replied.
BO
དེའི་ནང་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་དེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་པུ་ཡོད་དོ། ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ ནི་སློབ་མ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་པུ་ཡོད་དོ། ། དབང་པོ་དག་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འདུས་པ་ཐ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་འབུམ་ཡོད་དོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་འདུས་པའི་ནང་ན། དགེ་སློང་མཛེས་ཆོས་འདུག་པས་ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་ནས། གནས་བརྟན་སློབ་མ་ཅན་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། གནས་བརྟན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་འདུས་པ་ལགས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཐར་པ་གདོན་དུ་གསོལ། སློབ་མ་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདིར་འོངས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དགེ་སློང་འབུམ་ཡོད་ན། དེ་ལྟར་དགེ་འདུན་མང་པོའི་ནང་ན། བདག་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་ཡིན་ལ། ཐོས་པས་ཀྱང་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ན། བདག་ཀྱང་བསླབ་པ་འདི་དག་ལ་སློབ་པར་མི་ཆུད་ན་གཞན་ལྟ་ལགས་ཀྱང་བསླབ་པ་རྣམས་ལ་སློབ་ པར་མི་ཆུད། དེ་ལྟ་ན་སུའི་དོན་དུ་བདག་གིས་སོ་སོར་ཐར་པ་གདོན་པར་བྱ་སྙམ་མོ། ། འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ། དོ་ནུབ་རྒྱུ་སྐར་ཚོགས་པ་ཡི། ། བཅོ་ལྔའི་མཚན་མོ་དགའ་བ་ལ། ། གསོ་སྦྱོང་འདོད་པའི་དགེ་སློང་དག །
EN
“Lord, where did he make these prayers?”
BO
ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་ངེས་པར་འཁོད། ། འཛམ་ གླིང་འདི་ན་ཤཱཀྱ་ཡི། ། སྲས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོང་ཇི་སྙེད་པ། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདིར་ལྷགས་ཏེ། ། འདི་ནི་འདུས་པ་ཐ་མ་ཡིན། ། དགེ་སློང་དགེ་འདུན་དེ་དག་ལས། ། བདག་ནི་ཐོས་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཀྱང་། ། བདག་ཀྱང་བསླབ་ལ་སློབ་མི་ནུས། ། སྐྱེ་བོ་གཞན་ལྟ་ཅི་ ཞིག་སྨོས། ། འོན་ཏེ་འདི་ན་ཐུབ་དབང་པོ། ། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་བློ་ལྡན་གྱི། ། བསླབ་ལ་ལེགས་བསླབས་འགའ་ཡོད་ན། ། རང་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་རིགས། ། དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་བ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། གྲལ་དཔོན་གྱི་མདུན་དུ་འདུག་ནས། དགེ་འདུན་ལ་ ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། གནས་བརྟན་སློབ་མ་ཅན་ལ་སྨྲས་པ། གནས་བརྟན་སོ་སོར་ཐར་པ་གདོན་པར་གྱིས་ཤིག ། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པའི་ཚེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཡང་དག་པར་ བསྲུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ལོ་སྟོང་ལྷག་ཙམ་ལོན་གྱི་འོག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྲུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། སློབ་མ་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ་ཡི། ། ཚིག་འདི་ཐོས་པར་ གྱུར་ནས་ནི། །
EN
“Monks,” the Blessed One explained, “in times past, in this fortunate eon, when people lived as long as twenty thousand years and the tathāgata, the arhat, the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Kāśyapa was in the world, there lived in Śrāvastī a certain householder, prosperous and wealthy, a person of vast and magnificent means, endowed with the wealth of Vaiśravaṇa—with wealth to rival Vaiśravaṇa’s.
BO
ངེས་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས། ། སེང་གེའི་སྒྲ་ནི་སྒྲོགས་པར་བྱེད། ། བདག་ནི་ཐུབ་པའི་བསླབ་པ་རྣམས། ། མ་འཁྲུགས་པར་ནི་འཛིན་པར་བྱེད། ། བདག་ནི་སྟོན་པའི་འདུལ་བ་ཡི། ། བསླབ་པ་རྣམས་ལ་ཇི་བཞིན་བསླབས། ། དེ་ནས་ སློབ་མ་ཅན་གྱི་སློབ་མ་དཔུང་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་དེ་ལངས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་གསར་བུ་ཐོས་པ་ཉུང་ངུ་ཡིན་ན། མཁན་པོ་ལ་ཕྱིར་འཁྱལ་ལམ་ཞེས་བྱས་ནས། དེས་མཚོན་རྣོན་པོ་བླངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་པ་དེ་གསོད་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། སློབ་མ་ཅན་གྱི་སློབ་མ་ནི། ། དཔུང་རྒྱན་ཞེས་བྱ་འཇིགས་སུ་རུང་། ། དེ་ཡིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས། ། དགྲ་བཅོམ་དེས་པ་གསོད་པར་འགྱུར། ། དེ་ནས་དེར་གནོད་སྦྱིན་ཞོ་གདོང་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེས་བསམས་པ། དགྲ་བཅོམ་པ་གཅིག་པུ་ཡོང་ པ་དེ་ཡང་ངན་པ་པོ་འདིས་བསད་དོ་སྙམ་ནས། དེས་རྡོ་རྗེ་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། འབར་བ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐོགས་ནས་དགེ་སློང་དཔུང་རྒྱན་གྱི་མགོ་བོ་ཚལ་པ་བདུན་དུ་གཤག་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་ཞོ་ གདོང་གིས། ། རྡོ་རྗེ་འབར་བ་ཐོགས་ནས་ནི། །
EN
“He began to deeply admire the Buddha, deeply admire the Dharma, and deeply admire the Saṅgha, so he built a monastery complete in every respect and invited the Blessed Kāśyapa and the rest of the saṅgha of monks to that very temple for food and to take their baths.
BO
དགེ་སློང་དཔུང་རྒྱན་ངན་པ་ཡི། ། མགོ་བདུན་ཚལ་པར་གཤག་པར་འགྱུར། ། དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་པའི་སློབ་མ་རྣམས་སྟན་ལས་ལངས་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སློབ་མ་ཅན་གསོད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་ པ་དེས་པ་དང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སློབ་མ་ཅན་བསད་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་ནས་ས་ཆེན་པོ་གཡོ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྐར་མདའ་དག་ལྷུང་ལ་ལྕི་བ་འབྱུང་ཞིང་། བར་སྣང་ལས་ལྷའི་རྔ་སྒྲ་དག་སྒྲོགས་ཏེ། ཕྱོགས་བཞི་ནས་གཟའ་མཇུག་{རིངས་,རིང་}འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། ལྷ་འབུམ་སྙེད་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཅིང་། ཀྱི་ཧུད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྒྲུབས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་ཀྱིས་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། ། ཡང་བཀའ་ སྩལ་པ། དེ་ནས་ཡུད་ཙམ་དེ་ཉིད་ལ། ། དགེ་སློང་དེས་པ་བསད་པའི་ཚེ། ། ས་སྟེང་འདི་དག་མ་ལུས་པར། ། རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོ་བར་འགྱུར། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཐུབ་པ་ཡི། ། དམ་ཆོས་དེ་ནི་ནུབ་པའི་ཚེ། ། དེར་ནི་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་རྣམས། ། སྡུག་བསྔལ་ལྡན་ཞིང་ རླག་པར་འགྱུར། ། གནོད་སྦྱིན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་དང་། །
EN
“That night he prepared everything that was needed for the baths and set forth foods of a hundred flavors, and after inviting the Blessed Kāśyapa and the rest of the saṅgha of monks to take their baths, he contented them with the foods of a hundred flavors. He then brought the hair and nails of the Blessed One into the monastery, and commissioned that a reliquary stūpa containing the hair and nails of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa be built there. Assembling the workers, he had the stūpa built without delay, complete in every respect.
BO
རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་དགའ་བ་རྣམས། ། ཁ་སྦུབ་ཏུ་ནི་སྒྱེལ་ནས་ཀྱང་། ། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། ། དེ་རིང་ཕྱིན་ཅད་འཇིག་རྟེན་དུ། ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར། ། འདུལ་ བ་སོ་སོར་ཐར་པའང་རུང་། ། ཕྱིན་ཅད་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཆོས་ཀྱི་ཆུ་ལོན་རལ་གྱིས་མེད། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཡང་བཟློག་གིས་མེད། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་འདི་ཡང་སྐམས། ། ཆོས་ཀྱི་རི་བོ་(བརྙིལ་,བསྙིལ་)གྱིས་མེད། ། ཆོས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་འདི་ཡང་ཟད། ། ཆོས་ཀྱི་མཆོད་སྡོང་བསྙལ་ གྱིས་མེད། ། ཆོས་ཀྱི་རྐང་པ་བཅག་གིས་མེད། ། སྡོམ་པ་དག་ཀྱང་ཟད་ཀྱིས་མེད། ། དེང་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བསད། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཟློག་གིས་མེད། ། བདུད་རྩིའི་སྒོ་ཡང་བཅད་ཀྱིས་མེད། ། ཆོས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱང་ཟད་ཀྱིས་མེད། ། ལམ་བཟང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡི། ། སྐྱེས་མཆོག་རྣམས་ཀྱང་བརླག་གིས་མེད། ། མི་རྣམས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར། ། {རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་ནི་འདུ་ཤེས་འགྱུར། ། ཞེས་ཟེར་ཏོ། ། དེ་ནས་ལྷ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་གནས་ནས་བབས་ནས། སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏེ།
EN
“One day he looked and saw that the stūpa had been defiled by birds, so to cover it he built a tall, arched enclosure with open windows and screened windows. Then he covered it with a canopy and put up parasols, victory banners, and flags.
BO
ཀྱི་ཧུད་ད་ནི་ངའི་བུས་ བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྒྲུབས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ད་ནི་ཐབ་མོས་ནུབ་པར་བྱས་ཀྱིས་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ། ཀྱེ་མ་དེས་པ་ཡོན་ཏན་ཅན། ། སངས་རྒྱས་སྲས་ཀྱི་ཐ་{ཆུངས་ཏེ,ཆུང་སྟེ}། ། དཔུང་རྒྱན་ཕྲག་དོག་ཞེ་སྡང་གི། ། དབང་དུ་གྱུར་པས་ བསད་པ་ན། ། སངས་རྒྱས་ཡུམ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་། ། ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་མ། ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་ནུབ་པའི་ཕྱིར། ། མི་དགའ་སྙིང་རྗེ་བླ་བར་འགྱུར། ། ཀྱི་ཧུད་མི་ཡི་ལྷ་མཆོག་གི། ། བསྟན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་གྱིས་མེད། ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སློབ་མ་ཅན། ། དགེ་སློང་དེས་པ་གཉིས་བསད་པས། ། དེང་དུ་ཟླ་བ་གནམ་ལས་ལྷུང་། ། ཉི་མ་ཡང་ནི་འཕོས་ཀྱིས་མེད། ། བསྟན་པའི་ཉི་མ་མེད་གྱུར་པས། ། ད་ནི་འཇིག་རྟེན་སྣང་བ་མེད། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་པ་ནི། ། སྒྲ་གཅན་གྱིས་ནི་ཟིན་པ་ལྟར། ། དེང་དུ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ཡི། ། མུན་པ་འཇིག་རྟེན་བྱུང་གིས་མེད། ། མྱ་ངན་འདས་པའི་གནས་འགྲོ་བའི། ། ཆོས་ཀྱི་གྲུ་ནི་དེ་རིང་དུ། ། དཔུང་རྒྱན་ལ་སོགས་བྱིས་པ་རྣམས། ། སྙིང་མེད་པས་ནི་བསད་ཀྱིས་མེད། ། རྟགས་ཙམ་ལྷག་མ་ལུས་པར་ཟད། །
EN
“On the grounds inside and on the floor of the stūpa itself he laid flowers, burning sticks of incense, incense powders, and incense cones; performed veneration with music; and prayed, ‘By this root of virtue, wherever I am born, may it be into a family of great means, prosperity, and wealth. May I be well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful, and be born covered with adornments and without any trace of the womb, or of the placenta, or of blood. Upon my birth, may there appear a multistoried celestial mansion, a celestial bed, and a divine pillar made of gold inlaid with precious stones. In front of the pillar may great treasures appear, brimming with jewels that never seem to increase or decrease, even if hundreds or thousands of them are removed. When I am grown, may there come to me glories both human and divine. May I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions and manifest arhatship.’
BO
ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྣང་བར་འགྱུར། ། བདུད་རྣམས་ རྒྱལ་བའི་སྒྲ་སྐད་ནི། ། བདུད་ཀྱི་འཁོར་རྣམས་སྒྲོགས་པར་བྱེད། ། སེང་གེའི་སྒྲ་ནི་བསྒྲགས་པ་ཡི། ། ལུས་འཕགས་རི་བོ་དེ་ཉིད་དུ། ། ད་ནི་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་དང་བཅས། ། མྱ་ངན་ཟུག་རྔུས་ཕོག་པར་གྱུར། ། ཚངས་བཅས་འཇིག་རྟེན་དེ་རིང་དུ། ། མགོན་མེད་ཡི་ཡང་ཆད་པར་ གྱུར། ། འཁོར་བཅས་བདུད་ནི་དགྲ་ཟླ་མེད། ། རྒྱགས་པས་ལྡན་ཞིང་བདོ་བར་གྱུར། ། ཐར་པའི་ལམ་ནི་མཚོན་པ་དང་། ། མཐར་སྟོན་མྱ་ངན་འདས་པ་ན། ། ཐུབ་པ་ཡི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས། ། ཐར་པའི་ལམ་རྣམས་བཅད་ཀྱིས་མེད། ། ཀཽཎྜི་ནྱ་སོགས་གང་དག་ཏུ། ། ཁྲུས་བྱས་ མཐར་ཕྱིན་རིམས་ནད་མེད། ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་རྒྱས། ། ཆོས་ཀྱི་མཚོ་ནི་དེང་དུ་སྐམས། ། བསྟན་པའི་ཚོགས་དེ་གང་དུ་སོང་། ། བསྟན་འཛིན་འདི་དག་གང་དུ་དོང་། ། འཛམ་གླིང་སྤྲོ་བ་མེད་གྱུར་པ། ། མཐོང་བས་དེང་དུ་ཡི་ཆད་དོ། ། སངས་རྒྱས་སྲས་པོ་བརྟུལ་ ཞུགས་བཟང་། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་གསུང་ལས་སྐྱེས། ། རུ་སྐྱ་འཛིན་པ་ཉོན་མོངས་སྤངས། ། སྨྲ་བའི་སྟག་རྣམས་གང་དུ་དོང་། ། འཇིག་རྟེན་དག་ན་མགོན་པོའི་སྲས། ། སངས་རྒྱས་སྲོག་ཤིང་འཛིན་པ་རྣམས། །
EN
“O monks, what do you think? The one who was that householder then is none other than Lake of Jewels. The acts of venerating the Blessed Kāśyapa and the others in the saṅgha of his disciples, building a reliquary stūpa containing the Buddha’s hair and nails that was complete in every respect, and praying, ripened such that wherever he was born, it was into a family of great means, prosperity, and wealth, and he was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful, decorated with every ornament, and born without any trace of the womb, or of the placenta, or of blood. Upon his birth a multistoried celestial mansion, a celestial bed, and a divine pillar appeared, and when he grew up there came to him glories both human and divine.
BO
ཕྱག་དར་ཁྲོད་དང་རི་སུལ་དང་། ། ནགས་ཚལ་བོར་ཏེ་གང་དུ་དོང་། ། དེ་ནི་དེ་ཡིས་སྤངས་པས་ན། ། ཟླ་བ་སྒྲ་གཅན་ཟིན་པ་བཞིན། ། དགོན་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་མཛེས་ཏེ། ། ཀུན་ནས་མཛེས་པ་མེད་པར་གྱུར། ། ཤེས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དུལ་བར་ལྡན། ། དད་པའི་རིན་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན། ། བཟོད་དང་དེས་པ་ལྡན་པ་དང་། ། དགེ་དང་མི་དགེ་རྟོག་བྱེད་ པའི། ། དམ་པའི་བློ་ཅན་གང་དག་གིས། ། གཙུག་ལག་ཁང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ། ། མཆོད་རྟེན་སོགས་པས་ས་སྟེང་འདི། ། བརྒྱན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་མེད། ། འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པ་མེད་མཐོང་ནས། ། ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་སྙིང་རྗེ་བས། ། ལྷ་རྣམས་དེ་ལ་སོགས་པ་ཡི། ། སྨྲེ་སྔགས་ འདོན་ཏེ་དོང་བར་འགྱུར། ། དེ་ནས་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱི་ན་གནས་པའི་དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱས་དེ་ཐོས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་ནས་བྱུང་སྟེ་ལག་པ་བསྒྲེང་ནས་ཆོ་ངེ་རྡུང་ཞིང་། ཀྱི་ཧུད་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྒྲུབས་པའི་བསྟན་ པ་དེང་དུ་ཐབ་མོས་ནུབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། ཡང་སྨྲས་པ། འཇིགས་སུ་རུང་བའི་འཇིག་རྟེན་ན། ། ལེགས་གསུངས་བྲལ་བའི་མི་རྣམས་ལ། ། སུ་ཞིག་དམ་ཆོས་སྨྲ་བར་འགྱུར། །
EN
“So it is, monks, now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—that he has pleased me, not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship.”
BO
སུ་ཞིག་མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྱུར། ། སྣང་བ་ནུབ་སྟེ་མུན་པས་བསྒྲིབས། ། རྣམ་ པར་རྨོངས་ཤིང་རྒྱུ་བར་བྱེད། ། ཐུབ་པའི་གསུང་རབ་མེད་པས་ན། ། དགེ་བའི་ལས་ནི་རྣམ་སྤངས་ཤིང་། ། {རི་དགས་,རི་དྭགས་}བཞིན་དུ་སྐྱོ་བ་མེད། ། རྟག་ཏུ་སྡིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན། ། དེ་ནས་ཀཽ་ཤཱཾ་བཱིའི་རྒྱལ་པོས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་པ་དང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སློབ་མ་ཅན་བསད་དོ་ཞེས་ ཐོས་ནས། ཁྲོས་ཤིང་རྔམ་ལ་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མ་རངས་ནས་དེས་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ཅིང་། དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་ལ། མཆོད་རྟེན་རྣམས་འདྲལ་བར་བྱེད་ཅིང་དགེ་སློང་རྣམས་གསོད་པར་འགྱུར་རོ། ། དབང་པོ་དག་ཕྱི་མའི་ དུས་ན་གང་དུ་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེར། ཁྱེད་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ལ་བསྟན་པ་བསྲུང་བར་གྱིས་ཤིག ། དེ་ནས་དེ་ལྟར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བདག་གིས་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ནས་ བསྟན་པ་བསྲུང་བར་འཚལ་ལོ། ། འཕགས་སྐྱེས་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བདག་གིས་ནི་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་བསྲུང་བར་འཚལ་ལོ། ། མིག་མི་བཟང་གིས་གསོལ་པ།
EN
As the Blessed One was making his way through the countryside in Kāśi, he came to Vārāṇasī. At that time, the group of five monks were staying in Vārāṇasī, in the Ṛṣivadana.
BO
བཙུན་པ་བདག་གིས་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་ནས་བསྲུང་བར་འཚལ་ལོ། ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བདག་གིས་ནི། བྱང་ཕྱོགས་ནས་བསྲུང་བར་འཚལ་ལོ། ། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བདག་གིས་ནི། ཐམས་ཅད་ནས་བསྲུང་བར་འཚལ་ལོ། ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་ནས། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེར་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ལ་བསྟན་པ་གཏད་དེ། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཐོས་པའི་མཛོད་གཏད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བགྱིད་པར་འགྱུར་བ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ངས་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ལ། དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་ཡུལ་གཏད་དེ།
EN
Now the group of five monks saw the Blessed One from a distance. Seeing him, they gathered together and made an agreement among themselves, saying “My, how the ascetic Gautama has become so lazy and so indolent, no longer keeping his fast. How much food he eats now—cooked rice and milled grains! He anoints his body with ghee and sesame oil and bathes with warm water. He’s coming toward us! Let us say to him, ‘Hello, Gautama. There are seats here, so go ahead and sit if you want to,’ but let’s not address him respectfully, nor bow to him, nor rise from our seats to greet him.”
BO
ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ནོར་གྱི་ མཛོད་གཏད་ནས། འདི་གཉིས་ཀྱིས་ང་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་བསྲུངས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་རྒྱས་པར་བྱས་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་མི་ཐི་ལ་ན། རྒྱལ་པོ་ལྷ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པ་ལས། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བཙུན་མོ་ལ་བུ་ ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ནས། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ཏེ། རིགས་དང་འཐུན་པའི་མིང་བཏགས་ནས། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་དེ་རྩ་བ་དང་སྡོང་བུ་དང་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་སྨན་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་བྱས་ཀྱང་སོས་པར་བྱེད་མ་ནུས་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་བསམས་པ། བདག་ནི་ནད་འདིས་འཆི་བར་འགྱུར་ལ། བུ་འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བས། བདག་ཤི་ བའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་བྱིས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྙས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་བདག་ཤི་སྟེ་དུས་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་འདི་ན་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་གཞི་འཛིན་ནུས་ཤིང་མཐུ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཡོད་སྙམ་པ་ལས།
EN
But as the Blessed One got closer to the group of five monks they were overwhelmed by his radiant glory until they found themselves incapable of treating him with disrespect. One of them rose from his seat and set out a cushion for him. Another readied cool water for him to wash his feet and positioned a footrest for him. A third stood up and held the edge of his robe. “This way, Gautama—if you please! Welcome, Gautama! O Gautama, please have a seat on this cushion we have prepared for you,” they said.
BO
རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བློན་པོའི་མཆོག་མཁས་ཤིང་ གསལ་ལ་ཡིད་གཞུངས་པ་གཞུང་ལུགས་ཅན་དུལ་བ་དང་ལྡན་པ་བག་ཡོད་པ། དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཉེ་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་དོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལྷ་ཆེན་པོས་བསམས་པ་དགའ་བོ་དང་ཉེ་དགའ་བོ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ཤི་སྟེ་དུས་ལ་འདས་པའི་འོག་ཏུ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་བསྲུང་ནུས་སོ། ། སྙམ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་བློན་པོ་དེ་གཉིས་ཕོ་ཉས་བཀུག་སྟེ། བསྒོ་བ་ཁྱེད་གཉིས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ། ང་ནི་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་མེད་པར་འགྱུར་གྱིས། ང་ཤི་སྟེ་དུས་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སྲུངས་ ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་གཉིས་ལས་གཅིག་ལ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་དང་རྒྱལ་པོའི་དཀོར་མཛོད་གཏད་དོ། ། གཅིག་ལ་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་ཡུལ་གཏད་དེ། ང་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སྲུངས་ལ། རྒྱས་པར་གྱིས་ཤིག་ ཅེས་བསྒོ་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་བུ་རྒྱལ་སར་བཅུག་སྟེ་དུས་ལས་འདས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་དུས་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བློན་པོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་འདབ་བཏང་ནས། གཅིག་གིས་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་དང་རྒྱལ་པོའི་དཀོར་མཛོད་བསྲུངས་སོ། །
EN
Then the Blessed One thought, “It seems these foolish persons have forgotten the agreement they made among themselves,” and he sat on the seat they had prepared for him.
BO
གཅིག་གིས་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ ལག་བཞི་དང་རྒྱལ་སྲིད་བསྲུངས་སོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་བུ་དེ་ཤེད་བྱེ་ཞིང་མཐུར་སོན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱིས། གཅིག་གིས་ནི་དཀོར་དང་དཀོར་མཛོད་ཕུལ་ལོ། ། གཅིག་གིས་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་ཡུལ་ཕུལ་ཏེ། ལྷ་འདི་ནི་ཁྱེད་ ཀྱི་ཡབ་ཀྱི་ནོར་ལགས་ཀྱིས་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་བགྲེས་པོར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་གང་གིས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་ བཞི་དང་ཡུལ་བསྲུངས་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་གང་གིས་རྒྱལ་པོའི་བུ་དང་རྒྱལ་པོའི་དཀོར་མཛོད་བསྲུངས་པ་དེ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གསོ་མ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ངས་ རྒས་ཀར་གཅིག་ལ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་དང་དཀོར་མཛོད་གཏད་དོ། ། གཅིག་ལ་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་ཡུལ་གཏད་དོ། ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ང་ཤི་སྟེ། དུས་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ།
EN
The group of five monks began to address the Blessed One merely by his given name, or by his surname, or as an ordinary monk. Thereupon the Blessed One told the group of five monks, “Monks, do not address the Tathāgata merely by his given name, nor by his surname, nor as an ordinary monk. If you do so, harm will befall you for a long time, and you will not benefit, but suffer. The reason for this, monks, is that harm comes to those who address the Tathāgata, the arhat, the totally and completely awakened buddha merely by his given name, or by his surname, or as an ordinary monk, and they do not benefit, but suffer.”
BO
རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་བསྲུངས་ཏེ་རྒྱས་པར་བྱས་སོ། ། ད་ལྟར་ཡང་ངས་དུས་ཀྱི་ཐ་མ་ལ་ཐུག་ པ་ན་གཅིག་ལ་ནི་ཐོས་པའི་མཛོད་གཏད་དོ། ། གཅིག་ལ་ནི་བསྟན་པ་གཏད་དེ། འདི་གཉིས་ཀྱིས་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། ། གཞན་ཡང་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་དང་འོད་སྲུང་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། གཅིག་གིས་ནི་བདག་དེའི་ ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་ཐོས་པའི་མཛོད་རྒྱས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། གཅིག་གིས་ཀྱང་ཀྱེ་མ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་མཆོག་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བདག་གིས་ དེའི་བསྟན་པའི་དོན་བྱེད་པར་ཤོག་ཅེས་བྱས་སོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་གང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ།
EN
“Gautama,” they said, “your bearing, conduct, and previous mortifications were all superhuman, and indeed it is possible that you have achieved perfection, the wisdom particular to the noble ones, or that you live amid a feeling of bliss. But how can we know if this is true, for now you have become so lazy and so indolent, no longer keeping your fast. You eat so much—cooked rice and milled grains! And you anoint your body with ghee and sesame oil and bathe with warm water.”
