संवर्तामण्डलान्ते क्रमपदनिहितानन्दशक्तिः सुभीमा संसृज्याद्यं चतुष्कम् अकुलकुलगतं पञ्चकं चान्यषट्कम् चत्वारः पञ्चको ऽन्यः पुनर् अपि चतुरस् तत्त्वतो मण्डलेदं संसृष्टं येन तस्मै नमत गुरुवरं भैरवं श्रीकुजेशम् //

श्रीमद्धिमवतः पृष्ठे त्रिकूटशिखरान्तगम् सन्तानपुरमध्यगम् अनेकाकाररूपिणम् //

त्र्यस्रं वै त्रिप्रकारं तु त्रिशक्तित्रिगुणोज्ज्वलम् चन्द्रसूर्यकृतालोकं वह्निदेदीप्यवर्चसम् //

त्रिसन्ध्यावेष्टितं दिव्यं प्राकारत्रिपथान्वितम् द्वारपालत्रयोपेतं त्रिकपाटार्गलान्वितम् //

अनेकरत्नसन्दीप्तम् उद्यानवनमण्डितम् वसन्तगुणसम्पन्नं सततानन्दपूरितम् //

सन्तानभुवनं दिव्यं दिव्यादिव्यैर् निषेवितम् तत्र तं भुवनेशानं व्यक्ताव्यक्तं सनातनम् //

कार्यकारणभावेन किञ्चित् कालम् अपेक्षया तिष्ठते भैरवीशानो मौनम् आदाय निश्चलम् //

तत्र देवगणाः सर्वे सकिन्नरमहोरगाः कुर्वन्ति कलकलारावं समागत्य समीपतः //

श्रुत्वा कलकलारावं को भवान् किम् इहागतः हिमवान् तु प्रसन्नात्मा गच्छामो ऽन्वेषणं प्रति //

यावत् स पश्यते तत्स्थं शिवज्ञानावलोकनात् तावत् पश्यति श्रीनाथम् आगतं तु ममाश्रमे //

गतस् तूर्णं प्रयत्नेन यत्रास्ते भगवान् प्रभुः सकुटुम्बः स्तुतिं दिव्यां हिमवान् वाक्यम् अब्रवीत् //

अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः अद्य मे सफलं स्थानं जीवितं सफलं मम //

अद्य धन्यः कृतार्थो ऽहम् अद्य मे सफला गतिः अद्य मे सफलं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् //

यन् नाथ भवदङ्घ्रिभ्याम् अङ्कितं मस्तकं मम तेन विख्यातकीर्तिस् तु भविष्यामि जगत्त्रये //

त्वत्प्रसादेन देवेश सर्वज्ञत्वं लभाम्य् अहम् किम् अनेन न पर्याप्तं यद् आयात-म्-इह प्रभुः //

किं कुर्मः का गतिर् मह्यम् आदेशो दीयतां प्रभो हिमवन्तविलापो ऽयं श्रुत्वैवं सकुटुम्बिनः //

उवाच भगवान् नाथः प्रहस्येमां गिरं शुभाम् हिमवन्त गिरे साधु तुष्टो ऽहं तव क्लिन्नया //

प्रार्थयस्व वरं किञ्चिद् दास्यामो मनसेप्सितम् हिमवन्त महाप्राज्ञ तुष्टो ऽहं परमार्थतः //

किं कृतं मे महेशान स्वकीयदयया प्रभो रुचितं कुरु देवेश हिमवान् अब्रवीद् इदम् //

पर्वतोल्लपितं श्रुत्वा उवाचेदं सुरेश्वरः प्रसन्नगिरया दिव्यं वरं दातुं समुद्यतः //

प्रथमं तावत् तुभ्यं हि पञ्च श्लोकान् पठेत् तु यः सन्निधानः प्रयत्नेन भविष्यामो ह्य् अवश्यतः //

द्वितीयं सन्निधानो ऽहं भविष्यामि तवाध्वरे तृतीयं सर्वशैलानां राजत्वं चक्रधारिणः //

चतुर्थं मम तुल्यत्वं पञ्चमं मोक्षदं नृणाम् एवं पञ्च वरास् तुभ्यं हिमवन्त पुनर् वद //

किम् अन्येन महादेव आत्मतुल्यस् त्वया किल कृतो ऽहं तत् किम् अन्येन किं तु देवाभयं दद //

एवं ब्रूथ पुनः किञ्चिद् यत् ते मनसि रोचते तद् अर्पयाम्य् अहं सर्वं पूर्वम् एवोदितं मया //

आश्रमे सति सर्वत्र प्रातिचारं विना न हि तत्र डिक्करिका मह्यं करिष्यत्य् उपलेपनम् //

सा च धर्मप्रवृत्ता च येन तत् क्रियतां प्रभो इष्टा सा मम देवेश कालिका च कुमारिका //

एवं बभूव तस्माद् वै तत्रस्था गुणशालिनी प्रसादयति देवेशं विनयाद्यैर् अनेकधा //

विनयेनोपसङ्गम्य स्तुतिस्तोत्रैर् अनेकधा कालेन बहुना कालीम् उवाचेदं कुलेश्वरः //

तुष्टो ऽहं कालिके तुभ्यं ब्रूहि किञ्चिन् मनेप्सितम् यत् त्वया धारितं चित्ते तत् प्रार्थय ह्य् अशङ्किता //

लब्ध्[व्]आ प्रणयसद्भावं त्यक्तलज्जा मनोत्सुका वदते नाथ नाथस् त्वं भवास्माकं सुरार्चितः //

एवं श्रुत्वा महेशानो वाक्यम् आनन्दसम्भवम् ततः सम्पादितं शीघ्रम् आज्ञानन्दगुणोज्ज्वलम् //

आज्ञासनसमारूढं प्रेरितानन्तशम्भुना दर्शितं निखिलं सर्वं पूर्वसन्तानगोचरम् //

ततः प्रबुद्धभावात्मा वदत्य् एवं कुलेश्वरी दर्शितं निखिलं मह्यं किम् आश्चर्यं कुजेश्वर //

विदितं नाथ मे सर्वं क्रियाकारणगोचरम् यस्मात् सम्पद्यते ह्य् एवं तद् आचक्ष्व कुजेश्वर //

आज्ञातो गुणम् ऐश्वर्यं सञ्जातं परमेश्वर अस्य तन्त्रार्थसद्भावं ब्रूहि मे परमार्थतः //

दृष्टं समस्तपर्यन्तं भवदाज्ञाषडध्वरम् ब्रूहि निर्देशतः सर्वं यदि तुष्टः कुजेश्वर //

आज्ञातो गुणसद्भावं ब्रूहि देव गुणोदयम् यथा द्रक्ष्यापितं सर्वम् आज्ञाद्वारेण मे ऽखिलम् //

पूर्ववृत्तान्तसद्भावं पूर्वपाठश्रुतं च यत् पूर्वकल्पार्थनिर्देशम् आज्ञातो ज्ञापितं त्वया //

पूर्वसन्दर्शितं देव आज्ञागुणमहोदयम् तद्भ्रंशाद् भ्रंशम् उत्पन्नम् अतो ऽर्थं कथय स्फुटम् //

कल्पे कल्पे त्वया देव संहितार्थम् अनेकधा मन्त्रतन्त्रक्रियायोगाः कथिता नावधारिताः //

इदानीं संस्फुटं सर्वम् आज्ञागुणमहोदयम् यस्मात् सञ्जायते सर्वं तत्प्रभावं वद प्रभो //

आनन्दश् चावलिश् चैव प्रभुर् योगी तथैव च अतीतश् चैव पादश् च षट् प्रकाराः कथं स्थिताः //

साधु साधु महाभागे महानन्दविधायिनि पृच्छितं यत् त्वया वाक्यम् अत्यद्भुतम् अनामयम् //

गोपितं सर्वरुद्राणां वीराणां भैरवेषु च सिद्धक्रमं निराचारं तथापि कथयामि ते //

सिद्धमार्गक्रमायातं सिद्धपङ्क्तिव्यवस्थितं गोपितं सर्वमार्गेषु तवाद्य प्रकटीकृतम् //

पूर्वसञ्चोदितो देवि त्वयाहं त्वं मया पुनः अत्र कल्पे मया तुभ्यं त्वं पुनर् मम दास्यसि //

आराधयन्तं देवेशं न जानाति तपोत्कटा ततः स्तवेन दिव्येन देवेनानन्दभृद्गिरा दिव्यस्तोत्रं समारब्धम् अशेषार्थप्रबोधकम् //

एवं सम्यग्विधानेन रुद्रशक्तिः स्वयम्भुना निर्मिता स्वाङ्गजैर् वर्णैर् नादिफान्तस्वरूपिणी //

सर्वाक्षरमयी देवी सर्वलक्षणलक्षिता उत्पन्ना सुमहातेजा भैरवाभिमुखे स्थिता //

वदते मालिनी कस् त्वं देवो ऽहं किम् उपागतः मां त्वं कथं न जानासि देवि त्वं केन निर्मिता //

सृष्टिक्रीडावतारार्थे मया उत्पादिता प्रिये त्वम् एवोत्पादितः केन ब्रूहि वाक्यं तु भैरव //

वर्णराशिर् अहं भद्रे स्वयम्भूर् जगतः पतिः ममाङ्गसम्भवैर् बीजैस् त्वम् एवोत्पादिता मया //

वीरावलीति तेन त्वं रुद्रशक्तिः प्रशस्यसे वदते मालिनी क्रुद्धा त्वत्स्वकीयैः शरीरजैः //

वर्णैर् उत्पादिताहं ते गृह्ण वर्णान् स्वकान् इह प्रसार्य वर्णमालां तु तत्त्वाकारं स्वरूपिणम् //

पूर्वबीजतनुर् भूत्वा प्रसुप्तामृतकुण्डली कुतः सर्वे गता वर्णा भ्रान्तचित्तः सुरेश्वरः //

परं विस्मयम् आपन्नः क्षणम् एकं वितर्कितः लोलीभूतास् तु ते सर्वे जीवतत्त्वे लयं गताः //

अहो देव्याः प्रभावस् तु इति चिन्ता जगत्पतेः स्तुनोति विविधैः स्तोत्रैर् देवो भुवनमालिनीम् //

कावर्णा कामरूपे पुर् एव पुरिगता जालपीठे जिका या षड्भिन्ना मध्यपीठे त्रिपथपदगता त्वं च शृङ्गातकारा सिद्धैर् या वेष्टिताङ्गी परिवृतचतुरैः षष्टिभिर् योगिवृन्दैर् युक्ता हृत्पङ्कजेन डरलकसहजा पातु मां रुद्रशक्तिः //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते चन्द्रद्वीपावतारो नाम प्रथमः पटलः

जय त्वं मालिनी देवी निर्मले मलनाशिनी ज्ञानशक्तिः प्रभुर् देवी बुद्धिस् त्वं तेजवर्धनी //

जननी सर्वभूतानां संसारे ऽस्मिन् व्यवस्थिता माता वीरावली देवी कारुण्यं कुरु वत्सले //

(१)जयति परमतत्त्वनिर्वाणसम्भूतितेजोमयी निःसृता व्यक्तरूपा (२)परा ज्ञानशक्तिस् त्वम् इच्छा क्रिया ऋज्विरेखा पुनः सुप्तनागेन्द्रवत् (३)कुण्डलाकाररूपा प्रभुर् नादशक्तिस् तु सङ्गीयसे भासुरा (४)ज्योतिरूपा सुरूपा शिवा ज्येष्ठनामा च वामा च रौद्री मनाख्याम्बिका (५)बिन्दुरूपावधूतार्धचन्द्राकृतिस् त्वं त्रिकोणा अ-उ-म-कार इ-कार (६)ए-कारसंयोजितैकत्वम् आपद्यसे तत्त्वरूपा भगाकारवत् स्थायिनी (७)आदितत्त्वोद्भवा योनिरूपा च श्रीकण्ठसम्बोधनी रुद्रमाता (८)तथानन्तशक्तिः सुसूक्ष्मा त्रिमूर्त्यामरीशार्घिनी भारभूतिस् (९)तिथीशात्मिका स्थाणुभूता हराख्या च झण्टीशभौक्तीश- (१०) सद्यात्मिकानुग्रहेशार्चिता क्रूरसङ्गे महासेनसम्भोगिनी (११) षोडशान्तामृता बिन्दुसन्दोहनिष्यन्ददेहप्लुताशेषसम्यक्परानन्द- (१२) निर्वाणसौख्यप्रदे भैरवी भैरवोद्यानक्रीडानुषक्ते (१३) परा मालिनी रुद्रमालार्चिते रुद्रशक्तिः खगी सिद्धयोगेश्वरी (१४) सिद्धमाता विभुः शब्दराशीति योन्यार्णवी वाग्विशुद्धासि वागेश्वरी (१५) मातृकासिद्धम् इच्छा क्रिया मङ्गला सिद्धलक्ष्मी विभूतिः सुभूतिर् (१६) गतिः शाश्वता ख्याति नारायणी रक्तचण्डा करालेक्षणा भीमरूपा (१७) महोच्छुष्मयागप्रिया त्वम् जयन्त्याजिता रुद्रसम्मोहनी (१८) त्वं नवात्मानदेवस्य चोत्सङ्गयानाश्रिता (१९) मन्त्रमार्गानुगैर् मन्त्रिभिर् वीरपानानुरक्तैः सुभक्तैश् च (२०) सम्पूज्यसे देवि पञ्चामृतैर् दिव्यपानोत्सवैर् एकजन्मद्विजन्म- (२१) त्रिजन्मचतुःपञ्चषट्सप्तजन्मोद्भवैस् तैश् च नारैः (२२) शुभैः फल्गुषैस् तर्प्यसे मद्यमांसप्रिये (२३) मन्त्रविद्याव्रतोद्भाषिभिर् मुण्डकङ्कालकापालिभिर् (२४) दिव्यचर्यानुरूढैर् नमस्कार ॐकारस्वाहास्वधाकारवौषड्वषट्- (२५) कारफट्कारहूंकारजातीभिर् एतैश् च मन्त्राक्षरोच्चारिभिर् (२६) वामहस्तस्थितैश् चाक्षसूत्रावलीजापिभिः साधकैः पुत्रकैर् (२७) मातृभिर् मण्डले दीक्षितैर् योगिभिर् योगिनीवृन्दमेलापकै (२८) रुद्रक्रीडालसैः पूज्यसे योगिनां योगसिद्धिप्रदे देवि त्वं (२९) पद्मपत्त्रोपमैर् लोचनैः स्नेहपूर्णैस् तु यं पश्यसे (३०) तस्य दिव्यान्तरीक्षस्थिता सप्तपातालसत्खेचरी सिद्धिर् अव्याहता (३१) वर्तते. भक्तितो यः पठेद् दण्डकं एककालं द्विकालं त्रिकालं (३२) शुचिः संस्मरेद् यः सदा मानवः सोऽपि शस्त्राग्निचौरार्णवे (३३) पर्वताग्रे ऽपि संरक्षसे देवि पुत्रानुरागान् महालक्ष्मि ये (३४) हेमचौरान्यदारानुषक्ताश् च ब्रह्मघ्नगोघ्ना महादोषदुष्टा (३५) विमुञ्चन्ति संस्मृत्य देवि त्वदीयं मुखं पूर्णचन्द्रानुकारं (३६) स्फुरद्दि व्यमाणिक्यसत्कुण्डलोद्घृष्टगण्डस्थलं (३७) ये ऽपि बद्धा दृढैर् बन्धनैर् नागपाशैर् भुजाबद्ध- (३८) पादार्गलैस् ते ऽपि त्वन्नामसङ्कीर्तनाद् देवि मुञ्चन्ति (३९) घोरैर् महाव्याधिभिः संस्मृत्य पादारविन्दद्वयं ते (४०) महाकालि कालाग्नितेजःप्रभे स्कन्दगोविन्दब्रह्मेन्द्रचन्द्रार्क- (४१) पुष्पायुधैर् मौलिमालालिसत्पद्मकिञ्जल्कसत्पिञ्जरैः सेव्यसे (४२) सर्ववीराम्बिके भैरवी भैरवस् ते शरण्यागतो ऽहं (४३) क्षमस्वापराधं क्षमस्वापराधं शिवे

एवं स्तुता महादेवी भैरवेण महात्मना ततो लिङ्गं विनिर्भिद्य निर्गता परमेश्वरी //

नीलाञ्जनसमप्रख्या कुब्जरूपा वृकोदरा ईषत्करालवदना बर्बरोर्ध्वशिरोरुहा //

सुरूपा च विरूपा च अनेकाकाररूपिणी वामप्रसारितकरा वामदेवी-म्-उवाच ह //

आज्ञानन्दसमाविष्टा स्तुत्यानन्दाकुलीकृता न वेद्मि को ऽत्र मां स्तौति काहं कस्य वरप्रदा //

उवाचैवं महासत्त्वा दृष्टिपातो मदीयकः आशीविषेव दुष्प्रेक्ष्यः स कथं धारितस् त्वया //

प्रार्थयस्व तदा किञ्चिद् यत् ते मनसि रोचते //

प्रसादाय महादेवि ददाज्ञानुग्रहं मम तपसा तव चोग्रेण मम हानिः कुजाम्बिके //

सञ्जाता तेन मे देवि पूर्वम् उक्तम् इदं मया एवं श्रुत्वा महादेवी सलज्जा गद्गदेक्षना //

किं ते सिद्धं महादेव येन लज्जापिता वयम् //

पूर्वम् उक्तं मया तुभ्यम् आज्ञासमयगोचरे मत्तुल्यानुगृहीत्वा तु पश्चाद् भव गणाम्बिका //

कस्येदं सिद्धसन्तानं पारम्पर्यक्रमागतम् मत्सकाशात् पुनस् तुभ्यं त्वत्सकाशात् पुनर् मम //

एवं तद् भैरवं वाक्यं श्रुत्वा देवी पराङ्मुखी सञ्जाता कुब्जिकारूपा लज्जातो रभसोदिता //

किं तु लज्जायसे देवि पूर्वम् आज्ञा मया तव इदानीं दद मे शीघ्रं मा शङ्का मा विलम्बय //

अप्रबुद्धप्रमत्तेन यदा तद् रभसोदितम् तत् किं निग्रहबुद्ध्या वा युक्तं त्वेदं कुजेश्वर //

सर्वानुग्रहके देवि किं न बुध्यसि चात्मनि न मया रहितं किञ्चिन् न त्वया रहितं क्वचित् //

अन्योन्यगुणयोगेन कार्यकारणयोगतः त्वं गुरुर् मम देवेशि अहं ते न विचारणात् //

रुद्रभैरववीराणाम् एषा चाज्ञा न कस्यचित् यदि शिष्यं न मन्येथ मित्रत्वेन तदा दद //

एवं ब्रूते तदा देव्या सर्वम् एतद् भविष्यति पश्चिमेदं कृतं देव पूर्वभागविवर्जितम् //

चन्द्रद्वीपं मनोरम्यं देव त्यक्तुं न मे मनः पश्चिमं सर्वमार्गाणां त्वं तावद् अनुशीलय //

पश्चिमाम्नायमार्गो ऽयं सिद्धानाम् अखिलं दद गच्छाम्य् अहं पुनस् तत्र भारते कुलपर्वतम् //

अनादियुगपर्यन्तं कीर्तयामास तद्विदाम् श्रीपर्वतं कुमाराख्यं छायाछत्रविभूषितम् //

एवम् उक्त्वा गता तूर्णं श्रीमत्कौमारपर्वतम् तत्र छायात्मिका देवी अव्यक्ता व्यक्तरूपिणी //

क्षपित्वा कालपर्यायं यावद् आलोकयेद् दिशाम् उत्तरां तावत् तत् सर्वं लिङ्गपूर्णं महावनम् //

अशीतियोजनायामं समन्तात् परिमण्डलम् चतुर्द्वारसमोपेतं तीर्थकोटिभिर् आवृतम् //

अनेकसिद्धसंछन्नं मनोरम्यम् अनोपमम् तमोगुणगणाकीर्णम् अनेकाश्चर्यसंकुलम् //

देव्यादृष्टिनिपातेन अकस्माच् छ्रीर् उपस्थिता तेन श्रीशैलम् उद्दिष्टं देव्यानामप्रतिष्ठितम् //

अङ्गुष्ठेन कृता रेखा स्वस्थानस्य च तस्य वै तत्र जाता नदी दिव्या सासीमा उभयोर् अपि //

तच्छायां निश्चलां कृत्वा आज्ञां दत्त्वा तु शाम्भवीम् अत्र यो विशते कश्चित् स मे तुल्यो भविष्यति //

हर्ता कर्ता स्वतन्त्रो ऽसौ भ्रष्टज्ञानप्रकाशकः आज्ञातो गुणम् ऐश्वर्यं त्रैलोक्ये सचराचरे //

एवम् आक्षेपयित्वा तु गता त्रिकूटपर्वतम् तत्र कालं क्षपित्वा तु किष्किन्धाख्यम् अनुग्रहेत् //

तस्य चाज्ञाविभूतिं तु दत्त्वानुगृह्य राक्षसान् येन तिष्ठाम्य् अहं तीरे समुद्रस्य त्व् अशङ्किता //

तत्र कन्याकुमारी त्वं गत्वा कालस्य पर्ययम् समुद्रम् अनुगृहीत्वा दरदण्डीं गता पुनः //

तत्र छायाधरी देवी अव्यक्तगुणचेतसा लोकानुग्रहहेत्वर्थं तत्राज्ञां मोचयेत् पुनः //

पूर्वस्थाने तु या वाचा सा त्व् अत्रैव भविष्यति एवम् उक्त्वा गता दूरं पश्चिमं हिमगह्वरम् //

यत्र ओलम्बिका नाम तिष्ठते वनपल्लिका रक्ताम्बरधरा रक्ता रक्तस्था रतिलालसा //

तत्रस्था गह्वरान्तस्था गुहागहनवासिनी यावत् सन्तिष्ठते कालं तावद् योगिमयं खिलम् //

तैस् तु सन्तोषिता देवी नयोपायैर् अनेकधा ततः प्रसन्नगम्भीरा उवाचेदं कुजेश्वरी //

अनेकोपायरचना विवेकगुणशालिनी ओड्डिता येन अङ्घ्रिभ्यां तेनेदम् ओड्डियानकम् //

भविष्यति पुरावस्थम् अष्टकोटिगुणाश्रयम् आगत्य खेचरीचक्रात् त्व् अमोघाज्ञाप्रसादतः //

अष्टौ ते मानसाः पुत्रा भविष्यन्ति च षड्गुणाः शाकिन्यष्टकमाता त्वम् अष्टसिंहासनाधिपाः //

रुद्राणी रुद्रशाकी च गोमुखी सुमुखी तथा वानरी केकरी चैव कालरात्री च भट्टिका //

वामनो हर्षणश् चैव सिंहवक्त्रो महाबलः महाकालैकवीरश् च भैरवश् च प्रचण्डकः //

चतुर्भुजो गणाध्यक्षो गजवक्त्रो महोत्कटः ऐरावतो विनायक्षः षड् एते प्रातिचारकाः //

पुत्रीपुत्राष्टकोपेता निवृत्तिस्था नियामिका अनेकसृष्टिकर्ता च सुसम्पूर्णगुणोज्ज्वलः //

कृते चोड्डमहेशानो मित्रानन्दः पतिस् तव अष्टौ पुत्राः करिष्यन्ति अधिकारं पश्चिमान्वये //

अधिकारं करिष्यन्ति षट् कुलाधिपतीश्वराः युगे युगे भविष्यन्ति पृथक्संज्ञाक्रमोदयाः //

एवं ते सूचितं सर्वं क्रमौघः कुलपद्धतिः भविष्यद्रक्तचामुण्डे गमिष्यामो यथेप्सितम् //

एवं दत्त्वा वरं तेभ्यः करालं च समागता महाज्वालालिसन्दीप्तं दीप्ततेजानलप्रभम् //

महाज्वालावलीटोपं देव्यास् तेजो महाद्भुतम् धृतं येन प्रतापो ऽस्यास् तेन तज् जालसंज्ञकम् //

किञ्चित्कालस्य पर्याये प्रबुद्धकिरणोज्ज्वला विचित्ररचनानेकं पश्यत्य् अग्रेन्द्रजालवत् //

कस्यैषा रचना दिव्या पूर्वम् आसीद् इहाध्वरे मत्तेजसः प्रतापेन भ्रष्टा त्वं न पलायिता //

करालवदने तुभ्यं मायाजालप्रसारिके जालन्धराधिपत्यत्वं भविष्यत्य् अचिरेण तु //

आगत्य खेचरीचक्राच् छ्रीसिद्धकौण्डलीश्वरः अशेषार्थविदो नाथः स ते नाथो भविष्यति //

भविष्यन्ति करालिन्यो दशैव दुहिता तव भविष्यन्त्य् उत्तरानन्दा दशैते गुणवत्तराः //

प्रातिचारास् तु षड् भद्रे भविष्यन्त्य् अनुगोचरे आज्ञानन्दसमेकत्वं करालीदुहिताजनम् //

माला शिवा तथा दुर्गा पावनी हर्षणी तथा जया तु सुप्रभा चैव प्रभा चण्डा च रुग्मिनी //

शकुनिः सुमतिर् नन्दो गोपालश् च पितामहः पल्लवो मेघनिर्घोषः शिखिवक्त्रो महाध्वजः //

कालकूटो दशैवैते पुत्राः सिंहासनाधिपाः भविष्यन्ति भवे तुभ्यं मेघवर्णादितो गणाः //

बृहत्कुक्षैकदंष्ट्रश् च गणेशो विघ्नराट् प्रभुः महानन्दः षड् एवैते भविष्यन्ति गणेश्वराः //

उत्तरानन्दम् ईशानाः करिष्यन्ति युगे युगे ज्ञानभ्रंशावसाने तु संज्ञाभेदान् पुनः पुनः //

कराली तव सन्ताने भविष्यन्ति ममाज्ञया एवम् उक्त्वा महेशानी गता सह्यं महावनम् //

सम्पूर्णमण्डलार्चीभिः पूरयन्ती जगत्त्रयम् निःशेषं निखिलं विश्वं लोकालोकान्तसंस्थितम् //

यावत् सन्तिष्ठते तत्स्था नयोपादैर् अनेकधा तावच् चण्डाक्षी बलवत् परिचर्याम् अनेकधा //

कुर्वन्ती विविधोपायैः सौकर्यरचनान् बहून् तेजोभाभिः प्रदीप्यन्ते चण्डाक्षीगुणपूरिताः //

यस्मिन्न् अद्रौ स्थिता देवी देदीप्यार्चिर् घनोज्ज्वला तत् प्रदेशं स्थिरं जातम् अन्यद् दग्धं चराचरम् //

आपूरितम् इदं सर्वम् अनेकरचनादिभिः पश्यते पर्वतं माता कालान्ते मुदितेक्षणा //

तावच् चण्डाक्षिणीत्य् अग्रे पश्यत्य् अमिततेजसा विश्वामृतैः पूरयन्ती दिव्यौघगुणलालसा //

उवाचेदं महादेवी साधु पूर्णमनोरथे येनेदं पूरितं स्थानं तेन त्वं पूर्णरूपिणी //

भविष्यत्य् आधिपत्यत्वं पर्वतो ऽयं तवोद्भवः विषुवेन तु योगेन येनेदं संस्कृतं त्वया //

तेन पीठेश्वरी त्वं वै भविष्यसि युगे युगे तेजस्कन्धासनं तुभ्यं द्वापरान्ताधिकारिणी //

भविष्यति भवे ऽवश्यं चक्रानन्दः पतिस् तव सम्पूर्णमण्डलाकारो ग्रन्थाधारः कुलेश्वरः //

द्वादशैव भवे तुभ्यं भविष्यन्ति कुमारिकाः ताभ्यस् त्व् एकैककोटिश् च आधिपत्याधिकारिकाः //

भविष्यन्ति तथा पुत्राः प्रातिचारास् तदर्धतः आगन्तुं खेचरीचक्रात् प्रेरितास् तु ममाज्ञया //

येन ते नामतो ब्रूमि यथा ते ऽहं प्रसादिता हंसावली सुतारा च हर्षा वाणी सुलोचना //

महानन्दा सुनन्दा च कोटराक्षी वृकानना यशोवती विशालाक्षी सुन्दरी द्वादशी तथा //

सिंहासनाधिपत्ये ताः पूर्णाद्रौ कुलकन्यकाः वलिर् नन्दो दशग्रीवो हयग्रीवो हयस् तथा //

सुग्रीवो गोपतिर् भीष्मः शिखण्डी खण्डलस् तथा शक्रश् चण्डाधिपः सिद्धाः सर्वानुग्रहकारकाः //

हंसभेदादिमार्गस्य भविष्यन्ति प्रकाशकाः आमोदश् च प्रमोदश् च सुमुखो दुर्मुखस् तथा //

अविघ्नो विघ्नकर्ता च तव मार्गेषु रक्षकाः एतत् सर्वं यथान्यायं चण्डाक्षी पुरतस् तव //

