Pरज्ञापारमिता-हृदय-सूत्र

Oं Nअमो Bहगवत्यै Āर्य-प्रजापारमितायै!

Āर्य Āवलोकितेश्वरो बोधिसत्त्वो गम्भीरं प्रज्ञापारमिता-चार्यां चरमाणो व्यवलोकयति स्म, पञ्च-स्कन्धास् तांश् च स्वभाव-शून्यान् पश्यति स्म.

Iह Śआरिपुत्र रूपं शून्यता, शून्यत्ऽऐव रूपं, रूपान् न पृथक् शून्यता, शून्यताया न पृथग् रूपं, यद् रूपं सा शून्यता, या शून्यता तद् रूपं. Eवम् एव वेदना-संज्ञा-संस्कारा-विज्ञानम्.

Iह Śआरिपुत्र सर्व-धर्माः शून्यता-लक्षणा अनुत्पन्ना अनिरुद्धा अमला अविमला अनूना अपरिपूर्णाः. Tअस्माच् Cहारिपुत्र शून्यतायां न रूपं न वेदना न संज्ञा न संस्काराः न विज्ञानं, न चक्षुः-श्रोत्र-घ्राण-जिह्वा-काय-मनांसि, न रूप-शब्द-गन्ध-रस-स्प्रष्टव्य-धर्माः, न चक्षुर्-धातुर् यावन् न मनो-विज्ञान-धातुः, न्ऽआविद्या न्ऽआविद्या-क्षयो यावन् न जरा-मरणं न जरा-मरण-क्षयो न दुःख-समुदय-निरोध-मार्गा न ज्ञानं न प्राप्तिर् न्ऽआप्राप्तिः.

Tअस्माच् Cहारिपुत्र अप्राप्तित्वाद् बोधिसत्त्वो प्रज्ञा-पारमिताम् आश्रित्य विहरत्य् अचित्त्ऽआवरणः. Cइत्त्ऽआवरण-नास्तित्वाद् अत्रस्तो विपर्यास्ऽआतिक्रान्तो निष्ठा-निर्वाणः. Tरध्व-व्यवस्थिताः सर्व-बुद्धाः प्रज्ञापारमिताम् आश्रित्य अनुत्तरां सम्यक्-सम्बोधिम् अभिसम्बुद्धाः.

Tअस्माज् ज्ञातव्यं प्रज्ञापारमिता महा-मन्त्रो महा-विद्या-मन्त्रोऽनुत्तर-मन्त्रो समसम-मन्त्रः सर्व-दुःख-प्रशमनः सत्यम् अमिथ्यत्वात्. Pरज्ञापारमितायाम् उक्तो मन्त्रः, तद्यथा - Oं गते गते पारगते पारसंगते बोधि स्वाहा.

Iत्य् आर्य-प्रज्ञापारमिता-हृदयं समाप्तम्.