BO
ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ ལ་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེ་སུ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་ཐོས་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། ཇི་ལྟར་བདག་གི་མཁན་པོ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་ཐོས་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་མཆོག་དེས་ཐོས་པ་ འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པར་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་བདག་གིས་ཐོས་པའི་མཛོད་རྒྱས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །
EN
The Blessed One asked the group of five monks, “Monks, do you see that now the Tathāgata’s complexion and faculties are not the same as they were before?”
BO
དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། འདི་ཡང་ངས་ཐོས་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏེ། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་ཐོས་པ་རྒྱས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་ དགེ་སློང་འོད་སྲུང་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེ་གང་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་ པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ།
EN
“Yes, Gautama, we see,” they replied.
BO
འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ། བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ ཅིག ། འདི་ལྟར་བདག་གི་མཁན་པོ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཀྱང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་མཆོག་དེས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་ བསྟན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། དེ་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ། དུས་ལས་འདས་ནས། གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དེ་ཉིད་དུ། བློན་པོའི་མཆོག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཉིང་མཚམས་བླངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་བཙས་ནས་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་བློན་པོར་བཅུག་གོ། །
EN
The Blessed One continued, “Monks, there are two extremes toward which renunciants should not tend. You should not draw near to nor even approach them. What are they? They are the tendency toward seductive luxuries, which for city dwellers have become customary and for ordinary people a habit, and the tendency toward self-inflicted hardships, which are a form of suffering, do not belong to the noble Dharma, and are in fact harmful. For those who keep their distance from these two extremes, there is a middle way that fully enlightens, passes beyond all sorrow, gives rise to the eye of wisdom, and brings true peace. What is this middle way? It is the eightfold path: right view, right understanding, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right meditation.”
BO
དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཟིན་ནས། ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་དེའི་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། རིན་པོ་ཆེའི་མཆོད་རྟེན་ཁོ་ར་ཁོར་ ཡུག་ཏུ་དཔག་ཚད་གཅིག་ཡོད་པ་ཞིག་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དེས་བློན་པོའི་བུ་དེ་མཆོད་རྟེན་དེའི་ལག་དཔོན་དུ་བསྐོས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་མཆོད་རྟེན་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། དེར་མཆོད་རྟེན་གྱི་དུས་སྟོན་བྱ་བར་འདོད་དེ། དེས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དང་གོས་མང་པོ་སྦྱར་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འབོད་དུ་བཅུག་གོ་གཡར་འདྲེན་བཏང་ངོ་། ། དེར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་ནས་བསྟན་པ་ནུབ་སྟེ། དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ ལས་འདས་ནས། དགེ་སློང་དབང་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཁྱིམ་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེར་གཡར་འདྲེན་པ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་གཅིག་ཀྱང་མ་རྙེད་ནས།
EN
The Blessed One instructed the group of five monks as follows. In the morning, the Blessed One gave a teaching to two of the five monks while the other three went for alms in the village. The six of them then prepared a meal of whatever food those three brought back. In the evening, the Blessed One instructed the three monks while the other two went for alms in the village. Only the group of five monks prepared a meal of whatever food those two brought back, since the Blessed One had already taken his food in the morning.
BO
རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་དགེ་སློང་དེ་དག་གར་དོང་ཞེས་ སྨྲས་པ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་ཞག་བདུན་ལོན་ནས་བསྟན་པ་ནུབ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། ། རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་དགེ་སློང་གང་གིས། དེའི་བསྟན་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་གཅིག་ ཀྱང་མེད་དམ་ཞེས་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་སོང་ངོ་། ། བློན་པོའི་བུ་དེས་ཀྱང་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། གཞན་ཡང་བདག་གིས་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། བསྟན་པ་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །
EN
That evening the Blessed One addressed the group of five monks:
BO
དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བློན་པོའི་བུ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདིས་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་བཞི་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བྲམ་ཟེ་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་འཛིན་བྱེད་ཅེས་ བྱ་བ་ཞིག་གནས་སོ། ། འདམ་བུ་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་ན་ནི་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་གཉིས་མཛའ་ཞིང་བཤེས་ལ་གཅུགས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་ཆུང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་ བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། མིང་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཉེ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཆུང་མ་ལ་ཡང་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘This is suffering, the truth of noble beings.’
BO
ཁྱེའུ་འདི་བྲམ་ཟེ་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཡིན་པས་ན། ཁྱེའུ་ འདིའི་མིང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འོ་མ་དང་མར་དང་ཞོ་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། གང་གི་ཚེ་དེ་གཉིས་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་གཉི་ག་བྱིས་པ་སློབ་པའི་གྲྭར་གཏད་ནས། དེ་གཉི་ག་ཡང་ཡི་གེ་མཐར་ཕྱིན་པར་ ལོབས་ཏེ། དེ་གཉི་གས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལོབས་སོ། ། ཉེ་རྒྱལ་གྱིས་ནི་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་ནས་དབང་པོའི་བརྡ་སྤྲོད་པ་ཡང་ལོབས་ཏེ་གཞུང་གིས་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཚར་གཅད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་དུ་རྟེན་བཅས་ནས། དེ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ དག་གི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། དེར་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་བུ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེར་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ལས་གཅིག་ནི་ཤེས་རབ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། ། གཅིག་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘This is the origin of suffering, this is the cessation of suffering, and this is the path that leads to the cessation of suffering—the truths of noble beings.’
BO
། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཞམ་རིང་བ་དཔའ་བོར་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེར་རྟག་ཏུ་འགྲོ་བ་ ལས་དེ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་བློན་པོའི་མཆོག་ཏུ་བསྐོས་ནས། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གཞི་ཆེན་པོ་ཡང་བྱིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དག་ནི་འབྱོར་པ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། དེས་ཀྱང་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་ལ། དེས་ཁྱིམ་གྱི་འབྱོར་པ་རྒྱས་པར་བྱས་ཏེ་བཞག་གོ། ། དེ་ནས་དེས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དེར་རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། ། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་ནོར་ ལེན་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཐོང་ནས། སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུའི་ཁྱིམ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། ། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་འཛིན་ བྱེད་ཀྱི་བུ་ཤིང་མ་ལ་ལི་ཀའི་འདབ་ན་བ་འཇོ་བའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་ལས།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘With higher knowledge I should comprehend suffering, that truth of noble beings.’
BO
བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་ཡན་ ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁྱུད་ནས་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་ཁྲིད་དེ། སྟན་བཤམས་པ་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། ཀྱེ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཤོས་གསོལ་ལ་འོ་མ་ཡང་གསོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། ཤཱ་རིའི་བུ་ན་རེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ང་ལ་སེམས་དགའ་བར་བྱས་ཟིན་གྱིས་དེས་ཆོག་གོ། ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ བུས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ན་གདོད་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཟན་གཅིག་ཙམ་ཡང་ཟར་མི་བཏུབ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟར་ཁྱོད་ནི་ངང་ཚུལ་འཆལ་ཅིང་ངང་ཚུལ་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་ བདག་རྣམས་ཀྱི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད་ལ། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་སྟེ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ལགས་པས་ན།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘With higher knowledge I should relinquish the origin of suffering, that truth of noble beings.’
BO
བདག་གིས་ནི་བདག་ཉིད་དང་ཕ་མ་དང་བུ་ དང་ཆུང་མ་དང་བྲན་དང་བྲན་མོ་དང་ལས་བྱེད་པ་དང་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དང་མཛའ་བོ་དང་སྙིང་ཉེ་བ་དང་ཉེ་དུ་དང་རྒན་རབས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བདེ་བས་ཚིམ་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། རྒྱལ་པོ་ལ་ཡང་ས་གཞིའི་རག་ལུས་ལ། ལྷ་ཡང་རྗེད་དགོས། སྔོན་གྱི་མཚུན་དག་ཀྱང་གཏོར་དགོས། དགེ་ སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱང་ཟན་སྦྱིན་དགོས་ཏེ། བདག་གིས་ནི་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་གིས་བདེ་བླག་ཏུ་འབྱོར་པར་མི་ནུས་སོ། ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འོ་ན་ཁྱོད་ཉིད་ལ་དྲི་བར་བྱས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ལན་ཐོབ་ཤིག ། དཔེར་ན་མི་ ཞིག་གིས་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱོད་དེ། དེ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་དེས་ལུས་དང་བྲལ་ཏེ། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་ནས། དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་རྣམས་ཀྱིས་ བཟུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་དུ་བཅུག་ནས།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘With higher knowledge I should actualize the cessation of suffering, that truth of noble beings.’
BO
དེ་ན་རེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་དག་བདག་ལ་གནོད་པ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་དག་མ་བྱེད་ཅིག ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གིས་ཕ་མའི་ཕྱིར་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱད་ཅིང་ལོག་པར་ སྤྱད་པས། བདག་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱད་པ་དེས། ལུས་དང་བྲལ་ཏེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པར་ཟད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མི་དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་རྣམས་ ལས་དོན་དེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རམ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནི་མི་འགྲུབ་བོ། ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུས་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དང་ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་བསྒྲུབས་ཏེ། ཕ་མ་གཉིས་ལ་དུས་ དུས་སུ་ཡང་དག་པར་རི་མོ་བྱེད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་བདེ་བས་སྟེན་པར་བྱེད་དེ། སྡིག་པའི་ལས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། འདུག་ན་དེ་ལ་ཕ་མ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རིགས་ ཀྱི་བུ་འདི་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་སྒྲུབ་ཕོད་ལ་རིགས་པས་འཚོ་བ་ཡིན་ཏེ།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘With higher knowledge I should cultivate the path that leads to the cessation of suffering, that truth of noble beings.’
BO
རིགས་ཀྱི་བུ་འདིས་ནི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས། དུས་དུས་སུ་བདག་ཅག་ལ་ཡང་ཡང་དག་པར་རི་མོ་བྱེད། ཡང་དག་པར་བསྙེན་བཀུར་བྱེད། ཡང་དག་ པར་བདེ་བས་སྟེན་པར་བྱེད་དེ། སྡིག་པའི་ལས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལམ་ཡང་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་འདུག་གོ་སྙམ་མོ། ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཕ་མ་ལ་སླར་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བར་རེ་བར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་ སུ་འགྲིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་བྲན་དང་བྲན་མོ་དང་ལས་བྱེད་པ་དང་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་རྣམས་དང་མཛའ་བོ་དང་སྙིང་ཉེ་བ་དང་ཉེ་དུ་དང་རྒན་རབས་རྣམས་དང་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷ་རྣམས་དང་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ སྤྱོད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱོད་དེ། དེ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་དེས། ལུས་དང་བྲལ་ཏེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་ནས། དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘With higher knowledge I have comprehended suffering, that truth of noble beings.’
BO
སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་ བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་དུ་བཅུག་ནས། དེ་ན་རེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་དག་བདག་ལ་གནོད་པ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་དག་མ་བྱེད་ཅིག ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱད་ཅིང་ལོག་པར་སྤྱད་པར་ཟད་དོ་ཞེས་ ཟེར་ན། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མི་དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་རྣམས་ལས་དོན་དེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རམ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནི་མི་འགྲུབ་བོ། ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུས་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ ཡོན་ཏན་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་བསྒྲུབས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། སྡིག་པའི་ལས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལམ་ཡང་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། འདུག་ན་དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སླར་སྙིང་བརྩེ་བར་ བྱེད་དོ། ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སླར་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱས་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་དེའི་ནི།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘With higher knowledge I have relinquished the origin of suffering, that truth of noble beings.’
BO
དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བར་རེ་བར་བྱས་ཏེ་ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་ བྱེད་ཀྱི་བུ་ངུས་ཏེ་མཆི་མ་བླགས་སོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་གོས་ཀྱི་མཐའ་མས་མཆི་མ་ཕྱིས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། ཀྱེ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་བདག་གི་མཆིས་བྲང་བག་སར་བླངས་ནས་རིང་པོ་མ་ལགས་པ་ཞིག་མཆིས་ཏེ། དེའི་སླད་དུ་བདག་གིས་ བག་མ་མཆིས་པར་སྡིག་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མང་པོ་བགྱིས་ཀྱིས། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བག་སར་འདི་བདག་གིས་གཏན་དུ་སླར་བཏང་ལ། དེང་སླན་ཆད་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལྔ་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་ནོད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལྔ་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱས་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རིའི་ནགས་ཁྲོད་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་ལས། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་ གནས་པ་ནས།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘With higher knowledge I have actualized the cessation of suffering, that truth of noble beings.’
BO
ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རིའི་ནགས་ཁྲོད་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་དགེ་སློང་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ གོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། དགེ་སློང་ཁྱོད་ད་གདོད་ག་ལས་འོངས། དགེ་སློང་དེས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་ད་གཟོད་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་ནས་མཆིས་སོ། ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཤེས་སམ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་འཚལ་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་སྔོན་གྱི་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཚེའི་གྲོགས་པོ་ལགས་སོ། ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་གནོད་པ་ཆུང་ངམ། ཉམ་ང་བ་ཉུང་ངམ། བདེ་བ་དང་ལྡན་ནམ། ནད་ མེད་དམ། སྟོབས་དང་ལྡན་པར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་སམ། སྟོན་པ་མཐོང་བར་དགའ་འམ། ཆོས་མཉན་པར་དགའ་འམ། དགེ་སློང་དེས་སྨྲས་པ།
EN
“Monks, regarding things not previously heard, when I had reflected thoroughly, vision arose, and insight, knowledge, and understanding arose, as I thought, ‘With higher knowledge I have cultivated the path that leads to the cessation of suffering, that truth of noble beings.’
BO
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ནི་སྟོན་པ་བལྟ་བར་ཡང་དགའ། ཆོས་མཉན་པར་ཡང་དགའ་མོད་ཀྱི། གནོད་པ་དང་ ལྡན་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་ཏེ་ནད་པར་གྱུར་པས་གལ་ཏེ་ན་ནད་དེ་ཁོ་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་དོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་བགོས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུའི་ཁྱིམ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་ལས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ ཤཱ་རིའི་བུ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཁྲི་ལས་ལྡང་དུ་སྩོལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས། བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཁྲི་ལས་ལྡང་བར་སྩོལ་བ་མཐོང་ནས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལ་སྨྲས་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ང་འདུག་པའི་སྟན་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་ཀྱིས། ཁྱོད་ཁྲི་ལས་མ་ལྡང་ ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྟན་བཤམས་པ་ལ་འདུག་གོ། ། འདུག་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཅི་ཁྱོད་བཟོད་པ་དང་ལྡན་ནམ། འཚོ་འམ། ཅི་ཁྱོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་། མི་བཟད་པ་དང་། ཚ་བ་དང་།
EN
“Monks, as long as I had not achieved the vision, insight, knowledge, and understanding of the four truths of noble beings in their three phases and twelve aspects, I had not been freed from the world of devas, māras, and brahmās, from its living beings including mendicants and brahmins, from its living beings including humans and gods. I had not escaped from it, severed ties with it, or been delivered from it. Nor did I dwell fully with a mind free from error. Monks, I did not have the understanding that I had fully awakened to unsurpassed and perfect buddhahood.
BO
ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་དྲག་པོ་རྣམས་མེད་པར་གྱུར་ཏམ། ཕྱིར་ཐུ་བར་མ་གྱུར་ཏམ། མེད་པར་གྱུར་པར་མངོན་ནམ། ཕྱིས་ཐུ་བར་གྱུར་པར་མི་མངོན་གྲང་། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་ནི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། འཚོ་བ་ དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ལུས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་། མི་བཟད་པ་དང་། ཚ་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་ཚབས་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཐེབས་ཏེ། བདག་གི་ཚོར་བ་དེ་དག་ཕྱིས་ཐུ་ཞིང་ཕྱིས་ན་བར་མངོན་གྱི་མེད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དཔེར་ན་མི་སྟོབས་ ཆེ་རབ་ཅིག་གིས་མི་ཉམ་ཆུང་རབ་ཅིག་གི་མགོ་བོ་འབྲེང་བ་བཟང་པོ་རིང་པོས་དམ་དུ་བཅིངས་ན་དེའི་མགོ་བོ་མི་བཟད་པར་ན་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་གི་མགོ་བོ་ལ་ཚོར་བ་མི་བཟད་ཅིང་འདུག་སྟེ། བདག་གི་ཚོར་བ་དེ་དག་ཕྱིས་ཐུ་ཞིང་ཕྱིས་ལ་ན་བར་མངོན་གྱི་མེད་ པར་མ་གྱུར་ཏོ། ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དཔེར་ན་བ་ལང་གསོད་པའམ།
EN
“Monks, once I had achieved the vision, insight, knowledge, and understanding of the four truths of noble beings in their three phases and twelve aspects, I was freed from the world of devas, māras, and brahmās, from its living beings including mendicants and brahmins, from its living beings including humans and gods. I had escaped from it, severed ties with it, and been delivered from it. I dwelled fully with a mind free from error. Monks, then I had the understanding that I had fully awakened to unsurpassed and perfect buddhahood.”
BO
བ་ལང་གསོད་པའི་སློབ་མས་བ་ལང་བཤའ་བའི་གྲི་རྣོན་པོས་བ་ལང་གི་ལྟོ་དྲལ་ན་དེའི་ལྟོ་བའི་ཚོར་བ་མི་བཟད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་གི་ལྟོ་བའི་ནད་མི་བཟད་པར་འདུག་སྟེ་བདག་གི་ཚོར་ བ་དེ་དག་ཕྱིས་ཐུ་ཞིང་ཕྱིས་ལ་ན་བར་མངོན་གྱི་མེད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དཔེར་ན་མི་སྟོབས་ཆེ་རབ་གཉིས་ཀྱིས་མི་སྟོབས་ཆུང་རབ་ཅིག་དཔུང་པ་གཡས་གཡོན་ནས་བཟུང་སྟེ། མེ་མདག་གི་ནང་དུ་སྲེག་པར་བྱེད་ན་དེའི་ལུས་མི་བཟད་པར་ཚ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཙུན་ པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་གི་ལུས་ཤིན་ཏུ་ཚ་ཞིང་འདུག་སྟེ། བདག་གི་ཚོར་བ་དེ་དག་ཕྱིས་ཐུ་ཞིང་ཕྱིས་ལ་ན་བར་མངོན་གྱི་མེད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེས་ན་བདག་ནི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། འཚོ་བ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ལུས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་། མི་བཟད་པ་ དང་། ཚ་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་ཚབས་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཐེབས་ཏེ། བདག་གི་ཚོར་བ་དེ་དག་ཕྱིས་ཐུ་ཞིང་ཕྱིས་ལ་ན་བར་མངོན་གྱི་མེད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། ། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ།
EN
When the Blessed One had given this Dharma teaching, Venerable Kauṇḍinya achieved the Dharma vision that is free from dust and stainless with regard to phenomena.
BO
འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འོ་ན་ཁྱོད་ཉིད་ལ་དྲི་བར་བྱས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལན་ཐོབ་ཤིག ། འཛིན་ བྱེད་ཀྱི་བུ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པས་ནི་དུད་འགྲོ་བདམ་མོ། ། དུད་འགྲོ་དང་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དུད་འགྲོ་བས་ནི་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}བདམ་མོ། ། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དང་མི་གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་ བུ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}པས་ནི་མི་བདམ་མོ། ། མི་དང་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མི་བས་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་བདམ་མོ། ། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་བས་ནི་ སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་བདམ་མོ། ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་དང་འཐབ་བྲལ་གྱི་ལྷ་གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་བས་ནི་འཐབ་བྲལ་གྱི་ལྷ་བདམ་མོ། ། འཐབ་བྲལ་གྱི་ལྷ་དང་དགའ་ལྡན་པའི་ལྷ་གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འཐབ་བྲལ་བའི་ལྷ་བས་ ནི་དགའ་ལྡན་པའི་ལྷ་བདམ་མོ། །
EN
The Blessed One now asked Venerable Kauṇḍinya, “Kauṇḍinya, have you understood the Dharma?”
BO
དགའ་ལྡན་པའི་ལྷ་དང་འཕྲུལ་དགའི་ལྷ་གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དགའ་ལྡན་པའི་ལྷ་བས་ནི་འཕྲུལ་དགའ་བའི་ལྷ་བདམ་མོ། ། འཕྲུལ་དགའ་བའི་ལྷ་དང་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པའི་ལྷ་གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འཕྲུལ་དགའི་ལྷ་བས་ ནི་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པའི་ལྷ་བདམ་མོ། ། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པའི་ལྷ་དང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་གང་བདམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པའི་ལྷ་བས་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་བདམ་མོ། ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་བདམ་ཞེས་ཟེར་རམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་བདམ་ཞེས་མཆིའོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་བས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་བདམ་ པར་གྱུར་ན་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་མཆིས་སམ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལམ་ཡང་ཡོད། སྲང་ཡང་ཡོད་དེ།
EN
“Yes, Blessed One, I have.”
BO
རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དད་པ་དང་ལྡན་པས་དེ་བསྒོམས་ན་འདོད་པའི་འདུན་པ་སྤངས་ནས་དེ་ལ་ཤས་ཆེར་གནས་པས་ཚངས་ པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ངས་བཤད་ན་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པར་ནུས་སམ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤོད་ཅིག་དང་བདག་གིས་མཉན་ཏོ། ། ཤཱ་རིའི་བུས། སྨྲས་པ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འདི་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སེམས་ཀྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་སྐྱེད་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་སྐྱེད་པ། ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་བ་སྤངས་ནས་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་འཁོན་མེད་པ། དགྲ་ཟླ་མེད་པ། གནོད་པ་མེད་པ། ཡངས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ། གཉིས་སུ་མེད་པ། ཚད་མེད་པ། ཤིན་ ཏུ་བསྒོམས་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མོས་ཏེ་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བཞི་པ་དང་། བླ་དང་། འོག་དང་། ཐད་ཀར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བྱམས་པ་དང་ལྡན་ པའི་སེམས་འཁོན་མེད་པ། དགྲ་ཟླ་མེད་པ། གནོད་པ་མེད་པ། ཡངས་པ། ཆེན་པོར་གྱུར་པ། གཉིས་སུ་མེད་པ།
EN
“Kauṇḍinya, have you understood the Dharma? Have you understood?”
BO
ཚད་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས་མོས་ཏེ་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོར་ གྱུར་པའི་བར་དུ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱས་ཏེ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འདི་ནི་ལམ་ཡིན། འདི་ནི་སྲང་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དད་པ་དང་ལྡན་པས་དེ་བསྒོམས་ན་འདོད་པའི་འདུན་པ་སྤངས་ནས་དེ་ལ་ཤས་ཆེར་གནས་པས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་གནས་པར་བྱས་ནས་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ ལ་དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་རྣམས་མ་བཤད་པ་ནི་ཚར་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་འོད་མའི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་བཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་ལ་བཞུགས་པར་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །
EN
“Yes, Sugata, I have understood it. I understand.”
BO
དགའ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་ཁྲི་ལས་ལངས་ཏེ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་ བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་མཛད་ནས་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུའི་ཁྱིམ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འོད་མའི་ཚལ་དུ་མ་ཕྱིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆེས་སྔར་འོད་མའི་ཚལ་ དུ་གཤེགས་ནས་ཉིད་ཀྱི་གདན་ལ་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཤི་སྟེ་དུས་ལས་འདས་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ད་གཟོད་ག་ལས་འོངས། ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ།
EN
“Because Venerable Kauṇḍinya has understood the Dharma, he shall be called Ājñāta­kauṇḍinya.”
BO
བཙུན་པ་བདག་གིས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཚངས་ པའི་གནས་བཞི་ལ་གནས་པར་བགྱིས་ན་ད་གཟོད་དེ་ནས་མཆིས་ལགས་སོ། ། བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་རྣམས་མ་བསྟན། ཇི་སྟེ་བསྟན་དུ་ཟིན་ན་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་རྟོགས་པ་ཞིག ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཁྱོད་ སོང་བའི་འོག་ཏུ་ང་འོད་མའི་ཚལ་འདི་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུའི་ཁྱིམ་དུ་འདུག་ནས་ངས་དེ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་རྣམས་བསྟན་ཏེ། དེས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་དེ་ཤི་སྟེ་དུས་ལས་འདས་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ སོ། ། དེ་ལྟར་ངས་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱས་ནས་ཁྱོད་འོད་མའི་ཚལ་དུ་མ་ཕྱིན་པར་ང་ཐོག་མར་ཕྱིན་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དེ་ལྟར་ངོ་མཚར་ ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ།
EN
When this Dharma teaching had been explained, the terrestrial yakṣas began to chatter and sing, “Friends, in Vārāṇasī, in the woods of the deer park at Ṛṣivadana, for the great benefit of many, to the delight of many, out of compassion for this transient world, for the well-being and benefit of gods and human beings, in accord with the Dharma, the Blessed One has turned the wheel of the Dharma in its three phases and twelve aspects. In all the world, no one has turned such a wheel of Dharma in its three phases and twelve aspects—neither ascetics, brahmins, gods, māras, Brahmā himself, nor anyone else. Its turning will swell the ranks of those in the realm of the gods and diminish the number of those in the realm of the demigods.”
BO
བཙུན་པ་བྲམ་ཟེ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱང་དེས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། བཙུན་པ་དེས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་ འཐབ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ན་རྒྱལ་པོ་ཀླུ་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་འཁྲུག་པ་དང་ནང་འཁྲུག་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། ནད་དང་མུ་གེ་ མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། གནོད་པ་མེད་ཅིང་ཚེར་མ་དཀྲུགས་ལ་བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དོ། ། དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་འཐབ་མེད་ན་རྒྱལ་པོ་ཀླུ་ལྷའི་མདུན་ན་འདོན་ཕྱུག་ཅིང་ ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ནོར་དང་གསེར་དུ་མ་དང་ལྡན་པ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ།
EN
When they heard the terrestrial yakṣas, all the celestial yakṣas and the gods in the Abodes of the Four Great Kings, the Heaven of the Thirty-Three, the Strifeless Heaven, the Tuṣita Heaven, the Delighting in Creation Heaven, and the Heaven of the Masters of Others’ Creations also began to chatter and sing, and what they said immediately thundered throughout Brahmāloka.