भविष्यति ममाज्ञातो गच्छामः कामिकं यथा एवम् उक्त्वा गता शीघ्रं यत्रोच्छुष्मा नदी शुभा //

महोच्छुष्मवनान्तस्था दिव्यादिव्यौघवाहिनी महोच्छुष्मह्रदं यत्र यत्र नीलो महाह्रदः //

तत्र सा रम् अते देवी दिव्याज्ञागुणशालिनी उभयोस् तटयोस् तस्था रमित्वा कालपर्ययम् //

यावत् पश्यति विश्वाङ्गी तत्त्वाङ्गी तावत् पश्यति कामभोगकृताटोपां वसन्ततिलकोज्ज्वलाम् //

द्रवयन्तीं द्रवन्तीं ताम् इच्छया भुवनत्रयम् तां दृष्ट्वा प्रहसिता माता का त्वं कस्माद् इहागता //

तां दृष्ट्वा मोहिता माता जानन्त्य् अपि न जानती विश्रम्य च मुहूर्तैकं यावद् आलोकयेत् पुनः //

तावोच्छुष्म इहायाता ममाग्रे शोकवाहिनी साधु कामिनि सर्वत्र यत् त्वया दर्शितं मम //

कामानन्दफलावाप्तिस् तेन कामेश्वरी भव कारुण्यात् कामरूपं तु ममाग्रे विविधं कृतम् //

तेनेदं कामरूपं तु महत् पीठं तवाध्वरम् भविष्यति कलौ प्राप्ते चन्द्रानन्दः पतिस् तव //

वायुस्कन्धोपविष्टो ऽसौ आत्मभेदप्रकाशकः अशेषार्थविदो नाथः सर्वज्ञः परमेश्वरः //

कामिके कामुकस् तुभ्यं कामदेवो भविष्यति भविष्यन्ति महानन्दास् त्रयोदश गुणान्विताः //

योगिन्यो योगसम्पन्नास् तव डिक्करिकाः शुभाः पुत्रास् त्रयोदशा ह्य् एवं सप्तैते प्रातिचारकाः //

भविष्यन्ति जगद्दीपा जगदानन्दकारकाः प्रभा प्रसूतिः शान्ताभा भानुवत्या च श्रीबला //

हारी च हारिणी चैव शालिनी कन्दुकी तथा मुक्तावली तथा चान्या गौतमी कौशिकी तथा //

शाकोदरी च विख्याता राज्ञाः सिंहासनाधिपाः भानुर् अनन्तहेतुश् च सुराजः सुन्दरस् तथा //

महावक्त्रार्जुनो भीमो द्रोणको भस्मको ऽन्तकः केतुध्वजो विशालाक्षः कल्याणश् चतुराननः //

एषोऽवतारो विविधः कलौ प्राप्ते भविष्यति लम्पटो घण्टकर्णश् च स्थूलदन्तो गजाननः //

बृहत्कुक्षिः सुरानन्दः सप्तमस् तु बलोत्कटः सप्तैते विषमाः क्रुद्धाः सर्वसन्तानपालकाः //

पीठोपपीठसन्दोहे क्षेत्रे क्षेत्रे महाबलाः सर्वसाधारणा ह्य् एते भविष्यन्ति कलौ युगे //

अन्यत् कामाम्बिके किञ्चिद् भणिष्यामः करिष्यथ सर्वसाधारणं तच् च चतुर्णां तु विजानथ //

भविष्यति कलाचक्रं मच्छरीरसमुद्भवम् परापरविभागज्ञं मातङ्गकुलसम्भवम् //

नीलस्योत्तरभागे तु महोच्छुष्मवनान्तगम् परापरं तु तेनेदं पञ्चमं पीठनायकम् //

मातङ्गिनीकुलान्तस्थम् आद्यं चैवाथ पञ्चमम् तेन जातं जगत् सर्वं तत् सञ्जातं कुलाकुलम् //

मच्छरीराङ्गसम्भूतं भविष्यन्ति तवाध्वरे कार्यदृष्टौ प्रशस्तं तु अप्रशस्तम् इतरे जने //

मध्यदेशस्थितं तच् च मत्समीपे व्यवस्थितम् सिद्धपालकसंयुक्तं भविष्यत्य् अवतारकम् //

निराचारं जगत् सर्वं निराचारविवर्जितम् निराचारेण योगेन करिष्यन्ति निराकुलम् //

हारिका हारि गान्धारी वीरा चैव नखी तथा ज्वालिनी सुमुखी चैव पिङ्गली च सुकेशिनी //

श्रीफलः कष्मलश् चण्डश् चण्डालश् चेटकस् तथा मातङ्गो बाहुको वीरो अव्यक्तो नवमः स्मृतः //

हेरम्बो धूलिसंज्ञस् तु पिशाचः कुब्जवामनः परापरं तु तत् पीठं कामपीठोर्ध्वमध्यगम् //

त्रिश्रोत्रं पूरितं यस्मात् त्रिश्रोत्रा त्वं तथा भव नदीरूपासि माङ्गल्ये भव त्वं कामरूपिणी //

मातङ्गानां कुलोत्पन्ने यस् त्वां नित्याभिवादयेत् तेषु क्षेमकरी नित्यं न मन्यन्ते क्षयङ्करी //

त्वां मुक्त्वा यो ऽन्यवर्णस् तु यो ऽत्र पीठे भविष्यति तस्यापदकरी नित्यं भविष्यसि कुलाम्बिके //

एवं तिष्ठ ममानन्दे जगानन्दकरी चिरम् भविष्यति पुरावस्थम् अमोघाज्ञाप्रसादतः //

एवम् उक्त्वा गता शीघ्रं देवीकोटं कृतक्षणात् आलोकनेन महता अट्टहासो ऽट्टहासतः //

कोलागिर्यां तथोज्जेनी प्रयागवरणादिकम् विरजेकाम्रकाद्यं च अन्यच् चान्यं चराचरम् //

यत्र यत्र गता देवी यत्र यत्रावलोकयेत् तत्र सन्दोहतीर्थं च उपक्षेत्राण्य् अनेकधा //

कृतं तु भारते वर्षे आत्मकीर्तिकुमारिका तेन कौमारिकाखण्डं सञ्जातं पुण्यपावनम् //

पूर्वसन्तानदेवेन यद् उक्तं भारतं व्रज तदावसाने कुब्जेशि उभाभ्यां मेलकं त्व् इह //

तत् कृतं सकलं देव्या आज्ञानन्दावबोधकम् आगता तु पुनस् तत्र पूर्वरूपानुयायिनी //

देवो ऽपि पूर्वसन्ताने शिष्यः सुरवरार्चिते श्रीमदोड्रमहेशानं कृत्वा चाज्ञां पुनर् ददेत् //

व्रज त्वं भारते वर्षे इतः प्रभृत्य् अनुग्रहः उड्डपीठे पुनः स्थातुं कुरु सृष्टिम् अनेकधा //

एवम् उक्त्वा पुनस् तत्र त्रिकूटशिखरान्तगः अदृष्टविग्रहेशानश् चान्तर्धानम् अभूत् क्षणात् //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते आज्ञापर्यायकौमार्याधिकारो नाम द्वितीयः पटलः

त्वया सार्धं महादेव विवाहो जायते यथा किं निमित्तं च कस्यार्थे तन् मे निगद भैरव //

त्वम् एव देवि सा भद्रे गतासि पितृमन्दिरम् क्रौञ्चस्य च वधार्थाय देवैस् त्व् आराधिता वयम् //

स च क्रौञ्चो यथोत्पन्नस् तत् सर्वं कथयामि ते स्थानात् स्थानं क्रमन्त्याशु प्रस्वेदः पतितः क्वचित् //

तत्रासौ दानवो जातः क्रौञ्चाख्यो बलदर्पितः तेन देवगणाः सर्वे सप्तलोकान्तसंस्थिताः //

उपद्रुतास् तु बलिना गता ब्रह्मपुरं तु ते ब्रह्मापि तैः समं देवि विष्णोः पार्श्वम् उपागताः //

विष्णुना सह आलोच्य किं कुर्वाम उपद्रुताः क्रौञ्चासुरेण बलिना तस्योपायं वद प्रभो //

स्फोटनार्थं गरुत्मीश तेनाहम् इदम् आगतः हरिणापि पुनश् चोक्तं वधितुं तस्य न क्षमः //

देवदेवीसुतं मुक्त्वा कस्मात् सो ऽपि तदुद्भवः तत एवं समालोच्य क्व स्थानस्थः कुजेश्वरः //

देवीदेहोज्झितो देव उवाचेदं पितामहः प्रहस्य पालको ह्य् एवम् उवाचेदं पितामहः //

इदानीं किम् असौ दक्षो निर्वपेद् उत्थितो ऽनलः तस्य कोपानलाद् दग्धः कार्योत्पन्ने कुतस् तु सः //

महादर्पवशाद् भ्रष्टा नष्टा यूयं दिवौकसः एवोपलम्भिताः सर्वे हरिणा ब्रह्मणोदिताः //

ऊचुस् त्व् एवं पुनः पश्चाद् उपायः को ऽस्ति साम्प्रतम् हिमवद्गिरेर् दुहिता तिष्ठत्य् एका सुभाविता //

जगन्नाथाङ्घ्रिनिरता जगन्नाथो हि तत्र च एवम् उक्त्वा वसन्तस्य कामस्य गुणशालिनः //

देवैः प्रचोदितौ तौ द्वौ देवदेव्योर् मनोहरौ एवं तै रचितं सर्वं पुष्पपल्लवकादिभिः //

कोकिलारावझङ्कारं षट्पदोन्मत्तसङ्कुलम् वसन्तम् उदितं दृष्ट्वा प्रसन्नगिरया किल //

उवाचेदं तदा काले कामो विध्यति भैरवम् //

मदालसानन्दभृतेक्षणेक्षितः प्रपश्यताम् एव कुमारिकोरुम् धृत्वा करोत्कण्ठितया च कण्ठे आलिङ्गयन्त्या च दिशं विलोक्य //

लज्जायमानेन सकोपनेन त्रैलोक्यसंहारमहानलेन सन्दीपितो ऽसौ पतितः क्षणेन कामो हतः कामनिरीक्षणेन //

कामानन्दे दग्धे प्रीतिरती रोदनात्मिके दुःसहम् / दृष्ट्वा ते रुदमाने नानङ्गः पतिर् भवति मा रुदथः //

निग्रहीत्वा तु तं कामं त्रिनेत्ररूपधारिणा निग्रहानुग्रहश् चैव भैरवेच्छा प्रवर्तते //

एतद् अन्तरम् आसाद्य ब्रह्मविष्णुपुरःसराः सर्वे देवगणाः प्राप्ता ऋषिसिद्धाः सगुह्यकाः //

स्तुतिस्तोत्ररवैर् दिव्यैस् तोषयित्वा कुजेश्वरम् उवाचेदं हरिर् ब्रह्मा देव चोत्कण्ठिता वयम् //

भवत्पादविनिर्मुक्ता देवदेवा ह्य् उपद्रुताः प्रचण्डबलिनाक्रान्ताः क्रौञ्चेन परमेश्वर //

प्रसीद दयया नाथ ब्रुवामस् त्व् अभयं दद देवीम् उद्वाह्यतां नाथ क्लेशायासप्रपीडिताम् //

कुत्र तिष्ठति कस्यैषा का माता कः पितामहः को मे ददाति को याच्यः किं कुर्वामः कुलोज्झिताः //

उक्तं तु ब्रह्मणा ह्य् एवं याच्यो ऽहं याचका वयम् यज्ञयाजी हिमन्ताख्यो अध्वर्युः परमेश्वरः //

एवम् उक्त्वा तु वृद्धेन वसिष्ठप्रमुखान् ऋषीन् प्रेषिता वद शीघ्रेदं सम्प्रदानक्रियां कुरु //

तैर् गतै रुचितं सर्वम् आदेशं शिरसा धृतम् बहुवित्तप्रभारेण विवाहानन्दकृद् ध्य् अभूत् //

सर्वमङ्गलमाङ्गल्यम् आनन्दानन्दपूरितम् तदा प्रभृति सर्वेदम् अभूत् पूर्णमनोरथम् //

भैरवे मथनासक्ते जगद्योनिः सदोदिता त्रैलोक्यसृष्टिहेत्वर्थं मन्थानस्थो भवेत् तद //

क्रीडाविनोदैर् अतिलालसस्थं कुलामृतानन्दविधौ प्रवृत्तम् कुलेश्वरं कुब्जिभृतानुरागं सम्पृच्छतेदं प्रणता कुजेशी //

प्रणयेन तु योगेन द्राविताङ्गं त्वया मम कुब्जेनैव तु रूपेण पीडितातीव भैरव //

विनोदकुशले देवि अनेकार्थविधायिनी तोषितोऽद्य त्वया नाथे पृच्छ पृच्छ सुदुर्लभम् //

पूर्वकाले त्वया मह्यं प्रसादो यः कृतः प्रभो कुब्जत्वं शब्दरूपेण पूर्वं व्याहरितं यतः //

तेन कार्येण देवेश कालस्थानं न मे प्रभो पृच्छामि प्रणयाविष्टा अज्ञानगुणशालिनी //

कथं मे कुब्जिका नाम किं खञ्जी पूर्व सूचिता एतद् आचक्ष्व यत्नेन सर्वोपायसमन्वितम् //

परमार्थं यदा देव तदा स्यात् सिद्धिसाधनम् अथ चेत् तन् मृषा वाक्यं तत् किं नाम प्रतिष्ठितम् //

कथयस्व प्रसादेन समाचारो गुरुः कथम् साधनं सर्ववस्तूनां येनैकेन प्रपद्यते //

मन्त्रतन्त्रेण योगेन आज्ञातः सम्प्रवर्तते तत् सर्वं हेलया नाथ एकोच्चाराद् वद प्रभो //

क्रीडानन्दस्वरूपेण पृष्टो ऽहं क्लिन्नचेतसे तेन ते क्लेदनामार्गं कथयामि सुरार्चिते //

नित्यानन्दप्रकर्तारं कल्याणार्थप्रबोधकम् गुरुम् अन्वेषयेद् यत्नात् सुभगं प्रियदर्शनम् //

शुभजातिसुवृत्तिस्थं शुभदेशसमुद्भवम् ज्ञानविज्ञानसम्पन्नं समस्तार्थविशारदम् //

कालज्ञं निपुणं दक्षं सामर्थज्ञम् अकुत्सितम् सर्वावयवसम्पन्नं व्यङ्गदोषविवर्जितम् //

वेधघट्टनिरोधज्ञं लोकमार्गविशारदम् क्रियाकाण्डरतं शान्तं सुभक्तं गुरुवत्सलम् //

सुसन्तुष्टम् अलोभिष्ठं तपस्विजनवत्सलम् प्रतिपन्नजनानन्दं शौर्यवन्तं दृढव्रतम् //

विद्याम् अभयदातारं लौल्यचापल्यवर्जितम् आचारपालकं धीरं समयेषु कृतास्पदम् //

आगतं न त्यजेद् वस्तुं यो गत्वा न परिग्रहेत् स गुरुर् न मनुष्यानां देवानाम् अपि दुर्लभः //

शक्तिहीनं गुरुं प्राप्य शिष्ये मुक्तिः कुतः प्रिये मूलच्छिन्ने यथा वृक्षे कुतः पुष्पफलादिकम् //

एवंविधं गुरुं प्राप्य को न मुच्येत बन्धनात् तं दृष्ट्वा सर्वभावेन शिष्यश् चाराधयेद् गुरुम् //

आत्मना च धनेनैव दासत्वेन भजेत् तु तम् तावद् आराधयेद् देवि प्रसन्नो यावत् स गुरुः //

प्रसन्नो ददते दीक्षां यया पाशक्षयो भवेत् प्रबोधो भवते तस्य गृह्णाति यदि तत्क्रमात् //

अक्रमाद् ददते यस् तु अक्रमाद् गृह्णते तु यः द्वाव् एतौ निश्चितौ बद्धौ पाशैः कुलसमुद्भवैः //

यावद् अष्टौ तथा पञ्च त्रीण्य् अब्दानि सुभावितः तावन् न कारयेद् दीक्षां निषिद्धस् तु कुलान्वये //

अथ चेद् गुरुसामर्थ्याद् ददते दयया शिशोः तथापि तेन कर्तव्यं दासत्वं तु गुरोः कुले //

आक्रुष्टः शतधा वापि ताडितस् तु सहस्रधा एवं कृते न यस्यास्ति विरागस् तस्य योग्यता //

गुरुणा रोषितो वाथ यो दद्याद् उत्तरं क्वचित् स तु नश्यति दुष्टात्मा अजीर्णे भोजनं यथा //

गुरोः कोपं न कर्तव्यं वाङ्मनःकायकर्मभिः तस्य कोपाद् दहिष्यन्ति प्राप्तज्ञानं मरीचयः //

मर्त्यलोकं समासाद्य किञ्चिज्ज्ञा गुरवो यदि तदा ज्ञानस्य का रक्षा ज्ञानचौरं हरन्ति ताः //

क्षमाशीलं गुरुं मत्वा यदि शिष्यो ऽपमानयेत् प्राप्तं मे ज्ञानसद्भावं गच्छामः कथनं विना //

तस्य रोधादिका देव्यो मूकत्वं जनयन्ति वै न रोहति यथा बीजं दग्धं तद्वद् इदं प्रिये //

आज्ञायोगं क्रियामन्त्रं मुषित्वा यः पलायते न च तेन समं याति तत्रैवायाति निश्चितम् //

स कथं तिष्ठते मूढो भुक्तोद्गीर्णे वपुर् यथा नाबुभुक्षा बुभुक्षा वा घृणी क्षीणतनुर् भवेत् //

शुभं वा अशुभं वाथ कुर्वाणं न हसेद् गुरुम् हसनाद् ध्वंसम् आयाति हसिते हिंसितो हि सः //

सामान्यप्रतिपत्त्या वा न वदेद् गुरुणा सह मुखे हस्तं प्रदत्त्वा तु ददादेशम् इति ब्रुवन् //

अङ्गरक्षा न कर्तव्या न शाठ्यं गुरुणा सह उक्तानुक्तेषु कार्येषु उपेक्षां नैव कारयेत् //

शठस् तु दुष्टभावश् च मृषावाद्यप्रवादकः अन्तरङ्गी न सद्भावी स नष्टः कञ्जिनी यथा //

द्विधाभावाभिपन्नस्य भिन्नभाव इतस् ततः य एवं वर्तते मूढः स नष्टः कञ्जिकं यथा //

आज्ञास्फुरन्तम् आनन्दं गुरुं त्यक्त्वान्यम् आश्रयेत् सन्निरुद्धस् तु सर्वत्र राज्यभ्रष्टो यथा नृपः //

शरीरं द्रव्यविज्ञानं वस्त्रवाहनभूषणम् गुर्वर्थं धारयेद् यस् तु स वै संस्कारम् अर्हति //

गुरुर् मान्यो गुरुः पूज्यश् चाराध्यो गुरवः सदा गुरौ सन्तोषिते सर्वं तोषितं सचराचरम् //

गुरोः समो नैव हि मर्त्यलोके तथा विशेषेण तु चान्तरिक्षे यस् तारयेद् दुःखमहार्णवौघात् किं तस्य कर्तुं स करोति शिष्यः //

न माता न पिता चैव न भ्राता नैव बान्धवाः उपकारं हि कुर्वन्ति कुरुते यादृशं गुरुः //

एवं मत्वा वरारोहे दुःखे दुःखी सुखे सुखी गुरोर् वैरोधिकं स्थानं प्रमादाद् अपि न व्रजेत् //

उपविष्टस्य पार्श्वे तु कर्तव्यं मार्जनादिकम् भिक्षापात्रं निवेद्येत पुष्पधाटीं वहेत् सदा //

अन्तरङ्गं न कर्तव्यं वाङ्मनःकायकर्मणा यत् किञ्चिद् गुरवे कार्यं तत् कर्तव्यम् अशङ्कितैः //

य एवं वर्तते शिष्यः सुखदुःखसमाश्रयी तस्य सिद्धिर् न दूरस्था मोक्षः स्वाधीनतां गतः //

गुरुणापादितं सर्वम् उपदेशं प्रपूजयेत् तस्माद् एवं विदित्वा तु गुरुर् देवो न चान्यथा //

त्रिष्कालं प्रणिपातेन ध्यानयोगेन तं यजेत् अदृष्टविग्रहेशानम् उपलभ्येत नान्यथा //

मन्त्रध्यानतपोपायैश् चर्यायोगैर् अनेकधा न पश्यन्ति परं शम्भुं यावन् नोपासयेद् गुरुम् //

ध्यायन्तो ऽपि सदा भक्त्या मद्रूपं गुरुणोदितम् तथापि न भवेत् सौख्यं शाम्भवं परमार्थतः //

यावन् मूर्ध्नोपरि पादा आज्ञायुक्तः सुभावितः तावन् न जायते शीघ्रम् अदृष्टगुणलक्षणम् //

गुरुरूपविधौ यदि निश्चलता तद् उपासति मूर्ध्नि धृताङ्घ्रियुगम् अचिरेण भवत्य् उपलद्भिगुणा अणिमादिगुणाष्टकशम्भुपदम् //

आज्ञाहीने परोक्षत्वं त्रयाणां दर्शितं मया रुद्रभैरववीराणां कथनाद् योगः प्रवर्तते //

सिद्धे सिद्धं विनिर्दिष्टं प्रत्यक्षगुणलक्षणम् आज्ञातः सम्प्रवर्तेत सा चाज्ञा गुरवो विदुः //

शास्त्रे शास्त्रे स्मृतं ज्ञानं मयानेकविधानतः प्रत्यक्षमन्त्रनिहिता सिद्धाज्ञा सिद्धगोचरे //

तेनेदं सिद्धसन्तानं गुरुदेवोपलक्षितम् यस्य चाज्ञानिपातेन सम्बोधः शाम्भवो भवेत् //

प्रत्यक्षं गुरवं त्यक्त्वा ज्ञानरूपं कुलेश्वरम् कथम् आराधनान्यत्र कुरुते मोहितात्मनः //

निर्वाणाग्नौ ज्वलद्दीप्ते यो ऽन्यत्राग्नौ व्रजेत् कुधीः देवागारं गुरुं त्यक्त्वा व्रजत्य् अधोभवं तु सः //

पूर्वकर्मविशुद्धस्य शक्तिपातः सुनिर्मलः तीव्रशक्तिनिपातो ऽस्य शीघ्रम् एव प्रपद्यते //

मलकायप्रपूर्णस्य मन्दं मन्दं प्रवर्तते अभाग्यस्यापि षण्मासात् तीव्रत्वं सम्प्रपद्यते //

यावन् न सर्वभावेन मर्त्यलोकम् उपागतम् गुरुमूर्तिधरं शम्भुं तावत् पातो न शाम्भवः //

मद्वीर्यः पारदो यद्वत् पतितः स्फुटितः कणैः तद्वच् च देशिकेन्द्राणां रूपेण प्रभ्रमाम्य् अहम् //

मम वीर्यप्रसूतास् ते आचार्याः सूतकेव हि विन्धन्ति संस्कृताः सन्तो भक्त्योषधिसुजारणात् //

अहम् एकः कुलालो वै खेचरादौ गुणोज्ज्वलः सृजामि निखिलं सर्वं गुरुत्वे संव्यवस्थितः //

सादाख्यः खेचराणां च पिङ्गो ऽहं पवनोद्भवः तेजसे ऽनन्तरूपो ऽहं ऽनुग्रहीशो जलोद्भवः //

श्रीकण्ठो ऽहं निवृत्[त्]यन्ते कुलीशो ऽहं क्षितीतले ऽनुघ्रहाम्य् अखिलं सर्वम् एको ऽप्य् अनेकधा स्थितः //

येन येन हि भावेन पृच्छितो ऽहं यथा यथा तथा तथा मया सर्वं गुरुत्वे सम्प्रदर्शितम् //

अत्रैव सिद्धसन्ताने प्रत्यक्षो ऽहं व्यवस्थितः गुरुमूर्तौ स्थितो नित्यं यस्याज्ञा सम्प्रवर्तते //

सुवर्णस्य यथाकाराः संज्ञाभेदैर् अनेकधा कटकङ्कणकेयूरैः कण्ठीमुद्राङ्गुलीयकैः //

तथा ते गुरवो ज्ञेया ममाज्ञाङ्गसमुद्भवाः रसवद् वेधका ज्ञेया स्तोकं स्तोकं बहुं बहुम् //

पलकोटिपलानां च गुञ्जाद् एवं न संशयः एवं विभूतिर् आख्याता युगरूपानुसारिणी //

पलेन विहितो वेधः किं गुञ्जातो न विध्यति संस्कारे सति सर्वत्र बहुस्तोकं न चिन्तयेत् //

परापरविभागेन कालभाववशेन च बहुस्तोकं न मन्तव्यं प्रत्ययश् चात्र कारणम् //

रसविद्धं यथा ताम्रं न भूयस् ताम्रतां व्रजेत् आज्ञाविद्धस् तथाप्य् एवं न संसारम् अनुक्रमेत् //

सा चाज्ञा विद्यते यस्य मम तुल्यः कुजाम्बिके पलमात्ररसो भव्यं गुञ्जामात्ररसेन किम् //

पलमात्ररसो ह्य् अहं गुञ्जामात्रस् ततोद्भवः एवं मत्वा गुरूणां च न विकल्पो विभूतये //

आज्ञातो भुक्ति मुक्तिश् च सर्वं साधयते क्षणात् वाञ्छितं लभते सर्वं यदि भक्तिः सुनिश्चला //

आज्ञा तु द्विविधा प्रोक्ता साधकानुग्रहात्मिका समर्थाचारयुक्तस्य ततस् तां तु प्रमोचयेत् //

प्राथमिकस्य या आज्ञा; सा विशुद्धिप्रबोधिका अधिकारनिमित्तार्थं पुनश् चाज्ञां ददेद् गुरुः //

आज्ञामात्रेण सन्तुष्टो अन्यस्याज्ञां ददाति च नेहत्रे तु सुखं तस्य परत्रे बाध्यते तु सः //

वाचासिद्धिः पुरक्षोभं यावज् ज्ञातं न योगिनः तावन् न कारयेद् दीक्षाम् इत्य् आज्ञा पारमेश्वरी //

ज्ञात्वाम्नायं वरारोहे दिव्यादिव्यैर् निषेवितम् चतुष्कं पञ्चकं षट्कं चतुष्कं पञ्चकं चतुः //

श्लोकद्वादशकं चान्यत् पञ्चरत्नं सतद्ग्रहम् षोढान्यासक्रमं ज्ञात्वा एतत् सर्वं विधानतः //

स योग्यः क्रमिको शिष्यो अन्यथा नामधारकः ततः प्रभृति सिद्धो ऽसौ पूज्यः पूजापकः स्मृतः //

एतद्गुणविशिष्टो ऽयं शिष्यः सर्वार्थदायकः महदन्यायसम्प्राप्तो गुरुस् तं न तिरस्करेत् //

एवं गुरुत्वम् आप्नोति सिद्धाम्नाये कुजेश्वरि अन्यथा जीविकार्थं तु आत्मानं च विडम्बितः //

आज्ञाया गुणम् ऐश्वर्यं यस्य जातं यशस्विनि तस्मात् सम्पद्यते सर्वं यदि दत्ता प्रसादतः //

क्रमेण विहिता चाज्ञा आज्ञामोघक्रमं विदुः ते ज्येष्ठाः क्रमसन्ताने यद्य् एषां ऽनुक्रमो न हि //

किं तु मण्डलयोग्यास् ते न भवन्ति कुलेश्वराः चन्दनाक्षतदीपानां नार्हत्वं च भजन्ति ते //

अधिकाराज्ञा प्रथमा प्रसादाज्ञा द्वितीयका सा यदि क्रमशः प्राप्ता सक्रमानुक्रमेण तु //

तत्र कालं समारभ्य गुरुत्वं भजते तु सः स यत्र तिष्ठते देशे तत्र ये ऽन्ये तु कन्यसाः //

भ्रातॄणां भ्रातृपुत्राश् च तत्पुत्राश् च गुरुर् यथा पूजयन्त्य् अविकल्पेन सिद्धिमार्गे विधिर् ह्य् अयम् //

आराध्यस् तिष्ठते यत्र तत्र किञ्चिन् न कारयेत् मन्त्रतन्त्रक्रियायोगम् अधिकारं प्रभुत्वता //

पञ्चयोजनमात्रेण गत्वा कर्म समारभेत् तत्पुरे दासवत् तिष्ठेद् आज्ञाश्रवणतत्परः //

स्वपुरस्थं प्रयत्नेन यदाराध्यं न पश्यति भुञ्जते मोहितात्मानः किल्बिषं भुञ्जते तु सः //