BO
རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད། བྲམ་ ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་གཞན་ཞིག་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་དེའི་ཐད་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་འདུག་པ་དེས། བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་ནོར་ ལེན་པར་བྱེད་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད་དེ། གཞི་དེས་ན་ཁང་{བཟངས་ཀྱི་,བཟང་གི་}སྟེང་ན་འདུག་ཅིང་སྐྱེས་པ་མེད་པར་བུད་མེད་འབའ་ཞིག་དང་སིལ་སྙན་རྣམས་ཀྱིས་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་རིག་གོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་དེས་བསམས་པ། འདི་དཔལ་ འདི་ལྟ་བུ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྦྱིན་པ་དང་། དུལ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་སྡོམ་པའི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་ཀྱང་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་བྱ་གོར་མ་ཆག །
EN
The gods of Brahmāloka also began to chatter and sing, saying, “Friends, in Vārāṇasī, in the woods of the deer park at Ṛṣivadana, for the great benefit of many, to the delight of many, out of compassion for this transient world, for the well-being and benefit of gods and human beings, in accord with the Dharma, the Blessed One has turned the wheel of the Dharma in its three phases and twelve aspects.
BO
འོན་ཀྱང་དེས་ དབུལ་བ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་སྐྱེས་སོ། ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཞིག་དེའི་ཁྱིམ་སྒོར་འོངས་སོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། ། དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ལོ། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི་ངག་གིས་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་བསོད་སྙོམས་དེ་བླངས་ནས་ དེ་ཁོ་ན་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལྷག་པར་ཡང་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་རྐང་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་ བར་གྱུར་ཅིག ། བདག་གིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་ནོར་ལེན་པ་དང་།
EN
“In all the world, no one has turned such a wheel of Dharma in its three phases and twelve aspects—neither ascetics, brahmins, gods, māras, Brahmā himself, nor anyone else. Its turning will swell the ranks of those in the realm of the gods and diminish the number of those in the realm of the demigods.”
BO
བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་ནོར་ལེན་པ་དང་འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་ པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེས་ན་གང་དང་ གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་དེར་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད། རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་ནོར་ལེན་པར་བྱེད་ལ། དགེ་སློང་དག་ ང་རང་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་བས་ཀྱང་ཆེས་ལྷག་པར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ང་ལྟ་བུ་འདིས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ། ། གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་ སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ།
EN
In Vārāṇasī, in the woods of the deer park at Ṛṣivadana, in accord with the Dharma, the Blessed One has turned the wheel of the Dharma in its three phases and twelve aspects. That is why this Dharma discourse is known as Turning the Wheel of the Dharma.
BO
ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་ མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་བུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ། ། ། ། རབ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ནང་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་དྲི་ཟའི་ རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ།
EN
The Blessed One addressed the group of five monks a second time:
BO
དེས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གླུ་དབྱངས་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་ལས་རྣམ་པ་བཞིའི་གཟིགས་པས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ ནས་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་གཤེགས་པ་དེའི་ཚེ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ལ་སྨྲས་པ། རབ་དགའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷའི་རིས་དགའ་ལྡན་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ། ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ནས་གང་གི་ཚེ་དེ་བལྟམས་ཏེ། ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་བདུད་རྩི་ བརྙེས་ནས་དེས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཚིམ་པར་མཛད་པར་འགྱུར་གྱིས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་ཅིག་དང་། ཁྱོད་ལ་ཡང་དེས་བདུད་རྩིའི་སྐལ་བ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་རོ། ། རབ་དགས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་བདག་གིས་གླུ་དབྱངས་སྦྱར་བ་བརྩམས་ལགས་ཏེ། རེ་ཞིག་དེ་ ལགས་པར་བགྱིས་ན་སླད་ཀྱིས་སླེབས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་ཀུ་ཤི་ན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྲོང་ཁྱེར་ཀུ་ཤི་ན་གནས་པའི་གྱད་ཀྱི་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱེད། བླ་མར་བྱེད། རི་མོར་བྱེད།
EN
“Monks, these are the four truths of noble beings: the truth of noble beings that is suffering, the truth of noble beings that is the origin of suffering, the truth of noble beings that is the cessation of suffering, and the truth of noble beings that is the path leading to the cessation of suffering.
BO
མཆོད་པར་བྱེད་ཅིང་དགྲ་བཅོམ་པར་བཀུར་བ་ ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་མཚོ་མ་དྲོས་པའི་འགྲམ་ན་ཉིན་པར་གནས་སོ། ། དེར་ཡང་དེ་ལ་ལྷ་དང་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱེད། བླ་མར་བྱེད། རི་མོར་བྱེད་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་རེས་འགའ་ནི་མཚོ་མ་དྲོས་པའི་འགྲམ་དེ་ཉིད་ན་ཉིན་པར་གནས་ཤིང་འདུག་གོ། ། རེས་འགའ་ནི་མཚོ་མ་དྲོས་ པ་དེ་ཉིད་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ཤིང་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་སོང་ནས་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བལྟམ་པ་དེའི་ཚེ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ལ་སྨྲས་པ། རབ་དགའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བལྟམ་གྱིས་ཚུར་དང་ བདག་ཅག་གིས་དེའི་མཆོད་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། རབ་དགས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་བདག་གིས་གླུ་དབྱངས་སྦྱར་བ་བརྩམས་ལགས་ཏེ། དེ་རེ་ཞིག་དེ་ལགས་པར་བགྱིས་ནས་སླད་ཀྱིས་སླེབས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ ཚལ་དེར་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཁ་འབུས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་གིས་ཤིང་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་ཁ་འབུས་པ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཡིད་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ་དེས་བསམས་པ།
EN
“What is the truth of noble beings that is suffering? It is the suffering of birth, the suffering of aging, the suffering of sickness, and the suffering of death. It is the suffering of not having what you want, the suffering of getting what you do not want, and the suffering of seeking what you desire and not finding it. In short, it is the suffering of the five aggregates for appropriation. This is known as the truth of the noble ones that is suffering. In order to comprehend it one should cultivate the noble eightfold path: right view, right understanding, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and the eighth, right meditative concentration.
BO
ག་ནའི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རྒས་ཤིང་འཁོགས་ལ་གཏུགས་པ། སྡེ་ཚན་གྱི་ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དག་ལས་བདག་གིས་ཐོས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་ནི་བརྒྱ་ལམ་ན་འབྱུང་བར་ཟད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལས་ན། ཨུ་དུམ་བཱ་ རའི་ཚལ་འདིར་ཡང་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཨུ་དུམ་བཱ་ར་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་ཁ་འབུས་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་མོ། ། དེར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒན་པོ་དང་། ནད་པ་དང་། ཤི་བ་གཟིགས་ནས་ནགས་ཁྲོད་དུ་གནས་བཅས་པ་དེའི་ཚེ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་ དགའ་ལ་སྨྲས་པ། རབ་དགའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་རྒན་པོ་དང་། ནད་པ་དང་། ཤི་བ་གཟིགས་ནས་ནགས་ཁྲོད་དུ་གནས་བཅས་ཀྱིས། བདག་ཅག་དོང་ལ་དེའི་མཆོད་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། རབ་དགས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་བདག་གིས་གླུ་དབྱངས་སྦྱར་བ་བརྩམས་ལགས་ ཏེ། དེ་རེ་ཞིག་ལགས་པར་བགྱིས་ནས་སླད་ཀྱིས་སླེབས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །
EN
“What is the truth of the noble ones that is the origin of suffering? It is what causes you to take rebirth. It is the arising of delight that is bound up with attachment. It is craving that is captivated by this and that. This is what we call the truth of the noble ones that is the origin of suffering. In order to relinquish it, one should cultivate the noble eightfold path: right view, right understanding, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and the eighth, right meditative concentration.
BO
དེར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ནས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཆོས་བཞིན་དུ་བསྐོར་བ་དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཡང་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ ལ་སྨྲས་པ། རབ་དགའ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ནས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་བསྐོར་བར་བཞེད་ཀྱིས་ཚུར་བདག་ཅག་སོང་ལ་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ། ། རབ་དགས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་བདག་གིས་གླུ་དབྱངས་སྔར་བརྩམས་ ལགས་ཏེ། རེ་ཞིག་དེ་ལགས་པར་བགྱིས་ནས་སླད་ཀྱིས་སླེབས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེར་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་བསྐོར་བ་དེའི་ཚེ་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་དེ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེ་ཏོག་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་ན་དཔག་ ཚད་མང་པོར་དྲི་བསུང་གིས་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ལྷག་པར་ཡང་ཡིད་དགའ་བར་གྱུར་ནས་འདི་དག་ནི་བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །
EN
“What is the truth of the noble ones that is the cessation of suffering? It is the complete casting away, tossing aside, clearing out, exhaustion, removal, cessation, alleviation, and disappearance of any and every single thing that causes you to take rebirth; the disappearance of delight that is bound up with attachment; and the disappearance of craving that is captivated by this and that. This is what we call the truth of the noble ones that is the cessation of suffering. In order to actualize it, one should cultivate the noble eightfold path: right view, right understanding, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and the eighth, right meditative concentration.
BO
དེར་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ ཆོས་བཞིན་དུ་བསྐོར་བ་དེའི་ཚེ་ལྔ་སྡེ་དང་། ཉེ་བའི་ལྔ་སྡེ་རྣམས་དང་། གྲོང་གི་བྱིས་པ་མགོ་མཐོ་མཐོ་ལྔ་བཅུ་བཏུལ་ཏོ། ། ཤིང་བལ་གྱི་ཤིང་གི་ནགས་ཁྲོད་དུ་གཤེགས་ནས་བཟང་སྡེ་དྲུག་ཅུའི་ཕ་ཚན་བདེན་པ་རྣམས་ལ་བཀོད་དོ། ། སྡེ་པའི་གྲོང་དུ་གཤེགས་ནས་གྲོང་ན་གནས་པའི་བུ་ མོ་དགའ་མ་དང་། དགའ་སྟོབས་མ་གཉིས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་བཀོད་དོ། ། ལྟེང་རྒྱས་སུ་གཤེགས་ནས་རལ་པ་ཅན་སྟོང་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། ། ག་ཡཱའི་རྩེ་མོའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་གཤེགས་ནས་དགེ་སློང་སྟོང་པོ་དེ་དག་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཡིད་ཆེས་ པར་མཛད་དེ་གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ། བླ་ན་མེད་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། ། སྨྱིག་མའི་ནགས་ཁྲོད་དུ་གཤེགས་ནས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་འབུམ་ཕྲག་ དུ་མ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་གནས་པར་མཛད་དོ། ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་ནས་འོད་མའི་ཚལ་བཞེས་ཏེ།
EN
“What is the noble truth of the path leading to the cessation of suffering? It is the noble eightfold path. One should thus cultivate right view, right understanding, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and the eighth, right meditative concentration.”
BO
ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཡོག་འཁོར་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དང་ལྡན་པ་གཉིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། ། མཉན་དུ་ཡོད་པར་གཤེགས་ ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་བཞེས་ཏེ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནས་དགེ་ཚུལ་སྐུལ་བྱེད་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་དེས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་ཞིང་གནས་གཞན་དང་གཞན་དག་ནས་དུས་མ་ཡིན་པའི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་ བུ་རྣམས་བླངས་ཤིང་མཁན་པོ་དང་དགེ་འདུན་ལ་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་མཚོ་མ་དྲོས་པའི་འགྲམ་དུ་སོང་ནས་དེ་དེར་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་དེར་ཉིན་བར་གྱི་གནས་བཏབ་པ་ལས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་གིས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་འདི་ནི་ངའི་ཉིན་བར་གྱི་གནས་ཡིན་གྱིས་ འདིར་མ་འདུག་ཤིག ། དགེ་ཚུལ་སྐུལ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་ཡིན་ནོ། ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་གིས་སྨྲས་པ། ང་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲན་པར་གྱིས་ཤིག་དང་།
EN
When this Dharma teaching had been explained, Venerable Ājñāta­kauṇḍinya’s mind was freed from the defilements, without any further appropriation. The others among the five monks achieved the Dharma vision that is free from dust and stainless with regard to phenomena. At that moment the first arhat came into the world. Including the Blessed One, now there were two.
BO
དེ་ནས་འདི་འོ་བུ་ཅག་གཉིས་གང་རྒྱལ་བ་དེའི་ཉིན་བར་གྱི་གནས་སུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་གཉིས་རྫུ་འཕྲུལ་ སྟོན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལས་དེར་དགེ་ཚུལ་སྐུལ་བྱེད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ཕམ་པར་བྱས་ནས་དེ་ཡུལ་ཡུལ་པོར་གྱུར་ཏེ། ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་དེ་ཉིད་དུ་སོང་ནས་འདུག་གོ། ། དེར་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་མཛད་ནས་ཀུ་ཤའི་གྲོང་ ཁྱེར་དུ་གཤེགས་ཏེ། གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་ཞུགས་ནས་བཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདུལ་བར་བྱ་བ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་དང་། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་གཉིས་ལུས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། ། དེ་ནས་ཡང་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ངས་གདུལ་བར་སླ་ན་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ནི་རྒྱགས་ཤིང་བག་མེད་པར་གནས་ཏེ་དེ་ངའི་ཐད་དུ་མི་འོང་གིས། ང་ཉིད་དེའི་ཐད་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེར་སྤྲུལ་པ་ཞིག་བཞག་ནས་ཤིང་ས་ལ་ཟུང་གི་ ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ནང་དུ་གཤེགས་ནས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་བྱོན་ཏེ།
EN
The Blessed One then addressed the other monks in the group of five:
BO
དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། འདིའི་ང་རྒྱལ་བཅག་ནས་གདོད་དེའི་འོག་ཏུ་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དུ་རུང་ངོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་དེ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་བཻ་དཱུརྱའི་པི་བང་རྒྱུད་སྟོང་པ་ཞིག་བསྣམས་ཏེ། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའི་སྒོ་དྲུང་དུ་གཞེས་ནས་ཕྲིན་གྱིས་བཟླུགས་ཏེ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་སྒོ་ན་སྡོད་དེ། དེ་ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་པི་བང་ལེན་པར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགས་བསམས་པ། མ་ལ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་གཞན་འགའ་ཞིག་མ་བྱུང་གྲང་། དེ་ནི་བདག་གིས་ཚར་གཅད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྨྲས་པ། ནང་དུ་བོས་ཤིག་དང་བདག་གིས་ཅི་ནུས་པ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱས་ཏེ་དེས་དེ་ནང་དུ་བོས་ནས་པི་བང་ལེན་པ་ལ་ ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་པི་བང་གི་རྒྱུད་གཅིག་བཅད་པ་དང་། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགས་ཀྱང་དེ་མཐོང་ནས་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་བཅད་དོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཐར་གྱིས་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་བཅད་དེ་རྒྱུད་གཅིག་པུ་ལུས་པར་གྱུར་ནས་དེ་ལས་ ཀྱང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་མཛད་དོ། །
EN
“Monks, form is not the self. Monks, if form were the self, then it would not be logical that form is subject to injury and suffering, and it would be logical for one to be able to say, with respect to form, ‘May my form be like this,’ or ‘May it not be like this.’ However, monks, form is subject to injury and suffering, and one is not able to say, ‘May my form be like this,’ or ‘May it not be like this,’ because form is not the self.
BO
དེ་ནས་རབ་དགས་ཀྱང་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་བཅད་དེ་དེས་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་པུ་དེ་ལས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་གཅིག་པུ་དེ་ཡང་བཅད་དེ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱུང་བར་མཛད་དོ། ། དེ་ནས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་ དགས་བསམས་པ། བདག་གིས་ནི་དེ་ལས་ལྷག་པར་{ཆུང་ཟད་,ཅུང་ཟད་}ཀྱང་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས་ན། འདི་ནི་བདག་པས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེའི་སྐབས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། འདི་ང་རྒྱལ་ང་དང་མཚུངས་པ་སུ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དེ་ ལྟར་འཛིན་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ང་རྒྱལ་བཅག་ནས་རང་བཞིན་གྱི་སྐུར་བསྒྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ནས་དེ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ།
EN
“Monks, sensations, perceptions, formations, and consciousness are not the self. Monks, if consciousness were the self, then it would not be logical that it is subject to injury and suffering, and it would be logical for one to have the ability with respect to consciousness to say, ‘May my consciousness be like this,’ or ‘May it not be like this.’ However, monks, consciousness is subject to injury and suffering, and one does not have the ability with respect to consciousness to say, ‘May my consciousness be like this,’ or ‘May it not be like this,’ because consciousness is not the self.
BO
དེས་ན་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ནང་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་དེའི་མེ་ཏོག་རྣམས་རྙིས་པར་གྱུར་ཏེ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་གིས་ ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་དེའི་མེ་ཏོག་རྣམས་རྙིས་པར་གྱུར་པ་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་མྱ་ངན་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ་དེས་བསམས་པ། བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་འདི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེ་ཏོག་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ལས། ད་ནི་བདག་རྒས་ཤིང་འཁོགས་ལ་གཏུགས་ པར་གྱུར་ཏེ། ན་ཚོད་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་ན་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་གྱི་མེ་ཏོག་འདི་དག་རྙིས་པར་གྱུར་པ་ལས་ན། བདག་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་རྒྱུ་དེས་ན་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་ལ་དགའ་བའི་ལྷ་ཞིག་གིས་རབ་ བཟང་ལ་སྨྲས་པ།
EN
“O monks, what do you think—is form permanent, or is it impermanent?”
BO
ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེ་ཏོག་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་གྱི། ས་ཕྱོགས་འདི་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱིས་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འབྱུང་ངམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ བ་དེའི་ཚེ་ནི་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་འདིར་མེ་ཏོག་རྣམས་ཁ་འབུ་བར་འགྱུར་རོ། ། གང་གི་ཚེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་སར་ཞུགས་པའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་འདི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེ་ཏོག་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། ། གང་གི་ཚེ་འཁོར་ ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་གྲོངས་སུ་ཉེ་བའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདར་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་གྱི་མེ་ཏོག་འདི་རྣམས་རྙིས་པར་འགྱུར་རོ། ། གང་གི་ཚེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་གྲོངས་སམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་འདིའི་མེ་ཏོག་རྣམས་སྐམ་པར་འགྱུར་ཏེ། ད་ལྟར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ནས་དེ་གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་ཞུགས་ཏེ།
EN
“It is impermanent, Lord.”
BO
དོ་ནུབ་ནམ་ཕྱེད་ན་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་དེ་རྙིས་ པར་གྱུར་གྱིས་ཁྱོད་དེའི་རྒྱུས་ཧ་ཅང་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག ། སྡུག་བསྔལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག ། སྨྲེ་སྔགས་མ་འདོན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་ཐེ་ཙོམ་ཡོད། བདག་ལ་རེ་བ་ཡང་ཡོད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེས་ཀྱང་བདག་གི་ཐེ་ཙོམ་དེ་སེལ་བར་ནུས་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ལ་དེར་ཕྱིན་ནས་ཞུ་བ་ལུང་བསྟན་པར་གནང་ན་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཞུའོ་སྙམ་ནས་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་ཀུ་ཤི་ན་གྱད་ཀྱི་ཉེ་འཁོར་ཤིང་ས་ལ་ཟུང་གི་ཚལ་དུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་ཀུན་དགའ་ར་ བའི་སྒོའི་ཐད་ཀྱི་འཆག་ས་ན་འཆག་ཅིང་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ངོ་། །
EN
“And is something that is impermanent suffering, or is it not suffering?”
BO
མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བདག་གིས་ ཐོས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དོ་ནུབ་ནམ་ཕྱེད་ན་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གྲག་ན། བདག་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་ཐེ་ཙོམ་མཆིས། བདག་ལ་རེ་བ་ཡང་མཆིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེས་ཀྱང་ བདག་གི་ཐེ་ཙོམ་དེ་སེལ་བར་ནུས་ན། གལ་ཏེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་འོ་མི་བརྒྱལ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེ་ག་ལ་བཞུགས་པ་དེར་བཞུད་ལ། དེར་ཕྱིན་ནས་གལ་ཏེ་ཞུ་བའི་བཀའ་ལན་སྩལ་བར་གནང་ན་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཞུའོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་ ལྟས་ལ་མཁས་ཏེ། དེས་བསམས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཞིག་བཞག་སྟེ་འདུལ་བའི་དབང་གིས་ག་ཞིག་ཏུ་གཤེགས་པར་རིག་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ལ་སྨྲས་པ། རབ་བཟང་ཐོང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྐུ་མཉེལ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་སྐུ་མཉེལ་གྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ལ་གནོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །
EN
“It is suffering, Lord.”
BO
དེ་ནས་ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སྔོན་གྱི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་རྒས་ཤིང་འཁོགས་ལ་གཏུགས་པ་རྣམས་ལས་བདག་གིས་ཐོས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བརྒྱ་ལམ་བརྒྱ་ལམ་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་ཟད་དེ། དཔེར་ན་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ་ཞེས་མཆི་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེ་ཡང་དོ་ནུབ་ནམ་ཕྱེད་ན་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ན། བདག་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་ཐེ་ཙོམ་མཆིས། བདག་ལ་རེ་བ་ཡང་མཆིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེས་ཀྱང་བདག་གི་ཐེ་ཙོམ་སེལ་བར་ནུས་ན། གལ་ཏེ་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་འོ་མི་བརྒྱལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཽ་ཏ་མ་དེ་ག་ལ་བཞུགས་པ་དེར་བཞུད་ ལ། དེར་ཕྱིན་ནས་གལ་ཏེ་ཞུ་བའི་བཀའ་ལན་སྩལ་བར་གནང་ན་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཞུའོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ལ་སྨྲས་པ། རབ་བཟང་ཐོང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྐུ་མཉེལ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་སྐུ་མཉེལ་གྱིས།
EN
“Regarding those things that are impermanent and, therefore, suffering—do noble listeners who are educated in the teachings grasp at a self, thinking, ‘This is mine,’ ‘This is the self,’ or ‘This is the nature of the self’?”
BO
དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གནོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེའི་སྐབས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ནང་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། གཟིམས་མལ་དུ་ཞུགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷའི་སྙན་རྣམ་པར་དག་པ་མི་ལས་འདས་པ་མངའ་ བས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་དང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚིག་བརྗོད་པ་གསན་ཏོ། ། གསན་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཐོང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་མ་དགག་པར་ནང་དུ་ཐོང་ལ་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་འདྲིར་ཆུག་ཤིག ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ ཞེ་ན། འདི་ནི་ང་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དག་དང་བར་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་བརྗོད་པའི་ཐ་མ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་འདི་ནི་ངས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐབས་ཕྱེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ རབ་བཟང་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་ཡི་རངས་ཤིང་མགུ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། ཡི་རངས་ཤིང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བཞུགས་པ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་དག་པར་དགའ་བ་དང་།
EN
“No, Lord, they do not.”
BO
ཡང་དག་པར་མགུ་བར་ འགྱུར་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་འཇིག་རྟེན་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་དག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གནག་ ལྷས་ཀྱི་བུ་དང་། སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་དང་། མི་ཕམ་སྐྲའི་ལ་བ་ཅན་དང་། ཀ་ཏྱའི་བུ་ནོག་ཅན་དང་། གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གིས་དམ་བཅས་པ་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་བཟང་ང་ནི་ན་ ཚོད་ཉི་ཤུ་དགུ་ལོན་ན། ། ལེགས་པ་གང་ཡིན་ཚོལ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར། ། རབ་བཟང་ང་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིན་ཅད་ནས། ། ལོ་གྲངས་ལྔ་བཅུའི་བར་དུ་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་བྱས། ། ང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་དང་ཞབས་དང་རིག་པ་དང་། ། སེམས་ཀྱི་རྩེ་གཅིག་བཏུད་པ་དག་ཀྱང་བསྒོམ་ པ་བྱས། ། རིགས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་བརྗོད་པ་ཡང་། ། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་ཡི་དགེ་སྦྱོང་གཞན་ལ་མེད། །
EN
“O monks, what do you think—are sensations, perceptions, formations, and consciousness permanent or impermanent?”
BO
རབ་བཟང་ཆོས་འདུལ་བ་གང་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་དགེ་སྦྱོང་དང་པོ་ཡང་མེད་དོ། ། དེ་ལ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་ཡང་མེད་དོ། ། རབ་བཟང་ཆོས་འདུལ་བ་གང་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་དགེ་སྦྱོང་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་བས་ན་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པའི་དགེ་སྦྱོང་རྣམས་སམ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་མེད་དེ། ཕ་རོལ་རྒོལ་བའི་ དགེ་སྦྱོང་རྣམས་སམ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་ང་ནི་དེ་སྐད་དུ་འཁོར་འདིར་སེང་གེའི་སྒྲ་ཡང་དག་པར་སྒྲོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་ལ་རྣམ་པར་དག་སྟེ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཆོས་མཐོང་ ལ་ཆོས་རྙེད་པ། ཆོས་རྟོགས་པ། ཆོས་ཀྱི་གཏིང་སླེབས་པ། སོམ་ཉི་ལས་རྒལ་བ། ཐེ་ཙོམ་ལས་རྒལ་བ། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ། གཞན་གྱིས་བཀྲིར་མེད་པ། སྟོན་པའི་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ།
EN
“They are impermanent, Lord.”
BO
ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ནི་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་དོ། ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོའི་ཉེ་གནས་སུ་དབང་བསྐུར་བ་ལགས་སོ། ། བདག་ཀྱང་ རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་པ་ལགས་ཏེ། བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་ བོ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་འདི་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་ གི་དངོས་པོར་འགྱུར་བར་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་མཛད་པར་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས།
EN
“And is something that is impermanent suffering or not suffering?”
BO
ཚིག་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་ ནི་བྲེགས་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པ་ཙམ་དུ་གྱུར། ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་ནི་གྱོན། སྤྱོད་ལམ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པ་ལྟ་བུར་འདུག་པར་གྱུར། ལག་ན་ནི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆུ་སྣོད་ཐོགས་པར་གྱུར་ཏོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚུར་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། ། དེ་ནི་སྐྲ་བྲེགས་ ལུས་ལ་སྣམ་སྦྱར་གྱོན། ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་དགོངས་པས་གོས་བགོས་ནས། ། མོད་ལ་དབང་པོ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གནས། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ལུང་ཕོག་སྟེ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་ དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ།
EN
“It is suffering, Lord.”
BO
དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་བཟང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ ངན་ལས་འདའ་བ་མཐོང་བར་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་བྱིན་གྱི་རླབས་རྣམ་པ་ལྔ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དེ་བས་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་དགེ་སློང་གི་ཆ་ལུགས་སུ་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག ། མུ་སྟེགས་པ་ གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་ཆ་ལུགས་སུ་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདེ་བླག་ཏུ་བདག་གི་ཐད་དུ་འོང་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག ། མུ་སྟེགས་པ་གཞན་དག་ཞིག་གིས་ནི་ཆུ་ཆེན་པོས་བསྐོར་བར་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་ གི་རུས་བུ་ཁྱོགས་སུ་ཁྱེར་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག ། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྒྱའམ་སྟོང་གིས་ཀྱང་ཁྱེར་མི་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་གི་རུས་བུ་བསྲེག་པའི་མེ་སྦར་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག །
EN
“Regarding those things that are impermanent and, therefore, suffering—do noble listeners who are educated in the teachings grasp at a self, thinking, ‘This is mine,’ ‘This is the self,’ or ‘This is the nature of the self’?”
BO
འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྒྱའམ་སྟོང་གིས་ཀྱང་སྦར་མི་ནུས་ པར་གྱུར་ཅིག ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་གི་རུས་བུ་མཐོང་བར་གྱུར་ལ། མཐོང་ནས་ཀྱང་རུས་བུ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མུ་སྟེགས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཐོང་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་དེར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་བཟང་གིས་བྱིན་གྱི་རླབས་རྣམ་པ་ལྔ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ ཏེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། ། དེ་ནས་ཀུ་ཤིའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་བཟང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་སྒྲ་བསྒྲགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མུ་སྟེགས་པ་གཞན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་རས་ཀྱི་བ་དན་དག་བསྒྲེང་སྟེ། ལམ་པོ་ཆེ་དང་། སྲང་དང་། བཞི་མདོ་དང་། སུམ་མདོ་ རྣམས་སུ་སྒྲ་བསྒྲགས་པ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ན་རེ་ཕྱི་རོལ་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་མེད་དེ། ཕ་རོལ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེས་སྟོང་ངོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་འཁོར་འདིར་ང་ཡང་དག་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ལ།
EN
“No, Lord, they do not.”
BO
ད་ནི་བདག་ཅག་གི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་འདི་ཡང་ཡོངས་སུ་ མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་ཀུ་ཤིའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐོག་ཐག་ཏུ་བསྒྲགས་ནས་ཤིང་ས་ལ་ཟུང་གི་ཚལ་དུ་དོང་སྟེ་རབ་བཟང་ག་ལ་འདུག་པ་དེར་ཆས་པ་ལས་དེའི་ཐད་དུ་འགྲོ་མ་ནུས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་མཐོང་ནས། ཀྱེ་ཁྱེད་རྣམས་འདིར་ཅི་ལ་འོངས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ གི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། བདག་ཅག་གིས་དེའི་རུས་བུ་ལ་མཆོད་པ་བྱའོ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ངེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱིས་ཁྱེད་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ། ། ཅི་ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྲ་བྲེགས་ལ་ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་གྱོན་པ་མ་མཐོང་ངམ། དེ་དག་ གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གིས་ནི་དབྱུག་གུ་གསུམ་དང་། རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་ཐོགས་པ་དེ་ལྟ་བུར་མཐོང་ངོ་། ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འདི་ཁྱེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིའི་ཐད་དུ་ཤེག་ལ་མཆོད་པ་གྱིས་ཤིག ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མུ་སྟེགས་ པ་གཞན་དག་རབ་བཟང་གི་ཐད་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་ལས་ཆུ་ཆེན་པོས་བསྐོར་བར་མཐོང་ནས་འགྲོ་མ་ནུས་སོ། །
EN
“Monks, that is why whatever the form—whether it arose in the past, present, or future, or whether it is internal or external, gross or subtle, bad or good, near or far away—one should view all of these with perfect wisdom, thinking, ‘This is not mine,’ ‘This is not the self,’ and ‘This is not the nature of the self.’
BO
དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ངེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱིས་ཁྱེད་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ལྟར་ངེད་ནི་འདིའི་ཐད་དུ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲོ་ནུས་པ་ཡིན་ ཏེ། ཁྱེད་ཀྱང་ངེད་ཀྱི་མཐུས་འདིའི་ཐད་དུ་ཤེག་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རབ་བཟང་གི་རུས་བུའི་ཐད་དུ་དོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིའི་ཁྱོགས་ཁྱེར་ཅིག ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མུ་སྟེགས་པ་གཞན་ ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དེ་དག་གིས་ཁྱོགས་བསྐུར་ཞེས་བྱས་ན། གདེག་པར་མ་ནུས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ངེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ངེད་ཀྱིས་འདིའི་ཁྱོགས་ཁྱེར་ཏེ་བཀུར་སྟི་བགྱིས་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོགས་ཁྱེར་ཏེ་གང་དུ་བསྲེག་ པའི་གནས་སུ་བཞག་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འདི་ཁྱེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རུས་བུ་བསྲེག་པའི་མེ་བུས་ཤིག ། དེ་ནས་མུ་སྟེགས་པ་གཞན་དག་གིས་རུས་བུ་བསྲེག་པའི་མེ་སྦར་ཞེས་བྱས་ན་སྦར་མ་ནུས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ།
EN
“Monks, that is why whatever the sensation, perception, formation, and consciousness—whether it arose in the past, present, or future, or whether it is internal or external, gross or subtle, bad or good, near or far away—one should view all of these with perfect wisdom, thinking, ‘This is not mine,’ ‘This is not the self,’ and ‘This is not the nature of the self.’
BO
འདི་ནི་ངེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་རུས་བུ་བསྲེག་པའི་མེ་བདག་ཅག་གིས་སྦར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རུས་བུ་བསྲེག་པའི་མེ་སྦར་རོ། ། རུས་བུ་བསྲེག་པའི་མེ་སྦར་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་འདིའི་རུས་བུ་བསྲེགས་པའི་མེ་འོ་མས་སོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། མུ་སྟེགས་པ་གཞན་དག་གིས་དེའི་རུས་བུ་བསྲེགས་པའི་མེ་བསད་ཅེས་བྱས་ན་གསོད་མ་ནུས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ངེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ངེད་ཀྱིས་འདིའི་རུས་ བུ་བསྲེགས་པའི་མེ་བསད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རུས་བུ་བསྲེགས་པའི་མེ་བསད་དོ། ། མེ་བསད་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འདི་ཁྱེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིའི་རུས་བུ་འདི་རྣམས་ལོང་ལ་མཆོད་པ་གྱིས་ཤིག ། དེ་ནས་མུ་སྟེགས་པ་གཞན་ཀུན་ཏུ་ རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་རུས་བུ་བླང་ཞེས་བྱས་ནས་རུས་བུ་མ་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རུས་བུ་དེ་དག་བླངས་ཏེ། རུས་བུ་མཆོད་རྟེན་གྱི་ནང་དུ་བཞག་ནས་བདུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་།
EN
“Monks, this is why noble listeners who are educated in the teachings see perfectly that these five aggregates for appropriation are not ‘mine,’ are not the self, and are not the nature of the self. Since they see this so perfectly, they do not grasp at any worldly thing. Since they do not grasp, they experience absolutely no discontentment. Because they have no discontentment, they bring an end to their own rebirth. With the thought, ‘I have lived the conduct leading to liberation. I have done what was before me. I shall know no other existence,’ they pass into parinirvāṇa.”
BO
མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་དོང་ངོ་། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ། དེ་ནས་ དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་བཟང་འདི་ཀུན་གྱི་འོག་ཏུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་གདོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིའི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ། མདོག་བཟང་བ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན། མགོ་བོ་གདུགས་ལྟར་འདུག་པ། ལག་པ་རིང་བ། དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ། སྣ་མཐོ་བ། སྣ་ལེགས་པ། སྨིན་མ་སྟུག་པ། ལུས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ།
EN
When he explained this Dharma teaching, the minds of the others among the group of five monks were freed from the defilements, without any further appropriation. As of that moment, five arhats had come into the world. Including the Blessed One, now there were six.
BO
དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདིའི་རུས་འོད་སྲུང་ཡིན་པས་ན་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ འོད་སྲུང་ཉིད་དུ་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་འོད་སྲུང་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་མཚན་མཁན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དག་གིས་ལུང་བསྟན་པ། ཁྱེའུ་འོད་སྲུང་འདི་གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་གྱོན་ཏེ་ཡང་དག་པའི་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་གི་མཛའ་བོ་བཤེས་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་དེའི་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ཐོས་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྨྲས་པ།
EN
Thereupon the monks requested of the Blessed One, “Lord, tell us why the Blessed One has delivered our group of five monks from the ocean of saṃsāra, given us the great fortune of power, strength, and the precious limbs of enlightenment, and established us in the unsurpassed, supreme welfare of nirvāṇa.”
BO
གྲོགས་པོ་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་ང་དང་མ་འགྲོགས་པར་ཁྱེད་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཚལ་དུ་མ་འགྲོ་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་དགོངས་ནས་ང་ཁྱོད་དང་མ་འགྲོགས་ཀྱི་བར་དུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དེར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་གིས་རྒན་པོ་དང་། ནད་པ་དང་ཤི་བ་གཟིགས་ནས་ནགས་ཚལ་གྱི་ནང་དུ་གཤེགས་པ་དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་མེད་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་བཞིན་དུ་མ་བྱས་སོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གཤེགས་པ་དེའི་ཚེ། དེས་དེར་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ ཆོས་བཞིན་དུ་བསྐོར་ནས་དེ་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་མོ་ལམ་ཡང་མཛེས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག ། དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་མོ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱར་ཏེ་གདན་བཤམས་ནས་ཆུ་ར་བཀང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྲིན་གྱིས་གདུགས་ ཚོད་བསྐུལ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་དང་། གདུགས་དང་།
EN
“Not only now, monks” the Blessed One explained, “but in times past as well, and in the same way, I risked my life to deliver your group of five monks from the ocean of defilements and granted you a magnificent fortune of precious jewels. Listen well!
BO
རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་རྣམས་ཁྱེར་ཏེ། སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་ཤིང་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་བསུ་ནས་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སྤྱན་དྲངས་ སོ། ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གཤེགས་ཏེ། དེ་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་མོ་ལམ་ཡང་མཛེས་པར་ བྱེད་དུ་བཅུག ། དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་མོ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱར་ཏེ་གདན་བཤམས་ནས་ཆུ་ར་བཀང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྲིན་གྱིས་གདུགས་ཚོད་བསྐུལ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་། སྤོས་དང་། མེ་ཏོག་དང་། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་རྣམས་ཁྱེར་ཏེ། སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་ཤིང་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་བསུ་ནས་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སྤྱན་དྲངས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །
EN
“Monks, in times past there was a king named King Brahmadatta who reigned in the city of Vārāṇasī. His kingdom was prosperous, flourishing, happy, and well populated. The harvest was good. Quarreling and arguments had ceased, there was no fighting or infighting, and there were no robbers, thieves, illness, or famine. Rice, sugarcane, cattle, and buffalo were plentiful. His was a reign in accord with the Dharma. He ruled the kingdom gently and mercifully, as a parent cares for a beloved only child.
BO
ཐོས་ནས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་མི་དགའ་བར་གྱུར་པས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་འདུག་སྟེ་ལྟ་བར་ བྱེད་ལ་དྲུང་དུ་ལྟར་འགྲོར་མི་འདོད་དོ། ། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་ནས། ཕྱག་གླང་པོ་ཆེའི་སྣ་ལྟ་བུ་བརྐྱང་སྟེ་ཕྱག་གིས་བཟུང་ནས་དྲངས་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ། མྱ་ངན་མེད་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ང་དང་ཕྲད་དུ་འོང་བར་མི་འདོད། དེས་གསོལ་པ། སྔོན་བདག་ལ་དམ་བཞེས་པ་ནི་ ང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེར་ཁྱོད་ཁྲིད་དེ་འགྲོའོ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་དམ་བཅས་པ་ལས་གཅིག་པུ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་དུ་བཞུད་དེ། སྔོན་བདག་མི་དགའ་བའི་གཞི་མཆིས་པའི་སླད་དུ་མཆི་མི་འཚལ་ལོ། ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ ལས་བསམས་ཏེ་སྨྲས་པ་ཡིན་ན། ཡོང་ཡང་ཁྱོད་དེར་ཕྱིན་དུ་ཟིན་ན་ཅི་ལ་ཕན་ཏེ་ད་ནི་དམ་བཅས་པ་དེའི་དུས་ལ་བབ་བོ། ། མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །
EN
“At that time in Vārāṇasī there lived a certain sea captain by the name of Wealth. He was prosperous and wealthy, a person of vast and magnificent means, endowed with the wealth of Vaiśravaṇa—with wealth to rival Vaiśravaṇa’s. When the time came for him to marry he took a wife, and they enjoyed themselves and coupled. As they enjoyed themselves and coupled, one day his wife conceived. After nine or ten months had passed, she gave birth to a child who was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful, with glowing, golden skin and a well-rounded head, long arms, a broad brow, a fine and prominent nose, and eyebrows that met.
BO
དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་སྟེ། དེས་ལུང་དེ་མནོས་པའི་འོག་ཏུ་ལེ་ལོ་བྱེད་ ཅིང་འདུག་པ་ལས་དེར་གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོན་པའི་བསྔགས་པ་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ། དེས་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མནོས་ནས་དགོན་པའི་གནས་ཤིག་ཏུ་སོང་སྟེ། འདུག་པ་ལས་གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ ཅད་མཛད་ནས་གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྒྲ་བསྒྲགས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དོ་ནུབ་ནམ་ཕྱེད་ནས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྒྲ་བསྒྲགས་སོ། ། དེ་ནས་ དགེ་སློང་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་ལྷ་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་སྒྲ་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ལ།
EN
“At the elaborate feast celebrating his birth they asked, ‘What name should we give this child?’ And they named him, saying, ‘Since this is the child of Wealth, his name will be Wealth’s Delight.’ They reared young Wealth’s Delight on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and he flourished like a lotus in a lake.
BO
བདག་གིས་ནི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་བོ་སྙམ་ནས་དེ་གཞི་དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྨྲེ་སྔགས་ འདོན་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་ལ་དགའ་བའི་ལྷས་དེ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། མྱ་ངན་མེད་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་མཐོང་ན་དེ་ལ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷ་དེས་ཁྱེར་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་སྤྱན་སྔར་བབ་པར་བཞག་ནས། དེས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སྟན་དེ་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །
EN
“As he grew up he studied letters, tallying, and arithmetic; the study of seals, lending, deposits, and commerce; and the examination of cloth, jewels, gems, incense, medicine, elephants, horses, and arms and armor. He became skilled in writing, skilled at reading, learned, decisive, and industrious, a master of the eight types of examination.
BO
དེ་ནས་ མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་མ་ལ་བདག་གིས་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མཐོང་བར་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་མྱ་ངན་མེད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། ། དེ་ནས་ལྷ་དེས་བསམས་པ་འདིས་ཁྱད་པར་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་མཐུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བདག་དེ་བས་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ འདའ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ལྷར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་བཟང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ།
EN
“The child had a loving nature, was compassionate, loved beings, and took delight in being generous. He asked for his parents’ permission and began to make merit and give gifts to ascetics, brahmins, practitioners, mendicants, the poor, and the bereft.
BO
ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ལ། བདག་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སྟོན་པ་ ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་ བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། བདག་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེས་དེར་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟར་བཏབ་པ་དེས་ནི་འདི་སྔར་ཡོངས་སུ་ མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །
EN
“One day the captain, Wealth’s Delight’s father, fell ill, and although he was treated with medicinal roots, stems, leaves, flowers, and fruits, he could not be cured, and died. He was laid on a palanquin festooned with blue, yellow, red, and white cloth, and after the ceremonial veneration of his bones, a brief funeral watch was held for him. Afterward, King Brahmadatta appointed the son, Wealth’s Delight, to be captain, who with his father’s wealth carried on business with many merchants, and who after his father’s death also began to engage in extraordinary acts of generosity.
BO
དགེ་སློང་དག་གཞན་ཡང་འདས་པའི་དུས་ན་ནགས་ཁྲོད་ཅིག་ན་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གནས་སོ། ། ནགས་ཁྲོད་དེ་ན་ལྷ་ཞིག་ཀྱང་གནས་ཏེ། དེ་དྲང་སྲོང་དེ་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བ་འཇིག་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེར་གང་གི་ཚེ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གིས་འདུ་བ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ། ལྷ་དེ་ཡང་འདུ་བ་ཆེན་པོ་དེར་འདུས་ཏེ། དེས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ལས་ཆོས་ཐོས་ནས་ནགས་ཁྲོད་དུ་སོང་སྟེ། དེས་དྲང་སྲོང་དེ་དག་གི་མདུན་དུ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དྲང་སྲོང་དེ་དག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་མཐོང་འདོད་ཆེས་པའི་སེམས་སྐྱེས་ནས་དེ་དག་གིས་ལྷ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མདུན་དུ་བདར་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ།
EN
“One day the thought occurred to him, ‘Others might take issue with my giving gifts and making merit, using the wealth accumulated by my father. People will say, “What’s so great about making merit by giving away stuff somebody else piled up?” ’
BO
དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ། མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་ པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ། མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་ བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་།
EN
‘In that case,’ he decided, ‘I will make my own fortune! Make no mistake, once I’ve earned my own income, then I’ll really give gifts and make merit!’
BO
བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་སྟན་དེ་དག་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་བདེན་པ་རྟོགས་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བདག་ཅག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་ འཇིག་གིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་དག་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ།
EN
“After that he made an announcement: ‘Any merchant who wishes to set sail on the great ocean with Captain Wealth’s Delight will trade duty-free, exempt from all taxes on earnings, ship fares, and convoy payments! Prepare your wares!’
BO
རིག་པས་སྒ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་ སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གིས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་མཛད་ནས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞེད་དེ། གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ ལྟ་བ་ནི་བདག་ཅག་གི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས་མ་ལ་བདག་ཅག་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། ། དེ་ནས་ལྷ་དེས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་མཐུ་ཡིན་གྱིས།
EN
“As soon as they heard this, five hundred merchants gathered, bringing camels, cows, and donkeys laden with goods. They made their way through the villages, towns, cities, forest settlements, and outlying districts until they arrived on the shores of the great ocean. After a ship had been hired with five hundred gold coins, they enlisted five types of personnel: cooks, solicitors, advisors, sweepers, and navigators. The cooks prepared whatever food and drink there was on board. The solicitors settled any disputes that arose. The advisors advised them about their wealth. The sweepers swabbed the decks. And the navigators observed the movements of the stars.
BO
ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གིས་ཀྱང་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་བུ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ལ། བདག་ཀྱང་སྟོན་པ་དེ་གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་བཞུགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ལྷར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ནི་རབ་བཟང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ན་དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས་འདིས་ ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ང་གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མར་ཞུགས་པ་ན། འདི་སྔར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ།
EN
“Now, when they saw the great ocean, the merchants became afraid and did not want to board the ship. So the captain said to the navigators, ‘Tell them just how wonderful the great ocean is!’
BO
བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་བཟང་གི་སྐྱབས་མཛད་དེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ། གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པར་མཛད་པ་ལ་ གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་འདི་འཇིགས་པ་ཡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་ནས་ཕྱུང་སྟེ། འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་ བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། ། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་རྟ་ཅང་ཤེས་མཆོག་ཏུ་བཟང་བ་ཅིག་ཡོད་དེ། དེའི་མཐུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དཔྱ་ཕབ་བོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྟ་ཅང་ཤེས་ དེ་ཤི་ནས་དེའི་གཏམ་ཀུན་ཏུ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་རྟ་ཅང་ཤེས་དེ་ཤིའོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསམས་པ། དེས་བདག་ཅག་ལ་དཔྱ་ཕབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྟ་ཅང་ཤེས་དེའི་དྲིན་ཁོ་ནར་ཟད་དེ།
EN
“The navigators made an announcement, saying, ‘Pay heed, merchants of Jambudvīpa! Upon this great ocean are jewels beyond price—gemstones, pearls, blue beryls, conches, precious stones, coral, silver, gold, emeralds, cat’s eyes, rubies, and conches with clockwise whorls! Let those among you who wish for such precious jewels set out upon this great ocean, so you might satiate yourself and your parents, children, spouses, servants both female and male, laborers, other paid help, friends, ministers, and relatives both young and old, and so you might be able to approach the ascetics and brahmins from time to time with offerings that bequeath good fortune, ripen into happiness, and cause you to be reborn in heaven in the next life!’ At that, the worldly people who wished for wealth—which was almost everyone—climbed aboard the ship, until the ship was not able to hold them all.
BO
ད་ནི་དེ་ཤི་ཟིན་པས་ད་ནི་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱུང་བ་མཐོང་བ་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་དེ་དེར་ཅི་དགའ་མགུར་བྱར་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་དག་དེ་ལ་གླགས་ལྟ་ཞིང་འཁོད་དོ། ། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་གླགས་ལྟ་ཞིང་འཁོད་པའི་གཏམ་ཐོས་ ནས། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་དག་གིས་འཇིགས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཐུགས་མི་ཐུབ་བོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྱང་ཕྱོགས་ནས་ཚོང་པ་དག་གིས་ཟོང་དུ་རྟ་དེད་དེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལྷགས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཕྱོགས་ནས་ཚོང་པ་དག་གིས་ཟོང་དུ་རྟ་དེད་ དེ་འོངས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེས་རྟ་བརྟག་པ་ལ་མཁས་པའི་མི་དག་བཏང་སྟེ་ཁྱེད་དེང་ལ་ཟོང་དུ་རྟ་དེད་དེ་འོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཉོས་ཤིག ། ལྷག་པར་ཡང་དེ་དག་གི་ནང་ན་རྟ་ཅང་ཤེས་འགའ་ཡོད་ཀྱང་སྲིད་ཀྱིས་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་ བྱིན་གྱི་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། རྟ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཉོས་ཏེ་དེ་དག་གིས་བལྟས་ན།
EN
“Then the captain wondered, ‘What’s going to happen now if I send them away?’ With this in mind, he said to the navigators, ‘Tell them the ways in which the great ocean is not so wonderful.’
BO
དེའི་ནང་ན་རྟའི་མཆོག་གང་ཡིན་པ་དེ་རྟ་ཅང་ཤེས་ཡིན་པར་གྱུར་ནས་དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་གསོལ་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ རྒྱལ་པོ་དེ་ཤིན་ཏུ་མགུ་བར་གྱུར་ནས་དེ་རྟའི་ཚོང་པ་དེ་དག་ལ་གསེར་དང་དངུལ་མང་པོ་བྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྟ་ཅང་ཤེས་དེ་ལ་ཞོན་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་བྱུང་བ་དང་། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་དཔུང་ གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལྷགས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་དོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། ད་གར་འགྲོ་བར་བྱ་སྙམ་ནས་དེས་ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་རྟ་ཅང་ཤེས་ལ་ཞོན་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ས་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་ངོ་སྙམ་པ་ལས་ བལྟས་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་ཀྱིས་འཁོར་ཅིང་འདུག་གོ། ། རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་སྲོག་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་འོབས་ཀྱིས་ཆོད་དེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་འོབས་དེ་ཡང་ཟབ་ལ་མེ་ཏོག་པད་མས་གང་ བར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་བསམས་པ།
EN
“And the navigators announced, ‘Pay heed, merchants of Jambudvīpa! Upon this great ocean lurk such terrors as these: fearsome fish, fearsome timiṅgila fish that might swallow you, fearsome timiṅgilagila fish that could swallow you whole, terrifying waves, terrifying expanses, terrifying kumbhīra sea monsters, terrifying śiśumāra sea monsters, as well as the threat of wrecking into mountains beneath the water, and black winds most treacherous! Then there are pirates garbed in blue and black who come to plunder your wealth and butcher those who try to escape them! So let those among you set out upon this great ocean who are willing to give up their parents, children, and spouses; their servants both male and female; and their laborers, other paid help, friends, ministers, and relatives both young and old!’ Since there were few brave people and many cowards most of them fled, so the boats were able to hold those who remained.
BO
བདག་གིས་གུད་དུ་ནི་འབྲོས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་དེས་པད་མའི་འདབ་མ་དེ་དག་ལ་གོམ་པ་བོར་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་ལོགས་སུ་ཆས་ཏེ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་མདའ་སྟེའུ་ཁ་ཉ་རྔས་རྟ་ཅང་ཤེས་དེའི་ ལྟོ་དྲལ་ཏོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་དེ་མཐོང་ནས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ། རྟ་འདི་ཆུ་འདིའི་ནང་དུ་ཤི་ནས་བདག་འདི་ཁོ་ནར་བར་མ་དོར་མ་རུང་བར་མི་འགྱུར་གྲང་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་འཇིགས་སྐྲག་པར་ཤེས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཡིད་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་ སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་གཡུལ་དུ་བདག་གི་ལུས། ། མདས་བསྣུན་པ་ནི་གཟིགས་མོད་ཀྱི། ། ཐར་བར་བགྱིས་ནས་གདོད་འགུམ་གྱིས། ། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ནི་མ་བསྙེངས་ཤིག ། ཅེས་སྨྲས་ནས་རྟ་ཅང་ཤེས་དེས་རྒྱལ་པོ་དེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་དུ་བསྐྱལ་ཏེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་ནས་ཤིའོ། ། དགེ་ སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་རྟ་ཅང་ཤེས་སུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་བཟང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན།
EN
“The navigators cried out three times and the first anchor was loosed, then the second, and then the third. Then, the ship was carried forth by powerful winds caught by the head navigator and set sail like a great cloud. It proceeded with excellent wind conditions and arrived at Ratnadvīpa.