प्रायश्चित्तं चरेद् देवि कुब्जिकायायुतद्वयम् अथ चेद् दर्पमूढस् तु ज्ञात्वा भुञ्जत्य् अशङ्कितः //

लक्षं जप्त्वा भवेच् छुद्धि[र्] गुरुपूजा त्व् अनन्तरम् समपादेन चारुह्य गुरोर् अग्रे अजानतः //

कुब्जिकायुतम् एकं तु शुध्यते गुरुपूजया गुरोर् आस्थानसंस्थाने चारुह्य पादुकैः सह //

गुरुदृष्टिगते पादे जपते तस्य पूर्ववत् ज्येष्ठो भ्राता गुरोर् माता गुरोः स्थानार्चकास् तु ये //

त्रीण्य् एतास् तत्समा ज्ञेया द्रष्टव्या गुरुवद् यथा अपमान्य यदा ह्य् एतान् आत्मसम्भावितः कुधीः //

प्रायश्चित्ती सलक्षेण शुध्यते गुरुपूजया उपमर्द्य गुरोः स्थानं पापात्मा यत्र तिष्ठति //

तस्य दर्शनसम्भाषात् पातकिनो भवन्ति ते यदा साधुः प्रसन्नात्मा तदा लक्षत्रयेण वै //

मण्डलानां सहस्रेण गुरुपूजा त्व् अनन्तरम् पादुकोपानहौ छत्त्रं शय्यापट्टो ऽथ भाजनम् //

पादेन संस्पृशेद् यस् तु शिरे धृत्वाष्टकं जपेत् //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते मन्थानभेदप्रचाररतिसङ्गमो नाम तृतीयः पटलः

तृप्ताहं देवदेवेश बीजमन्त्रैर् अनेकधा चक्रैश् च विविधाकारैः सद्यःप्रत्ययकारकैः //

अद्यापि संशयो नाथ मन्त्राणां निर्णयं प्रति पूर्वं च कथिता मन्त्राः सप्तकोटिर् असङ्ख्यया //

साधनानि पुनस् तेषां सद्यःप्रत्ययकारकाः क्लिष्यन्ति मनुजात्यन्तं जपहोमपरायणाः //

व्रतैश् च विविधाकारैः कष्टैश् चान्द्रायणादिभिः किमर्थं ते न सिध्यन्ति जप्त्वा कोटिशतैर् अपि //

त्वं च देवो विभुः कर्ता त्वयोक्तं सत् यम् उच्यते अविचारेण तद् ग्राह्यं मिथ्या किं देव भाषितम् //

ध्वंसिताश् च त्वया लोका मायारूपेण भैरव //

साधु साधु महाप्राज्ञे वस्तुचोद्यविकल्पिनि ये मया कथिता मन्त्राः पूर्वं ये कामसिद्धिदाः //

ते गोपिता मया देवि वर्णरूपाः प्रकाशिताः तेन ते न प्रसिध्यन्ति जप्त्वा कोटिशतैर् अपि //

ॐकारेण तु ते गुप्ता नमस्कारेण भामिनि तेन गुप्तेन गुप्तास् ते शेषा वर्णास् तु केवलाः //

एकाक्षरा द्व्यक्षराश् च चतुःपञ्चनवाक्षराः कूटमन्त्राश् च ये केचित् पिण्डमन्त्रास् तथैव च //

एकाशीतिपदाश् चान्ये सहस्रान्ताः शतार्धिकाः सर्वे ते निष्फलाः प्रोक्ताः किं तु जीवविवर्जिताः //

लोके प्रसिद्धम् एवं हि जीवहीना मृताः किल मृतस्य चोपचारेण किं तेषां जीवितं भवेत् //

एवं मन्त्रा वरारोहे अक्षरार्थे व्यवस्थिताः व्रतचर्यैर् न सिध्यन्ति सत् यम् एतद् उदाहृतम् //

सिध्यन्ते जीवयुक्तास् तु किम् अत्र प्रविचार्यते अन्योन्यवलिताश् चैव भेदिता द्वादशस्वरैः //

रञ्जिताः शक्तिबीजेन सिध्यन्ते वरवर्णिनि उक्ताः कामप्रदाः सर्वे सर्वे चामोघशक्तयः //

शिववक्त्रोद्भवाः सर्वे मननत्राणधर्मिणः त्राणं तु रक्षणं प्रोक्तं तच् च वर्णविवर्जितम् //

शुद्धस्फटिकसêकाशं चारोच्चारविवर्जितम् ज्वलन्तं स्वेन तेजेन हृत्पद्मे संव्यवस्थितम् //

भावयेच् छून्यम् आत्मानम् एकीभूतं तया सह सुषुम्णाचारयोगेन उद्यन्तं रविबिम्बवत् //

ओ-जा-पू-का-क्रमान् भित्त्वा विद्याकुब्जपदे स्थितम् तावत् कम्पत्य् असौ योगी स्तोभम् आयाति तत्क्षणात् //

मुद्रा मन्त्रं तथा भाषा सर्वं जानाति तत्त्वतः कुब्जीशानपदं प्राप्तं सुप्तावस्था प्रजायते //

ईषन्मात्रं विजानाति सुप्तावस्थाव्यवस्थितः ब्रह्मरन्ध्रगता चाज्ञा काष्ठवत् तिष्ठते तदा //

यवमात्रप्रमाणं तु त्रिकोणाकृतिम् उत्तमम् वडवामणीन्द्रियं यद्वन् मीलनोन्मीलनानि च //

तत्र मध्ये गतं चेतः काष्ठावस्था तु जायते भेरीमृदङ्गशब्दाद्यैर् गीतवाद्यैर् अनेकधा //

न शृणोति न पश्येत न चान्यं मन्यते प्रभुम् खड्गचक्रादिभिः शस्त्रैश् छिद्यमानो न विन्दति //

ईषन्मात्रं विजानाति शक्त्यावस्था वरानने शक्त्यन्तं तु यदा प्राप्तस् तदा चोत्पतते क्षणात् //

एवं क्रमेण देवेशि शक्त्युच्चारं समभ्यसेत् सतताभ्यासयोगेन वागीशत्वं प्रजायते //

मासम् एकं यदाभ्यस्तं काव्यकर्ता न संशयः द्विभिर् मासैर् वपुष्मन्तः क्षुत्तृष्णाद्यैर् न बाध्यते //

विचरेद् अखिलान् लोकान् यावदाभूतसम्प्लवम् अक्षरार्थेन ये मन्त्रास् तेषाम् एव विधिः स्फुटम् //

अक्षरार्थोपदेशश् च सम्प्रदायश् च कौलिकः यथा विज्ञायते देव प्रसादं कुरु भैरव //

शृणु देवि प्रवक्ष्यामि मन्त्राणां निर्णयं स्फुटम् प्रस्तारादि-र्-अनेकैश् च ये मन्त्राश् चोदिताः प्रिये //

अक्षरार्थेन ते ज्ञेयाः खण्डमन्त्राः शिवोदिताः रञ्जकेन समायुक्ता उपदेशः सुरार्चिते //

सम्प्रदायो भवेद् देवि सो ऽपि षट्सु प्रभेदतः पल्लवो योगरोधश् च सम्पुटो ग्रथनस् तथा //

विदर्भश् च षड् एते हि सम्प्रदायाः प्रकीर्तिताः मालिनी शब्दराशिश् च कौलिको विधिर् उत्तमः //

सा तु ज्ञेया वरारोहे भेदाः पञ्चाश सुव्रते कुलं तु षड्विधं ज्ञेयं तस्य वक्ष्यामि लक्षणम् //

परं बीजं तथा मूलम् आगमो विधिर् एव च वर्णराशिसमायुक्तः षड्विधस् तु कुलक्रमः //

सकलो निष्कलश् चैव तथा सकलनिष्कलः सूक्ष्मो भिन्नकलश् चैव कलातीतो वरानने //

षट्प्रकारो भवेन् मन्त्रो ज्ञातव्यः सिद्धिम् इच्छता शुद्धद्वन्द्वजसट्कीर्ण उपदेशस् त्रिभेदतः //

सूचिता मन्त्रमार्गे तु ये मन्त्रा लक्षणान्विताः ते ज्ञेयास् त्वत्प्रसादेन ध्यानधारणयोगतः //

कुलमार्गगता देव यथा भवति तत् कथम् कथं तु पल्लवो योग आदि षट्सु प्रकारतः //

कौलिकं षड्विधं किं तु मन्त्राणां षड्विधा गतिः त्रिविधश् चोपदेशश् च एतद् इच्छामि वेदितुम् //

पल्लवो आदिदेशे तु योगो मध्ये विजानतः रोधस् तु आदिमध्यान्ते सम्पुटश् चादि-र्-अन्तगः //

ग्रथनं चान्तरे ज्ञेयम् अक्षराक्षरयोगतः विदर्भो मन्त्र-म्-आदौ तु मन्त्रान्ते वीरनायिके //

मालाग्रथनम् एतद् धि ज्ञातव्यं मन्त्रवादिना पल्लवो मन्त्रबोधे तु योगो ज्ञेयस् तु सर्वदा //

अमलीकरणे चैव सन्धानस्य विधौ प्रिये योगस् तु कथितो ह्य् एवं रोधश् चैवानुकथ्यते //

तीव्रमन्त्रपदस्तम्भे वाक्स्तम्भे सैन्यस्तम्भने हस्त्यादिशकटयन्त्रे नावान्ते च प्रकीर्तितः //

तेषु रोधः प्रशस्येत पशूनाम् उत्क्रमेषु च सम्पुटो मन्त्ररक्षासु वश्यार्थे चैव योजयेत् //

अमृतीकरणे चैव विषे स्थावरजङ्गमे शान्तिकादिषु कार्येषु सम्पुटस् तु प्रशयते //

ग्रथनं रूपकार्येषु आकृष्ट्यादिषु कर्मसु सन्धाने तु वरारोहे ग्रथनं समुदाहृतम् //

विदर्भः सर्वकार्येषु उक्तानुक्तेषु वस्तुषु कर्तव्यं सततं देवि यदि सिद्धिं समीहते //

एतद् देवि समाख्यातं सम्प्रदायविधिः शुभः न मया कस्यचित् ख्यातं सत्यं सत्यं गणाम्बिके //

साम्प्रतं कुलमार्गस् तु यथा भवति तच् छृणु परं बिन्दुः समाख्यातो हृत्पद्मे सुरनायिके //

ग्रहणं तस्य चोपायस् तं ज्ञेयं कौलिकं परम् बीजं कुण्डलिनी शक्तिर् या करोति गमागमम् //

तस्यान्तं तु ततो ज्ञात्वा बीजं कौलिकम् उत्तमम् मूलं शक्तिः स्मृता कुब्जी जगतः कारणात्मिका //

तस्या जातम् अशेषं तु आब्रह्मभुवनान्तिकम् सृजते येन सुश्रोणि कार्यकारणयोगतः //

ज्ञेया धर्मिणि धर्मित्वं यथोष्मा कृष्णवर्त्मनः एतत् कौलिकम् आख्यातं मूलसंज्ञा वरानने //

आगमस् तत्र सूत्रार्थो विधिस् तत्रैव चोदिता वर्णराशिक्रमो ज्ञेयो नादिफान्तस्वरूपतः //

आदिक्षान्तश् च देवेशि शब्दराशिक्रमो विदुः एतत् कौलिकम् आख्यतं षट्प्रकारं वरानने //

सकलादिक्रमेणैव वक्ष्यमानं निबोधत ब्रह्मस्थः सकलो मन्त्र अष्टत्रिंशत्कलैर् युतः //

पूर्यष्टकसमोपेत उद्भवस्थो विजानतः कण्ठस्थो निष्कलो देवि कलाकालविवर्जितः //

रुद्रस्थानगतो भद्रे मन्त्रो भावैर् द्विभिर् युतः स्थूलजालकलैर् युक्तो बिन्द्वादीनां च सम्भवैः //

सूक्ष्माधारस्थितो ह्य् एकः स्पर्शाख्यो मन्त्रवेदकः सकलो निष्कलश् चासौ मन्त्रो ज्ञेयस् तु सुव्रते //

विलीनो बिन्दुदेवे तु योन्याकारस्वरूपतः शब्दस्पर्शविनिर्मुक्तो मन्त्रो ज्ञेयस् तु निष्कलः //

सूक्ष्मात् सूक्ष्मतरो देवि स च सूक्ष्मो निगद्यते कालरूपः स्मृतो बिन्दुस् तं भित्त्वा व्रजते यदि //

ऊर्ध्वपदे प्रवृत्तस्य सुषुम्णाधारगोचरः प्रलीनः शब्ददेवे तु चिच्छक्तिप्रतिबोधितः //

भिन्नकलः स्मृतो ह्य् एवं लयातीतस् तु मोक्षदः पञ्चावस्था समाख्याता मन्त्राणाम् अमितौजसाम् //

यावद् एवं न विन्देत तावत् सिद्धिः कुतो भवेत् हृत्कण्ठतालुजिह्वौष्ठौ दन्तनासोद्भवाक्षराः //

क्षणप्रध्वंसिनो देवि यथोत्पत्तिस् तथा क्षयः कृतका ह्य् अचेतना शून्या अनित्या जल्पकारकाः //

पञ्चावस्थाप्रभिन्नस् तु तदा मन्त्र-म् इहोच्यते एवं मन्त्रगतिं ज्ञात्वा सिध्यन्ते लीलया नराः //

उद्भवे शुद्धम् इत्य् उक्तो विश्लेषे द्वन्द्वजः स्मृतः सङ्कीर्णे लयसंस्था हि उपदेशस् त्रिधा स्मृतः //

स्पर्शनं चावलोकं च सम्भाषं चात्मदर्शनम् स्वयमावेशनं चैव सङ्क्रान्तिः पञ्चलक्षणा //

स्पर्शनं हृदिसंस्थं तु आलोकं कण्ठदेशतः तालुस्थाने तु सम्भाषं दर्शनं बिन्दुमध्यतः //

स्वयमावेशनं देवि कुब्जिरन्ध्रे न संशयः स्पर्शने कम्पनं ज्ञेयम् आलोके धुननं भवेत् //

सम्भाषे तु भवेत् स्तोभः शास्त्रार्थं चैव मन्यते दर्शनेन गुणावाप्तिर् अणिमादिगुणाष्टकम् //

स्वयमाविशने देवि उत्पतेन् नात्र संशयः एवं मन्त्रगतिं ज्ञात्वा सिध्यते नात्र संशयः //

अतः परं प्रवक्ष्यामि मन्त्रोद्धारं वरानने सुगुप्ते भूसमे शुद्धे गोमयेनोपलेपिते //

पुष्पप्रकरगन्धाढ्ये गह्वरं तु समालिखेत् सप्तत्रयोदशैर् भागैः षड् लोप्याः षट्क्रमेण तु //

यथा चैवैकपार्श्वे तु द्वितीयम् एवम् एव हि एकं त्रीणि तथा पञ्च सप्त नव तथैव च //

एकादश तथाप्य् एवं त्रयोदशावसानतः पञ्चाशद् ऊनम् एकेन कर्तव्यं हि यथाविधि //

कामरूपाद् अकारादौ लिखेद् एवं क्रमेण तु स्वराः स्पर्शा यथावृत्त्या यावन् मध्यम् उपागताः //

ओड्डियानगतं देवि हंसाख्यं तु महात्मनम् क-षाख्यं मन्त्रराजानं संयोगेन तु जायते //

एवं न्यासे कृते देवि उद्धरेन् मालिनीं शुभाम् नादिफान्तक्रमेणैव यथा भवति तच् छृणु //

प-ध-मध्ये शिखा ज्ञेया अधःशिरव्यवस्थिता ए-पूर्वाक्षरचतुष्कं शिरोमाला निगद्यते //

ऐ-श-मध्ये शिरो देव्याः कारयेच् छुभलक्षणम् तृतीयं नयनं देव्या ङ-छ-मध्यगतं पुनः //

न-द-मध्यगतं ज्ञेयं द्विधाभूतं वरानने नयनौ च स्मृतौ देव्याः क्रमाद् दक्षिणवामगौ //

ट-पूर्वे नासिका ज्ञेया संसृष्टा चैव मध्यगा ढ-त-मध्यगतं गृह्य द्विरभ्यासपदेरितम् //

ठ-ड-पूर्वौ युतौ ऽधस्ताद् भूषणौ कर्णयोः स्मृतौ वामदक्षिणमार्गेण कर्णभूषस्थिताव् इह //

स-च-मध्यगतं वक्त्रं देव्याया वीरनायिके विसर्गान्त-ख-मध्यस्थं क-ग-मध्यगतं पुनः //

ख-पश्चिमं समुद्दिष्टं पश्चिमोत्तरम् एव च घ-च-मध्यगतं चैव उद्धरेद् अक्षरं शुभम् //

एते पञ्च स्मृता वर्णा देव्या दशनकल्पना ञ-पूर्वे रसना देव्या झ-ऊर्ध्वेन सरस्वती //

स-त-मध्यस्थितः कण्ठः म-छ-मध्यगतोद्धरेत् र-म-मध्यगतं तद्वद् अक्षरौ तु शुभात्मकौ //

शिखरौ तौ स्मृतौ भद्रे वामदक्षिणगौ शुभौ ऊ-ढ-मध्यगतं गृह्य ड-ण-मध्ये द्वितीयकम् //

वामदक्षिणगौ द्वौ तु बाहू देव्याः सुरार्चिते ट-ड-मध्यगतं चैव द्विधाभूतं तु कारयेत् //

करतलौ स्मृतौ देव्याः सव्यासव्यौ विजानतः ज-म-पूर्वौ तु अङ्गुल्यौ वामदक्षिणगौ शुभौ //

अं-क-मध्ये करपृष्ठे द्विधाभूतं प्रकल्पयेत् ञ-ठ-मध्यगतं गृह्य वामहस्ते प्रदापयेत् //

ऊर्ध्ववक्त्रकपालं तु अमृताख्येन पूरितम् दक्षिणे तु करे ज्ञेयं य-ढ-मध्ये तु दण्डकम् //

शूलस्य कथितं भद्रे उद्धारेण समुद्धृतम् अ-छ-मध्यगतं शूलम् उत्तानम् ऊर्ध्ववक्त्रगम् //

ज्ञातव्यं तु विपश्चिद्भिर् यथालक्षणलक्षितम् घ-न-मध्ये तु हृदयं देव्यायाः सर्वकामदम् //

म-ष-मध्यगतं गृह्य आत्मबीजं शिवात्मकम् विसर्गसहितं भद्रे उद्धृतं मन्त्रम् उत्तमम् //

य-स-मध्यगतं प्राणं देव्याया वीरनायिके ज-च-मध्यगतं गृह्य र-व-सन्धिगतं तथा //

वामदक्षिणगौ द्वौ तु अक्षरौ तौ स्तनात्मकौ झ-पूर्वे तु पयो ज्ञेयम् अमृतं च उदाहृतम् //

न-स-मध्यगतं गृह्य उदरम् उद्धृतं ऽनघे क-षाख्यं तत्त्वराजानं नाभिं देव्याः प्रकल्पयेत् //

भ-ञ-मध्यगतं देवि नितम्बं सकलात्मकम् व-ष-मध्यगतं गुह्यम् औ-पश्चिमसमन्वितम् //

ऊर्वाकारं भवेद् बीजं ण-थ-मध्यगतं ऽनघे ण-त-दक्षिणगौ बीजौ जानुनी द्वे प्रकल्पयेत् //

सव्यासव्यगतौ ज्ञेयौ क्रमेणैव शुभेक्षणे थ-द-दक्षिणगौ द्वौ तु जङ्घौ द्वे वामदक्षिणौ //

थ-द-मध्यगतं देवि प-ब-मध्यं तथैव च द्वौ बीजौ चोद्धृतौ भद्रे पादौ ज्ञेयौ विपश्चिता //

वामदक्षिणगौ प्रोक्तौ लक्षणेन समन्वितौ एवं सम्यग्विधानेन उद्धृता मालिनी प्रिये //

सप्त कोट्यस् तु विद्यानां मन्त्राणाम् अमितौजसाम् एषा ह्य् एका परा योनिर् मालिनी सर्वकामदा //

मालयित्वा स्थिता येन तेनैषा मालिनी स्मृता ये भूता ये भविष्यन्ति अप्रमेया वरानने //

रुद्राणां योगिनीनां च सा मातैव निगद्यते अवर्णा वर्णसंयोगा ज्ञातव्या तु शुभेक्षणे //

सर्वरुद्रात्मका मन्त्रा रुद्राः शक्त्यात्मकाः प्रिये शक्तिस् तु मातृका ज्ञेया सा ज्ञेया तु शिवात्मिका //

एवं मन्त्रप्रमाणं तु कथितं तव शोभने एतद् आद्यं समाख्यातं गोपनीयं प्रयत्नतः //

एकवीरविधानं तु प्राग् उक्तम् अन्य आगमे //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते मन्त्रनिर्णयगह्वरमालिन्युद्धारो नाम चतुर्थः पटलः

उमामाहेश्वरं चक्रं कथयामि सुनिश्चितम् पदं च पदभेदं च यो जानाति स सिध्यति //

ऐं नमो भगवते रुद्राय पदं चैव दशाक्षरम् नमश् चामुण्डे द्वितीयं स्यात् पञ्चाक्षरम् उदाहृतम् //

नमश् चाकाशमातॄणां पदम् अन्यत् तृतीयकम् अष्टाक्षरं समाख्यातं लक्षणेन विलक्षितम् //

सर्वकामार्थसाधकीनां पदं चैव चतुर्थकम् नवाक्षरम् इदं देवि पदं यत् समुदाहृतम् //

अजरामरीणां पदं चात्र कथितं पञ्चगुणावहम् / अक्षराणां समासेन रससङ्ख्या उदाहृता //

सर्वत्राप्रतिहतगतीनां पदं षष्ठं वरानने / दशाक्षरं समाख्यातं कथितं वीरनायिके //

स्वरूपपररूपपरिवर्तनीनां पदं सप्तमकं भवेत् / अक्षराणां समासेन दशत्रितयम् उत्तमम् //

सर्वसत्त्व वशीकरणोच्छादनोन्मूलनसमस्तकर्मप्रवृत्तीनां पदं चाष्टमकं भवेत् |

अक्षराणां समासेन विंशच्चत्वारिसङ्ख्यया //

सर्वमातृगुह्यहृदयपरमसिद्धं पदं तु नवमं भवेत् / अक्षराणां समासेन शक्रसङ्ख्या वरानने //

परकर्म तथा देवि छेदनकरं प्रकीर्तितम् सिद्धिकरं च एवात्र पदं चैव द्विपञ्चकम् //

अक्षराणां तथा सङ्ख्या एकत्र समुदाहृता द्विसप्तपरिमाणेन स्फुटम् एतत् कुलेश्वरि //

शृणु चान्यं वरारोहे मातॄणां वचनं शुभम् अक्षराणां प्रमाणेन द्विचतुष्कं वरानने //

एकादशमम् एतद् धि पदं सर्वगुणावहम् तद् यथेति समारभ्य द्वितीयं शोभनं प्रिये //

ब्रह्माणीति पदं पूर्वं माहेश्वरी द्वितीयकम् कौमारीति तृतीयं स्याद् वैष्णव्या तु चतुर्थकम् //

वाराह्या पञ्चमं ज्ञेयम् ऐन्द्री षष्ठमकं भवेत् ऐशानी सप्तमं प्रोक्तम् आग्नेयी चाष्टमं प्रिये //

एवमाद्याः स्थिता देव्यः कथितास् तव शोभने अघोरे अमोघे वरदे विच्चे वै वचनं शुभम् //

सर्वासां चैव मातॄणां स्वाहाप्रणवसंयुतम् ऐं चामुण्डे पदं पूर्वम् ऊर्ध्वकेशि द्वितीयकम् //

ज्वलितशिखे तृतीयं तु विद्युज्जिह्वे चतुर्थकम् तारकाक्षि तथा देवि पञ्चमं परिकीर्तितम् //

पिङ्गलभ्रुवे नामेन षष्ठमं तु सुलोचने विकृतदंष्ट्रे पदं ह्य् एतत् सप्तमं परिकीर्तितम् //

क्रुद्धे ति च तथा चान्यम् अष्टमं शुभलक्षणम् / मांसशोणितसुरासवप्रिये नवमं दशमं तु हसद्वयम् //

नृत्यद्वयं तथा चोक्तं दश-म्-एकं तु सुव्रते विजृम्भ च तथा युग्मं दशद्वे च प्रकाशितम् //

मायात्रैलोक्यरूपेति दशत्रितयम् उत्तमम् सहस्रपरिवर्तनीनां द्विसप्तमं परमेश्वरि //

नुदयुग्मं त्रिपञ्चैव कूटयुग्मं द्विरष्टकम् चिरियुग्मं तथा भद्रे दशसप्त च एकतः //

हिरिद्वितयम् एकत्र दश-अष्ट शुभेक्षणे भिरि चैव द्विरभ्यासाद् विंश-म्-एकोनसङ्ख्यया //

त्रासनिद्वितयं चैव पदं विंशमकं भवेत् भ्रामणियुग्मम् एतद् धि विंश-म्-एकं तु उत्तमम् //

विद्रावणि द्विरभ्यासाद् विंशद्वयं तथानघे क्षोभणीति द्विरभ्यासाद् विंशत्रिकम् उदाहृतम् //

मारणिद्वितयं चैव विंशचत्वारिसङ्ख्यया सञ्जीवनिपदे द्वे तु पञ्चविंशपदं प्रिये //

हेरियुग्मं स्मृतं भद्रे षड्विंशकम् अनुत्तमम् गेरियुग्मं तथा प्रोक्तं सप्तविंशतिमं पदम् //

घुरि चैव द्विरभ्यासाद् अष्टाविंश वरानने घुरिलेति तथाप्य् एवम् ऊनत्रिंशम् उदाहृतम् //

नमो मातृगणायेति त्रिंशकं कथितं स्फुटम् नमो नमः ऐं विच्चे स्वाहा त्रिंशम् एकोत्तरं पदम् //

समस्तपदसंयोगात् परिमाणं शतार्धकम् वर्णानां च शते द्वे तु द्वानवत्या वरानने //

अधिकं कथितं भद्रे मातॄणां नामवर्जितम् पदभेदस् तु विद्याया ज्ञातव्यः साधकेन तु //

प्रयत्नेन वरारोहे तन्त्राम्नायप्रपालकः सकृद् उच्चारिता विद्या समयज्ञो भवत्य् असौ //

पञ्चप्रणव-म्-उद्धारं यथा त्वं गह्वरे शृणु ए-ओ-मध्ये समुद्धृत्य बिन्दुनाद-म्-अलङ्कृतम् //

भगाख्यं प्रथमं बीजम् उद्धृतं परमाक्षरम् व-ष-मध्यगतं गृह्य ण-ट-मध्यासने स्थितम् //

इ-उ-मध्येन सम्भिन्नम् अः-औ-मध्य-म्-अलङ्कृतम् द्वितीयं कथितं देवि तृतीयं व-म-मध्यगम् //

ठ-ल-मध्यासनासीनं चतुर्थस्वरभेदितम् बिन्दुना मस्तकाक्रान्तं न-च-मध्ये चतुर्थकम् //

ई-त-मध्ये समारुद्धम् ऐ-पूर्वेण विभेदितम् बिन्दुनादसमाक्रान्तं चतुर्थं प्रणवं भवेत् //

पञ्चमं य-स-मध्यस्थं ब-ह-मध्यासने स्थितम् अं-पूर्वेण समायुक्तम् औ-पश्चिमविभूटितम् //

अर्धचन्द्रान्वितं कृत्वा बिन्दुनादयुतं कुरु पञ्चप्रणव-म्-उद्धारं रहस्यं कथितं तव //

मन्त्राणां दीपकं देवि यथाकर्मणि योजयेत् विद्यायास् तु प्रसङ्गेन पञ्चप्रणवम् उद्धृतम् //

साम्प्रतं शृणु कल्याणि विद्यामाहात्म्यम् उत्तमम् सेवनाज् जपहोमाद् वा ध्यानाच् च क्रमशो भवेत् //

षण्मासाच् चोत्पतेद् देवि सत् यम् एतद् उदाहृतम् कृत्वा साम्राटजान् दोषान् उच्चारात् कल्मषापहम् //

देवद्रोहे गुरुद्रोहे कोटित्रिंशैः स शुध्यति छेदने पुष्पपत्त्राणाम् आवर्ताच् छुध्यते तु सः //

सन्ध्यालोपे कृते देवि त्रिरावर्तेण शुध्यति आह्निकच्छेदसञ्जाते शतम् एकम् उदीरयेत् //

लङ्घने समयानां च अभक्ष्यस्य तु भक्षणे अवाच्यवाचिते देवि सहस्राच् छुद्धिर् इष्यते //

काकोलूककपोतानां पक्षिणां घातने कृते सहस्रैर् द्विभिः शुध्येत सत्यं सत्यं न संशयः //