BO
འདི་འཇིགས་པའི་གནས་དང་ལྡན་པ་ལས་བསྒྲལ་ ཏེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་གོ། ། ད་ལྟར་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན་འདི་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་ལ་བཞག་གོ། ། གཞན་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན་འདི་ འཇིགས་པའི་གནས་དང་ལྡན་པ་ལས་བསྒྲལ་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་སྟེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཀན་ནྱ་ཀུ་བ་ཙ་ཞེས་བྱ་བ་ན་རྒྱལ་པོ་རྣ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཤོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྲེད་ནས། དེ་ཕྱི་ཞིག་ན་དཔུང་གི་ ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཤོར་དུ་སོང་བ་ལས། ཆུ་ཀླུང་ཞིག་གི་འགྲམ་ན་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ལྔ་བརྒྱ་ཁྱུ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་པ་རྒྱལ་པོ་དེས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞིས་བསྐོར་དུ་བཅུག་ནས་ཅི་ནས་ཀྱང་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}གཅིག་ཀྱང་མི་འཆོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཁྱུ་མཆོག་གིས་ བསམས་པ། བདག་ནི་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་ཁྱུ་འདིའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ན་བདག་གིས་འདི་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པ་དང་།
EN
“The navigators instructed them, ‘Merchants of Jambudvīpa! On Ratnadvīpa, the isle of precious stones, there are all manner of semi-precious stones that look like precious jewels. You must examine well before taking them, or you will regret it when you return to Jambudvīpa. On this isle of precious stones also dwell sirens who lure men by any means they can, causing them ruin and suffering. On this isle of precious stones are intoxicating fruits, and anyone who eats them falls unconscious for seven days. You should not partake of these while you are there. On this isle of precious stones dwell nonhuman spirits as well. They will tolerate your presence for seven days, but if your aims, whatever they may be, have not been accomplished after seven days have passed, then a gale will come with such force as to carry the boat away.’
BO
བདེ་བ་བསམ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བལྟས་ཏེ། {རི་དགས་,རི་དྭགས་}རྣམས་ཕྱོགས་གང་ལོགས་སུ་ཕྱུང་ནས་ཐར་བར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་པ་ལས། དེས་བལྟས་ན་ཆུ་ཀླུང་ དྲག་པོ་དེའི་འགྲམ་མ་གཏོགས་པར་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞིས་མཚམས་མེད་པར་བསྐོར་ཏེ་ཆུ་ཀླུང་གི་འགྲམ་དེ་ན་ནི་སུ་ཡང་མི་འདུག་པར་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བསམས་པ། {རི་དགས་,རི་དྭགས་}འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆུ་ཀླུང་འདི་འབོག་པའམ་མཆོང་བའམ་འབྲོས་པ་ཡང་ མི་ནུས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ང་ཉིད་ཆུ་ཀླུང་འདིའི་དབུས་སུ་རྐང་ལག་བཙུགས་ཏེ་འདུག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། {རི་དགས་,རི་དྭགས་}དེ་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་མཆོངས་ལ་ངའི་རྒྱབ་ཏུ་རྐང་ལག་གིས་བརྟེན་ཏེ་ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་དུ་དེང་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཆུ་ཀླུང་གི་དབུས་སུ་རྐང་ལག་ བཙུགས་ཏེ་འདུག་གོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་ཤུགས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་ཆུ་ཀླུང་དེས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པར་འདུག་ནས་དེ་དེ་ན་འདུག་པའི་རྒྱབ་ཏུ་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}རྣམས་ཀྱིས་མཆོང་ཞིང་རྐང་ལག་བཙུགས་ཏེ་ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་དུ་དོང་ངོ་། །
EN
“Having heard this, the merchants remained focused and attentive. Carefully they searched for precious jewels, filling the boat with them as if filling it with sesame, rice paddy, badara fruit, beans, and the like. Then they set sail, running directly downwind to Jambudvīpa. In this way they completed six such ocean voyages, and upon their return to Vārāṇasī they began to give gifts and make merit.
BO
དེ་དག་དོང་བའི་རྨིག་པས་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་རྒྱབ་ཆོད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཐ་མར་ལུས་པ་དེས་མཐོང་ནས་དེ་དོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་བདག་ནི་བསྒྲལ་མི་ནུས་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་དོགས་པ་སྐྱེས་པར་མཐོང་ནས་ཡིད་གསོས་ཏེ། གྲོགས་པོ་མ་འཇིགས་ཤིག་ཁྱོད་འཆི་བར་དོགས་ པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}དེ་བསྒྲལ་ཏེ་ཕ་རོལ་དུ་སོན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དུས་ལས་འདས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། {རི་དགས་,རི་དྭགས་}ལྔ་བརྒྱ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ཀུ་ཤི་ན་གནས་པའི་གྱད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚེ་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཐ་མར་ལུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་བཟང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ན་འདི་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ནས་ བསྒྲལ་ཏེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞག་གོ། །
EN
“Now at that time there were five other cities in which lived five other captains. Though they set out, their boats were destroyed, and they thought, ‘Just one being, famed for great deeds, has the power to bring happiness to so many. Now the great Captain Wealth’s Delight is famed for his great deeds. He has completed six ocean voyages. If we can get him to agree, with his support we’ll be able to make a fortune.’ They banded together and traveled to Vārāṇasī, where they met with Captain Wealth’s Delight.
BO
ད་ལྟར་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚས་ཐེབས་པ་ན་རབ་བཟང་ལ་སོགས་པ་གྱད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་ནས། གཡུང་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། ། དེ་ ནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཅི་མཐོང་གསོལ་པ། བཙུན་པ་མཐོང་ལགས་སོ། ། བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་མཐོང་། གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བའི་དབང་གིས་སྤྲུལ་ པ་ཞིག་བཞག་སྟེ། ག་ཞིག་ཏུ་གཤེགས་པ་མཐོང་ལགས་སོ། ། བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ད་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུལ་བར་བྱ་བ་གཉིས་ཤིག་ལུས་ཏེ། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་དང་། ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་གཉིས་སོ། ། དེ་ལ་ང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ནི་ངས་གདུལ་བར་སླ་ན། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ནི་རྒྱགས་ཤིང་བག་མེད་པར་གནས་པ་ཡིན་པས་ངས་སྤྲུལ་པ་བཞག་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ནང་དུ་སོང་ནས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་གནས་པར་ བྱས་ཏེ་འདིར་འོངས་སོ། །
EN
“ ‘Captain,’ they said, ‘though we set out, our treasure-boats were destroyed. You are famed for your great deeds, so have compassion for us and set sail with us on the great ocean, so that with your support we can make our fortunes.’ Captain Wealth’s Delight replied,
BO
དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་རབ་དགས་ལས་ཅི་བགྱིས་ཤིང་བསགས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་ མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་རོལ་མོ་མཁན་གྱི་སློབ་དཔོན་མཆོག་ཅིག་འོངས་ཏེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་གྲྀ་ཀཱིས་བཞེས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གཞི་ཚོགས་ཆེན་པོ་བྱིན་ནོ། ། འཇིག་རྟེན་དག་ནི་འབྱོར་པ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ།
EN
“ ‘By the code of the mighty sea— A seventh voyage there should not be.
BO
དེས་ཁྱིམ་གྱི་འཁོར་རྒྱས་ པར་བྱས་ཏེ་བཞག་གོ། ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དེ་ཉིད་ན་དགེ་བསྙེན་དབུལ་པོ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེས་རོལ་མོ་མཁན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་མཐོང་ནས་དེའི་ལས་དེ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་ལས་དེའི་མཐུས་འདི་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ལས་ན། ལས་འདི་ནི་བཟང་པོ་ཞིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ དེས་ཚེ་གཅིག་གི་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག ། རོལ་མོ་མཁན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ ཡང་གྱུར་ཅིག ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་དུ་ གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་།
EN
“ ‘Never before has anyone completed a seventh ocean voyage. However, so you can fulfill your intention and solely out of compassion for you all, I shall set sail on the ocean a seventh time.’
BO
བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འདི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་ སུ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ནས། འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་དང་ལྡན་པ་ན་གདུལ་བའི་དབང་གིས་འདི་ལྟ་བུར་འོ་བརྒྱལ་བར་གྱུར་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ང་འཆི་ཀའི་ན་ཚ་དང་ལྡན་པ་ན་ གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཐུབ་མེད་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ན་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་བཙུན་མོ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ།
EN
“The great Captain Wealth’s Delight set out with the other five captains. They crossed the great ocean and arrived at the isle of precious stones where they gathered their jewels before sailing forth again, steering their ship in the direction of Jambudvīpa.
BO
དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཡིན་པས་ན་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་མར་དང་ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱེའུ་དེ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཟོའི་གནས་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པ་དང་། མཚོན་ཆ་བཅང་བ་དང་འཕོང་དང་མདུན་དུ་བསྣུར་བ་དང་། ཕྱིར་བསྣུར་བ་དང་། གཡུལ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱུས་གཟུང་བ་དང་། ཞགས་པས་གཟུང་བ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་འཕང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕང་བ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་ པ་གདབ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་འཕང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། གཤེག་པ་དང་། ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། རྐང་པའི་སྟངས་དང་། མགོ་བོ་བསྐྱབ་པ་དང་། རྒྱང་མར་འཕང་བ་དང་། སྒྲ་གྲག་པར་འཕང་བ་དང་། གནད་དུ་འཕང་བ་དང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཕོག་པར་བྱ་བ་དང་།
EN
“As the great Captain Wealth’s Delight sailed upon the ocean, he thought, ‘It is not clear that those of us who have set out upon the great ocean can avert tragedy and safely reach the other shore, so I will fill these sacks with precious gems and tie them to my waist.’ So he filled up all the small bags with precious gems. When he had tied them to his waist, he told the merchants, ‘Pay heed! If the ship is destroyed, grab hold of my body.’
BO
ཚབས་ཆེར་བཏང་བ་རྣམས་ ཀྱང་བསླབས་ནས་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ཕྱི་ཞིག་ན་ཕས་དེ་ལ་བསྒོ་བ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕའི་ཡུལ་འབྱོར་པ་དང་རྒྱས་པར་འདུག་གིས། ཡུལ་ཕྱོགས་དེ་དག་ལྟར་སོང་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་ཡབ་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེས་ཞབས་ འབྲིང་བྱས་ཏེ་ཡུལ་ཕྱོགས་དག་ལྟར་སོང་ངོ་། ། དེ་སོང་བའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བ་པོ་དུས་ལས་འདས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་བུ་དེ་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་ཡབ་ནོངས་ཀྱིས་སླར་གཤེགས་ཏེ་ཡབ་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱང་དུ་གསོལ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། ། རྒྱལ་པོའི་བུ་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་རང་ བཞིན་ཅན་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེས་ཀྱང་བློན་པོ་རྣམས་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་སྣ་གཅིག་ཅིག་རུང་སྟེ། གལ་ཏེ་ངའི་ཡབ་ཀྱི་ཡུལ་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་གནས་པ་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་ན་ནི་ངས་ཡབ་ཀྱི་ རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། ། དེ་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་ཕོ་ཉས་བཟླུགས་ཏེ།
EN
“Later, when the ship crashed into a mountain beneath the water, the five captains grabbed hold of Captain Wealth’s Delight’s body. Then Captain Wealth’s Delight thought, ‘As long as I am alive, I won’t be able to cross this great ocean to deliver them. But it is not possible for a dead body to stay sunk in the great ocean for long, so that won’t happen. Since that is not going to happen, I will die but my corpse will be able to cross the great ocean with speed.’
BO
ཇོ་བོ་ཇི་ལྟར་བཞེད་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཅག་གིས་བགྱི་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྤྲིང་ནས། དེ་དག་གིས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་རྒྱལ་སར་བཅུག་ནས་དེ་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ ཏེ། ཟས་འདོད་པ་ལ་ནི་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱེད། སྐོམ་འདོད་པ་ལ་ནི་སྐོམ་སྦྱིན་པར་བྱེད། གོས་འདོད་པ་ལ་ནི་གོས་སྦྱིན་པར་བྱེད། རྒྱན་འདོད་པ་ལ་ནི་རྒྱན་སྦྱིན་པར་བྱེད། བཞོན་པ་འདོད་པ་ལ་ནི་བཞོན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། ཡོ་བྱད་གཞན་འདོད་པ་ལ་ནི་ཡོ་བྱད་གཞན་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་ནད་པ་ གསོ་བའི་ནད་བྲང་བཅས་ཏེ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ནས། སྨན་པ་རྣམས་དང་། ནད་གཡོག་རྣམས་བསྐོས་ཏེ། ནད་པ་རྣམས་དང་། མགོན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་གྲོ་བྱེད་དོ། ། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མང་པོ་དག་ཀྱང་སྟ་གོན་བྱས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པ་དང་། ཆུ་ན་ གནས་པ་དང་། ཐང་ལ་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། ། འཇིག་རྟེན་དག་ཀྱང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་དེ། དེར་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུས་སེམས་ཅན་ཕལ་ཆེར་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། ། དེ་དག་དེར་སྐྱེས་པས་ལྷའི་ གནས་རྣམས་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །
EN
“With this thought he said to the captains, ‘Be resolute, and take heart! We shall avert tragedy and cross the great ocean with ease. Don’t let go of my body, not even once you have crossed the great ocean, for I have filled these sacks with precious gems and tied them to my waist. Take them and divide them up among you. They are enough to sustain the lives of those on both sides of your families for seven generations.’
BO
དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་ན་ལྷའི་གནས་རྣམས་གང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་འབྱུང་བ་འདི་གཉིས་ཡིན་ན། ཅི་ད་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངམ། འོན་ཏེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེས་བལྟས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱུང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡང་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱུང་ངོ་། ། འོ་ན་སུའི་མཐུས་ལྷའི་གནས་གང་བར་གྱུར་སྙམ་སྟེ། དེས་བལྟས་ན་རྒྱལ་པོ་རྣམ་པར་རྒྱལ་ བའི་མཐུས་དེ་ལྟར་གྱུར་པར་མཐོང་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། འདི་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་ཅིང་འདུག་སྙམ་སྟེ། དེས་བལྟས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། རེ་ཞིག་འདི་ སེམས་ཅན་བརྟན་པོ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སེམས་ཅན་མི་བརྟན་པ་ཡིན་པ་དེ་བརྟགས་ལ་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་བརྟན་པོ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་འདི་ལ་མཆོད་པ་བྱའོ། །
EN
“After he said this, he prayed for unexcelled, total, and complete enlightenment, saying, ‘By this root of virtue, may I become a protector for the world’s blind who are without a guide, without any guide at all, without anyone to show them the way—an arhat, a totally and completely awakened buddha endowed with perfect knowledge and perfect conduct, a blessed one, a knower of the world, a tamer of persons, a charioteer, an unsurpassed one, a teacher of humans and gods—a blessed buddha.’ Having set his aspiration for unexcelled, total, and complete enlightenment, he took up a sharp knife and slit his own throat.
BO
དེ་སྟེ་སེམས་ཅན་མི་བརྟན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་འདི་བརྟན་པོར་འགྱུར་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཡུལ་དེར་སེམས་ཅན་མང་པོ་སྤྲུལ་ནས་སྤྲུལ་པ་དེ་དག་གིས་བློན་པོ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འདིས་བདག་ཅག་ཟས་དང་སྐོམ་གྱིས་ཚིམ་པར་བྱེད་ན་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་ གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལ་གསོལ་ཏོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་སྤྲུལ་པ་དེ་དག་བཀུག་སྟེ་བསྒོ་བ་ངས་ཁྱེད་ཟས་དང་སྐོམ་གྱིས་ཚིམ་པར་བྱའོ། ། སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ཟས་དང་ སྐོམ་གྱིས་ཚིམ་པར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། བདག་ཅག་ནི་གསར་དུ་བསད་པའི་མི་ཤ་ནི་ཟ། མི་ཁྲག་ནི་འཐུང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། འདི་དག་ནི་མི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་མི་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། ཤ་དང་ཁྲག་འདི་ལྟ་བུ་ནི་མ་བསད་ཀྱི་བར་དུ་མི་རྙེད་དོ། ། འོན་ཀྱང་ གལ་ཏེ་འདི་རྣམས་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་གྱུར་ན།
EN
“It is not possible for a dead body to stay sunk in the great ocean for long, and that didn’t happen. When it didn’t, some very fastidious nāgas brought the body to the seashore and cast it onto dry land. The five captains removed the jewels from his dead body and divided them among themselves, venerated his bones, and departed.
BO
བདག་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་ གནས་པར་བྱེད་ན་ངས་ང་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱའོ། ། སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཇི་ལྟར་བཞེད་པ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཤ་རྣམས་བཅད་དེ་དེ་དག་ལ་བྱིན་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ། འདྲེན་པ་མེད་པ། སྟོན་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་སྤྲུལ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ ལ་བཀོད་དོ། ། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདིས་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱས་མོད་ཀྱི།
EN
“O monks, what do you think? I am the one who was Wealth’s Delight then, and lived the life of a bodhisattva. The five who were those five captains then are none other than this group of five monks. There I gave my life to deliver them from the waters of the great ocean, bestowed upon them a fortune of precious jewels, and placed them unharmed in a state of happiness. Now as well I have delivered you from the ocean of saṃsāra, given you this great fortune of power, strength, and the precious limbs of enlightenment, and placed you in the unsurpassed, supreme welfare of nirvāṇa.”
BO
འོན་ཀྱང་བདག་གིས་འདིའི་ལུས་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་མ་ནུས་སོ། ། གཞན་ཡང་འདིའི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་དག་ཁྱོད་ཤ་རྣམས་གཅོད་པ་དང་། ཆུ་བ་དང་རྩ་བྲང་བྲེང་རྣམས་གཅོད་པ་དང་། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་སེམས་མི་དགའ་བ་ལྟ་ཡོད་དམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ང་ནི་ཤ་རྣམས་གཅོད་པ་དང་། ཆུ་བ་དང་རྩ་བྲང་ བྲེང་རྣམས་གཅོད་པ་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སེམས་མི་དགའ་བ་མེད་དེ་བདག་ཉིད་ཕོངས་པ་མཐོང་ན་ལྷག་པར་ཡང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}སུ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་སོ། ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་ཡིད་ ཆེས་པར་རུང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ངས་གྲོགས་པོ་ཁྱེད་བདེན་པ་བསྐུལ་བས་རངས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདེན་པ་བསྐུལ་བ་བྱས་ཏེ། བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བདག་གི་ཤ་རྣམས་གཅོད་པ་དང་། ཆུ་བ་དང་། རྩ་བྲང་བྲེང་རྣམས་གཅོད་པ་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སེམས་མི་དགའ་བ་མེད་ན། བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་དེས་བདག་གི་ལུས་འདི་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས།
EN
When the Blessed One was in Rājagṛha and traveling in the Gayā region, he fell ill with a cold. An expert healer named Jīvaka advised him of the benefits of a medicinal butter called iron arrow. He prepared the butter decoction himself and offered it to the Blessed One. Since there was some left to spare, Jīvaka asked the Blessed One, “Lord, please tell me to whom I should give the leftover decoction.”
BO
དེ་སྐད་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དེ་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་ བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ལ་ངས་གཙེ་བའི་བསམ་པས་གནོད་པ་བྱས་པ་བཟོད་པར་མཛོད་ཅིག ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཁྱོད་ཉིད་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་བྱས་པར་ཟད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ལྷའི་དབང་ པོ་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་ཡང་ང་འདུལ་བའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ད་ལྟར་ ཡང་ང་འདུལ་བའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ། ། ཡོན་རབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་པ་དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་ དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། ། ཕྱི་ཞིག་ན་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ་དང་། ཆོས་ལ་དད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་དད་པར་གྱུར་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་།
EN
The Blessed One replied to Jīvaka, “Jīvaka, ask the saṅgha to distribute it to whomever they wish.”
BO
བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་ཏེ་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེའི་ཁྱིམ་ དེ་ཁྲོན་པ་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ཏེ། ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཟན་ཟའོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེས་དེ་དག་ལ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་ གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། བསྩང་སྡེར་ནི་གྱུ། ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས་སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། ། དེ་ ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་ཁྱིམ་བདག་དེས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །
EN
Jīvaka replied, “I shall do as the Blessed One has instructed,” and went to distribute the remaining decoction to the saṅgha, but none of the monks took any.
BO
ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས་གདན་ལས་བཞེངས་ ཏེ་གཤེགས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དགེ་སློང་གསར་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་ཁྱིམ་དེར་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་བསྐོས་པའི་མཆོད་སྟོན་གྱི་རེས་ལ་བབ་སྟེ་འོངས་སོ། ། དེ་ཕྱི་བཞིན་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་གི་སྣ་ལ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞིག་ཀྱང་འོངས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་དེ་གཉིས་ ལ་ཟན་སྦྱིན་པར་བྱས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བསམས་པ། དགེ་སློང་དེས་ནི་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཡོན་གྱི་རབས་གདོན་པར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་ཁྱིམ་དེའི་ནང་དུ་སོང་སྟེ་སྟན་བཤམས་པ་ལ་འདུག་ནས། དགེ་སློང་དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། གནས་བརྟན་ ཡོན་གྱི་རབས་གདོན་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཁྱིམ་དེར་ཡོན་གནས་ཚོགས་པ་མཐོང་ནས། དེ་ཁོ་ན་དང་འཐུན་པའི་ཡོན་གྱི་རབས་བཏོན་ནས་བདག་གིས་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུའི་ཚད་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐམས་ ཅད་གཟིགས་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེས་ཡོན་གྱི་རབས་བཏོན་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་ལ་ཡང་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ།
EN
When Devadatta noticed this he asked, “What’s that, Jīvaka?”
BO
དེས་ན་ཁྱིམ་བདག་དེ་དང་ཆུང་མས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ ཤཱ་རིའི་བུས་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག ། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱས་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ་བདག་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་ཆོག་གིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ནས་བཟའ་བྲན་གཉི་གས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་དེ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏེ། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །
EN
“This is what’s left of a medicinal butter called iron arrow that the Blessed One took. He offered it to the saṅgha, but no one took any.”
BO
དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་འདི་བཟའ་བྲན་གཉིས་ཀྱིས་སྔོན་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཀའ་ སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་ པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་འདི་གཉིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དེར་འདི་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ།
EN
“I’ll take it,” Devadatta said. “Give me the same amount that the ascetic Gautama took.”
BO
ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཅག་གཉིས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཤིག ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བཟའ་བྲན་དེ་གཉིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ པ་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ།
EN
“Devadatta, not only is the Blessed One’s body very big, but his strength is greater than yours,” Jīvaka replied. “You won’t be able to digest that much.”
BO
འདི་གཉིས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་ མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། ། ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པ། རྒན་ཞུགས་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། རྒན་ཞུགས་དང་པོ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེ་ན་གང་གི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ ཟས་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ཏེ། སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ན་ ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་གནས་པ་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་འདི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ལྟ་ཅི་ཡོད་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེས་བསམས་པ། མ་ལ་བདག་གིས་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་བསྒྲུབས་ལ།
EN
“If the ascetic Gautama can digest it, why can’t I?” Devadatta retorted. Paying no heed to Jīvaka’s advice, he drank just as much as the Blessed One had.
BO
གལ་ཏེ་བདག་གིས་དེར་རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏེ་ཕྱིར་འོངས་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་བདག་གིས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་ནུས་སོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་འགྲོ་བ་ བསྒྲུབས་ཏེ་རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་གྲུབ་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ཏོ། ། དེ་དེར་འོངས་ནས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ནས། འོན་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་མ་ནུས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་ དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་དྲིས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཐབས་ཅི་ཞིག་གིས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དགེ་བ་བགྱིས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་ནུས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ནི་བསོད་ནམས་ ཅན་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་གཏེར་བདག་པོ་ཡོད་པ་དང་། བདག་པོ་མེད་པ་དང་། ཆུ་ན་ཡོད་པ་དང་། སྐམ་ལ་ཡོད་པ་དང་། རིང་བ་དང་། ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བས་ན་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་བཏང་བས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་ཏེ།
EN
The next day the Blessed One had prepared a simple rice soup and was eating it. When Devadatta heard that the Blessed One had prepared a simple rice soup and was eating it, he said to Jīvaka, “Jīvaka, I too shall prepare a simple rice soup.”
BO
བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་དེ་འབའ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་ནུས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་དེས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་ པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་ པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཁྱིམ་བདག་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །
EN
Seeing his pallor, Jīvaka said, “Devadatta, if you can’t even digest butter, how will you be able to digest rice soup?”
BO
དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་ པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། ། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་ག་ལ་འདུག་པ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བདག་ཟིལ་གྱིས་ ནོན་པར་གྱུར་ཏོ། ། ད་བདག་གིས་ཁྱོད་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གོས་དང་། ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབ་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་ པ་ཁྱིམ་བདག་འདིས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་འཚལ་བ་ལས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མ་ནུས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་གྱུར་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་ བགྱིས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ།
EN
“If the ascetic Gautama can tolerate it, why can’t I?” he said. With these words he prepared a simple rice soup of his own, but no sooner had he eaten it than stomach pain overtook him. He rolled around on the ground, unable to bear the pain in his stomach.
BO
འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཁྱིམ་བདག་ འདིས་ཁྱིམ་བདག་ཆུ་སྟོད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་མ་ནུས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དེ་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས། སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་ བར་ཤོག་ཤིག ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ། བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་ བྱུང་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།
EN
Everyone in the world has those who are their friends, those who are enemies, and those in between. So someone went and summoned Venerable Ānanda and told him, “Lord Ānanda, a stomach illness has nearly killed Devadatta.” When he heard this Venerable Ānanda was concerned about his brother Devadatta and became worried. He approached the Blessed One and informed him, “Lord, Devadatta is near death from a stomach illness. Blessed One, please protect him!” As soon as the Blessed One heard this, he was seized by great compassion and hurried to where Devadatta was.
BO
དེའི་ཚེ་ཡང་འདིས་ཁྱིམ་བདག་ཆུ་ སྟོད་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མ་ནུས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་གྱུར་ལ། ད་ལྟར་ཡང་འདིས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་ ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མ་ནུས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དེར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ། བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་ཏེ།
EN
When he got there he placed his hands on Devadatta’s head and said, “Devadatta, if it is by any measure true or a true statement that you, a murderer, and Rāhula are alike in my mind as two palms pressed together, then may you be healed.” No sooner had he said this than Devadatta was well.
BO
གཞན་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འཚལ་ལ་བདག་ནི་གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འཚལ་བ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་ཏེ། གཞན་རྣམས་ ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འདོད་ལ། བདག་ནི་གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་མི་འདོད་པ་དེ་ཉོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་སུམ་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསེར་ཐུབ་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་གང་གི་ཚེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་བདེ་ལྡན་དུ་བྱོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་བདེ་བས་རང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིག་པར་བརྩམས་ཏེ། དེས་དེར་གཞོན་ནུ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་རྣམས་དང་། དཔའ་བོའི་སྡེ་ཚན་རྣམས་དང་། གྲོང་རྡལ་གྱི་མི་རྣམས་དང་།
EN
Then the monks said, “Devadatta, the Blessed One took on the difficult task for you of saving your precious life.”
BO
ཡུལ་གྱི་མི་རྣམས་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་བསགས་ནས་བསྒོ་བ། ཁྱེད་ལས་སུ་འདིར་ནོར་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་བསྐྱེད་ནུས་པ་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་འདི་རྩིགས་ཤིག་ཅེས་ བྱས་སོ། ། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་དང་གོང་ནས་གོང་དུ་ནོར་བསྐྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། གསེར་བྱེ་བ་ཕྲག་དགུ་ལ་ཐུག་པར་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེས་དེ་ཡན་ཆད་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཐུགས་མ་ཐུབ་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་འདིས་སྐྱེངས་པར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་ནས་བསྐྱེད་པ་དེ་བཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བདེ་བས་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་གསེར་ཐུབ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ཕུལ་ཏེ། སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཤིག ། སྟོན་པ་འདི་ཁོ་ན་དང་འདྲ་བ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །
EN
“What’s so miraculous about that?” he retorted. “If he did not understand the study of medicine, how could he have established such an assembly as this?” Then he began devising some scheme to kill the Blessed One.
BO
དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་ རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་ཏེ། གཞན་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འདོད་ལ། བདག་ནི་གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འདོད་པར་གྱུར་ཏོ། ། ད་ལྟར་ཡང་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་ཏེ་གཞན་རྣམས་ནི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འདོད་ལ། བདག་ནི་གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འདོད་པར་གྱུར་ཏོ། ། ། ། རྒན་ཞུགས་གཉིས་པ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེར་གང་གི་ཚེ་མི་བླུན་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོས། ཤཱཀྱ་རྣམས་ཁ་བཏག་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་སྲིང་མོའི་བུ་ཕ་མ་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་མགོན་མེད་པར་འཁྱམ་ ཞིང་འདུག་གོ། ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་གནས་པའི་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཕའི་གྲོགས་པོར་གྱུར་པ་དེ་བྱ་བ་ཞིག་ལ་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ཏེ་དེས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ངོ་ཤེས་ནས་དྲིས་ཏེ།
EN
When the monks heard about this, they implored the Blessed One, “Lord, when the Blessed One protects Devadatta, all Devadatta does is try to kill the Blessed One. Even now he is devising some scheme. Lord, tell us why Devadatta has not repaid your kindness, has no sense of gratitude, and makes a waste of what you have done.”
BO
བུ་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཕ་མ་ག་ལ་འཁོད་ཅེས་བྱས་སོ། ། ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་ སྐྱེས་པོས་བསད་དེ། དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བས་བདག་ཅག་གཉིས་མགོན་མེད་དེ་ཕན་ཚུན་འཁྱམ་ཞིང་འདུག་གོ། ། ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་གཉེན་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱང་བ་མེད་ན་མཉན་དུ་ཡོད་པར་དེང་ཤིག་དང་། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཞང་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གཉེན་ལ་ མཉེས་གཤིན་པས་དེས་ཁྱེད་གཉིས་བསྐྱང་བར་འགྱུར་རོ། ། ཁྱེའུ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མི་ཤེས་ན་དེར་འགྲོ་བའི་ལམ་གང་ཡིན། ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། བུ་གཉིས་ཚུར་ཤོག་དང་རེ་ཞིག་ང་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་དོན་ཅིག་བསྒྲུབས་ལ་ དེ་ནས་ངས་ཁྱེད་གཉིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་བཀྲིའོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེར་སོང་ངོ་། ། དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཁྲིད་དེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་འོངས་ནས་དེ་གཉིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སྒོར་བཞག་སྟེ་བསྒོ་བ།
EN
“Not only now,” the Blessed One explained, “but in times past as well, and in the same way, he did not repay my kindness, had no sense of gratitude, and made a waste of what I did. Listen well!
BO
ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཞང་པོ་ དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་འདི་ན་འདུག་སྟེ་དེས་ཁྱེད་གཉིས་བསྐྱང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་སོང་ངོ་། ། དེ་སོང་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྒོ་གང་གི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་འཁོད་པ་ལས་ཀུན་དགའ་བོས་ངོ་མ་ཤེས་ཏེ་དྲིས་པ། བུ་ཁྱེད་གཉིས་སུ་ཡིན་ག་ལས་འོངས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཡུལ་སེར་ སྐྱའི་གནས་ཀྱི་ཤཱཀྱ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་བུ་ལགས་སོ། ། ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཕ་མ་གར་སོང་། ཁྱེའུ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་སྐྱེས་པོས་བསད་དེ་བདག་ཅག་གཉིས་དྭར་ལུས་ནས་མགོན་མ་མཆིས་པར་གྱུར་པས་དེའི་སླད་དུ་བདག་ཅག་གཉིས་ཕན་ཚུན་འཁྱམ་ཞིང་མཆིས་སོ། ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཐོས་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་འདི་ན་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་ཞང་པོ་འདུག་གོ་ཞེས་གྲག་ནས་བདག་ཅག་གཉིས་དེའི་ཐད་དུ་མཆིས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡི་མུག་ནས་ད་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ཡི་མུག་པར་གྱུར། ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། ཁྱེའུ་འདི་གཉིས་བདག་གི་སྲིང་མོའི་བུ་ཡིན་ཏེ།
EN
“Monks, in times past there lived in a certain mountain village a poor man who made his living by selling grass and wood. One day he ventured out on the mountain to cut down a tree and snow began to fall. Assailed by an icy wind and suffering from exposure in the bad weather, he took shelter inside a large rock cave.
BO
འདི་གཉིས་ཕ་མ་མེད་པར་གྱུར་པས་འདིར་འོངས་ཏེ་བདག་གིས་འདི་གཉིས་མཐོང་ནས་ཡི་མུག་པར་གྱུར་ཏེ་བདག་གིས་འདི་གཉིས་ཇི་ལྟར་བསྐྱང་བར་བྱ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དད་པས་བྱིན་པ་ཆུད་གསན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ་སྙམ་མོ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཕན་འདོགས་པ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་གསུངས་སམ། འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་ཅག་ལ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་བྱ་བཏའ་དང་། མེ་ཏོག་ དང་། འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཐོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དེ་གཉིས་བླངས་ཏེ་བསྐྱང་བར་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་དག་ཁྱེར་ཏེ་འོང་ཞིང་དེ་གཉིས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ནི་བསོད་སྙོམས་ གང་བླངས་ཤིང་དེ་གཉིས་ལ་ཕྱེད་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། ། ཕྱེད་ནི་བདག་ཉིད་ཟ་བར་བྱེད་དེ། དེའི་རྒྱུས་ཀུན་དགའ་བོ་ཉམ་ཆུང་ཞིང་རིད་ལ་སྦེག་ཅིང་ལུས་ཀྱི་མཐུ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་ཉམ་ཆུང་ཞིང་རིད་ལ་སྦེག་ཅིང་ལུས་ཀྱི་མཐུ་མེད་པར་གྱུར་ པ་གཟིགས་སོ། ། གཟིགས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
“At that time the Bodhisattva had taken birth as a bear. Now even when bodhisattvas take a lower birth with their bodies, their minds do not descend to lower realms. They are great beings, compassionate, with a loving nature, who care deeply for beings and are committed to their welfare. Thus the bear did not wish anyone harm but subsisted only on roots and fruit.
BO
དགེ་སློང་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་ཉམ་ཆུང་ཞིང་རིད་ལ་སྦེག་ཅིང་ལུས་ཀྱི་མཐུ་མེད་པར་གྱུར། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྲིང་མོའི་བུ་གཉིས་བླངས་ནས་ དེས་བསོད་སྙོམས་གང་བ་བླངས་ཤིང་ཕྱེད་ནི་བདག་ཉིད་འཚལ། ཕྱེད་ནི་དེ་གཉིས་ལ་སྩོལ་བར་བགྱིད་དེ། བཙུན་པ་རྒྱུ་ནི་དེ་ལགས། རྐྱེན་ནི་དེ་ལགས་ཏེ། དེས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཉམ་ཆུང་ཞིང་རིད་ལ་སྦེག་ཅིང་ལུས་ཀྱི་མཐུ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱེའུ་འདི་གཉིས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངམ། གསོལ་པ། རབ་ཏུ་འབྱུང་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་ཟས་ནི་རབ་ཏུ་ འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས་པར་ངས་གནང་ངོ་། ། ཅི་རིགས་པའི་ལས་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་བྱ་བཏའ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་དང་། སོ་ཤིང་རྣམས་ཀྱང་འབུལ་དུ་ཆུག་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་ཟས་ཟར་གནང་སྟེ། དེ་གཉིས་དེ་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་དང་ རྩེད་མོ་ལ་ཞུགས་ཤིང་འཁོད་དོ། །
EN
“So it was that in that cave the bear had already amassed a stock of roots and fruit by the time that the man, driven by the wind, stumbled inside. Upon entering, the man saw him, was overcome with terror, and thought, ‘He has me now. I’m as good as dead! There’s no way for me to get out of his reach.’
BO
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ན་རེ་ཁྱེའུ་འདི་གཉིས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ལགས་སོ། ། བཀའ་སྩལ་པ། འོ་ན་རབ་ཏུ་དབྱུང་ན་ ཅི་ཉེས། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་ལོ་བཅོ་ལྔ་མ་ལོན་པ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། འདི་གཉིས་ལོ་བདུན་ལས་མ་ལགས་ན་བདག་གིས་འདི་གཉིས་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱུང་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱེའུ་འདི་གཉིས་ དགེ་འདུན་གྱི་ཁ་ཟས་བཤམས་པ་ལས་བྱ་རོག་སྐྲོད་ནུས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྔོ་ཐོགས་ལགས་སོ། ། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བས་ན་ལོ་བདུན་ལོན་པ་བྱ་རོག་སྐྲོད་ནུས་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ངས་གནང་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཤིག ། དེ་ནས་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལོ་བདུན་ལོན་པ་བྱ་རོག་སྐྲོད་ནུས་པ་རབ་ཏུ་ འབྱུང་བར་གནང་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་ཁ་ཏོན་སློབ་ཏུ་བཅུག་གོ། །
EN
“When the Bodhisattva saw the man, he thought to himself, ‘This man has been driven here by the wind, and is terrified.’ Recognizing this, out of compassion for him he spoke to him in his own tongue, saying, ‘Fear not, my friend. You need not be afraid of me.’ Then the Bodhisattva sheltered the man with his own body, and provided him with roots and fruit. He continued to shelter the man with his own body for seven days.
BO
དེ་ནས་བདག་གི་གཉེན་ཡིན་སྙམ་སྟེ་བྱམས་པ་སྙེམས་པས་སློབ་ཏུ་མི་བཏུབ་ནས་ཉིན་པར་ནི་བྲེ་མོ་གཏམ་གྱིས་དུས་འདས་པར་བྱེད་དོ། ། མཚན་མོ་ནི་རྨུགས་ པ་དང་གཉིད་ཀྱིས་དུས་འདས་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་མཐོང་ནས་དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྨྲས་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱེའུ་འདི་གཉིས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སློབ། ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་འདི་གཉིས་བདག་ལ་ཉམ་བུ་ཤེད་ བགྱིད་དེ་བདག་ཀྱང་བྱམས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་ཚར་གཅད་མི་ཕོད་དོ། ། མཽད་གལ་གྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་བྱམས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ་སློབ་མི་ཕོད་ན་དགེ་སློང་གཞན་དག་ལ་གཏོད་ཅིག ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་སུ་ཞིག་རང་གི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ བོར་ཏེ་འདི་གཉིས་སློབ་ཏུ་བཏུབ། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་བཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཚོལ་ཅིག ། ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁྱོད་ཉིད་བདག་གི་བཤེས་ལགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ལག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་ཕུལ་ ནས་སྨྲས་པ།
EN
“After he had sustained him with roots and fruit like this for seven days and the bad weather had passed, the Bodhisattva instructed him, ‘Human, return to your home. Don’t tell anyone I am here, for I have many enemies, and someone is sure to come and kill me for meat.’ Having said this the Bodhisattva set the man outside, and the man returned to his mountain village carrying a load of wood.
BO
བུ་ཁྱེད་གཉིས་ང་ལ་སློབ་ཏུ་མི་བཏུབ་ན་བཙུན་པ་འདི་ལ་སློབས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསམས་པ། དགེ་སློང་འདི་ནི་མི་སྲུན་པ་ཞིག་ཡིན་གོར་མ་ཆག ། དེ་བས་དེང་བདག་ཅག་གཉིས་འདི་ལ་གཏད་དོ་སྙམ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་སུ་སློབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་ གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ཡང་དེས་ཤིང་འགྲོགས་ན་བདེ་བར་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་ཉམ་བུ་ཤེད་བྱེད་དེ་དེའི་ཐད་དུ་སློབ་ཏུ་མི་བཏུབ་བོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ཁྱེའུ་འདི་གཉིས་ཅིའི་སླད་དུ་མི་སློབ། དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བདག་ལ་ཡང་འདི་ གཉིས་ཀྱིས་ཉམ་བུ་ཤེད་བྱེད་དེ་བདག་ལ་སློབ་ཏུ་མི་བཏུབ་བོ། ། ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། འདི་གཉིས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་འཚལ་ལོ། ། དེ་ལྟར་མ་བགྱིས་ན་འདི་གཉིས་སློབ་ཏུ་མི་བཏུབ་བོ། ། དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ ཁྲིད་དེ་འཆག་ཏུ་སོང་ནས་དེས་དེ་གཉིས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཞིག་སྤྲུལ་ཏོ། །
EN
“Now there in the mountain village, two hunters were out in pursuit of deer. When they saw the man carrying his load of wood, they said, ‘Here this man comes after spending seven days on the mountainside, away from the village—where has he been these seven days? What has he been eating?’
BO
དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་འཆག་པའི་ས་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ནས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་གྲག་སྟེ། དེ་ཐོས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོའི་ཐད་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་ པོས་དེ་གཉིས་ལ་དྲིས་པ། བུ་གཉིས་སྒྲ་འདི་ཅི་ཞིག་གི་སྒྲ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་སྒྲ་ཆེན་པོ་འདི་ཅི་ཞིག་གི་སྒྲ་ལགས་པ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་གློ་བར་མ་ཆུད་དོ། ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་གཉིས་དེང་ལ་སྒྲ་ཆེན་པོ་འདི་ག་ལས་བྱུང་བ་ལྟོས་ཤིག ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་མཉན་ཏེ་ཕྱོགས་དེར་སོང་ངོ་། ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེར་སོང་སྟེ་བལྟས་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མང་པོ་དག་གཅད་པ་དང་། གཏུབ་པ་དང་། བརྡེག་པ་དང་། འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཉམས་ སུ་མྱོང་བ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། ཁྱེད་སུ་དག་ཅིག ། སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ན་ལྕགས་ཀྱི་རྫ་བུམ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཁོལ་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་ལ། དེའི་ནང་དུ་འཚེད་པ་ནི་འགའ་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་དྲིས་པ།
EN
“So they put their questions to him. He told his story to the two hunters in great detail, and right away they said to him, ‘Show us where the bear is, and we’ll kill it. Then we’ll give you your fair share of the bear meat.’
BO
ཅིའི་ཕྱིར་ ལྕགས་ཀྱི་རྫ་བུམ་འདི་དོན་མེད་པར་ཁོལ་ཞིང་འདུག ། སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཀུན་དགའ་བོའི་སྲིང་མོའི་བུ་གཉིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དད་པས་བྱིན་པ་སྤྱོད་ལ་ལེ་ལོ་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་དེ་གཉིས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་ལྕགས་ཀྱི་རྫ་བུམ་འདི་ ཁོལ་ཞིང་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་གཉིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོའི་ཐད་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། བུ་གཉིས་སྒྲ་ཆེན་པོ་འདི་ག་ལས་བྱུང་། དེ་ནས་ ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། ། དེ་ནས་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་ལ་སྨྲས་པ། བུ་གཉིས་དེ་ནི་ངས་ཁྱེད་གཉིས་ལ་བྱས་ན་ཁྱེད་གཉིས་ང་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་ཏེ། ད་ནི་དོན་དེ་ཁྱེད་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་གྱིས་ དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་གཉིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག །
EN
“The man thought, ‘While it’s true that for seven days the bear protected me and did me no harm, there’s also not a thing to eat in my house, and if I lead these two men to the bear, everyone in my family will be able to eat for many days.’ So he said to the two men, ‘Very well, you two—I’ll show you where the bear is.’
BO
དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་བརྩོན་འགྲུས་སུ་སློབ་པ་ལ་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་གལ་ཏེ་དེ་སྔ་དྲོ་དྲན་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་གཉིས་ཟན་སྟོར་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ སྟེ་ཕྱེམ་རེད་དྲན་པར་གྱུར་ན་ནི་ཅི་ཟོས་པ་ཡང་སྐྱུག་པར་འགྱུར་རོ། ། རྒྱུ་དེས་ན་དེ་གཉིས་ཉམ་ཆུང་ཞིང་རིད་ལ་སྦེག་ཅིང་ལུས་ཀྱི་མཐུ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དེ་གཉིས་མཐོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་དྲིས་པ། བཙུན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ ཅིའི་སླད་དུ་ཁྱེའུ་འདི་གཉིས་ཉམ་ཆུང་ཞིང་རིད་ལ་སྦེག་ཅིང་ལུས་ཀྱི་མཐུ་མེད་པར་གྱུར། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། འདི་གཉིས་ཧ་ཅང་མི་དགའ་ཆེས་ཏེ་བྲུ་བས་གཟིར་བར་གྱུར་ན་ ན་བར་འགྱུར་དུ་འོང་གིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དགོས་སོ། ། མཽད་གལ་གྱི་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ལ་སྨྲས་པ། སྟན་ཁྱེར་ལ་འཆག་ཏུ་འདོང་ངོ་། །
EN
“After he showed the animal in the cave to the two hunters, they both shot the bear with poisoned arrows, and the searing pain of death’s approach overwhelmed the Bodhisattva. Knowing well that he was going to die, he spoke in verse:
BO
དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་ཅག་ གཉི་ག་འཆག་པས་ཆོག་ལགས་སོ། ། བདག་ཅག་གཉིས་ནི་འདི་ཉིད་ན་མཆིས་ཤིང་སློབ་པར་འཚལ་ལོ། ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། བུ་གཉིས་བདག་ཅག་འཆག་ས་དེ་ལོགས་སུ་མི་འདོང་བར་འཆག་ས་གཞན་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཁྲིད་དེ་འཆག་ས་གཞན་དུ་དོང་ ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་མཐོ་རིས་ཞིག་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་ན་ལྷའི་བུ་རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དག་ཅིང་འགུལ་བ་ཐོགས་པ་ལུས་དོ་ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པ། ལྷའི་བུ་མོ་དག་གིས་བསྐོར་བ་དག་ཕེག་རྡོབ་པར་བྱེད་དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་འཆག་པའི་ས་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ནས་ཕེག་རྡོབ་པའི་སྒྲ་གྲག་སྟེ། དེ་ཐོས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོའི་ཐད་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། བུ་གཉིས་སྒྲ་འདི་ཅི་ཞིག་གི་སྒྲ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་སྒྲ་འདི་ཅི་ཞིག་གི་སྒྲ་ལགས་པ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་གློ་བར་མ་ཆུད་དོ། །
EN
“ ‘I kept to myself in a narrow crevasse— Whom did I rob then, and of what? I made my meals of grass, roots, and fruit. I did no harm to anyone.
BO
མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་གཉིས་དེང་ལ་སྒྲ་འདི་ག་ལས་བྱུང་བ་ལྟོས་ཤིག ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་ མཉན་ཏེ་ཕྱོགས་དེར་སོང་ངོ་། ། དེ་གཉིས་དེར་སོང་སྟེ་བལྟས་ན་ལྷའི་བུ་རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དག་ཅིང་འགུལ་བ་ཐོགས་པ། ལུས་དོ་ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པ། ལྷའི་བུ་མོ་དག་གིས་བསྐོར་བ་དག་ཕེག་རྡོབ་པར་བྱེད་དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། ཁྱེད་སུ་དག་ཅིག ། སྤྲུལ་ པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཡིན་ནོ། ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ན་སེང་གེའི་ཁྲི་གཉིས་ལྷའི་བུ་མོ་མང་པོ་དག་གིས་བསྐོར་ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ལ། དེའི་སྟེང་ན་ལྷའི་བུ་སུ་ཡང་མི་འདུག་གོ། ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་དེ་གཉིས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏོ། ། ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ནས་དྲིས་པ། ཅིའི་ ཕྱིར་སེང་གེའི་ཁྲི་འདི་གཉིས་སྟོང་པར་འདུག་སྟེ་འདི་གཉིས་ལྷའི་བུ་སུ་ཡང་མི་འདུག ། སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཀུན་དགའ་བོའི་སྲིང་མོའི་བུ་གཉིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཤིང་འདུག་སྟེ་དེ་གཉིས་ནམ་ཤི་འཕོས་ཏེ་དུས་ལས་འདས་པ་དེའི་ཚེ་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ།
EN
“ ‘But now it’s time and death draws near And there is nothing I can do, For be it bliss or be it pain, All that is, is karma’s fruit.’
BO
དེ་གཉིས་ དང་བདག་ཅག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བའི་སེང་གེའི་ཁྲི་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་དགའ་བར་གྱུར་ནས་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་ལས་ཀྱང་ཐར་ལ་ལྷར་སྐྱེ་བ་ ཡང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་སེམས་དགའ་བཞིན་དུ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོའི་ཐད་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། བུ་གཉིས་སྒྲ་འདི་ག་ལས་བྱུང་། དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་ བསྙད་དོ། ། དེ་ནས་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་ལ་སྨྲས་པ། བུ་གཉིས་དེ་ནི་ངས་ཁྱེད་གཉིས་ལ་བྱས་ན་ཁྱེད་གཉིས་ང་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་ཏེ། ད་ནི་དོན་དེ་ཁྱེད་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་གྱིས། དེའི་ཕྱིར་ལྷག་པར་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་གྱིས་ཤིག ། དེ་ནས་དེ་ ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ལྷག་པར་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་སུ་སློབ་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །
EN
“After the two men killed the bear, they skinned him and divided the meat into three parts. They said to the man, ‘Here, you can take your share.’ The man heard them and held out his hands. But when he said, ‘Give it here,’ both his hands fell off onto the ground.
BO
དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་ལྟར་བསྡུས་པའི་མདོ་བརྩམས་ཏེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ཐོས་ནས་འདི་སྙམ་སེམས་ཏེ། འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཕན་ཆད་ཟོ་ཆུན་རྒྱུད་མོའི་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་ཡང་དང་ ཡང་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དང་། ལྷ་དང་མིར་འཁོར་དགོས་པས་ན་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་ལྷར་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་དགོས། མིར་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་དགོས་ཀྱིས་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་གཉིས་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པར་རིག་ནས་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་ལུང་ཕོག་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་ འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་ པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་།
EN
“At the sight of this the two hunters screamed, ‘Aiieee! What is this?’
BO
བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་། གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་གནས་ཐ་དད་པ་ གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྲོ་ཞིང་དུས་མ་ཡིན་པའི་མེ་ཏོག་རྣམས་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་བླངས་ཏེ་དགེ་འདུན་ལ་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་གཞན་དག་གིས་ཚོར་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་སྐྱོ་བ་ སྐྱེས་ཏེ། ལོ་བདུན་ལོན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་ན། བདག་ཅག་སྐྲའི་མདོག་ལན་གསུམ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་བདག་ཅག་གིས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་བོ་སྙམ་སྟེ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་ཚུལ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལོ་བདུན་ལོན་པ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ པ།
EN
“ ‘For seven days,’ the man explained, ‘I faced wind and bad weather, and that bear sheltered me with his own body, sustaining me with roots and fruit. It is because of my ingratitude and refusal to repay his kindness that I have met with such results.’
BO
སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་ཏོ། ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱི་ཞིག་ན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་མང་པོས་ ཞབས་འབྲིང་བྱས་ཏེ། ཡུལ་ཀཱ་ཤིའི་ཕྱོགས་སུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ལས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བྱོན་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཛའ་སྡེ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་བྱུང་ནས་ཕེག་རྡོབ་པར་བྱེད་དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། མཛའ་སྡེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་མཐོང་ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བློ་སྐྱེས་པ། ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་བྱུང་བས་འཇིག་རྟེན་བརྒྱན་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དགྲ་བཅོམ་པས་གང་ཞིང་འདུག་ན།
EN
“Upon hearing this, the two hunters were immediately overcome with despair, and thought, ‘This was no ordinary being. How could we eat this flesh that is steeped in such mercy? It is worthy of veneration.’