छागमेष तथान्यानि मृगजम्बूक ऋक्षयोः शुद्धिस् त्रिसहस्राद् देवि यथा भैरव-म्-अब्रवीत् //

सर्पमार्जारहन्तारो दुन्दुभोमत्स्यघातकः चतुर्भिश् च सहस्रैर् हि शीघ्रं शुद्धिम् अवाप्नुयात् //

श्वसूकरनकुलादि मूषकश् चाथ वापि वा पञ्चभिः शुद्धिर् इष्येत सहस्रैस् तु कुलान्वये //

गवां हत्वा प्रशुध्येत दशलक्षैस् तु सङ्ख्यया ब्राह्मणस् तु यदा देवि प्रमादाद् घातितो बुधैः //

लक्षैर् विंशति शुध्येत नक्ताशी तु जितेन्द्रियः बौद्धारहन्तहन्ता च द्विजाद् द्विगुण शुध्यति //

लाकुला मौषलाश् चैव ये चान्ये लातपाणयः हत्वा शुद्धिम् अवाप्नोति कोटित्रयजपेन तु //

गुरुं हत्वा पञ्च कोट्यः शुध्यते तु प्रमादतः स्त्रियो घाती दुराचारो दश कोट्यो जपेत् प्रिये //

नक्ताशी शुद्धिम् आप्नोति क्षेत्रपीठान् भ्रमेद् यदि अन्येषां वर्णजातीनाम् अधमोत्तममध्यमाः //

लक्षैस् तु भवते शुद्धिर् द्वित्रिचत्वारिसङ्ख्यया एकाद् एकोन कर्तव्यं वर्णाणां च क्रमेण तु //

निन्दते योगिनीं यस् तु शिवभक्तांश् च निन्दति शास्त्राणि दूषयेद् यस् तु स्त्रियम् आकोटयेति च //

क्रोषन्ति कन्यका देवि सहस्राच् छुद्धिर् इष्यते वामदक्षिणसिद्धान्ते शिवव्रतधरो हतः //

कोटिचतुर्भिर् देवेशि शुध्यते जपतत्परः यः पुनस् तत्त्ववेत्ता च षोढान्यासविशारदः //

स्मरणाच् छुद्धिर् इष्येत तथ्यं भैरव-म्-अब्रवीत् क्रोधेन तु यदा देवि उच्चैःशब्दप्रलापितम् //

त्रिवारावर्तयेद् विद्यां शान्तिम् आशु प्रयच्छति कृते कर्मणि बालानां लूताचिपिटगण्डयोः //

ज्वरग्रहविषादिभ्यः ओषधाख्यापनाय च पञ्चावर्ताद् विशुध्येत अन्वयी यस् तु शासने //

यः पुनः क्रमवेत्ता च शुद्धाशुद्धैर् न बाध्यते देशिकं पुत्रकं वापि साधकं समयज्ञकम् //

प्रमादान् निन्दते यस् तु दशावर्ताद् विशुध्यति अलिं जुगुप्सयेद् यस् तु फल्गुषं वा यदि प्रिये //

एकोच्चारेण शुध्येत अन्नं वा यज् जुगुप्सते कन्दुकं मल्लकोषाढ्या छिप्पकं चर्मकारकम् //

ध्वजं सूनाकरं वापि मत्स्यघातं तु लुब्धकम् कोङ्कणं चीनबाह्लीकं वङ्गालं कामरूपकम् //

मागधं सैन्धवं वापि गुज्जरं लाटसंज्ञकम् अन्ये ऽपि देशमध्यस्था वनवासान्त्यजातयः //

वेश्यादिक्रमशः सर्वे निन्दनाच् छुद्धिर् इष्यते त्रिरावर्तेण देवेशि अकामात् कामतो ऽपि वा //

कामतो द्विगुणं देवि कर्तव्यं सिद्धिम् इच्छता त्रिखण्डा यादृशं प्रोक्तं प्रायश्चित्तं कुलान्वये //

द्वात्रिंशाक्षरया तद्वत् कर्तव्यं तत्त्ववेदिभिः एते निरोधरूपास् तु साधकानां प्रकाशिताः //

तदर्थे कथिता विद्या येन सिध्यन्ति साधकाः श्रेयार्थिनां मयाख्याता मद्भक्ताः कृतनिश्चयाः //

अन्येषां न कदाचित् स्याल् लौल्यार्थे ये स्थितानघे इयं विद्या समाख्याता उपयोगाद् वरानने //

साम्प्रतं पदभेदस् तु यथा योज्यस् तु भैरवि तथा ते कथयिष्यामि तच् छृणुष्व समासतः //

या विद्या कथिता पूर्वं नादिफान्तक्रमेण तु तच्छरीरगता वर्णाः पञ्चप्रणवभेदिताह् //

पञ्चयोन्याः स्वरूपेण वर्णम् एकैकसङ्ख्यया भैरवः शब्दराशिस् तु आदिक्षान्तक्रमेण तु //

ते वर्णाः पञ्चप्रणवैः सम्पुटे[च्] च पृथक् पृथक् आदिक्षान्तक्रमेणैव नियोजनम् उदाहृतम् //

द्वाभ्यां तु ग्रथनं कार्यं समस्तस्यापि शोभने सप्त वर्णान् ददेच् चादौ मध्ये विद्यापदं ददेत् //

पुनः सप्त पदस्यान्ते तस्यान्ते तु पदं पुनः पुनः सप्तकम् उच्चार्य पदं च तदनन्तरम् //

अनेन क्रमयोगेन निर्वाहेन तु योजयेत् क्षान्तं वै याव देवेशि तावद् एव नियोजयेत् //

पदसङ्ख्या समस्तस्य निर्वाहोभयदीपिते मालिनी द्वादशैर् भेदैः शब्दराशिस् तु षोडशैः //

अनेन क्रमशः सर्वे वर्णाश् चैव पृथक् पृथक् चलचक्रविभागेन पदविद्यां यदा यजेत् //

तदा क्षोभं करोत्य् आशु दिव्यादिव्येतरं प्रिये योनयः पञ्चधा यास् तु सर्वाः क्लिद्यन्ति नान्यथा //

द्रावणं क्षोभणं मोहं जृम्भणं शोषणं तथा सर्वान् तान् कुरुते देवि यदा शक्तिसमो भवेत् //

प्रसुप्तभुजगाकारा द्वादशान्ते वरानने नाभिष्ठा तु तथाप्य् एवं द्रष्टव्या परमेश्वरि //

दृश्यते देहमध्ये तु व्योमान्ते च परापरा तस्याग्रे तु ततो मन्त्रं हुताशकणिकाकृतिम् //

उच्चारेत ततो मन्त्रं शब्दरूपं हृदि प्रिये शब्दान्ते शक्तिर् उच्चार्या ईषन्मन्दगमारुता //

पद्मसूत्रनिभाकारा उच्चार्या सानुनासिका उच्चारान्तावसाने तु ज्ञातव्यालातचक्रवत् //

तत्र मध्यगतं देवि चैतन्यं मन्त्रसंयुतम् प्रस्फुरत्किरणानेकैः कोटिशो दिक्ष्व् अवस्थितैः //

तस्याप्य् अन्ते ततो देवि शक्तिर् आद्या मनोन्मनी अतीता तु यदा सा वै तदा बिन्द्वी उदाहृता //

बिन्द्वन्ते व्यापको देवो मायातीतो निरामयः स शिवो भावनातीतो निर्गुणो गुणसम्भवः //

अधिकारी सर्वकारी च शक्त्यातीतो महाप्रभुः अनेन क्रमयोगेन क्रमः कार्यः सुनिश्चितैः //

आत्मा मनश् च मन्त्रश् च शिवः शक्तिस् तथैव च एकीभावगतो देवि ज्ञातव्यः सिद्धिम् ईहकैः //

तस्मात् प्राणसमं जाप्यं मन्त्रान्ते नादगोचरे नादस्यान्ते ततो ज्ञात्वा एतत् स्मरणम् उच्यते //

स्मरणं शक्तिर् उद्दिष्टा या करोति गमागमम् तस्यान्ते तु परा सूक्ष्मा सा कला अमृतात्मिका //

लयातीता अरूपा तु स्वयंवेद्याविचारतः न तस्य लक्षणं देवि न लक्षो नैव योजना //

न क्षयो नैव वृद्धिश् च शुक्लकृष्णौ न चैव हि न रात्रिर् न दिनं चैव न सन्ध्या अयनं तथा //

विषुवं नैव देवेशि सङ्क्रान्तिर् नैव विद्यते सर्वावस्थगतिं ज्ञात्वा विज्ञानम् उपजायते //

एतत् कौलिकम् आख्यातम् उमामाहेश्वरं प्रिये उत्पतेत न सन्देहो लक्षजापाच् चलस्य तु //

चला शक्तिः समाख्याता लक्षणेन उदाहृता अवर्णा वर्णसंयोगा मालिनी सा उदाहृता //

पदभेदगता ह्य् एका असङ्ख्याता वरानने एवं तद्ग्रह-म्-आख्यातः सद्यःप्रत्ययकारकः //

न कस्यचिन् मयाख्यातम् उमामाहेश्वरं प्रिये सततं जपते यस् तु योगिनीवल्लभो भवेत् //

षण्मासाच् छुध्यते देवि ब्रह्मघ्नो ऽपि न संशयः पश्यते विरजां शान्तां ज्योतिरूपां महाद्युतिम् //

जपस्य लक्षणं देवि इदानीं शृणु साम्प्रतम् एकोच्चारशतान्ते तु परावस्था तु गीयते //

शतभेदः समाख्यातस् तद्गुणो दश एव तु सहस्रभेदम् इत्य् उक्तं लक्षः शतगुणः स्मृतः //

कोटिभेदः शतानां तु लक्षाणां वरवर्णिनि एतज् जपविधानं तु कथितं तव शोभने //

मुक्तकः शतभेदेन युक्तं शतगुणं शतम् चलचक्रविभागेन लक्षभेदम् उदाहृतम् //

चलचक्रं यदा देवि कोटिभेदो वरानने बाह्यतः कथितो भद्रे अध्यात्मिकम् अतः शृणु //

उद्भवे शतभेदस् तु सहस्रो विश्लेषके विदुः लये तु लक्षभेदो वै लयातीते तु कोटयः //

वामा ज्येष्ठा तथा रौद्री बिन्द्वी च समुदाहृता इच्छा ज्ञानी क्रिया शान्ता क्रमेणैव सुरार्चिते //

आत्मचारगतिं ज्ञात्वा जपः कार्यः सदा बुधैः अनेनैवाक्षसूत्रेण लक्षलक्षणलक्षिते //

कर्तव्यो हि जपो नित्यं सर्वशास्त्रविशारदैः भुवनाख्ये वरारोहे शक्त्याख्ये तु तथैव हि //

चारोच्चारविभागेन जपः श्रेष्ठ उदाहृतः माला पञ्चाशिका प्रोक्ता सूत्रं शक्तिः शिवात्मिका //

ग्रथनं कुण्डली शक्तिर् लयान्ते मेरुसंस्थितम् एतद् गुप्ततरं कार्यम् अक्षसूत्रं शिवात्मकम् //

प्रकटं नैव कर्तव्यं न मेरुं लङ्घयेत् क्वचित् / शङ्खस्फटिकरुद्राक्षपुत्रञ् जीवकरिष्टकाः //

एवमाद्याः स्मृता ये तु मणिमाला वरानने न तत्र विद्यते देवो न मन्त्रो नैव चेतना //

यत्र यत्र स्थिता माला न दोषो विद्यते प्रिये मन्त्रन्यासे कृते देवि किल गोप्यं तु कारयेत् //

शरीरं कुत्र गोप्यं तु कारयीत वरानने मन्त्रन्यासे कृते ह्य् आत्मा सकलीकृतविग्रहः //

यथा गोप्यं न युञ्जेत तद्वच् चैवाक्षमालिका अक्षं चेन्द्रियम् इत्य् उक्तं सूत्रं कुण्डलिनी स्मृता //

लक्षं तु सा परा सूक्ष्मा कला ह्य् अमृतवाहिनी संयोगकारिणी व्योम्नि तेन सूत्रेति कीर्तिता //

सङ्ख्याग्रहणकार्येषु सा चोक्ता अक्षमालिका शङ्खाद्यास् तु वरारोहे जपकर्मणि शस्यते //

शङ्खजं तु श्रियाकामः स्फाटिकं मुक्तिहेतवे पद्माक्षा पद्मजा प्रोक्ता श्रियापुष्टिकरा प्रिये //

रुद्राक्षैः सिद्धिम् आप्नोति यच् चान्यं खेचरीपदम् जीवका सर्वदा ज्ञेया गोपुच्छाग्रथितानघे //

विद्रुमा वश्यकार्येषु मौक्तिका सर्वकामदा अन्यानि तु स्मृता ये वै रत्नजा परमेश्वरि //

सर्वदा ते समुद्दिष्टा नात्र कार्यविचारणात् रिष्टकाक्षास्थिजा माला अभिचारे प्रशस्यते //

नागवङ्गस् तथा लोहा मिश्राश् चान्ये ऽपि ये स्मृताः मारणे तां प्रशस्येत स्तम्भने मोहने तथा //

कम्पने ध्वंसने देवि कर्तव्या चाभिचारके एवम् अन्ये ऽपि ये प्रोक्तास् तेषां श्रेष्ठा तु शङ्खजा //

प्रशस्ता सर्वकार्येषु जपकर्मणि शस्यते शङ्खावर्ता तु या नाडी शिखान्ते तु व्यवस्थिता //

तेन शङ्खमयं प्रोक्तम् अक्षसूत्रं सुराधिपे स्फुटते मस्तके या सा द्विधा चैव विसर्पिणी //

स्फाटिकं तेन चोद्दिष्टं गुरुवक्त्रे प्रतिष्ठितम् रौद्रीभाव[ः] स्मृतो रुद्रस् ताल्वग्रे च व्यवस्थितः //

शब्दस्पर्शरसो रूपं गन्धतन्मात्रसंयुतम् विकारित्वे प्रवर्तेत निरोधाल् लक्षम् एव च //

तेन रुद्राक्षमालाया जपः श्रेष्ठ उदाहृतः पुत्रवद् उदरे कृत्वा प्रसुप्तामृतकुण्डली //

तया नीयत्य् असौ जीव अधश् चोर्ध्वेन भाविनि पुत्रञ्जीवकसंज्ञा तु तेनैषा समुदाहृता //

अरिष्टानि अनेकानि सुखदुःखात्मिकानि तु भुञ्जते सततं देवि अर्जितं यत् पुरा धनम् //

अरिष्टाख्या स्मृता माला अप्रमेया भवान्तरे हृत्पद्मे संस्थिता नित्यम् अक्षराणां प्रबोधिका //

पद्माक्षमाला सा प्रोक्ता शास्त्रे शास्त्रे वरानने एवमाद्याः स्मृता ये तु पर्याया अक्षमालया //

ते सर्वे आत्मनश् चैव कथिताश् च कुलेश्वरि अक्षसूत्रविधिः ख्यातः सम्यक् कौलिकवेदिनाम् //

साम्प्रतं न्यासम् आख्यामि शृणु तत्त्वेन शोभने स्वाभाविकं चलं दीप्तं स्थिरं द्रवनभोयुतम् //

न्यासमात्रं समाख्यातं षोढाद्वादशभेदतः षोढा शक्तिः समाख्याता परा चैवाक्षरा शुभा //

कुण्डली नाभिदेशस्था परा सा व्योमरूपिणी एका एव परा सूक्ष्मा अक्षया तेजरूपिणी //

ज्ञातव्या सा परा देवी षड्वर्णरहिता कला ब्रह्मस्थानगता सूक्ष्मा स्वाभाविकम् उदाहृता //

विष्णुस्थाने चला प्रोक्ता दीप्ता रुद्रपदे स्मृता ईश्वरे स्थिरसंज्ञा तु सदाख्ये द्रवसम्भवा //

शक्तिस्था व्योमरूपा तु ज्ञातव्या तत्त्ववेदिभिः अणिमादिगुणाधारा षड्गुणा गुणबोधनी //

व्यापिनी व्योमरूपा च अनन्तानाथनाश्रिता संयोक्त्री च वियोक्त्री च सद्भावगुणसंस्थिता //

एका एव परा शक्तिः संस्थिता कृत्यभेदतः कृत्यभेदेन भेदो ऽस्या न भेदः परमार्थतः //

एवं न्यासे कृते देवि अन्तरङ्गे प्रवर्तते बहिरङ्गे वर्णरूपा च एका चैव अनेकधा //

षोढाद्वादशभेदेन न्यासः प्रोक्तो गमागमे //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते बृहत्समयोद्धारः शब्दराशिमालिनीतद्ग्रहव्याप्तिनिर्णयो नाम पञ्चमः पटलः

जपस्य लक्षणं देव पूर्वं हि कथितं त्वया एकोच्चारशतं ज्ञेयं सहस्रं लक्षम् एव च //

कोटयस् तु तथा शम्भो पृथग्लक्षणलक्षिताः न मे ज्ञातं प्रमाणं तु जपस्य सुरनायक //

तद् अहं श्रोतुम् इच्छामि मन्दबुद्ध्याल्पचेतसा //

या सा कुण्डलिनी शक्तिस् चिद्रूपा च परा कला आद्या शक्तिर् महेशस्य अणुमात्रा हृदि स्थिता //

सा अणु[ः ] कथिता तन्त्रे द्वे अणू त्रुटिम् आश्रिता त्रुटिभूता तु सा देवी जप्तव्या तु परापरा //

वर्णहीना परा प्रोक्ता अपरा वर्णरूपिणी एवं ज्ञात्वा वरारोहे जपः कार्यः सदा बुधैः //

त्रुटिरूपा तु सा देवी तदाधारे व्यवस्थिता कलते प्राणगा नित्यं दशस्थाने ह्य् अनुक्रमात् //

ब्रह्मा विष्णुस् तथा रुद्र ईश्वरो ऽथ सदाशिवः कुण्डली व्यापिनी चैव प्रशान्ता विषुवत् तथा //

शक्तिस्थानं तु देवेशि एते स्थाना दश स्मृताः येषां सञ्चरते देवः शिवः परमकारणः //

ऊर्ध्वे वा यदि वा तिर्यक् स्वस्थाने वा सुरेश्वरि प्रस्फुरेत कलैर् युक्ता दशभिस् तु महाबलैः //

दशधा कलनं तेन कथितं तव शोभने प्रयत्नेन कृतोच्चारं यावच् छक्तिर् लयं गता //

तावद् देवि शतं प्रोक्तं वर्णोच्चारे न संशयः स्वाभाविकम् अनुच्चार्य सूक्ष्माधारो जगत्पतिः //

शतधा कलनं तस्य त्रुटिरूपस्य योगिनः सहस्रं तु समुद्दिष्टं दशधा परमेश्वरि //

उभयस्य परित्यागाद् कलाधारः सदाशिवः१ दृक्क्रियाज्ञाननिर्मुक्तः कलते च सहस्रधा //

लक्षभेदः समुद्दिष्ट इति शास्त्रे न संशयः जपो ह्य् एवं समुद्दिष्टो योगिनां तत्त्ववेदिनाम् //

लक्षातीतो मनातीतो निर्मुक्तस् तत्त्वबन्धनैः उन्मनत्वे सदा लीनो अणुरूपो नकिञ्चनः //

सत्तामात्रस्थितो देही गुणानां प्रतिबोधकः विषयभावनिर्मुक्तः कलते लक्षधा प्रिये //

कोटिस् तु भवते ह्य् एवं ज्ञातव्यं मन्त्रवादिभिः सोच्चारोपांशुभूतस् तु मानसो मनवर्जितः //

जपः पूर्वं समाख्यातः शास्त्रे शास्त्रे सुरार्चिते सशब्दोच्चारयोगेन शुद्ध्यर्थे कथितं स्फुटम् //

सिद्ध्यर्थे ऽपांशुर् उद्दिष्टः स्वप्रवृत्तो हृदि स्थितः मानसो योगहेत्वर्थे उभयत्र विवर्जितः //

मनातीतो भवेद् देवि मोक्षदस् तु न संशयः एवं देवि समाख्यातो जपः प्राणसमस् तव //

जपः प्राणसमः कार्यो दृष्टादृष्टफलार्थिनाम् अवर्णा वर्णसंयोगा मया ते समुदाहृता //

निरालम्बे महाशून्ये यत् तेजम् उपजायते तद्गर्भे अभ्यसेन् नित्यं भाग्यहीनो ऽपि सिध्यति //

योगमूली विशुद्धी च सार्णवे सा च एकता एकत्र संस्थितानन्दं कुलरत्नं त्रिधा प्रिये //

मुद्रा तु सूचिता नाथ न मे ज्ञाता महाप्रभो तन् ममाचक्ष्व देवेशि येन भ्रान्तिर् विनश्यति //

पातालोर्ध्वगतं यच् च शृङ्गाटपुरमध्यगम् गोलाकारं ततो देवि रन्ध्रस्योर्ध्वगतं प्रिये //

चक्रद्वयम् इदं प्रोक्तं प्राधान्येन व्यवस्थितम् वेधघट्टनिरोधं च उच्चाराकृष्टिकारकम् //

स्तोभस्तम्भनम् आवेशो गमं चैवात्र सुव्रते एतद्विरहितो मन्त्री हास्यतां याति निश्चितम् //

अनेन ज्ञातमात्रेण प्रत्ययान् कुरुते बहून् वृत्तिराजा वरारोहे निवेश्य चक्रमध्यतः //

वृत्तिहीनस् ततस् तत्र काव्यकर्ता न संशयः चक्रमध्ये च सञ्चिन्त्य सुशुक्लां च परापराम् //

पुस्तकव्यग्रहस्तां च ज्ञानमुद्राधरां तथा स्फाटिकेनाक्षसूत्रेण सर्वाभरणभूषिताम् //

स्रग्दामलम्बितगलां प्रभामण्डलमण्डिताम् द्विबाहु-र्-एकवदनां चन्द्रकोटिसमप्रभाम् //

उद्गिरन्ती[ ं ] महौघेन शास्त्रकोटीर् अनेकशः एवं ध्यानसमाविष्टः साक्षाद् वागीश्वरो भवेत् //

संस्कृतं प्राकृतं चैव वेदसिद्धान्तगह्वरम् ग्रन्थतश् चार्थतश् चैव उद्गिरेन् नात्र संशयः //

पीठमध्यगताभ्यासात् पीठद्वारे ऽथवा प्रिये सम्प्रदायम् इदं कौलं शाक्तं शक्तिपदानुगम् //

मात्रायोगेन देवेशि मुद्राबन्धं तु कारयेत् सा मात्रा गीयते चात्र उच्चारवशवर्तिनी //

उच्चरं सहजं देवि देहमध्ये व्यवस्थितम् शतसङ्ख्याप्रमाणेन यावद् उच्चरते पराम् //

तावद् आविष्टदेहस् तु शास्त्रार्थं वदते सुधीः नित्यारूपेण सैवात्र ध्यायेद् रक्तसमप्रभाम् //

लाक्षालक्तकसङ्काशां चतुर्वक्त्रां चतुर्भुजाम् मूर्तित्रयसमोपेतां त्रिभिर् भेदैर् व्यवस्थिताम् //

त्रिस्थां त्रिमार्गगां देवीं त्रिनाडीसमतां गताम् नित्यक्लिन्नां च देवेशि तथा चैव मदद्रवाम् //

देव्यारूपधरां सर्वाम् एकवक्त्रां द्विबाहुकाम् पाशाङ्कुशधरां सर्वां मदविभ्रान्तलोचनाम् //

यौवनस्थां मदोन्मत्तां मदिरानन्दनन्दिताम् स्मरेद् देव्याः स्वरूपं तु तत्प्रयोगव्यवस्थया //

तडित्सहस्रबन्धूकदाडिमीकुसुमद्युतिम् पञ्चशृङ्गाटकाधारां सा परा पररूपिणी //

महायोगविलासा तु शिवाद्यवनिगोचरम् व्यापयित्वा स्थिता देवी रविनक्षत्रमण्डलम् //

शृङ्गाटकं चोर्ध्वमुखं तिर्यग्रेखाग्रमूलगम् शिखोर्ध्वकुण्डलाकारं कामशक्ति-र्-अधिस्थितम् //

पञ्चशृङ्गाटकासीनं स्थितं तत्र वरानने देव्यारूपधरं चक्रं ध्यायेद् एवं न संशयः //

एष बन्धस् तु मुद्रायाः कथितस् ते कुलेश्वरि त्रितत्त्वेन तु मन्त्रेण वक्ष्यमानेन कारयेत् //

द्रावणं क्षोभणं चैव आकर्षवशम् एव च पूजाविधानं देवेशि देव्याया वीरवन्दिते //

त्रिशिखा पद्ममुद्रा च योनिमुद्रा विशेषतः तासां लक्षणम् आख्याहि यथावत् स्फुटतो वद //

मुद्राणां लक्षणं देवि कथयामि समासतः हस्ताभ्यां कारयेद् आदौ सम्पुटं चोर्ध्वदिङ्मुखम् //

अङ्गुल्या ग्रथयेत् सर्वाः संश्लिष्टम् उभयेष्व् अपि तर्जन्यानामिकौ कुञ्च्य संश्लिष्टौ मध्यसंस्थितौ //

ताभ्यां मूले मुखं कार्यं तर्जन्याया वरानने संश्लिष्टौ सम्मुखौ द्वौ तु मध्यमौ ऊर्ध्वदिङ्मुखौ //

संयोगेन वरारोहे अङ्गुष्ठौ च कनिष्ठकौ तादृशीव हि कर्तव्या त्रिशिखा तु विधीयते //

कराभ्यां सम्पुटं कार्यं मणिबन्धौ तु संहतौ अग्राङ्गुल्या प्रसार्येत अङ्गुष्ठौ मध्यसंस्थितौ //

पद्ममुद्रा समाख्याता योनिमुद्राम् अतः शृणु हस्ताभ्यां सम्पुटं कार्यं कनिष्ठा मध्य योजयेत् //

पुटाकारौ करौ कृत्वा अङ्गुष्ठौ मध्यसंस्थितौ निःसृता वामहस्तस्य अङ्गुल्या तु कनीयसी //

योनिमुद्रा स्मृता भद्रे सर्वेषां क्षोभकारिका एता मुद्राः समाख्याता ध्यानपूजाविसर्जने //

साम्प्रतं खेचरीणां तु यथा मुद्रा खगाधिपे कथयामि समासेन त्वत्प्रीत्या खगगामिनी //

अनामा कर्णिके योज्या षोडशारं तु पीडयेत् पीडनाद् ऋजुतां याति खगमार्गे तु भाविनि //

फादिनान्तगते लक्षे खगतिश् च न संशयः षट्पत्त्रं मूर्ध्नितः कृत्वा तर्जन्याग्रे तु योजयेत् //

शून्ये शून्यमनो भूत्वा सम्पीड्येत परस्परम् षट्पत्त्रं तु विकाश्येत उदानप्रेरितेन तु //

भावयेन् नादिफान्तं तु खगतीति न संशयः द्वादशारोर्ध्वनालेन लम्बिकान्ते निवेशयेत् //

भेदनं कुञ्चितेनैव चार्गलं कूर्मसंयुतम् भावयेन् नादिफान्तं तु खगतिं वीरवन्दिते //

पद्ममुद्रा त्रिधा प्रोक्ता योनिमुद्राम् अतः शृणु योनिं योनौ समाक्रम्य मुद्गरेण तु भेदनम् //

विसर्गद्वयसंयोगात् खगगामी भवेद् ध्रुवम् अमृताख्या परा योनिर् भावयेन् मस्तकोपरि //

आक्रम्य गन्धमार्गं तु योजना नादिफान्तगा खगतिर् भवते-द्-एवं योनिमार्गे विचक्षणः //

उच्चार्य वामशक्तिं तु सन्धयेद् ग्रन्थिमध्यतः विक्षेपम् ऊर्ध्वतः कृत्वा परे योनौ तु भावना //

अनेन खगगामित्वं भवते तु न संशयः योनिमुद्रा समाख्याता त्रिभेदा परिकीर्तिता //

त्रिशिखालक्षणं देवि कथ्यमानं निबोधत कराभ्यां चैव तर्जन्यां पीडयेत् तत् प्रयत्नतः //

ब्रह्मनाड्या द्विरभ्यासाद् आसनं मन्दरस्य तु त्रिशिखा नाम मुद्रेयम् अर्पणं खगमार्गयोः //

गोलकं शून्यमार्गस्थं पथत्रयगतं प्रिये क्षेपणं बिन्दुकोट्यूर्ध्वम् अवनीं क्रम्य पादयोः //

गुह्ये निवेश्य मन्त्रज्ञस् त्रिशिखं खेचरं प्रिये अनेन खगगामी ऽसौ भवते साधकोत्तमः //

करणं चोर्ध्वमूलं स्याद् बन्धयेत् खगमण्डलम् आक्रम्य पञ्चमं तत्र कराभ्यां चैव शूलिनि //