BO
བདག་ཅག་ཁྱིམ་ན་འདུག་པས་ཆོག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་མོ། ། དེར་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཇི་སྲིད་དུ་བདག་ཅག་གི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་གཞོན་པས་དེ་སྲིད་དུ་འདོད་པ་རྣམས་ལོངས་སྤྱད་ལ། ཕྱིས་རྒས་པའི་ཚེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་སླེབས་སོ་ཞེས་ཟེར་ནས་དེ་དག་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་སྟེ། དེར་དེ་དག་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བུ་ཡང་བྱུང་། བུ་མོ་ཡང་བྱུང་ངོ་། ། ཁ་ཅིག་ནི་ཤིའོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁ་ཅིག་གིས་བློ་སྐྱེས་པ། ད་ནི་བདག་ཅག་གི་ཁྱིམ་སོ་འཛིན་པ་དག་བྱུང་ཟིན་གྱིས། བདག་ཅག་དོང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེར་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ད་ནི་བདག་ཅག་ གིས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་ཡང་དབུབ་པར་བྱ། བུ་མོ་རྣམས་ཀྱང་བག་མར་གཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེའི་སྐབས་སུ་ཡང་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཤི་ནས་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གཉིས་ཤིག་ལུས་པར་གྱུར་ཏེ།
EN
“In those days the world was adorned by the presence of a buddha, and the hunters took the meat to his monastery. When they arrived at the monastery, they offered the meat to the saṅgha. Laying eyes on it, one arhat thought, ‘This meat is steeped in the mercy of a bodhisattva of our fortunate eon.’ Recognizing this, he said to the monks, ‘Lords, this meat is steeped in the mercy of a bodhisattva of our good eon. It is worthy of veneration. Let us offer our respect!’ Having said this, he spoke this verse:
BO
དེ་གཉིས་ཕྱིས་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས་བདག་ཅག་སྔོན་ལོ་ ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལོན་པ་ན་བདག་ཅག་གཞོན་ནུའི་གནས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་དད་པ་སྐྱེས་པ་ལས་བདག་ཅག་དེའི་ཚེ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ནས་ཐམས་ཅད་ཤི་སྟེ་བདག་ཅག་གཉིས་པུ་ལུས་པར་གྱུར་ལ། བདག་ཅག་ཀྱང་ད་ནི་རྒས་ཤིང་འཁོགས་ལ་གཏུགས་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་ གཉིས་ཀྱང་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་བས་ན། བདག་ཅག་གཉིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་ཆོག་གིས་འདོང་ལ་བདག་ཅག་གཉིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ནས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གསར་བུས་དགེ་འདུན་གྱི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་བས། དེ་གཉིས་དགེ་འདུན་གྱི་གཡོག་བྱེད་ཅིང་འདུག་ལ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་རྒན་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྗོད་པར་ བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ལ་གཅིག་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ཅིག་ཤོས་ནི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་ཏེ་དེས་དེ་ལ་བཤད་དེ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་འདི་དག་ལ་སེམས་སྡང་བར་མ་བྱེད་ཅིག །
EN
“ ‘This great, fortunate beast Bears the yoke of a bodhisattva. Endowed with great compassion, He is worthy of worship in the triple world.’
BO
འདི་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ། ། གལ་ ཏེ་བདག་ཅག་གཉིས་གཞོན་ནུའི་ཚེ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་རྒན་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྗོད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ད་ནི་རྒས་པའི་ཚེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་བས་ཏང་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་རྒན་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྗོད་པར་ཟད་དོ་ཞེས་དགེ་ སློང་དེས་དེ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་བྱས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་གཉིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚངས་ པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ།
EN
“After the arhat had spoken these words, he, the monks, and the two hunters cremated the flesh, then built a reliquary stūpa for the remains, made a large offering to it, and departed.
BO
དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག ། གལ་ཏེ་དེས་བྱིས་པ་ཆུང་ཆེས་པ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བཅས་པར་གྱུར་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་གཉིས་ལས་བརྟེན་ནས་ གནང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྒན་ཞུགས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་ནི་དགེ་ཚུལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ ཀྱིས་དེར་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ན། དགེ་སློང་དག་ང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་དང་། ཤུགས་མཉམ་པ་དང་། མཛད་པ་མཉམ་པ་དང་། ཐབས་མཉམ་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་ ནས། འདི་གཉིས་ཀྱིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། འདི་གཉིས་ལོ་བདུན་ལོན་པ་ན་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་ལས་བརྟེན་ཏེ། ལོ་བདུན་ལོན་པ་བྱ་རོག་ སྐྲོད་ནུས་པ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་ངས་གནང་ངོ་། །
EN
“O monks, what do you think? I am the one who was that bear then, and lived the life of a bodhisattva. The one who was that man then is now Devadatta. And that time as well he did not repay my kindness, nor have a sense or gratitude, but made a waste of what I did.”
BO
ལས་བརྒྱ་ཐམ་པ་ལས་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། སྡོམ་ནི། འཕྱེ་བོ་གྲུམ་སྟོད་ལོང་བ་དང་། ། གཅེར་བུ་འོད་སྲུང་གཙོ་བོ་དང་། ། གླང་ཆེན་གནས་དང་ས་ར་ན། ། {རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ ཅན། ། ཟླ་བ་མི་འམ་ཅི་གཉིས་པོ། ། འཕྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་པ་དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱིས་དེའི་ཆུང་མ་ ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། བུ་བཙས་ན་དེ་རོ་སྟོད་ནི་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་པ་མཛེས་ལ། རོ་སྨད་ནི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། ། དེ་བཙས་པའི་ཚེ་ཁྱིམ་དེར་དོན་ཐམས་ཅད་འབྱོར་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏེ། ཐང་ལ་འགྲོ་བའི་ཚོང་པ་དང་། ཆུ་ལ་ འགྲོ་བའི་ཚོང་པ་དང་། རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་ཡང་གྲུབ་ནས་ཕྱིར་འོངས། བ་ལང་དང་མ་ཧེའི་ཁྱུ་ཡང་འཕེལ་བར་གྱུར། ལས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱོར་གྲུབ་པར་གྱུར་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་བསམས་པ།
EN
This story begins with a narrative similar to the previous story.
BO
འདི་ནི་ཁྱེའུ་འདིའི་མཐུ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་བདག་ཅག་གི་དོན་ཐམས་ཅད་ འབྱོར་གྲུབ་པར་གྱུར་པས་ན་བདག་གི་བུ་འཕྱེ་བོ་བཙས་པ་འདི་ནི་དཔལ་ཡོན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་འཕྱེ་བོ་ཡིན་པས་མིང་ཡང་འཕྱེ་བོ་ཁོ་ནར་གདགས་སོ་ ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་འཕྱེ་བོ་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཇི་ཙམ་དུ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་འབྱོར་ཅིང་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ཀུན་དུ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏེ། འདིའི་མཐུས་ ལས་ཅིའི་སྒོ་ཅི་བརྩམས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འབྱོར་གྲུབ་པ་ལས་ན་ཁྱེའུ་འདི་ནི་དཔལ་ཡོན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་དུས་དུས་སུ་དེ་ལ་ལྟར་འགྲོ་ཞིང་དོན་ཅི་རྩོམ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེའི་མིང་གིས་རྩོམ་པར་ བྱེད་དེ། དེ་དག་གི་མཐུས་འབྱོར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཡང་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ཐོག་ཐག་ཏུ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏོ། །
EN
The monks addressed the Blessed One: “Lord, Devadatta has not repaid your kindness, has no sense of gratitude, and makes a waste of what you have done.”
BO
དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཕས་དེའི་ཁྱོགས་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་ཏེ་དེ་དེ་ལ་ཞོན་ཞིང་འགྲོའོ། ། དེ་ནས་དེ་ཁྱིམ་དེ་ཉིད་དུ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་ སྟེ། ཡི་གེ་དང་། ཁོང་རྩིས་དང་། ཤོད་དགོད་པ་དང་། ལག་རྩིས་དང་། དབྱུང་བ་དང་། སྦ་བ་དང་། དགྲམ་པ་དང་། གོས་བརྟག་པ་དང་། ནོར་བུ་བརྟག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། སྤོས་བརྟག་པ་དང་། སྨན་བརྟག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། རྟ་ བརྟག་པ་དང་། གོ་མཚོན་བརྟག་པ་བསླབས་ཏེ། ཡི་གེ་མཁས་པ་དང་། ཀློག་མཁས་པ་དང་། མཛངས་པ་དང་། བྱ་བ་ལ་གསལ་བ་དང་། ཡིད་གཞུངས་པ་དང་། བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱོགས་ལ་ཞོན་ཏེ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེས་ གཡོག་བྱས་ནས། སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་སོང་བ་ལས་དེས་བལྟས་ན། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་སྡེ་ཚན་ནས་སྡེ་ཚན་དང་། ཕ་ཚན་ནས་ཕ་ཚན་དུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འདོང་བ་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ་དྲིས་པ། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་འདི་དག་གང་དུ་འདོང་། དེ་དག་གིས་ སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟར་འགྲོའོ། ། གྲུམ་པོས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ།
EN
“Not only now,” the Blessed One explained, “but in times past as well, and in the same way, he did not repay my kindness, had no sense of gratitude, and made a waste of what I did. Listen well!
BO
གངས་ཀྱི་ངོས་དང་ཉེ་བ་དང་། དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ཤཱཀྱའི་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ ནས། དེ་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དག་གིས་ལུང་བསྟན་པ། གལ་ཏེ་འདི་ཁྱིམ་ན་གནས་ན་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་གྱོན་ཏེ་ཡང་དག་པའི་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། གྲགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟ་འདོད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་གིས་གཡོག་བྱས་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ ཀྱི་ཚལ་དུ་དོང་ངོ་། ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་འཕྱེ་བོ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ། མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ།
EN
“Monks, in times past there was a certain mountain village where there lived a poor man who made his living by selling grass and wood. One day, he ventured into the forest to cut down a tree and a lion began to stalk him. In fear he scrambled up the tree, and he found a bear sitting there who had already climbed up because he too was afraid of the lion. When the man saw him he was doubly afraid and thought, ‘I’m safe from the threat of the lion, but now this one might cause me harm.’ That bear, however, was a bodhisattva of this fortunate eon.
BO
མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ ངོ་། ། མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་ བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་གུས་པའི་ཕྱིར་ཁྱོགས་ལས་བབས་ཏེ། གཟུགས་བཞིས་འཕྱེ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་ གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་འཕྱེ་བོ་དེས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བསམས་པ།
EN
“Now even when bodhisattvas take a lower birth with their bodies, their minds do not descend to lower realms. The Bodhisattva saw him and thought, ‘This man is terrified.’
BO
གལ་ཏེ་བདག་གི་ལུས་འདི་འདྲ་བར་མ་གྱུར་དུ་ཟིན་ན་བདག་ཀྱང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་ བར་བྱ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པར་བྱ་བ་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་རངས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་ གྱུར་ཏོ། ། དགའ་བར་གྱུར་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་བསྙེན་པར་ རྫོགས་པར་མཛད་དེ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ།
EN
“Recognizing this, in compassion for him he spoke to him in his own tongue, saying, ‘Fear not, my friend. You need not have any fear of me.’ The Bodhisattva stretched out his paw, drew him further up, and sheltered him with his own body.
BO
དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་ མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་འཕྱེ་བོས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འཕྱེ་བོར་གྱུར་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བགྱིས་ ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལ། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་འདིའི་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ནས་བཀྲ་ཤིས་པར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་ དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།
EN
“Then the Bodhisattva said to him, ‘You should know that this lion is hostile, and wishes to attack and kill us. So when I go to sleep, you protect me, and when you are sleeping, I will protect you. If we both protect one another, we’ll stay safe.’
BO
དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་ པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ དགེ་བསྙེན་མང་དུ་ཐོས་པ། རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ། དགེ་བསྙེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་སྟིར་བྱེད། བླ་མར་བྱེད། རི་མོར་བྱེད། མཆོད་པ་བྱེད་པ་ཞིག་གནས་སོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་གནས་བཅས་ཏེ་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཐད་དུ་དོང་སྟེ་ཆོས་མཉན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལྗོངས་དེ་ནས་གུད་དུ་གཤེགས་པ་ དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་དེ་དག་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་ཆོས་ཉན་ཏོ། །
EN
“ ‘Ok,’ the man said, and he rested, making a pillow of the Bodhisattva’s lap.
BO
དགེ་བསྙེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་ཡོན་དུ་ཀཱཪྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། ། དགེ་བསྙེན་དེས་ཀྱང་ཀཱཪྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་དགེ་འདུན་ལ་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དགེ་བསྙེན་ དེ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡེ་ཚན་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དོང་ངོ་། ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་འདུལ་བའི་ཆོ་གའི་ལས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་སྐྱོང་གིས་དགེ་བསྙེན་ཐམས་ཅད་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་བསྐྲད་དེ། འདི་ཁྱེད་ཀྱིས་མཉན་ པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡེ་ཚན་དེ་དག་གིས་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་བདག་ཅག་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྲད་དུ་རུང་ན་ཁྱོད་ལྟ་བུ་མང་དུ་ཐོས་པ། རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་ཅི་སྟེ་བསྐྲད་ཅེས་ཟེར་ ནས། དེ་དག་དེ་ལ་མཁས་པར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་དེ་གཞི་དེས་ཁྲོས་ནས། དེས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ།
EN
“As the man was sleeping, the lion, king of beasts, said to the Bodhisattva, ‘Humans have no sense of gratitude. Give the man to me! After I eat him, I shall be on my way. Once I’m gone, you’re free to go wherever you please.’
BO
ངས་ནི་འཕྱེ་བོ་ཁྲི་ལ་འདུག་པ་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཅི་རྙེད་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་བྱིན་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ནི་བདག་གཅིག་པུ་ལ་མི་ཟེར་ བར་མང་པོའི་ནང་དུ་དམའ་ཕབ་བོ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། ཉོན་མོངས་འདི་ནི་དམས་ཤིང་ཉམས་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དགེ་བསྙེན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་ཀྱིས། ཉེས་པ་ལ་ཉེས་སོ་ཞེས་བཤགས་ པར་གྱིས་ཤིག ། ལས་དེའི་འབྲས་བུ་མི་སྡུག་པ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བྱས་སོ། ། དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་དེ་ཡང་འགྱོད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། ཡོན་གནས་འདི་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པ་ནི་བདག་གིས་མ་ལེགས་པར་བྱས་སོ་སྙམ་སྟེ། ཉེས་པ་ལ་ཉེས་སོ་ ཞེས་བཤགས་ནས་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ། ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཀྱང་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་འདི་ལྟར་བདག་གིས་སེམས་ཅན་དག་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་ སྨྲས་པའི་ལས་འདི་བདག་ལ་འོང་བར་མ་གྱུར་ཅིག །
EN
“The Bodhisattva replied, ‘I cannot forsake those who come to me for refuge. I can relinquish my own life, but I cannot forsake those who come to me for refuge.’ Just then the man awoke, and the Bodhisattva said, ‘Human, while you were sleeping I protected you. Now as I sleep, please do the same.’ Then the Bodhisattva made a pillow of the man’s lap and went to sleep.
BO
དེ་སྟེ་ཡང་ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ན་ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གི་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བཀྲ་ཤིས་པར་གྱུར་ཅིག ། བདག་ གིས་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་པ་དང་། ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཤིག ། འཇིག་རྟེན་ན་བདག་གི་མིང་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀྲ་ཤིས་སུ་གྱུར་ཅིག ། བདག་གིས་ཅི་བསམས་པ་དང་། ཅི་འདོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འབྱོར་གྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་ ཅེས་བྱས་སོ། ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཕྱེ་བོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པས། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་འཕྱེ་བོར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་ སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ། ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་།
EN
“As the Bodhisattva was sleeping, the lion said to the man, ‘Human, give the bear to me! After I eat him, I shall be on my way. Once I’m gone, you’re free to go wherever you please. If you don’t, after I’ve gone the bear is going to kill you anyway.’
BO
བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ནས་འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀྲ་ཤིས་སུ་གྱུར་ནས་འདིས་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ལ། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བཀྲ་ཤིས་པ་བྱུང་བར་ གྱུར་ནས་ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། ། ། །
EN
“The man thought, ‘What the lion is saying is true.’ Squandering his life to come, his heart devoid of compassion, he heaved the bear out of the tree. As the bear plummeted from the tree, he spoke these verses:
EN
“ ‘Such misery! Of all worldly beings, Those without Dharma one should fear most. For among the wicked, they are the ones Who would harm even their friends.’
EN
“No sooner had he struck the ground than the lion, king of beasts, killed and ate him, then departed from the region.
EN
“When the man heard the bear’s words he was filled with great regret. ‘Oh no! What have I done!’ he thought. ‘When I was sleeping, he served me so well. He protected my life, and I betrayed him!’ This drove him mad, and he ran all about, crying:
EN
“ ‘Such misery! Of all worldly beings, Those without Dharma one should fear most. For among the wicked, they are the ones Who would harm even their friends.’
EN
“His brothers brought him to a doctor and asked, ‘What has happened to him?’
EN
“ ‘It is not a ghost that has caused this disturbance,’ he replied, ‘I cannot heal him.’
EN
“In a solitary place not far from their mountain village there was a sage who was clairvoyant, a person of great miracles and great power. The brothers took the man, showed him to the sage, and asked, ‘What has driven him mad?’ The sage then told the brothers the story in detail.
EN
“ ‘He betrayed someone, and that’s why he went mad,’ he concluded. He taught the man the Dharma in such a way that he could return his mind to its ordinary state and then said, ‘You betrayed him—alas! It’s not right to treat another being who did such good for you the way you did.’ Having spoken thus, the sage recited these verses:
EN
“ ‘Seated, lying, standing, walking— Whatever the occasion be— No happiness is to be found In the betrayal of a friend.
EN
“ ‘He spoke verses of compassion Even as he went tumbling down. For this, ill-minded man, you’ll burn In flames, like the Khāṇḍava Forest.
EN
“ ‘Because of the frightful things you’ve done, The sorrow and suffering you have wrought, When you pass on to the next world A life of malady alone awaits you.
EN
“ ‘You’ll be terrified at the things you hear As you sob in the horrid Shrieking Hell— Episodes of tremendous torment, Iterations of every ill.
EN
“ ‘Unbearable, your wicked deed— Whatever did he do to you? Among every type of wicked folk, Some go so far as to harm their friends.
EN
“ ‘Remember the terrible sin that you, Devoid of Dharma, chose to commit. How could you have done this wicked deed? Not the bear nor the lion should you forget.
EN
“ ‘You’ve so little sense, you failed to comprehend How one should act toward a friend. Through killing, you will meet your murder. By malice, you will meet your foe.
EN
“ ‘When you encountered a terrifying lion, The bear offered you his service for the duration. He protected you from falling, A favor you did not return.
EN
“ ‘Those who teach the Dharma say, “Betraying a friend is the vilest fetter.” So when you die—you of rotten mind— You’ll take rebirth in the hells.’
EN
“Having heard the sage’s rebuke, the man regretted his actions and went forth in the presence of the very same sage.
EN
“O monks, what do you think? I am the one who was that bear then, and lived the life of a bodhisattva. The one who was that man then is none other than Devadatta. At that time too, neither did he repay my kindness, nor did he have any sense of gratitude, but rather made a waste of what I did.”
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī, there lived a certain poor brahmin who was destitute of means and made his living begging for food. One day his wife became pregnant, and after she conceived the brahmin did not receive very much in the way of alms. After nine or ten months had passed, she gave birth to a child who was gaunt and emaciated and had a poor complexion, an ugly face, and a crooked spine.
EN
They celebrated his birth with whatever they could scrounge together and asked, “What name should we give this child?” And they named him, saying, “Since this child is very small, and has a curved spine, his name will be Small Person with a Curving Spine.” They reared him on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids.
EN
One day, this being’s past actions ripened such that his mother’s breast ran dry. After that his mother nourished him with cow and buffalo milk, but these too proved scarce. Now it is impossible and out of the question for a being in their final existence to die an untimely death. Thus, they could occasionally obtain cow and buffalo milk, and he did receive some modest nourishment.
EN
When he had grown, his father said to him, “Child, our entire livelihood consists only of begging. We have neither fields to plow, nor any business to conduct. So go now and make your living from whatever food you can beg.”
EN
“As you wish,” the child replied, and he began to beg. But even when he would spend a long time walking all about, he never found more than was enough to barely keep himself alive.
EN
Then at a certain point the young man found faith in the doctrine of the Blessed One, so he approached a monk and asked him, “Lord, if appropriate, I wish to go forth in the Dharma and Vinaya so well spoken, complete my novitiate, and achieve full ordination. In the presence of the Blessed One, I too wish to practice the holy life.”
EN
“Are your parents still alive?” asked the monk.
EN
“They are,” he replied.
EN
“Have you informed your parents about this?”
EN
“I have not, lord.”
EN
“Young man, the buddhas and their disciples neither lead novices to go forth nor confer full ordination without the parents’ permission,” the monk told him. “Go and inform your parents, then come back here. This will make things easier for you later on.”
EN
So Small Person with a Curving Spine heeded the monk’s advice, approached his parents, and said, “Mother, Father, I am asking for your kind permission to go forth in the doctrine of the Blessed One.”
EN
His parents thought, “Until now, his suffering knew no equal. The two of us have also suffered so. All it would take to bring him happiness is for him to go forth. Moreover, he’ll be able to achieve happiness not just in this life but in the next as well.” With these thoughts in mind, they said, “Of course, child. Should you achieve any special attainments, please demonstrate them to us.”
EN
“As you wish,” he replied.
EN
After receiving permission from his parents, Small Person with a Curving Spine went on to the garden of Prince Jeta. There he approached the monk and told him, “Lord, I’ve informed both my parents. Now that my parents have given me their consent to go forth, Lord, if permitted, I wish to go forth in the Dharma and Vinaya so well spoken, complete my novitiate, and achieve full ordination. In the presence of the Blessed One, I too wish to practice the holy life.”
EN
Great persons do that which is of benefit to others, so the monk led him to go forth as a novice and conferred on him full ordination. The monk provided him with two or three days’ worth of food, and then instructed him, “My child, one deer cannot feed another. Go then for alms to your home region, the country frequented by your father.”
EN
Heeding the words of his preceptor, he would occasionally go begging for alms. Sometimes, however, he would also try to eat food by seating himself in the rows of the saṅgha, but as the food was being distributed, his past actions would ripen such that the food and drink would run out just as it was to be distributed to him, or else some other intervening complication would arise. Even when they then returned, he would be passed over, and the food would be distributed to those behind him. Thus, even while seated there in the rows, sometimes he would get food and other times he would not.
EN
When the monks heard about this, they asked the Blessed One about it. The Blessed One replied, “Monks, let there be a rule established for monks sitting behind. Those sitting behind should not take their food until those in front of them have taken theirs. If for some reason another person is passed over, they should not eat until that person has received a share. If, moreover, one person was not able to receive everything, the others should divide their food with that person. To do so is good. To do otherwise is an infraction. Those who commit such an infraction will take alms in service of others when they go for all alms.”
EN
Then one day Venerable Small Person with a Curving Spine swept the Blessed One’s fragrant chamber, and that day he received good food and drink. He also received good food and drink as he continued sweeping the Blessed One’s fragrant chamber for the next two or three days. As a result, his body became strong, resilient, and capable.
EN
He cast away all afflictive emotions through diligence, practice, and effort, and manifested arhatship. As an arhat, free from the attachments of the three realms, his mind regarded gold no differently than filth, and the palms of his hands as like space itself. He became cool like wet sandalwood. His insight crushed ignorance like an eggshell. He achieved the insights, superknowledges, and discriminations. He had no regard for worldly profit, passion, or acclaim. He became an object of offering, veneration, and respectful address by Indra, Upendra, and the other gods.
EN
When he achieved arhatship, his past actions ripened such that on that day a different monk swept the Blessed One’s fragrant chamber. He was walking along carrying a broom, thinking, “I’m off to sweep the Blessed One’s fragrant chamber,” and when he saw that another monk had already swept it, he thought, “I may now find myself going hungry.” So in the morning he donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, he went for alms in Śrāvastī. But even though he did, he did not receive anything, and that day he went hungry.
EN
On the following day as well Venerable Small Person with a Curving Spine was walking along carrying a broom, thinking, “I’m off to sweep the Blessed One’s fragrant chamber,” when he saw that another monk had already swept it. Thinking, “Today I may go hungry a second time,” he returned to his hut.
EN
There he heard that a householder had invited the Blessed One and the rest of the saṅgha of monks to take their food at his house, and he thought, “What need is there for me to go for alms? Now I can go and take my food at the same house where the Blessed One and the rest of the saṅgha of monks are going to eat.” So he sat down in a cross-legged position and began to meditate.
EN
In the meantime, some important matters came up for the householder, so he invited the Blessed One and the rest of the saṅgha of monks to take the midday meal at his house a bit early, and with his own hand he contented them with many good, wholesome foods. Afterward, the Blessed One gave a Dharma teaching for the people of the house and returned to the monastery.
EN
Venerable Small Person with a Curving Spine noticed that the day had become warm, so he donned his lower garment and Dharma robes, and set out carrying his alms bowl. The Blessed One, traveling on one side of the road, entered the garden of Prince Jeta, and Venerable Small Person with a Curving Spine, traveling on the other side of the road, went to the householder’s home. When he arrived, he realized that the Blessed One and the rest of the saṅgha of monks had already taken their food and departed. So it was that he went hungry a second day.
EN
The following day another monk swept the Blessed One’s fragrant chamber. Venerable Small Person with a Curving Spine was walking along carrying a broom, thinking, “I’m off to sweep the Blessed One’s fragrant chamber,” when he saw that another monk had already swept it. At that the thought occurred to him, “Today I may go hungry a third time,” and he returned to his hut.
EN
After he was home, word reached Venerable Ānanda that Venerable Small Person with a Curving Spine had gone hungry for two days already. Hearing this, in concern for him he got in touch with one of their patrons, then came to Venerable Small Person with a Curving Spine and said, “Venerable Small Person with a Curving Spine, today you should go and eat at the home of such-and-such a householder.” Thereupon Venerable Ānanda donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, went for alms in Śrāvastī.
EN
But, after having waited such a long time, when Venerable Small Person with a Curving Spine donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, went to the home of that householder, his past actions ripened in such a way that some important matters came up for the householder, who in his distraction left for another village without mentioning anything to the people of his house. Having gone there and not received any food, Venerable Small One with a Curving Spine went hungry a third day.
EN
Word reached Venerable Ānanda that Venerable Small Person with a Curving Spine had now gone hungry for three days, and he thought, “I myself will bring alms for him.” He went to Venerable Small Person with a Curving Spine and said, “Don’t worry, Venerable Small Person with a Curving Spine! Tomorrow I shall have food for you,” and he returned to his hut.
EN
The next day, carrying two alms bowls, he set out for Śrāvastī. After begging alms there, he ate some himself. Intending the rest for Venerable Small Person with a Curving Spine, he was carrying them to the garden of Prince Jeta when Venerable Small Person with a Curving Spine’s past actions ripened such that dogs appeared along the way, and they stole the food and ate it. Venerable Ānanda thought, “By the time I make it back to Śrāvastī, it will be past noon.” So he returned to the monastery, and on that day Venerable Small Person with a Curving Spine went hungry a fourth time.
EN
Then word reached Venerable Maudgalyāyana that Venerable Small Person with a Curving Spine had now gone hungry for four days, and he thought, “Tomorrow I shall bring him food,” and he returned to his hut. The next day, carrying two alms bowls, he went for alms in Śrāvastī. After begging alms there, he ate some himself. Intending the rest for Venerable Small Person with a Curving Spine, he was carrying them to the garden of Prince Jeta when Venerable Small Person with a Curving Spine’s past actions ripened such that crows appeared along the way, and they stole the food and ate it. Then Venerable Maudgalyāyana thought, “By the time I make it back to Śrāvastī, it will be past noon.” So he returned to the monastery, and on that day Venerable Small One with a Curving Spine went hungry a fifth time.
EN
Then word reached Venerable Śāriputra that Venerable Small Person with a Curving Spine had now gone without food for five days, and he thought, “Tomorrow I shall bring him food.” He went to Venerable Small One with a Curving Spine and said, “Don’t worry, Venerable Small One with a Curving Spine! Tomorrow I shall have food for you,” and returned to his hut.
EN
The next day, carrying two alms bowls, he went for alms in Śrāvastī. After begging alms there, he ate some himself. Intending the rest for Venerable Small Person with a Curving Spine, he was carrying them to the garden of Prince Jeta when Venerable Small Person with a Curving Spine’s past actions ripened such that nonhuman spirits appeared along the way, and they made the food disappear. Then Venerable Śāriputra thought, “By the time I make it back to Śrāvastī, it will be past noon.” So he said nothing, and on that day Venerable Small One with a Curving Spine went without food a sixth time.
EN
Again Venerable Śāriputra thought, “Tomorrow I shall bring him food.” He went to Venerable Small Person with a Curving Spine and said, “Don’t worry, Venerable Small One with a Curving Spine! Tomorrow I shall have food for you,” and returned to his hut. The next day, carrying two alms bowls, he set out for Śrāvastī. After begging alms there, he ate some himself. Intending the rest for Venerable Small One with a Curving Spine, he was carrying them to Venerable Small Person with a Curving Spine’s hut when Venerable Small Person with a Curving Spine’s past actions ripened such that on the hut neither doors nor windows were to be found.
EN
Then by means of a miracle Venerable Śāriputra manifested a door, went inside, and said, “Venerable Small Person with a Curving Spine, rise now and wash your face.”
EN
“I have already washed my face,” he replied. Then Venerable Śāriputra immediately set the alms bowls and water sieve to one side and placed the container of water in Venerable Small Person with a Curving Spine’s hands.
EN
After setting out stands for the alms bowls, he took one up in his own hands and said, “Here now, take your alms bowl.”
EN
At that very moment, the bowl plunged down into the earth, descending all the way to the base of the universe. Venerable Śāriputra extended his arm like an elephant’s trunk, drawing up the alms bowl and placing it in his left hand. Then he gave it a blessing with his right hand and said, “Venerable Small Person with a Curving Spine, please eat.”
EN
He said, “I shall,” but as he lifted a single morsel of food from the bowl, the morsel actually disappeared. Every morsel of food that he took from the bowl disappeared in just the same way.
EN
Then Venerable Śāriputra took up a morsel in his own right hand and tried to put it in Venerable Small Person with a Curving Spine’s mouth and his mouth disappeared—he became like a mound of grass without an opening. Venerable Śāriputra’s miraculous powers could not make his mouth reappear, and it grew to be past noon.
EN
After noontime his mouth became as it was before. Then Venerable Śāriputra asked, “Venerable Small Person with a Curving Spine, what is tormenting you so unbearably?”
EN
“Lord Śāriputra,” he replied, “I am tormented by thirst. Please give me some water to drink!”
EN
Venerable Śāriputra filled a alms bowl with water, and Venerable Small Person with a Curving Spine picked it up, lifted it to his mouth and said, “Something to drink!” Then, due to his past actions, human beings appeared and began dumping ashes into the bowl.
EN
When he saw this, he thought, “All that I am experiencing certainly comes from the actions I myself have committed and accumulated. There is no doubting their arrival, for I have put the conditions in place and accumulated the causes. Therefore they cannot ripen or be experienced in the aggregates, elements, or sense bases of another.”
EN
With that he quaffed the ash-gruel, and on that basis he passed into parinirvāṇa amid a miraculous display of fire and light, rain and lightning. Afterward, his fellow practitioners of the holy life venerated his remains. They built a reliquary stūpa and venerated it with flowers, burning sticks of incense, incense powders, and incense cones.
EN
The monks inquired of the Blessed One, “Lord, what action did Venerable Small Person with a Curving Spine take that ripened into his being hungry and bereft, that he went hungry for seven days, and that upon eating ash-gruel he passed into parinirvāṇa?”
EN
“Monks,” the Blessed One explained, “in his previous lives he himself collected the causes and put the conditions in place. The actions he committed and accumulated are now returning as certainly as the tides. Since it was he himself who committed and accumulated them, who else is there to experience them?
EN
“Monks, the actions he committed and accumulated did not ripen in the external element of earth. They did not ripen into the element of water, nor the element of fire, nor the element of wind. The actions he committed and accumulated, both virtuous and nonvirtuous, ripened into nothing but his own aggregates, sense bases, and constituent elements.
EN
“When the time arrives—and even if A hundred eons pass— Fruit is born of every act That sentient beings amass.
EN
“Monks, in times gone by, in a certain mountain village there lived a householder, prosperous and wealthy, a person of vast and magnificent means, endowed with the wealth of Vaiśravaṇa—with wealth to rival Vaiśravaṇa’s. When the time came for him to marry he took a wife, and they enjoyed themselves and coupled. As they enjoyed themselves and coupled, one day his wife conceived. After nine or ten months had passed, she gave birth to a child who was well proportioned, pleasing to the eye, and beautiful. At the elaborate feast celebrating his birth they named him according to their clan.
EN
“They reared him on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and as he grew up he studied letters, tallying, and arithmetic; the study of seals, lending, deposits, and commerce; and the examination of cloth, jewels, gems, incense, medicine, elephants, horses, and arms and armor. He became skilled in writing, skilled at reading, learned, decisive, and industrious, a master of the eight types of examination.
EN
“That householder delighted in giving. He made merit and gave gifts at his home to ascetics, brahmins, practitioners, mendicants, the poor, and the bereft. Then one day the householder died. After his death, as his wife grieved her spouse, she continued to give gifts as had been their custom. Thereupon her son said to her, ‘Mother, don’t pare our house down to nothing! I won’t be able to run the household as father did.’
EN
“Many times he tried to stop her like this, but it was no use. Finally the young man thought, ‘Whatever I do, it’s no use. I shall kill her!’ So he locked up his mother in the confines of the house and deprived her of food and drink.
EN
“She pleaded with him, ‘My child, please let me go! I won’t share with anyone ever again! I can’t stay in this house forever!’
EN
“ ‘While you yet live, I cannot release you,’ the young man replied. So he locked up his mother in the confines of the house, depriving her of food, and kept her barricaded there for seven days until the people of his house told their relatives, and the relatives came and let her go.
EN
“After nearly losing her life in the confines of the house, she begged her son for water. The young man thought, ‘This is sure to kill her,’ and handed her ash-gruel. Her body was very weak, so when she drank the ash-gruel it caused her death.
EN
“O monks, what do you think? The one who was that young man then is none other than Small Person with a Curving Spine now. The acts of leaving his mother to go hungry and killing her with ash-gruel ripened into his being cooked by hell beings for hundreds upon hundreds of eons, and ripened such that after he was released from that fate, wherever he was born, he went hungry until he drank ash-gruel and died.
EN
“Now that he had come into what would be his final birth, his final body, his final dwelling place, he continued to go hungry until he achieved arhatship. In the end, the same condition, eating ash-gruel, caused him to pass into parinirvāṇa.
EN
“He committed another act as well, an act that ripened into starvation and great suffering for him.
EN
Monks, in times past, in this fortunate eon, when people lived as long as twenty thousand years and the tathāgata, the arhat, the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Kāśyapa was in the world, there lived a certain householder in Vārāṇasī.
EN
“One day his wife conceived, and after nine or ten months had passed, she gave birth to twins. At the elaborate feast celebrating their birth they named them according to their clan. They reared them on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and when they grew up, they found faith in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa, asked for their parents’ permission, and went forth. Having gone forth, they studied the Tripiṭaka and became proponents of the Dharma with all the eloquence of their wisdom and freedom. They were inseparable, sticking together wherever they went.
EN
“One of the two, having acquired provisions of clothing, food, bedding, a seat, and medicines for the sick, thought, ‘How wonderful! With all the profit and acclaim I’ve gained, I can see to the welfare of my fellow practitioners of the conduct leading to liberation. Let me render service to the twofold saṅgha in accord with the Dharma.’ He began to render service to the saṅgha in accord with the Dharma, providing provisions such as clothing, food, bedding, seats, and medicines for the sick for all their needs.
EN
“His brother thought, ‘This is my sibling, my friend. If indeed our virtuous works depend on one another, then his desire to render service to the saṅgha will create obstacles for my own virtuous work.’
EN
“Thinking this, he said to him, ‘Brother, I don’t want to throw away my own virtuous work to provide for the saṅgha.’
EN
“His brother replied, ‘Everything I’ve needed has come to me with almost no trouble at all. Yet my fellow practitioners of pure conduct are sorely lacking things they need. How could I not wish to help them?’ Thus, although he tried to stop his brother from helping many times, it was no use.
EN
“Finally he thought, ‘So long as he yet lives, there will be no stopping this. Oh, but let me devise some means to take him to another country! That will stop him.’ With this in mind, he devised a way to lead his brother to another country, and there they stayed.
EN
“Over time their absence became an obstacle to the livelihood of the other monks, and while they were away, his brother heard the monks were in dire straits and right away said to his sibling, ‘I shall go there and bring the monks the things they need!’
EN
“To this his brother replied, ‘Brother, those monks are just like anguished spirits, dependent on others for absolutely everything. Will you throw away your own virtuous work, then, to travel there?’
EN
“ ‘You must confess the mistake you’ve made by speaking harshly to me. Otherwise you’re sure to meet with the frightful results of what you’ve done.’
EN
“He was flooded with regret, and after practicing the holy life all his life, at the time of his death, he prayed, ‘May I not meet with the results of the act of speaking harshly to fellow practitioners of the holy life, and of creating obstacles to their livelihood. While I may not have attained any great virtues, still I have been of service to the Buddha, Dharma, and Saṅgha, and practiced pure conduct all my life. Therefore, may I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’
EN
“O monks, what do you think? The one who was that monk then is none other than Small Person with a Curving Spine. The act of speaking harshly to fellow practitioners of the holy life ripened such that for five hundred lifetimes he took rebirth as an anguished spirit. Once he had died and moved on from that state, that same act also ripened such that, wherever he was born, he went hungry and died. Now, having come into what would be his final birth before achieving arhatship, the act of having gone hungry ripened into his passing into parinirvāṇa.
EN
“At that time he prayed, ‘May I please and not displease Uttara, the young brahmin prophesied by the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa to be the next blessed buddha. Going forth in his doctrine alone, may I cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship.’
EN
“So it is, monks, now that I myself have become the very equal of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa—equal in strength, equal in deeds, and equal in skillful means—that he has pleased me, not displeased me, gone forth in my very doctrine, cast away all afflictive emotions, and manifested arhatship.”
EN
When the Blessed One was in Śrāvastī, there lived in the sewage bogs outside Śrāvastī a certain rākṣasa. His head was bald like that of a monk. Where any hair should have been, his entire body teemed instead with parasites as tiny as the tip of a needle, each of which fed on him, causing him unbearable pain. He dragged himself back and forth across the sewage bog, tormented by hunger and eating filth. In unbearable pain, he would reel from one side of the bog to the other, stirring up all the filthy sewage.
EN
The blessed buddhas, teachers of the one path to be traversed, with mastery over wisdom and the two types of knowable objects, in command of the three kinds of sterling equanimity, fearless by means of the fourfold fearlessness, freed from migration through the five destinies, keen in the six sense bases, practiced in the seven limbs of enlightenment, focused on the eight liberations, absorbed in the nine successive meditative absorptions, possessing all ten of the ten powers, whose proclamations are the great roaring of a perfect lion, by nature regard the world with their buddha eyes six times throughout the day and night—three times by day and three times by night.
EN
These are their thoughts as they look out in wisdom: “Who is in decline? Who will flourish? Who is destitute? Who is in a dreadful state? Who is being harmed? Who is destitute, in a dreadful state, and being harmed? Who is veering toward the lower realms? Who is descending through the lower realms? Who has descended to the lower realms? Whom shall I pull up from the lower realms, and establish in the resultant state of heaven and liberation? Whom, mired in misdeeds, shall I lift up by the hand? Whom, lacking the seven jewels of the noble ones, shall I lead to command of the seven jewels of the noble ones? Whom, not having produced roots of virtue, shall I lead to produce them? Whom, having already produced roots of virtue, shall I lead to ripen their roots of virtue? Whom, having already ripened their roots of virtue, shall I slice open with the blade of wisdom? For whom shall I cause this world, adorned with a buddha’s presence, to be fruitful?”
EN
The ocean, home of creatures fierce, Could fail to send its tides on time. But when the time has come to tame Their offspring, buddhas never fail.
EN
Then the Blessed One thought, “The time has come to issue a prophecy of this rākṣasa’s awakening. Through him I shall guide a great many disciples.” With this in mind, in order to guide them the Blessed One transformed Śrāvastī such that it was filled with the terrible stench of the sewage bog.
EN
The people of Śrāvastī were mystified, and, impelled by their previous roots of virtue, they wondered, “Where is that terrible stench coming from?” Thousands upon thousands of them gathered, hoping for a spectacle. The people followed the terrible stench out toward the sewage bog, where they saw the filthy rākṣasa living there, dragging himself back and forth.
EN
Looking at him, they thought, “A being like this! And such suffering! What is all this?”
EN
Thereupon the Blessed One thought, “Every one of my disciples from Śrāvastī has now gathered,” so in the morning the Blessed One donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, he set out for Śrāvastī accompanied by a group of monks.
EN
When they came to the sewage bog, the people saw the Blessed Buddha in the distance, and, upon seeing him, those without faith said, “They say the mendicant Gautama takes no joy in spectacles, but even he has to stop and stare.”
EN
Those who had faith in him said, “Through this being the Blessed One will give an extraordinary Dharma teaching, no doubt.” They prepared a seat for the Blessed One, saying, “This way, Blessed One—if you please! Welcome, Blessed One, very good! O Blessed One, please have a seat on this cushion we have prepared for you!”
EN
Then the Blessed One took his place on the seat prepared for him, and thought, “The best thing would be for me to enter into a meditation such that this rākṣasa can recall his former lives and converse with me in a human tongue.” So the Blessed One entered into a meditation such that the rākṣasa recalled his former lives and could converse with him in a human tongue.
EN
Then the Blessed One spoke to him, saying, “My friend, have you studied the Tripiṭaka, the ‘three baskets’ of scripture?”
EN
“Yes, Blessed One, I have studied the Tripiṭaka.”
EN
“My friend, are you then a Tripiṭaka master?”
EN
“Yes, Blessed One, I am a Tripiṭaka master.”
EN
“Oh friend, are you a Tripiṭaka master?”
EN
“Yes, Sugata, I am a Tripiṭaka master.”
EN
The Blessed One asked, “Are you now undergoing the repercussions of your misconduct of body, speech, and mind?”
EN
“Blessed One, this hideous experience is indeed the result that has ripened from my misconduct of body, speech, and mind. Sugata, the experience is hideous.”
EN
“Who guided you to such nonvirtue?”
EN
“My own mind,” he replied.
EN
Now, hearing this, the people wondered, “Who is this being who recalls his former lives and converses with the Blessed One in a human tongue?” Since the ears of the blessed buddhas are difficult to reach, they were not able to put their question to the Blessed One, so they asked Venerable Ānanda, “Lord Ānanda, who is this being that recalls his former lives and converses with the Blessed One in a human tongue?”
EN
“Put your question to the Blessed One,” Venerable Ānanda replied.
EN
“The ears of the blessed buddhas are difficult to reach. We cannot ask the Blessed Buddha ourselves,” they said.
EN
Venerable Ānanda replied, “Though the ears of the blessed buddhas are difficult to reach for me as well, out of compassion for you I shall ask.”
EN
Then Venerable Ānanda drew down the right shoulder of his upper garment, bowed toward the Blessed One with palms together, and asked him, “Lord, who is this being that recalls his former lives, converses with the Blessed One in a human tongue, and suffers in the throes of such agony?”
EN
The Blessed One explained to Venerable Ānanda, “Ānanda, this being is one who committed nonvirtuous actions over and over again. The nonvirtuous actions he committed were manifold.
EN
“Ānanda, in times gone by, when the one who transcended the levels of the listeners and solitary buddhas, the totally and completely awakened buddha possessed of insight and perfect conduct, the sugata, the knower of the world, the tamer of persons, the charioteer, the unsurpassed one, the teacher of humans and gods, the blessed buddha known as Greatest of All was in the world, there was a certain householder who found faith in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Greatest of All, went for refuge, and took the fundamental precepts.
EN
“Then he thought, ‘Let me give up living at home to go forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Greatest of All.’ He gave up household affairs and went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Greatest of All.
EN
“Having gone forth, he studied the Tripiṭaka and became a proponent of the Dharma with all the eloquence of his wisdom and freedom. Having acquired provisions of clothing, food, bedding, a seat, and medicines for the sick, he thought, ‘How wonderful! With all the profit and acclaim I’ve gained, I can see to the welfare of fellow practitioners of the holy life.’ Then he called together all the benefactors and patrons, and began to offer his respectful service to the Buddha, Dharma, and Saṅgha.
EN
“At that time, on Camel’s Hump Mountain, there was a certain saṅgha of seventy-seven thousand on the path of learning and on the path of no more to learn who made pledges to stay there during the rains. ‘We should have chosen a steward before we pledged to come stay here during the rains,’ they thought. ‘Who is there who could support our saṅgha?’ Then the idea came to them, ‘That Tripiṭaka master has great merit, and is widely known to have acquired provisions such as clothing, food, bedding, a seat, and medicines for the sick. Let’s encourage him to support us in our pledge to remain here during the rains.’
EN
“They went to him and said, ‘Lord, we seventy-seven thousand monks wish to keep our pledge to remain in retreat on Camel’s Hump Mountain during the rains. We would like to encourage you to provide for the saṅgha in accord with the Dharma. With your help we can keep our pledge to stay here during the rains.’
EN
“ ‘Don’t worry,’ the Tripiṭaka master replied. ‘I shall provide for all your needs.’
EN
“Upon hearing this, the monks went up onto the mountain, entrusting that Tripiṭaka master alone to help them keep their pledge to stay there during the rains. Then the Tripiṭaka master thought, ‘I told the monks they needn’t worry. But there’s no reason for me to do anything when I can simply call upon all the benefactors and patrons, and they will provide for all the saṅgha’s needs.’ With this in mind, in the morning he donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, he set out for local village.
EN
“At that time five hundred merchants were arriving from upon the great ocean, having just completed their voyage. As the merchants were unpacking their wares not far from the mountain, they spotted the monks gathering on top of the mountain, and they were delighted to see them.
EN
“The serving monk approached them, and when they saw him they asked, ‘Lord, where are you going?’
EN
“ ‘We have seventy-seven thousand monks staying on the mountainside,’ the Tripiṭaka master replied. ‘They’re depending on me to help them keep their pledge to stay there during the rains. Thus for their sake I am going to call upon all the benefactors and patrons.’
EN
“ ‘Don’t worry, lord,’ said the merchants. ‘We will provide for all their needs.’ With that they offered him a great deal of gold and silver, and said, ‘Lord, until now you’ve provided for all the monks’ needs. If all this gold and silver is enough, good. If it’s not sufficient, we will offer as much gold and silver as you need, and after the rains have ended, we will offer provisions then as well.’
EN
“ ‘As you wish,’ the serving monk replied. He returned to the monastery bearing all the gold and silver, but as he looked at all the gold and silver, he began to feel very attached to it. So he hid all the gold and silver, and then supplied the monks with only very poor food and drink.
EN
“One day the monks told the serving monk, ‘Lord, we cannot sustain ourselves on such poor food and drink.’
EN
“ ‘This is all I can do for you,’ he replied. ‘I cannot do any more. If you cannot live from this, you should call upon your benefactors and patrons for your livelihood.’
EN
“After he said this, the monks went to the merchants and asked, ‘Are you able to provide food and drink for seventy-seven thousand monks?’
EN
“The merchants replied, ‘Lords, we have already offered a great deal of gold and silver to the noble one who is to provide for you. We told him, “If it’s enough, then very well. If it is not sufficient, then we shall offer as much gold and silver as you need.” Why then has he been supplying you with such poor food and drink?’
EN
“The merchants went to the Tripiṭaka master and said, ‘Lord, didn’t we say that if this gold and silver was enough, good, and that if it was not enough, we would offer more gold and silver? Why then did you supply the monks with such poor food and drink?’ This embarrassed the serving monk, and he immediately became angry. Never again would he be allowed to act as steward for the monks.
EN
“Then the monks said to him, ‘Lord, we were depending on you to help us keep our pledge to stay on the mountain during the rains. Why then didn’t you do anything? Don’t you want to help provide other monks with the things they need ever again?’
EN
“In anger he replied, ‘It was only by means of my faith that you were provided for—and now you wish to insult me? You’re better off eating excrement in a sewage bog!’
EN
“The monks thought, ‘Even if this emotionally afflicted person, who has become so abased, speaks not another harsh word to us seventy-seven thousand on the paths of learning and no more to learn, still he will only deteriorate and decline. This is not good. Let us therefore say nothing more to him.’ With this thought, they said nothing more to him. In time the Tripiṭaka master came to regret what he had done, and asked forgiveness of the monks.
EN
“ ‘We forgive you,’ they said. ‘But your own actions will not forgive you.’
EN
“O monks, what do you think? The one who went forth in the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Greatest of All then and became a Tripiṭaka master is none other than this rākṣasa. The act of speaking harshly to the seventy-seven thousand on the paths of learning and no more to learn ripened into his taking birth as an animal. Monks, from the time of the doctrine of the totally and completely awakened Buddha Greatest of All until my own, he has died, transmigrated, and taken rebirth only as an animal, and in every birth he has attained a body just like this one and eaten excrement in a sewage bog.”
EN
“Lord, when will this being be liberated from his suffering?” inquired the monks.
EN
“Monks,” replied the Buddha, “five hundred buddhas will appear in this good eon, and after them, the totally and completely awakened Buddha Vairocana will be in the world. It is through his teaching that this being will be liberated from rebirth as an animal and achieve a human birth.
EN
“After he goes forth in his teaching, he will commit the five heinous misdeeds. Then, having died, he will transmigrate and take rebirth as a hell being. As a hell being he will undergo suffering for hundreds of thousands of years.
EN
“Once he has exhausted those terrible acts, he will again achieve a human birth. At that time, too, the totally and completely awakened Buddha Vairocana will be in the world. He will go forth in his teaching, cast away all afflictive emotions, and manifest arhatship. Renowned by all and possessed of great merit, he will acquire provisions such as clothes, food, bedding, a seat, and medicines for the sick. There he will become supreme among the exponents of the teachings. After acting for the benefit of many, he will pass beyond all sorrow into the realm of nirvāṇa without any remainder of the aggregates. Then his sufferings will come to an end.”
EN
As soon as they heard this, the people gathered there welled up with grief. The Blessed One directly apprehended their grief, taught them the Dharma accordingly, and among the assembled some generated heat right where they sat. Some generated the peak, or generated the patience in accord with the truths, or generated the highest worldly dharma, or generated the attainment of seeing. Some manifested the resultant state of stream entry. Some manifested the resultant state of once-return. Some manifested the resultant state of non-return. Some went forth and manifested arhatship. Some sowed the seeds to become universal monarchs, some to become great universal monarchs, some to become Indra, some to become Brahmā, some for the enlightenment of the listeners, some for the enlightenment of the solitary buddhas, and some for unexcelled, total, and complete enlightenment. Among the assembled, most found themselves drawn to the Buddha, intent on the Dharma, and favoring the Saṅgha. With this accomplished, the Blessed One returned to the monastery.

English translation published by 84000: Translating the Words of the Buddha (https://84000.co), CC BY-NC-ND 3.0. Translated by Dr. Lozang Jamspal.

Source