जानुकौ कुर्परे योज्य विक्षेपो गुह्यमध्यतः वेधनं ब्रह्मरन्ध्रस्य कथितं तु तपोधने //

खगमार्गगतिस् त्व् एवं भवते तु सुलोचने एषा मुद्रा समाख्याता नवभेदैर् व्यवस्थिता //

मुद्रा शक्तिर् इति ख्याता मुद्रितं द्रावयिष्यति तेन मुद्रा समाख्याता कथिता परमेश्वरि //

मुद्रितं गोपितं प्रोक्तं चिच्छक्त्या या परापरा न ज्ञायते वरारोहे सा तु मुद्रा उदाहृता //

अज्ञानमलरूपेण यावद् बद्धः स पुद्गलः न जानाति परात्मानं तावन् माया प्रवर्तते //

भिन्ने तमसि चैकत्वं यदा पश्यति मानवः तदा सा तु परा प्रोक्ता बन्धमोक्षकरी प्रिये //

एका सा परमा शक्तिः संस्थिता तु शिवेच्छया मोचयन्ति ग्रहादिभ्यः पाशौघान् द्रावयन्ति च //

मोचनाद् द्रावणाद् यस्मान् मुद्राख्याः शक्तयः स्मृताः खगतिर् ह्य् ऊर्ध्वभावेन खगमार्गेण नित्यशः //

चरते सर्वजन्तूनां खेचरी तेन सा स्मृता परत्व्ऽ एका तु सा ज्ञेया पुनश् चैव त्रिधा स्मृता //

इच्छा ज्ञानी क्रिया सा तु वर्णरूपम् उपागता पञ्चाशभेदभिन्ना सा एका एव-म्-उदाहृता //

अङ्गावयवसम्पूर्णा मालयित्वा जगत् स्थिता नादिफान्तस्वरूपेण तेन सा मालिनी स्मृता //

सप्त कोट्यस् तु मन्त्राणाम् अप्रमेयास् तु याः स्मृताः स्वतन्त्रस्थास् तु ताः सर्वा मुद्रिताः परमेश्वरि //

तेन मुद्रा समाख्याता सद्यःप्रत्ययकारिका अवयवे मातृरूपा तु स्वैः स्वैर् अंशैर् व्यवस्थिता //

ब्रह्मांशा चैव रुद्रांशा कौमार्यांशा वरानने वैष्णव्या चैव याम्यांशा ऐन्द्र्यांशा च तथानघे //

योगेश्वर्या च योगांशा योगयोगीशनायिका एते ह्य् अंशाः स्मृताः सप्त पुनः सप्तसु सप्तसु //

ब्रह्माण्याः सप्त-म्-उद्दिष्टाः सप्त माहेश्वरी पुनः कौमार्याः सप्त-म्-उद्दिष्टा वैष्णव्याः सप्त एव च //

वाराही सप्त-म्-उद्दिष्टा ऐन्द्राण्याः सप्त एव तु चामुण्डा सप्त-म्-उद्दिष्टा एवं वै सप्त सप्तसु //

पञ्चाशैकोन वै देव्या भुवनावलिसंस्थिता[ः] अत्र भेदैर् अनेकैश् च संस्थिता भुवनावलिः //

तस्य देहगता रोमा[ः] कोट्यस् त्रीणि प्रकीर्तिताः लक्षाणि चैव पञ्चाशद् रोमाणां तु तदुद्भवा //

एकैकरोमकूपेषु योगिन्यः कोटिसंस्थिताः त्रिकोटिकोटिकोटीनां कोटयस् तु अनेकधा //

यथा चाम्बरपर्यन्ता पृथिव्यादिषु सम्भवाः अणवस् त्व् अप्रमाणास् तु तत्त्वे तत्त्वे त्व् अनेकधा //

सूक्ष्मरूपास् तथा रुद्रा एषां सङ्ख्या न विद्यते व्यापितं तु समस्तं हि रुद्रैः सूक्ष्मतरैः प्रिये //

एवं मुद्रा समाख्याता व्यापयित्वाप्रमेयतः एका एव परा मुद्रा यस्येदं तिष्ठते जगत् //

यं यं स्पृशति सा ह्य् अङ्गं सा सा मुद्रा विधीयते नृत्यं वल्गं तथा हास्यं रोदनं स्फोटम् एव च //

यद् विकारं प्रकुर्वन्ति तत् सर्वं मुद्रसंज्ञकम् अङ्गुल्या अङ्गना प्रोक्ता अङ्गे चरति नित्यशः //

अङ्गुल्या तेन चोद्दिष्टा मुद्राबन्धे वरानने कं शरीरम् इति ख्यातं न्यस्ता तस्मिन् प्रवर्तते //

हेलागमनमार्गेण तेन नामा कनीयसी अनामा नामरहिता कोटिभेदैर् व्यवस्थिता //

नामं न शक्यते वक्तुम् अनामा तेन गीयते मध्ये प्रवर्तते नित् यम् आश्रया पुद्गलस्य तु //

तत्राधाराद् व्रजेद् ऊर्ध्वं पुनरागमनं प्रिये मध्यमा नाम तेनात्र कथिता मन्त्रवादिनाम् //

तर्जनं कुरुते नित्यं संयोजनवियोजनम् तर्जयन्ती महामोहं पाशजालम् अनन्तकम् //

तर्जनी तेन सा प्रोक्ता मुद्रा सर्वेषु चोत्तमा अङ्गुष्ठश् चौघभूता तु प्रवाहे सततं प्रिये //

उच्चारेण प्रवर्तेत अङ्गुष्ठस् तेन स स्मृतः अह-म्-ऊर्ध्वगतिः प्रोक्तः स्तौ ति रात्री निगद्यते //

हस्तौ तेन समाख्यातौ वामदक्षिण उच्यते वामे सृष्टिर् इति प्रोक्ता संहारं दक्षिणे विदुः //

सव्यासव्यगतौ तेन कथितौ वीरनायिके वामाव्याप्तं जगत् कृत्स्नं संहारान्तं तदा प्रिये //

संयोगेन वरारोहे आत्मा कुण्डलिनी स्मृता इयं सा परमा योनिर् योनीनाम् उत्तमा प्रिये //

यो जानाति वरारोहे शक्तिर् आद्या मनोन्मनी तेन ज्ञातं जगत् सर्वं वर्णावर्णविवर्जितम् //

सा मुद्रा तु समाख्याता विश्वव्याप्तिकरी परा द्वौ बिन्दू चूलिके द्वे तु विसर्गशक्तिसम्पुटम् //

तदूर्ध्वम् इह नादान्तं विभ्वी शून्यम् उदाहृतम् जन्मस्थानात् समुद्यन्ती यावत् तद्भवमण्डलम् //

सृष्टिसंहारयोगेन मेढ्रम्-आधारमध्यगम् एवं मुद्रा समाख्याता वाङ्मनःकायकर्मभिः //

किम् अन्यत् पृच्छसे देवि तत् सर्वं कथयाम्य् अहम् //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते जपमुद्रानिर्णयो नाम षष्ठः पटलः

या सा देवी (देव Eद्.) परा योनिः समया कुब्जिनी परा ताम् आचक्ष्व प्रयत्नेन संस्फुटं व्याप्तिलक्षणम् //

शृणु देवि यथातथ्यं देव्या माहात्म्यम् उत्तमम् कार्ये वाथ अकार्ये वा उक्तानुक्तेषु वस्तुषु //

कुब्जीशानीं जपेद् यस् तु तस्य पापं न विद्यते यः पुनः शुद्धभावात्मा समयाख्यां महेश्वरीम् //

जपेत् तस्य प तद् वस्तु यन् न सिध्यति भूतले एतत् परमसमयं देवीतन्त्रे प्रकीर्तितम् //

न देयं यस्य कस्यापि यस्मात् सर्वं प्रपद्यते तन्त्रे तन्त्रे तु समया कथितानेकधा मया //

अन्यकल्पोपचारेषु निरुद्धा तत्र शासने एषा सा समया देवि अत्र सर्वं प्रतिष्ठितम् //

चतुष्पीठेषु समयास् ते ऽत्र सर्वे विनिर्गताः एषा राजेश्वरी देवी समयाचारनिर्गता //

निराचारेण योगेन सिध्यते ह्य् अविचारतः पञ्चव्याप्तम् अतः सर्वं सर्वव्याप्त्यन्तसंस्थितम् //

अस्योच्चारणमात्रेण तन् नास्ति यन् न साधयेत् कम्पते भुवनं सर्वं त्रैलोक्यं सुरडामरम् //

समयाख्यं जपन्तस्य क्षुभ्यते सचराचरम् वामदक्षिणतन्त्रेषु सामान्या समया परा //

तस्या देव्याः प्रभावो ऽयं या पञ्चाशपदात्मिका सिद्धमार्गे ऽन्यथा देवि द्वात्रिंशगुणलक्षिता //

कुब्जिका नाम विख्याता समयस्था कुलेश्वरी यत्र विश्वेश्वरं सर्वं समयाद्यं विनिर्गतम् //

मन्त्रमुद्रागणो ह्य् अत्र विद्यामण्डलकादिकम् यस्याः कमलिनी देवी हृदिस्था सम्प्रवर्तते //

यया सृष्टम् इदं सर्वम् आब्रह्मस्तम्भगोचरम् कुलदीपा शिरस्थास्याः षड्विधाध्वप्रबोधिका //

बर्बराख्या शिखा ह्य् अस्यास् त्रितत्त्वोर्ध्वव्यवस्थिता मुद्राधारगता देवी बहुरूपात्र निर्गता //

छादयन्ती समस्तां तु शब्दराशिं तु मालिनी कवचं यस्या महादेव्या मन्त्रमायात्मकं महत् //

किण्किणिं तं प्रचण्डोग्रं तेजोदेदीप्यवर्चसम् ज्ञेयं वृद्धोपमं नेत्रं तत्त्वार्थगुणसङ्कुलम् //

संवर्तादिशिवान्तस्थं षडस्रं पिङ्गलोचनम् तद् अस्त्रं कोङ्कणेशान्या येन व्याप्तं षडध्वरम् //

कथं तु कुब्जिका नाथ वद मन्त्रपदान्वितम् सर्वज्ञा सर्वदा देवी लक्षणेन समन्विता //

उवाच भैरवो ह्य् एवं कुब्जिकां शृणु कुब्जिके किं तु त्वया न वक्तव्या यावन् नादेशितः शिशुः //

च्चेवीति पदं प्रथमं णिकि णिकि द्वितीयकम् छीं छां पदं तृतीयं तु खिमुराघो-अ चतुर्थकम् //

मे न ण ञ ङ पञ्चमं ह्रौं ह्रीं ह्रां षष्ठमं पदम् / यैकाब्जिकुश्री सप्तमं तिवगभ मोन अष्टमम् //

विलोमेन पदान्य् अष्टौ द्वात्रिंशाक्षरमालिका पञ्चप्रणव-म्-आद्यन्ता वियुक्ता लक्षणाधिका //

आदिकूटावसाने तु चत्वारिंशद् धि मालिनी विलोमेनोद्धरेद् देवी[ं] गुरुवक्त्रोपदेशतः //

रेफसहम् इदं कूटं विद्यासप्तमकं पदम् श्रीलोपे सन्नियोक्तव्यं जीवितं कुब्जिके मम //

स्वमनीषिकातो ऽन्यथा स विद्विष्टो मरीचिभिः यस्माद् भाण्डारम् इत्य् एवं सर्वस्वं योगिनीकुले //

अथ चेत् सर्वपीठेषु मातेयं समयात्मिका अस्याः स्मरणमात्रेण विह्वलं तु जगत्त्रयम् //

भवते नात्र सन्देह इति माता सुरक्षिता हृदयाद्यस्त्रपर्यन्तम् एकोच्चारेण सुव्रते //

सिद्धमार्गं यथा ब्रूमि विलोमेन विलोमतः //

यस्त्रा-अ यैव्वाणाङ्कको च्चेवि णिकि णिकि | ययात्रत्रने यैकारिन्ताहम छीं छां | यचावक यैपारूहुब खिमुराघो-अ मे न ण ञ ङ | यैखाशि खेशिरर्बब ह्रौं ह्रीं ह्रां | सेरशि यैपादीलकु यैकाब्जिकुश्री | ययादहृ यैलामत्कहृ तिवगभ मोन ||

पञ्चदशाक्षरं हृदयं शिरश् चैव त्रयोदश एकादशाक्षरा शिखा विंशदेकोन कवचम् //

नेत्रं त्रयोदशैः प्रोक्तम् अस्त्रं चैव चतुर्दशम् पञ्चप्रणव-म्-आद्यन्ता यथा विद्या तथा कुरु //

एतत् कौलिकभाषायां कथितं तु सप्रत्ययम् संस्फुटं गुरुवक्त्रस्थं विलोमस्थं न सिध्यति //

कौलिकेदं समाख्यातं सिद्धमार्गसुदुर्लभम् च्चेवि ति प्रथमं पदं णिकि णिकि द्वितीयकम् //

छीं छां चैव तृतीयं स्यात् ह्रौं ह्रीं ह्रां र्ध्वेखोशित्रि चतुर्थकम् | ह्रें मे न ण ञ ङ पञ्चमं खिमुराघो-अश्री षष्ठम् ||

यैकाब्जिकु मोन ह्रीं सप्तमम् | रफसह एअं कूटम् ऐं विलोमेन चाष्टमम् ||

द्वात्रिंशदक्षरा देवी नियुक्ता गुणशालिनी आदिकूटक्रमेणैव विलोमेनोद्धृता इयम् //

गुरुवक्त्रोपदेशेन संस्फुटं कथितं तव //

स्त्रम्-अ व्वाणाङ्कको च्चेवि | त्रंने निजितेश्ववि णिकि णिकि चंवक केघ्विल छीं छां | यैखाशि केरिन्ताहम ह्रौं ह्रीं ह्रां मे न ण ञ ङ | सेरशि रर्बब खिमुराघो-अश्री | यंदहृ यैकाब्जिकुलमक मोन ह्रीं ह्स्फ्रें ऐं ||

सर्वसाधारणं कौलं ब्रूमि अन्योपदेशतः पञ्चमं तु पदादिस्थं हृदयं च दशाक्षरम् //

शिरम् अष्टाक्षरं विद्धि द्वादशार्धं शिखा स्मृता द्विसप्तकं च कवचं नेत्रं सप्ताक्षरं शुभम् //

अस्त्रं नवाक्षरं प्रोक्तं जातयश् च पृथक् पृथक् कवचान्तं चतुर्वक्त्रं पञ्चमं तु तदग्रतः //

परिपाटिस् तु वक्त्राणाम् ऊर्ध्ववक्त्रादितः क्रमात् एषा सा समया देवी कुलमार्गे व्यवस्थिता //

सकलस्था तु साचारा अशेषार्थविशोधिका कौलभाषोदिता या तु सा तु सिद्धा कुलान्वये //

अशेषार्थप्रदातारा अनेकार्थप्रबोधिका यान्त्य् अनेन तु देहेन खेचरत्वं तदाश्रिताः //

अक्षराक्षरसन्तानं योजयेल्लक्षसङ्ख्यया कुब्जीशगुणतुल्यो ऽसौ हर्ता कर्ता स्वयं प्रभुः //

खेचरीणां पदं सो हि पश्यते ह्य् अविचारतः निराचारेण योगेन चिन्तयन्तः कुलेश्वरीम् //

अथ सामान्यरूपेण तदा भूचरतां व्रजेत् कुपितः पातयेच् छैलान् शोषयेज् जलधीश्वरान् //

स्फोटयेच् छैलवृक्षांश् च तद्ध्यानगुणम् आश्रितः भूचरीणां पतित्वं च क्षुद्रकर्मोपजीविनाम् //

कुरुते विविधाश्चर्यं पूज्यते स शिवो यथा यत्र तिष्ठत्य् असौ देशे तत्र विघ्नं पलायते //

कुब्जिकायाश् च या दूती कालिका नाम विश्रुता कालिकाख्ये महातन्त्रे स्वतन्त्रा सा उदःर्ता //

शृणुष्वेकमना भद्रे ज्ञानविज्ञानदायिनी सर्वसिद्धिकरी देवी सर्वकार्यप्रसाधनी //

व्याघ्रसिंहगजव्यालभूतवेतालशत्रवः स्मरणान् नाशम् आयान्ति विघ्नसङ्घानि यानि च //

प्रश्नकाले परीक्षेत कुमार्य् आवेशपूर्विका शुभाशुभं वदत्य् आशु यद् भूतं यद् भविष्यति //

अस्योद्धारं प्रवक्ष्यामि यथावद् अनुपूर्वशः अः-ख-मध्यगतं गृह्य झ-पूर्वेण समन्वितम् //

प्रथमम् उद्धृतं बीजं द्वितीयं ण-ह-सन्धिगम् भेदितं तु ञ-पूर्वेण एतद् वर्णद्वयं पुनः //

आ-स-रन्ध्रगतं गृह्य य-स-मध्यगतं पुनः द्वितीयेन तु सम्भिन्नं षष्ठं वै बीजम् उत्तमम् //

प्रथमं सप्तमं ज्ञेयं द्वितीयस्य द्वितीयकम् अष्टमम् उद्धृतम् बीजं नवमं भ-ञ-मध्यगम् //

ञ-उत्तरसमायुक्तं शून्यमस्तकभूषितम् म-ष-मध्यगतं गृह्य दशमं केवलं प्रिये //

ष-व-मध्यगतोद्धृत्य औ-पूर्वेण तु भेदितम् एकादशाक्षरं प्रोक्तम् ऐ-ठ-मध्यगतं ददेत् //

ञ-पूर्वेण तु सम्भिन्नं दशद्वितयम् उत्तमम् ए-व-रन्ध्रगतं गृह्य केवलं त्रिदशं पुनः //

ज-स-मध्यगतं गृह्य ऐ-औ-मध्येन आहतम् चतुर्दशोद्धृतं बीजम् अ-छ-सन्धिगतं पुनः //

केवलं कथितं बीजं दशपञ्चाक्षरं प्रिये प-ध-मध्यगतं गृह्य ञ-पूर्वेण तु भेदितम् //

षोडशम् उद्धृतं बीजं स-य-मध्यगतं ददेत् ल-ठ-मध्यासनासीनं झ-पूर्वेण तु भेदितम् //

नादबिन्दुकलाक्रान्तं दशसप्तकम् उद्धृतम् व-म-मध्यगतोद्धृत्य ट-ण-मध्यासने स्थितम् //

ट-पूर्वेण तु सम्भिन्नं शून्ययुक्तं दशाष्टमम् वह्नियुक्तं महाप्राणम् अं-पूर्वेण तु भेदितम् //

चतुर्दशस्वराक्रान्तं बिन्दुनादसशक्तिगम् विंशमं न्यूनम् एकेन उद्धृतं बीजम् उत्तमम् //

य-ढ-मध्यगतं गृह्य केवलं विंशमं भवेत् ख-पूर्ववर्णम् उद्धृत्य थ-पूर्वासनसंस्थितम् //

विंशम् एकाधिकं भद्रे अः-ख-मध्यगतं पुनः ॠ-पूर्वासनम् आरूढं द्वाविंशतिम् उदाहृतम् //

द-च-रन्ध्रगतोद्धृत्य त-पूर्वासनसंस्थितम् विंशत्रितयम् आख्यातं य-ज-मध्यगतं पुनः //

पञ्चमस्वरसंयुक्तं चतुर्विंशतिमं पुनः ग-पूर्वं तु समुद्धृत्य चतुर्थस्वरसंयुतम् //

पञ्चविंश समाख्यातम् ओ-ष-मध्यगतं पुनः ऐ-पूर्वेण तु सम्भिन्नं षड्विंशकम् उदाहृतम् //

स-त-मध्यगतं चान्यं ट-परेण समाहतम् सप्ताविंशतिमं भद्रे आ-स-मध्यगतं पुनः //

झ-पूर्वेण समायुक्तम् अष्टाविंश तु पार्वति पुनर् एवं ददेद् देवि त्रिंशत्यूनं सबिन्दुकम् //

घ-न-मध्यगतं गृह्य केवलं त्रिंशमं भवेत् ध-ह-रन्ध्रगतं देवि वाय्वासनसमन्वितम् //

त्रिंशम् एकाधिकं प्रोक्तं क-ष-मध्यगतं पुनः थ-ण-मध्यासनारूढं पञ्चमस्वरयोजितम् //

द्वात्रिंशमं समाख्यातं केवलं व-ष-मध्यगम् त्रयस्त्रिंश समुद्दिष्टं ण-थ-मध्यगतं पुनः //

वह्निना दीपितं कृत्वा त्रिंशमं चतुराधिकम् स-त-रन्ध्रगतं बीजं केवलं सृष्टिसंयुतम् //

पञ्चत्रिंश स्मृता वर्णाः पञ्चप्रणवसम्पुटाः योजितव्या महाविद्या कालिका सिद्धिकाङ्क्षिणा //

अदृशीकरणे ह्य् एषा सर्वसम्पददायिनी न देया दुष्टबुद्धीनां देवीदूत्या महाबला //

दूती तु कथिता ह्य् एवं मुद्राबन्धम् अतः शृणु पद्मासनस्थितो योगी समकाय ऋजुःशिरः //

रेच्य वायुं स्वकाद् देहात् पुनर् आकृष्य धारयेत् हृदये यः स्थितो ग्रन्थिस् तस्य नाभौ क्षिपेन् मनः //

मन्त्रं चैव तथात्मानम् एकीकृत्य त्रयं बुधः दण्डाकारं नयेत्ऽतावद् यावद् ब्रह्मबिलान्तगम् //

तत्स्थानात् प्रेरयेत् तूर्णं महायानेन सुन्दरि कराभ्यां चैव तर्जन्यां पीडयेत पुनः पुनः //

ललनाघण्टिके योज्य पञ्चमं स्थानम् आक्रमेत् आक्रमेद् गुह्यचक्रं तु करणं चोर्ध्वमूलकम् //

लग्ने ग्रन्थित्रयं देवि खगतिर् नात्र संशयः अङ्गषट्कं शृणुष्वेदं कुब्जिकायाः कुलेश्वरि //

हृदयेन तु देव्यायाः क्षोभयेच् चासुरीगणम् नवलक्षकृते जाप्ये राजिकालवणे हुते //

राजराजेश्वराणां तु मर्त्यलोके ऽथवा पतिः सामान्यजपहोमेन सद्यःसम्पददायिनः //

स्त्रीजनं क्षोभयेत् सर्वं बालवृद्धयुवान् पशून् शिरो [ऽ]धिष्ठितयोगेन भूतवेतालराक्षसान् //

यक्षिणीयक्षकन्याश् च पिशाचीनां च साधनम् कुरुते विविधाश्चर्यं फलपुष्पादिकर्षणम् //

यक्षिण्याकर्षणं देवि मृतकोत्थापनादिकम् साकिनीकुलसामान्यः पाशच्छेदं पशुग्रहम् //

कुरुते विविधाश्चर्यं शिरःसिद्धो ह्य् अनेकधा असिद्धस्य तु कर्माणि कर्मयोगाद् वदाम्य् अहम् //

अशक्तह् साधने वीरस् तस्येदं द्वेषणं प्रति शिरोरुहसमुत्पन्ना चण्डाली जुष्टपूर्विका //

रक्षणार्थं तु सा दूती शासने सम्प्रतिष्ठिता पठनाद् एव संसिद्धा जपहोमविवर्जिता //

शिरसो वशगा दूती तदाज्ञा निग्रहात्मिका //

ॐ हास्वा ट्फ २ हूं २ सग्र २ यरमा कंमु-अ २ चप २ मध २ हद २ नह णिरिधाङ्गट्वाखलपाक णिक्षभसमांरधिरु लीण्डाचाष्टजु तिवगभ मोन ॐ ||

विलोमेन कृताभ्यासम् उद्धरेद् उपदेशतः सम्पूज्य योगिनीषट्कं रामणीशिरसान्वितम् //

दाघम् उत्पादयेत् प्रथमं लेख्य मात्रा न संशयः षडस्रपुरमध्यस्थं रकारं तु अधोर्ध्वतः //

रकारं तु तद् एवं स्याद् बहिष्कोणे पृथक् पृथक् षट्प्रकारं प्रदातव्यं ज्वालासञ्छन्नलाञ्छितम् //

कोपकाले समुत्पन्ने चितिवस्त्रे नृचर्मजे लिखितव्यं सक्रुद्धेन विषोन्मत्तरसेन च //

श्मशानाङ्गारसंयुक्तं साध्यनामं तु मध्यतः लिखित्वा तापयेत् पश्चाज् ज्वरो भवति दारुणः //

ज्वरम् उत्पादयित्वा तु सदन्तम् आनयेच् छिरः पूर्वद्रव्यैर् लिखित्वा तु नाम तस्य गले क्षिपेत् //

विपरीतमुखं कृत्वा ऊर्ध्वग्रीवं यथा भवेत् तथा संस्थापयेद् भूमौ कपालं मन्त्रवित् सुधीः //

श्मशाने वा नदीतीरे कृत्वा वेदीं तदूर्ध्वतः पश्चाद् धोमं प्रकुर्वीत उग्रद्रव्यैः समाहितः //

विषेण गन्धकेनैव कुनट्या तालकेन च राजिकालवणेनैव निम्बपत्त्रैस् त्रिसप्तकम् //

प्रथमे ऽहनि छागान्त्रं रक्ताक्तं होमयेद् बुधः पश्चाद् ध्यानं प्रकुर्वीत कृष्णवर्णं सुदारुणम् //

ज्वलन्तं पादसन्धीनि मस्तकान्तं विचिन्तयेत् रकारं तु ललाटस्थं जपेन् मन्त्रं पुनः पुनः //

होममण्डलकं यच् च चतुरस्रं वज्रलाञ्छितम् एवं वै भवते कालो यदि साक्षात् सचीपतिः //

एवं निग्रहम् आख्यातं शिरोदेव्याः समुद्भवम् चण्डालीति प्रयोगो ऽयं गोपितव्यं प्रयत्नतः //

शासनस्य च यो द्वेष्टा यो द्वेष्टा गुरवोपरि तेष्व् अमोघिनी चाण्डाली योजयेत् परमार्थतः //

लक्षम्-एके कृते जाप्ये वाचामात्रेण मारयेत् अतोऽर्थं गोपयेद् देवि सिद्धाज्ञामोघचण्डिका //

शिरोदूती परा ह्य् एषा क्षुद्रकर्मस्व् अनेकधा सर्वं स्वच्छन्ददेवेशी करिष्यति शिखो[ज्]ज्वला //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते मन्त्रोद्धारे षडङ्गविद्याधिकारो नाम सप्तमः पटलः

श्रुतं देव मयाख्यातम् अशेषार्थसुविस्तरम् कथं देव्याः शिखासंस्था स्वच्छन्दः कतिरूपधृक् //

प्रयोगविपुलं देव सर्वोपायविवर्जितम् अधुनाश्रोतुम् इच्छामि सारात् सारतरं विभो //

आप्यायनं शरीरस्य आकाशादिप्रसाधनम् अर्चनं चैव सङ्क्षेपाद् ग्रहमर्दकरं यथा //

रिपुमर्दकरं चैव बिलयन्त्रप्रसाधनम् ज्वरदुष्टविषादीनां सर्वदुःखविमर्दनम् //

यथा स्मरणमात्रेण व्याधितो मुच्यते क्षणात् धर्मकामार्थसंसिद्धम् अर्थमोक्षप्रसाधनम् //

वशीकरणकर्माणि आकर्षणविधिक्रिया दिव्यादिव्येषु कार्येषु नागकार्येषु भैरव //

शरीरस्थं यथा ब्रूहि नाडिस्थं मुद्रया सह सङ्क्षेपार्चनकर्म च संसिद्धं भोगसाधनम् //

व्रतयागविहीनं च वित्तोपायविवर्जितम् स्मरणात् केवलो मन्त्रः सुखम् उत्पादयेद् यथा //

साधु कुब्जिनि भद्रे त्वं कथयतः शृणुष्व मे शिखा गुणकला यस्य स्वच्छन्दस्यामितद्युतेः //

कुब्जिकायाः शिखा रौद्रा रौद्रसिद्धिप्रदायिका सारात् सारतरं देवि सत्यं सत्यं न चान्यथा //

अघोरान् न परो मन्त्रः कस्माच् चूलीगतस् तु सः शमनं सर्वदुःखानां व्याधीनां च निकृन्तनम् //

सर्वानुग्रहकं देवि भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् कालनिर्णाशनं देवि जरासिंहम् उदाहृतम् //

दारिद्रशमनं चेदम् अचिरेण गणाम्बिके आशाः संशोधयित्वा तु देव्या न्यासं हि पूर्ववत् //

हृदयादिप्रभेदेन अस्त्रान्तं यावदावधिम् स्वस्थानन्यासविन्यासं पूर्ववच् च यथास्थितम् //

शिखास्वच्छन्ददेवेशं मन्त्रेदं पारमेश्वरम् षडङ्गयजनाद् वाथ निराचारेण सिध्यति //

ततो मुद्रां परां बद्ध्वा चिन्तयेद् योनिमध्यगाम् महामुद्रेति विख्याता नाख्याता कस्यचिन् मया //

ध्यात्वा प्रेतं पुरा देवि सर्वकारणकारणम् महायोगी महासिद्धः सर्वलोकधरः प्रभुः //

सर्वज्ञगुणसंयुक्तं पद्मं तस्योपरि स्थितम् कर्णिकोपरि दीप्यन्तं प्रज्वलन्तं महौजसम् //

अनन्तं तद् विजानीयात् तस्योर्ध्वे तच्छिखाशिवम् अष्टपत्त्रासनासीनं द्वात्रिंशार्चिभिर् आवृतम् //

नानालङ्कारसम्पन्नं नानावर्णं विचिन्तयेत् दशबाहुं महाघोरं चतुर्वक्त्रं सुलालसम् //

सर्ववर्णधरं देवम् अथ श्यामं विन्चिन्तयेत् कपालं चैव खट्वाङ्गम् अन्यत् परशुशूलधृक् //

डमरुं चाक्षमालां च फलं हस्ते निवेशयेत् गजचर्मधरौ चोभौ हस्तौ तु परिकीर्तितौ //

गर्जन्तं भीषणं नादं सर्वकारणकारणम् भक्षन्तं चिन्तयेद् व्याधिं विश्वेश्वरकुजेश्वरम् //

खाद्यमानां रटन्तीं तां ताड्यमानां विभेदिताम् भेदयन्तीं त्रिशूलेन छेदयन्तीं महासिना //

क्रुद्धभावाद् धुनन्तीं तां पूर्वव्याधिं विचिन्तयेत् तस्योपरि तम् ऐकारम् ईशतत्त्वावधिस्थितम् //

शिखास्वच्छन्ददेवेशं तत् स्थाप्योपरि पूजयेत् स्वकीयाङ्गसमुद्भूतम् एकवीराङ्गपञ्चकम् //

आग्नेय्यां हृदयं न्यस्य शिरस् त्व् ईशानगोचरे शिखां शिखात्मकां रक्षे तनुत्राणं तु वायवे //

अस्त्रं दिशासु विन्यस्य भूयो मध्ये प्रपूजयेत् जुष्टचण्डेश्वरं क्षेत्रे पूजादौ विघ्नराट् कुले //

चलादीनाम् अधिष्ठानं जानीयाद् गुरुपङ्क्तिवत् धूपचन्दननैवेद्यं त्रयाणां प्रथमं ददेत् //

सिद्धिसाधनयुक्तस्य मार्गो ऽयं ह्य् अविचारकः निराचारपदस्थानां क्षेत्रचण्डीशविघ्नराट् //

बलिपूजासु नैवेद्यं त्रयाणां प्रथमं ददेत् पश्चात् क्रमस्य कुब्जीशे अतः शाठ्यं न कारयेत् //

पारम्पर्यक्रमं पूज्य पश्चान् मण्डलकोपरि शिखास्वच्छन्ददेवेशं यामलं तु चतुष्कलम् //

हृत्तनुत्राणपर्यन्तं यजेद् देवं चतुष्कलम् योगमार्गावलम्बानां श्रीसिद्धाख्यं चतुष्कलम् //

पूज्य स्वच्छन्ददेवेशं क्रमाग्रे मण्डलोपरि ततो जपेच् छिखानाथम् अघोरं परमेश्वरम् //

प्रणवाद्यं नमस्कारम् असिद्धानां नियुञ्जयेत् सिद्धार्थयोगयुक्तानाम् ऐंपादाद्यन्तयोजितम् //

ततो ऽ ग्निपूजनं कृत्वा यथा पूजा तथाहुतिम् सहस्रं वा शतं वाथ पञ्चाशत् पञ्चविंश वा //

तिलैर् होमं प्रकुर्वीत दधिमध्वाज्यसंयुतैः घृतसक्त्वा च मधुना सर्वदुःखप्रमर्दकम् //

व्याधिनिर्णाशनं कुब्जि शेषहोमं तु भूतिदम् सहस्रेण महाभूतिः शतेन व्याधिनाशनम् //

शतम् अष्टशतं कुब्जि देवतुल्यो भविष्यति सर्वदुःखविनिर्मुक्तं जपपूजासमन्वितम् //

शततो ऽ ष्टसहस्रेण त्रिष्कालेन तु सुन्दरि षण्मासाज् जायते सिद्धिः साक्षात् पश्यति भैरवीम् //

यथेष्टं जायते सिद्धिर् नास्त्य् अत्र-म्-अनृतं वचः सहस्रेण ज्वरं याति छागस्य पिशितैर् हुतैः //

त्रिष्कालं मासम् एकं तु सहस्रं हुनते तु सः सिध्यते मांसहोमेन क्षौद्राज्यदधिसंयुतम् //

यवक्षीरान्नहोमेन शालितण्डुलसाधितम् प्रीयते तु शिखादेवः स्वच्छन्दो घोररूपधृक् //

दधिहोमात् परा पुष्टिः क्षीरहोमेन शान्तिकम् षण्मासात् तु घृतं हुत्वा सर्वव्याधिविनाशनम् //

राजयक्ट्मं तिलैर् होमाद् आयुवृद्धिर् यवैर् हुतैः कुष्ठस्यैव सदा होमात् त्रियुक्तैस् तण्डुलैः प्रिये //

समसक्तुघृतेनाशु नाशयेत भगन्दरम् तिलैर् होमं प्रकुर्वीत दधिमध्वाज्यसंयुतम् //

व्याधिनिर्णाशनं कुब्जि शेषहोमस् तु भूतिदः घृतकेवलहोमेन सर्वव्याधिनिकृन्तनम् //

प्रयोगं सम्प्रवक्ष्यामि यद् उक्तं ते पुरा मया धर्मकामार्थमोक्षाणां चतुर्वर्गफलोदयम् //

तव कुब्जि प्रवक्ष्यामि शृणुष्वेकमनाधुना सर्वव्याधिहरं ध्यानं परं पुष्टिविवर्धनम् //

आशां संशोधयेत् पूर्वं न्यासं कृत्वा तु पूर्वकम् पूर्वं न्यस्य च मन्त्रेशं नाडीवर्णैस् तथाक्षरैः //

अधःस्रोतं तु वामेन दक्षिणोर्ध्वगतं प्रिये न्यासं कृत्वा शरीरे तु मन्त्रराजम् अनुस्मरेत् //

पञ्चप्रणव-म्-आद्येन अघोरेण सुराधिपे अध्युष्टमात्राद् उत्तीर्णं ज्ञात्वा मन्त्रम् अनुस्मरेत् //

अकुलादित्रिमध्यस्थं कुला[च्] चादेस् त्रिमध्यगम् मध्यमादित्रिमध्यस्थं पिण्डादेस् तु त्रिमध्यगम् //

त्रयार्धमात्रसंयुक्तं प्रणवेदं शिखाशिवम् त्रिनाडीपिण्डसम्भूतं मुद्रया चोर्ध्वदीपितम् //

त्रिपक्षक्षयकर्तारं त्रिधाबद्धं त्रिशूलिनम् त्रिमूर्तिगुणसम्भूतं तेनासौ त्रिदशेश्वरः //

त्रिमार्गविहितं शान्तं त्रिपथान्तसमुद्भवम् त्रिपथेन विना भद्रे भ्राजते योनिमण्डलम् //

योनिं विना न निष्पत्तिर् दिव्यादिव्येषु वस्तुषु उत्तमोत्तममध्यस्था कन्यसान्तव्यवस्थिता //

बिन्दु शक्तिस् तथा नादं मात्रात्रयम् उदाहृतम् त्रयाणाम् अपि संयोगान् निष्पद्येत भगालयम् //

परार्धमात्रसम्भिन्नं प्रणवो ऽयं कुलागमे अ-उ-म-कारसंयुक्तं प्रणवेदं क्रियात्मकम् //

सादाख्येश्वररुद्राणां ब्रह्मविष्णु-र्-अनुक्रमात् एते ते प्रणवाः पञ्च क्रियाकारणगोचरे //

प्रणवादिसमुद्भूताः पञ्चैते गुणवत्तराः पञ्चप्रणव-म्-आद्यन्तं ततोर्ध्वे तु शिखाशिवम् //

एवं तु प्रणवं दिव्यं सुगोप्यं प्रकटीकृतम् अत्र देवि स्फुटं तुभ्यं भ्रान्तं चात्र जगत्त्रयम् //

ज्ञात्वेवं संस्मरेद् यस् तु सन्निधानो ऽस्ति तस्य वै सुदुर्लभः प्रयोगो ऽयं गुरुवक्त्रात् तु लभ्यते //

यत्रोत्पन्नं ततो याति लयं कृत्वा सुराधिपे उत्पत्तिप्रलयं ज्ञात्वा ततो मन्त्रम् अनुस्मरेत् //

यत् किञ्चित् कुरुते कार्यं साधकः साधनात्मकः उच्चरेत् तु लयान्तस्थं तर्जन्याग्रे व्यवस्थितम् //

नाडीसूत्रेण विन्यस्तं बहिर् अन्ते च मातरः या नाडी सा भवेद् वर्णस् तया नाड्या तु वेष्टयेत् //

यदि चन्द्रं वहेच् चक्रं सूर्यं वा चक्रम् उत्तमम् तस्य मध्ये स्वयं स्थित्वा विश्वो ऽहम् इति चिन्तयेत् //

अहं ब्रह्मा तथा विष्णुर् अहं देवो महेश्वरः भैरवो ऽहम् इति देवि चिन्तयित्वा तु साधकः //

हृन्मध्ये चिन्तयेच् चक्रं नाडीवर्णैस् तथाक्षरैः आद्यक्षरं जपेन् मन्त्रं पुनर् आद्यं नियोजयेत् //

एवं संस्मृत्य विधिवत् सर्वकर्माणि साधयेत् अर्चनं हवनं ध्यानं जपम् एकान्तरूपिणम् //

कर्म कृत्वा कुजेशानि कुजेशाय निवेदयेत् ततो ध्यानं प्रकुर्वीत विशुद्धेनान्तरात्मना //

स एव मन्त्रम् उच्चार्य आद्यादौ यावद् अन्तिमम् नादेन तु गतिं कुर्यात् स्वच्छन्दगतिभावितः //

ब्रह्मं भित्त्वा ततो विष्णुं रुद्रम् ईश्वरम् एव च सेतुमध्येन गमनं कुञ्चिकोद्घाटयेद् बिलम् //

उद्घाट्य परमं स्थानम् अघोरं यत्र संस्थितम् अष्टाकपाल घोरीशं त्र्यक्षरं समनुस्मरेत् //

सर्वमन्त्रेषु हृदयं यत् कुब्जीशशिखात्मकम् मनसा स्मृतमात्रेण खेचरत्वं प्रजायते //

सर्वविघ्नोपशमनं मन्त्रं त्र्यक्षरम् उत्तमम् शेषषट्कं तु यद् देवि तदङ्गान्य् अस्य कल्पयेत् //

जप्तव्यं तु शिखासूत्रं सकृत् सिद्धिः प्रजायते आकाशादिप्रसिद्ध्यर्थं सिद्धिर् अन्यासु का कथा //

मन्त्रसन्नद्धदेहस् तु सर्वावस्थो ऽपि साधकः तिष्ठन् जाग्रन् स्वपन् गच्छन् भुञ्जानो मैथुने रतः //

चर्याधारी निराचारो मन्त्रसंस्मरणाच् छुचिः सामान्यस्मरणाद् एव व्याधिभिर् नाभिभूयते //

प्रज्वलन् दृश्यते भूतैर् यस्येदं तु शरीरगम् अतः किं बहुनोक्तेन सिंहस्यैव यथा मृगाः //

गन्धेन प्रलयं यान्ति सत्यं सत्यं महातपे जपेन साधयेत् सर्वं व्रतस्थो यस् तु साधकः //

पूर्वम् एव जपेल् लक्षं सिध्यते घोरमूर्धजम् अविदित्वा विधानेन किञ्चित् कार्यं न साधयेत् //

यः कुर्याद् विधिहीनं तु स विघ्नैश् चाभिभूयते तस्मात् पदार्थनवकं ज्ञातव्यं तु कुजेश्वरि //

क्षेत्रस्थानानि सुश्रोणि ज्ञातव्यानि सुनिश्चितैः क्षेत्रं व्रतानि मन्त्राश् च अक्षसूत्रं जपं तथा //

ध्यानं पूजा तथा द्रव्यं वर्णं मुखसमन्वितम् मुखहीना न सिध्यन्ति अग्निहोत्रविवर्जिताः //

मुखम् आहवनीयं स्यात् तस्मिन् मन्त्राः सदा स्थिताः अघोरं कालम् इत्य् उक्तम् अघोरं विष्णुर् उच्यते //

अघोरस् त्वं महेशानि अघोरश् चाहम् एव च बहुरूपधरो ह्य् अग्निः प्रचण्डः काल-म्-अन्तगः //

स शिवः परमो ब्रह्मा निर्वाणः स सदाशिवः ईश्वरः स परो नित्यम् अस्मात् परतरो न हि //

अनेन स्मृतमात्रेण सर्वदुःखैः प्रमुच्यते दारिद्रसिंहो ऽघोरीशो व्याधिसिंहः कुलेश्वरि //

प्रचण्डदुष्टसिंहश् च महापातकनाशनः सर्वतीर्थाभिषेकश् च सप्तजप्तेन जायते //

शतजप्तेन देवेन सर्वयज्ञफलं लभेत् दीक्षानिर्वाणकारी स्यात् त्रिसप्तपरिवर्तनात् //

दशावर्तेन दुरितं ब्रह्महत्यां व्यपोहति दशावर्ताद् गुरोपेक्षी स्मरणाद् एव मुच्यते //

विधिहीने तथा पाने पञ्चभिश् चोपपातकी शतेन चैव त्रिष्काल्यं वर्षात् सिद्धिर् यथेप्सिता //

बलवतां रिपूणां तु व्यस्तम् आवर्तयेत् प्रभुः दक्षिणास्यो महादेवि सहस्रेण निपातयेत् //

सङ्ग्रामकाले स्मर्तव्यम् असिपत्त्रगतं हृदि वेष्टन्तं मातृभिः सैन्यं भक्ष भक्षेति भाषयेत् //

हतदर्पाः प्रजायन्ते न पुनः संहरन्ति च दुःस्वप्ने द्विगुणं जाप्यं व्रणे चैव चतुर्गुणम् //

लूता दशगुणं चैव विषे वै विंशतिस् तथा दिने दिने शतं जप्त्वा विभूतिर् वर्धते ऽ चिरात् //

प्राङ्मुखो यस्य नाम्ना तु साध्यारूढो हृदि स्थितः वशीभवति राजानं शतजाप्येन धीमता //

सप्ताहात् स बलोपेतो वशीभवति नान्यथा दिने दिने सहस्रेण नास्ति तद् यन् न साधयेत् //

आदित्याभिमुखो भूत्वा सहस्रं परिवर्तयेत् यत् किञ्चिद् विहितं चित्ते सप्ताहात् साधयिष्यति //

न्यस्तं सर्वाङ्गिकं मन्त्रं भैरवाकारसंस्थितम् स तु भोजनकाले तु पात्रे सञ्चिन्त्य साधकः //

सम्पूर्णशशिनं ध्यायेद् भुञ्जानो ऽमृतम् अश्नुते सम्पूर्णचन्द्रमध्यस्थम् अधोर्ध्वसम्पुटीकृतम् //

पर्यटेत् साधको नित्यं सर्वश्रेयम् अवाप्नुयात् यद् इच्छेत् साधकः सिद्धिं हृदि कृत्वा कुजेश्वरम् //

चन्द्रमण्डलमध्यस्थं स्वच्छन्दगतिभावितम् तत्प्रविष्टं विचिन्तेत अन्त्याद् अन्तं परापरम् //

परस्परं तु सञ्चिन्त्य यावद् ब्रह्मबिलं गतः //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते स्वच्छन्दशिखाधिकारो नामाष्टमः पटलः

भेदयित्वा परं तत्त्वं हकारं नाम नामतः सो ऽष्टाकपालो विज्ञेयस् तस्याकाशं तु तच् छिरः //

अघोरम् इति विख्यातं द्वात्रिंशाक्षरभूषितम् तस्मात् सञ्जायते सृष्टिः सा तु सृष्टिर् हृदि स्थिता //

द्वात्रिंश मातरस् तास् तु चक्रारूढा विचिन्तयेत् चण्डा घण्टा महानासा सुमुखी दुर्मुखी बला //

रेवती प्रथमा घोरा सौम्या भीमा महाबला जया च विजया चैव अजिता चापराजिता //

महोत्कटा विरूपाक्षी शुष्का चाकाशमातरा सेहारी जातहारी च दंष्ट्राली शुष्करेवती //

पिपीलिका पुष्पहारी अशनी सस्यहारिका भद्रकाली सुभद्रा च भद्रभीमा सुभद्रिका //

मनसा पूजयेत् तस्था भक्ष्यभोज्यादिभिः क्रमात् पुष्पैर् नानाविधैर् देवि नानालङ्कारकादिभिः //

स्रवन्तं चिन्तयेत् तस्थम् अमृतं सर्वतोमुखम् तेनाप्यायितदेहस् तु तत्क्षणाद् विरजो भवेत् //

यागं तु मानसं कृत्वा कस्य सिद्धिर् न जायते सम्पूर्णमण्डलं ध्यात्वा अघोरं नाम नामतः //

सो ऽष्टाकपालः प्रवरस् तत्त्वव्यापी निरक्षरः स एव चन्द्ररूपी स्यात् कर्णिकायां विचिन्तयेत् //

तत्त्वं तत्र महानादं हकारं नाम नामतः षट्पदार्थयुतो देवि नवकेन प्रसिध्यति //

स एव लीयते विष्णोर् विष्णु रुद्रसमाश्रितः स एव कालो विज्ञेयः सर्वभक्षो हुताशनः //

स एव लीयते माया सा च विष्णुः प्रकीर्तिता सा शक्तिर् निर्मला कुब्जि कालो वै येन भक्षितः //

स विष्णुः शिवतां याति सेतुं भित्त्वा कुलेश्वरि स च तुर्यपदं प्राप्य उन्मनत्वं हि तत् पदम् //

आश्रयं देवदेवस्य अघोरस्य महातपे निर्वाणं तु परं विन्द्यात् स कुब्जीशः प्रकीर्तितः //

स ध्रुवो वासुदेवश् च अजातः परिकीर्तितः तत्र शक्तिं सदा कुर्यात् तत्रासक्तः सदा भवेत् //

न पापैर् लिप्यते देवि महापापैः सुदारुणैः न कालस्य वशं गच्छेन् न जरा न च दुःखितः //

सर्वतीर्थफलं चैव सर्वयज्ञेषु दीक्षितः हृन्नादं मनसोत्थाप्य व्रजेन् निर्वाणजं पदम् //

चेतसा त्व् अमृतं गृह्य आगच्छेद् घण्टिकाश्रयम् तदुत्थं भारतीमूले कृत्वासौ ऽमृतम् अश्नुते //

आपूर्य वदनं तेन स्वच्छन्देन कुजेश्वरि अनन्गधेनवीं दुग्ध्[ व् ]आ तत्त्वं व्याप्येश्वरेण तु //

अघोरं पञ्चमध्ये तु आत्मतत्त्वं विचिन्तयेत् यो ऽग्निर् ज्वलति चापेन एकस् तिष्ठति पञ्चधा //

त्रैलोक्यं व्यापितं तेन यजन्ते ब्रह्मवादिनः तस्यैव यः शिखां वेत्ति आहिताग्निः स उच्यते //

सोऽ ग्निर् देवमुखं विन्द्याद् अघोरः सर्वतोमुखः मुखेषु च मुखं देवि त्रैलोक्ये ऽपि प्रगीयते //

विना तेन वरारोहे न होमो न च भोजनम् शुचिर् अग्निर् भवेद् देवो बहुरूपः कुजेश्वरि //

तदन्तं तु जपं कुर्यात् कृत्वा हृत्स्थं तु केशवम् अधस्तात् सेतुमार्गस्य तिष्ठते तु कुजेश्वरः //

स चासनं परं तस्य सेव्यते किं न मन्त्रराट् विद्याराजेति विख्यातो मन्त्रराजेति कथ्यते //

मुद्राराजेति महतां मण्डलाधिपतिः स्मृतः ब्रह्मविष्ण्वीश्वराद्येषु पतिर् देवि प्रचक्ष्यते //

नानेन सदृशो देवि मन्त्रकोटिशतैर् अपि हृदयं सर्वमन्त्राणां परमं परिकीर्तितम् //

अनेन हीना देवेशि महान् अपि न सिध्यति ग्रहयन्त्रेषु सर्वेषु व्याधितेषु कुलेश्वरि //

रिपुनाशे च बलवान् दारिद्रभयनाशनम् तस्माद् आराध्य यत्नेन दुःखसिंहः प्रकीर्तितः //

नानेन सदृशः कश्चिन् नान्यो ऽस्ति सचराचरे देवासुरमनुष्यानां तत्त्वरूपो महेश्वरि //

मूर्ध्नः पादतलं यावत् तत्त्वं चरति देहिनाम् निष्कलात् सकलं याति सकलान् निष्कलं पदम् //

एकेनांशेन वीराणां सर्वेषां किम् अपि स्तुतम् स भैरवः शिवो भाति सर्वज्ञः सर्वजन्तुषु //

यावत् तिष्ठत्य् असौ गात्रे तावज् जीवन्ति जन्तवः विना तेन वरारोहे नास्ति नास्तीति कथ्यते //

तस्य देवाधिदेवस्य सर्वव्यापिमयस्य च सर्वदेवमयो देवि कथं भक्त्या न सिध्यति //

येन विज्ञानमात्रेण स्मृतेनैव तु सुन्दरि अक्षयान् लभते लोकान् मुक्तिस्थानं गमिष्यति //

सर्वलक्षणहीनो ऽपि स्मरणात् कल्मषापहः अहो मन्त्रस्य माहात्म्यं जप्यमानस्य नित्यशः //

विनापि लययोगेन योगिनीसमतां व्रजेत् साधकाय प्रयच्छन्ति त्रैलोक्यज्ञानम् उत्तमम् //

आकाशादि प्रयच्छन्ति दिव्यदृष्टिश्रुतागमम् सर्वभूता वशं यान्ति ग्रहाश् चैव विशेषतः //

विषं च निर्विषं कुर्याद् दर्शनाद् एव सर्वतः न तस्य तिष्ठते गात्रे विषं स्थावरजङ्गमम् //

कीटलूतास् तु भूताश् च अपमृत्युर् न तिष्ठति गरजं योगजं दोषं प्रलयं यान्ति दूरतः //

चूर्णलेपाञ्जनादीनि कुहकानि तु यानि वै ये करिष्यन्ति रिपवः स्त्रियो वा पुरुषस्य वा //

तत्क्षणात् प्रलयं यान्ति तेषां प्रत्यङ्गिरा भवेत् स्मरणाद् देवदेवस्य इन्द्रं याति नरोत्तमः //

ज्वलन्तो दृश्यते भूतैर् हृच्चक्रे विधिसंस्थितः दुष्टाश् च प्रलयं यान्ति सिंहस्यैव यथा मृगाः //

एको दोषो हि मन्त्रस्य जप्यमानस्य जायते जरा मृत्युश् च दारिद्र्यं व्याधयो विविधाः प्रिये //

स्मरणात् प्रलयं यान्ति तुहिनं तु रवेर् इव जप्यते येषु राष्ट्रेषु देशे वा सुरसुन्दरि //

न रुजा जायते तत्र स्वामी तत्र विवर्धते एकेनापि सुपुत्रेण घोरदेवाङ्गपूजनात् //

घोरीशं तु यदा ज्ञातं स कुलं तारयिष्यति पशवश् च न नश्यन्ति सदा वर्धति गोकुलम् //

वन्ध्या न जायते नारी न म्रियन्ते च बालकाः ज्वररोगादिभिस् तस्य कुटुम्बं नैव पीड्यते //

सर्वलोकस्य सम्पूज्यो जायते राजवल्लभः धारणीयं सदा गात्रे यथावत् प्रवदाम्य् अहम् //

पुष्पेण गुडिकां कृत्वा मन्त्रं भूर्जे समालिखेत् कुङ्कुमेन लिखेद् देवि रोचनायाथवा पुनः //

अकारचतुरो मध्ये आत्मनाम समालिखेत् मन्त्रेण छादितं नाम अङ्कुसेन तु रक्षितम् //

माययाच्छादयित्वा तु शिवं मूर्ध्नि गतं लिखेत् याष्टं षष्ठसमायुक्तं बिन्दुनादाङ्कितं प्रिये //

तच् छिवं तु वरारोहे चतुराश्रमपूजितम् सर्वं क्षस्थं परं मन्त्रं सर्वरक्षाकरं परम् //

नाम्ना तु गुडिका ह्य् एषा सर्वरोगविमर्दनी सान्ता पूर्वं तु कर्तव्या ततः क्षस्थां तु कारयेत् //

क्षकारं कालम् आरूढम् ओकारोपरिदीपितम् षष्ठस्वरयुतं देवि अमरत्वं प्रयच्छति //

यस् तु धारयते दिव्यां गुडिकां शिवपूजिताम् तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि गुणान् नानाविधान् शृणु //

सर्वतीर्थेषु यः स्नातः सर्वयज्ञेषु दीक्षितः न भयं विद्यते तस्य धरणद् अजरामरः //

सर्वव्रतानि चीर्णानि सर्वतीर्थनमस्कृतः अवनिं विचरेत् सर्वां भैरवस् तु यथा हि सः //

सर्वे ते दर्शनात् तस्य साधकस्य महात्मनः दुष्टाश् च प्रलयं यान्ति व्याधयो विद्रवन्ति च //

अब्रह्मचारी चारी स्याद् अस्नातः स्नानम् आप्नुयात् न भयं विद्यते तस्य सङ्ग्रामे च सदा जयः //

अभक्ष्यभक्षणं कृत्वा अगम्यागमनं तथा नासौ लिप्यति पापेन पङ्कस्थं कमलं यथा //

गुडिका तु सदा सिद्धा महाभैरवधारिता योगेश्वरादिमुनिभिः सर्वदेवैर् नमस्कृता //

बहुनापि किम् उक्तेन सत्यं सत्यं यशस्विनि ज्वलन्तो दृश्यते भूतैर् यथा रुद्रो मखान्तकृत् //

सुप्तो भुक्तः प्रबुद्धश् च अथ मैथुनम् आगते महाहवे महादेवि दुष्टसिंहगजेषु च //

विद्युद्वज्राशनिश् चैव उत्पातेष्व् अशनीषु च शत्रुनाशे च गोनाशे विषशङ्कागतं च यत् //

आर्णवेषु च सर्वेषु धारणान् न भयं भवेत् शाकिन्यो वशगास् तस्य दुष्टवेतालराक्षसाह् //

शुचिर् वाप्य् अशुचिर् वापि विद्रवन्ति दिशो दश गुडिकैषा समाख्याता त्रिलोहपरिवेष्टिता //

धारणीया प्रयत्नेन शिवलोकम् अवाप्नुयात् सर्वावस्थगतो वापि मुक्तिं याति सुराधिपे //

मत्समो धारणाद् देवि सत्यं सत्यं यशस्विनि मयापि धारिता ह्य् एषा ब्रह्मणापि ततः पुनः //

विष्णुना देवराजेन युद्धे दैत्यास् तु निर्जिताः अग्निवायुकुबेरेण यमेन वरुणेन च //

मातृभिर् गुह्यकैश् चैव गरुडेन च धीमता दधीचिना च शुक्रेण दुर्वासेनापि धीमता //

ऋषिभिश् च तथा सर्वैर् देवदैत्यैः कुजेश्वरि ततस् त्व् अन्यैश् च राजानैर् बलिभिर् नहुषादिभिः //

युद्धे जयार्थिभिर् देवि उग्रव्याधिजयार्थिभिः प्रजावश्यार्थिभिश् चैव गुडिका कण्ठधारिता //

नानया सदृशी विद्या गुडिका भुवि विद्यते पिण्डं तु प्रथमं मन्त्र्यम् अघोरेण सुसंस्कृतम् //

भुञ्जीयाच् चैव निःशङ्कं ततस् तस्यामृतायते दिशो ऽभिमन्त्र्य गच्छेत वामं चाग्रपदं न्यसेत् //

उभयोश् चन्द्रमध्ये तु पर्यटेत सदा स्थितः भुञ्जाने शयने चैव चन्द्रमध्ये सदा स्थितः //

चन्द्रारूढेन सततं स्थातव्यं वरवर्णिनि नाघोरसदृशो मन्त्रो मन्त्रा यस्माद् विनिर्गताः //

गुरुवक्त्रात् तु विज्ञेयो मध्ये ॐकारमध्यगम् स एव नादसंलीनो यावद् ब्रह्मबिलं गतः //

धारणाद् धारितं कृत्वा त्रिभिः प्राणैर् अलङ्कृतम् स्वच्छन्दसहितं देवं वर्णान्तपरिवेष्टितम् //

मुखे ऽनङ्गां ततो दुग्ध्वा धेनवीं चाम्बरां प्रिये ग्राह्यग्राहविमर्दश् च त्रिशूलं वडवामुखम् //

कुञ्चिका घण्टिका चैव राजदन्तामृतागमम् आयुषो ज्ञानम् उत्क्रान्तिर् अघोरस्य वशे स्थितः //

नाघोरसदृशो मन्त्रो मन्त्रकोटिशतैर् अपि सत्यं सत्यं पुनः सत्यं भूयः सत्यं पुनः पुनः //

सर्वज्ञं परमं मन्त्रं मुक्तिदं व्याधिनाशनम् जरामृत्युहरं देवि विद्याराजेति कीर्तितम् //

विषुवं च सदा तत्र यत्र सर्वं प्रतिष्ठितम् उत्पत्तिस्थितिकर्तारं यत्र सर्वे लयं गताः //

किं न सेव्यति देवेशि बहुरूपं कुजेश्वरि देवाधिदेवं परमं यत् तत् कारणम् अव्ययम् //

तत्त्वव्यापीति परमं व्योमव्यापीति कथ्यते ब्रह्मविष्णुसुरादीनाम् उत्पत्तिप्रलयान्तिकम् //

अघोरं घोररूपेति अघोरीश इति स्मृतः //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते शिखाकल्पैकदेशो नाम नवमः पटलः

कवचस्य तु माहात्म्यं शृणु देवि वदाम्य् अहम् येन संरक्षयेत् सर्वं क्रुद्धः शत्रून् निपातयेत् //

आगतं रक्षयेत् कालं क्रुद्धः कालं विनाशयेत् कालवत् कुलसिद्धो ऽसौ तनुत्राणावलम्बकः //

शाकिनीभूतवेतालान् नाशयेत् साधयेति च मायारूपधरो मन्त्री माहेन्द्रगुणशालिनः //

कुरुते विविधाश्चर्यं पिच्छकभ्रामणेन वै कवचं तु समाख्यातम् असिद्धभेदकृद् भवेत् //

अस्य दूतीं प्रवक्ष्यामि सद्यःसिद्धां कुलोद्भवाम् यस्या लेखनमात्रेण प्रस्रावो ऽङ्घ्रितलं भवेत् //

आख्खिल्ल भेट्टा दुर्वस आख्खिल्ले उसि आन्निदि आट्टि वसं विह पूर्वस अट्टि मसि आलित्तो उ //

एवं पारम्परेणैव कौलभाषा समुद्धृता गुरुवक्त्राद् विलोमेन तर्जन्यग्रेषु सिद्धिदा //

कवचं तु समाख्यातं शृणु नेत्रं यथास्थितम् नेत्रसिद्धो महायोगी लोकालोकं चराचरम् //

पश्यते निखिलं सर्वं शिवाद्यवनिगोचरम् क्रुद्धः संशोषयेत् सर्वं सागरांश् च नदानदीन् //

आप्यायति तदावस्थं पञ्चव्याप्त्यन्तगोचरम् निराचारपदस्थो ऽसौ तत्त्वस्थो जपते यदि //

अस्य दूती परा देव्या परदृष्टिसमुद्भवा सद्यःसिद्धा महादेवि सद्यःप्रत्ययकारिका //

हास्वा यैरीश्वण्डेमुचा क्तेरहाम क्तेर क्तेर ॐ ||

गुरुवक्त्रोपदेशेन पारम्पर्यक्रमेण वै तिथिसङ्ख्याकलैर् युक्ता कुलभाषासुरक्षिता //

अस्योपचारः कर्तव्यः कौमार्यौ द्वे समाहरेत् गन्धधूपपयःपानं शुचौ स्थाने नयेत् तु ते //

शुक्लवस्त्रधरां तां वै देवीं धायेद् यथा तु ताम् भावनान्तानुसारेण मर्दयेद् दारिकाननाम् //

शिखिनोच्छिष्टयोगेन शरीरं तस्य लाञ्छितम् स्वस्तिकेन तु कुम्भोर्ध्वं सितवस्त्रावगुण्ठितम् //

कुर्यात् स्नानं तु तैलाक्ता भुञ्जानस् तिलपिष्टकम् तृप्ताः सन्तः प्रपश्यन्ति दारिकाननमध्यतः //

यत् किञ्चिद् वाङ्मयं लोके चिन्तयित्वा तु साधकः भूतभव्यार्थनिर्देशं तत् पस्यति तदोदरे //

एषा नेत्रगता दूती सद्यःसिद्धिफलप्रदा कालवेलाविनिर्मुक्ता साधिता सति सर्वदा //

अस्त्रं प्रचण्डदण्डोग्रं साधितं विधिना यदि हृदादौ क्रमशो वृद्ध्या सङ्क्रुद्धः संहरेत् खिलम् //

अशुद्धं शोधयेत् सर्वं सकृदुच्चारणात् तु तम् तन् न वस्त्वन्तरं किञ्चिद् यद् अनेन न सिध्यति //

अस्य दूती महामाया श्रीमद्गुह्येश्वरी परा गुह्यकालीति नामेन सर्वायुधविमर्दनी //

रक्षणी कालपाशानां शत्रूणां तु निकृन्तनी छेदनी परमन्त्राणां यन्त्रमन्त्रापवादिनाम् //

यस्येषा तिष्ठते कण्ठे महाकृत्या सुदारुणा तस्य यः कुरुते किञ्चित् तस्यैव तु पुनर् भवेत् //

अशुभे वा शुभे वाथ कर्मवृत्तौ नियोजयेत् साधकेन्द्रस्य यः कश्चित् तस्य प्रत्यङ्गिरा भवेत् //

महाभये समुत्पन्ने सितगन्धाम्बरान्वितः चिन्तयन्तो निशाभागे शत्रोर् युद्धं परस्परम् //

एवम् अन्यानि कर्माणि साधयेत् परमेश्वरी देव्याः शस्त्रस्य धारेण अमोघोत्कटवर्चसा //

श्रूयतां कुल-म्-ईशानि कालस्य कालरूपिणी अमोघा शक्ति विख्याता संवर्ताङ्गसमुद्भवा //

हास्वा यैकाब्जिकुह्यगु ट्फ हूं ह्रें हूं ह्रीं ह्रें लिराकष्ट्रादं नह नह र्वान्स तान् तिष्यरिक तंपिराका तंकृ नये कंदिगायोप्रर्णचून्त्रतन्त्रमन्त्रयवान्द्रपर्वोस मम ट्फ हूं केब्जिकुह्यगु ॐ ||

स्वाहा ॐ वै परित्यज्य सिद्धवर्णास् त्रिषष्टि च खादकास्त्रेति विख्याता सर्वार्थगुणरूपधृक् //

अस्य नाम्ना पृथक्तन्त्रं स्वतन्त्रं सिद्धसागरम् गुह्यकालीति नामेन सपादलक्षपूर्वकम् //

व्यावर्णितं तु तत्रस्थम् अत्र किञ्चिद् उदाहृतम् कुब्जिकास्त्रस्य माहात्म्यं कुलालीतन्त्रनिर्गतम् //

पारम्पर्यक्रमायातम् उपदेशसमन्वितम् विलोमविहितं सर्वं खादकास्त्रे ऽप्य् अयं विधिः //

खादकास्त्रस्य लक्षेण निराचारेण योजयेत् मांसाहारस्वरूपस्य परिवर्तं करोति च //

तत्क्षणाद् विष्णुपङ्केन लेपनात् सिंहरूपधृक् जायते नारसिंहत्वं यद् धृतं विष्णुना पुरा //

विष्णुनापि पुरा चीर्णं व्रतं ह्य् अस्याः सुभीषणम् तेन तं नारसिंहत्वं तस्य सिद्धं सुदारुणम् //

नायातं मर्त्यलोकेदं क्वचित् सिद्धं क्रमे स्थितम् माहात्म्यं गोपितं ह्य् अस्याः सिद्धैर् भृगुपुरःसरैः //

अस्त्रस्य दूतिका ह्य् एषा कुब्जिकाम्नायनिर्गता सिद्धविद्यामहौघैषा आशुसिद्धा सुगोपिता //

कुलेश्वर्याङ्गसम्भूता सुव्रता या गुणोज्ज्वला गोपिता अन्यतन्त्रेषु प्रत्यक्षा कुब्जिकामते //

एतद् देव्याङ्गषट्कं तु नानानन्दप्रदायकम् देव्या हृदयमाहात्म्यं नित्यातन्त्रम् अशेषकम् //

नित्यानन्दकरी दूती देव्या हृदि समुद्भवा तेन नित्या समाख्याता स्वाधिष्ठानं समाश्रिता //

सिद्धातन्त्रं शिरोद्भूतं तत्र देव्या महाबला सिद्धयोगेश्वरी नाम रौद्रशक्तिर् महोज्ज्वला //

अनाहतेन संयुक्ता रौद्रदेव्या महाबला सिद्धयोगेश्वरीतन्त्रे अस्याः कीर्तिर् अनेकधा //

देव्याः शिखिशिखोद्भूता स्वच्छन्दानेकभेदतः मणिभेदान्तरालेन स्वच्छन्दाद्यं विनिर्मितम् //

स्वतन्त्रा सहजा शान्ता स्वच्छन्दगतिगामिनी मणिभेदं पूरयन्ती स्वच्छन्दार्थप्रबोधिका //

स्वच्छन्देन स्वरूपेण शिखासूत्रं प्रवर्तते स्वच्छन्दाघोररूपस्य तस्येदं तन्त्रम् उत्तमम् //

तनुत्राणसमुद्भूतं तन्त्रं सम्मोहनादिकम् विशुद्धिभावनासीनं दूत्यनेकसुसङ्कुलम् //

अनेकाश्चर्यकर्तारं सम्मोहध्वंसकारकम् सम्मोहनं तु तेनेदं माहात्म्यं तत्र तस्य वै //

देव्या नेत्रसमुद्भूतं ज्योतिःशास्त्रं स्वरोदयम् आज्ञाधारगतं ह्य् एतत् सामर्थ्यानेकसङ्कुलम् //

कैवल्याद्यं च यत् किञ्चित् तन् नेत्राङ्गसमुद्भवम् अस्याङ्गस्य तु माहात्म्यं ज्योतिषेश्वरसागरे //

परमास्त्रस्य मध्ये तु खादकास्त्रं महाबलम् तस्य व्यावर्णितं पूर्वं तन्त्रं स्वाभावलक्षणम् //

अभिषेकं प्रवक्ष्यामि सर्वपापप्रणाशनम् परमास्त्रप्रयोगेन सर्वं तत्र न संशयः //

शूलदण्डं समुद्धृत्य नाभिस्थं वर्णम् उद्धरेत् शूलदण्डासनस्थं तु कर्णभूषणवामकम् //

वामजङ्घासमायुक्तं नितम्बालङ्कृतं प्रिये एतद् देव्यास्त्रपरमं नापुण्यो लभते स्फुटम् //

क्रमपूजाविधानेन यथाविभवविस्तरम् दीपमालाभिर् उद्द्योतं कृत्वा धूपाधिवासितम् //

शङ्खं वा कलशं वापि अभिमन्त्र्य स्वविद्यया उत्तमाधममध्यस्य कर्मसेवानुसारतः //

तया विद्याभिषेकं तु न्यस्तव्या कलशे तु सा शिष्यहस्ते तु तं दत्त्वा इदं कूटं तु योजयेत् //

यावत् क्षुभ्यत्य् असौ हस्तः स्वयम् एव चलत्य् असौ धारणाद् इव संयातं यदा पतति मस्तके //

तदा तु जायते ऽसौ वै साध्यलक्षणसाधकः दग्धपापः प्रजायेत नात्र कार्यविचारणात् //

नाशिष्याय प्रदातव्यं न धूर्ताय न निन्दके भक्ताय श्रद्दधानाय गुरुभक्ताय सुन्दरि //

तस्य देयम् इदं देवि अभिषेकं वरानने तदा तु साधयेत् कर्म यद् उक्तं कर्मसन्ततौ //

३ ट्फ ३ हूं २ यतघावि २ यतघा २ मव २ हक २ टचप्र २ टच परूनुत रतरघो २ रस्फुप्र ह्रौं ह्रीं ह्रां ||

लक्षं वै पूर्वसेवायां सिध्यते नात्र संशयः षडङ्गं षट्प्रकारं च षड्योगिन्यः षडध्वरम् //

षट् प्रकाराणि षट् सिद्धा ज्ञात्वैतान् भिन्नदृष्टिना स जानाति वरारोहे समस्ताम्नायपद्धतिम् //

अन्यथा न भवेत् सिद्धिः किञ्चिज्ज्ञः पश्चिमान्वये श्रुत्वा सविस्मयं वाक्यम् आनन्दप्रणयान्वितम् //

उवाचेदं पुनः कुब्जी षडध्वं वद मे प्रभो //

युक्तम् उक्तं च देवेशि श्रूयतां परमार्थतः सङ्क्षेपात् कथयिष्यामि शेषान्यत् पुरतः पुनः //

भूतं भावं तथा शाक्तं मान्त्रं रौद्रं च शाम्भवम् आज्ञातः सम्प्रवर्तेत षडध्वेदं कुलान्वये //

भूतं भुवनावरणं पदं भावं प्रयुज्यते शाक्तं वर्णाः समाख्याता मान्त्रं द्वादश कीर्तिताः //

रौद्रं कलाध्वरं प्रोक्तं शाम्भवं तत्त्वलक्षणम् आज्ञानलवती दीक्षा मन्त्राणां साधने हिता //

सा चाज्ञा पूर्विका सिद्धा अन्यथा तिलघातकी सा च तत्त्ववतां चैव तत्त्वं वै शाम्भवम् पदम् //

तत् पदं विद्यते यस्य सामर्थज्ञः स सर्वशः ज्ञानमार्गप्रसिद्ध्यर्थं दीक्षा वेधवती शुभा //

योग्यतातः प्रदातव्या सुभक्तस्य कुलाध्वरे सर्वासाम् एव दीक्षानां चोत्तमा परिकीर्तिता //

तेन वेधो न कर्तव्यो न ज्ञातं याव निश्चयम् शाम्भवाज्ञाभिमानेन लोभमोहः प्रकीर्तितः //

सामर्थ्यो ऽन्यो न मे तुल्यो य एवं मन्यते कुधीः आज्ञातः सम्प्रवर्तेत किं तु भूतवती भवेत् //

अथ चेत् परिपक्वस्य षड्विधो ह्य् अल्पस्वल्पवत् पृथिव्यादीनि भूतानि चाविशन्ति च यस्य वै //

भूतावेशं तु तद् विद्धि भावावेशम् अतः शृणु शब्दः स्पर्शस् तथा रूपं रसो गन्धश् च भावजम् //

श्रोत्रं त्वक् चक्षुषी जिह्वा घ्राणं शक्तिमनो विदुः वाचा पाणिस् तथा पादं पायूपस्थं तु मान्त्रजम् //

मनो बुद्धिस् तथा गर्वः प्रकृतौ गुण रौद्रजम् पुरुषादिनिवृत्[त्]यन्तम् उन्मनत्वं परान्तिकम् //

एतत् ते शाम्भवं ज्ञानं भुवनाद्यं महाह्रदम् //

भूतादिशाम्भवान्तस्य भेदोपायं पृथक् पृथक् कथितं तु यथा नाथ तथा तत्प्रत्ययं वद //

साधु देवि महाप्राज्ञे कथयामि सप्रत्ययम् अन्यथा तत् कथं तस्य भ्रान्तिज्ञानं विनश्यति //

कम्पते भ्रमते रोदेच् चोत्पतेन् निपतेद् वदेत् अनिबद्धरवोन्मादी ससंज्ञो भूतवद् यथा //

भूतावेशस्य चिह्नेदं भावावेशम् अतः शृणु यानि चिह्नानि जायन्ते भावविद्धस्य भाविनि //

घूर्मणं स्वेदरोमाञ्च अश्रुपाताङ्गमोटनम् आराध्य स्मरणाद् एवं सम्पद्यन्ते स्वभावधृक् //

भ्रमते चक्रवत् पातः काष्ठवत् क्षुभितेक्षणः पश्यते विभ्रमापन्नः शक्तिवेधोपलक्षयेत् //

कम्पते भ्रमते चैव जल्पते वदते ऽखिलम् मन्त्रावेशस्य चिह्नेदं कथितं तव शोभने //

रौद्रं चैवम् अतो ब्रूमि पञ्चावस्था[ स्] तु रौद्रजाः अनाधीतानि शास्त्राणि ग्रन्थतश् चार्थतः सुधीः //

अतीतानागतं सर्वं वर्तमानस्य यत् फलम् रौद्रशक्तिसमावेशात् सर्वम् एव प्रपद्यते //

यस्येदं वर्तते चिह्नं रौद्रावेशं तद् उच्यते शाम्भवेन तु वेधेन सर्वाण्य् एतानि सुव्रते //

शुद्धशाम्भववेधस्य साम्प्रतं निर्णयं शृणु येन विद्धस्य लोके ऽस्मिन् सर्वज्ञत्वं प्रपद्यते //

पूर्वोक्तेन तु कालेन शोधितस् तु यदा शिशुः तदा सम्पद्यते तस्य शाम्भवं गुणदायकम् //

कुब्जीशो यं यदायातः पुंसो जन्मन्य् अपश्चिमे तदा सम्पद्यते तस्य शाम्भवं कुब्जिके तनौ //

बह्वर्थकाले ऽपि विशोधितात्मा आत्मैव सौ पश्यति सर्वभूतान् न मे समानो भुवनान्तराले विशुद्धभावो भवते ह्य् अकाले //

एकैकं भुवनं पश्येत् पुंसादौ चोन्मनावधिम् विशुद्धतनुजो ह्य् एवं देहेनानेन चोत्पतेत् //

न कम्पधुनने तस्य ईशद्घूर्मिः प्रवर्तते विषोन्मूर्छागतस् त्व् एवं तिष्ठते भूतकुम्भवत् //

पश्यते चाग्रतः सर्वं तत्त्वव्रातं सदोदितम् तत्क्षणाद् विषयान् मुच्येज् जीर्णकञ्चुर् यथोरगः //

सदानन्दमदोन्मत्तः सर्वज्ञगुणभूषितः शाम्भवेन तु विद्धस्य चिह्नेदं सम्प्रवर्तते //

भूतभावनशक्तीनां मन्त्रावेश[ ं ] सरौद्रजम् क्रमेण शाम्भवस् तेषां विशुद्धत्वं यथा यथा //

झलझलेति यद् वेधं सम्पूर्णघटवद् यथा भूतान्तशक्तिमन्त्रादौ तथेदं सम्प्रचक्ष्यते //

गुरुभक्तिविहीनानां वञ्चकानां यशस्विनि पूर्वं शाम्भवविद्धस्य भूताद्यं सम्प्रवर्तते //

वेधदीक्षापरं नास्ति कथं सा प्रत्ययात्मिका प्रत्यये सति सञ्जाते कथं तन् मोक्षलक्षणम् //

प्रत्यये सति मोक्षो ऽ स्ति पिण्डपातेन सर्वथा विषयेषु न मुच्येत सिद्धभावं न गच्छति //

शाम्भवेन तु वेधेन तत्क्षणाद् विषयोज्झितः विषयोज्झित-आत्मा वै देहेनानेन चोत्पतेत् //

येन वेधेन विद्धस्य सुखास्वादो न विद्यते स कथं स्वार्थनिर्मुक्तो विषयेषु विरज्यते //

शाम्भवे न हि सम्प्राप्ते दर्पेणाकुलितेक्षणः नायकैः सो ऽभिभूयेत न सिध्यत्य् अधिकारकृत् //

आज्ञानन्दे समुत्पन्ने न गन्तव्यं गुरोः कुलात् कस्मात् सामर्थ्यहेत्वर्थं यावन् नोत्पादयेद् गुणान् //

दिवा प्रेषणतन्निष्ठो रात्रौ ज्ञानपरिग्रहः एवं सम्पादयेत् सर्वं सामर्थ्यं तु गुरोः कुले //

अप्रेषिते न गन्तव्यं न कुर्याच् चोल्बणादिकम् ये न कोपवशाद् आज्ञां दास्यन्ति गमनं प्रति //

शाम्भवाज्ञासमुत्पन्ने य एवं कुरुते कुधीः तस्य पीठाधिपाः पालाश् चाभिभूयन्त्य् अनेकधा //

अनुष्ठानतपोपायैर् यदानन्दभृतस् तनुः तदाधिकारः कर्तव्यो यस्याज्ञा तस्य तत्पदे //

अनुज्ञातो ऽभिषिक्तस्य नाममालां प्रकाशयेत् नवपञ्चविधं द्रव्यं पूजार्थे सम्प्रदर्शितम् //

शुभे ऽहनि मुहूर्ते च चतुर्दश्याष्टमीषु च दर्पणोदरभूभागे वस्त्रे वाथ सुशोभने //

ततोपरि यजेत् सिद्धान् सर्वज्ञगुणशालिनान् चतुर्विंश षोडशैवम् अष्टौ चैव त्रिपङ्क्तिषु //

द्वौ सिद्धौ मध्यदेशे तु कुङ्कुमेन तु चाक्षतैः त्रिहस्तं मण्डलं कुर्याद् ऊर्ध्वादौ पूर्वपश्चिमम् //

शृङ्गातकाकृति ह्य् एवं तत्र पूजां समारभेत् पूजयित्वा विधानेन द्रव्यैः पञ्चनवादिभिः //

पृथग्दीपैः पूजयित्वा फल्गुषालिसुगन्धिभिः सुप्रणीतं सुभक्तं च आज्ञागुणविधायिनम् //

ततः प्रवेशयेच् छिष्यं पुष्पं मोचापयेद् इति यस्मिन् मार्गे पतेत् पुष्पं तन् नाम तस्य दापयेत् //

प्रकटं शिव विज्ञेयं गुप्तम् आनन्द-म्-उच्यते अकारादिक्षकारान्तं पञ्चाशगुणलक्षितम् //

अक्षरे अक्षरे सिद्धं पुष्पपाताद् विलक्षयेत् श्रीकण्ठानन्तसूक्ष्मेशं त्रिमूर्तिर् अमरो ऽर्घिनः //

तिथीशो भारभूतिश् च स्थाणुनामो हरस् तथा झण्टीशो भौक्तिकश् चैव सद्योजातस् त्व् अनुग्रही //

क्रूरसेनस् तथान्यो वै महासेनस् ततः परः प्रथमादौ स्थिता ह्य् एते उपरिष्टाद् विलक्षयेत् //

क्रोधश् चण्डः प्रचण्डश् च शिवैकरुद्र एव च कूर्मश् चैवैकनेत्रश् च चतुरास्यो ऽवसानुगः //

प्रथमा या स्थिता पङ्क्तिः पीठत्रयविभूषिता अजेशः शर्म सोमश् च लाङ्गुलीशो ऽथ दारुकः //

अर्धनार्यो ह्य् उमाकान्तो आषाढी दिण्डिर् एव च धात्रीशश् च तथा मीनो मेषो लोहित-म्-एव च //

शिखीशश् छगलण्डश् च द्विरण्डो मध्यपङ्क्तिगाः महाकालश् च वालाख्यो भुजङ्गाख्यः पिनाकिनः //

खड्गानन्दो बकानन्दः श्वेतानन्दस् तथैव च भृगुश् चैवान्तिमे चक्रे अष्टौ तांश् च प्रपूजयेत् //

लाकुलानन्द मध्यस्थं संवर्तानन्दसंयुतम् तयोर् मध्यगतां देवीं कुब्जिकां परमेश्वरीम् //

पूजयेत् पीठसंयुक्तां पारम्पर्येण संयुताम् यथा सिद्धास् तथा देव्याः संहार्यादि प्रपूजयेत् //

वागेश्यन्ताः क्रमेणैव गुरुवक्त्रप्रसादतः षडारे डादिषट्कं तु क्रमेणैव प्रपूजयेत् //

कुलाष्टकं ततो बाह्ये अष्टारे पङ्कजे क्रमात् पञ्चद्रव्यभृतं पात्रं तदग्रे सन्निवेशयेत् //

क्रमाम्नायं पुनः पात्रे कुर्यात् तेनाभिषेचनम् मुखेन वाथ कर्तव्यं यस्योपरि सुभावना //

ततश् चादेशयेत् तं तु कुरु कार्यं यदृच्छया अधिकारपदं सर्वं मोक्षितं ते प्रसादतः //

ततः प्रभृति देवेशि योग्यो भवति शासने शासनं भूषयेन् नित्यं गुप्ताचारविधौ स्थितः //

अव्यक्तेन तु लिङ्गेन व्यक्तलिङ्गेन वा पुनः येन लिङ्गेन यस्येदं तल्लिङ्गं न परित्यजेत् //

आकाशात् पतितं तोयं यथा गच्छति सागरम् गर्तानद्योपचारेण तथा सर्वं कुलान्वये //

यास्यन्ति लिङ्गिनः सर्वे निश्चयार्थो ऽन्यथा न हि कस्मात् प्रत्यक्षरूपेण तत्राज्ञा वर्तते यतः //

समुद्रवत् कुलानन्दं यस्मात् तत् सर्वतोमुखम् कुलं तद् एव विज्ञेयं सर्वानुग्रहकारकम् //

ब्राह्मणं क्षत्रियं वैश्यं शूद्रं प्राकृतम् अन्त्यजम् मातङ्गम्लेच्छजात्युत्थं बौद्धसाङ्ख्यदिगम्बरम् //

त्रिदण्डमुण्डखट्वाङ्गमुषलान्यक्रियान्वितम् यास्यन्ति परमं शैवं शैवो याति न कुत्रचित् //

तच् च कौलभृतानन्दं नेतरं तु क्रियाकुलम् सर्वज्ञमार्गविहितं सर्वाचारप्रपालकम् //

कौलिकाचारमार्गेण भावाद्वैतेन सर्वथा तत्त्वाद्वैतेन मार्गेण सर्वथा यत्र संस्थितः //

पालयेल् लौकिकाचारम् अद्वैतं समनुष्ठयेत् गोपयेद् गुप्तलिङ्गानि तत्प्रविष्टानि सर्वथा //

अधमाद् उत्तमं ज्ञानं यद्य् अर्थी उत्तमो भवेत् लिङ्गिनो वा द्विजन्मा वा आज्ञार्थी तु न वञ्चयेत् //

एकान्ते विहितं सर्वं कुर्वीत न जनाकुले अन्यथा स्थितिभङ्गः स्यान् नश्यते शासनं प्रिये //

वर्जयेत् कौलिकान् बौद्धान् तथा मीमांसकास्थितान् कस्माद् भ्रष्टक्रिया तेषां न मोक्षो नैव साधनम् //

जिह्वोपस्थनिमित्तार्थम् अद्वैतं तेषु सर्वथा कौलिकाचारनिर्मुक्ताः श्वानवद् विचरन्ति ते //

निराचारं प्रकुर्वन्ति निराचारविवर्जिताः विषं भक्षन्ति ते मूढा यथाज्ञामन्त्रवर्जिताः //

यद्य् अपि ते त्रिकालज्ञास् त्रैलोक्याकर्षणक्षमाः तथापि संवृताचाराः पालयन्ति कुलस्थितिम् //

निराचारेण योगेन पश्यन्ति विषयोज्झिताः विषयस्थो ऽपहासित्वं निराचारेण यात्य् असौ //

भ्रष्टनष्टकुलं त्यज्य कुलकौलं समाश्रयेत् तत्र योगिगुरूणां च पूज्यते चरणाम्बुजम् //

समयेन विना देवि समर्थो भवते कथम् सामर्थ्येन विना चर्या निराचारात्मिका भवेत् //

ज्ञात्वाम्नायपदं सर्वं यथावस्थं कुलेश्वरम् षट्प्रकारविधानेन निर्गताचाररूपिणम् //

सामर्थ्यगुणयुक्तात्मा विषयातीतो जितेन्द्रियः विरजो रञ्जितात्मा वै निराचारो भवेत् तु सः //

एतत् ते कथितं देवि सरहस्यं सुगोपितम् अन्यद् यत् ते मनस्थं तु तत् पृच्छ वदतो मम //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते देव्यासमयो नाम मन्त्रोद्धारे दशमः पटलः

मन्त्रतन्त्रैस् त्वया देव भ्रामिताहं क्रियादिभिः ध्यानधारणयोगैश् च इदानीं कथय स्फुटम् //

पूर्वतन्त्रे त्वया देव सूचितं न प्रकाशितम् अधुना श्रोतुम् इच्छामि षट्पदार्थविनिर्णयम् //

महानन्दकरं वाक्यं महाश्चर्यकरं परम् गोपितं सर्वदेवानां तथा ते कथयाम्य् अहम् //

अनादिनिधनेशानाच् छिवात् परमकारणात् दिव्याज्ञायाः क्रमो जातः पारम्पर्यौघसन्ततिः //

अकुलं च कुलं चैव कुलाकुलविनिर्णयम् अधुना कथयिष्यामि नवधा निर्णयो यथा //

परस्य परमां विद्धि योनिम् आद्यां महाम्बिके रूपातीतादियोगेन परेच्छेयं चतुर्विधा //

रूपातीतं तु कामाख्यं रूपं पूर्णगिरिर् महान् पदं जालन्धराख्यं तु पिण्डम् ओड्रं प्रकीर्तितम् //

अन्तिमामृत सूक्ष्मा च सुसूक्ष्माद्यं चतुष्टयम् अकुलेश्वरदेवस्य सम्बन्धः प्रथमः स्मृतः //

रूपातीतात् परो हिन्दुः शक्त्याधिष्ठित भास्वरः ततो नादो निरोधश् च अर्धचन्द्रम् अनुक्रमात् //

एतत् तत् पञ्चकं प्रोक्तं ज्ञानरत्नमहोदयम् सा योनिः परमा ज्ञेया क्रियाध्वानमहोदधिः //

बिन्दुतत्त्वात् परो बिन्दुर् मकारोकार-म्-एव च अकारस् तु समाख्यातः षट्पदार्थविभेदकः //

रूपात् पदं समुत्पन्नं कालरूपं षडाननम् षड्विधाध्वानयोगेन सृजते संहरन्ति च //

आधाराधेययोगेन षट्पदार्थपदेन च कुरुते विविधां सृष्टिं येन तत् कथ्यते ऽ धुना //

आत्मा धारयते शक्तिम् आत्मा हंसोपरिस्थितः हंसः समीरणान्तस्थः स च नाडीपथे स्थितः //

नाड्यः पिण्डे सकर्माद्यः पशुर् मायामलान्विताः एतत् षट्कं समाख्यातं कुलमार्गप्रबोधकम् //

अत्र जातं जगत् सर्वं क्रियाकारणगोचरम् पराच् च शाम्भवं ज्ञानं विज्ञानानेकसङ्कुलम् //

विशुद्धिर् बोधजननी षोडशान्त-म्-अधोर्ध्वतः मणिपूरक शब्दस्थं दशपञ्चावतारकम् //

सा तु माया परा ज्ञेया चतुर्योनिर् महाम्बिके शब्दसूत्रेण येनैताः पञ्चाश मणयो महान् //

आपूरिताश् च महता तेनेदं मणिपूरकम् अस्याधारं तु विज्ञेयं कर्णकुब्जं महापुरम् //

विज्ञानैः पञ्चदशभिः पूरितं भुक्तिमुक्तिदम् मणिपूरकमालायां ग्रन्थिर् जाता चतुर्विधा //

मण्डलं मन्त्रविद्याश् च मुद्रा ग्रन्थिश् चतुर्विधा मायायन्त्रोदरे चान्या पुंसां सृष्टिर् अनाहता //

नदते दशधा सा तु दिव्यानन्दप्रदायिका चिणीति प्रथमं शब्दं चिञ्चिनी तु द्वितीयकम् //

चीरवाकी तृतीयं तु शङ्खशब्दं चतुर्थकम् पञ्चमं तन्त्रिनिर्घोषं षष्ठं वंशरवस् तथा //

सप्तमं कंसतालं तु मेघशब्दं तु चाष्टमम् नवमं दाघनिर्घोषं दशमं दुन्दुभिस्वनः //

नवशब्दम् परित्यज्य दशमं मोक्षदं परम् हननेन विना येन व्याहरेद् दशधा रवम् //

तेनैवानाहतं जातं कर्णकुब्जाद् विनिर्गतम् दशधा रवते-द्-एवम् अष्टपत्त्रोपरिस्थितम् //

दशधा गुणदातारं चिच्चेताहृदयात्मकम् प्रमाणपदयोगेन क्षोभयित्वा नवान् बहून् //

कलाकर्मसमायोगात् स्वाधिष्ठानं विनिर्मितम् शतकोटिसुविस्तीर्णं भुवनानेकसङ्कुलम् //

मायाकालकलाकीर्णम् आधारं ब्रह्मणस् तु तत् चतुष्कलसमोपेतं शिवशक्तिसमन्वितम् //

षट्प्रकारम् इदं कुब्जि स्वाधिष्ठानं पृथक् पृथक् षट्पदार्थविभागो ऽयं दुर्लभः प्रकटीकृतः //

क्रियातत्त्वार्थनिर्देशं कुब्जिके ऽन्यत्र गोपितम् कुलाकुलम् इदं षट्कम् उत्तरं ते प्रकाशितम् //

दक्षिणस्यापि षट्कस्य साम्प्रतं निर्णयं शृणु मणिपूरकदेवस्य तत् तेजो भास्वरस् तु यः //

तत्र तद् दक्षिणं षट्कम् आज्ञापूर्वं कुलोद्भवम् सृष्टिमार्गक्रमायातं शिवशक्तेः कुलाकुलम् //

संहारपदषट्कस्य कुलं शक्त्यान्तदक्षिणम् गुदम् आधारम् इत्य् उक्तं स्वाधिष्ठानं तु लिङ्गजम् //

मणिपूरक नाभिस्थं हृदिस्थं च अनाहतम् विशुद्धिः कण्ठदेशे तु आज्ञा नेत्रद्वयान्तरे //

विशुद्धिः षोडशैर् भेदैर् दशधा तु अनाहतम् मणिपूरक विज्ञेयं भेदैर् द्वादशभिः स्थितम् //

अनेकार्थगुणाधारं स्वाधिष्ठानं तु षट्कलम् चतुष्कलं तु आधारम् आज्ञाभेदद्वयं विदुः //

आज्ञाभेदद्वयं नाथ कथं तत् परमेश्वर आचचक्ष्व प्रयत्नेन येन भ्रान्तिर् विनश्यति //

लक्षवारसहस्रैस् तु वारं वारं पुनः पुनः एष साङ्केतिको ह्य् अर्थः कथ्यमानं न बुध्यसि //

शाम्भवं कथितं ज्ञानं सृष्टिमार्गेण शक्तिगम् इच्छाशक्तिसमायुक्तम् उत्तरं ते प्रकाशितम् //

इच्छाज्ञानं परित्यज्य शम्भुर् अत्रापि दक्षिणम् क्रियाशक्तिर् अधोभागे संयोगात् प्रत्ययायते //

ऊर्ध्वशक्तिनिपातेन अधःशक्तिनिकुञ्चनात् कुरुते विविधां सृष्टिम् अनेकाकाररूपिणीम् //

न शिवेन विना शक्तिर् न शिवः शक्तिवर्जितः क्रियातत्त्वस्य मार्गो ऽयं परेच्छाध्वं तु केवलम् //

उत्तरस्य तु मार्गस्य यच् छतुष्कं सुसूक्ष्मगम् क्षोभितं तेन चात्मानं पुनः षोडशधा कृतम् //

विशुद्धं परतत्त्वान्तं तेनात्मानं विसर्पितम् चतुस्त्रिंशतिभेदेन तस्मान् ऽनेकविधाकृतिः //

सप्रत्ययगुणाधारम् अवस्थागुणदायकम् लक्ष्यते येन सुश्रोणि तच् छृणुष्व यथार्थतः //

मुक्ताफलनिभाकारं क्वचिज् ज्वालाचलाचलम् क्वचिन् मर्कटिजालाभं मृगतृष्णेव चापलम् //

रूपातीतं च रूपं च पदपिण्डं चतुर्विधम् विशुद्धतनुदेवस्य आद्यभेदं चतुष्टयम् //

सरहस्यं प्रबुद्धानां क्षुब्धानां तु क्रियाध्वरे तस्मात् पीठचतुष्कं तु सञ्जातं तु कुलाकुलम् //

कलाभृत्तनुदेवस्य कैलासोपरिसंस्थितम् मध्यदेशे तु रन्ध्रस्थं श्रीमदोड्रकुलेश्वरम् //

प्रथमं पीतवर्णं तु सशैलवनकाननम् वनोपवनसंयुक्तं हेमप्राकारमण्डितम् //

नदीनदसमाकीर्णम् अनेकार्थसमाकुलम् सर्वबीजसमाकीर्णं चतुरस्रं समन्ततः //

वज्रार्गलसमोपेतं वज्रहस्ता तु मालिनी तत्राधिपत्ययोगेन पीठपीठेश्वरीयुतम् //

तस्यैव दक्षिणे कोणे चन्द्राभं चन्द्रवर्चसम् अर्धचन्द्र पुराकारं सरि त्सरसमाकुलम् //

जलकल्लोलगम्भीरं षड्रसार्णवसङ्कुलम् वीचीतरङ्गकल्लोलैस् तटास्फालनभीषणैः //

तत्त्वनाथोपरिस्थं तु पुरं तत् पारमेश्वरम् हिमचन्द्रशिलाभिश् च समन्तान् निचितं तु तम् //

प्राकारेण विचित्रेण गोपुराट्टालशोभितम् अनेकगुणसञ्छन्नम् अनेकाश्चर्यसङ्कुलम् //

तत्र तत्त्वेश्वरं देवं देव्याधिष्ठितविग्रहम् श्यामवर्णं सुतेजाढ्यं पाशहस्तं सुलोचनम् //

आधारं सर्वसृष्टेस् तु महापीठोपरिस्थितम् कैलासदक्षिणे शृङ्गे अनेकगुणसङ्कुलम् //

श्रीमज्जालन्धरं पीठं तत्रस्थं लक्षयेत् प्रिये कैलासस्योत्तरे शृङ्गे अनेकार्चिसमाकुलम् //

ग्रसन्तम् इव त्रैलोक्यं सूर्यकोटिसमप्रभम् पिङ्गलं दहनावस्थं लेलिहानं सुदारुणम् //

ममापि देवि दुष्प्रेक्ष्यं किं पुनस् त्व् इतरैर् जनैः त्रिकोणपुरमध्यस्थं वज्रप्राकारमण्डितम् //

वज्रस्तम्भमयं दिव्यं पुरं वै पारमेश्वरम् कालाग्निगोपुराट्टालं समन्तात् परिवेष्टितम् //

बहुरूपसमाकीर्णं विद्यागुणविभूषितम् अनेकाश्चर्यसम्पन्नं जीवभूतं जगत्त्रये //

आपूरितम् इदं येन तेन तत् पूर्णसंज्ञितम् सप्तजिह्वासमोपेतं कालरूपं षडाननम् //

पूर्णमाया समायुक्तं साञ्जनं चारुरूपिणम् शक्तिहस्तं महावीर्यं सृष्टिसंहारकारकम् //

नपुंसकगुणान्तस्थं व्याप्तिभूतं विनिर्गतम् मध्यपीठस्य पूर्वेण चाग्रशृङ्गे व्यवस्थितम् //

पद्मिनीदलसङ्काशं धूम्रवत् ताम्रवर्चसम् महाप्रचण्डदण्डौघैः स्फालनोल्लाललालसैः //

धूयमानं समन्तात् तु शोषयन्तं चराचरम् षडस्रमण्डलान्तस्थं सर्वव्यापिकुलेश्वरम् //

न तेन रहितं किञ्चित् सृष्टिसंहारगोचरे इन्द्रनीलनिभैः स्तम्भैः समन्तान् निचितं पुरम् //

प्राकारगोपुराट्टालं ध्वजाएकुशधनुर्धरम् पञ्चबाणधरं देवं कामदेव्या समन्वितम् //

द्रावयन्तं जगत् सर्वं श्रुतिरूपं तनूज्झितम् चतुर्दशविधस्यापि नायको दण्डधारकः //

तस्येच्छाप्रेरितं सर्वं कामाद्यं सम्प्रवर्तते तेनेदं चाग्रकोटिस्थं मनोन्मन्योर्ध्वसंस्थितम् //

स्त्रीपुंनपुंसके द्वे तु पीठव्याप्तौ परे विदुः ल् कामेन क्षुभितं तत्त्वं स्थाणुसंज्ञा मनोन्मनम् //

मनोन्मनेन समनं द्वाव् एतौ तु नपुंसकौ पुटरूपौ समाख्यातौ तस्मान् ऽन्यो व्यापिनः परः //

सा तु माया परा देवी दुर्भेद्या चाक्षयाव्यया व्यापिनी सर्वतत्त्वानाम् आत्मादौ त्व् अपरे ऽध्वनि //

मायैव सा षडध्वस्य षट्त्रिंशानां विशेषतः यया विभज्य चात्मानं स्वरूपे चाध्वनिर्मितम् //

अर्धकोट्या अधःस्थाने नादान्तं सन्निवेशितम् उन्मनः समनश् चैव व्यापिनो ध्वनिर् एव च //

पीठचतुष्कम् एतत् तु स एवान्योन्यतः क्रमात् ध्वनेर् नादः समुत्पन्नः स चानेकविधः स्थितः //

सूक्ष्मश् चैव सुसूक्ष्मश् च व्यक्ताव्यक्तो ऽथ कृत्रिमः आत्मनो ऽप्य् अर्धकोट्यन्ते अधःस्थाने निवेशितः //

तस्मात् स कुरुते सृष्टिम् अनेकाकाररूपिणीम् सूक्ष्मनादो गुहावासी कालाग्नौ तु सुसूक्ष्मगः //

स्वस्थानस्थस् तु अव्यक्तः पदान्ते व्यक्त-म्-आश्रितः कृत्रिमश् चैव संयोगात् स चाकाशे व्यवस्थितः //

तस्माद् अक्षरसन्तानं वाग्विलासं प्रवर्तते तेन सङ्क्षोभ्य चात्मानं अव्यक्ताव्यक्तरूपिणम् //

निरोधितं तु तेनेदं सूक्ष्मभावस्य सम्भवः तेन नैरोधिकं नाम गोलाकारं व्यवस्थितम् //

आत्मलग्नस्वरूपेण प्रतिमूर्ति द्वितीयकम् तेन सङ्क्षोभ्य चात्मानम् अर्धचन्द्रविनिर्मितम् //

स्रवन्तम् अमृतं दिव्यं सर्वस्य जगतः स्थितम् तस्य सम्प्लावनात्यर्थं विसर्गाभिरतस् तु यः //

तत्रादित्यं समुत्पन्नं वर्णानां प्रभुम् ईश्वरम् बिन्दुरूपं जगन्नाथं क्रियाकालगुणोत्तरम् //

वर्णसृष्टेस् तु कर्तारं देदीप्यन्तं सुवर्चसम् उन्मनादिचतुष्कस्य सञ्जातेदं चतुष्कलम् //

क्षुभितं क्रमयोगेन विशुद्धतनु शाम्भवम् स्थितं षोडशभेदेन चतुष्केन पृथक् पृथक् //

कुलातीतशरीरस्य पिण्डम् आद्यं चतुष्कलम् द्वादशाङ्गं कुलेशस्य मस्तके संव्यवस्थितम् //

चतुष्कलं द्वितीयं तु पीठरूपं जगाम्बिके नादान्तोर्ध्वं तु मायाद्यं विज्ञेयं तु पुटत्रयम् //

ललाटोर्ध्वं कुलेशस्य ज्ञातव्यं तु कुलेश्वरि तदधः पञ्चधा नादं कृत्रिमं मुखमण्डले //

निरोधं तत्समं ज्ञेयं चन्द्रसूर्यं ततोदरे एवं विशुद्धदेवेन षोडशावयवं तनुम् //

अकुलेशकुलेशानं विभज्य च निवेशितम् अत्र योगाभिपन्नानाम् अवस्थां शृणु भाविनि //

रोमाञ्चश् चाश्रुपातश् च विषुवं चन्द्रदर्शनम् पिपीलिकापरः स्पर्शः सूर्यं रात्रौ च पश्यति //

उत्पतेद् गगनाम्भोभिः शब्दान् मुञ्चति दारुणान् वागीशत्वं प्रपद्येत किं त्व् अबद्धप्रलापिनः //

क्षोभः क्षुधाजयो निद्रा उन्मनत्वं क्षनात् क्षनात् सुगन्धश् च सुदीप्तश् च वाचासिद्धिः प्रवर्तते //

षोडशैते महावस्थाः प्रत्यक्षानुभवेद् यदि तदा तेन तु देहेन खेचरीकुलनन्दनः //

एतत् ते सरहस्यं तु विशुद्धं कथितं मया इदानीं शृणु कल्याणि यथावस्थम् अनाहतम् //

कण्ठाधस्तात् कुलेशस्य उदरोर्ध्वम् अवस्थितम् क्रोधशर्मादिभिः सिद्धैश् चक्रवर्तिदशान्वितः //

एकरुद्रः सुशर्मा च ग्रन्थौ नाले व्यवस्थितः क्रोधाजेशादयः सिद्धाश् चक्रवर्तिदले स्थिताः //

पूर्वेशगोचरान्तास् ते मध्ये देवः सदाशिवः चारोच्चारविचारैश् च एभिः सार्धं रमेत् तु सः //

राज्यक्रीडाम् अथोर्ध्वे च संहारात्मा जगत्त्रयम् मांसादपिशुनत्वेन ह्य् अभिलाषो ऽ धुना पुनः //

आप्यायितमनो हृष्टस् तुष्टचित्तस् तु वत्सलः पृथ्वीं भ्रमामि निखिलां व्रजामो गिरिगह्वरम् //

द्रव्यम् आवर्जयाम् आस विलसामो ददाम्य् अहम् परं वैराग्यम् आपन्नो मोक्षान्वेषणतत्परः //

गुरुम् अन्वेषयिष्यामि येन भूयो न सम्भवः सन्धिनालान्तरस्थो ऽसौ पातालम् अनुकाङ्क्षति //

दिव्यसिद्धो भविष्यामः क्रीडामः कामिनीजनैः मध्यदेशान्तरस्थो ऽसौ न किञ्चिद् अपि चिन्तयेत् //

सुखावस्थो जितक्रोधः सत्त्वावस्थो जितेन्द्रियः तिष्ठते ऽनाहतो देवश् चक्रवर्त्यष्टकैर् वृतः //

दशधावस्थिते चक्रे भावाभावसमन्वितः गुरुवक्त्रगतो देवश् चक्रवर्तिसमन्वितः //

स्वभावगुणसंयुक्तं चिन्तयन्तोपदेशतः अभ्यसन्तस्य देवेशि अवस्थाः सम्भवन्ति हि //

पुंसो भेदेन जायन्ते सात्त्वराजसतामसाः उत्तमो मध्यमश् चेति कन्यसस् तु तृतीयकः //

कन्यसे तामसावस्था राजसा सात्त्विका पुनः मध्यमे रजसा युक्तं सत्त्वावस्थादितोत्तमः //

याश् च ताः शृणु कल्याणि येषु योगस्य साधनम् तमो मोहो रजः शोकश् चतुष्कं कन्यसादिकम् //

लोलुपा रागवत्या च कामुका चापलायिनी मध्यमादिष्व् अवस्थैताः कन्यसे तु द्वितीयका //

प्रभावती सुतारा च बिम्बा बिम्बखगेश्वरी ज्येष्ठादिमध्यमे द्विस्था त्रिस्था कन्यसगोचरे //

उदयन्ति क्रमा ह्य् एताः समाधिविषये स्थिताः अन्तिमैका द्विमध्यस्था त्रिधावस्था तु कन्यसे //

इति कुलालिकाम्नाये श्रीकुब्जिकामते षट्प्रकारनिर्णयो नाम एकादशमः पटलः

किं तु ज्येष्ठचतुष्कस्य द्वे ऽवस्था न भवन्ति हि कुलेशानाम् अवस्थानां लक्षणं वद भैरव येन वै ऽनाहतं देवं जानीमः परमेश्वर //

कथयामि वरारोहे प्रत्ययं तु सलक्षणम् ताम् अविज्ञाय भ्रष्टत्वम् अवश्यं हितकारिणि //

अक्रमाज्ञा भवेद् येषां रभसाज्ञा प्रकाशिता सामर्थ्यतो ऽथ दयया उक्तकालाद् अवान्तरे //

तामसास् ते समाख्यातास् तमोऽवस्थान्तरान्विताः समयानि न मन्यन्ते गुर्वाज्ञालोपकारकाः //

कलिद्वन्द्वप्रिया नित्यं छिद्रान्वेषणतत्पराः गुरोपवादनिरता निरपेक्षा मुहुर् मुहुः //

अपवादं रुषित्वा तु गुरोर् यान्ति पराङ्मुखाः येनासौ निधनं याति तत् करोति तमोऽन्वितः //

मोहाविष्टो न जानाति आत्मसम्भावितः कुधीः अहङ्कारतमोलुब्धः पूर्वजातिम् अनुस्मरेत् //

गुरुं विचारयित्वा तु शोकेनान्तरितात्मनः प्रयाति गृहसायोज्यं तमेनाकुलितेक्षणः //

तेनाधमपदं याति जीवन्न् एव मृतस् तु सः बुद्धिमन्तो महाप्राज्ञः स्वागमार्थविशारदः //

ततः क्षमापयेन् नाथं तद्विदाम्नायपूजनम् त्रिसप्तकं तु मौनेन सर्वोपस्करणैः सह //

अवस्थाश् चोपशाम्यन्ते तमो ऽवस्थाचतुष्टयम् लोलुपादौ तु चत्वारि क्रमाद् ध्य् एवं व्यपोहयेत् //

मायया भृतचित्तस् तु दासत्वेन तु रञ्जयेत् उक्तकालार्धमानेन रञ्जितो ऽनुग्रहेद् गुरुः //

तीव्रत्वे ऽपि हि सञ्जाते मन्दत्वं सम्प्रवर्तते उपदेशोपचारेण अवस्थालक्षणं भवेत् //

राजसो ऽयं समाख्यातश् चाहङ्कारगुणान्वितः पण्डितो ऽहं सुभक्तो ऽहं वक्ताहं बोधको ह्य् अहम् //

ज्ञानिनो ऽहं समर्थो ऽहं वयं सर्वगुणेश्वराः करोति गुरुणा सार्धं वादम् अज्ञानचेतसः //

इदं तत्त्वम् इदं तत्त्वम् आगमोक्तं न जानथ एवं ऽसौ रजसालिप्तो यद्य् आत्मानं न संस्मरेत् //

तदावस्थाचतुष्केण लोलुपाद्येन गृह्यते परस्त्रियं हसेन् नित्यं धावयित्वा विलग्यते //

स शृङ्गारी मदस्रावी नित् यम् एवं गजो यथा आत्मानं विक्रयित्वा तु मद्यमांसं समाचरेत् //

विवेको यदि चित्तस्थस् तदाराध्यं समाश्रयेत् अथ चेत् पूर्वविहितां क्रमपूजां समाचरेत् //

मध्यमस्य ततः पश्चाद् अवस्था शुभदायिका उत्तमं परया भक्त्या आविष्टस् तु सदा गुरोः //

उक्तकालेन चादेशानुग्रहः सम्प्रपादितः त्रिशुद्धान्तरभावेन यस्य भावो न चान्यथा //

तस्य चैवोत्तरे मार्गे दक्षिणाम्नायपूर्वकम् विन्दते निखिलं ज्ञानं निरहङ्कारी दृढव्रतः //

उदयन्ति शुभावस्थाः प्रभावत्यादितः क्रमात् षट्कमार्गेति याः प्रोक्ताः शुभास् ताश् चोदयन्ति वै //

प्रभाभिरञ्जितात्मा वै पश्यते भुवनत्रयम् तारकान्तस्थम् आत्मानं देदीप्यन्तं सुवर्चसम् //

चन्द्ररूपं यदा पश्येत् तारामण्डलमध्यतः तारावती तु सा प्रोक्ता अवस्था सिद्धिदायिका //

अभ्यस्यन्तः स्वरूपेण समाधिस्थः प्रपश्यति आत्मबिम्बपुरस्थं तु बिम्बा सावश्यसिद्धिदा //

समाधिस्थः स्वबिम्बं तु आसनेन समन्वितम् उत्पतन्तं यदा पश्येत् तदा सा बिम्बखेचरी //

दृष्ट्वैतां तु महावस्थां सिद्धे[र्] भ्रान्तिं न कारयेत् अवश्यं याति खेचक्रे ह्य् उक्तकालं कुलेश्वरि //

एषावस्था समासाद्य दशावस्था[स्] त्यजेत् पुनः गुणान् उत्पादयित्वा तु अनाहतपदं व्रजेत् //

अथान्यत् परमं वक्ष्Yए मणिपूरं यथा स्थितम् तथा त्वं शृणु कल्याणि कल्याणानन्दवर्धनम् //

स्थितं द्वादशभेदेन सोमेशादौ शिखान्तिकम् नाभ्युदरनितम्बोरुजङ्घाङ्घ्रीम् अनुक्रमात् //

कुलनाथमहेशस्य संस्थितो मणिपूरकः तनुचक्रे समावृत्य यथावस्थं तथा शृणु //

सोमेशोदरसंस्थं तु द्वादशार्चिसमन्वितम् द्वीपक्षेत्रसमायुक्तं तद् एवान्यान् विलक्षयेत् //

लाङ्गली दक्षिणे कुक्षौ वामे दारुकजं विभुम् अर्धनारीश्वरं नाभौ स्वचक्रपरिवारितम् //

दक्षिणेन ह्य् उमाकान्तं नितम्बे वामतो ऽषढिम् डिण्डित्रियुगलोरुभ्यां जानुभ्यां मीनमेषकौ //

लोहिताख्यं शिखीनाथं दक्षादौ वामम् आश्रितौ पीठनाथं तथा क्षेत्रं द्वीपं द्वीपाधिपैः सह //

मणिवद् द्योतयन्तं तु पूरयन्तं दिशो दश सूर्यकान्तिमणिप्रख्यं भास्करेव प्रपश्यते //

कालसङ्ख्याकरं देवं कलैर् द्वादशभिर् युतम् पीठनाथं तु द्वीपस्थं मासमासादितः क्रमात् //

पूरयेद् वर्षसन्तानं युगमन्वन्तराणि च कल्पं चेति महाकल्पं मणिद्वादशभिः खिलम् //

यतः पूरयेद् विश्वात्मा तेनेदं मणिपूरकम् शक्तिमार्गप्रपन्नानां भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् //

एकैकं चिन्तयेच् चक्रं नाथाज्ञा ह्य् उपदेशतः भवन्ति सर्वसिद्धीनि उत्तमाधममध्यमाः //

मणिपूरक पादस्थं पीठेश्वरसमन्वितम् द्वीपद्वीपाधिपैर् युक्तं मासम् एकं यदाभ्यसेत् //

पादचारि जगत् सर्वं क्षोभयेद् अविचारतः पूजाध्यानसमाधिस्थः शक्तिमार्गेण योगवित् //

षण्मासेन अवश्यं हि वत्सरान्तं न संशयः अन्यच् छीघ्रगतिस् तस्य आत्मनः सम्प्रवर्तते //

पादुके पादलेपं वा मनोवेगः प्रजायते एवं जानुनि अभ्यासाद् भूतवेतालनयकः //

कुरुते विविधाश्चर्यं कल्पस्थायी भवेत् तु सः आत्मवन्तो महोत्साह ऊरुभ्यां उरगेश्वरः //

किं तु तद्द्विगुणेनैव कालेन प्रथमादितः क्रमेण सिध्यते सर्वम् आद्यन्तेन विलक्षयेत् //

नितम्बाभ्यासयोगेन गुह्यकानां पतिर् भवेत् यक्षविद्याधराणं च प्रेतपैशाचराक्षसाम् //

क्रीडते नायको भूत्वा पूर्वमार्गविधौ स्थितः कुक्षिमार्गगते चक्रे अभ्यसन्तः श्रियं लभेत् //

किन्नरेन्द्र सगन्धर्वो लोकालोकेषु पूज्यते वायुवद् भ्रमते सो हि सर्वत्रैवम् अशङ्कितः //

मध्यनाभिगते चक्रे मूलमेढ्रे यदाभ्यसेत् शान्तिपुष्टिवशाकर्षं सर्वज्ञत्वं पृथुश्रियम् //

सकृत्संस्मरणाद् एवम् अभ्यसन्तः खगेश्वरः ब्रह्माण्डान्तरनिःशेषं भ्रमते कामरूपिणः //

साङ्ख्यज्ञानविदो भूत्वा विचरेत् स्वपुरं पुनह् अथ स्पष्टतरं देवि शक्तित्यागं शृणुष्व मे //

यद् एतत् परमं बीजं हंसाख्यं हृदि संस्थितम् विना तेनोपलब्धिं च न जानाति कदाचन //

तस्य रूपत्रयं भद्रे नादं संयोगम् एव च वियोगं चेति सुश्रोणि लक्षणीयं प्रयत्नतः //

चैतन्यत्रितयं चात्र आत्मशक्तिशिवात्मकम् अविनाभावयोगेन चैतन्यत्रितयस्थितम् //